Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudio
|
ich spöttle |
| 2. Person Singular |
illudias
|
du spöttelst |
| 3. Person Singular |
illudiat
|
er/sie/es spöttelt |
| 1. Person Plural |
illudiamus
|
wir spötteln |
| 2. Person Plural |
illudiatis
|
ihr spöttelt |
| 3. Person Plural |
illudiant
|
sie spötteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudior
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaris illudiare
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiamur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiamini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiem
|
ich spöttle |
| 2. Person Singular |
illudies
|
du spöttelst |
| 3. Person Singular |
illudiet
|
er/sie/es spöttle |
| 1. Person Plural |
illudiemus
|
wir spötteln |
| 2. Person Plural |
illudietis
|
ihr spöttelt |
| 3. Person Plural |
illudient
|
sie spötteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudier
|
|
| 2. Person Singular |
illudieris illudiere
|
|
| 3. Person Singular |
illudietur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiemur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiemini
|
|
| 3. Person Plural |
illudientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabam
|
ich spöttelte |
| 2. Person Singular |
illudiabas
|
du spötteltest |
| 3. Person Singular |
illudiabat
|
er/sie/es spöttelte |
| 1. Person Plural |
illudiabamus
|
wir spöttelten |
| 2. Person Plural |
illudiabatis
|
ihr spötteltet |
| 3. Person Plural |
illudiabant
|
sie spöttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabar
|
|
| 2. Person Singular |
illudiabaris illudiabare
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiarem
|
ich spöttelte |
| 2. Person Singular |
illudiares
|
du spötteltest |
| 3. Person Singular |
illudiaret
|
er/sie/es spöttelte |
| 1. Person Plural |
illudiaremus
|
wir spöttelten |
| 2. Person Plural |
illudiaretis
|
ihr spötteltet |
| 3. Person Plural |
illudiarent
|
sie spöttelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiarer
|
|
| 2. Person Singular |
illudiareris illudiarere
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabo
|
ich werde spötteln |
| 2. Person Singular |
illudiabis
|
du wirst spötteln |
| 3. Person Singular |
illudiabit
|
er/sie/es wird spötteln |
| 1. Person Plural |
illudiabimus
|
wir werden spötteln |
| 2. Person Plural |
illudiabitis
|
ihr werdet spötteln |
| 3. Person Plural |
illudiabunt
|
sie werden spötteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabor
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaberis illudiabere
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavi
|
ich habe gespöttelt |
| 2. Person Singular |
illudiavisti
|
du hast gespöttelt |
| 3. Person Singular |
illudiavit
|
er/sie/es hat gespöttelt |
| 1. Person Plural |
illudiavimus
|
wir haben gespöttelt |
| 2. Person Plural |
illudiavistis
|
ihr habt gespöttelt |
| 3. Person Plural |
illudiaverunt illudiavere
|
sie haben gespöttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiaverim
|
ich habe gespöttelt |
| 2. Person Singular |
illudiaveris
|
du habest gespöttelt |
| 3. Person Singular |
illudiaverit
|
er/sie/es habe gespöttelt |
| 1. Person Plural |
illudiaverimus
|
wir haben gespöttelt |
| 2. Person Plural |
illudiaveritis
|
ihr habet gespöttelt |
| 3. Person Plural |
illudiaverint
|
sie haben gespöttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiaveram
|
ich hatte gespöttelt |
| 2. Person Singular |
illudiaveras
|
du hattest gespöttelt |
| 3. Person Singular |
illudiaverat
|
er/sie/es hatte gespöttelt |
| 1. Person Plural |
illudiaveramus
|
wir hatten gespöttelt |
| 2. Person Plural |
illudiaveratis
|
ihr hattet gespöttelt |
| 3. Person Plural |
illudiaverant
|
sie hatten gespöttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavissem
|
ich hätte gespöttelt |
| 2. Person Singular |
illudiavisses
|
du hättest gespöttelt |
| 3. Person Singular |
illudiavisset
|
er/sie/es hätte gespöttelt |
| 1. Person Plural |
illudiavissemus
|
wir hätten gespöttelt |
| 2. Person Plural |
illudiavissetis
|
ihr hättet gespöttelt |
| 3. Person Plural |
illudiavissent
|
sie hätten gespöttelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavero
|
ich werde gespöttelt haben |
| 2. Person Singular |
illudiaveris
|
du wirst gespöttelt haben |
| 3. Person Singular |
illudiaverit
|
er/sie/es wird gespöttelt haben |
| 1. Person Plural |
illudiaverimus
|
wir werden gespöttelt haben |
| 2. Person Plural |
illudiaveritis
|
ihr werdet gespöttelt haben |
| 3. Person Plural |
illudiaverint
|
sie werden gespöttelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
illudiare
|
spötteln |
| Vorzeitigkeit |
illudiavisse
|
gespöttelt haben |
| Nachzeitigkeit |
illudiaturum esse
|
spötteln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
illudiari illudiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
illudiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
illudiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
illudia
|
spöttle! |
| 2. Person Plural |
illudiate
|
spöttelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
illudiato
|
| 3. Person Singular |
illudiato
|
| 2. Person Plural |
illudiatote
|
| 3. Person Plural |
illudianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
illudiare
|
das Spötteln |
| Genitiv |
illudiandi
|
des Spöttelnes |
| Dativ |
illudiando
|
dem Spötteln |
| Akkusativ |
illudiandum
|
das Spötteln |
| Ablativ |
illudiando
|
durch das Spötteln |
| Vokativ |
illudiande
|
Spötteln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiandus
|
illudianda
|
illudiandum
|
| Genitiv |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudiandi
|
| Dativ |
illudiando
|
illudiandae
|
illudiando
|
| Akkusativ |
illudiandum
|
illudiandam
|
illudiandum
|
| Ablativ |
illudiando
|
illudianda
|
illudiando
|
| Vokativ |
illudiande
|
illudianda
|
illudiandum
|
Plural
| Nominativ |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudianda
|
| Genitiv |
illudiandorum
|
illudiandarum
|
illudiandorum
|
| Dativ |
illudiandis
|
illudiandis
|
illudiandis
|
| Akkusativ |
illudiandos
|
illudiandas
|
illudianda
|
| Ablativ |
illudiandis
|
illudiandis
|
illudiandis
|
| Vokativ |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudians
|
illudians
|
illudians
|
| Genitiv |
illudiantis
|
illudiantis
|
illudiantis
|
| Dativ |
illudianti
|
illudianti
|
illudianti
|
| Akkusativ |
illudiantem
|
illudiantem
|
illudians
|
| Ablativ |
illudianti illudiante
|
illudianti illudiante
|
illudianti illudiante
|
| Vokativ |
illudians
|
illudians
|
illudians
|
Plural
| Nominativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
| Genitiv |
illudiantium illudiantum
|
illudiantium illudiantum
|
illudiantium illudiantum
|
| Dativ |
illudiantibus
|
illudiantibus
|
illudiantibus
|
| Akkusativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
| Ablativ |
illudiantibus
|
illudiantibus
|
illudiantibus
|
| Vokativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiatus
|
illudiata
|
illudiatum
|
| Genitiv |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiati
|
| Dativ |
illudiato
|
illudiatae
|
illudiato
|
| Akkusativ |
illudiatum
|
illudiatam
|
illudiatum
|
| Ablativ |
illudiato
|
illudiata
|
illudiato
|
| Vokativ |
illudiate
|
illudiata
|
illudiatum
|
Plural
| Nominativ |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiata
|
| Genitiv |
illudiatorum
|
illudiatarum
|
illudiatorum
|
| Dativ |
illudiatis
|
illudiatis
|
illudiatis
|
| Akkusativ |
illudiatos
|
illudiatas
|
illudiata
|
| Ablativ |
illudiatis
|
illudiatis
|
illudiatis
|
| Vokativ |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiaturus
|
illudiatura
|
illudiaturum
|
| Genitiv |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiaturi
|
| Dativ |
illudiaturo
|
illudiaturae
|
illudiaturo
|
| Akkusativ |
illudiaturum
|
illudiaturam
|
illudiaturum
|
| Ablativ |
illudiaturo
|
illudiatura
|
illudiaturo
|
| Vokativ |
illudiature
|
illudiatura
|
illudiaturum
|
Plural
| Nominativ |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiatura
|
| Genitiv |
illudiaturorum
|
illudiaturarum
|
illudiaturorum
|
| Dativ |
illudiaturis
|
illudiaturis
|
illudiaturis
|
| Akkusativ |
illudiaturos
|
illudiaturas
|
illudiatura
|
| Ablativ |
illudiaturis
|
illudiaturis
|
illudiaturis
|
| Vokativ |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
illudiatum
|
illudiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudio
|
|
| 2. Person Singular |
illudias
|
|
| 3. Person Singular |
illudiat
|
|
| 1. Person Plural |
illudiamus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiatis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudior
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaris illudiare
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiamur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiamini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiem
|
|
| 2. Person Singular |
illudies
|
|
| 3. Person Singular |
illudiet
|
|
| 1. Person Plural |
illudiemus
|
|
| 2. Person Plural |
illudietis
|
|
| 3. Person Plural |
illudient
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudier
|
|
| 2. Person Singular |
illudieris illudiere
|
|
| 3. Person Singular |
illudietur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiemur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiemini
|
|
| 3. Person Plural |
illudientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabam
|
|
| 2. Person Singular |
illudiabas
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabat
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabamus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabatis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabar
|
|
| 2. Person Singular |
illudiabaris illudiabare
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabatur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabamur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabamini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiarem
|
|
| 2. Person Singular |
illudiares
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaret
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaremus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaretis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiarer
|
|
| 2. Person Singular |
illudiareris illudiarere
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaretur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaremur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaremini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabo
|
|
| 2. Person Singular |
illudiabis
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabitis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiabor
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaberis illudiabere
|
|
| 3. Person Singular |
illudiabitur
|
|
| 1. Person Plural |
illudiabimur
|
|
| 2. Person Plural |
illudiabimini
|
|
| 3. Person Plural |
illudiabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavi
|
|
| 2. Person Singular |
illudiavisti
|
|
| 3. Person Singular |
illudiavit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiavimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiavistis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiaverunt illudiavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus es
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus est
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati estis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiaverim
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati simus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiaveram
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaveras
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaverat
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavissem
|
|
| 2. Person Singular |
illudiavisses
|
|
| 3. Person Singular |
illudiavisset
|
|
| 1. Person Plural |
illudiavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiavero
|
|
| 2. Person Singular |
illudiaveris
|
|
| 3. Person Singular |
illudiaverit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
illudiatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
illudiatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
illudiatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
illudiati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
illudiati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
illudiati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
illudiare
|
|
| Vorzeitigkeit |
illudiavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
illudiaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
illudiari illudiarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
illudiatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
illudiatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
illudia
|
! |
| 2. Person Plural |
illudiate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
illudiato
|
| 3. Person Singular |
illudiato
|
| 2. Person Plural |
illudiatote
|
| 3. Person Plural |
illudianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
illudiare
|
|
| Genitiv |
illudiandi
|
|
| Dativ |
illudiando
|
|
| Akkusativ |
illudiandum
|
|
| Ablativ |
illudiando
|
|
| Vokativ |
illudiande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiandus
|
illudianda
|
illudiandum
|
| Genitiv |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudiandi
|
| Dativ |
illudiando
|
illudiandae
|
illudiando
|
| Akkusativ |
illudiandum
|
illudiandam
|
illudiandum
|
| Ablativ |
illudiando
|
illudianda
|
illudiando
|
| Vokativ |
illudiande
|
illudianda
|
illudiandum
|
Plural
| Nominativ |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudianda
|
| Genitiv |
illudiandorum
|
illudiandarum
|
illudiandorum
|
| Dativ |
illudiandis
|
illudiandis
|
illudiandis
|
| Akkusativ |
illudiandos
|
illudiandas
|
illudianda
|
| Ablativ |
illudiandis
|
illudiandis
|
illudiandis
|
| Vokativ |
illudiandi
|
illudiandae
|
illudianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudians
|
illudians
|
illudians
|
| Genitiv |
illudiantis
|
illudiantis
|
illudiantis
|
| Dativ |
illudianti
|
illudianti
|
illudianti
|
| Akkusativ |
illudiantem
|
illudiantem
|
illudians
|
| Ablativ |
illudianti illudiante
|
illudianti illudiante
|
illudianti illudiante
|
| Vokativ |
illudians
|
illudians
|
illudians
|
Plural
| Nominativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
| Genitiv |
illudiantium illudiantum
|
illudiantium illudiantum
|
illudiantium illudiantum
|
| Dativ |
illudiantibus
|
illudiantibus
|
illudiantibus
|
| Akkusativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
| Ablativ |
illudiantibus
|
illudiantibus
|
illudiantibus
|
| Vokativ |
illudiantes
|
illudiantes
|
illudiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiatus
|
illudiata
|
illudiatum
|
| Genitiv |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiati
|
| Dativ |
illudiato
|
illudiatae
|
illudiato
|
| Akkusativ |
illudiatum
|
illudiatam
|
illudiatum
|
| Ablativ |
illudiato
|
illudiata
|
illudiato
|
| Vokativ |
illudiate
|
illudiata
|
illudiatum
|
Plural
| Nominativ |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiata
|
| Genitiv |
illudiatorum
|
illudiatarum
|
illudiatorum
|
| Dativ |
illudiatis
|
illudiatis
|
illudiatis
|
| Akkusativ |
illudiatos
|
illudiatas
|
illudiata
|
| Ablativ |
illudiatis
|
illudiatis
|
illudiatis
|
| Vokativ |
illudiati
|
illudiatae
|
illudiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
illudiaturus
|
illudiatura
|
illudiaturum
|
| Genitiv |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiaturi
|
| Dativ |
illudiaturo
|
illudiaturae
|
illudiaturo
|
| Akkusativ |
illudiaturum
|
illudiaturam
|
illudiaturum
|
| Ablativ |
illudiaturo
|
illudiatura
|
illudiaturo
|
| Vokativ |
illudiature
|
illudiatura
|
illudiaturum
|
Plural
| Nominativ |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiatura
|
| Genitiv |
illudiaturorum
|
illudiaturarum
|
illudiaturorum
|
| Dativ |
illudiaturis
|
illudiaturis
|
illudiaturis
|
| Akkusativ |
illudiaturos
|
illudiaturas
|
illudiatura
|
| Ablativ |
illudiaturis
|
illudiaturis
|
illudiaturis
|
| Vokativ |
illudiaturi
|
illudiaturae
|
illudiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
illudiatum
|
illudiatu
|