Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
habituare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
habituari auch noch Formen von:
habituari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituo
|
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular |
habituas
|
du gewöhnst dich |
| 3. Person Singular |
habituat
|
er/sie/es gewöhnt sich |
| 1. Person Plural |
habituamus
|
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural |
habituatis
|
ihr gewöhnt euch |
| 3. Person Plural |
habituant
|
sie gewöhnen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaris habituare
|
|
| 3. Person Singular |
habituatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituem
|
ich gewöhne mich |
| 2. Person Singular |
habitues
|
du gewöhnest dich |
| 3. Person Singular |
habituet
|
er/sie/es gewöhne sich |
| 1. Person Plural |
habituemus
|
wir gewöhnen uns |
| 2. Person Plural |
habituetis
|
ihr gewöhnet euch |
| 3. Person Plural |
habituent
|
sie gewöhnen sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituer
|
|
| 2. Person Singular |
habitueris habituere
|
|
| 3. Person Singular |
habituetur
|
|
| 1. Person Plural |
habituemur
|
|
| 2. Person Plural |
habituemini
|
|
| 3. Person Plural |
habituentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabam
|
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular |
habituabas
|
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular |
habituabat
|
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural |
habituabamus
|
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural |
habituabatis
|
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural |
habituabant
|
sie gewöhnten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabar
|
|
| 2. Person Singular |
habituabaris habituabare
|
|
| 3. Person Singular |
habituabatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarem
|
ich gewöhnte mich |
| 2. Person Singular |
habituares
|
du gewöhntest dich |
| 3. Person Singular |
habituaret
|
er/sie/es gewöhnte sich |
| 1. Person Plural |
habituaremus
|
wir gewöhnten uns |
| 2. Person Plural |
habituaretis
|
ihr gewöhntet euch |
| 3. Person Plural |
habituarent
|
sie gewöhnten sich |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarer
|
|
| 2. Person Singular |
habituareris habituarere
|
|
| 3. Person Singular |
habituaretur
|
|
| 1. Person Plural |
habituaremur
|
|
| 2. Person Plural |
habituaremini
|
|
| 3. Person Plural |
habituarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabo
|
ich werde mich gewöhnen |
| 2. Person Singular |
habituabis
|
du wirst dich gewöhnen |
| 3. Person Singular |
habituabit
|
er/sie/es wird sich gewöhnen |
| 1. Person Plural |
habituabimus
|
wir werden uns gewöhnen |
| 2. Person Plural |
habituabitis
|
ihr werdet euch gewöhnen |
| 3. Person Plural |
habituabunt
|
sie werden sich gewöhnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaberis habituabere
|
|
| 3. Person Singular |
habituabitur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabimur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabimini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavi
|
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular |
habituavisti
|
du hast dich gewöhnt |
| 3. Person Singular |
habituavit
|
er/sie/es hat sich gewöhnt |
| 1. Person Plural |
habituavimus
|
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural |
habituavistis
|
ihr habt euch gewöhnt |
| 3. Person Plural |
habituaverunt habituavere
|
sie haben sich gewöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus es
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus est
|
|
| 1. Person Plural |
habituati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati estis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaverim
|
ich habe mich gewöhnt |
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
du habest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
er/sie/es habe sich gewöhnt |
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
wir haben uns gewöhnt |
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
ihr habet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
sie haben sich gewöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati simus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaveram
|
ich hatte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular |
habituaveras
|
du hattest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular |
habituaverat
|
er/sie/es hatte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural |
habituaveramus
|
wir hatten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural |
habituaveratis
|
ihr hattet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural |
habituaverant
|
sie hatten sich gewöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habituati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavissem
|
ich hätte mich gewöhnt |
| 2. Person Singular |
habituavisses
|
du hättest dich gewöhnt |
| 3. Person Singular |
habituavisset
|
er/sie/es hätte sich gewöhnt |
| 1. Person Plural |
habituavissemus
|
wir hätten uns gewöhnt |
| 2. Person Plural |
habituavissetis
|
ihr hättet euch gewöhnt |
| 3. Person Plural |
habituavissent
|
sie hätten sich gewöhnt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habituati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavero
|
ich werde mich gewöhnt haben |
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
du wirst dich gewöhnt haben |
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
er/sie/es wird sich gewöhnt haben |
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
wir werden uns gewöhnt haben |
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
ihr werdet euch gewöhnt haben |
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
sie werden sich gewöhnt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituare
|
sich gewöhnen |
| Vorzeitigkeit |
habituavisse
|
sich gewöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
habituaturum esse
|
sich gewöhnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituari habituarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habituatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habituatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habitua
|
gewöhne dich; gewöhn dich! |
| 2. Person Plural |
habituate
|
gewöhnt euch! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habituato
|
| 3. Person Singular |
habituato
|
| 2. Person Plural |
habituatote
|
| 3. Person Plural |
habituanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habituare
|
das Sich gewöhnen |
| Genitiv |
habituandi
|
des Sich gewöhnens |
| Dativ |
habituando
|
dem Sich gewöhnen |
| Akkusativ |
habituandum
|
das Sich gewöhnen |
| Ablativ |
habituando
|
durch das Sich gewöhnen |
| Vokativ |
habituande
|
Sich gewöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituandus
|
habituanda
|
habituandum
|
| Genitiv |
habituandi
|
habituandae
|
habituandi
|
| Dativ |
habituando
|
habituandae
|
habituando
|
| Akkusativ |
habituandum
|
habituandam
|
habituandum
|
| Ablativ |
habituando
|
habituanda
|
habituando
|
| Vokativ |
habituande
|
habituanda
|
habituandum
|
Plural
| Nominativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
| Genitiv |
habituandorum
|
habituandarum
|
habituandorum
|
| Dativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Akkusativ |
habituandos
|
habituandas
|
habituanda
|
| Ablativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Vokativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
| Genitiv |
habituantis
|
habituantis
|
habituantis
|
| Dativ |
habituanti
|
habituanti
|
habituanti
|
| Akkusativ |
habituantem
|
habituantem
|
habituans
|
| Ablativ |
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
| Vokativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
Plural
| Nominativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Genitiv |
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
| Dativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Akkusativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Ablativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Vokativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituatus
|
habituata
|
habituatum
|
| Genitiv |
habituati
|
habituatae
|
habituati
|
| Dativ |
habituato
|
habituatae
|
habituato
|
| Akkusativ |
habituatum
|
habituatam
|
habituatum
|
| Ablativ |
habituato
|
habituata
|
habituato
|
| Vokativ |
habituate
|
habituata
|
habituatum
|
Plural
| Nominativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
| Genitiv |
habituatorum
|
habituatarum
|
habituatorum
|
| Dativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Akkusativ |
habituatos
|
habituatas
|
habituata
|
| Ablativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Vokativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituaturus
|
habituatura
|
habituaturum
|
| Genitiv |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituaturi
|
| Dativ |
habituaturo
|
habituaturae
|
habituaturo
|
| Akkusativ |
habituaturum
|
habituaturam
|
habituaturum
|
| Ablativ |
habituaturo
|
habituatura
|
habituaturo
|
| Vokativ |
habituature
|
habituatura
|
habituaturum
|
Plural
| Nominativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
| Genitiv |
habituaturorum
|
habituaturarum
|
habituaturorum
|
| Dativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Akkusativ |
habituaturos
|
habituaturas
|
habituatura
|
| Ablativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Vokativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habituatum
|
habituatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituo
|
|
| 2. Person Singular |
habituas
|
|
| 3. Person Singular |
habituat
|
|
| 1. Person Plural |
habituamus
|
|
| 2. Person Plural |
habituatis
|
|
| 3. Person Plural |
habituant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaris habituare
|
|
| 3. Person Singular |
habituatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituem
|
|
| 2. Person Singular |
habitues
|
|
| 3. Person Singular |
habituet
|
|
| 1. Person Plural |
habituemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituer
|
|
| 2. Person Singular |
habitueris habituere
|
|
| 3. Person Singular |
habituetur
|
|
| 1. Person Plural |
habituemur
|
|
| 2. Person Plural |
habituemini
|
|
| 3. Person Plural |
habituentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabam
|
|
| 2. Person Singular |
habituabas
|
|
| 3. Person Singular |
habituabat
|
|
| 1. Person Plural |
habituabamus
|
|
| 2. Person Plural |
habituabatis
|
|
| 3. Person Plural |
habituabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabar
|
|
| 2. Person Singular |
habituabaris habituabare
|
|
| 3. Person Singular |
habituabatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarem
|
|
| 2. Person Singular |
habituares
|
|
| 3. Person Singular |
habituaret
|
|
| 1. Person Plural |
habituaremus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaretis
|
|
| 3. Person Plural |
habituarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarer
|
|
| 2. Person Singular |
habituareris habituarere
|
|
| 3. Person Singular |
habituaretur
|
|
| 1. Person Plural |
habituaremur
|
|
| 2. Person Plural |
habituaremini
|
|
| 3. Person Plural |
habituarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabo
|
|
| 2. Person Singular |
habituabis
|
|
| 3. Person Singular |
habituabit
|
|
| 1. Person Plural |
habituabimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituabitis
|
|
| 3. Person Plural |
habituabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaberis habituabere
|
|
| 3. Person Singular |
habituabitur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabimur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabimini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavi
|
|
| 2. Person Singular |
habituavisti
|
|
| 3. Person Singular |
habituavit
|
|
| 1. Person Plural |
habituavimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituavistis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverunt habituavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus es
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus est
|
|
| 1. Person Plural |
habituati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati estis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaverim
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
|
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati simus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaveram
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveras
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverat
|
|
| 1. Person Plural |
habituaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habituati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavissem
|
|
| 2. Person Singular |
habituavisses
|
|
| 3. Person Singular |
habituavisset
|
|
| 1. Person Plural |
habituavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habituati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavero
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
|
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituare
|
|
| Vorzeitigkeit |
habituavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habituaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituari habituarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habituatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habituatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habitua
|
! |
| 2. Person Plural |
habituate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habituato
|
| 3. Person Singular |
habituato
|
| 2. Person Plural |
habituatote
|
| 3. Person Plural |
habituanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habituare
|
|
| Genitiv |
habituandi
|
|
| Dativ |
habituando
|
|
| Akkusativ |
habituandum
|
|
| Ablativ |
habituando
|
|
| Vokativ |
habituande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituandus
|
habituanda
|
habituandum
|
| Genitiv |
habituandi
|
habituandae
|
habituandi
|
| Dativ |
habituando
|
habituandae
|
habituando
|
| Akkusativ |
habituandum
|
habituandam
|
habituandum
|
| Ablativ |
habituando
|
habituanda
|
habituando
|
| Vokativ |
habituande
|
habituanda
|
habituandum
|
Plural
| Nominativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
| Genitiv |
habituandorum
|
habituandarum
|
habituandorum
|
| Dativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Akkusativ |
habituandos
|
habituandas
|
habituanda
|
| Ablativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Vokativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
| Genitiv |
habituantis
|
habituantis
|
habituantis
|
| Dativ |
habituanti
|
habituanti
|
habituanti
|
| Akkusativ |
habituantem
|
habituantem
|
habituans
|
| Ablativ |
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
| Vokativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
Plural
| Nominativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Genitiv |
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
| Dativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Akkusativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Ablativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Vokativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituatus
|
habituata
|
habituatum
|
| Genitiv |
habituati
|
habituatae
|
habituati
|
| Dativ |
habituato
|
habituatae
|
habituato
|
| Akkusativ |
habituatum
|
habituatam
|
habituatum
|
| Ablativ |
habituato
|
habituata
|
habituato
|
| Vokativ |
habituate
|
habituata
|
habituatum
|
Plural
| Nominativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
| Genitiv |
habituatorum
|
habituatarum
|
habituatorum
|
| Dativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Akkusativ |
habituatos
|
habituatas
|
habituata
|
| Ablativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Vokativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituaturus
|
habituatura
|
habituaturum
|
| Genitiv |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituaturi
|
| Dativ |
habituaturo
|
habituaturae
|
habituaturo
|
| Akkusativ |
habituaturum
|
habituaturam
|
habituaturum
|
| Ablativ |
habituaturo
|
habituatura
|
habituaturo
|
| Vokativ |
habituature
|
habituatura
|
habituaturum
|
Plural
| Nominativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
| Genitiv |
habituaturorum
|
habituaturarum
|
habituaturorum
|
| Dativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Akkusativ |
habituaturos
|
habituaturas
|
habituatura
|
| Ablativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Vokativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habituatum
|
habituatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituo
|
|
| 2. Person Singular |
habituas
|
|
| 3. Person Singular |
habituat
|
|
| 1. Person Plural |
habituamus
|
|
| 2. Person Plural |
habituatis
|
|
| 3. Person Plural |
habituant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaris habituare
|
|
| 3. Person Singular |
habituatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituem
|
|
| 2. Person Singular |
habitues
|
|
| 3. Person Singular |
habituet
|
|
| 1. Person Plural |
habituemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituer
|
|
| 2. Person Singular |
habitueris habituere
|
|
| 3. Person Singular |
habituetur
|
|
| 1. Person Plural |
habituemur
|
|
| 2. Person Plural |
habituemini
|
|
| 3. Person Plural |
habituentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabam
|
|
| 2. Person Singular |
habituabas
|
|
| 3. Person Singular |
habituabat
|
|
| 1. Person Plural |
habituabamus
|
|
| 2. Person Plural |
habituabatis
|
|
| 3. Person Plural |
habituabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabar
|
|
| 2. Person Singular |
habituabaris habituabare
|
|
| 3. Person Singular |
habituabatur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabamur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabamini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarem
|
|
| 2. Person Singular |
habituares
|
|
| 3. Person Singular |
habituaret
|
|
| 1. Person Plural |
habituaremus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaretis
|
|
| 3. Person Plural |
habituarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituarer
|
|
| 2. Person Singular |
habituareris habituarere
|
|
| 3. Person Singular |
habituaretur
|
|
| 1. Person Plural |
habituaremur
|
|
| 2. Person Plural |
habituaremini
|
|
| 3. Person Plural |
habituarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabo
|
|
| 2. Person Singular |
habituabis
|
|
| 3. Person Singular |
habituabit
|
|
| 1. Person Plural |
habituabimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituabitis
|
|
| 3. Person Plural |
habituabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituabor
|
|
| 2. Person Singular |
habituaberis habituabere
|
|
| 3. Person Singular |
habituabitur
|
|
| 1. Person Plural |
habituabimur
|
|
| 2. Person Plural |
habituabimini
|
|
| 3. Person Plural |
habituabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavi
|
|
| 2. Person Singular |
habituavisti
|
|
| 3. Person Singular |
habituavit
|
|
| 1. Person Plural |
habituavimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituavistis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverunt habituavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus es
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus est
|
|
| 1. Person Plural |
habituati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati estis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaverim
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
|
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati simus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituaveram
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveras
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverat
|
|
| 1. Person Plural |
habituaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
habituati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavissem
|
|
| 2. Person Singular |
habituavisses
|
|
| 3. Person Singular |
habituavisset
|
|
| 1. Person Plural |
habituavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
habituati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
habituavero
|
|
| 2. Person Singular |
habituaveris
|
|
| 3. Person Singular |
habituaverit
|
|
| 1. Person Plural |
habituaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
habituatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
habituatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
habituatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
habituati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
habituati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
habituati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituare
|
|
| Vorzeitigkeit |
habituavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habituaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
habituari habituarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
habituatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
habituatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
habitua
|
! |
| 2. Person Plural |
habituate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
habituato
|
| 3. Person Singular |
habituato
|
| 2. Person Plural |
habituatote
|
| 3. Person Plural |
habituanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
habituare
|
|
| Genitiv |
habituandi
|
|
| Dativ |
habituando
|
|
| Akkusativ |
habituandum
|
|
| Ablativ |
habituando
|
|
| Vokativ |
habituande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituandus
|
habituanda
|
habituandum
|
| Genitiv |
habituandi
|
habituandae
|
habituandi
|
| Dativ |
habituando
|
habituandae
|
habituando
|
| Akkusativ |
habituandum
|
habituandam
|
habituandum
|
| Ablativ |
habituando
|
habituanda
|
habituando
|
| Vokativ |
habituande
|
habituanda
|
habituandum
|
Plural
| Nominativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
| Genitiv |
habituandorum
|
habituandarum
|
habituandorum
|
| Dativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Akkusativ |
habituandos
|
habituandas
|
habituanda
|
| Ablativ |
habituandis
|
habituandis
|
habituandis
|
| Vokativ |
habituandi
|
habituandae
|
habituanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
| Genitiv |
habituantis
|
habituantis
|
habituantis
|
| Dativ |
habituanti
|
habituanti
|
habituanti
|
| Akkusativ |
habituantem
|
habituantem
|
habituans
|
| Ablativ |
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
habituanti habituante
|
| Vokativ |
habituans
|
habituans
|
habituans
|
Plural
| Nominativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Genitiv |
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
habituantium habituantum
|
| Dativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Akkusativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
| Ablativ |
habituantibus
|
habituantibus
|
habituantibus
|
| Vokativ |
habituantes
|
habituantes
|
habituantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituatus
|
habituata
|
habituatum
|
| Genitiv |
habituati
|
habituatae
|
habituati
|
| Dativ |
habituato
|
habituatae
|
habituato
|
| Akkusativ |
habituatum
|
habituatam
|
habituatum
|
| Ablativ |
habituato
|
habituata
|
habituato
|
| Vokativ |
habituate
|
habituata
|
habituatum
|
Plural
| Nominativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
| Genitiv |
habituatorum
|
habituatarum
|
habituatorum
|
| Dativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Akkusativ |
habituatos
|
habituatas
|
habituata
|
| Ablativ |
habituatis
|
habituatis
|
habituatis
|
| Vokativ |
habituati
|
habituatae
|
habituata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
habituaturus
|
habituatura
|
habituaturum
|
| Genitiv |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituaturi
|
| Dativ |
habituaturo
|
habituaturae
|
habituaturo
|
| Akkusativ |
habituaturum
|
habituaturam
|
habituaturum
|
| Ablativ |
habituaturo
|
habituatura
|
habituaturo
|
| Vokativ |
habituature
|
habituatura
|
habituaturum
|
Plural
| Nominativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
| Genitiv |
habituaturorum
|
habituaturarum
|
habituaturorum
|
| Dativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Akkusativ |
habituaturos
|
habituaturas
|
habituatura
|
| Ablativ |
habituaturis
|
habituaturis
|
habituaturis
|
| Vokativ |
habituaturi
|
habituaturae
|
habituatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
habituatum
|
habituatu
|