Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitor
|
ich treibe an |
| 2. Person Singular |
horitaris horitare
|
du treibst an |
| 3. Person Singular |
horitatur
|
er/sie/es treibt an |
| 1. Person Plural |
horitamur
|
wir treiben an |
| 2. Person Plural |
horitamini
|
ihr treibt an |
| 3. Person Plural |
horitantur
|
sie treiben an |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horiter
|
ich treibe an |
| 2. Person Singular |
horiteris horitere
|
du treibest an |
| 3. Person Singular |
horitetur
|
er/sie/es treibe an |
| 1. Person Plural |
horitemur
|
wir treiben an |
| 2. Person Plural |
horitemini
|
ihr treibet an |
| 3. Person Plural |
horitentur
|
sie treiben an |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitabar
|
ich trieb an |
| 2. Person Singular |
horitabaris horitabare
|
du triebst an |
| 3. Person Singular |
horitabatur
|
er/sie/es trieb an |
| 1. Person Plural |
horitabamur
|
wir trieben an |
| 2. Person Plural |
horitabamini
|
ihr triebt an |
| 3. Person Plural |
horitabantur
|
sie trieben an |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitarer
|
ich triebe an |
| 2. Person Singular |
horitareris horitarere
|
du triebest an |
| 3. Person Singular |
horitaretur
|
er/sie/es triebe an |
| 1. Person Plural |
horitaremur
|
wir trieben an |
| 2. Person Plural |
horitaremini
|
ihr triebet an |
| 3. Person Plural |
horitarentur
|
sie trieben an |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitabor
|
ich werde antreiben |
| 2. Person Singular |
horitaberis horitabere
|
du wirst antreiben |
| 3. Person Singular |
horitabitur
|
er/sie/es wird antreiben |
| 1. Person Plural |
horitabimur
|
wir werden antreiben |
| 2. Person Plural |
horitabimini
|
ihr werdet antreiben |
| 3. Person Plural |
horitabuntur
|
sie werden antreiben |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus sum
|
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular |
horitatus es
|
du hast angetrieben |
| 3. Person Singular |
horitatus est
|
er/sie/es hat angetrieben |
| 1. Person Plural |
horitati sumus
|
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural |
horitati estis
|
ihr habt angetrieben |
| 3. Person Plural |
horitati sunt
|
sie haben angetrieben |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus sim
|
ich habe angetrieben |
| 2. Person Singular |
horitatus sis
|
du habest angetrieben |
| 3. Person Singular |
horitatus sit
|
er/sie/es habe angetrieben |
| 1. Person Plural |
horitati simus
|
wir haben angetrieben |
| 2. Person Plural |
horitati sitis
|
ihr habet angetrieben |
| 3. Person Plural |
horitati sint
|
sie haben angetrieben |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus eram
|
ich hatte angetrieben |
| 2. Person Singular |
horitatus eras
|
du hattest angetrieben |
| 3. Person Singular |
horitatus erat
|
er/sie/es hatte angetrieben |
| 1. Person Plural |
horitati eramus
|
wir hatten angetrieben |
| 2. Person Plural |
horitati eratis
|
ihr hattet angetrieben |
| 3. Person Plural |
horitati erant
|
sie hatten angetrieben |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus essem
|
ich hätte angetrieben |
| 2. Person Singular |
horitatus esses
|
du hättest angetrieben |
| 3. Person Singular |
horitatus esset
|
er/sie/es hätte angetrieben |
| 1. Person Plural |
horitati essemus
|
wir hätten angetrieben |
| 2. Person Plural |
horitati essetis
|
ihr hättet angetrieben |
| 3. Person Plural |
horitati essent
|
sie hätten angetrieben |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus ero
|
ich werde angetrieben haben |
| 2. Person Singular |
horitatus eris
|
du wirst angetrieben haben |
| 3. Person Singular |
horitatus erit
|
er/sie/es wird angetrieben haben |
| 1. Person Plural |
horitati erimus
|
wir werden angetrieben haben |
| 2. Person Plural |
horitati eritis
|
ihr werdet angetrieben haben |
| 3. Person Plural |
horitati erunt
|
sie werden angetrieben haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
horitari horitarier
|
antreiben |
| Vorzeitigkeit |
horitatus esse
|
angetrieben haben |
| Nachzeitigkeit |
horitaturum esse
|
antreiben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
horitare
|
treibe an; treib an! |
| 2. Person Plural |
horitamini
|
treibt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
horitator
|
| 3. Person Singular |
horitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
horitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
horitari horitarier
|
das Antreiben |
| Genitiv |
horitandi
|
des Antreibens |
| Dativ |
horitando
|
dem Antreiben |
| Akkusativ |
horitandum
|
das Antreiben |
| Ablativ |
horitando
|
durch das Antreiben |
| Vokativ |
horitande
|
Antreiben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitandus
|
horitanda
|
horitandum
|
| Genitiv |
horitandi
|
horitandae
|
horitandi
|
| Dativ |
horitando
|
horitandae
|
horitando
|
| Akkusativ |
horitandum
|
horitandam
|
horitandum
|
| Ablativ |
horitando
|
horitanda
|
horitando
|
| Vokativ |
horitande
|
horitanda
|
horitandum
|
Plural
| Nominativ |
horitandi
|
horitandae
|
horitanda
|
| Genitiv |
horitandorum
|
horitandarum
|
horitandorum
|
| Dativ |
horitandis
|
horitandis
|
horitandis
|
| Akkusativ |
horitandos
|
horitandas
|
horitanda
|
| Ablativ |
horitandis
|
horitandis
|
horitandis
|
| Vokativ |
horitandi
|
horitandae
|
horitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitans
|
horitans
|
horitans
|
| Genitiv |
horitantis
|
horitantis
|
horitantis
|
| Dativ |
horitanti
|
horitanti
|
horitanti
|
| Akkusativ |
horitantem
|
horitantem
|
horitans
|
| Ablativ |
horitanti horitante
|
horitanti horitante
|
horitanti horitante
|
| Vokativ |
horitans
|
horitans
|
horitans
|
Plural
| Nominativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
| Genitiv |
horitantium horitantum
|
horitantium horitantum
|
horitantium horitantum
|
| Dativ |
horitantibus
|
horitantibus
|
horitantibus
|
| Akkusativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
| Ablativ |
horitantibus
|
horitantibus
|
horitantibus
|
| Vokativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitatus
|
horitata
|
horitatum
|
| Genitiv |
horitati
|
horitatae
|
horitati
|
| Dativ |
horitato
|
horitatae
|
horitato
|
| Akkusativ |
horitatum
|
horitatam
|
horitatum
|
| Ablativ |
horitato
|
horitata
|
horitato
|
| Vokativ |
horitate
|
horitata
|
horitatum
|
Plural
| Nominativ |
horitati
|
horitatae
|
horitata
|
| Genitiv |
horitatorum
|
horitatarum
|
horitatorum
|
| Dativ |
horitatis
|
horitatis
|
horitatis
|
| Akkusativ |
horitatos
|
horitatas
|
horitata
|
| Ablativ |
horitatis
|
horitatis
|
horitatis
|
| Vokativ |
horitati
|
horitatae
|
horitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitaturus
|
horitatura
|
horitaturum
|
| Genitiv |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitaturi
|
| Dativ |
horitaturo
|
horitaturae
|
horitaturo
|
| Akkusativ |
horitaturum
|
horitaturam
|
horitaturum
|
| Ablativ |
horitaturo
|
horitatura
|
horitaturo
|
| Vokativ |
horitature
|
horitatura
|
horitaturum
|
Plural
| Nominativ |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitatura
|
| Genitiv |
horitaturorum
|
horitaturarum
|
horitaturorum
|
| Dativ |
horitaturis
|
horitaturis
|
horitaturis
|
| Akkusativ |
horitaturos
|
horitaturas
|
horitatura
|
| Ablativ |
horitaturis
|
horitaturis
|
horitaturis
|
| Vokativ |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
horitatum
|
horitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitor
|
ich ermuntere |
| 2. Person Singular |
horitaris horitare
|
du ermunterst |
| 3. Person Singular |
horitatur
|
er/sie/es ermuntert |
| 1. Person Plural |
horitamur
|
wir ermuntern |
| 2. Person Plural |
horitamini
|
ihr ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitantur
|
sie ermuntern |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horiter
|
ich ermuntere |
| 2. Person Singular |
horiteris horitere
|
du ermunterst |
| 3. Person Singular |
horitetur
|
er/sie/es ermuntere |
| 1. Person Plural |
horitemur
|
wir ermuntern |
| 2. Person Plural |
horitemini
|
ihr ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitentur
|
sie ermuntern |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitabar
|
ich ermunterte |
| 2. Person Singular |
horitabaris horitabare
|
du ermuntertest |
| 3. Person Singular |
horitabatur
|
er/sie/es ermunterte |
| 1. Person Plural |
horitabamur
|
wir ermunterten |
| 2. Person Plural |
horitabamini
|
ihr ermuntertet |
| 3. Person Plural |
horitabantur
|
sie ermunterten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitarer
|
ich ermunterte |
| 2. Person Singular |
horitareris horitarere
|
du ermuntertest |
| 3. Person Singular |
horitaretur
|
er/sie/es ermunterte |
| 1. Person Plural |
horitaremur
|
wir ermunterten |
| 2. Person Plural |
horitaremini
|
ihr ermuntertet |
| 3. Person Plural |
horitarentur
|
sie ermunterten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitabor
|
ich werde ermuntern |
| 2. Person Singular |
horitaberis horitabere
|
du wirst ermuntern |
| 3. Person Singular |
horitabitur
|
er/sie/es wird ermuntern |
| 1. Person Plural |
horitabimur
|
wir werden ermuntern |
| 2. Person Plural |
horitabimini
|
ihr werdet ermuntern |
| 3. Person Plural |
horitabuntur
|
sie werden ermuntern |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus sum
|
ich habe ermuntert |
| 2. Person Singular |
horitatus es
|
du hast ermuntert |
| 3. Person Singular |
horitatus est
|
er/sie/es hat ermuntert |
| 1. Person Plural |
horitati sumus
|
wir haben ermuntert |
| 2. Person Plural |
horitati estis
|
ihr habt ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitati sunt
|
sie haben ermuntert |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus sim
|
ich habe ermuntert |
| 2. Person Singular |
horitatus sis
|
du habest ermuntert |
| 3. Person Singular |
horitatus sit
|
er/sie/es habe ermuntert |
| 1. Person Plural |
horitati simus
|
wir haben ermuntert |
| 2. Person Plural |
horitati sitis
|
ihr habet ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitati sint
|
sie haben ermuntert |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus eram
|
ich hatte ermuntert |
| 2. Person Singular |
horitatus eras
|
du hattest ermuntert |
| 3. Person Singular |
horitatus erat
|
er/sie/es hatte ermuntert |
| 1. Person Plural |
horitati eramus
|
wir hatten ermuntert |
| 2. Person Plural |
horitati eratis
|
ihr hattet ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitati erant
|
sie hatten ermuntert |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus essem
|
ich hätte ermuntert |
| 2. Person Singular |
horitatus esses
|
du hättest ermuntert |
| 3. Person Singular |
horitatus esset
|
er/sie/es hätte ermuntert |
| 1. Person Plural |
horitati essemus
|
wir hätten ermuntert |
| 2. Person Plural |
horitati essetis
|
ihr hättet ermuntert |
| 3. Person Plural |
horitati essent
|
sie hätten ermuntert |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
horitatus ero
|
ich werde ermuntert haben |
| 2. Person Singular |
horitatus eris
|
du wirst ermuntert haben |
| 3. Person Singular |
horitatus erit
|
er/sie/es wird ermuntert haben |
| 1. Person Plural |
horitati erimus
|
wir werden ermuntert haben |
| 2. Person Plural |
horitati eritis
|
ihr werdet ermuntert haben |
| 3. Person Plural |
horitati erunt
|
sie werden ermuntert haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
horitari horitarier
|
ermuntern |
| Vorzeitigkeit |
horitatus esse
|
ermuntert haben |
| Nachzeitigkeit |
horitaturum esse
|
ermuntern werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
horitare
|
ermuntere! |
| 2. Person Plural |
horitamini
|
ermuntert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
horitator
|
| 3. Person Singular |
horitator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
horitantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
horitari horitarier
|
das Ermuntern |
| Genitiv |
horitandi
|
des Ermunternes |
| Dativ |
horitando
|
dem Ermuntern |
| Akkusativ |
horitandum
|
das Ermuntern |
| Ablativ |
horitando
|
durch das Ermuntern |
| Vokativ |
horitande
|
Ermuntern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitandus
|
horitanda
|
horitandum
|
| Genitiv |
horitandi
|
horitandae
|
horitandi
|
| Dativ |
horitando
|
horitandae
|
horitando
|
| Akkusativ |
horitandum
|
horitandam
|
horitandum
|
| Ablativ |
horitando
|
horitanda
|
horitando
|
| Vokativ |
horitande
|
horitanda
|
horitandum
|
Plural
| Nominativ |
horitandi
|
horitandae
|
horitanda
|
| Genitiv |
horitandorum
|
horitandarum
|
horitandorum
|
| Dativ |
horitandis
|
horitandis
|
horitandis
|
| Akkusativ |
horitandos
|
horitandas
|
horitanda
|
| Ablativ |
horitandis
|
horitandis
|
horitandis
|
| Vokativ |
horitandi
|
horitandae
|
horitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitans
|
horitans
|
horitans
|
| Genitiv |
horitantis
|
horitantis
|
horitantis
|
| Dativ |
horitanti
|
horitanti
|
horitanti
|
| Akkusativ |
horitantem
|
horitantem
|
horitans
|
| Ablativ |
horitanti horitante
|
horitanti horitante
|
horitanti horitante
|
| Vokativ |
horitans
|
horitans
|
horitans
|
Plural
| Nominativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
| Genitiv |
horitantium horitantum
|
horitantium horitantum
|
horitantium horitantum
|
| Dativ |
horitantibus
|
horitantibus
|
horitantibus
|
| Akkusativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
| Ablativ |
horitantibus
|
horitantibus
|
horitantibus
|
| Vokativ |
horitantes
|
horitantes
|
horitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitatus
|
horitata
|
horitatum
|
| Genitiv |
horitati
|
horitatae
|
horitati
|
| Dativ |
horitato
|
horitatae
|
horitato
|
| Akkusativ |
horitatum
|
horitatam
|
horitatum
|
| Ablativ |
horitato
|
horitata
|
horitato
|
| Vokativ |
horitate
|
horitata
|
horitatum
|
Plural
| Nominativ |
horitati
|
horitatae
|
horitata
|
| Genitiv |
horitatorum
|
horitatarum
|
horitatorum
|
| Dativ |
horitatis
|
horitatis
|
horitatis
|
| Akkusativ |
horitatos
|
horitatas
|
horitata
|
| Ablativ |
horitatis
|
horitatis
|
horitatis
|
| Vokativ |
horitati
|
horitatae
|
horitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
horitaturus
|
horitatura
|
horitaturum
|
| Genitiv |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitaturi
|
| Dativ |
horitaturo
|
horitaturae
|
horitaturo
|
| Akkusativ |
horitaturum
|
horitaturam
|
horitaturum
|
| Ablativ |
horitaturo
|
horitatura
|
horitaturo
|
| Vokativ |
horitature
|
horitatura
|
horitaturum
|
Plural
| Nominativ |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitatura
|
| Genitiv |
horitaturorum
|
horitaturarum
|
horitaturorum
|
| Dativ |
horitaturis
|
horitaturis
|
horitaturis
|
| Akkusativ |
horitaturos
|
horitaturas
|
horitatura
|
| Ablativ |
horitaturis
|
horitaturis
|
horitaturis
|
| Vokativ |
horitaturi
|
horitaturae
|
horitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
horitatum
|
horitatu
|