Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilito
|
ich verunehre |
| 2. Person Singular |
ignobilitas
|
du verunehrst |
| 3. Person Singular |
ignobilitat
|
er/sie/es verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitamus
|
wir verunehren |
| 2. Person Plural |
ignobilitatis
|
ihr verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitant
|
sie verunehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitor
|
ich werde verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitaris ignobilitare
|
du wirst verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitatur
|
er/sie/es wird verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitamur
|
wir werden verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitamini
|
ihr werdet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitantur
|
sie werden verunehrt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitem
|
ich verunehre |
| 2. Person Singular |
ignobilites
|
du verunehrest |
| 3. Person Singular |
ignobilitet
|
er/sie/es verunehre |
| 1. Person Plural |
ignobilitemus
|
wir verunehren |
| 2. Person Plural |
ignobilitetis
|
ihr verunehret |
| 3. Person Plural |
ignobilitent
|
sie verunehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobiliter
|
ich werde verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobiliteris ignobilitere
|
du werdest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitetur
|
er/sie/es werde verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitemur
|
wir werden verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitemini
|
ihr werdet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitentur
|
sie werden verunehrt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitabam
|
ich verunehrte |
| 2. Person Singular |
ignobilitabas
|
du verunehrtest |
| 3. Person Singular |
ignobilitabat
|
er/sie/es verunehrte |
| 1. Person Plural |
ignobilitabamus
|
wir verunehrten |
| 2. Person Plural |
ignobilitabatis
|
ihr verunehrtet |
| 3. Person Plural |
ignobilitabant
|
sie verunehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitabar
|
ich wurde verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitabaris ignobilitabare
|
du wurdest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitabatur
|
er/sie/es wurde verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitabamur
|
wir wurden verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitabamini
|
ihr wurdet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitabantur
|
sie wurden verunehrt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitarem
|
ich verunehrte |
| 2. Person Singular |
ignobilitares
|
du verunehrtest |
| 3. Person Singular |
ignobilitaret
|
er/sie/es verunehrte |
| 1. Person Plural |
ignobilitaremus
|
wir verunehrten |
| 2. Person Plural |
ignobilitaretis
|
ihr verunehrtet |
| 3. Person Plural |
ignobilitarent
|
sie verunehrten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitarer
|
ich würde verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitareris ignobilitarere
|
du würdest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitaretur
|
er/sie/es würde verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitaremur
|
wir würden verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitaremini
|
ihr würdet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitarentur
|
sie würden verunehrt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitabo
|
ich werde verunehren |
| 2. Person Singular |
ignobilitabis
|
du wirst verunehren |
| 3. Person Singular |
ignobilitabit
|
er/sie/es wird verunehren |
| 1. Person Plural |
ignobilitabimus
|
wir werden verunehren |
| 2. Person Plural |
ignobilitabitis
|
ihr werdet verunehren |
| 3. Person Plural |
ignobilitabunt
|
sie werden verunehren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitabor
|
ich werde verunehrt werden |
| 2. Person Singular |
ignobilitaberis ignobilitabere
|
du wirst verunehrt werden |
| 3. Person Singular |
ignobilitabitur
|
er/sie/es wird verunehrt werden |
| 1. Person Plural |
ignobilitabimur
|
wir werden verunehrt werden |
| 2. Person Plural |
ignobilitabimini
|
ihr werdet verunehrt werden |
| 3. Person Plural |
ignobilitabuntur
|
sie werden verunehrt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitavi
|
ich habe verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitavisti
|
du hast verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitavit
|
er/sie/es hat verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitavimus
|
wir haben verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitavistis
|
ihr habt verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitaverunt ignobilitavere
|
sie haben verunehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitatus sum
|
ich bin verunehrt worden |
| 2. Person Singular |
ignobilitatus es
|
du bist verunehrt worden |
| 3. Person Singular |
ignobilitatus est
|
er/sie/es ist verunehrt worden |
| 1. Person Plural |
ignobilitati sumus
|
wir sind verunehrt worden |
| 2. Person Plural |
ignobilitati estis
|
ihr seid verunehrt worden |
| 3. Person Plural |
ignobilitati sunt
|
sie sind verunehrt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitaverim
|
ich habe verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitaveris
|
du habest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitaverit
|
er/sie/es habe verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitaverimus
|
wir haben verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitaveritis
|
ihr habet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitaverint
|
sie haben verunehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitatus sim
|
ich sei verunehrt worden |
| 2. Person Singular |
ignobilitatus sis
|
du seiest verunehrt worden |
| 3. Person Singular |
ignobilitatus sit
|
er/sie/es sei verunehrt worden |
| 1. Person Plural |
ignobilitati simus
|
wir seien verunehrt worden |
| 2. Person Plural |
ignobilitati sitis
|
ihr seiet verunehrt worden |
| 3. Person Plural |
ignobilitati sint
|
sie seien verunehrt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitaveram
|
ich hatte verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitaveras
|
du hattest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitaverat
|
er/sie/es hatte verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitaveramus
|
wir hatten verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitaveratis
|
ihr hattet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitaverant
|
sie hatten verunehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitatus eram
|
ich war verunehrt worden |
| 2. Person Singular |
ignobilitatus eras
|
du warst verunehrt worden |
| 3. Person Singular |
ignobilitatus erat
|
er/sie/es war verunehrt worden |
| 1. Person Plural |
ignobilitati eramus
|
wir waren verunehrt worden |
| 2. Person Plural |
ignobilitati eratis
|
ihr wart verunehrt worden |
| 3. Person Plural |
ignobilitati erant
|
sie waren verunehrt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitavissem
|
ich hätte verunehrt |
| 2. Person Singular |
ignobilitavisses
|
du hättest verunehrt |
| 3. Person Singular |
ignobilitavisset
|
er/sie/es hätte verunehrt |
| 1. Person Plural |
ignobilitavissemus
|
wir hätten verunehrt |
| 2. Person Plural |
ignobilitavissetis
|
ihr hättet verunehrt |
| 3. Person Plural |
ignobilitavissent
|
sie hätten verunehrt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitatus essem
|
ich wäre verunehrt worden |
| 2. Person Singular |
ignobilitatus esses
|
du wärest verunehrt worden |
| 3. Person Singular |
ignobilitatus esset
|
er/sie/es wäre verunehrt worden |
| 1. Person Plural |
ignobilitati essemus
|
wir wären verunehrt worden |
| 2. Person Plural |
ignobilitati essetis
|
ihr wäret verunehrt worden |
| 3. Person Plural |
ignobilitati essent
|
sie wären verunehrt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitavero
|
ich werde verunehrt haben |
| 2. Person Singular |
ignobilitaveris
|
du wirst verunehrt haben |
| 3. Person Singular |
ignobilitaverit
|
er/sie/es wird verunehrt haben |
| 1. Person Plural |
ignobilitaverimus
|
wir werden verunehrt haben |
| 2. Person Plural |
ignobilitaveritis
|
ihr werdet verunehrt haben |
| 3. Person Plural |
ignobilitaverint
|
sie werden verunehrt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ignobilitatus ero
|
ich werde verunehrt worden sein |
| 2. Person Singular |
ignobilitatus eris
|
du wirst verunehrt worden sein |
| 3. Person Singular |
ignobilitatus erit
|
er/sie/es wird verunehrt worden sein |
| 1. Person Plural |
ignobilitati erimus
|
wir werden verunehrt worden sein |
| 2. Person Plural |
ignobilitati eritis
|
ihr werdet verunehrt worden sein |
| 3. Person Plural |
ignobilitati erunt
|
sie werden verunehrt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ignobilitare
|
verunehren |
| Vorzeitigkeit |
ignobilitavisse
|
verunehrt haben |
| Nachzeitigkeit |
ignobilitaturum esse
|
verunehren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ignobilitari ignobilitarier
|
verunehrt werden |
| Vorzeitigkeit |
ignobilitatum esse
|
verunehrt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ignobilitatum iri
|
künftig verunehrt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ignobilita
|
verunehre; verunehr! |
| 2. Person Plural |
ignobilitate
|
verunehrt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ignobilitato
|
| 3. Person Singular |
ignobilitato
|
| 2. Person Plural |
ignobilitatote
|
| 3. Person Plural |
ignobilitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ignobilitare
|
das Verunehren |
| Genitiv |
ignobilitandi
|
des Verunehrens |
| Dativ |
ignobilitando
|
dem Verunehren |
| Akkusativ |
ignobilitandum
|
das Verunehren |
| Ablativ |
ignobilitando
|
durch das Verunehren |
| Vokativ |
ignobilitande
|
Verunehren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ignobilitandus
|
ignobilitanda
|
ignobilitandum
|
| Genitiv |
ignobilitandi
|
ignobilitandae
|
ignobilitandi
|
| Dativ |
ignobilitando
|
ignobilitandae
|
ignobilitando
|
| Akkusativ |
ignobilitandum
|
ignobilitandam
|
ignobilitandum
|
| Ablativ |
ignobilitando
|
ignobilitanda
|
ignobilitando
|
| Vokativ |
ignobilitande
|
ignobilitanda
|
ignobilitandum
|
Plural
| Nominativ |
ignobilitandi
|
ignobilitandae
|
ignobilitanda
|
| Genitiv |
ignobilitandorum
|
ignobilitandarum
|
ignobilitandorum
|
| Dativ |
ignobilitandis
|
ignobilitandis
|
ignobilitandis
|
| Akkusativ |
ignobilitandos
|
ignobilitandas
|
ignobilitanda
|
| Ablativ |
ignobilitandis
|
ignobilitandis
|
ignobilitandis
|
| Vokativ |
ignobilitandi
|
ignobilitandae
|
ignobilitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ignobilitans
|
ignobilitans
|
ignobilitans
|
| Genitiv |
ignobilitantis
|
ignobilitantis
|
ignobilitantis
|
| Dativ |
ignobilitanti
|
ignobilitanti
|
ignobilitanti
|
| Akkusativ |
ignobilitantem
|
ignobilitantem
|
ignobilitans
|
| Ablativ |
ignobilitanti ignobilitante
|
ignobilitanti ignobilitante
|
ignobilitanti ignobilitante
|
| Vokativ |
ignobilitans
|
ignobilitans
|
ignobilitans
|
Plural
| Nominativ |
ignobilitantes
|
ignobilitantes
|
ignobilitantia
|
| Genitiv |
ignobilitantium ignobilitantum
|
ignobilitantium ignobilitantum
|
ignobilitantium ignobilitantum
|
| Dativ |
ignobilitantibus
|
ignobilitantibus
|
ignobilitantibus
|
| Akkusativ |
ignobilitantes
|
ignobilitantes
|
ignobilitantia
|
| Ablativ |
ignobilitantibus
|
ignobilitantibus
|
ignobilitantibus
|
| Vokativ |
ignobilitantes
|
ignobilitantes
|
ignobilitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ignobilitatus
|
ignobilitata
|
ignobilitatum
|
| Genitiv |
ignobilitati
|
ignobilitatae
|
ignobilitati
|
| Dativ |
ignobilitato
|
ignobilitatae
|
ignobilitato
|
| Akkusativ |
ignobilitatum
|
ignobilitatam
|
ignobilitatum
|
| Ablativ |
ignobilitato
|
ignobilitata
|
ignobilitato
|
| Vokativ |
ignobilitate
|
ignobilitata
|
ignobilitatum
|
Plural
| Nominativ |
ignobilitati
|
ignobilitatae
|
ignobilitata
|
| Genitiv |
ignobilitatorum
|
ignobilitatarum
|
ignobilitatorum
|
| Dativ |
ignobilitatis
|
ignobilitatis
|
ignobilitatis
|
| Akkusativ |
ignobilitatos
|
ignobilitatas
|
ignobilitata
|
| Ablativ |
ignobilitatis
|
ignobilitatis
|
ignobilitatis
|
| Vokativ |
ignobilitati
|
ignobilitatae
|
ignobilitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ignobilitaturus
|
ignobilitatura
|
ignobilitaturum
|
| Genitiv |
ignobilitaturi
|
ignobilitaturae
|
ignobilitaturi
|
| Dativ |
ignobilitaturo
|
ignobilitaturae
|
ignobilitaturo
|
| Akkusativ |
ignobilitaturum
|
ignobilitaturam
|
ignobilitaturum
|
| Ablativ |
ignobilitaturo
|
ignobilitatura
|
ignobilitaturo
|
| Vokativ |
ignobilitature
|
ignobilitatura
|
ignobilitaturum
|
Plural
| Nominativ |
ignobilitaturi
|
ignobilitaturae
|
ignobilitatura
|
| Genitiv |
ignobilitaturorum
|
ignobilitaturarum
|
ignobilitaturorum
|
| Dativ |
ignobilitaturis
|
ignobilitaturis
|
ignobilitaturis
|
| Akkusativ |
ignobilitaturos
|
ignobilitaturas
|
ignobilitatura
|
| Ablativ |
ignobilitaturis
|
ignobilitaturis
|
ignobilitaturis
|
| Vokativ |
ignobilitaturi
|
ignobilitaturae
|
ignobilitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ignobilitatum
|
ignobilitatu
|