Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich habe |
| 2. Person Singular |
habes
|
du hast |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es hat |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir haben |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr habt |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
|
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
|
| 3. Person Singular |
habetur
|
|
| 1. Person Plural |
habemur
|
|
| 2. Person Plural |
habemini
|
|
| 3. Person Plural |
habentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich habe |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du habest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es habe |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir haben |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr habet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
|
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
|
| 3. Person Singular |
habeatur
|
|
| 1. Person Plural |
habeamur
|
|
| 2. Person Plural |
habeamini
|
|
| 3. Person Plural |
habeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich hatte |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du hattest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es hatte |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir hatten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr hattet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie hatten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
|
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
|
| 3. Person Singular |
habebatur
|
|
| 1. Person Plural |
habebamur
|
|
| 2. Person Plural |
habebamini
|
|
| 3. Person Plural |
habebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich hätte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du hättest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es hätte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir hätten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr hättet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie hätten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
|
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
|
| 3. Person Singular |
haberetur
|
|
| 1. Person Plural |
haberemur
|
|
| 2. Person Plural |
haberemini
|
|
| 3. Person Plural |
haberentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde haben |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst haben |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird haben |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden haben |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet haben |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
|
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
|
| 3. Person Singular |
habebitur
|
|
| 1. Person Plural |
habebimur
|
|
| 2. Person Plural |
habebimini
|
|
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast gehabt |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat gehabt |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt gehabt |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben gehabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habitus es
|
|
| 3. Person Singular |
habitus est
|
|
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe gehabt |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest gehabt |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe gehabt |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben gehabt |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet gehabt |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben gehabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte gehabt |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest gehabt |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte gehabt |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten gehabt |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet gehabt |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten gehabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte gehabt |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest gehabt |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte gehabt |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten gehabt |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet gehabt |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten gehabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde gehabt haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst gehabt haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird gehabt haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden gehabt haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet gehabt haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden gehabt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
haben |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
gehabt haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
haben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
habe; hab! |
| 2. Person Plural |
habete
|
habt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Haben |
| Genitiv |
habendi
|
des Habens |
| Dativ |
habendo
|
dem Haben |
| Akkusativ |
habendum
|
das Haben |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Haben |
| Vokativ |
habende
|
Haben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich halte |
| 2. Person Singular |
habes
|
du hältst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es hält |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir halten |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr haltet |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie halten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde gehalten |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst gehalten |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird gehalten |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden gehalten |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet gehalten |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden gehalten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich halte |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du haltest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es halte |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir halten |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr haltet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie halten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde gehalten |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest gehalten |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde gehalten |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden gehalten |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet gehalten |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden gehalten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich hielt |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du hieltest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es hielt |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir hielten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr hieltet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie hielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde gehalten |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest gehalten |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde gehalten |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden gehalten |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet gehalten |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden gehalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich hielte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du hieltest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es hielte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir hielten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr hieltet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie hielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde gehalten |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest gehalten |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde gehalten |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden gehalten |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet gehalten |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden gehalten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde halten |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst halten |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird halten |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden halten |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet halten |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden halten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde gehalten werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst gehalten werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird gehalten werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden gehalten werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet gehalten werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden gehalten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe gehalten |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast gehalten |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat gehalten |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben gehalten |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt gehalten |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben gehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin gehalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist gehalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist gehalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind gehalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid gehalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind gehalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe gehalten |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest gehalten |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe gehalten |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben gehalten |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet gehalten |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben gehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei gehalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest gehalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei gehalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien gehalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet gehalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien gehalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte gehalten |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest gehalten |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte gehalten |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten gehalten |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet gehalten |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten gehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war gehalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst gehalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war gehalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren gehalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart gehalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren gehalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte gehalten |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest gehalten |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte gehalten |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten gehalten |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet gehalten |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten gehalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre gehalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest gehalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre gehalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären gehalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret gehalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären gehalten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde gehalten haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst gehalten haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird gehalten haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden gehalten haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet gehalten haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden gehalten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde gehalten worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst gehalten worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird gehalten worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden gehalten worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet gehalten worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden gehalten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
halten |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
gehalten haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
halten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
gehalten werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
gehalten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig gehalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
halte! |
| 2. Person Plural |
habete
|
haltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Halten |
| Genitiv |
habendi
|
des Haltens |
| Dativ |
habendo
|
dem Halten |
| Akkusativ |
habendum
|
das Halten |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Halten |
| Vokativ |
habende
|
Halten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich behalte |
| 2. Person Singular |
habes
|
du behältst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es behält |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir behalten |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr behaltet |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde behalten |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst behalten |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird behalten |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden behalten |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet behalten |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden behalten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich behalte |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du behaltest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es behalte |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir behalten |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr behaltet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde behalten |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest behalten |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde behalten |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden behalten |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet behalten |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden behalten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich behielt |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du behieltest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es behielt |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir behielten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr behieltet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie behielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde behalten |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest behalten |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde behalten |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden behalten |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet behalten |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden behalten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich behielte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du behieltest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es behielte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir behielten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr behieltet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie behielten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde behalten |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest behalten |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde behalten |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden behalten |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet behalten |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden behalten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde behalten |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst behalten |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird behalten |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden behalten |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet behalten |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde behalten werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst behalten werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird behalten werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden behalten werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet behalten werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden behalten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe behalten |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast behalten |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat behalten |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben behalten |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt behalten |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin behalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist behalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist behalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind behalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid behalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind behalten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe behalten |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest behalten |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe behalten |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben behalten |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet behalten |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei behalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest behalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei behalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien behalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet behalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien behalten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte behalten |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest behalten |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte behalten |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten behalten |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet behalten |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war behalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst behalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war behalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren behalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart behalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren behalten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte behalten |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest behalten |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte behalten |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten behalten |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet behalten |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten behalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre behalten worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest behalten worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre behalten worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären behalten worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret behalten worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären behalten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde behalten haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst behalten haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird behalten haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden behalten haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet behalten haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden behalten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde behalten worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst behalten worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird behalten worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden behalten worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet behalten worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden behalten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
behalten |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
behalten haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
behalten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
behalten werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
behalten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig behalten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
behalte! |
| 2. Person Plural |
habete
|
behaltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Behalten |
| Genitiv |
habendi
|
des Behaltens |
| Dativ |
habendo
|
dem Behalten |
| Akkusativ |
habendum
|
das Behalten |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Behalten |
| Vokativ |
habende
|
Behalten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich denke |
| 2. Person Singular |
habes
|
du denkst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es denkt |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir denken |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr denkt |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie denken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
|
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
|
| 3. Person Singular |
habetur
|
|
| 1. Person Plural |
habemur
|
|
| 2. Person Plural |
habemini
|
|
| 3. Person Plural |
habentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich denke |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du denkest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es denke |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir denken |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr denket |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie denken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
|
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
|
| 3. Person Singular |
habeatur
|
|
| 1. Person Plural |
habeamur
|
|
| 2. Person Plural |
habeamini
|
|
| 3. Person Plural |
habeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich dachte |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du dachtest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es dachte |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir dachten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr dachtet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie dachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
|
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
|
| 3. Person Singular |
habebatur
|
|
| 1. Person Plural |
habebamur
|
|
| 2. Person Plural |
habebamini
|
|
| 3. Person Plural |
habebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich dächte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du dächtest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es dächte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir dächten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr dächtet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie dächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
|
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
|
| 3. Person Singular |
haberetur
|
|
| 1. Person Plural |
haberemur
|
|
| 2. Person Plural |
haberemini
|
|
| 3. Person Plural |
haberentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde denken |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst denken |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird denken |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden denken |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet denken |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden denken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
|
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
|
| 3. Person Singular |
habebitur
|
|
| 1. Person Plural |
habebimur
|
|
| 2. Person Plural |
habebimini
|
|
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast gedacht |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat gedacht |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt gedacht |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habitus es
|
|
| 3. Person Singular |
habitus est
|
|
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe gedacht |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest gedacht |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe gedacht |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben gedacht |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet gedacht |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte gedacht |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest gedacht |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte gedacht |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten gedacht |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet gedacht |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte gedacht |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest gedacht |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte gedacht |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten gedacht |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet gedacht |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten gedacht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde gedacht haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst gedacht haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird gedacht haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden gedacht haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet gedacht haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden gedacht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
denken |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
gedacht haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
denken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
denke; denk! |
| 2. Person Plural |
habete
|
denkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Denken |
| Genitiv |
habendi
|
des Denkens |
| Dativ |
habendo
|
dem Denken |
| Akkusativ |
habendum
|
das Denken |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Denken |
| Vokativ |
habende
|
Denken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
habes
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es erachtet |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde erachtet |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst erachtet |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird erachtet |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden erachtet |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet erachtet |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden erachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich erachte |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du erachtest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es erachte |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir erachten |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr erachtet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde erachtet |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest erachtet |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde erachtet |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden erachtet |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet erachtet |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden erachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie erachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde erachtet |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest erachtet |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde erachtet |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden erachtet |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet erachtet |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden erachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich erachtete |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du erachtetest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es erachtete |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir erachteten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr erachtetet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie erachteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde erachtet |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest erachtet |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde erachtet |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden erachtet |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet erachtet |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden erachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde erachten |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst erachten |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird erachten |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden erachten |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet erachten |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden erachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde erachtet werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst erachtet werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird erachtet werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden erachtet werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet erachtet werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden erachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast erachtet |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat erachtet |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt erachtet |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin erachtet worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist erachtet worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist erachtet worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind erachtet worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid erachtet worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind erachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe erachtet |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest erachtet |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe erachtet |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben erachtet |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet erachtet |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei erachtet worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest erachtet worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei erachtet worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien erachtet worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet erachtet worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien erachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte erachtet |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest erachtet |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte erachtet |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten erachtet |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet erachtet |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war erachtet worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst erachtet worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war erachtet worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren erachtet worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart erachtet worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren erachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte erachtet |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest erachtet |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte erachtet |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten erachtet |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet erachtet |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten erachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre erachtet worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest erachtet worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre erachtet worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären erachtet worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret erachtet worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären erachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde erachtet haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst erachtet haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird erachtet haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden erachtet haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet erachtet haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden erachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde erachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst erachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird erachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden erachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet erachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden erachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
erachten |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
erachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
erachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
erachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
erachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig erachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
erachte! |
| 2. Person Plural |
habete
|
erachtet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Erachten |
| Genitiv |
habendi
|
des Erachtens |
| Dativ |
habendo
|
dem Erachten |
| Akkusativ |
habendum
|
das Erachten |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Erachten |
| Vokativ |
habende
|
Erachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich führe |
| 2. Person Singular |
habes
|
du führst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es führt |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir führen |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr führt |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie führen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde geführt |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst geführt |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird geführt |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden geführt |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet geführt |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden geführt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich führe |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du führest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es führe |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir führen |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr führet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie führen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde geführt |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest geführt |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde geführt |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden geführt |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet geführt |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden geführt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich führte |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du führtest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es führte |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir führten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr führtet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie führten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde geführt |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest geführt |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde geführt |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden geführt |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet geführt |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden geführt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich führte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du führtest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es führte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir führten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr führtet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie führten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde geführt |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest geführt |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde geführt |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden geführt |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet geführt |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden geführt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde führen |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst führen |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird führen |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden führen |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet führen |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden führen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde geführt werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst geführt werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird geführt werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden geführt werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet geführt werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden geführt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe geführt |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast geführt |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat geführt |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben geführt |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt geführt |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben geführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin geführt worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist geführt worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist geführt worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind geführt worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid geführt worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind geführt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe geführt |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest geführt |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe geführt |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben geführt |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet geführt |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben geführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei geführt worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest geführt worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei geführt worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien geführt worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet geführt worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien geführt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte geführt |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest geführt |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte geführt |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten geführt |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet geführt |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten geführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war geführt worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst geführt worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war geführt worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren geführt worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart geführt worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren geführt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte geführt |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest geführt |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte geführt |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten geführt |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet geführt |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten geführt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre geführt worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest geführt worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre geführt worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären geführt worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret geführt worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären geführt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde geführt haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst geführt haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird geführt haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden geführt haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet geführt haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden geführt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde geführt worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst geführt worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird geführt worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden geführt worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet geführt worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden geführt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
führen |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
geführt haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
führen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
geführt werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
geführt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig geführt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
führe; führ! |
| 2. Person Plural |
habete
|
führt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Führen |
| Genitiv |
habendi
|
des Führens |
| Dativ |
habendo
|
dem Führen |
| Akkusativ |
habendum
|
das Führen |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Führen |
| Vokativ |
habende
|
Führen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich handhabe |
| 2. Person Singular |
habes
|
du handhabst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es handhabt |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir handhaben |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr handhabt |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie handhaben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde gehandhabt |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden gehandhabt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich handhabe |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du handhabest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es handhabe |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir handhaben |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr handhabet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie handhaben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden gehandhabt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich handhabte |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du handhabtest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es handhabte |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir handhabten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr handhabtet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie handhabten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden gehandhabt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich handhabte |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du handhabtest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es handhabte |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir handhabten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr handhabtet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie handhabten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde gehandhabt |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden gehandhabt |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden gehandhabt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde handhaben |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst handhaben |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird handhaben |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden handhaben |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet handhaben |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden handhaben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde gehandhabt werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst gehandhabt werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird gehandhabt werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden gehandhabt werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet gehandhabt werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden gehandhabt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben gehandhabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin gehandhabt worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist gehandhabt worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist gehandhabt worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind gehandhabt worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid gehandhabt worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind gehandhabt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben gehandhabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei gehandhabt worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest gehandhabt worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei gehandhabt worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien gehandhabt worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet gehandhabt worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien gehandhabt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten gehandhabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war gehandhabt worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst gehandhabt worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war gehandhabt worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren gehandhabt worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart gehandhabt worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren gehandhabt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte gehandhabt |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest gehandhabt |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte gehandhabt |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten gehandhabt |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet gehandhabt |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten gehandhabt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre gehandhabt worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest gehandhabt worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre gehandhabt worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären gehandhabt worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret gehandhabt worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären gehandhabt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde gehandhabt haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst gehandhabt haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird gehandhabt haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden gehandhabt haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet gehandhabt haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden gehandhabt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde gehandhabt worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst gehandhabt worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird gehandhabt worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden gehandhabt worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet gehandhabt worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden gehandhabt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
handhaben |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
gehandhabt haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
handhaben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
gehandhabt werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
gehandhabt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig gehandhabt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
handhabe; handhab! |
| 2. Person Plural |
habete
|
handhabt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Handhaben |
| Genitiv |
habendi
|
des Handhabens |
| Dativ |
habendo
|
dem Handhaben |
| Akkusativ |
habendum
|
das Handhaben |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Handhaben |
| Vokativ |
habende
|
Handhaben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich leite |
| 2. Person Singular |
habes
|
du leitest |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es leitet |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir leiten |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr leitet |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie leiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde geleitet |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst geleitet |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird geleitet |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden geleitet |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet geleitet |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden geleitet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich leite |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du leitest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es leite |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir leiten |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr leitet |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie leiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde geleitet |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest geleitet |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde geleitet |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden geleitet |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet geleitet |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden geleitet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich leitete |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du leitetest |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es leitete |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir leiteten |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr leitetet |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie leiteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde geleitet |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest geleitet |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde geleitet |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden geleitet |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet geleitet |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden geleitet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich leitete |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du leitetest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es leitete |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir leiteten |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr leitetet |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie leiteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde geleitet |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest geleitet |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde geleitet |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden geleitet |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet geleitet |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden geleitet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde leiten |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst leiten |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird leiten |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden leiten |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet leiten |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden leiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde geleitet werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst geleitet werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird geleitet werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden geleitet werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet geleitet werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden geleitet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe geleitet |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast geleitet |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat geleitet |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben geleitet |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt geleitet |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben geleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin geleitet worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist geleitet worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist geleitet worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind geleitet worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid geleitet worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind geleitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe geleitet |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest geleitet |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe geleitet |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben geleitet |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet geleitet |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben geleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei geleitet worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest geleitet worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei geleitet worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien geleitet worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet geleitet worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien geleitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte geleitet |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest geleitet |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte geleitet |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten geleitet |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet geleitet |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten geleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war geleitet worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst geleitet worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war geleitet worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren geleitet worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart geleitet worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren geleitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte geleitet |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest geleitet |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte geleitet |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten geleitet |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet geleitet |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten geleitet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre geleitet worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest geleitet worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre geleitet worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären geleitet worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret geleitet worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären geleitet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde geleitet haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst geleitet haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird geleitet haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden geleitet haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet geleitet haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden geleitet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde geleitet worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst geleitet worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird geleitet worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden geleitet worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet geleitet worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden geleitet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
leiten |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
geleitet haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
leiten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
geleitet werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
geleitet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig geleitet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
leite! |
| 2. Person Plural |
habete
|
leitet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Leiten |
| Genitiv |
habendi
|
des Leitens |
| Dativ |
habendo
|
dem Leiten |
| Akkusativ |
habendum
|
das Leiten |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Leiten |
| Vokativ |
habende
|
Leiten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
ich trage |
| 2. Person Singular |
habes
|
du trägst |
| 3. Person Singular |
habet
|
er/sie/es trägt |
| 1. Person Plural |
habemus
|
wir tragen |
| 2. Person Plural |
habetis
|
ihr tragt |
| 3. Person Plural |
habent
|
sie tragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
ich werde getragen |
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
du wirst getragen |
| 3. Person Singular |
habetur
|
er/sie/es wird getragen |
| 1. Person Plural |
habemur
|
wir werden getragen |
| 2. Person Plural |
habemini
|
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural |
habentur
|
sie werden getragen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
ich trage |
| 2. Person Singular |
habeas
|
du tragest |
| 3. Person Singular |
habeat
|
er/sie/es trage |
| 1. Person Plural |
habeamus
|
wir tragen |
| 2. Person Plural |
habeatis
|
ihr traget |
| 3. Person Plural |
habeant
|
sie tragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
ich werde getragen |
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
du werdest getragen |
| 3. Person Singular |
habeatur
|
er/sie/es werde getragen |
| 1. Person Plural |
habeamur
|
wir werden getragen |
| 2. Person Plural |
habeamini
|
ihr werdet getragen |
| 3. Person Plural |
habeantur
|
sie werden getragen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
ich trug |
| 2. Person Singular |
habebas
|
du trugst |
| 3. Person Singular |
habebat
|
er/sie/es trug |
| 1. Person Plural |
habebamus
|
wir trugen |
| 2. Person Plural |
habebatis
|
ihr trugt |
| 3. Person Plural |
habebant
|
sie trugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
ich wurde getragen |
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
du wurdest getragen |
| 3. Person Singular |
habebatur
|
er/sie/es wurde getragen |
| 1. Person Plural |
habebamur
|
wir wurden getragen |
| 2. Person Plural |
habebamini
|
ihr wurdet getragen |
| 3. Person Plural |
habebantur
|
sie wurden getragen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
ich trüge |
| 2. Person Singular |
haberes
|
du trügest |
| 3. Person Singular |
haberet
|
er/sie/es trüge |
| 1. Person Plural |
haberemus
|
wir trügen |
| 2. Person Plural |
haberetis
|
ihr trüget |
| 3. Person Plural |
haberent
|
sie trügen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
ich würde getragen |
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
du würdest getragen |
| 3. Person Singular |
haberetur
|
er/sie/es würde getragen |
| 1. Person Plural |
haberemur
|
wir würden getragen |
| 2. Person Plural |
haberemini
|
ihr würdet getragen |
| 3. Person Plural |
haberentur
|
sie würden getragen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
ich werde tragen |
| 2. Person Singular |
habebis
|
du wirst tragen |
| 3. Person Singular |
habebit
|
er/sie/es wird tragen |
| 1. Person Plural |
habebimus
|
wir werden tragen |
| 2. Person Plural |
habebitis
|
ihr werdet tragen |
| 3. Person Plural |
habebunt
|
sie werden tragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
ich werde getragen werden |
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
du wirst getragen werden |
| 3. Person Singular |
habebitur
|
er/sie/es wird getragen werden |
| 1. Person Plural |
habebimur
|
wir werden getragen werden |
| 2. Person Plural |
habebimini
|
ihr werdet getragen werden |
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
sie werden getragen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
ich habe getragen |
| 2. Person Singular |
habuisti
|
du hast getragen |
| 3. Person Singular |
habuit
|
er/sie/es hat getragen |
| 1. Person Plural |
habuimus
|
wir haben getragen |
| 2. Person Plural |
habuistis
|
ihr habt getragen |
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
sie haben getragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
ich bin getragen worden |
| 2. Person Singular |
habitus es
|
du bist getragen worden |
| 3. Person Singular |
habitus est
|
er/sie/es ist getragen worden |
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
wir sind getragen worden |
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
ihr seid getragen worden |
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
sie sind getragen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
ich habe getragen |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du habest getragen |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es habe getragen |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir haben getragen |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr habet getragen |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie haben getragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
ich sei getragen worden |
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
du seiest getragen worden |
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
er/sie/es sei getragen worden |
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
wir seien getragen worden |
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
ihr seiet getragen worden |
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
sie seien getragen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
ich hatte getragen |
| 2. Person Singular |
habueras
|
du hattest getragen |
| 3. Person Singular |
habuerat
|
er/sie/es hatte getragen |
| 1. Person Plural |
habueramus
|
wir hatten getragen |
| 2. Person Plural |
habueratis
|
ihr hattet getragen |
| 3. Person Plural |
habuerant
|
sie hatten getragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
ich war getragen worden |
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
du warst getragen worden |
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
er/sie/es war getragen worden |
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
wir waren getragen worden |
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
ihr wart getragen worden |
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
sie waren getragen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
ich hätte getragen |
| 2. Person Singular |
habuisses
|
du hättest getragen |
| 3. Person Singular |
habuisset
|
er/sie/es hätte getragen |
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
wir hätten getragen |
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
ihr hättet getragen |
| 3. Person Plural |
habuissent
|
sie hätten getragen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
ich wäre getragen worden |
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
du wärest getragen worden |
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
er/sie/es wäre getragen worden |
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
wir wären getragen worden |
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
ihr wäret getragen worden |
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
sie wären getragen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
ich werde getragen haben |
| 2. Person Singular |
habueris
|
du wirst getragen haben |
| 3. Person Singular |
habuerit
|
er/sie/es wird getragen haben |
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
wir werden getragen haben |
| 2. Person Plural |
habueritis
|
ihr werdet getragen haben |
| 3. Person Plural |
habuerint
|
sie werden getragen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
ich werde getragen worden sein |
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
du wirst getragen worden sein |
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
er/sie/es wird getragen worden sein |
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
wir werden getragen worden sein |
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
ihr werdet getragen worden sein |
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
sie werden getragen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
tragen |
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
getragen haben |
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
tragen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
getragen werden |
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
getragen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
künftig getragen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
trag! |
| 2. Person Plural |
habete
|
tragt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
das Tragen |
| Genitiv |
habendi
|
des Tragens |
| Dativ |
habendo
|
dem Tragen |
| Akkusativ |
habendum
|
das Tragen |
| Ablativ |
habendo
|
durch das Tragen |
| Vokativ |
habende
|
Tragen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
|
| 2. Person Singular |
habes
|
|
| 3. Person Singular |
habet
|
|
| 1. Person Plural |
habemus
|
|
| 2. Person Plural |
habetis
|
|
| 3. Person Plural |
habent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
|
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
|
| 3. Person Singular |
habetur
|
|
| 1. Person Plural |
habemur
|
|
| 2. Person Plural |
habemini
|
|
| 3. Person Plural |
habentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
|
| 2. Person Singular |
habeas
|
|
| 3. Person Singular |
habeat
|
|
| 1. Person Plural |
habeamus
|
|
| 2. Person Plural |
habeatis
|
|
| 3. Person Plural |
habeant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
|
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
|
| 3. Person Singular |
habeatur
|
|
| 1. Person Plural |
habeamur
|
|
| 2. Person Plural |
habeamini
|
|
| 3. Person Plural |
habeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
|
| 2. Person Singular |
habebas
|
|
| 3. Person Singular |
habebat
|
|
| 1. Person Plural |
habebamus
|
|
| 2. Person Plural |
habebatis
|
|
| 3. Person Plural |
habebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
|
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
|
| 3. Person Singular |
habebatur
|
|
| 1. Person Plural |
habebamur
|
|
| 2. Person Plural |
habebamini
|
|
| 3. Person Plural |
habebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
|
| 2. Person Singular |
haberes
|
|
| 3. Person Singular |
haberet
|
|
| 1. Person Plural |
haberemus
|
|
| 2. Person Plural |
haberetis
|
|
| 3. Person Plural |
haberent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
|
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
|
| 3. Person Singular |
haberetur
|
|
| 1. Person Plural |
haberemur
|
|
| 2. Person Plural |
haberemini
|
|
| 3. Person Plural |
haberentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
|
| 2. Person Singular |
habebis
|
|
| 3. Person Singular |
habebit
|
|
| 1. Person Plural |
habebimus
|
|
| 2. Person Plural |
habebitis
|
|
| 3. Person Plural |
habebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
|
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
|
| 3. Person Singular |
habebitur
|
|
| 1. Person Plural |
habebimur
|
|
| 2. Person Plural |
habebimini
|
|
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
|
| 2. Person Singular |
habuisti
|
|
| 3. Person Singular |
habuit
|
|
| 1. Person Plural |
habuimus
|
|
| 2. Person Plural |
habuistis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habitus es
|
|
| 3. Person Singular |
habitus est
|
|
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
|
| 2. Person Singular |
habueris
|
|
| 3. Person Singular |
habuerit
|
|
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
habueritis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
|
| 2. Person Singular |
habueras
|
|
| 3. Person Singular |
habuerat
|
|
| 1. Person Plural |
habueramus
|
|
| 2. Person Plural |
habueratis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
|
| 2. Person Singular |
habuisses
|
|
| 3. Person Singular |
habuisset
|
|
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
habuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
|
| 2. Person Singular |
habueris
|
|
| 3. Person Singular |
habuerit
|
|
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
habueritis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
|
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
! |
| 2. Person Plural |
habete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
|
| Genitiv |
habendi
|
|
| Dativ |
habendo
|
|
| Akkusativ |
habendum
|
|
| Ablativ |
habendo
|
|
| Vokativ |
habende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeo
|
|
| 2. Person Singular |
habes
|
|
| 3. Person Singular |
habet
|
|
| 1. Person Plural |
habemus
|
|
| 2. Person Plural |
habetis
|
|
| 3. Person Plural |
habent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habeor
|
|
| 2. Person Singular |
haberis habere
|
|
| 3. Person Singular |
habetur
|
|
| 1. Person Plural |
habemur
|
|
| 2. Person Plural |
habemini
|
|
| 3. Person Plural |
habentur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habeam
|
|
| 2. Person Singular |
habeas
|
|
| 3. Person Singular |
habeat
|
|
| 1. Person Plural |
habeamus
|
|
| 2. Person Plural |
habeatis
|
|
| 3. Person Plural |
habeant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habear
|
|
| 2. Person Singular |
habearis habeare
|
|
| 3. Person Singular |
habeatur
|
|
| 1. Person Plural |
habeamur
|
|
| 2. Person Plural |
habeamini
|
|
| 3. Person Plural |
habeantur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebam
|
|
| 2. Person Singular |
habebas
|
|
| 3. Person Singular |
habebat
|
|
| 1. Person Plural |
habebamus
|
|
| 2. Person Plural |
habebatis
|
|
| 3. Person Plural |
habebant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebar
|
|
| 2. Person Singular |
habebaris habebare
|
|
| 3. Person Singular |
habebatur
|
|
| 1. Person Plural |
habebamur
|
|
| 2. Person Plural |
habebamini
|
|
| 3. Person Plural |
habebantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
haberem
|
|
| 2. Person Singular |
haberes
|
|
| 3. Person Singular |
haberet
|
|
| 1. Person Plural |
haberemus
|
|
| 2. Person Plural |
haberetis
|
|
| 3. Person Plural |
haberent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haberer
|
|
| 2. Person Singular |
habereris haberere
|
|
| 3. Person Singular |
haberetur
|
|
| 1. Person Plural |
haberemur
|
|
| 2. Person Plural |
haberemini
|
|
| 3. Person Plural |
haberentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habebo
|
|
| 2. Person Singular |
habebis
|
|
| 3. Person Singular |
habebit
|
|
| 1. Person Plural |
habebimus
|
|
| 2. Person Plural |
habebitis
|
|
| 3. Person Plural |
habebunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habebor
|
|
| 2. Person Singular |
habeberis habebere
|
|
| 3. Person Singular |
habebitur
|
|
| 1. Person Plural |
habebimur
|
|
| 2. Person Plural |
habebimini
|
|
| 3. Person Plural |
habebuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habui
|
|
| 2. Person Singular |
habuisti
|
|
| 3. Person Singular |
habuit
|
|
| 1. Person Plural |
habuimus
|
|
| 2. Person Plural |
habuistis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerunt habuere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habitus es
|
|
| 3. Person Singular |
habitus est
|
|
| 1. Person Plural |
habiti sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti estis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuerim
|
|
| 2. Person Singular |
habueris
|
|
| 3. Person Singular |
habuerit
|
|
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
habueritis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habitus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habitus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti simus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habueram
|
|
| 2. Person Singular |
habueras
|
|
| 3. Person Singular |
habuerat
|
|
| 1. Person Plural |
habueramus
|
|
| 2. Person Plural |
habueratis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habiti eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuissem
|
|
| 2. Person Singular |
habuisses
|
|
| 3. Person Singular |
habuisset
|
|
| 1. Person Plural |
habuissemus
|
|
| 2. Person Plural |
habuissetis
|
|
| 3. Person Plural |
habuissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habitus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habitus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habiti essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habuero
|
|
| 2. Person Singular |
habueris
|
|
| 3. Person Singular |
habuerit
|
|
| 1. Person Plural |
habuerimus
|
|
| 2. Person Plural |
habueritis
|
|
| 3. Person Plural |
habuerint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habitus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habitus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habitus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habiti erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habiti eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habiti erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habere
|
|
| Vorzeitigkeit |
habuisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habiturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
haberi haberier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habitum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habitum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habe
|
! |
| 2. Person Plural |
habete
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habeto
|
| 3. Person Singular |
habeto
|
| 2. Person Plural |
habetote
|
| 3. Person Plural |
habento
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habere
|
|
| Genitiv |
habendi
|
|
| Dativ |
habendo
|
|
| Akkusativ |
habendum
|
|
| Ablativ |
habendo
|
|
| Vokativ |
habende
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habendus
|
habenda
|
habendum
|
| Genitiv |
habendi
|
habendae
|
habendi
|
| Dativ |
habendo
|
habendae
|
habendo
|
| Akkusativ |
habendum
|
habendam
|
habendum
|
| Ablativ |
habendo
|
habenda
|
habendo
|
| Vokativ |
habende
|
habenda
|
habendum
|
Plural
| Nominativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
| Genitiv |
habendorum
|
habendarum
|
habendorum
|
| Dativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Akkusativ |
habendos
|
habendas
|
habenda
|
| Ablativ |
habendis
|
habendis
|
habendis
|
| Vokativ |
habendi
|
habendae
|
habenda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habens
|
habens
|
habens
|
| Genitiv |
habentis
|
habentis
|
habentis
|
| Dativ |
habenti
|
habenti
|
habenti
|
| Akkusativ |
habentem
|
habentem
|
habens
|
| Ablativ |
habenti habente
|
habenti habente
|
habenti habente
|
| Vokativ |
habens
|
habens
|
habens
|
Plural
| Nominativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Genitiv |
habentium habentum
|
habentium habentum
|
habentium habentum
|
| Dativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Akkusativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
| Ablativ |
habentibus
|
habentibus
|
habentibus
|
| Vokativ |
habentes
|
habentes
|
habentia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habitus
|
habita
|
habitum
|
| Genitiv |
habiti
|
habitae
|
habiti
|
| Dativ |
habito
|
habitae
|
habito
|
| Akkusativ |
habitum
|
habitam
|
habitum
|
| Ablativ |
habito
|
habita
|
habito
|
| Vokativ |
habite
|
habita
|
habitum
|
Plural
| Nominativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
| Genitiv |
habitorum
|
habitarum
|
habitorum
|
| Dativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Akkusativ |
habitos
|
habitas
|
habita
|
| Ablativ |
habitis
|
habitis
|
habitis
|
| Vokativ |
habiti
|
habitae
|
habita
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habiturus
|
habitura
|
habiturum
|
| Genitiv |
habituri
|
habiturae
|
habituri
|
| Dativ |
habituro
|
habiturae
|
habituro
|
| Akkusativ |
habiturum
|
habituram
|
habiturum
|
| Ablativ |
habituro
|
habitura
|
habituro
|
| Vokativ |
habiture
|
habitura
|
habiturum
|
Plural
| Nominativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
| Genitiv |
habiturorum
|
habiturarum
|
habiturorum
|
| Dativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Akkusativ |
habituros
|
habituras
|
habitura
|
| Ablativ |
habituris
|
habituris
|
habituris
|
| Vokativ |
habituri
|
habiturae
|
habitura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habitum
|
habitu
|