Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impico
|
ich verpiche |
| 2. Person Singular |
impicas
|
du verpichst |
| 3. Person Singular |
impicat
|
er/sie/es verpicht |
| 1. Person Plural |
impicamus
|
wir verpichen |
| 2. Person Plural |
impicatis
|
ihr verpicht |
| 3. Person Plural |
impicant
|
sie verpichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicor
|
ich werde verpicht |
| 2. Person Singular |
impicaris impicare
|
du wirst verpicht |
| 3. Person Singular |
impicatur
|
er/sie/es wird verpicht |
| 1. Person Plural |
impicamur
|
wir werden verpicht |
| 2. Person Plural |
impicamini
|
ihr werdet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicantur
|
sie werden verpicht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicem
|
ich verpiche |
| 2. Person Singular |
impices
|
du verpichest |
| 3. Person Singular |
impicet
|
er/sie/es verpiche |
| 1. Person Plural |
impicemus
|
wir verpichen |
| 2. Person Plural |
impicetis
|
ihr verpichet |
| 3. Person Plural |
impicent
|
sie verpichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicer
|
ich werde verpicht |
| 2. Person Singular |
impiceris impicere
|
du werdest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicetur
|
er/sie/es werde verpicht |
| 1. Person Plural |
impicemur
|
wir werden verpicht |
| 2. Person Plural |
impicemini
|
ihr werdet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicentur
|
sie werden verpicht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicabam
|
ich verpichte |
| 2. Person Singular |
impicabas
|
du verpichtest |
| 3. Person Singular |
impicabat
|
er/sie/es verpichte |
| 1. Person Plural |
impicabamus
|
wir verpichten |
| 2. Person Plural |
impicabatis
|
ihr verpichtet |
| 3. Person Plural |
impicabant
|
sie verpichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicabar
|
ich wurde verpicht |
| 2. Person Singular |
impicabaris impicabare
|
du wurdest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicabatur
|
er/sie/es wurde verpicht |
| 1. Person Plural |
impicabamur
|
wir wurden verpicht |
| 2. Person Plural |
impicabamini
|
ihr wurdet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicabantur
|
sie wurden verpicht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicarem
|
ich verpichte |
| 2. Person Singular |
impicares
|
du verpichtest |
| 3. Person Singular |
impicaret
|
er/sie/es verpichte |
| 1. Person Plural |
impicaremus
|
wir verpichten |
| 2. Person Plural |
impicaretis
|
ihr verpichtet |
| 3. Person Plural |
impicarent
|
sie verpichten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicarer
|
ich würde verpicht |
| 2. Person Singular |
impicareris impicarere
|
du würdest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicaretur
|
er/sie/es würde verpicht |
| 1. Person Plural |
impicaremur
|
wir würden verpicht |
| 2. Person Plural |
impicaremini
|
ihr würdet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicarentur
|
sie würden verpicht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicabo
|
ich werde verpichen |
| 2. Person Singular |
impicabis
|
du wirst verpichen |
| 3. Person Singular |
impicabit
|
er/sie/es wird verpichen |
| 1. Person Plural |
impicabimus
|
wir werden verpichen |
| 2. Person Plural |
impicabitis
|
ihr werdet verpichen |
| 3. Person Plural |
impicabunt
|
sie werden verpichen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicabor
|
ich werde verpicht werden |
| 2. Person Singular |
impicaberis impicabere
|
du wirst verpicht werden |
| 3. Person Singular |
impicabitur
|
er/sie/es wird verpicht werden |
| 1. Person Plural |
impicabimur
|
wir werden verpicht werden |
| 2. Person Plural |
impicabimini
|
ihr werdet verpicht werden |
| 3. Person Plural |
impicabuntur
|
sie werden verpicht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicavi
|
ich habe verpicht |
| 2. Person Singular |
impicavisti
|
du hast verpicht |
| 3. Person Singular |
impicavit
|
er/sie/es hat verpicht |
| 1. Person Plural |
impicavimus
|
wir haben verpicht |
| 2. Person Plural |
impicavistis
|
ihr habt verpicht |
| 3. Person Plural |
impicaverunt impicavere
|
sie haben verpicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicatus sum
|
ich bin verpicht worden |
| 2. Person Singular |
impicatus es
|
du bist verpicht worden |
| 3. Person Singular |
impicatus est
|
er/sie/es ist verpicht worden |
| 1. Person Plural |
impicati sumus
|
wir sind verpicht worden |
| 2. Person Plural |
impicati estis
|
ihr seid verpicht worden |
| 3. Person Plural |
impicati sunt
|
sie sind verpicht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicaverim
|
ich habe verpicht |
| 2. Person Singular |
impicaveris
|
du habest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicaverit
|
er/sie/es habe verpicht |
| 1. Person Plural |
impicaverimus
|
wir haben verpicht |
| 2. Person Plural |
impicaveritis
|
ihr habet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicaverint
|
sie haben verpicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicatus sim
|
ich sei verpicht worden |
| 2. Person Singular |
impicatus sis
|
du seiest verpicht worden |
| 3. Person Singular |
impicatus sit
|
er/sie/es sei verpicht worden |
| 1. Person Plural |
impicati simus
|
wir seien verpicht worden |
| 2. Person Plural |
impicati sitis
|
ihr seiet verpicht worden |
| 3. Person Plural |
impicati sint
|
sie seien verpicht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicaveram
|
ich hatte verpicht |
| 2. Person Singular |
impicaveras
|
du hattest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicaverat
|
er/sie/es hatte verpicht |
| 1. Person Plural |
impicaveramus
|
wir hatten verpicht |
| 2. Person Plural |
impicaveratis
|
ihr hattet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicaverant
|
sie hatten verpicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicatus eram
|
ich war verpicht worden |
| 2. Person Singular |
impicatus eras
|
du warst verpicht worden |
| 3. Person Singular |
impicatus erat
|
er/sie/es war verpicht worden |
| 1. Person Plural |
impicati eramus
|
wir waren verpicht worden |
| 2. Person Plural |
impicati eratis
|
ihr wart verpicht worden |
| 3. Person Plural |
impicati erant
|
sie waren verpicht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicavissem
|
ich hätte verpicht |
| 2. Person Singular |
impicavisses
|
du hättest verpicht |
| 3. Person Singular |
impicavisset
|
er/sie/es hätte verpicht |
| 1. Person Plural |
impicavissemus
|
wir hätten verpicht |
| 2. Person Plural |
impicavissetis
|
ihr hättet verpicht |
| 3. Person Plural |
impicavissent
|
sie hätten verpicht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicatus essem
|
ich wäre verpicht worden |
| 2. Person Singular |
impicatus esses
|
du wärest verpicht worden |
| 3. Person Singular |
impicatus esset
|
er/sie/es wäre verpicht worden |
| 1. Person Plural |
impicati essemus
|
wir wären verpicht worden |
| 2. Person Plural |
impicati essetis
|
ihr wäret verpicht worden |
| 3. Person Plural |
impicati essent
|
sie wären verpicht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impicavero
|
ich werde verpicht haben |
| 2. Person Singular |
impicaveris
|
du wirst verpicht haben |
| 3. Person Singular |
impicaverit
|
er/sie/es wird verpicht haben |
| 1. Person Plural |
impicaverimus
|
wir werden verpicht haben |
| 2. Person Plural |
impicaveritis
|
ihr werdet verpicht haben |
| 3. Person Plural |
impicaverint
|
sie werden verpicht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impicatus ero
|
ich werde verpicht worden sein |
| 2. Person Singular |
impicatus eris
|
du wirst verpicht worden sein |
| 3. Person Singular |
impicatus erit
|
er/sie/es wird verpicht worden sein |
| 1. Person Plural |
impicati erimus
|
wir werden verpicht worden sein |
| 2. Person Plural |
impicati eritis
|
ihr werdet verpicht worden sein |
| 3. Person Plural |
impicati erunt
|
sie werden verpicht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impicare
|
verpichen |
| Vorzeitigkeit |
impicavisse
|
verpicht haben |
| Nachzeitigkeit |
impicaturum esse
|
verpichen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impicari impicarier
|
verpicht werden |
| Vorzeitigkeit |
impicatum esse
|
verpicht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
impicatum iri
|
künftig verpicht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
impica
|
verpiche; verpich! |
| 2. Person Plural |
impicate
|
verpicht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
impicato
|
| 3. Person Singular |
impicato
|
| 2. Person Plural |
impicatote
|
| 3. Person Plural |
impicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
impicare
|
das Verpichen |
| Genitiv |
impicandi
|
des Verpichens |
| Dativ |
impicando
|
dem Verpichen |
| Akkusativ |
impicandum
|
das Verpichen |
| Ablativ |
impicando
|
durch das Verpichen |
| Vokativ |
impicande
|
Verpichen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impicandus
|
impicanda
|
impicandum
|
| Genitiv |
impicandi
|
impicandae
|
impicandi
|
| Dativ |
impicando
|
impicandae
|
impicando
|
| Akkusativ |
impicandum
|
impicandam
|
impicandum
|
| Ablativ |
impicando
|
impicanda
|
impicando
|
| Vokativ |
impicande
|
impicanda
|
impicandum
|
Plural
| Nominativ |
impicandi
|
impicandae
|
impicanda
|
| Genitiv |
impicandorum
|
impicandarum
|
impicandorum
|
| Dativ |
impicandis
|
impicandis
|
impicandis
|
| Akkusativ |
impicandos
|
impicandas
|
impicanda
|
| Ablativ |
impicandis
|
impicandis
|
impicandis
|
| Vokativ |
impicandi
|
impicandae
|
impicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impicans
|
impicans
|
impicans
|
| Genitiv |
impicantis
|
impicantis
|
impicantis
|
| Dativ |
impicanti
|
impicanti
|
impicanti
|
| Akkusativ |
impicantem
|
impicantem
|
impicans
|
| Ablativ |
impicanti impicante
|
impicanti impicante
|
impicanti impicante
|
| Vokativ |
impicans
|
impicans
|
impicans
|
Plural
| Nominativ |
impicantes
|
impicantes
|
impicantia
|
| Genitiv |
impicantium impicantum
|
impicantium impicantum
|
impicantium impicantum
|
| Dativ |
impicantibus
|
impicantibus
|
impicantibus
|
| Akkusativ |
impicantes
|
impicantes
|
impicantia
|
| Ablativ |
impicantibus
|
impicantibus
|
impicantibus
|
| Vokativ |
impicantes
|
impicantes
|
impicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impicatus
|
impicata
|
impicatum
|
| Genitiv |
impicati
|
impicatae
|
impicati
|
| Dativ |
impicato
|
impicatae
|
impicato
|
| Akkusativ |
impicatum
|
impicatam
|
impicatum
|
| Ablativ |
impicato
|
impicata
|
impicato
|
| Vokativ |
impicate
|
impicata
|
impicatum
|
Plural
| Nominativ |
impicati
|
impicatae
|
impicata
|
| Genitiv |
impicatorum
|
impicatarum
|
impicatorum
|
| Dativ |
impicatis
|
impicatis
|
impicatis
|
| Akkusativ |
impicatos
|
impicatas
|
impicata
|
| Ablativ |
impicatis
|
impicatis
|
impicatis
|
| Vokativ |
impicati
|
impicatae
|
impicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impicaturus
|
impicatura
|
impicaturum
|
| Genitiv |
impicaturi
|
impicaturae
|
impicaturi
|
| Dativ |
impicaturo
|
impicaturae
|
impicaturo
|
| Akkusativ |
impicaturum
|
impicaturam
|
impicaturum
|
| Ablativ |
impicaturo
|
impicatura
|
impicaturo
|
| Vokativ |
impicature
|
impicatura
|
impicaturum
|
Plural
| Nominativ |
impicaturi
|
impicaturae
|
impicatura
|
| Genitiv |
impicaturorum
|
impicaturarum
|
impicaturorum
|
| Dativ |
impicaturis
|
impicaturis
|
impicaturis
|
| Akkusativ |
impicaturos
|
impicaturas
|
impicatura
|
| Ablativ |
impicaturis
|
impicaturis
|
impicaturis
|
| Vokativ |
impicaturi
|
impicaturae
|
impicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
impicatum
|
impicatu
|