Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von ignoscere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort ignoscentia auch noch Formen von: ignoscentia (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| ignoscere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | verzeihen jmd. begnadigen nachsehen nicht kennen wollen vergeben (mit Dat.) |
| ignoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verzeihen |
| ignoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verzeihen |
| ignoscentia | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Präsens Aktiv | Partizip von verzeihen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignosco |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | ignoscis |
du verzeihst |
| 3. Person Singular | ignoscit |
er/sie/es verzeiht |
| 1. Person Plural | ignoscimus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | ignoscitis |
ihr verzeiht |
| 3. Person Plural | ignoscunt |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscor |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
du wirst verziehen |
| 3. Person Singular | ignoscitur |
er/sie/es wird verziehen |
| 1. Person Plural | ignoscimur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | ignoscimini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoscuntur |
sie werden verziehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
ich verzeihe |
| 2. Person Singular | ignoscas |
du verzeihest |
| 3. Person Singular | ignoscat |
er/sie/es verzeihe |
| 1. Person Plural | ignoscamus |
wir verzeihen |
| 2. Person Plural | ignoscatis |
ihr verzeihet |
| 3. Person Plural | ignoscant |
sie verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
ich werde verziehen |
| 2. Person Singular | ignoscaris ignoscare |
du werdest verziehen |
| 3. Person Singular | ignoscatur |
er/sie/es werde verziehen |
| 1. Person Plural | ignoscamur |
wir werden verziehen |
| 2. Person Plural | ignoscamini |
ihr werdet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoscantur |
sie werden verziehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebam |
ich verzieh |
| 2. Person Singular | ignoscebas |
du verziehst |
| 3. Person Singular | ignoscebat |
er/sie/es verzieh |
| 1. Person Plural | ignoscebamus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | ignoscebatis |
ihr verzieht |
| 3. Person Plural | ignoscebant |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebar |
ich wurde verziehen |
| 2. Person Singular | ignoscebaris ignoscebare |
du wurdest verziehen |
| 3. Person Singular | ignoscebatur |
er/sie/es wurde verziehen |
| 1. Person Plural | ignoscebamur |
wir wurden verziehen |
| 2. Person Plural | ignoscebamini |
ihr wurdet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoscebantur |
sie wurden verziehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerem |
ich verziehe |
| 2. Person Singular | ignosceres |
du verziehest |
| 3. Person Singular | ignosceret |
er/sie/es verziehe |
| 1. Person Plural | ignosceremus |
wir verziehen |
| 2. Person Plural | ignosceretis |
ihr verziehet |
| 3. Person Plural | ignoscerent |
sie verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerer |
ich würde verziehen |
| 2. Person Singular | ignoscereris ignoscerere |
du würdest verziehen |
| 3. Person Singular | ignosceretur |
er/sie/es würde verziehen |
| 1. Person Plural | ignosceremur |
wir würden verziehen |
| 2. Person Plural | ignosceremini |
ihr würdet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoscerentur |
sie würden verziehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
ich werde verzeihen |
| 2. Person Singular | ignosces |
du wirst verzeihen |
| 3. Person Singular | ignoscet |
er/sie/es wird verzeihen |
| 1. Person Plural | ignoscemus |
wir werden verzeihen |
| 2. Person Plural | ignoscetis |
ihr werdet verzeihen |
| 3. Person Plural | ignoscent |
sie werden verzeihen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
ich werde verziehen werden |
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
du wirst verziehen werden |
| 3. Person Singular | ignoscetur |
er/sie/es wird verziehen werden |
| 1. Person Plural | ignoscemur |
wir werden verziehen werden |
| 2. Person Plural | ignoscemini |
ihr werdet verziehen werden |
| 3. Person Plural | ignoscentur |
sie werden verziehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovi |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | ignovisti |
du hast verziehen |
| 3. Person Singular | ignovit |
er/sie/es hat verziehen |
| 1. Person Plural | ignovimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | ignovistis |
ihr habt verziehen |
| 3. Person Plural | ignoverunt ignovere |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sum |
ich bin verziehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus es |
du bist verziehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus est |
er/sie/es ist verziehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti sumus |
wir sind verziehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti estis |
ihr seid verziehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti sunt |
sie sind verziehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoverim |
ich habe verziehen |
| 2. Person Singular | ignoveris |
du habest verziehen |
| 3. Person Singular | ignoverit |
er/sie/es habe verziehen |
| 1. Person Plural | ignoverimus |
wir haben verziehen |
| 2. Person Plural | ignoveritis |
ihr habet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoverint |
sie haben verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sim |
ich sei verziehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus sis |
du seiest verziehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus sit |
er/sie/es sei verziehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti simus |
wir seien verziehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti sitis |
ihr seiet verziehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti sint |
sie seien verziehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoveram |
ich hatte verziehen |
| 2. Person Singular | ignoveras |
du hattest verziehen |
| 3. Person Singular | ignoverat |
er/sie/es hatte verziehen |
| 1. Person Plural | ignoveramus |
wir hatten verziehen |
| 2. Person Plural | ignoveratis |
ihr hattet verziehen |
| 3. Person Plural | ignoverant |
sie hatten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus eram |
ich war verziehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus eras |
du warst verziehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus erat |
er/sie/es war verziehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti eramus |
wir waren verziehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti eratis |
ihr wart verziehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti erant |
sie waren verziehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovissem |
ich hätte verziehen |
| 2. Person Singular | ignovisses |
du hättest verziehen |
| 3. Person Singular | ignovisset |
er/sie/es hätte verziehen |
| 1. Person Plural | ignovissemus |
wir hätten verziehen |
| 2. Person Plural | ignovissetis |
ihr hättet verziehen |
| 3. Person Plural | ignovissent |
sie hätten verziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus essem |
ich wäre verziehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus esses |
du wärest verziehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus esset |
er/sie/es wäre verziehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti essemus |
wir wären verziehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti essetis |
ihr wäret verziehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti essent |
sie wären verziehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovero |
ich werde verziehen haben |
| 2. Person Singular | ignoveris |
du wirst verziehen haben |
| 3. Person Singular | ignoverit |
er/sie/es wird verziehen haben |
| 1. Person Plural | ignoverimus |
wir werden verziehen haben |
| 2. Person Plural | ignoveritis |
ihr werdet verziehen haben |
| 3. Person Plural | ignoverint |
sie werden verziehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus ero |
ich werde verziehen worden sein |
| 2. Person Singular | ignotus eris |
du wirst verziehen worden sein |
| 3. Person Singular | ignotus erit |
er/sie/es wird verziehen worden sein |
| 1. Person Plural | ignoti erimus |
wir werden verziehen worden sein |
| 2. Person Plural | ignoti eritis |
ihr werdet verziehen worden sein |
| 3. Person Plural | ignoti erunt |
sie werden verziehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignoscere |
verzeihen |
| Vorzeitigkeit | ignovisse |
verziehen haben |
| Nachzeitigkeit | ignoturum esse |
verzeihen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignosci ignoscier |
verziehen werden |
| Vorzeitigkeit | ignotum esse |
verziehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | ignotum iri |
künftig verziehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ignosce |
verzeihe; verzeih! |
| 2. Person Plural | ignoscite |
verzeiht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ignoscito |
| 3. Person Singular | ignoscito |
| 2. Person Plural | ignoscitote |
| 3. Person Plural | ignoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ignoscere |
das Verzeihen |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
des Verzeihens |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
dem Verzeihen |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
das Verzeihen |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
durch das Verzeihen |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
Verzeihen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscendus ignoscundus |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendi ignoscundi |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendo ignoscundo |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
ignoscendam ignoscundam |
ignoscendum ignoscundum |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendo ignoscundo |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
Plural
| Nominativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
| Genitiv | ignoscendorum ignoscundorum |
ignoscendarum ignoscundarum |
ignoscendorum ignoscundorum |
| Dativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Akkusativ | ignoscendos ignoscundos |
ignoscendas ignoscundas |
ignoscenda ignoscunda |
| Ablativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Vokativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
| Genitiv | ignoscentis |
ignoscentis |
ignoscentis |
| Dativ | ignoscenti |
ignoscenti |
ignoscenti |
| Akkusativ | ignoscentem |
ignoscentem |
ignoscens |
| Ablativ | ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
| Vokativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
Plural
| Nominativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Genitiv | ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
| Dativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Akkusativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Ablativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Vokativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignotus |
ignota |
ignotum |
| Genitiv | ignoti |
ignotae |
ignoti |
| Dativ | ignoto |
ignotae |
ignoto |
| Akkusativ | ignotum |
ignotam |
ignotum |
| Ablativ | ignoto |
ignota |
ignoto |
| Vokativ | ignote |
ignota |
ignotum |
Plural
| Nominativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
| Genitiv | ignotorum |
ignotarum |
ignotorum |
| Dativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Akkusativ | ignotos |
ignotas |
ignota |
| Ablativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Vokativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoturus |
ignotura |
ignoturum |
| Genitiv | ignoturi |
ignoturae |
ignoturi |
| Dativ | ignoturo |
ignoturae |
ignoturo |
| Akkusativ | ignoturum |
ignoturam |
ignoturum |
| Ablativ | ignoturo |
ignotura |
ignoturo |
| Vokativ | ignoture |
ignotura |
ignoturum |
Plural
| Nominativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
| Genitiv | ignoturorum |
ignoturarum |
ignoturorum |
| Dativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Akkusativ | ignoturos |
ignoturas |
ignotura |
| Ablativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Vokativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ignotum |
ignotu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignosco |
|
| 2. Person Singular | ignoscis |
|
| 3. Person Singular | ignoscit |
|
| 1. Person Plural | ignoscimus |
|
| 2. Person Plural | ignoscitis |
|
| 3. Person Plural | ignoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscor |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscitur |
|
| 1. Person Plural | ignoscimur |
|
| 2. Person Plural | ignoscimini |
|
| 3. Person Plural | ignoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignoscas |
|
| 3. Person Singular | ignoscat |
|
| 1. Person Plural | ignoscamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignoscaris ignoscare |
|
| 3. Person Singular | ignoscatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebam |
|
| 2. Person Singular | ignoscebas |
|
| 3. Person Singular | ignoscebat |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscebatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebar |
|
| 2. Person Singular | ignoscebaris ignoscebare |
|
| 3. Person Singular | ignoscebatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscebamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerem |
|
| 2. Person Singular | ignosceres |
|
| 3. Person Singular | ignosceret |
|
| 1. Person Plural | ignosceremus |
|
| 2. Person Plural | ignosceretis |
|
| 3. Person Plural | ignoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerer |
|
| 2. Person Singular | ignoscereris ignoscerere |
|
| 3. Person Singular | ignosceretur |
|
| 1. Person Plural | ignosceremur |
|
| 2. Person Plural | ignosceremini |
|
| 3. Person Plural | ignoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignosces |
|
| 3. Person Singular | ignoscet |
|
| 1. Person Plural | ignoscemus |
|
| 2. Person Plural | ignoscetis |
|
| 3. Person Plural | ignoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscetur |
|
| 1. Person Plural | ignoscemur |
|
| 2. Person Plural | ignoscemini |
|
| 3. Person Plural | ignoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovi |
|
| 2. Person Singular | ignovisti |
|
| 3. Person Singular | ignovit |
|
| 1. Person Plural | ignovimus |
|
| 2. Person Plural | ignovistis |
|
| 3. Person Plural | ignoverunt ignovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sum |
|
| 2. Person Singular | ignotus es |
|
| 3. Person Singular | ignotus est |
|
| 1. Person Plural | ignoti sumus |
|
| 2. Person Plural | ignoti estis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoverim |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sim |
|
| 2. Person Singular | ignotus sis |
|
| 3. Person Singular | ignotus sit |
|
| 1. Person Plural | ignoti simus |
|
| 2. Person Plural | ignoti sitis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoveram |
|
| 2. Person Singular | ignoveras |
|
| 3. Person Singular | ignoverat |
|
| 1. Person Plural | ignoveramus |
|
| 2. Person Plural | ignoveratis |
|
| 3. Person Plural | ignoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus eram |
|
| 2. Person Singular | ignotus eras |
|
| 3. Person Singular | ignotus erat |
|
| 1. Person Plural | ignoti eramus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eratis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovissem |
|
| 2. Person Singular | ignovisses |
|
| 3. Person Singular | ignovisset |
|
| 1. Person Plural | ignovissemus |
|
| 2. Person Plural | ignovissetis |
|
| 3. Person Plural | ignovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus essem |
|
| 2. Person Singular | ignotus esses |
|
| 3. Person Singular | ignotus esset |
|
| 1. Person Plural | ignoti essemus |
|
| 2. Person Plural | ignoti essetis |
|
| 3. Person Plural | ignoti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovero |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus ero |
|
| 2. Person Singular | ignotus eris |
|
| 3. Person Singular | ignotus erit |
|
| 1. Person Plural | ignoti erimus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eritis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignoscere |
|
| Vorzeitigkeit | ignovisse |
|
| Nachzeitigkeit | ignoturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignosci ignoscier |
|
| Vorzeitigkeit | ignotum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ignotum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ignosce |
! |
| 2. Person Plural | ignoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ignoscito |
| 3. Person Singular | ignoscito |
| 2. Person Plural | ignoscitote |
| 3. Person Plural | ignoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ignoscere |
|
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
|
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
|
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscendus ignoscundus |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendi ignoscundi |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendo ignoscundo |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
ignoscendam ignoscundam |
ignoscendum ignoscundum |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendo ignoscundo |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
Plural
| Nominativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
| Genitiv | ignoscendorum ignoscundorum |
ignoscendarum ignoscundarum |
ignoscendorum ignoscundorum |
| Dativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Akkusativ | ignoscendos ignoscundos |
ignoscendas ignoscundas |
ignoscenda ignoscunda |
| Ablativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Vokativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
| Genitiv | ignoscentis |
ignoscentis |
ignoscentis |
| Dativ | ignoscenti |
ignoscenti |
ignoscenti |
| Akkusativ | ignoscentem |
ignoscentem |
ignoscens |
| Ablativ | ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
| Vokativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
Plural
| Nominativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Genitiv | ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
| Dativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Akkusativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Ablativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Vokativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignotus |
ignota |
ignotum |
| Genitiv | ignoti |
ignotae |
ignoti |
| Dativ | ignoto |
ignotae |
ignoto |
| Akkusativ | ignotum |
ignotam |
ignotum |
| Ablativ | ignoto |
ignota |
ignoto |
| Vokativ | ignote |
ignota |
ignotum |
Plural
| Nominativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
| Genitiv | ignotorum |
ignotarum |
ignotorum |
| Dativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Akkusativ | ignotos |
ignotas |
ignota |
| Ablativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Vokativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoturus |
ignotura |
ignoturum |
| Genitiv | ignoturi |
ignoturae |
ignoturi |
| Dativ | ignoturo |
ignoturae |
ignoturo |
| Akkusativ | ignoturum |
ignoturam |
ignoturum |
| Ablativ | ignoturo |
ignotura |
ignoturo |
| Vokativ | ignoture |
ignotura |
ignoturum |
Plural
| Nominativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
| Genitiv | ignoturorum |
ignoturarum |
ignoturorum |
| Dativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Akkusativ | ignoturos |
ignoturas |
ignotura |
| Ablativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Vokativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ignotum |
ignotu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignosco |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | ignoscis |
du siehst nach |
| 3. Person Singular | ignoscit |
er/sie/es sieht nach |
| 1. Person Plural | ignoscimus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | ignoscitis |
ihr seht nach |
| 3. Person Plural | ignoscunt |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscor |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
du wirst nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignoscitur |
er/sie/es wird nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignoscimur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignoscimini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoscuntur |
sie werden nachgesehen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
ich sehe nach |
| 2. Person Singular | ignoscas |
du sehest nach |
| 3. Person Singular | ignoscat |
er/sie/es sehe nach |
| 1. Person Plural | ignoscamus |
wir sehen nach |
| 2. Person Plural | ignoscatis |
ihr sehet nach |
| 3. Person Plural | ignoscant |
sie sehen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
ich werde nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignoscaris ignoscare |
du werdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignoscatur |
er/sie/es werde nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignoscamur |
wir werden nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignoscamini |
ihr werdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoscantur |
sie werden nachgesehen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebam |
ich sah nach |
| 2. Person Singular | ignoscebas |
du sahst nach |
| 3. Person Singular | ignoscebat |
er/sie/es sah nach |
| 1. Person Plural | ignoscebamus |
wir sahen nach |
| 2. Person Plural | ignoscebatis |
ihr saht nach |
| 3. Person Plural | ignoscebant |
sie sahen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebar |
ich wurde nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignoscebaris ignoscebare |
du wurdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignoscebatur |
er/sie/es wurde nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignoscebamur |
wir wurden nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignoscebamini |
ihr wurdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoscebantur |
sie wurden nachgesehen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerem |
ich sähe nach |
| 2. Person Singular | ignosceres |
du sähest nach |
| 3. Person Singular | ignosceret |
er/sie/es sähe nach |
| 1. Person Plural | ignosceremus |
wir sähen nach |
| 2. Person Plural | ignosceretis |
ihr sähet nach |
| 3. Person Plural | ignoscerent |
sie sähen nach |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerer |
ich würde nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignoscereris ignoscerere |
du würdest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignosceretur |
er/sie/es würde nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignosceremur |
wir würden nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignosceremini |
ihr würdet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoscerentur |
sie würden nachgesehen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
ich werde nachsehen |
| 2. Person Singular | ignosces |
du wirst nachsehen |
| 3. Person Singular | ignoscet |
er/sie/es wird nachsehen |
| 1. Person Plural | ignoscemus |
wir werden nachsehen |
| 2. Person Plural | ignoscetis |
ihr werdet nachsehen |
| 3. Person Plural | ignoscent |
sie werden nachsehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
ich werde nachgesehen werden |
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
du wirst nachgesehen werden |
| 3. Person Singular | ignoscetur |
er/sie/es wird nachgesehen werden |
| 1. Person Plural | ignoscemur |
wir werden nachgesehen werden |
| 2. Person Plural | ignoscemini |
ihr werdet nachgesehen werden |
| 3. Person Plural | ignoscentur |
sie werden nachgesehen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovi |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignovisti |
du hast nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignovit |
er/sie/es hat nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignovimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignovistis |
ihr habt nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoverunt ignovere |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sum |
ich bin nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus es |
du bist nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus est |
er/sie/es ist nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti sumus |
wir sind nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti estis |
ihr seid nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti sunt |
sie sind nachgesehen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoverim |
ich habe nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignoveris |
du habest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignoverit |
er/sie/es habe nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignoverimus |
wir haben nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignoveritis |
ihr habet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoverint |
sie haben nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sim |
ich sei nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus sis |
du seiest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus sit |
er/sie/es sei nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti simus |
wir seien nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti sitis |
ihr seiet nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti sint |
sie seien nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoveram |
ich hatte nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignoveras |
du hattest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignoverat |
er/sie/es hatte nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignoveramus |
wir hatten nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignoveratis |
ihr hattet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignoverant |
sie hatten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus eram |
ich war nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus eras |
du warst nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus erat |
er/sie/es war nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti eramus |
wir waren nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti eratis |
ihr wart nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti erant |
sie waren nachgesehen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovissem |
ich hätte nachgesehen |
| 2. Person Singular | ignovisses |
du hättest nachgesehen |
| 3. Person Singular | ignovisset |
er/sie/es hätte nachgesehen |
| 1. Person Plural | ignovissemus |
wir hätten nachgesehen |
| 2. Person Plural | ignovissetis |
ihr hättet nachgesehen |
| 3. Person Plural | ignovissent |
sie hätten nachgesehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus essem |
ich wäre nachgesehen worden |
| 2. Person Singular | ignotus esses |
du wärest nachgesehen worden |
| 3. Person Singular | ignotus esset |
er/sie/es wäre nachgesehen worden |
| 1. Person Plural | ignoti essemus |
wir wären nachgesehen worden |
| 2. Person Plural | ignoti essetis |
ihr wäret nachgesehen worden |
| 3. Person Plural | ignoti essent |
sie wären nachgesehen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovero |
ich werde nachgesehen haben |
| 2. Person Singular | ignoveris |
du wirst nachgesehen haben |
| 3. Person Singular | ignoverit |
er/sie/es wird nachgesehen haben |
| 1. Person Plural | ignoverimus |
wir werden nachgesehen haben |
| 2. Person Plural | ignoveritis |
ihr werdet nachgesehen haben |
| 3. Person Plural | ignoverint |
sie werden nachgesehen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus ero |
ich werde nachgesehen worden sein |
| 2. Person Singular | ignotus eris |
du wirst nachgesehen worden sein |
| 3. Person Singular | ignotus erit |
er/sie/es wird nachgesehen worden sein |
| 1. Person Plural | ignoti erimus |
wir werden nachgesehen worden sein |
| 2. Person Plural | ignoti eritis |
ihr werdet nachgesehen worden sein |
| 3. Person Plural | ignoti erunt |
sie werden nachgesehen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignoscere |
nachsehen |
| Vorzeitigkeit | ignovisse |
nachgesehen haben |
| Nachzeitigkeit | ignoturum esse |
nachsehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignosci ignoscier |
nachgesehen werden |
| Vorzeitigkeit | ignotum esse |
nachgesehen worden sein |
| Nachzeitigkeit | ignotum iri |
künftig nachgesehen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ignosce |
sieh nach! |
| 2. Person Plural | ignoscite |
seht nach! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ignoscito |
| 3. Person Singular | ignoscito |
| 2. Person Plural | ignoscitote |
| 3. Person Plural | ignoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ignoscere |
das Nachsehen |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
des Nachsehens |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
dem Nachsehen |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
das Nachsehen |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
durch das Nachsehen |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
Nachsehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscendus ignoscundus |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendi ignoscundi |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendo ignoscundo |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
ignoscendam ignoscundam |
ignoscendum ignoscundum |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendo ignoscundo |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
Plural
| Nominativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
| Genitiv | ignoscendorum ignoscundorum |
ignoscendarum ignoscundarum |
ignoscendorum ignoscundorum |
| Dativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Akkusativ | ignoscendos ignoscundos |
ignoscendas ignoscundas |
ignoscenda ignoscunda |
| Ablativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Vokativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
| Genitiv | ignoscentis |
ignoscentis |
ignoscentis |
| Dativ | ignoscenti |
ignoscenti |
ignoscenti |
| Akkusativ | ignoscentem |
ignoscentem |
ignoscens |
| Ablativ | ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
| Vokativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
Plural
| Nominativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Genitiv | ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
| Dativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Akkusativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Ablativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Vokativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignotus |
ignota |
ignotum |
| Genitiv | ignoti |
ignotae |
ignoti |
| Dativ | ignoto |
ignotae |
ignoto |
| Akkusativ | ignotum |
ignotam |
ignotum |
| Ablativ | ignoto |
ignota |
ignoto |
| Vokativ | ignote |
ignota |
ignotum |
Plural
| Nominativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
| Genitiv | ignotorum |
ignotarum |
ignotorum |
| Dativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Akkusativ | ignotos |
ignotas |
ignota |
| Ablativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Vokativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoturus |
ignotura |
ignoturum |
| Genitiv | ignoturi |
ignoturae |
ignoturi |
| Dativ | ignoturo |
ignoturae |
ignoturo |
| Akkusativ | ignoturum |
ignoturam |
ignoturum |
| Ablativ | ignoturo |
ignotura |
ignoturo |
| Vokativ | ignoture |
ignotura |
ignoturum |
Plural
| Nominativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
| Genitiv | ignoturorum |
ignoturarum |
ignoturorum |
| Dativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Akkusativ | ignoturos |
ignoturas |
ignotura |
| Ablativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Vokativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ignotum |
ignotu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignosco |
|
| 2. Person Singular | ignoscis |
|
| 3. Person Singular | ignoscit |
|
| 1. Person Plural | ignoscimus |
|
| 2. Person Plural | ignoscitis |
|
| 3. Person Plural | ignoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscor |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscitur |
|
| 1. Person Plural | ignoscimur |
|
| 2. Person Plural | ignoscimini |
|
| 3. Person Plural | ignoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignoscas |
|
| 3. Person Singular | ignoscat |
|
| 1. Person Plural | ignoscamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignoscaris ignoscare |
|
| 3. Person Singular | ignoscatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebam |
|
| 2. Person Singular | ignoscebas |
|
| 3. Person Singular | ignoscebat |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscebatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebar |
|
| 2. Person Singular | ignoscebaris ignoscebare |
|
| 3. Person Singular | ignoscebatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscebamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerem |
|
| 2. Person Singular | ignosceres |
|
| 3. Person Singular | ignosceret |
|
| 1. Person Plural | ignosceremus |
|
| 2. Person Plural | ignosceretis |
|
| 3. Person Plural | ignoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerer |
|
| 2. Person Singular | ignoscereris ignoscerere |
|
| 3. Person Singular | ignosceretur |
|
| 1. Person Plural | ignosceremur |
|
| 2. Person Plural | ignosceremini |
|
| 3. Person Plural | ignoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignosces |
|
| 3. Person Singular | ignoscet |
|
| 1. Person Plural | ignoscemus |
|
| 2. Person Plural | ignoscetis |
|
| 3. Person Plural | ignoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscetur |
|
| 1. Person Plural | ignoscemur |
|
| 2. Person Plural | ignoscemini |
|
| 3. Person Plural | ignoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovi |
|
| 2. Person Singular | ignovisti |
|
| 3. Person Singular | ignovit |
|
| 1. Person Plural | ignovimus |
|
| 2. Person Plural | ignovistis |
|
| 3. Person Plural | ignoverunt ignovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sum |
|
| 2. Person Singular | ignotus es |
|
| 3. Person Singular | ignotus est |
|
| 1. Person Plural | ignoti sumus |
|
| 2. Person Plural | ignoti estis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoverim |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sim |
|
| 2. Person Singular | ignotus sis |
|
| 3. Person Singular | ignotus sit |
|
| 1. Person Plural | ignoti simus |
|
| 2. Person Plural | ignoti sitis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoveram |
|
| 2. Person Singular | ignoveras |
|
| 3. Person Singular | ignoverat |
|
| 1. Person Plural | ignoveramus |
|
| 2. Person Plural | ignoveratis |
|
| 3. Person Plural | ignoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus eram |
|
| 2. Person Singular | ignotus eras |
|
| 3. Person Singular | ignotus erat |
|
| 1. Person Plural | ignoti eramus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eratis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovissem |
|
| 2. Person Singular | ignovisses |
|
| 3. Person Singular | ignovisset |
|
| 1. Person Plural | ignovissemus |
|
| 2. Person Plural | ignovissetis |
|
| 3. Person Plural | ignovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus essem |
|
| 2. Person Singular | ignotus esses |
|
| 3. Person Singular | ignotus esset |
|
| 1. Person Plural | ignoti essemus |
|
| 2. Person Plural | ignoti essetis |
|
| 3. Person Plural | ignoti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovero |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus ero |
|
| 2. Person Singular | ignotus eris |
|
| 3. Person Singular | ignotus erit |
|
| 1. Person Plural | ignoti erimus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eritis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignoscere |
|
| Vorzeitigkeit | ignovisse |
|
| Nachzeitigkeit | ignoturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignosci ignoscier |
|
| Vorzeitigkeit | ignotum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ignotum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ignosce |
! |
| 2. Person Plural | ignoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ignoscito |
| 3. Person Singular | ignoscito |
| 2. Person Plural | ignoscitote |
| 3. Person Plural | ignoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ignoscere |
|
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
|
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
|
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscendus ignoscundus |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendi ignoscundi |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendo ignoscundo |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
ignoscendam ignoscundam |
ignoscendum ignoscundum |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendo ignoscundo |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
Plural
| Nominativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
| Genitiv | ignoscendorum ignoscundorum |
ignoscendarum ignoscundarum |
ignoscendorum ignoscundorum |
| Dativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Akkusativ | ignoscendos ignoscundos |
ignoscendas ignoscundas |
ignoscenda ignoscunda |
| Ablativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Vokativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
| Genitiv | ignoscentis |
ignoscentis |
ignoscentis |
| Dativ | ignoscenti |
ignoscenti |
ignoscenti |
| Akkusativ | ignoscentem |
ignoscentem |
ignoscens |
| Ablativ | ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
| Vokativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
Plural
| Nominativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Genitiv | ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
| Dativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Akkusativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Ablativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Vokativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignotus |
ignota |
ignotum |
| Genitiv | ignoti |
ignotae |
ignoti |
| Dativ | ignoto |
ignotae |
ignoto |
| Akkusativ | ignotum |
ignotam |
ignotum |
| Ablativ | ignoto |
ignota |
ignoto |
| Vokativ | ignote |
ignota |
ignotum |
Plural
| Nominativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
| Genitiv | ignotorum |
ignotarum |
ignotorum |
| Dativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Akkusativ | ignotos |
ignotas |
ignota |
| Ablativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Vokativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoturus |
ignotura |
ignoturum |
| Genitiv | ignoturi |
ignoturae |
ignoturi |
| Dativ | ignoturo |
ignoturae |
ignoturo |
| Akkusativ | ignoturum |
ignoturam |
ignoturum |
| Ablativ | ignoturo |
ignotura |
ignoturo |
| Vokativ | ignoture |
ignotura |
ignoturum |
Plural
| Nominativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
| Genitiv | ignoturorum |
ignoturarum |
ignoturorum |
| Dativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Akkusativ | ignoturos |
ignoturas |
ignotura |
| Ablativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Vokativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ignotum |
ignotu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignosco |
|
| 2. Person Singular | ignoscis |
|
| 3. Person Singular | ignoscit |
|
| 1. Person Plural | ignoscimus |
|
| 2. Person Plural | ignoscitis |
|
| 3. Person Plural | ignoscunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscor |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscitur |
|
| 1. Person Plural | ignoscimur |
|
| 2. Person Plural | ignoscimini |
|
| 3. Person Plural | ignoscuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignoscas |
|
| 3. Person Singular | ignoscat |
|
| 1. Person Plural | ignoscamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignoscaris ignoscare |
|
| 3. Person Singular | ignoscatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebam |
|
| 2. Person Singular | ignoscebas |
|
| 3. Person Singular | ignoscebat |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamus |
|
| 2. Person Plural | ignoscebatis |
|
| 3. Person Plural | ignoscebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscebar |
|
| 2. Person Singular | ignoscebaris ignoscebare |
|
| 3. Person Singular | ignoscebatur |
|
| 1. Person Plural | ignoscebamur |
|
| 2. Person Plural | ignoscebamini |
|
| 3. Person Plural | ignoscebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerem |
|
| 2. Person Singular | ignosceres |
|
| 3. Person Singular | ignosceret |
|
| 1. Person Plural | ignosceremus |
|
| 2. Person Plural | ignosceretis |
|
| 3. Person Plural | ignoscerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscerer |
|
| 2. Person Singular | ignoscereris ignoscerere |
|
| 3. Person Singular | ignosceretur |
|
| 1. Person Plural | ignosceremur |
|
| 2. Person Plural | ignosceremini |
|
| 3. Person Plural | ignoscerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscam |
|
| 2. Person Singular | ignosces |
|
| 3. Person Singular | ignoscet |
|
| 1. Person Plural | ignoscemus |
|
| 2. Person Plural | ignoscetis |
|
| 3. Person Plural | ignoscent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignoscar |
|
| 2. Person Singular | ignosceris ignoscere |
|
| 3. Person Singular | ignoscetur |
|
| 1. Person Plural | ignoscemur |
|
| 2. Person Plural | ignoscemini |
|
| 3. Person Plural | ignoscentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovi |
|
| 2. Person Singular | ignovisti |
|
| 3. Person Singular | ignovit |
|
| 1. Person Plural | ignovimus |
|
| 2. Person Plural | ignovistis |
|
| 3. Person Plural | ignoverunt ignovere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sum |
|
| 2. Person Singular | ignotus es |
|
| 3. Person Singular | ignotus est |
|
| 1. Person Plural | ignoti sumus |
|
| 2. Person Plural | ignoti estis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoverim |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus sim |
|
| 2. Person Singular | ignotus sis |
|
| 3. Person Singular | ignotus sit |
|
| 1. Person Plural | ignoti simus |
|
| 2. Person Plural | ignoti sitis |
|
| 3. Person Plural | ignoti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignoveram |
|
| 2. Person Singular | ignoveras |
|
| 3. Person Singular | ignoverat |
|
| 1. Person Plural | ignoveramus |
|
| 2. Person Plural | ignoveratis |
|
| 3. Person Plural | ignoverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus eram |
|
| 2. Person Singular | ignotus eras |
|
| 3. Person Singular | ignotus erat |
|
| 1. Person Plural | ignoti eramus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eratis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovissem |
|
| 2. Person Singular | ignovisses |
|
| 3. Person Singular | ignovisset |
|
| 1. Person Plural | ignovissemus |
|
| 2. Person Plural | ignovissetis |
|
| 3. Person Plural | ignovissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus essem |
|
| 2. Person Singular | ignotus esses |
|
| 3. Person Singular | ignotus esset |
|
| 1. Person Plural | ignoti essemus |
|
| 2. Person Plural | ignoti essetis |
|
| 3. Person Plural | ignoti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | ignovero |
|
| 2. Person Singular | ignoveris |
|
| 3. Person Singular | ignoverit |
|
| 1. Person Plural | ignoverimus |
|
| 2. Person Plural | ignoveritis |
|
| 3. Person Plural | ignoverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | ignotus ero |
|
| 2. Person Singular | ignotus eris |
|
| 3. Person Singular | ignotus erit |
|
| 1. Person Plural | ignoti erimus |
|
| 2. Person Plural | ignoti eritis |
|
| 3. Person Plural | ignoti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignoscere |
|
| Vorzeitigkeit | ignovisse |
|
| Nachzeitigkeit | ignoturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | ignosci ignoscier |
|
| Vorzeitigkeit | ignotum esse |
|
| Nachzeitigkeit | ignotum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | ignosce |
! |
| 2. Person Plural | ignoscite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | ignoscito |
| 3. Person Singular | ignoscito |
| 2. Person Plural | ignoscitote |
| 3. Person Plural | ignoscunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | ignoscere |
|
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
|
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
|
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
|
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscendus ignoscundus |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
| Genitiv | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendi ignoscundi |
| Dativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscendo ignoscundo |
| Akkusativ | ignoscendum ignoscundum |
ignoscendam ignoscundam |
ignoscendum ignoscundum |
| Ablativ | ignoscendo ignoscundo |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendo ignoscundo |
| Vokativ | ignoscende ignoscunde |
ignoscenda ignoscunda |
ignoscendum ignoscundum |
Plural
| Nominativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
| Genitiv | ignoscendorum ignoscundorum |
ignoscendarum ignoscundarum |
ignoscendorum ignoscundorum |
| Dativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Akkusativ | ignoscendos ignoscundos |
ignoscendas ignoscundas |
ignoscenda ignoscunda |
| Ablativ | ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
ignoscendis ignoscundis |
| Vokativ | ignoscendi ignoscundi |
ignoscendae ignoscundae |
ignoscenda ignoscunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
| Genitiv | ignoscentis |
ignoscentis |
ignoscentis |
| Dativ | ignoscenti |
ignoscenti |
ignoscenti |
| Akkusativ | ignoscentem |
ignoscentem |
ignoscens |
| Ablativ | ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
ignoscenti ignoscente |
| Vokativ | ignoscens |
ignoscens |
ignoscens |
Plural
| Nominativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Genitiv | ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
ignoscentium ignoscentum |
| Dativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Akkusativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
| Ablativ | ignoscentibus |
ignoscentibus |
ignoscentibus |
| Vokativ | ignoscentes |
ignoscentes |
ignoscentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignotus |
ignota |
ignotum |
| Genitiv | ignoti |
ignotae |
ignoti |
| Dativ | ignoto |
ignotae |
ignoto |
| Akkusativ | ignotum |
ignotam |
ignotum |
| Ablativ | ignoto |
ignota |
ignoto |
| Vokativ | ignote |
ignota |
ignotum |
Plural
| Nominativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
| Genitiv | ignotorum |
ignotarum |
ignotorum |
| Dativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Akkusativ | ignotos |
ignotas |
ignota |
| Ablativ | ignotis |
ignotis |
ignotis |
| Vokativ | ignoti |
ignotae |
ignota |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | ignoturus |
ignotura |
ignoturum |
| Genitiv | ignoturi |
ignoturae |
ignoturi |
| Dativ | ignoturo |
ignoturae |
ignoturo |
| Akkusativ | ignoturum |
ignoturam |
ignoturum |
| Ablativ | ignoturo |
ignotura |
ignoturo |
| Vokativ | ignoture |
ignotura |
ignoturum |
Plural
| Nominativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
| Genitiv | ignoturorum |
ignoturarum |
ignoturorum |
| Dativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Akkusativ | ignoturos |
ignoturas |
ignotura |
| Ablativ | ignoturis |
ignoturis |
ignoturis |
| Vokativ | ignoturi |
ignoturae |
ignotura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| ignotum |
ignotu |