Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
halare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
halatus auch noch Formen von:
halatus (Nomen)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
ich dufte |
| 2. Person Singular |
halas
|
du duftest |
| 3. Person Singular |
halat
|
er/sie/es duftet |
| 1. Person Plural |
halamus
|
wir duften |
| 2. Person Plural |
halatis
|
ihr duftet |
| 3. Person Plural |
halant
|
sie duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
|
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
|
| 3. Person Singular |
halatur
|
|
| 1. Person Plural |
halamur
|
|
| 2. Person Plural |
halamini
|
|
| 3. Person Plural |
halantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
ich dufte |
| 2. Person Singular |
hales
|
du duftest |
| 3. Person Singular |
halet
|
er/sie/es dufte |
| 1. Person Plural |
halemus
|
wir duften |
| 2. Person Plural |
haletis
|
ihr duftet |
| 3. Person Plural |
halent
|
sie duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
|
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
|
| 3. Person Singular |
haletur
|
|
| 1. Person Plural |
halemur
|
|
| 2. Person Plural |
halemini
|
|
| 3. Person Plural |
halentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
ich duftete |
| 2. Person Singular |
halabas
|
du duftetest |
| 3. Person Singular |
halabat
|
er/sie/es duftete |
| 1. Person Plural |
halabamus
|
wir dufteten |
| 2. Person Plural |
halabatis
|
ihr duftetet |
| 3. Person Plural |
halabant
|
sie dufteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
|
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
|
| 3. Person Singular |
halabatur
|
|
| 1. Person Plural |
halabamur
|
|
| 2. Person Plural |
halabamini
|
|
| 3. Person Plural |
halabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
ich duftete |
| 2. Person Singular |
halares
|
du duftetest |
| 3. Person Singular |
halaret
|
er/sie/es duftete |
| 1. Person Plural |
halaremus
|
wir dufteten |
| 2. Person Plural |
halaretis
|
ihr duftetet |
| 3. Person Plural |
halarent
|
sie dufteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
|
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
|
| 3. Person Singular |
halaretur
|
|
| 1. Person Plural |
halaremur
|
|
| 2. Person Plural |
halaremini
|
|
| 3. Person Plural |
halarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
ich werde duften |
| 2. Person Singular |
halabis
|
du wirst duften |
| 3. Person Singular |
halabit
|
er/sie/es wird duften |
| 1. Person Plural |
halabimus
|
wir werden duften |
| 2. Person Plural |
halabitis
|
ihr werdet duften |
| 3. Person Plural |
halabunt
|
sie werden duften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
|
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
|
| 3. Person Singular |
halabitur
|
|
| 1. Person Plural |
halabimur
|
|
| 2. Person Plural |
halabimini
|
|
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
ich habe geduftet |
| 2. Person Singular |
halavisti
|
du hast geduftet |
| 3. Person Singular |
halavit
|
er/sie/es hat geduftet |
| 1. Person Plural |
halavimus
|
wir haben geduftet |
| 2. Person Plural |
halavistis
|
ihr habt geduftet |
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
sie haben geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
halatus es
|
|
| 3. Person Singular |
halatus est
|
|
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
halati estis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
ich habe geduftet |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du habest geduftet |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es habe geduftet |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir haben geduftet |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr habet geduftet |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie haben geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
halati simus
|
|
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
ich hatte geduftet |
| 2. Person Singular |
halaveras
|
du hattest geduftet |
| 3. Person Singular |
halaverat
|
er/sie/es hatte geduftet |
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
wir hatten geduftet |
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
ihr hattet geduftet |
| 3. Person Plural |
halaverant
|
sie hatten geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
ich hätte geduftet |
| 2. Person Singular |
halavisses
|
du hättest geduftet |
| 3. Person Singular |
halavisset
|
er/sie/es hätte geduftet |
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
wir hätten geduftet |
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
ihr hättet geduftet |
| 3. Person Plural |
halavissent
|
sie hätten geduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
halati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
ich werde geduftet haben |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du wirst geduftet haben |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es wird geduftet haben |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir werden geduftet haben |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr werdet geduftet haben |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie werden geduftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
duften |
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
geduftet haben |
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
duften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
dufte! |
| 2. Person Plural |
halate
|
duftet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
das Duften |
| Genitiv |
halandi
|
des Duftens |
| Dativ |
halando
|
dem Duften |
| Akkusativ |
halandum
|
das Duften |
| Ablativ |
halando
|
durch das Duften |
| Vokativ |
halande
|
Duften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
ich dufte aus |
| 2. Person Singular |
halas
|
du duftest aus |
| 3. Person Singular |
halat
|
er/sie/es duftet aus |
| 1. Person Plural |
halamus
|
wir duften aus |
| 2. Person Plural |
halatis
|
ihr duftet aus |
| 3. Person Plural |
halant
|
sie duften aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
|
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
|
| 3. Person Singular |
halatur
|
|
| 1. Person Plural |
halamur
|
|
| 2. Person Plural |
halamini
|
|
| 3. Person Plural |
halantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
ich dufte aus |
| 2. Person Singular |
hales
|
du duftest aus |
| 3. Person Singular |
halet
|
er/sie/es dufte aus |
| 1. Person Plural |
halemus
|
wir duften aus |
| 2. Person Plural |
haletis
|
ihr duftet aus |
| 3. Person Plural |
halent
|
sie duften aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
|
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
|
| 3. Person Singular |
haletur
|
|
| 1. Person Plural |
halemur
|
|
| 2. Person Plural |
halemini
|
|
| 3. Person Plural |
halentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
ich duftete aus |
| 2. Person Singular |
halabas
|
du duftetest aus |
| 3. Person Singular |
halabat
|
er/sie/es duftete aus |
| 1. Person Plural |
halabamus
|
wir dufteten aus |
| 2. Person Plural |
halabatis
|
ihr duftetet aus |
| 3. Person Plural |
halabant
|
sie dufteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
|
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
|
| 3. Person Singular |
halabatur
|
|
| 1. Person Plural |
halabamur
|
|
| 2. Person Plural |
halabamini
|
|
| 3. Person Plural |
halabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
ich duftete aus |
| 2. Person Singular |
halares
|
du duftetest aus |
| 3. Person Singular |
halaret
|
er/sie/es duftete aus |
| 1. Person Plural |
halaremus
|
wir dufteten aus |
| 2. Person Plural |
halaretis
|
ihr duftetet aus |
| 3. Person Plural |
halarent
|
sie dufteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
|
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
|
| 3. Person Singular |
halaretur
|
|
| 1. Person Plural |
halaremur
|
|
| 2. Person Plural |
halaremini
|
|
| 3. Person Plural |
halarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
ich werde ausduften |
| 2. Person Singular |
halabis
|
du wirst ausduften |
| 3. Person Singular |
halabit
|
er/sie/es wird ausduften |
| 1. Person Plural |
halabimus
|
wir werden ausduften |
| 2. Person Plural |
halabitis
|
ihr werdet ausduften |
| 3. Person Plural |
halabunt
|
sie werden ausduften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
|
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
|
| 3. Person Singular |
halabitur
|
|
| 1. Person Plural |
halabimur
|
|
| 2. Person Plural |
halabimini
|
|
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
ich habe ausgeduftet |
| 2. Person Singular |
halavisti
|
du hast ausgeduftet |
| 3. Person Singular |
halavit
|
er/sie/es hat ausgeduftet |
| 1. Person Plural |
halavimus
|
wir haben ausgeduftet |
| 2. Person Plural |
halavistis
|
ihr habt ausgeduftet |
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
sie haben ausgeduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
halatus es
|
|
| 3. Person Singular |
halatus est
|
|
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
halati estis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
ich habe ausgeduftet |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du habest ausgeduftet |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es habe ausgeduftet |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir haben ausgeduftet |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr habet ausgeduftet |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie haben ausgeduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
halati simus
|
|
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
ich hatte ausgeduftet |
| 2. Person Singular |
halaveras
|
du hattest ausgeduftet |
| 3. Person Singular |
halaverat
|
er/sie/es hatte ausgeduftet |
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
wir hatten ausgeduftet |
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
ihr hattet ausgeduftet |
| 3. Person Plural |
halaverant
|
sie hatten ausgeduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
ich hätte ausgeduftet |
| 2. Person Singular |
halavisses
|
du hättest ausgeduftet |
| 3. Person Singular |
halavisset
|
er/sie/es hätte ausgeduftet |
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
wir hätten ausgeduftet |
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
ihr hättet ausgeduftet |
| 3. Person Plural |
halavissent
|
sie hätten ausgeduftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
halati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
ich werde ausgeduftet haben |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du wirst ausgeduftet haben |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es wird ausgeduftet haben |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir werden ausgeduftet haben |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr werdet ausgeduftet haben |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie werden ausgeduftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
ausduften |
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
ausgeduftet haben |
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
ausduften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
dufte aus! |
| 2. Person Plural |
halate
|
duftet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
das Ausduften |
| Genitiv |
halandi
|
des Ausduftens |
| Dativ |
halando
|
dem Ausduften |
| Akkusativ |
halandum
|
das Ausduften |
| Ablativ |
halando
|
durch das Ausduften |
| Vokativ |
halande
|
Ausduften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
ich dünste aus |
| 2. Person Singular |
halas
|
du dünstest aus |
| 3. Person Singular |
halat
|
er/sie/es dünstet aus |
| 1. Person Plural |
halamus
|
wir dünsten aus |
| 2. Person Plural |
halatis
|
ihr dünstet aus |
| 3. Person Plural |
halant
|
sie dünsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
ich werde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
du wirst ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halatur
|
er/sie/es wird ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halamur
|
wir werden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halamini
|
ihr werdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halantur
|
sie werden ausgedünstet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
ich dünste aus |
| 2. Person Singular |
hales
|
du dünstest aus |
| 3. Person Singular |
halet
|
er/sie/es dünste aus |
| 1. Person Plural |
halemus
|
wir dünsten aus |
| 2. Person Plural |
haletis
|
ihr dünstet aus |
| 3. Person Plural |
halent
|
sie dünsten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
ich werde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
du werdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
haletur
|
er/sie/es werde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halemur
|
wir werden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halemini
|
ihr werdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halentur
|
sie werden ausgedünstet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
ich dünstete aus |
| 2. Person Singular |
halabas
|
du dünstetest aus |
| 3. Person Singular |
halabat
|
er/sie/es dünstete aus |
| 1. Person Plural |
halabamus
|
wir dünsteten aus |
| 2. Person Plural |
halabatis
|
ihr dünstetet aus |
| 3. Person Plural |
halabant
|
sie dünsteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
ich wurde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
du wurdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halabatur
|
er/sie/es wurde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halabamur
|
wir wurden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halabamini
|
ihr wurdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halabantur
|
sie wurden ausgedünstet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
ich dünstete aus |
| 2. Person Singular |
halares
|
du dünstetest aus |
| 3. Person Singular |
halaret
|
er/sie/es dünstete aus |
| 1. Person Plural |
halaremus
|
wir dünsteten aus |
| 2. Person Plural |
halaretis
|
ihr dünstetet aus |
| 3. Person Plural |
halarent
|
sie dünsteten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
ich würde ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
du würdest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halaretur
|
er/sie/es würde ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halaremur
|
wir würden ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halaremini
|
ihr würdet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halarentur
|
sie würden ausgedünstet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
ich werde ausdünsten |
| 2. Person Singular |
halabis
|
du wirst ausdünsten |
| 3. Person Singular |
halabit
|
er/sie/es wird ausdünsten |
| 1. Person Plural |
halabimus
|
wir werden ausdünsten |
| 2. Person Plural |
halabitis
|
ihr werdet ausdünsten |
| 3. Person Plural |
halabunt
|
sie werden ausdünsten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
ich werde ausgedünstet werden |
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
du wirst ausgedünstet werden |
| 3. Person Singular |
halabitur
|
er/sie/es wird ausgedünstet werden |
| 1. Person Plural |
halabimur
|
wir werden ausgedünstet werden |
| 2. Person Plural |
halabimini
|
ihr werdet ausgedünstet werden |
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
sie werden ausgedünstet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
ich habe ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halavisti
|
du hast ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halavit
|
er/sie/es hat ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halavimus
|
wir haben ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halavistis
|
ihr habt ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
sie haben ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
ich bin ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
halatus es
|
du bist ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
halatus est
|
er/sie/es ist ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
wir sind ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
halati estis
|
ihr seid ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
sie sind ausgedünstet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
ich habe ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du habest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es habe ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir haben ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr habet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie haben ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
ich sei ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
du seiest ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
er/sie/es sei ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
halati simus
|
wir seien ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
ihr seiet ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
halati sint
|
sie seien ausgedünstet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
ich hatte ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halaveras
|
du hattest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halaverat
|
er/sie/es hatte ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
wir hatten ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
ihr hattet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halaverant
|
sie hatten ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
ich war ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
du warst ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
er/sie/es war ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
wir waren ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
ihr wart ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
halati erant
|
sie waren ausgedünstet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
ich hätte ausgedünstet |
| 2. Person Singular |
halavisses
|
du hättest ausgedünstet |
| 3. Person Singular |
halavisset
|
er/sie/es hätte ausgedünstet |
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
wir hätten ausgedünstet |
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
ihr hättet ausgedünstet |
| 3. Person Plural |
halavissent
|
sie hätten ausgedünstet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
ich wäre ausgedünstet worden |
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
du wärest ausgedünstet worden |
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
er/sie/es wäre ausgedünstet worden |
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
wir wären ausgedünstet worden |
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
ihr wäret ausgedünstet worden |
| 3. Person Plural |
halati essent
|
sie wären ausgedünstet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
ich werde ausgedünstet haben |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du wirst ausgedünstet haben |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es wird ausgedünstet haben |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir werden ausgedünstet haben |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr werdet ausgedünstet haben |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie werden ausgedünstet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
ich werde ausgedünstet worden sein |
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
du wirst ausgedünstet worden sein |
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
er/sie/es wird ausgedünstet worden sein |
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
wir werden ausgedünstet worden sein |
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
ihr werdet ausgedünstet worden sein |
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
sie werden ausgedünstet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
ausdünsten |
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
ausgedünstet haben |
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
ausdünsten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
ausgedünstet werden |
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
ausgedünstet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
künftig ausgedünstet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
dünste aus! |
| 2. Person Plural |
halate
|
dünstet aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
das Ausdünsten |
| Genitiv |
halandi
|
des Ausdünstens |
| Dativ |
halando
|
dem Ausdünsten |
| Akkusativ |
halandum
|
das Ausdünsten |
| Ablativ |
halando
|
durch das Ausdünsten |
| Vokativ |
halande
|
Ausdünsten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
ich hauche aus |
| 2. Person Singular |
halas
|
du hauchst aus |
| 3. Person Singular |
halat
|
er/sie/es haucht aus |
| 1. Person Plural |
halamus
|
wir hauchen aus |
| 2. Person Plural |
halatis
|
ihr haucht aus |
| 3. Person Plural |
halant
|
sie hauchen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
ich werde ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
du wirst ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halatur
|
er/sie/es wird ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halamur
|
wir werden ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halamini
|
ihr werdet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halantur
|
sie werden ausgehaucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
ich hauche aus |
| 2. Person Singular |
hales
|
du hauchest aus |
| 3. Person Singular |
halet
|
er/sie/es hauche aus |
| 1. Person Plural |
halemus
|
wir hauchen aus |
| 2. Person Plural |
haletis
|
ihr hauchet aus |
| 3. Person Plural |
halent
|
sie hauchen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
ich werde ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
du werdest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
haletur
|
er/sie/es werde ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halemur
|
wir werden ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halemini
|
ihr werdet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halentur
|
sie werden ausgehaucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
ich hauchte aus |
| 2. Person Singular |
halabas
|
du hauchtest aus |
| 3. Person Singular |
halabat
|
er/sie/es hauchte aus |
| 1. Person Plural |
halabamus
|
wir hauchten aus |
| 2. Person Plural |
halabatis
|
ihr hauchtet aus |
| 3. Person Plural |
halabant
|
sie hauchten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
ich wurde ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
du wurdest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halabatur
|
er/sie/es wurde ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halabamur
|
wir wurden ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halabamini
|
ihr wurdet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halabantur
|
sie wurden ausgehaucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
ich hauchte aus |
| 2. Person Singular |
halares
|
du hauchtest aus |
| 3. Person Singular |
halaret
|
er/sie/es hauchte aus |
| 1. Person Plural |
halaremus
|
wir hauchten aus |
| 2. Person Plural |
halaretis
|
ihr hauchtet aus |
| 3. Person Plural |
halarent
|
sie hauchten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
ich würde ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
du würdest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halaretur
|
er/sie/es würde ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halaremur
|
wir würden ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halaremini
|
ihr würdet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halarentur
|
sie würden ausgehaucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
ich werde aushauchen |
| 2. Person Singular |
halabis
|
du wirst aushauchen |
| 3. Person Singular |
halabit
|
er/sie/es wird aushauchen |
| 1. Person Plural |
halabimus
|
wir werden aushauchen |
| 2. Person Plural |
halabitis
|
ihr werdet aushauchen |
| 3. Person Plural |
halabunt
|
sie werden aushauchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
ich werde ausgehaucht werden |
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
du wirst ausgehaucht werden |
| 3. Person Singular |
halabitur
|
er/sie/es wird ausgehaucht werden |
| 1. Person Plural |
halabimur
|
wir werden ausgehaucht werden |
| 2. Person Plural |
halabimini
|
ihr werdet ausgehaucht werden |
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
sie werden ausgehaucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
ich habe ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halavisti
|
du hast ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halavit
|
er/sie/es hat ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halavimus
|
wir haben ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halavistis
|
ihr habt ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
sie haben ausgehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
ich bin ausgehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus es
|
du bist ausgehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus est
|
er/sie/es ist ausgehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
wir sind ausgehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati estis
|
ihr seid ausgehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
sie sind ausgehaucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
ich habe ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du habest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es habe ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir haben ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr habet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie haben ausgehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
ich sei ausgehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
du seiest ausgehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
er/sie/es sei ausgehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati simus
|
wir seien ausgehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
ihr seiet ausgehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati sint
|
sie seien ausgehaucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
ich hatte ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halaveras
|
du hattest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halaverat
|
er/sie/es hatte ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
wir hatten ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
ihr hattet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverant
|
sie hatten ausgehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
ich war ausgehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
du warst ausgehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
er/sie/es war ausgehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
wir waren ausgehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
ihr wart ausgehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati erant
|
sie waren ausgehaucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
ich hätte ausgehaucht |
| 2. Person Singular |
halavisses
|
du hättest ausgehaucht |
| 3. Person Singular |
halavisset
|
er/sie/es hätte ausgehaucht |
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
wir hätten ausgehaucht |
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
ihr hättet ausgehaucht |
| 3. Person Plural |
halavissent
|
sie hätten ausgehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
ich wäre ausgehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
du wärest ausgehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
er/sie/es wäre ausgehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
wir wären ausgehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
ihr wäret ausgehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati essent
|
sie wären ausgehaucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
ich werde ausgehaucht haben |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du wirst ausgehaucht haben |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es wird ausgehaucht haben |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir werden ausgehaucht haben |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr werdet ausgehaucht haben |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie werden ausgehaucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
ich werde ausgehaucht worden sein |
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
du wirst ausgehaucht worden sein |
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
er/sie/es wird ausgehaucht worden sein |
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
wir werden ausgehaucht worden sein |
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
ihr werdet ausgehaucht worden sein |
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
sie werden ausgehaucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
aushauchen |
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
ausgehaucht haben |
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
aushauchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
ausgehaucht werden |
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
ausgehaucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
künftig ausgehaucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
hauche aus; hauch aus! |
| 2. Person Plural |
halate
|
haucht aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
das Aushauchen |
| Genitiv |
halandi
|
des Aushauchens |
| Dativ |
halando
|
dem Aushauchen |
| Akkusativ |
halandum
|
das Aushauchen |
| Ablativ |
halando
|
durch das Aushauchen |
| Vokativ |
halande
|
Aushauchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
|
| 2. Person Singular |
halas
|
|
| 3. Person Singular |
halat
|
|
| 1. Person Plural |
halamus
|
|
| 2. Person Plural |
halatis
|
|
| 3. Person Plural |
halant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
|
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
|
| 3. Person Singular |
halatur
|
|
| 1. Person Plural |
halamur
|
|
| 2. Person Plural |
halamini
|
|
| 3. Person Plural |
halantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
|
| 2. Person Singular |
hales
|
|
| 3. Person Singular |
halet
|
|
| 1. Person Plural |
halemus
|
|
| 2. Person Plural |
haletis
|
|
| 3. Person Plural |
halent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
|
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
|
| 3. Person Singular |
haletur
|
|
| 1. Person Plural |
halemur
|
|
| 2. Person Plural |
halemini
|
|
| 3. Person Plural |
halentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
|
| 2. Person Singular |
halabas
|
|
| 3. Person Singular |
halabat
|
|
| 1. Person Plural |
halabamus
|
|
| 2. Person Plural |
halabatis
|
|
| 3. Person Plural |
halabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
|
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
|
| 3. Person Singular |
halabatur
|
|
| 1. Person Plural |
halabamur
|
|
| 2. Person Plural |
halabamini
|
|
| 3. Person Plural |
halabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
|
| 2. Person Singular |
halares
|
|
| 3. Person Singular |
halaret
|
|
| 1. Person Plural |
halaremus
|
|
| 2. Person Plural |
halaretis
|
|
| 3. Person Plural |
halarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
|
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
|
| 3. Person Singular |
halaretur
|
|
| 1. Person Plural |
halaremur
|
|
| 2. Person Plural |
halaremini
|
|
| 3. Person Plural |
halarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
|
| 2. Person Singular |
halabis
|
|
| 3. Person Singular |
halabit
|
|
| 1. Person Plural |
halabimus
|
|
| 2. Person Plural |
halabitis
|
|
| 3. Person Plural |
halabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
|
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
|
| 3. Person Singular |
halabitur
|
|
| 1. Person Plural |
halabimur
|
|
| 2. Person Plural |
halabimini
|
|
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
|
| 2. Person Singular |
halavisti
|
|
| 3. Person Singular |
halavit
|
|
| 1. Person Plural |
halavimus
|
|
| 2. Person Plural |
halavistis
|
|
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
halatus es
|
|
| 3. Person Singular |
halatus est
|
|
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
halati estis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
|
| 2. Person Singular |
halaveris
|
|
| 3. Person Singular |
halaverit
|
|
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
halaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
halati simus
|
|
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
halati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
|
| 2. Person Singular |
halaveras
|
|
| 3. Person Singular |
halaverat
|
|
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
halaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
|
| 2. Person Singular |
halavisses
|
|
| 3. Person Singular |
halavisset
|
|
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
halavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
halati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
|
| 2. Person Singular |
halaveris
|
|
| 3. Person Singular |
halaverit
|
|
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
halaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
|
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
! |
| 2. Person Plural |
halate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
|
| Genitiv |
halandi
|
|
| Dativ |
halando
|
|
| Akkusativ |
halandum
|
|
| Ablativ |
halando
|
|
| Vokativ |
halande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halo
|
ich hauche |
| 2. Person Singular |
halas
|
du hauchst |
| 3. Person Singular |
halat
|
er/sie/es haucht |
| 1. Person Plural |
halamus
|
wir hauchen |
| 2. Person Plural |
halatis
|
ihr haucht |
| 3. Person Plural |
halant
|
sie hauchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halor
|
ich werde gehaucht |
| 2. Person Singular |
halaris halare
|
du wirst gehaucht |
| 3. Person Singular |
halatur
|
er/sie/es wird gehaucht |
| 1. Person Plural |
halamur
|
wir werden gehaucht |
| 2. Person Plural |
halamini
|
ihr werdet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halantur
|
sie werden gehaucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halem
|
ich hauche |
| 2. Person Singular |
hales
|
du hauchest |
| 3. Person Singular |
halet
|
er/sie/es hauche |
| 1. Person Plural |
halemus
|
wir hauchen |
| 2. Person Plural |
haletis
|
ihr hauchet |
| 3. Person Plural |
halent
|
sie hauchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
haler
|
ich werde gehaucht |
| 2. Person Singular |
haleris halere
|
du werdest gehaucht |
| 3. Person Singular |
haletur
|
er/sie/es werde gehaucht |
| 1. Person Plural |
halemur
|
wir werden gehaucht |
| 2. Person Plural |
halemini
|
ihr werdet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halentur
|
sie werden gehaucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabam
|
ich hauchte |
| 2. Person Singular |
halabas
|
du hauchtest |
| 3. Person Singular |
halabat
|
er/sie/es hauchte |
| 1. Person Plural |
halabamus
|
wir hauchten |
| 2. Person Plural |
halabatis
|
ihr hauchtet |
| 3. Person Plural |
halabant
|
sie hauchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabar
|
ich wurde gehaucht |
| 2. Person Singular |
halabaris halabare
|
du wurdest gehaucht |
| 3. Person Singular |
halabatur
|
er/sie/es wurde gehaucht |
| 1. Person Plural |
halabamur
|
wir wurden gehaucht |
| 2. Person Plural |
halabamini
|
ihr wurdet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halabantur
|
sie wurden gehaucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halarem
|
ich hauchte |
| 2. Person Singular |
halares
|
du hauchtest |
| 3. Person Singular |
halaret
|
er/sie/es hauchte |
| 1. Person Plural |
halaremus
|
wir hauchten |
| 2. Person Plural |
halaretis
|
ihr hauchtet |
| 3. Person Plural |
halarent
|
sie hauchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halarer
|
ich würde gehaucht |
| 2. Person Singular |
halareris halarere
|
du würdest gehaucht |
| 3. Person Singular |
halaretur
|
er/sie/es würde gehaucht |
| 1. Person Plural |
halaremur
|
wir würden gehaucht |
| 2. Person Plural |
halaremini
|
ihr würdet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halarentur
|
sie würden gehaucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halabo
|
ich werde hauchen |
| 2. Person Singular |
halabis
|
du wirst hauchen |
| 3. Person Singular |
halabit
|
er/sie/es wird hauchen |
| 1. Person Plural |
halabimus
|
wir werden hauchen |
| 2. Person Plural |
halabitis
|
ihr werdet hauchen |
| 3. Person Plural |
halabunt
|
sie werden hauchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halabor
|
ich werde gehaucht werden |
| 2. Person Singular |
halaberis halabere
|
du wirst gehaucht werden |
| 3. Person Singular |
halabitur
|
er/sie/es wird gehaucht werden |
| 1. Person Plural |
halabimur
|
wir werden gehaucht werden |
| 2. Person Plural |
halabimini
|
ihr werdet gehaucht werden |
| 3. Person Plural |
halabuntur
|
sie werden gehaucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavi
|
ich habe gehaucht |
| 2. Person Singular |
halavisti
|
du hast gehaucht |
| 3. Person Singular |
halavit
|
er/sie/es hat gehaucht |
| 1. Person Plural |
halavimus
|
wir haben gehaucht |
| 2. Person Plural |
halavistis
|
ihr habt gehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverunt halavere
|
sie haben gehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sum
|
ich bin gehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus es
|
du bist gehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus est
|
er/sie/es ist gehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati sumus
|
wir sind gehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati estis
|
ihr seid gehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati sunt
|
sie sind gehaucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaverim
|
ich habe gehaucht |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du habest gehaucht |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es habe gehaucht |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir haben gehaucht |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr habet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie haben gehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus sim
|
ich sei gehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus sis
|
du seiest gehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus sit
|
er/sie/es sei gehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati simus
|
wir seien gehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati sitis
|
ihr seiet gehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati sint
|
sie seien gehaucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halaveram
|
ich hatte gehaucht |
| 2. Person Singular |
halaveras
|
du hattest gehaucht |
| 3. Person Singular |
halaverat
|
er/sie/es hatte gehaucht |
| 1. Person Plural |
halaveramus
|
wir hatten gehaucht |
| 2. Person Plural |
halaveratis
|
ihr hattet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halaverant
|
sie hatten gehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus eram
|
ich war gehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus eras
|
du warst gehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus erat
|
er/sie/es war gehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati eramus
|
wir waren gehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati eratis
|
ihr wart gehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati erant
|
sie waren gehaucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavissem
|
ich hätte gehaucht |
| 2. Person Singular |
halavisses
|
du hättest gehaucht |
| 3. Person Singular |
halavisset
|
er/sie/es hätte gehaucht |
| 1. Person Plural |
halavissemus
|
wir hätten gehaucht |
| 2. Person Plural |
halavissetis
|
ihr hättet gehaucht |
| 3. Person Plural |
halavissent
|
sie hätten gehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus essem
|
ich wäre gehaucht worden |
| 2. Person Singular |
halatus esses
|
du wärest gehaucht worden |
| 3. Person Singular |
halatus esset
|
er/sie/es wäre gehaucht worden |
| 1. Person Plural |
halati essemus
|
wir wären gehaucht worden |
| 2. Person Plural |
halati essetis
|
ihr wäret gehaucht worden |
| 3. Person Plural |
halati essent
|
sie wären gehaucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
halavero
|
ich werde gehaucht haben |
| 2. Person Singular |
halaveris
|
du wirst gehaucht haben |
| 3. Person Singular |
halaverit
|
er/sie/es wird gehaucht haben |
| 1. Person Plural |
halaverimus
|
wir werden gehaucht haben |
| 2. Person Plural |
halaveritis
|
ihr werdet gehaucht haben |
| 3. Person Plural |
halaverint
|
sie werden gehaucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
halatus ero
|
ich werde gehaucht worden sein |
| 2. Person Singular |
halatus eris
|
du wirst gehaucht worden sein |
| 3. Person Singular |
halatus erit
|
er/sie/es wird gehaucht worden sein |
| 1. Person Plural |
halati erimus
|
wir werden gehaucht worden sein |
| 2. Person Plural |
halati eritis
|
ihr werdet gehaucht worden sein |
| 3. Person Plural |
halati erunt
|
sie werden gehaucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halare
|
hauchen |
| Vorzeitigkeit |
halavisse
|
gehaucht haben |
| Nachzeitigkeit |
halaturum esse
|
hauchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
halari halarier
|
gehaucht werden |
| Vorzeitigkeit |
halatum esse
|
gehaucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
halatum iri
|
künftig gehaucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hala
|
hauche; hauch! |
| 2. Person Plural |
halate
|
haucht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
halato
|
| 3. Person Singular |
halato
|
| 2. Person Plural |
halatote
|
| 3. Person Plural |
halanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
halare
|
das Hauchen |
| Genitiv |
halandi
|
des Hauchens |
| Dativ |
halando
|
dem Hauchen |
| Akkusativ |
halandum
|
das Hauchen |
| Ablativ |
halando
|
durch das Hauchen |
| Vokativ |
halande
|
Hauchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halandus
|
halanda
|
halandum
|
| Genitiv |
halandi
|
halandae
|
halandi
|
| Dativ |
halando
|
halandae
|
halando
|
| Akkusativ |
halandum
|
halandam
|
halandum
|
| Ablativ |
halando
|
halanda
|
halando
|
| Vokativ |
halande
|
halanda
|
halandum
|
Plural
| Nominativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
| Genitiv |
halandorum
|
halandarum
|
halandorum
|
| Dativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Akkusativ |
halandos
|
halandas
|
halanda
|
| Ablativ |
halandis
|
halandis
|
halandis
|
| Vokativ |
halandi
|
halandae
|
halanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halans
|
halans
|
halans
|
| Genitiv |
halantis
|
halantis
|
halantis
|
| Dativ |
halanti
|
halanti
|
halanti
|
| Akkusativ |
halantem
|
halantem
|
halans
|
| Ablativ |
halanti halante
|
halanti halante
|
halanti halante
|
| Vokativ |
halans
|
halans
|
halans
|
Plural
| Nominativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Genitiv |
halantium halantum
|
halantium halantum
|
halantium halantum
|
| Dativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Akkusativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
| Ablativ |
halantibus
|
halantibus
|
halantibus
|
| Vokativ |
halantes
|
halantes
|
halantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halatus
|
halata
|
halatum
|
| Genitiv |
halati
|
halatae
|
halati
|
| Dativ |
halato
|
halatae
|
halato
|
| Akkusativ |
halatum
|
halatam
|
halatum
|
| Ablativ |
halato
|
halata
|
halato
|
| Vokativ |
halate
|
halata
|
halatum
|
Plural
| Nominativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
| Genitiv |
halatorum
|
halatarum
|
halatorum
|
| Dativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Akkusativ |
halatos
|
halatas
|
halata
|
| Ablativ |
halatis
|
halatis
|
halatis
|
| Vokativ |
halati
|
halatae
|
halata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
halaturus
|
halatura
|
halaturum
|
| Genitiv |
halaturi
|
halaturae
|
halaturi
|
| Dativ |
halaturo
|
halaturae
|
halaturo
|
| Akkusativ |
halaturum
|
halaturam
|
halaturum
|
| Ablativ |
halaturo
|
halatura
|
halaturo
|
| Vokativ |
halature
|
halatura
|
halaturum
|
Plural
| Nominativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
| Genitiv |
halaturorum
|
halaturarum
|
halaturorum
|
| Dativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Akkusativ |
halaturos
|
halaturas
|
halatura
|
| Ablativ |
halaturis
|
halaturis
|
halaturis
|
| Vokativ |
halaturi
|
halaturae
|
halatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
halatum
|
halatu
|