Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaro
|
|
| 2. Person Singular |
hilaras
|
|
| 3. Person Singular |
hilarat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaror
|
|
| 2. Person Singular |
hilararis hilarare
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaramini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarem
|
|
| 2. Person Singular |
hilares
|
|
| 3. Person Singular |
hilaret
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarer
|
|
| 2. Person Singular |
hilareris hilarere
|
|
| 3. Person Singular |
hilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabam
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabas
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabar
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabaris hilarabare
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararem
|
|
| 2. Person Singular |
hilarares
|
|
| 3. Person Singular |
hilararet
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilararetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararer
|
|
| 2. Person Singular |
hilarareris hilararere
|
|
| 3. Person Singular |
hilararetur
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemur
|
|
| 2. Person Plural |
hilararemini
|
|
| 3. Person Plural |
hilararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabo
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabis
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabor
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraberis hilarabere
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravi
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverunt hilaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarari hilararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hilara
|
! |
| 2. Person Plural |
hilarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
hilarato
|
| 3. Person Singular |
hilarato
|
| 2. Person Plural |
hilaratote
|
| 3. Person Plural |
hilaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
hilarare
|
|
| Genitiv |
hilarandi
|
|
| Dativ |
hilarando
|
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
|
| Ablativ |
hilarando
|
|
| Vokativ |
hilarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarandus
|
hilaranda
|
hilarandum
|
| Genitiv |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilarandi
|
| Dativ |
hilarando
|
hilarandae
|
hilarando
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
hilarandam
|
hilarandum
|
| Ablativ |
hilarando
|
hilaranda
|
hilarando
|
| Vokativ |
hilarande
|
hilaranda
|
hilarandum
|
Plural
| Nominativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
| Genitiv |
hilarandorum
|
hilarandarum
|
hilarandorum
|
| Dativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Akkusativ |
hilarandos
|
hilarandas
|
hilaranda
|
| Ablativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Vokativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
| Genitiv |
hilarantis
|
hilarantis
|
hilarantis
|
| Dativ |
hilaranti
|
hilaranti
|
hilaranti
|
| Akkusativ |
hilarantem
|
hilarantem
|
hilarans
|
| Ablativ |
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
| Vokativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
Plural
| Nominativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Genitiv |
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
| Dativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Akkusativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Ablativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Vokativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaratus
|
hilarata
|
hilaratum
|
| Genitiv |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarati
|
| Dativ |
hilarato
|
hilaratae
|
hilarato
|
| Akkusativ |
hilaratum
|
hilaratam
|
hilaratum
|
| Ablativ |
hilarato
|
hilarata
|
hilarato
|
| Vokativ |
hilarate
|
hilarata
|
hilaratum
|
Plural
| Nominativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
| Genitiv |
hilaratorum
|
hilaratarum
|
hilaratorum
|
| Dativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Akkusativ |
hilaratos
|
hilaratas
|
hilarata
|
| Ablativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Vokativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaraturus
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
| Genitiv |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaraturi
|
| Dativ |
hilaraturo
|
hilaraturae
|
hilaraturo
|
| Akkusativ |
hilaraturum
|
hilaraturam
|
hilaraturum
|
| Ablativ |
hilaraturo
|
hilaratura
|
hilaraturo
|
| Vokativ |
hilarature
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
Plural
| Nominativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
| Genitiv |
hilaraturorum
|
hilaraturarum
|
hilaraturorum
|
| Dativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Akkusativ |
hilaraturos
|
hilaraturas
|
hilaratura
|
| Ablativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Vokativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
hilaratum
|
hilaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaro
|
ich heitere auf |
| 2. Person Singular |
hilaras
|
du heiterst auf |
| 3. Person Singular |
hilarat
|
er/sie/es heitert auf |
| 1. Person Plural |
hilaramus
|
wir heitern auf |
| 2. Person Plural |
hilaratis
|
ihr heitert auf |
| 3. Person Plural |
hilarant
|
sie heitern auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaror
|
ich werde aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilararis hilarare
|
du wirst aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaratur
|
er/sie/es wird aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaramur
|
wir werden aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaramini
|
ihr werdet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilarantur
|
sie werden aufgeheitert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarem
|
ich heitere auf |
| 2. Person Singular |
hilares
|
du heiterst auf |
| 3. Person Singular |
hilaret
|
er/sie/es heitere auf |
| 1. Person Plural |
hilaremus
|
wir heitern auf |
| 2. Person Plural |
hilaretis
|
ihr heitert auf |
| 3. Person Plural |
hilarent
|
sie heitern auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarer
|
ich werde aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilareris hilarere
|
du werdest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaretur
|
er/sie/es werde aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaremur
|
wir werden aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaremini
|
ihr werdet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilarentur
|
sie werden aufgeheitert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabam
|
ich heiterte auf |
| 2. Person Singular |
hilarabas
|
du heitertest auf |
| 3. Person Singular |
hilarabat
|
er/sie/es heiterte auf |
| 1. Person Plural |
hilarabamus
|
wir heiterten auf |
| 2. Person Plural |
hilarabatis
|
ihr heitertet auf |
| 3. Person Plural |
hilarabant
|
sie heiterten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabar
|
ich wurde aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilarabaris hilarabare
|
du wurdest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilarabatur
|
er/sie/es wurde aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilarabamur
|
wir wurden aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilarabamini
|
ihr wurdet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilarabantur
|
sie wurden aufgeheitert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararem
|
ich heiterte auf |
| 2. Person Singular |
hilarares
|
du heitertest auf |
| 3. Person Singular |
hilararet
|
er/sie/es heiterte auf |
| 1. Person Plural |
hilararemus
|
wir heiterten auf |
| 2. Person Plural |
hilararetis
|
ihr heitertet auf |
| 3. Person Plural |
hilararent
|
sie heiterten auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararer
|
ich würde aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilarareris hilararere
|
du würdest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilararetur
|
er/sie/es würde aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilararemur
|
wir würden aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilararemini
|
ihr würdet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilararentur
|
sie würden aufgeheitert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabo
|
ich werde aufheitern |
| 2. Person Singular |
hilarabis
|
du wirst aufheitern |
| 3. Person Singular |
hilarabit
|
er/sie/es wird aufheitern |
| 1. Person Plural |
hilarabimus
|
wir werden aufheitern |
| 2. Person Plural |
hilarabitis
|
ihr werdet aufheitern |
| 3. Person Plural |
hilarabunt
|
sie werden aufheitern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabor
|
ich werde aufgeheitert werden |
| 2. Person Singular |
hilaraberis hilarabere
|
du wirst aufgeheitert werden |
| 3. Person Singular |
hilarabitur
|
er/sie/es wird aufgeheitert werden |
| 1. Person Plural |
hilarabimur
|
wir werden aufgeheitert werden |
| 2. Person Plural |
hilarabimini
|
ihr werdet aufgeheitert werden |
| 3. Person Plural |
hilarabuntur
|
sie werden aufgeheitert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravi
|
ich habe aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilaravisti
|
du hast aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaravit
|
er/sie/es hat aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaravimus
|
wir haben aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaravistis
|
ihr habt aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverunt hilaravere
|
sie haben aufgeheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sum
|
ich bin aufgeheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus es
|
du bist aufgeheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus est
|
er/sie/es ist aufgeheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati sumus
|
wir sind aufgeheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati estis
|
ihr seid aufgeheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati sunt
|
sie sind aufgeheitert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraverim
|
ich habe aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
du habest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
er/sie/es habe aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
wir haben aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
ihr habet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
sie haben aufgeheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sim
|
ich sei aufgeheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus sis
|
du seiest aufgeheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus sit
|
er/sie/es sei aufgeheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati simus
|
wir seien aufgeheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati sitis
|
ihr seiet aufgeheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati sint
|
sie seien aufgeheitert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraveram
|
ich hatte aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilaraveras
|
du hattest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaraverat
|
er/sie/es hatte aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaraveramus
|
wir hatten aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaraveratis
|
ihr hattet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverant
|
sie hatten aufgeheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus eram
|
ich war aufgeheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus eras
|
du warst aufgeheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus erat
|
er/sie/es war aufgeheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati eramus
|
wir waren aufgeheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati eratis
|
ihr wart aufgeheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati erant
|
sie waren aufgeheitert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravissem
|
ich hätte aufgeheitert |
| 2. Person Singular |
hilaravisses
|
du hättest aufgeheitert |
| 3. Person Singular |
hilaravisset
|
er/sie/es hätte aufgeheitert |
| 1. Person Plural |
hilaravissemus
|
wir hätten aufgeheitert |
| 2. Person Plural |
hilaravissetis
|
ihr hättet aufgeheitert |
| 3. Person Plural |
hilaravissent
|
sie hätten aufgeheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus essem
|
ich wäre aufgeheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus esses
|
du wärest aufgeheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus esset
|
er/sie/es wäre aufgeheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati essemus
|
wir wären aufgeheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati essetis
|
ihr wäret aufgeheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati essent
|
sie wären aufgeheitert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravero
|
ich werde aufgeheitert haben |
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
du wirst aufgeheitert haben |
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
er/sie/es wird aufgeheitert haben |
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
wir werden aufgeheitert haben |
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
ihr werdet aufgeheitert haben |
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
sie werden aufgeheitert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus ero
|
ich werde aufgeheitert worden sein |
| 2. Person Singular |
hilaratus eris
|
du wirst aufgeheitert worden sein |
| 3. Person Singular |
hilaratus erit
|
er/sie/es wird aufgeheitert worden sein |
| 1. Person Plural |
hilarati erimus
|
wir werden aufgeheitert worden sein |
| 2. Person Plural |
hilarati eritis
|
ihr werdet aufgeheitert worden sein |
| 3. Person Plural |
hilarati erunt
|
sie werden aufgeheitert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarare
|
aufheitern |
| Vorzeitigkeit |
hilaravisse
|
aufgeheitert haben |
| Nachzeitigkeit |
hilaraturum esse
|
aufheitern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarari hilararier
|
aufgeheitert werden |
| Vorzeitigkeit |
hilaratum esse
|
aufgeheitert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
hilaratum iri
|
künftig aufgeheitert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hilara
|
heitere auf! |
| 2. Person Plural |
hilarate
|
heitert auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
hilarato
|
| 3. Person Singular |
hilarato
|
| 2. Person Plural |
hilaratote
|
| 3. Person Plural |
hilaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
hilarare
|
das Aufheitern |
| Genitiv |
hilarandi
|
des Aufheiternes |
| Dativ |
hilarando
|
dem Aufheitern |
| Akkusativ |
hilarandum
|
das Aufheitern |
| Ablativ |
hilarando
|
durch das Aufheitern |
| Vokativ |
hilarande
|
Aufheitern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarandus
|
hilaranda
|
hilarandum
|
| Genitiv |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilarandi
|
| Dativ |
hilarando
|
hilarandae
|
hilarando
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
hilarandam
|
hilarandum
|
| Ablativ |
hilarando
|
hilaranda
|
hilarando
|
| Vokativ |
hilarande
|
hilaranda
|
hilarandum
|
Plural
| Nominativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
| Genitiv |
hilarandorum
|
hilarandarum
|
hilarandorum
|
| Dativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Akkusativ |
hilarandos
|
hilarandas
|
hilaranda
|
| Ablativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Vokativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
| Genitiv |
hilarantis
|
hilarantis
|
hilarantis
|
| Dativ |
hilaranti
|
hilaranti
|
hilaranti
|
| Akkusativ |
hilarantem
|
hilarantem
|
hilarans
|
| Ablativ |
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
| Vokativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
Plural
| Nominativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Genitiv |
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
| Dativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Akkusativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Ablativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Vokativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaratus
|
hilarata
|
hilaratum
|
| Genitiv |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarati
|
| Dativ |
hilarato
|
hilaratae
|
hilarato
|
| Akkusativ |
hilaratum
|
hilaratam
|
hilaratum
|
| Ablativ |
hilarato
|
hilarata
|
hilarato
|
| Vokativ |
hilarate
|
hilarata
|
hilaratum
|
Plural
| Nominativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
| Genitiv |
hilaratorum
|
hilaratarum
|
hilaratorum
|
| Dativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Akkusativ |
hilaratos
|
hilaratas
|
hilarata
|
| Ablativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Vokativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaraturus
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
| Genitiv |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaraturi
|
| Dativ |
hilaraturo
|
hilaraturae
|
hilaraturo
|
| Akkusativ |
hilaraturum
|
hilaraturam
|
hilaraturum
|
| Ablativ |
hilaraturo
|
hilaratura
|
hilaraturo
|
| Vokativ |
hilarature
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
Plural
| Nominativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
| Genitiv |
hilaraturorum
|
hilaraturarum
|
hilaraturorum
|
| Dativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Akkusativ |
hilaraturos
|
hilaraturas
|
hilaratura
|
| Ablativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Vokativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
hilaratum
|
hilaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaro
|
|
| 2. Person Singular |
hilaras
|
|
| 3. Person Singular |
hilarat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaror
|
|
| 2. Person Singular |
hilararis hilarare
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaramini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarem
|
|
| 2. Person Singular |
hilares
|
|
| 3. Person Singular |
hilaret
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarer
|
|
| 2. Person Singular |
hilareris hilarere
|
|
| 3. Person Singular |
hilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabam
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabas
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabar
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabaris hilarabare
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararem
|
|
| 2. Person Singular |
hilarares
|
|
| 3. Person Singular |
hilararet
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilararetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararer
|
|
| 2. Person Singular |
hilarareris hilararere
|
|
| 3. Person Singular |
hilararetur
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemur
|
|
| 2. Person Plural |
hilararemini
|
|
| 3. Person Plural |
hilararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabo
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabis
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabor
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraberis hilarabere
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravi
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverunt hilaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarari hilararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hilara
|
! |
| 2. Person Plural |
hilarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
hilarato
|
| 3. Person Singular |
hilarato
|
| 2. Person Plural |
hilaratote
|
| 3. Person Plural |
hilaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
hilarare
|
|
| Genitiv |
hilarandi
|
|
| Dativ |
hilarando
|
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
|
| Ablativ |
hilarando
|
|
| Vokativ |
hilarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarandus
|
hilaranda
|
hilarandum
|
| Genitiv |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilarandi
|
| Dativ |
hilarando
|
hilarandae
|
hilarando
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
hilarandam
|
hilarandum
|
| Ablativ |
hilarando
|
hilaranda
|
hilarando
|
| Vokativ |
hilarande
|
hilaranda
|
hilarandum
|
Plural
| Nominativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
| Genitiv |
hilarandorum
|
hilarandarum
|
hilarandorum
|
| Dativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Akkusativ |
hilarandos
|
hilarandas
|
hilaranda
|
| Ablativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Vokativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
| Genitiv |
hilarantis
|
hilarantis
|
hilarantis
|
| Dativ |
hilaranti
|
hilaranti
|
hilaranti
|
| Akkusativ |
hilarantem
|
hilarantem
|
hilarans
|
| Ablativ |
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
| Vokativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
Plural
| Nominativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Genitiv |
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
| Dativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Akkusativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Ablativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Vokativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaratus
|
hilarata
|
hilaratum
|
| Genitiv |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarati
|
| Dativ |
hilarato
|
hilaratae
|
hilarato
|
| Akkusativ |
hilaratum
|
hilaratam
|
hilaratum
|
| Ablativ |
hilarato
|
hilarata
|
hilarato
|
| Vokativ |
hilarate
|
hilarata
|
hilaratum
|
Plural
| Nominativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
| Genitiv |
hilaratorum
|
hilaratarum
|
hilaratorum
|
| Dativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Akkusativ |
hilaratos
|
hilaratas
|
hilarata
|
| Ablativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Vokativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaraturus
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
| Genitiv |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaraturi
|
| Dativ |
hilaraturo
|
hilaraturae
|
hilaraturo
|
| Akkusativ |
hilaraturum
|
hilaraturam
|
hilaraturum
|
| Ablativ |
hilaraturo
|
hilaratura
|
hilaraturo
|
| Vokativ |
hilarature
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
Plural
| Nominativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
| Genitiv |
hilaraturorum
|
hilaraturarum
|
hilaraturorum
|
| Dativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Akkusativ |
hilaraturos
|
hilaraturas
|
hilaratura
|
| Ablativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Vokativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
hilaratum
|
hilaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaro
|
ich erheitere |
| 2. Person Singular |
hilaras
|
du erheiterst |
| 3. Person Singular |
hilarat
|
er/sie/es erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaramus
|
wir erheitern |
| 2. Person Plural |
hilaratis
|
ihr erheitert |
| 3. Person Plural |
hilarant
|
sie erheitern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaror
|
ich werde erheitert |
| 2. Person Singular |
hilararis hilarare
|
du wirst erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaratur
|
er/sie/es wird erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaramur
|
wir werden erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaramini
|
ihr werdet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilarantur
|
sie werden erheitert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarem
|
ich erheitere |
| 2. Person Singular |
hilares
|
du erheiterst |
| 3. Person Singular |
hilaret
|
er/sie/es erheitere |
| 1. Person Plural |
hilaremus
|
wir erheitern |
| 2. Person Plural |
hilaretis
|
ihr erheitert |
| 3. Person Plural |
hilarent
|
sie erheitern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarer
|
ich werde erheitert |
| 2. Person Singular |
hilareris hilarere
|
du werdest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaretur
|
er/sie/es werde erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaremur
|
wir werden erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaremini
|
ihr werdet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilarentur
|
sie werden erheitert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabam
|
ich erheiterte |
| 2. Person Singular |
hilarabas
|
du erheitertest |
| 3. Person Singular |
hilarabat
|
er/sie/es erheiterte |
| 1. Person Plural |
hilarabamus
|
wir erheiterten |
| 2. Person Plural |
hilarabatis
|
ihr erheitertet |
| 3. Person Plural |
hilarabant
|
sie erheiterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabar
|
ich wurde erheitert |
| 2. Person Singular |
hilarabaris hilarabare
|
du wurdest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilarabatur
|
er/sie/es wurde erheitert |
| 1. Person Plural |
hilarabamur
|
wir wurden erheitert |
| 2. Person Plural |
hilarabamini
|
ihr wurdet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilarabantur
|
sie wurden erheitert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararem
|
ich erheiterte |
| 2. Person Singular |
hilarares
|
du erheitertest |
| 3. Person Singular |
hilararet
|
er/sie/es erheiterte |
| 1. Person Plural |
hilararemus
|
wir erheiterten |
| 2. Person Plural |
hilararetis
|
ihr erheitertet |
| 3. Person Plural |
hilararent
|
sie erheiterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararer
|
ich würde erheitert |
| 2. Person Singular |
hilarareris hilararere
|
du würdest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilararetur
|
er/sie/es würde erheitert |
| 1. Person Plural |
hilararemur
|
wir würden erheitert |
| 2. Person Plural |
hilararemini
|
ihr würdet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilararentur
|
sie würden erheitert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabo
|
ich werde erheitern |
| 2. Person Singular |
hilarabis
|
du wirst erheitern |
| 3. Person Singular |
hilarabit
|
er/sie/es wird erheitern |
| 1. Person Plural |
hilarabimus
|
wir werden erheitern |
| 2. Person Plural |
hilarabitis
|
ihr werdet erheitern |
| 3. Person Plural |
hilarabunt
|
sie werden erheitern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabor
|
ich werde erheitert werden |
| 2. Person Singular |
hilaraberis hilarabere
|
du wirst erheitert werden |
| 3. Person Singular |
hilarabitur
|
er/sie/es wird erheitert werden |
| 1. Person Plural |
hilarabimur
|
wir werden erheitert werden |
| 2. Person Plural |
hilarabimini
|
ihr werdet erheitert werden |
| 3. Person Plural |
hilarabuntur
|
sie werden erheitert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravi
|
ich habe erheitert |
| 2. Person Singular |
hilaravisti
|
du hast erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaravit
|
er/sie/es hat erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaravimus
|
wir haben erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaravistis
|
ihr habt erheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverunt hilaravere
|
sie haben erheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sum
|
ich bin erheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus es
|
du bist erheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus est
|
er/sie/es ist erheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati sumus
|
wir sind erheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati estis
|
ihr seid erheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati sunt
|
sie sind erheitert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraverim
|
ich habe erheitert |
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
du habest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
er/sie/es habe erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
wir haben erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
ihr habet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
sie haben erheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sim
|
ich sei erheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus sis
|
du seiest erheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus sit
|
er/sie/es sei erheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati simus
|
wir seien erheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati sitis
|
ihr seiet erheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati sint
|
sie seien erheitert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraveram
|
ich hatte erheitert |
| 2. Person Singular |
hilaraveras
|
du hattest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaraverat
|
er/sie/es hatte erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaraveramus
|
wir hatten erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaraveratis
|
ihr hattet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilaraverant
|
sie hatten erheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus eram
|
ich war erheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus eras
|
du warst erheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus erat
|
er/sie/es war erheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati eramus
|
wir waren erheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati eratis
|
ihr wart erheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati erant
|
sie waren erheitert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravissem
|
ich hätte erheitert |
| 2. Person Singular |
hilaravisses
|
du hättest erheitert |
| 3. Person Singular |
hilaravisset
|
er/sie/es hätte erheitert |
| 1. Person Plural |
hilaravissemus
|
wir hätten erheitert |
| 2. Person Plural |
hilaravissetis
|
ihr hättet erheitert |
| 3. Person Plural |
hilaravissent
|
sie hätten erheitert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus essem
|
ich wäre erheitert worden |
| 2. Person Singular |
hilaratus esses
|
du wärest erheitert worden |
| 3. Person Singular |
hilaratus esset
|
er/sie/es wäre erheitert worden |
| 1. Person Plural |
hilarati essemus
|
wir wären erheitert worden |
| 2. Person Plural |
hilarati essetis
|
ihr wäret erheitert worden |
| 3. Person Plural |
hilarati essent
|
sie wären erheitert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravero
|
ich werde erheitert haben |
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
du wirst erheitert haben |
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
er/sie/es wird erheitert haben |
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
wir werden erheitert haben |
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
ihr werdet erheitert haben |
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
sie werden erheitert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus ero
|
ich werde erheitert worden sein |
| 2. Person Singular |
hilaratus eris
|
du wirst erheitert worden sein |
| 3. Person Singular |
hilaratus erit
|
er/sie/es wird erheitert worden sein |
| 1. Person Plural |
hilarati erimus
|
wir werden erheitert worden sein |
| 2. Person Plural |
hilarati eritis
|
ihr werdet erheitert worden sein |
| 3. Person Plural |
hilarati erunt
|
sie werden erheitert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarare
|
erheitern |
| Vorzeitigkeit |
hilaravisse
|
erheitert haben |
| Nachzeitigkeit |
hilaraturum esse
|
erheitern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarari hilararier
|
erheitert werden |
| Vorzeitigkeit |
hilaratum esse
|
erheitert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
hilaratum iri
|
künftig erheitert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hilara
|
erheitere! |
| 2. Person Plural |
hilarate
|
erheitert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
hilarato
|
| 3. Person Singular |
hilarato
|
| 2. Person Plural |
hilaratote
|
| 3. Person Plural |
hilaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
hilarare
|
das Erheitern |
| Genitiv |
hilarandi
|
des Erheiternes |
| Dativ |
hilarando
|
dem Erheitern |
| Akkusativ |
hilarandum
|
das Erheitern |
| Ablativ |
hilarando
|
durch das Erheitern |
| Vokativ |
hilarande
|
Erheitern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarandus
|
hilaranda
|
hilarandum
|
| Genitiv |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilarandi
|
| Dativ |
hilarando
|
hilarandae
|
hilarando
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
hilarandam
|
hilarandum
|
| Ablativ |
hilarando
|
hilaranda
|
hilarando
|
| Vokativ |
hilarande
|
hilaranda
|
hilarandum
|
Plural
| Nominativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
| Genitiv |
hilarandorum
|
hilarandarum
|
hilarandorum
|
| Dativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Akkusativ |
hilarandos
|
hilarandas
|
hilaranda
|
| Ablativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Vokativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
| Genitiv |
hilarantis
|
hilarantis
|
hilarantis
|
| Dativ |
hilaranti
|
hilaranti
|
hilaranti
|
| Akkusativ |
hilarantem
|
hilarantem
|
hilarans
|
| Ablativ |
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
| Vokativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
Plural
| Nominativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Genitiv |
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
| Dativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Akkusativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Ablativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Vokativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaratus
|
hilarata
|
hilaratum
|
| Genitiv |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarati
|
| Dativ |
hilarato
|
hilaratae
|
hilarato
|
| Akkusativ |
hilaratum
|
hilaratam
|
hilaratum
|
| Ablativ |
hilarato
|
hilarata
|
hilarato
|
| Vokativ |
hilarate
|
hilarata
|
hilaratum
|
Plural
| Nominativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
| Genitiv |
hilaratorum
|
hilaratarum
|
hilaratorum
|
| Dativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Akkusativ |
hilaratos
|
hilaratas
|
hilarata
|
| Ablativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Vokativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaraturus
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
| Genitiv |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaraturi
|
| Dativ |
hilaraturo
|
hilaraturae
|
hilaraturo
|
| Akkusativ |
hilaraturum
|
hilaraturam
|
hilaraturum
|
| Ablativ |
hilaraturo
|
hilaratura
|
hilaraturo
|
| Vokativ |
hilarature
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
Plural
| Nominativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
| Genitiv |
hilaraturorum
|
hilaraturarum
|
hilaraturorum
|
| Dativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Akkusativ |
hilaraturos
|
hilaraturas
|
hilaratura
|
| Ablativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Vokativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
hilaratum
|
hilaratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaro
|
|
| 2. Person Singular |
hilaras
|
|
| 3. Person Singular |
hilarat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaror
|
|
| 2. Person Singular |
hilararis hilarare
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaramur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaramini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarem
|
|
| 2. Person Singular |
hilares
|
|
| 3. Person Singular |
hilaret
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarer
|
|
| 2. Person Singular |
hilareris hilarere
|
|
| 3. Person Singular |
hilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
hilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
hilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabam
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabas
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabatis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabar
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabaris hilarabare
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabatur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabamur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabamini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararem
|
|
| 2. Person Singular |
hilarares
|
|
| 3. Person Singular |
hilararet
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilararetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilararent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilararer
|
|
| 2. Person Singular |
hilarareris hilararere
|
|
| 3. Person Singular |
hilararetur
|
|
| 1. Person Plural |
hilararemur
|
|
| 2. Person Plural |
hilararemini
|
|
| 3. Person Plural |
hilararentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabo
|
|
| 2. Person Singular |
hilarabis
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilarabor
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraberis hilarabere
|
|
| 3. Person Singular |
hilarabitur
|
|
| 1. Person Plural |
hilarabimur
|
|
| 2. Person Plural |
hilarabimini
|
|
| 3. Person Plural |
hilarabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravi
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisti
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravistis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverunt hilaravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus es
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus est
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati estis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraverim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati simus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaraveram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverat
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravissem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaravisses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaravisset
|
|
| 1. Person Plural |
hilaravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaravero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaraveris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaraverit
|
|
| 1. Person Plural |
hilaraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilaraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilaraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
hilaratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
hilaratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
hilaratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
hilarati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
hilarati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
hilarati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarare
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
hilarari hilararier
|
|
| Vorzeitigkeit |
hilaratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
hilaratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
hilara
|
! |
| 2. Person Plural |
hilarate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
hilarato
|
| 3. Person Singular |
hilarato
|
| 2. Person Plural |
hilaratote
|
| 3. Person Plural |
hilaranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
hilarare
|
|
| Genitiv |
hilarandi
|
|
| Dativ |
hilarando
|
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
|
| Ablativ |
hilarando
|
|
| Vokativ |
hilarande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarandus
|
hilaranda
|
hilarandum
|
| Genitiv |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilarandi
|
| Dativ |
hilarando
|
hilarandae
|
hilarando
|
| Akkusativ |
hilarandum
|
hilarandam
|
hilarandum
|
| Ablativ |
hilarando
|
hilaranda
|
hilarando
|
| Vokativ |
hilarande
|
hilaranda
|
hilarandum
|
Plural
| Nominativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
| Genitiv |
hilarandorum
|
hilarandarum
|
hilarandorum
|
| Dativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Akkusativ |
hilarandos
|
hilarandas
|
hilaranda
|
| Ablativ |
hilarandis
|
hilarandis
|
hilarandis
|
| Vokativ |
hilarandi
|
hilarandae
|
hilaranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
| Genitiv |
hilarantis
|
hilarantis
|
hilarantis
|
| Dativ |
hilaranti
|
hilaranti
|
hilaranti
|
| Akkusativ |
hilarantem
|
hilarantem
|
hilarans
|
| Ablativ |
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
hilaranti hilarante
|
| Vokativ |
hilarans
|
hilarans
|
hilarans
|
Plural
| Nominativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Genitiv |
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
hilarantium hilarantum
|
| Dativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Akkusativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
| Ablativ |
hilarantibus
|
hilarantibus
|
hilarantibus
|
| Vokativ |
hilarantes
|
hilarantes
|
hilarantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaratus
|
hilarata
|
hilaratum
|
| Genitiv |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarati
|
| Dativ |
hilarato
|
hilaratae
|
hilarato
|
| Akkusativ |
hilaratum
|
hilaratam
|
hilaratum
|
| Ablativ |
hilarato
|
hilarata
|
hilarato
|
| Vokativ |
hilarate
|
hilarata
|
hilaratum
|
Plural
| Nominativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
| Genitiv |
hilaratorum
|
hilaratarum
|
hilaratorum
|
| Dativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Akkusativ |
hilaratos
|
hilaratas
|
hilarata
|
| Ablativ |
hilaratis
|
hilaratis
|
hilaratis
|
| Vokativ |
hilarati
|
hilaratae
|
hilarata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
hilaraturus
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
| Genitiv |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaraturi
|
| Dativ |
hilaraturo
|
hilaraturae
|
hilaraturo
|
| Akkusativ |
hilaraturum
|
hilaraturam
|
hilaraturum
|
| Ablativ |
hilaraturo
|
hilaratura
|
hilaraturo
|
| Vokativ |
hilarature
|
hilaratura
|
hilaraturum
|
Plural
| Nominativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
| Genitiv |
hilaraturorum
|
hilaraturarum
|
hilaraturorum
|
| Dativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Akkusativ |
hilaraturos
|
hilaraturas
|
hilaratura
|
| Ablativ |
hilaraturis
|
hilaraturis
|
hilaraturis
|
| Vokativ |
hilaraturi
|
hilaraturae
|
hilaratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
hilaratum
|
hilaratu
|