Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedico
|
ich fange |
| 2. Person Singular |
impedicas
|
du fängst |
| 3. Person Singular |
impedicat
|
er/sie/es fängt |
| 1. Person Plural |
impedicamus
|
wir fangen |
| 2. Person Plural |
impedicatis
|
ihr fangt |
| 3. Person Plural |
impedicant
|
sie fangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicor
|
ich werde gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicaris impedicare
|
du wirst gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicatur
|
er/sie/es wird gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicamur
|
wir werden gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicamini
|
ihr werdet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicantur
|
sie werden gefangen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicem
|
ich fange |
| 2. Person Singular |
impedices
|
du fangest |
| 3. Person Singular |
impedicet
|
er/sie/es fange |
| 1. Person Plural |
impedicemus
|
wir fangen |
| 2. Person Plural |
impedicetis
|
ihr fanget |
| 3. Person Plural |
impedicent
|
sie fangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicer
|
ich werde gefangen |
| 2. Person Singular |
impediceris impedicere
|
du werdest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicetur
|
er/sie/es werde gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicemur
|
wir werden gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicemini
|
ihr werdet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicentur
|
sie werden gefangen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabam
|
ich fing |
| 2. Person Singular |
impedicabas
|
du fingst |
| 3. Person Singular |
impedicabat
|
er/sie/es fing |
| 1. Person Plural |
impedicabamus
|
wir fingen |
| 2. Person Plural |
impedicabatis
|
ihr fingt |
| 3. Person Plural |
impedicabant
|
sie fingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabar
|
ich wurde gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicabaris impedicabare
|
du wurdest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicabatur
|
er/sie/es wurde gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicabamur
|
wir wurden gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicabamini
|
ihr wurdet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicabantur
|
sie wurden gefangen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicarem
|
ich finge |
| 2. Person Singular |
impedicares
|
du fingest |
| 3. Person Singular |
impedicaret
|
er/sie/es finge |
| 1. Person Plural |
impedicaremus
|
wir fingen |
| 2. Person Plural |
impedicaretis
|
ihr finget |
| 3. Person Plural |
impedicarent
|
sie fingen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicarer
|
ich würde gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicareris impedicarere
|
du würdest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicaretur
|
er/sie/es würde gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicaremur
|
wir würden gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicaremini
|
ihr würdet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicarentur
|
sie würden gefangen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabo
|
ich werde fangen |
| 2. Person Singular |
impedicabis
|
du wirst fangen |
| 3. Person Singular |
impedicabit
|
er/sie/es wird fangen |
| 1. Person Plural |
impedicabimus
|
wir werden fangen |
| 2. Person Plural |
impedicabitis
|
ihr werdet fangen |
| 3. Person Plural |
impedicabunt
|
sie werden fangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabor
|
ich werde gefangen werden |
| 2. Person Singular |
impedicaberis impedicabere
|
du wirst gefangen werden |
| 3. Person Singular |
impedicabitur
|
er/sie/es wird gefangen werden |
| 1. Person Plural |
impedicabimur
|
wir werden gefangen werden |
| 2. Person Plural |
impedicabimini
|
ihr werdet gefangen werden |
| 3. Person Plural |
impedicabuntur
|
sie werden gefangen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavi
|
ich habe gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicavisti
|
du hast gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicavit
|
er/sie/es hat gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicavimus
|
wir haben gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicavistis
|
ihr habt gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicaverunt impedicavere
|
sie haben gefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus sum
|
ich bin gefangen worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus es
|
du bist gefangen worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus est
|
er/sie/es ist gefangen worden |
| 1. Person Plural |
impedicati sumus
|
wir sind gefangen worden |
| 2. Person Plural |
impedicati estis
|
ihr seid gefangen worden |
| 3. Person Plural |
impedicati sunt
|
sie sind gefangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicaverim
|
ich habe gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicaveris
|
du habest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicaverit
|
er/sie/es habe gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicaverimus
|
wir haben gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicaveritis
|
ihr habet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicaverint
|
sie haben gefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus sim
|
ich sei gefangen worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus sis
|
du seiest gefangen worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus sit
|
er/sie/es sei gefangen worden |
| 1. Person Plural |
impedicati simus
|
wir seien gefangen worden |
| 2. Person Plural |
impedicati sitis
|
ihr seiet gefangen worden |
| 3. Person Plural |
impedicati sint
|
sie seien gefangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicaveram
|
ich hatte gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicaveras
|
du hattest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicaverat
|
er/sie/es hatte gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicaveramus
|
wir hatten gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicaveratis
|
ihr hattet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicaverant
|
sie hatten gefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus eram
|
ich war gefangen worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus eras
|
du warst gefangen worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus erat
|
er/sie/es war gefangen worden |
| 1. Person Plural |
impedicati eramus
|
wir waren gefangen worden |
| 2. Person Plural |
impedicati eratis
|
ihr wart gefangen worden |
| 3. Person Plural |
impedicati erant
|
sie waren gefangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavissem
|
ich hätte gefangen |
| 2. Person Singular |
impedicavisses
|
du hättest gefangen |
| 3. Person Singular |
impedicavisset
|
er/sie/es hätte gefangen |
| 1. Person Plural |
impedicavissemus
|
wir hätten gefangen |
| 2. Person Plural |
impedicavissetis
|
ihr hättet gefangen |
| 3. Person Plural |
impedicavissent
|
sie hätten gefangen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus essem
|
ich wäre gefangen worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus esses
|
du wärest gefangen worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus esset
|
er/sie/es wäre gefangen worden |
| 1. Person Plural |
impedicati essemus
|
wir wären gefangen worden |
| 2. Person Plural |
impedicati essetis
|
ihr wäret gefangen worden |
| 3. Person Plural |
impedicati essent
|
sie wären gefangen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavero
|
ich werde gefangen haben |
| 2. Person Singular |
impedicaveris
|
du wirst gefangen haben |
| 3. Person Singular |
impedicaverit
|
er/sie/es wird gefangen haben |
| 1. Person Plural |
impedicaverimus
|
wir werden gefangen haben |
| 2. Person Plural |
impedicaveritis
|
ihr werdet gefangen haben |
| 3. Person Plural |
impedicaverint
|
sie werden gefangen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus ero
|
ich werde gefangen worden sein |
| 2. Person Singular |
impedicatus eris
|
du wirst gefangen worden sein |
| 3. Person Singular |
impedicatus erit
|
er/sie/es wird gefangen worden sein |
| 1. Person Plural |
impedicati erimus
|
wir werden gefangen worden sein |
| 2. Person Plural |
impedicati eritis
|
ihr werdet gefangen worden sein |
| 3. Person Plural |
impedicati erunt
|
sie werden gefangen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impedicare
|
fangen |
| Vorzeitigkeit |
impedicavisse
|
gefangen haben |
| Nachzeitigkeit |
impedicaturum esse
|
fangen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impedicari impedicarier
|
gefangen werden |
| Vorzeitigkeit |
impedicatum esse
|
gefangen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
impedicatum iri
|
künftig gefangen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
impedica
|
fange; fang! |
| 2. Person Plural |
impedicate
|
fangt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
impedicato
|
| 3. Person Singular |
impedicato
|
| 2. Person Plural |
impedicatote
|
| 3. Person Plural |
impedicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
impedicare
|
das Fangen |
| Genitiv |
impedicandi
|
des Fangens |
| Dativ |
impedicando
|
dem Fangen |
| Akkusativ |
impedicandum
|
das Fangen |
| Ablativ |
impedicando
|
durch das Fangen |
| Vokativ |
impedicande
|
Fangen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicandus
|
impedicanda
|
impedicandum
|
| Genitiv |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicandi
|
| Dativ |
impedicando
|
impedicandae
|
impedicando
|
| Akkusativ |
impedicandum
|
impedicandam
|
impedicandum
|
| Ablativ |
impedicando
|
impedicanda
|
impedicando
|
| Vokativ |
impedicande
|
impedicanda
|
impedicandum
|
Plural
| Nominativ |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicanda
|
| Genitiv |
impedicandorum
|
impedicandarum
|
impedicandorum
|
| Dativ |
impedicandis
|
impedicandis
|
impedicandis
|
| Akkusativ |
impedicandos
|
impedicandas
|
impedicanda
|
| Ablativ |
impedicandis
|
impedicandis
|
impedicandis
|
| Vokativ |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicans
|
impedicans
|
impedicans
|
| Genitiv |
impedicantis
|
impedicantis
|
impedicantis
|
| Dativ |
impedicanti
|
impedicanti
|
impedicanti
|
| Akkusativ |
impedicantem
|
impedicantem
|
impedicans
|
| Ablativ |
impedicanti impedicante
|
impedicanti impedicante
|
impedicanti impedicante
|
| Vokativ |
impedicans
|
impedicans
|
impedicans
|
Plural
| Nominativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
| Genitiv |
impedicantium impedicantum
|
impedicantium impedicantum
|
impedicantium impedicantum
|
| Dativ |
impedicantibus
|
impedicantibus
|
impedicantibus
|
| Akkusativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
| Ablativ |
impedicantibus
|
impedicantibus
|
impedicantibus
|
| Vokativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicatus
|
impedicata
|
impedicatum
|
| Genitiv |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicati
|
| Dativ |
impedicato
|
impedicatae
|
impedicato
|
| Akkusativ |
impedicatum
|
impedicatam
|
impedicatum
|
| Ablativ |
impedicato
|
impedicata
|
impedicato
|
| Vokativ |
impedicate
|
impedicata
|
impedicatum
|
Plural
| Nominativ |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicata
|
| Genitiv |
impedicatorum
|
impedicatarum
|
impedicatorum
|
| Dativ |
impedicatis
|
impedicatis
|
impedicatis
|
| Akkusativ |
impedicatos
|
impedicatas
|
impedicata
|
| Ablativ |
impedicatis
|
impedicatis
|
impedicatis
|
| Vokativ |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicaturus
|
impedicatura
|
impedicaturum
|
| Genitiv |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicaturi
|
| Dativ |
impedicaturo
|
impedicaturae
|
impedicaturo
|
| Akkusativ |
impedicaturum
|
impedicaturam
|
impedicaturum
|
| Ablativ |
impedicaturo
|
impedicatura
|
impedicaturo
|
| Vokativ |
impedicature
|
impedicatura
|
impedicaturum
|
Plural
| Nominativ |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicatura
|
| Genitiv |
impedicaturorum
|
impedicaturarum
|
impedicaturorum
|
| Dativ |
impedicaturis
|
impedicaturis
|
impedicaturis
|
| Akkusativ |
impedicaturos
|
impedicaturas
|
impedicatura
|
| Ablativ |
impedicaturis
|
impedicaturis
|
impedicaturis
|
| Vokativ |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
impedicatum
|
impedicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedico
|
ich verstricke |
| 2. Person Singular |
impedicas
|
du verstrickst |
| 3. Person Singular |
impedicat
|
er/sie/es verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicamus
|
wir verstricken |
| 2. Person Plural |
impedicatis
|
ihr verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicant
|
sie verstricken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicor
|
ich werde verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicaris impedicare
|
du wirst verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicatur
|
er/sie/es wird verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicamur
|
wir werden verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicamini
|
ihr werdet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicantur
|
sie werden verstrickt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicem
|
ich verstricke |
| 2. Person Singular |
impedices
|
du verstrickest |
| 3. Person Singular |
impedicet
|
er/sie/es verstricke |
| 1. Person Plural |
impedicemus
|
wir verstricken |
| 2. Person Plural |
impedicetis
|
ihr verstricket |
| 3. Person Plural |
impedicent
|
sie verstricken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicer
|
ich werde verstrickt |
| 2. Person Singular |
impediceris impedicere
|
du werdest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicetur
|
er/sie/es werde verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicemur
|
wir werden verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicemini
|
ihr werdet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicentur
|
sie werden verstrickt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabam
|
ich verstrickte |
| 2. Person Singular |
impedicabas
|
du verstricktest |
| 3. Person Singular |
impedicabat
|
er/sie/es verstrickte |
| 1. Person Plural |
impedicabamus
|
wir verstrickten |
| 2. Person Plural |
impedicabatis
|
ihr verstricktet |
| 3. Person Plural |
impedicabant
|
sie verstrickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabar
|
ich wurde verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicabaris impedicabare
|
du wurdest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicabatur
|
er/sie/es wurde verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicabamur
|
wir wurden verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicabamini
|
ihr wurdet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicabantur
|
sie wurden verstrickt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicarem
|
ich verstrickte |
| 2. Person Singular |
impedicares
|
du verstricktest |
| 3. Person Singular |
impedicaret
|
er/sie/es verstrickte |
| 1. Person Plural |
impedicaremus
|
wir verstrickten |
| 2. Person Plural |
impedicaretis
|
ihr verstricktet |
| 3. Person Plural |
impedicarent
|
sie verstrickten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicarer
|
ich würde verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicareris impedicarere
|
du würdest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicaretur
|
er/sie/es würde verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicaremur
|
wir würden verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicaremini
|
ihr würdet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicarentur
|
sie würden verstrickt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabo
|
ich werde verstricken |
| 2. Person Singular |
impedicabis
|
du wirst verstricken |
| 3. Person Singular |
impedicabit
|
er/sie/es wird verstricken |
| 1. Person Plural |
impedicabimus
|
wir werden verstricken |
| 2. Person Plural |
impedicabitis
|
ihr werdet verstricken |
| 3. Person Plural |
impedicabunt
|
sie werden verstricken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicabor
|
ich werde verstrickt werden |
| 2. Person Singular |
impedicaberis impedicabere
|
du wirst verstrickt werden |
| 3. Person Singular |
impedicabitur
|
er/sie/es wird verstrickt werden |
| 1. Person Plural |
impedicabimur
|
wir werden verstrickt werden |
| 2. Person Plural |
impedicabimini
|
ihr werdet verstrickt werden |
| 3. Person Plural |
impedicabuntur
|
sie werden verstrickt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavi
|
ich habe verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicavisti
|
du hast verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicavit
|
er/sie/es hat verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicavimus
|
wir haben verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicavistis
|
ihr habt verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicaverunt impedicavere
|
sie haben verstrickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus sum
|
ich bin verstrickt worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus es
|
du bist verstrickt worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus est
|
er/sie/es ist verstrickt worden |
| 1. Person Plural |
impedicati sumus
|
wir sind verstrickt worden |
| 2. Person Plural |
impedicati estis
|
ihr seid verstrickt worden |
| 3. Person Plural |
impedicati sunt
|
sie sind verstrickt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicaverim
|
ich habe verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicaveris
|
du habest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicaverit
|
er/sie/es habe verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicaverimus
|
wir haben verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicaveritis
|
ihr habet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicaverint
|
sie haben verstrickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus sim
|
ich sei verstrickt worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus sis
|
du seiest verstrickt worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus sit
|
er/sie/es sei verstrickt worden |
| 1. Person Plural |
impedicati simus
|
wir seien verstrickt worden |
| 2. Person Plural |
impedicati sitis
|
ihr seiet verstrickt worden |
| 3. Person Plural |
impedicati sint
|
sie seien verstrickt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicaveram
|
ich hatte verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicaveras
|
du hattest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicaverat
|
er/sie/es hatte verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicaveramus
|
wir hatten verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicaveratis
|
ihr hattet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicaverant
|
sie hatten verstrickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus eram
|
ich war verstrickt worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus eras
|
du warst verstrickt worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus erat
|
er/sie/es war verstrickt worden |
| 1. Person Plural |
impedicati eramus
|
wir waren verstrickt worden |
| 2. Person Plural |
impedicati eratis
|
ihr wart verstrickt worden |
| 3. Person Plural |
impedicati erant
|
sie waren verstrickt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavissem
|
ich hätte verstrickt |
| 2. Person Singular |
impedicavisses
|
du hättest verstrickt |
| 3. Person Singular |
impedicavisset
|
er/sie/es hätte verstrickt |
| 1. Person Plural |
impedicavissemus
|
wir hätten verstrickt |
| 2. Person Plural |
impedicavissetis
|
ihr hättet verstrickt |
| 3. Person Plural |
impedicavissent
|
sie hätten verstrickt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus essem
|
ich wäre verstrickt worden |
| 2. Person Singular |
impedicatus esses
|
du wärest verstrickt worden |
| 3. Person Singular |
impedicatus esset
|
er/sie/es wäre verstrickt worden |
| 1. Person Plural |
impedicati essemus
|
wir wären verstrickt worden |
| 2. Person Plural |
impedicati essetis
|
ihr wäret verstrickt worden |
| 3. Person Plural |
impedicati essent
|
sie wären verstrickt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicavero
|
ich werde verstrickt haben |
| 2. Person Singular |
impedicaveris
|
du wirst verstrickt haben |
| 3. Person Singular |
impedicaverit
|
er/sie/es wird verstrickt haben |
| 1. Person Plural |
impedicaverimus
|
wir werden verstrickt haben |
| 2. Person Plural |
impedicaveritis
|
ihr werdet verstrickt haben |
| 3. Person Plural |
impedicaverint
|
sie werden verstrickt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impedicatus ero
|
ich werde verstrickt worden sein |
| 2. Person Singular |
impedicatus eris
|
du wirst verstrickt worden sein |
| 3. Person Singular |
impedicatus erit
|
er/sie/es wird verstrickt worden sein |
| 1. Person Plural |
impedicati erimus
|
wir werden verstrickt worden sein |
| 2. Person Plural |
impedicati eritis
|
ihr werdet verstrickt worden sein |
| 3. Person Plural |
impedicati erunt
|
sie werden verstrickt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impedicare
|
verstricken |
| Vorzeitigkeit |
impedicavisse
|
verstrickt haben |
| Nachzeitigkeit |
impedicaturum esse
|
verstricken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impedicari impedicarier
|
verstrickt werden |
| Vorzeitigkeit |
impedicatum esse
|
verstrickt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
impedicatum iri
|
künftig verstrickt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
impedica
|
verstricke; verstrick! |
| 2. Person Plural |
impedicate
|
verstrickt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
impedicato
|
| 3. Person Singular |
impedicato
|
| 2. Person Plural |
impedicatote
|
| 3. Person Plural |
impedicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
impedicare
|
das Verstricken |
| Genitiv |
impedicandi
|
des Verstrickens |
| Dativ |
impedicando
|
dem Verstricken |
| Akkusativ |
impedicandum
|
das Verstricken |
| Ablativ |
impedicando
|
durch das Verstricken |
| Vokativ |
impedicande
|
Verstricken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicandus
|
impedicanda
|
impedicandum
|
| Genitiv |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicandi
|
| Dativ |
impedicando
|
impedicandae
|
impedicando
|
| Akkusativ |
impedicandum
|
impedicandam
|
impedicandum
|
| Ablativ |
impedicando
|
impedicanda
|
impedicando
|
| Vokativ |
impedicande
|
impedicanda
|
impedicandum
|
Plural
| Nominativ |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicanda
|
| Genitiv |
impedicandorum
|
impedicandarum
|
impedicandorum
|
| Dativ |
impedicandis
|
impedicandis
|
impedicandis
|
| Akkusativ |
impedicandos
|
impedicandas
|
impedicanda
|
| Ablativ |
impedicandis
|
impedicandis
|
impedicandis
|
| Vokativ |
impedicandi
|
impedicandae
|
impedicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicans
|
impedicans
|
impedicans
|
| Genitiv |
impedicantis
|
impedicantis
|
impedicantis
|
| Dativ |
impedicanti
|
impedicanti
|
impedicanti
|
| Akkusativ |
impedicantem
|
impedicantem
|
impedicans
|
| Ablativ |
impedicanti impedicante
|
impedicanti impedicante
|
impedicanti impedicante
|
| Vokativ |
impedicans
|
impedicans
|
impedicans
|
Plural
| Nominativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
| Genitiv |
impedicantium impedicantum
|
impedicantium impedicantum
|
impedicantium impedicantum
|
| Dativ |
impedicantibus
|
impedicantibus
|
impedicantibus
|
| Akkusativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
| Ablativ |
impedicantibus
|
impedicantibus
|
impedicantibus
|
| Vokativ |
impedicantes
|
impedicantes
|
impedicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicatus
|
impedicata
|
impedicatum
|
| Genitiv |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicati
|
| Dativ |
impedicato
|
impedicatae
|
impedicato
|
| Akkusativ |
impedicatum
|
impedicatam
|
impedicatum
|
| Ablativ |
impedicato
|
impedicata
|
impedicato
|
| Vokativ |
impedicate
|
impedicata
|
impedicatum
|
Plural
| Nominativ |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicata
|
| Genitiv |
impedicatorum
|
impedicatarum
|
impedicatorum
|
| Dativ |
impedicatis
|
impedicatis
|
impedicatis
|
| Akkusativ |
impedicatos
|
impedicatas
|
impedicata
|
| Ablativ |
impedicatis
|
impedicatis
|
impedicatis
|
| Vokativ |
impedicati
|
impedicatae
|
impedicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impedicaturus
|
impedicatura
|
impedicaturum
|
| Genitiv |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicaturi
|
| Dativ |
impedicaturo
|
impedicaturae
|
impedicaturo
|
| Akkusativ |
impedicaturum
|
impedicaturam
|
impedicaturum
|
| Ablativ |
impedicaturo
|
impedicatura
|
impedicaturo
|
| Vokativ |
impedicature
|
impedicatura
|
impedicaturum
|
Plural
| Nominativ |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicatura
|
| Genitiv |
impedicaturorum
|
impedicaturarum
|
impedicaturorum
|
| Dativ |
impedicaturis
|
impedicaturis
|
impedicaturis
|
| Akkusativ |
impedicaturos
|
impedicaturas
|
impedicatura
|
| Ablativ |
impedicaturis
|
impedicaturis
|
impedicaturis
|
| Vokativ |
impedicaturi
|
impedicaturae
|
impedicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
impedicatum
|
impedicatu
|