haben
halten
behalten
denken
erachten
führen
handhaben
leiten
tragen
verbringen/zubringen (Zeit)
vernünftig überlegen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich habe
2. Person Singular
habes
du hast
3. Person Singular
habet
er/sie/es hat
1. Person Plural
habemus
wir haben
2. Person Plural
habetis
ihr habt
3. Person Plural
habent
sie haben
Passiv
1. Person Singular
habeor
2. Person Singular
haberis habere
3. Person Singular
habetur
1. Person Plural
habemur
2. Person Plural
habemini
3. Person Plural
habentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich habe
2. Person Singular
habeas
du habest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es habe
1. Person Plural
habeamus
wir haben
2. Person Plural
habeatis
ihr habet
3. Person Plural
habeant
sie haben
Passiv
1. Person Singular
habear
2. Person Singular
habearis habeare
3. Person Singular
habeatur
1. Person Plural
habeamur
2. Person Plural
habeamini
3. Person Plural
habeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich hatte
2. Person Singular
habebas
du hattest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es hatte
1. Person Plural
habebamus
wir hatten
2. Person Plural
habebatis
ihr hattet
3. Person Plural
habebant
sie hatten
Passiv
1. Person Singular
habebar
2. Person Singular
habebaris habebare
3. Person Singular
habebatur
1. Person Plural
habebamur
2. Person Plural
habebamini
3. Person Plural
habebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich hätte
2. Person Singular
haberes
du hättest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es hätte
1. Person Plural
haberemus
wir hätten
2. Person Plural
haberetis
ihr hättet
3. Person Plural
haberent
sie hätten
Passiv
1. Person Singular
haberer
2. Person Singular
habereris haberere
3. Person Singular
haberetur
1. Person Plural
haberemur
2. Person Plural
haberemini
3. Person Plural
haberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde haben
2. Person Singular
habebis
du wirst haben
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird haben
1. Person Plural
habebimus
wir werden haben
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet haben
3. Person Plural
habebunt
sie werden haben
Passiv
1. Person Singular
habebor
2. Person Singular
habeberis habebere
3. Person Singular
habebitur
1. Person Plural
habebimur
2. Person Plural
habebimini
3. Person Plural
habebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe gehabt
2. Person Singular
habuisti
du hast gehabt
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat gehabt
1. Person Plural
habuimus
wir haben gehabt
2. Person Plural
habuistis
ihr habt gehabt
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben gehabt
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
2. Person Singular
habitus es
3. Person Singular
habitus est
1. Person Plural
habiti sumus
2. Person Plural
habiti estis
3. Person Plural
habiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe gehabt
2. Person Singular
habueris
du habest gehabt
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe gehabt
1. Person Plural
habuerimus
wir haben gehabt
2. Person Plural
habueritis
ihr habet gehabt
3. Person Plural
habuerint
sie haben gehabt
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
2. Person Singular
habitus sis
3. Person Singular
habitus sit
1. Person Plural
habiti simus
2. Person Plural
habiti sitis
3. Person Plural
habiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte gehabt
2. Person Singular
habueras
du hattest gehabt
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte gehabt
1. Person Plural
habueramus
wir hatten gehabt
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet gehabt
3. Person Plural
habuerant
sie hatten gehabt
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
2. Person Singular
habitus eras
3. Person Singular
habitus erat
1. Person Plural
habiti eramus
2. Person Plural
habiti eratis
3. Person Plural
habiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte gehabt
2. Person Singular
habuisses
du hättest gehabt
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte gehabt
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten gehabt
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet gehabt
3. Person Plural
habuissent
sie hätten gehabt
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
2. Person Singular
habitus esses
3. Person Singular
habitus esset
1. Person Plural
habiti essemus
2. Person Plural
habiti essetis
3. Person Plural
habiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde gehabt haben
2. Person Singular
habueris
du wirst gehabt haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird gehabt haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden gehabt haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet gehabt haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden gehabt haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
2. Person Singular
habitus eris
3. Person Singular
habitus erit
1. Person Plural
habiti erimus
2. Person Plural
habiti eritis
3. Person Plural
habiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
haben
Vorzeitigkeit
habuisse
gehabt haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
haben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
Vorzeitigkeit
habitum esse
Nachzeitigkeit
habitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
habe; hab!
2. Person Plural
habete
habt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Haben
Genitiv
habendi
des Habens
Dativ
habendo
dem Haben
Akkusativ
habendum
das Haben
Ablativ
habendo
durch das Haben
Vokativ
habende
Haben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich halte
2. Person Singular
habes
du hältst
3. Person Singular
habet
er/sie/es hält
1. Person Plural
habemus
wir halten
2. Person Plural
habetis
ihr haltet
3. Person Plural
habent
sie halten
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde gehalten
2. Person Singular
haberis habere
du wirst gehalten
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird gehalten
1. Person Plural
habemur
wir werden gehalten
2. Person Plural
habemini
ihr werdet gehalten
3. Person Plural
habentur
sie werden gehalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich halte
2. Person Singular
habeas
du haltest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es halte
1. Person Plural
habeamus
wir halten
2. Person Plural
habeatis
ihr haltet
3. Person Plural
habeant
sie halten
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde gehalten
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest gehalten
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde gehalten
1. Person Plural
habeamur
wir werden gehalten
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet gehalten
3. Person Plural
habeantur
sie werden gehalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich hielt
2. Person Singular
habebas
du hieltest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es hielt
1. Person Plural
habebamus
wir hielten
2. Person Plural
habebatis
ihr hieltet
3. Person Plural
habebant
sie hielten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde gehalten
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest gehalten
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde gehalten
1. Person Plural
habebamur
wir wurden gehalten
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet gehalten
3. Person Plural
habebantur
sie wurden gehalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich hielte
2. Person Singular
haberes
du hieltest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es hielte
1. Person Plural
haberemus
wir hielten
2. Person Plural
haberetis
ihr hieltet
3. Person Plural
haberent
sie hielten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde gehalten
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest gehalten
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde gehalten
1. Person Plural
haberemur
wir würden gehalten
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet gehalten
3. Person Plural
haberentur
sie würden gehalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde halten
2. Person Singular
habebis
du wirst halten
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird halten
1. Person Plural
habebimus
wir werden halten
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet halten
3. Person Plural
habebunt
sie werden halten
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde gehalten werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst gehalten werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird gehalten werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden gehalten werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet gehalten werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden gehalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe gehalten
2. Person Singular
habuisti
du hast gehalten
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat gehalten
1. Person Plural
habuimus
wir haben gehalten
2. Person Plural
habuistis
ihr habt gehalten
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben gehalten
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin gehalten worden
2. Person Singular
habitus es
du bist gehalten worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist gehalten worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind gehalten worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid gehalten worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind gehalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe gehalten
2. Person Singular
habueris
du habest gehalten
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe gehalten
1. Person Plural
habuerimus
wir haben gehalten
2. Person Plural
habueritis
ihr habet gehalten
3. Person Plural
habuerint
sie haben gehalten
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei gehalten worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest gehalten worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei gehalten worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien gehalten worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet gehalten worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien gehalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte gehalten
2. Person Singular
habueras
du hattest gehalten
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte gehalten
1. Person Plural
habueramus
wir hatten gehalten
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet gehalten
3. Person Plural
habuerant
sie hatten gehalten
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war gehalten worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst gehalten worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war gehalten worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren gehalten worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart gehalten worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren gehalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte gehalten
2. Person Singular
habuisses
du hättest gehalten
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte gehalten
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten gehalten
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet gehalten
3. Person Plural
habuissent
sie hätten gehalten
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre gehalten worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest gehalten worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre gehalten worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären gehalten worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret gehalten worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären gehalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde gehalten haben
2. Person Singular
habueris
du wirst gehalten haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird gehalten haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden gehalten haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet gehalten haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden gehalten haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde gehalten worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst gehalten worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird gehalten worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden gehalten worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet gehalten worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden gehalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
halten
Vorzeitigkeit
habuisse
gehalten haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
halten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
gehalten werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
gehalten worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig gehalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
halte!
2. Person Plural
habete
haltet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Halten
Genitiv
habendi
des Haltens
Dativ
habendo
dem Halten
Akkusativ
habendum
das Halten
Ablativ
habendo
durch das Halten
Vokativ
habende
Halten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich behalte
2. Person Singular
habes
du behältst
3. Person Singular
habet
er/sie/es behält
1. Person Plural
habemus
wir behalten
2. Person Plural
habetis
ihr behaltet
3. Person Plural
habent
sie behalten
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde behalten
2. Person Singular
haberis habere
du wirst behalten
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird behalten
1. Person Plural
habemur
wir werden behalten
2. Person Plural
habemini
ihr werdet behalten
3. Person Plural
habentur
sie werden behalten
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich behalte
2. Person Singular
habeas
du behaltest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es behalte
1. Person Plural
habeamus
wir behalten
2. Person Plural
habeatis
ihr behaltet
3. Person Plural
habeant
sie behalten
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde behalten
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest behalten
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde behalten
1. Person Plural
habeamur
wir werden behalten
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet behalten
3. Person Plural
habeantur
sie werden behalten
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich behielt
2. Person Singular
habebas
du behieltest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es behielt
1. Person Plural
habebamus
wir behielten
2. Person Plural
habebatis
ihr behieltet
3. Person Plural
habebant
sie behielten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde behalten
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest behalten
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde behalten
1. Person Plural
habebamur
wir wurden behalten
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet behalten
3. Person Plural
habebantur
sie wurden behalten
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich behielte
2. Person Singular
haberes
du behieltest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es behielte
1. Person Plural
haberemus
wir behielten
2. Person Plural
haberetis
ihr behieltet
3. Person Plural
haberent
sie behielten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde behalten
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest behalten
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde behalten
1. Person Plural
haberemur
wir würden behalten
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet behalten
3. Person Plural
haberentur
sie würden behalten
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde behalten
2. Person Singular
habebis
du wirst behalten
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird behalten
1. Person Plural
habebimus
wir werden behalten
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet behalten
3. Person Plural
habebunt
sie werden behalten
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde behalten werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst behalten werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird behalten werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden behalten werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet behalten werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden behalten werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe behalten
2. Person Singular
habuisti
du hast behalten
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat behalten
1. Person Plural
habuimus
wir haben behalten
2. Person Plural
habuistis
ihr habt behalten
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben behalten
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin behalten worden
2. Person Singular
habitus es
du bist behalten worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist behalten worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind behalten worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid behalten worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind behalten worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe behalten
2. Person Singular
habueris
du habest behalten
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe behalten
1. Person Plural
habuerimus
wir haben behalten
2. Person Plural
habueritis
ihr habet behalten
3. Person Plural
habuerint
sie haben behalten
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei behalten worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest behalten worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei behalten worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien behalten worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet behalten worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien behalten worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte behalten
2. Person Singular
habueras
du hattest behalten
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte behalten
1. Person Plural
habueramus
wir hatten behalten
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet behalten
3. Person Plural
habuerant
sie hatten behalten
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war behalten worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst behalten worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war behalten worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren behalten worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart behalten worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren behalten worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte behalten
2. Person Singular
habuisses
du hättest behalten
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte behalten
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten behalten
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet behalten
3. Person Plural
habuissent
sie hätten behalten
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre behalten worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest behalten worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre behalten worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären behalten worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret behalten worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären behalten worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde behalten haben
2. Person Singular
habueris
du wirst behalten haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird behalten haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden behalten haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet behalten haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden behalten haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde behalten worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst behalten worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird behalten worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden behalten worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet behalten worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden behalten worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
behalten
Vorzeitigkeit
habuisse
behalten haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
behalten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
behalten werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
behalten worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig behalten werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
behalte!
2. Person Plural
habete
behaltet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Behalten
Genitiv
habendi
des Behaltens
Dativ
habendo
dem Behalten
Akkusativ
habendum
das Behalten
Ablativ
habendo
durch das Behalten
Vokativ
habende
Behalten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich denke
2. Person Singular
habes
du denkst
3. Person Singular
habet
er/sie/es denkt
1. Person Plural
habemus
wir denken
2. Person Plural
habetis
ihr denkt
3. Person Plural
habent
sie denken
Passiv
1. Person Singular
habeor
2. Person Singular
haberis habere
3. Person Singular
habetur
1. Person Plural
habemur
2. Person Plural
habemini
3. Person Plural
habentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich denke
2. Person Singular
habeas
du denkest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es denke
1. Person Plural
habeamus
wir denken
2. Person Plural
habeatis
ihr denket
3. Person Plural
habeant
sie denken
Passiv
1. Person Singular
habear
2. Person Singular
habearis habeare
3. Person Singular
habeatur
1. Person Plural
habeamur
2. Person Plural
habeamini
3. Person Plural
habeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich dachte
2. Person Singular
habebas
du dachtest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es dachte
1. Person Plural
habebamus
wir dachten
2. Person Plural
habebatis
ihr dachtet
3. Person Plural
habebant
sie dachten
Passiv
1. Person Singular
habebar
2. Person Singular
habebaris habebare
3. Person Singular
habebatur
1. Person Plural
habebamur
2. Person Plural
habebamini
3. Person Plural
habebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich dächte
2. Person Singular
haberes
du dächtest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es dächte
1. Person Plural
haberemus
wir dächten
2. Person Plural
haberetis
ihr dächtet
3. Person Plural
haberent
sie dächten
Passiv
1. Person Singular
haberer
2. Person Singular
habereris haberere
3. Person Singular
haberetur
1. Person Plural
haberemur
2. Person Plural
haberemini
3. Person Plural
haberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde denken
2. Person Singular
habebis
du wirst denken
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird denken
1. Person Plural
habebimus
wir werden denken
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet denken
3. Person Plural
habebunt
sie werden denken
Passiv
1. Person Singular
habebor
2. Person Singular
habeberis habebere
3. Person Singular
habebitur
1. Person Plural
habebimur
2. Person Plural
habebimini
3. Person Plural
habebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe gedacht
2. Person Singular
habuisti
du hast gedacht
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat gedacht
1. Person Plural
habuimus
wir haben gedacht
2. Person Plural
habuistis
ihr habt gedacht
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben gedacht
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
2. Person Singular
habitus es
3. Person Singular
habitus est
1. Person Plural
habiti sumus
2. Person Plural
habiti estis
3. Person Plural
habiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe gedacht
2. Person Singular
habueris
du habest gedacht
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe gedacht
1. Person Plural
habuerimus
wir haben gedacht
2. Person Plural
habueritis
ihr habet gedacht
3. Person Plural
habuerint
sie haben gedacht
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
2. Person Singular
habitus sis
3. Person Singular
habitus sit
1. Person Plural
habiti simus
2. Person Plural
habiti sitis
3. Person Plural
habiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte gedacht
2. Person Singular
habueras
du hattest gedacht
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte gedacht
1. Person Plural
habueramus
wir hatten gedacht
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet gedacht
3. Person Plural
habuerant
sie hatten gedacht
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
2. Person Singular
habitus eras
3. Person Singular
habitus erat
1. Person Plural
habiti eramus
2. Person Plural
habiti eratis
3. Person Plural
habiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte gedacht
2. Person Singular
habuisses
du hättest gedacht
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte gedacht
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten gedacht
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet gedacht
3. Person Plural
habuissent
sie hätten gedacht
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
2. Person Singular
habitus esses
3. Person Singular
habitus esset
1. Person Plural
habiti essemus
2. Person Plural
habiti essetis
3. Person Plural
habiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde gedacht haben
2. Person Singular
habueris
du wirst gedacht haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird gedacht haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden gedacht haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet gedacht haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden gedacht haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
2. Person Singular
habitus eris
3. Person Singular
habitus erit
1. Person Plural
habiti erimus
2. Person Plural
habiti eritis
3. Person Plural
habiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
denken
Vorzeitigkeit
habuisse
gedacht haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
denken werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
Vorzeitigkeit
habitum esse
Nachzeitigkeit
habitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
denke; denk!
2. Person Plural
habete
denkt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Denken
Genitiv
habendi
des Denkens
Dativ
habendo
dem Denken
Akkusativ
habendum
das Denken
Ablativ
habendo
durch das Denken
Vokativ
habende
Denken!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich erachte
2. Person Singular
habes
du erachtest
3. Person Singular
habet
er/sie/es erachtet
1. Person Plural
habemus
wir erachten
2. Person Plural
habetis
ihr erachtet
3. Person Plural
habent
sie erachten
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde erachtet
2. Person Singular
haberis habere
du wirst erachtet
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird erachtet
1. Person Plural
habemur
wir werden erachtet
2. Person Plural
habemini
ihr werdet erachtet
3. Person Plural
habentur
sie werden erachtet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich erachte
2. Person Singular
habeas
du erachtest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es erachte
1. Person Plural
habeamus
wir erachten
2. Person Plural
habeatis
ihr erachtet
3. Person Plural
habeant
sie erachten
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde erachtet
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest erachtet
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde erachtet
1. Person Plural
habeamur
wir werden erachtet
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet erachtet
3. Person Plural
habeantur
sie werden erachtet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich erachtete
2. Person Singular
habebas
du erachtetest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
habebamus
wir erachteten
2. Person Plural
habebatis
ihr erachtetet
3. Person Plural
habebant
sie erachteten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde erachtet
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest erachtet
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde erachtet
1. Person Plural
habebamur
wir wurden erachtet
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet erachtet
3. Person Plural
habebantur
sie wurden erachtet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich erachtete
2. Person Singular
haberes
du erachtetest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es erachtete
1. Person Plural
haberemus
wir erachteten
2. Person Plural
haberetis
ihr erachtetet
3. Person Plural
haberent
sie erachteten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde erachtet
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest erachtet
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde erachtet
1. Person Plural
haberemur
wir würden erachtet
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet erachtet
3. Person Plural
haberentur
sie würden erachtet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde erachten
2. Person Singular
habebis
du wirst erachten
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird erachten
1. Person Plural
habebimus
wir werden erachten
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet erachten
3. Person Plural
habebunt
sie werden erachten
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde erachtet werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst erachtet werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird erachtet werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden erachtet werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet erachtet werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden erachtet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe erachtet
2. Person Singular
habuisti
du hast erachtet
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat erachtet
1. Person Plural
habuimus
wir haben erachtet
2. Person Plural
habuistis
ihr habt erachtet
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben erachtet
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin erachtet worden
2. Person Singular
habitus es
du bist erachtet worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist erachtet worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind erachtet worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid erachtet worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind erachtet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe erachtet
2. Person Singular
habueris
du habest erachtet
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe erachtet
1. Person Plural
habuerimus
wir haben erachtet
2. Person Plural
habueritis
ihr habet erachtet
3. Person Plural
habuerint
sie haben erachtet
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei erachtet worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest erachtet worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei erachtet worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien erachtet worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet erachtet worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien erachtet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte erachtet
2. Person Singular
habueras
du hattest erachtet
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte erachtet
1. Person Plural
habueramus
wir hatten erachtet
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet erachtet
3. Person Plural
habuerant
sie hatten erachtet
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war erachtet worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst erachtet worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war erachtet worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren erachtet worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart erachtet worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren erachtet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte erachtet
2. Person Singular
habuisses
du hättest erachtet
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte erachtet
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten erachtet
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet erachtet
3. Person Plural
habuissent
sie hätten erachtet
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre erachtet worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest erachtet worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre erachtet worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären erachtet worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret erachtet worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären erachtet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde erachtet haben
2. Person Singular
habueris
du wirst erachtet haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird erachtet haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden erachtet haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet erachtet haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden erachtet haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde erachtet worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst erachtet worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird erachtet worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden erachtet worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet erachtet worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden erachtet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
erachten
Vorzeitigkeit
habuisse
erachtet haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
erachten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
erachtet werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
erachtet worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig erachtet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
erachte!
2. Person Plural
habete
erachtet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Erachten
Genitiv
habendi
des Erachtens
Dativ
habendo
dem Erachten
Akkusativ
habendum
das Erachten
Ablativ
habendo
durch das Erachten
Vokativ
habende
Erachten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich führe
2. Person Singular
habes
du führst
3. Person Singular
habet
er/sie/es führt
1. Person Plural
habemus
wir führen
2. Person Plural
habetis
ihr führt
3. Person Plural
habent
sie führen
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde geführt
2. Person Singular
haberis habere
du wirst geführt
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird geführt
1. Person Plural
habemur
wir werden geführt
2. Person Plural
habemini
ihr werdet geführt
3. Person Plural
habentur
sie werden geführt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich führe
2. Person Singular
habeas
du führest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es führe
1. Person Plural
habeamus
wir führen
2. Person Plural
habeatis
ihr führet
3. Person Plural
habeant
sie führen
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde geführt
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest geführt
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde geführt
1. Person Plural
habeamur
wir werden geführt
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet geführt
3. Person Plural
habeantur
sie werden geführt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich führte
2. Person Singular
habebas
du führtest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es führte
1. Person Plural
habebamus
wir führten
2. Person Plural
habebatis
ihr führtet
3. Person Plural
habebant
sie führten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde geführt
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest geführt
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde geführt
1. Person Plural
habebamur
wir wurden geführt
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet geführt
3. Person Plural
habebantur
sie wurden geführt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich führte
2. Person Singular
haberes
du führtest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es führte
1. Person Plural
haberemus
wir führten
2. Person Plural
haberetis
ihr führtet
3. Person Plural
haberent
sie führten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde geführt
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest geführt
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde geführt
1. Person Plural
haberemur
wir würden geführt
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet geführt
3. Person Plural
haberentur
sie würden geführt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde führen
2. Person Singular
habebis
du wirst führen
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird führen
1. Person Plural
habebimus
wir werden führen
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet führen
3. Person Plural
habebunt
sie werden führen
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde geführt werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst geführt werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird geführt werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden geführt werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet geführt werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden geführt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe geführt
2. Person Singular
habuisti
du hast geführt
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat geführt
1. Person Plural
habuimus
wir haben geführt
2. Person Plural
habuistis
ihr habt geführt
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben geführt
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin geführt worden
2. Person Singular
habitus es
du bist geführt worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist geführt worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind geführt worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid geführt worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind geführt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe geführt
2. Person Singular
habueris
du habest geführt
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe geführt
1. Person Plural
habuerimus
wir haben geführt
2. Person Plural
habueritis
ihr habet geführt
3. Person Plural
habuerint
sie haben geführt
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei geführt worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest geführt worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei geführt worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien geführt worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet geführt worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien geführt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte geführt
2. Person Singular
habueras
du hattest geführt
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte geführt
1. Person Plural
habueramus
wir hatten geführt
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet geführt
3. Person Plural
habuerant
sie hatten geführt
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war geführt worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst geführt worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war geführt worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren geführt worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart geführt worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren geführt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte geführt
2. Person Singular
habuisses
du hättest geführt
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte geführt
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten geführt
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet geführt
3. Person Plural
habuissent
sie hätten geführt
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre geführt worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest geführt worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre geführt worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären geführt worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret geführt worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären geführt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde geführt haben
2. Person Singular
habueris
du wirst geführt haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird geführt haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden geführt haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet geführt haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden geführt haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde geführt worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst geführt worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird geführt worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden geführt worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet geführt worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden geführt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
führen
Vorzeitigkeit
habuisse
geführt haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
führen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
geführt werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
geführt worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig geführt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
führe; führ!
2. Person Plural
habete
führt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Führen
Genitiv
habendi
des Führens
Dativ
habendo
dem Führen
Akkusativ
habendum
das Führen
Ablativ
habendo
durch das Führen
Vokativ
habende
Führen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich handhabe
2. Person Singular
habes
du handhabst
3. Person Singular
habet
er/sie/es handhabt
1. Person Plural
habemus
wir handhaben
2. Person Plural
habetis
ihr handhabt
3. Person Plural
habent
sie handhaben
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde gehandhabt
2. Person Singular
haberis habere
du wirst gehandhabt
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird gehandhabt
1. Person Plural
habemur
wir werden gehandhabt
2. Person Plural
habemini
ihr werdet gehandhabt
3. Person Plural
habentur
sie werden gehandhabt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich handhabe
2. Person Singular
habeas
du handhabest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es handhabe
1. Person Plural
habeamus
wir handhaben
2. Person Plural
habeatis
ihr handhabet
3. Person Plural
habeant
sie handhaben
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde gehandhabt
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest gehandhabt
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde gehandhabt
1. Person Plural
habeamur
wir werden gehandhabt
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet gehandhabt
3. Person Plural
habeantur
sie werden gehandhabt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich handhabte
2. Person Singular
habebas
du handhabtest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es handhabte
1. Person Plural
habebamus
wir handhabten
2. Person Plural
habebatis
ihr handhabtet
3. Person Plural
habebant
sie handhabten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde gehandhabt
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest gehandhabt
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde gehandhabt
1. Person Plural
habebamur
wir wurden gehandhabt
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet gehandhabt
3. Person Plural
habebantur
sie wurden gehandhabt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich handhabte
2. Person Singular
haberes
du handhabtest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es handhabte
1. Person Plural
haberemus
wir handhabten
2. Person Plural
haberetis
ihr handhabtet
3. Person Plural
haberent
sie handhabten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde gehandhabt
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest gehandhabt
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde gehandhabt
1. Person Plural
haberemur
wir würden gehandhabt
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet gehandhabt
3. Person Plural
haberentur
sie würden gehandhabt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde handhaben
2. Person Singular
habebis
du wirst handhaben
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird handhaben
1. Person Plural
habebimus
wir werden handhaben
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet handhaben
3. Person Plural
habebunt
sie werden handhaben
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde gehandhabt werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst gehandhabt werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird gehandhabt werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden gehandhabt werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet gehandhabt werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden gehandhabt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe gehandhabt
2. Person Singular
habuisti
du hast gehandhabt
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat gehandhabt
1. Person Plural
habuimus
wir haben gehandhabt
2. Person Plural
habuistis
ihr habt gehandhabt
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben gehandhabt
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin gehandhabt worden
2. Person Singular
habitus es
du bist gehandhabt worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist gehandhabt worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind gehandhabt worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid gehandhabt worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind gehandhabt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe gehandhabt
2. Person Singular
habueris
du habest gehandhabt
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe gehandhabt
1. Person Plural
habuerimus
wir haben gehandhabt
2. Person Plural
habueritis
ihr habet gehandhabt
3. Person Plural
habuerint
sie haben gehandhabt
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei gehandhabt worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest gehandhabt worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei gehandhabt worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien gehandhabt worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet gehandhabt worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien gehandhabt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte gehandhabt
2. Person Singular
habueras
du hattest gehandhabt
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte gehandhabt
1. Person Plural
habueramus
wir hatten gehandhabt
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet gehandhabt
3. Person Plural
habuerant
sie hatten gehandhabt
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war gehandhabt worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst gehandhabt worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war gehandhabt worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren gehandhabt worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart gehandhabt worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren gehandhabt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte gehandhabt
2. Person Singular
habuisses
du hättest gehandhabt
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte gehandhabt
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten gehandhabt
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet gehandhabt
3. Person Plural
habuissent
sie hätten gehandhabt
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre gehandhabt worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest gehandhabt worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre gehandhabt worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären gehandhabt worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret gehandhabt worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären gehandhabt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde gehandhabt haben
2. Person Singular
habueris
du wirst gehandhabt haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird gehandhabt haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden gehandhabt haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet gehandhabt haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden gehandhabt haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde gehandhabt worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst gehandhabt worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird gehandhabt worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden gehandhabt worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet gehandhabt worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden gehandhabt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
handhaben
Vorzeitigkeit
habuisse
gehandhabt haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
handhaben werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
gehandhabt werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
gehandhabt worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig gehandhabt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
handhabe; handhab!
2. Person Plural
habete
handhabt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Handhaben
Genitiv
habendi
des Handhabens
Dativ
habendo
dem Handhaben
Akkusativ
habendum
das Handhaben
Ablativ
habendo
durch das Handhaben
Vokativ
habende
Handhaben!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich leite
2. Person Singular
habes
du leitest
3. Person Singular
habet
er/sie/es leitet
1. Person Plural
habemus
wir leiten
2. Person Plural
habetis
ihr leitet
3. Person Plural
habent
sie leiten
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde geleitet
2. Person Singular
haberis habere
du wirst geleitet
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird geleitet
1. Person Plural
habemur
wir werden geleitet
2. Person Plural
habemini
ihr werdet geleitet
3. Person Plural
habentur
sie werden geleitet
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich leite
2. Person Singular
habeas
du leitest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es leite
1. Person Plural
habeamus
wir leiten
2. Person Plural
habeatis
ihr leitet
3. Person Plural
habeant
sie leiten
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde geleitet
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest geleitet
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde geleitet
1. Person Plural
habeamur
wir werden geleitet
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet geleitet
3. Person Plural
habeantur
sie werden geleitet
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich leitete
2. Person Singular
habebas
du leitetest
3. Person Singular
habebat
er/sie/es leitete
1. Person Plural
habebamus
wir leiteten
2. Person Plural
habebatis
ihr leitetet
3. Person Plural
habebant
sie leiteten
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde geleitet
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest geleitet
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde geleitet
1. Person Plural
habebamur
wir wurden geleitet
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet geleitet
3. Person Plural
habebantur
sie wurden geleitet
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich leitete
2. Person Singular
haberes
du leitetest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es leitete
1. Person Plural
haberemus
wir leiteten
2. Person Plural
haberetis
ihr leitetet
3. Person Plural
haberent
sie leiteten
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde geleitet
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest geleitet
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde geleitet
1. Person Plural
haberemur
wir würden geleitet
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet geleitet
3. Person Plural
haberentur
sie würden geleitet
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde leiten
2. Person Singular
habebis
du wirst leiten
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird leiten
1. Person Plural
habebimus
wir werden leiten
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet leiten
3. Person Plural
habebunt
sie werden leiten
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde geleitet werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst geleitet werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird geleitet werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden geleitet werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet geleitet werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden geleitet werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe geleitet
2. Person Singular
habuisti
du hast geleitet
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat geleitet
1. Person Plural
habuimus
wir haben geleitet
2. Person Plural
habuistis
ihr habt geleitet
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben geleitet
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin geleitet worden
2. Person Singular
habitus es
du bist geleitet worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist geleitet worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind geleitet worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid geleitet worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind geleitet worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe geleitet
2. Person Singular
habueris
du habest geleitet
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe geleitet
1. Person Plural
habuerimus
wir haben geleitet
2. Person Plural
habueritis
ihr habet geleitet
3. Person Plural
habuerint
sie haben geleitet
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei geleitet worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest geleitet worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei geleitet worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien geleitet worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet geleitet worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien geleitet worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte geleitet
2. Person Singular
habueras
du hattest geleitet
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte geleitet
1. Person Plural
habueramus
wir hatten geleitet
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet geleitet
3. Person Plural
habuerant
sie hatten geleitet
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war geleitet worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst geleitet worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war geleitet worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren geleitet worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart geleitet worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren geleitet worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte geleitet
2. Person Singular
habuisses
du hättest geleitet
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte geleitet
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten geleitet
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet geleitet
3. Person Plural
habuissent
sie hätten geleitet
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre geleitet worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest geleitet worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre geleitet worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären geleitet worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret geleitet worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären geleitet worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde geleitet haben
2. Person Singular
habueris
du wirst geleitet haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird geleitet haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden geleitet haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet geleitet haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden geleitet haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde geleitet worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst geleitet worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird geleitet worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden geleitet worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet geleitet worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden geleitet worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
leiten
Vorzeitigkeit
habuisse
geleitet haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
leiten werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
geleitet werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
geleitet worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig geleitet werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
leite!
2. Person Plural
habete
leitet!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Leiten
Genitiv
habendi
des Leitens
Dativ
habendo
dem Leiten
Akkusativ
habendum
das Leiten
Ablativ
habendo
durch das Leiten
Vokativ
habende
Leiten!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
ich trage
2. Person Singular
habes
du trägst
3. Person Singular
habet
er/sie/es trägt
1. Person Plural
habemus
wir tragen
2. Person Plural
habetis
ihr tragt
3. Person Plural
habent
sie tragen
Passiv
1. Person Singular
habeor
ich werde getragen
2. Person Singular
haberis habere
du wirst getragen
3. Person Singular
habetur
er/sie/es wird getragen
1. Person Plural
habemur
wir werden getragen
2. Person Plural
habemini
ihr werdet getragen
3. Person Plural
habentur
sie werden getragen
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
ich trage
2. Person Singular
habeas
du tragest
3. Person Singular
habeat
er/sie/es trage
1. Person Plural
habeamus
wir tragen
2. Person Plural
habeatis
ihr traget
3. Person Plural
habeant
sie tragen
Passiv
1. Person Singular
habear
ich werde getragen
2. Person Singular
habearis habeare
du werdest getragen
3. Person Singular
habeatur
er/sie/es werde getragen
1. Person Plural
habeamur
wir werden getragen
2. Person Plural
habeamini
ihr werdet getragen
3. Person Plural
habeantur
sie werden getragen
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
ich trug
2. Person Singular
habebas
du trugst
3. Person Singular
habebat
er/sie/es trug
1. Person Plural
habebamus
wir trugen
2. Person Plural
habebatis
ihr trugt
3. Person Plural
habebant
sie trugen
Passiv
1. Person Singular
habebar
ich wurde getragen
2. Person Singular
habebaris habebare
du wurdest getragen
3. Person Singular
habebatur
er/sie/es wurde getragen
1. Person Plural
habebamur
wir wurden getragen
2. Person Plural
habebamini
ihr wurdet getragen
3. Person Plural
habebantur
sie wurden getragen
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
ich trüge
2. Person Singular
haberes
du trügest
3. Person Singular
haberet
er/sie/es trüge
1. Person Plural
haberemus
wir trügen
2. Person Plural
haberetis
ihr trüget
3. Person Plural
haberent
sie trügen
Passiv
1. Person Singular
haberer
ich würde getragen
2. Person Singular
habereris haberere
du würdest getragen
3. Person Singular
haberetur
er/sie/es würde getragen
1. Person Plural
haberemur
wir würden getragen
2. Person Plural
haberemini
ihr würdet getragen
3. Person Plural
haberentur
sie würden getragen
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
ich werde tragen
2. Person Singular
habebis
du wirst tragen
3. Person Singular
habebit
er/sie/es wird tragen
1. Person Plural
habebimus
wir werden tragen
2. Person Plural
habebitis
ihr werdet tragen
3. Person Plural
habebunt
sie werden tragen
Passiv
1. Person Singular
habebor
ich werde getragen werden
2. Person Singular
habeberis habebere
du wirst getragen werden
3. Person Singular
habebitur
er/sie/es wird getragen werden
1. Person Plural
habebimur
wir werden getragen werden
2. Person Plural
habebimini
ihr werdet getragen werden
3. Person Plural
habebuntur
sie werden getragen werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
ich habe getragen
2. Person Singular
habuisti
du hast getragen
3. Person Singular
habuit
er/sie/es hat getragen
1. Person Plural
habuimus
wir haben getragen
2. Person Plural
habuistis
ihr habt getragen
3. Person Plural
habuerunt habuere
sie haben getragen
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
ich bin getragen worden
2. Person Singular
habitus es
du bist getragen worden
3. Person Singular
habitus est
er/sie/es ist getragen worden
1. Person Plural
habiti sumus
wir sind getragen worden
2. Person Plural
habiti estis
ihr seid getragen worden
3. Person Plural
habiti sunt
sie sind getragen worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
ich habe getragen
2. Person Singular
habueris
du habest getragen
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es habe getragen
1. Person Plural
habuerimus
wir haben getragen
2. Person Plural
habueritis
ihr habet getragen
3. Person Plural
habuerint
sie haben getragen
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
ich sei getragen worden
2. Person Singular
habitus sis
du seiest getragen worden
3. Person Singular
habitus sit
er/sie/es sei getragen worden
1. Person Plural
habiti simus
wir seien getragen worden
2. Person Plural
habiti sitis
ihr seiet getragen worden
3. Person Plural
habiti sint
sie seien getragen worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
ich hatte getragen
2. Person Singular
habueras
du hattest getragen
3. Person Singular
habuerat
er/sie/es hatte getragen
1. Person Plural
habueramus
wir hatten getragen
2. Person Plural
habueratis
ihr hattet getragen
3. Person Plural
habuerant
sie hatten getragen
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
ich war getragen worden
2. Person Singular
habitus eras
du warst getragen worden
3. Person Singular
habitus erat
er/sie/es war getragen worden
1. Person Plural
habiti eramus
wir waren getragen worden
2. Person Plural
habiti eratis
ihr wart getragen worden
3. Person Plural
habiti erant
sie waren getragen worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
ich hätte getragen
2. Person Singular
habuisses
du hättest getragen
3. Person Singular
habuisset
er/sie/es hätte getragen
1. Person Plural
habuissemus
wir hätten getragen
2. Person Plural
habuissetis
ihr hättet getragen
3. Person Plural
habuissent
sie hätten getragen
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
ich wäre getragen worden
2. Person Singular
habitus esses
du wärest getragen worden
3. Person Singular
habitus esset
er/sie/es wäre getragen worden
1. Person Plural
habiti essemus
wir wären getragen worden
2. Person Plural
habiti essetis
ihr wäret getragen worden
3. Person Plural
habiti essent
sie wären getragen worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
ich werde getragen haben
2. Person Singular
habueris
du wirst getragen haben
3. Person Singular
habuerit
er/sie/es wird getragen haben
1. Person Plural
habuerimus
wir werden getragen haben
2. Person Plural
habueritis
ihr werdet getragen haben
3. Person Plural
habuerint
sie werden getragen haben
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
ich werde getragen worden sein
2. Person Singular
habitus eris
du wirst getragen worden sein
3. Person Singular
habitus erit
er/sie/es wird getragen worden sein
1. Person Plural
habiti erimus
wir werden getragen worden sein
2. Person Plural
habiti eritis
ihr werdet getragen worden sein
3. Person Plural
habiti erunt
sie werden getragen worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
tragen
Vorzeitigkeit
habuisse
getragen haben
Nachzeitigkeit
habiturum esse
tragen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
getragen werden
Vorzeitigkeit
habitum esse
getragen worden sein
Nachzeitigkeit
habitum iri
künftig getragen werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
trag!
2. Person Plural
habete
tragt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
das Tragen
Genitiv
habendi
des Tragens
Dativ
habendo
dem Tragen
Akkusativ
habendum
das Tragen
Ablativ
habendo
durch das Tragen
Vokativ
habende
Tragen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
2. Person Singular
habes
3. Person Singular
habet
1. Person Plural
habemus
2. Person Plural
habetis
3. Person Plural
habent
Passiv
1. Person Singular
habeor
2. Person Singular
haberis habere
3. Person Singular
habetur
1. Person Plural
habemur
2. Person Plural
habemini
3. Person Plural
habentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
2. Person Singular
habeas
3. Person Singular
habeat
1. Person Plural
habeamus
2. Person Plural
habeatis
3. Person Plural
habeant
Passiv
1. Person Singular
habear
2. Person Singular
habearis habeare
3. Person Singular
habeatur
1. Person Plural
habeamur
2. Person Plural
habeamini
3. Person Plural
habeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
2. Person Singular
habebas
3. Person Singular
habebat
1. Person Plural
habebamus
2. Person Plural
habebatis
3. Person Plural
habebant
Passiv
1. Person Singular
habebar
2. Person Singular
habebaris habebare
3. Person Singular
habebatur
1. Person Plural
habebamur
2. Person Plural
habebamini
3. Person Plural
habebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
2. Person Singular
haberes
3. Person Singular
haberet
1. Person Plural
haberemus
2. Person Plural
haberetis
3. Person Plural
haberent
Passiv
1. Person Singular
haberer
2. Person Singular
habereris haberere
3. Person Singular
haberetur
1. Person Plural
haberemur
2. Person Plural
haberemini
3. Person Plural
haberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
2. Person Singular
habebis
3. Person Singular
habebit
1. Person Plural
habebimus
2. Person Plural
habebitis
3. Person Plural
habebunt
Passiv
1. Person Singular
habebor
2. Person Singular
habeberis habebere
3. Person Singular
habebitur
1. Person Plural
habebimur
2. Person Plural
habebimini
3. Person Plural
habebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
2. Person Singular
habuisti
3. Person Singular
habuit
1. Person Plural
habuimus
2. Person Plural
habuistis
3. Person Plural
habuerunt habuere
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
2. Person Singular
habitus es
3. Person Singular
habitus est
1. Person Plural
habiti sumus
2. Person Plural
habiti estis
3. Person Plural
habiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
2. Person Singular
habueris
3. Person Singular
habuerit
1. Person Plural
habuerimus
2. Person Plural
habueritis
3. Person Plural
habuerint
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
2. Person Singular
habitus sis
3. Person Singular
habitus sit
1. Person Plural
habiti simus
2. Person Plural
habiti sitis
3. Person Plural
habiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
2. Person Singular
habueras
3. Person Singular
habuerat
1. Person Plural
habueramus
2. Person Plural
habueratis
3. Person Plural
habuerant
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
2. Person Singular
habitus eras
3. Person Singular
habitus erat
1. Person Plural
habiti eramus
2. Person Plural
habiti eratis
3. Person Plural
habiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
2. Person Singular
habuisses
3. Person Singular
habuisset
1. Person Plural
habuissemus
2. Person Plural
habuissetis
3. Person Plural
habuissent
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
2. Person Singular
habitus esses
3. Person Singular
habitus esset
1. Person Plural
habiti essemus
2. Person Plural
habiti essetis
3. Person Plural
habiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
2. Person Singular
habueris
3. Person Singular
habuerit
1. Person Plural
habuerimus
2. Person Plural
habueritis
3. Person Plural
habuerint
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
2. Person Singular
habitus eris
3. Person Singular
habitus erit
1. Person Plural
habiti erimus
2. Person Plural
habiti eritis
3. Person Plural
habiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
Vorzeitigkeit
habuisse
Nachzeitigkeit
habiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
Vorzeitigkeit
habitum esse
Nachzeitigkeit
habitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
!
2. Person Plural
habete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
Genitiv
habendi
Dativ
habendo
Akkusativ
habendum
Ablativ
habendo
Vokativ
habende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habeo
2. Person Singular
habes
3. Person Singular
habet
1. Person Plural
habemus
2. Person Plural
habetis
3. Person Plural
habent
Passiv
1. Person Singular
habeor
2. Person Singular
haberis habere
3. Person Singular
habetur
1. Person Plural
habemur
2. Person Plural
habemini
3. Person Plural
habentur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habeam
2. Person Singular
habeas
3. Person Singular
habeat
1. Person Plural
habeamus
2. Person Plural
habeatis
3. Person Plural
habeant
Passiv
1. Person Singular
habear
2. Person Singular
habearis habeare
3. Person Singular
habeatur
1. Person Plural
habeamur
2. Person Plural
habeamini
3. Person Plural
habeantur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habebam
2. Person Singular
habebas
3. Person Singular
habebat
1. Person Plural
habebamus
2. Person Plural
habebatis
3. Person Plural
habebant
Passiv
1. Person Singular
habebar
2. Person Singular
habebaris habebare
3. Person Singular
habebatur
1. Person Plural
habebamur
2. Person Plural
habebamini
3. Person Plural
habebantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
haberem
2. Person Singular
haberes
3. Person Singular
haberet
1. Person Plural
haberemus
2. Person Plural
haberetis
3. Person Plural
haberent
Passiv
1. Person Singular
haberer
2. Person Singular
habereris haberere
3. Person Singular
haberetur
1. Person Plural
haberemur
2. Person Plural
haberemini
3. Person Plural
haberentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
habebo
2. Person Singular
habebis
3. Person Singular
habebit
1. Person Plural
habebimus
2. Person Plural
habebitis
3. Person Plural
habebunt
Passiv
1. Person Singular
habebor
2. Person Singular
habeberis habebere
3. Person Singular
habebitur
1. Person Plural
habebimur
2. Person Plural
habebimini
3. Person Plural
habebuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habui
2. Person Singular
habuisti
3. Person Singular
habuit
1. Person Plural
habuimus
2. Person Plural
habuistis
3. Person Plural
habuerunt habuere
Passiv
1. Person Singular
habitus sum
2. Person Singular
habitus es
3. Person Singular
habitus est
1. Person Plural
habiti sumus
2. Person Plural
habiti estis
3. Person Plural
habiti sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuerim
2. Person Singular
habueris
3. Person Singular
habuerit
1. Person Plural
habuerimus
2. Person Plural
habueritis
3. Person Plural
habuerint
Passiv
1. Person Singular
habitus sim
2. Person Singular
habitus sis
3. Person Singular
habitus sit
1. Person Plural
habiti simus
2. Person Plural
habiti sitis
3. Person Plural
habiti sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
habueram
2. Person Singular
habueras
3. Person Singular
habuerat
1. Person Plural
habueramus
2. Person Plural
habueratis
3. Person Plural
habuerant
Passiv
1. Person Singular
habitus eram
2. Person Singular
habitus eras
3. Person Singular
habitus erat
1. Person Plural
habiti eramus
2. Person Plural
habiti eratis
3. Person Plural
habiti erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
habuissem
2. Person Singular
habuisses
3. Person Singular
habuisset
1. Person Plural
habuissemus
2. Person Plural
habuissetis
3. Person Plural
habuissent
Passiv
1. Person Singular
habitus essem
2. Person Singular
habitus esses
3. Person Singular
habitus esset
1. Person Plural
habiti essemus
2. Person Plural
habiti essetis
3. Person Plural
habiti essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
habuero
2. Person Singular
habueris
3. Person Singular
habuerit
1. Person Plural
habuerimus
2. Person Plural
habueritis
3. Person Plural
habuerint
Passiv
1. Person Singular
habitus ero
2. Person Singular
habitus eris
3. Person Singular
habitus erit
1. Person Plural
habiti erimus
2. Person Plural
habiti eritis
3. Person Plural
habiti erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
habere
Vorzeitigkeit
habuisse
Nachzeitigkeit
habiturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
haberi haberier
Vorzeitigkeit
habitum esse
Nachzeitigkeit
habitum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
habe
!
2. Person Plural
habete
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
habeto
3. Person Singular
habeto
2. Person Plural
habetote
3. Person Plural
habento
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
habere
Genitiv
habendi
Dativ
habendo
Akkusativ
habendum
Ablativ
habendo
Vokativ
habende
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habendus
habenda
habendum
Genitiv
habendi
habendae
habendi
Dativ
habendo
habendae
habendo
Akkusativ
habendum
habendam
habendum
Ablativ
habendo
habenda
habendo
Vokativ
habende
habenda
habendum
Plural
Nominativ
habendi
habendae
habenda
Genitiv
habendorum
habendarum
habendorum
Dativ
habendis
habendis
habendis
Akkusativ
habendos
habendas
habenda
Ablativ
habendis
habendis
habendis
Vokativ
habendi
habendae
habenda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habens
habens
habens
Genitiv
habentis
habentis
habentis
Dativ
habenti
habenti
habenti
Akkusativ
habentem
habentem
habens
Ablativ
habenti habente
habenti habente
habenti habente
Vokativ
habens
habens
habens
Plural
Nominativ
habentes
habentes
habentia
Genitiv
habentium habentum
habentium habentum
habentium habentum
Dativ
habentibus
habentibus
habentibus
Akkusativ
habentes
habentes
habentia
Ablativ
habentibus
habentibus
habentibus
Vokativ
habentes
habentes
habentia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habitus
habita
habitum
Genitiv
habiti
habitae
habiti
Dativ
habito
habitae
habito
Akkusativ
habitum
habitam
habitum
Ablativ
habito
habita
habito
Vokativ
habite
habita
habitum
Plural
Nominativ
habiti
habitae
habita
Genitiv
habitorum
habitarum
habitorum
Dativ
habitis
habitis
habitis
Akkusativ
habitos
habitas
habita
Ablativ
habitis
habitis
habitis
Vokativ
habiti
habitae
habita
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
habiturus
habitura
habiturum
Genitiv
habituri
habiturae
habituri
Dativ
habituro
habiturae
habituro
Akkusativ
habiturum
habituram
habiturum
Ablativ
habituro
habitura
habituro
Vokativ
habiture
habitura
habiturum
Plural
Nominativ
habituri
habiturae
habitura
Genitiv
habiturorum
habiturarum
habiturorum
Dativ
habituris
habituris
habituris
Akkusativ
habituros
habituras
habitura
Ablativ
habituris
habituris
habituris
Vokativ
habituri
habiturae
habitura
Supina
Supin I
Supin II
habitum
habitu