Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilo
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
impilas
|
du schiltst |
| 3. Person Singular |
impilat
|
er/sie/es schilt |
| 1. Person Plural |
impilamus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
impilatis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
impilant
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilor
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
impilaris impilare
|
du wirst gescholten |
| 3. Person Singular |
impilatur
|
er/sie/es wird gescholten |
| 1. Person Plural |
impilamur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
impilamini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilantur
|
sie werden gescholten |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilem
|
ich schelte |
| 2. Person Singular |
impiles
|
du scheltest |
| 3. Person Singular |
impilet
|
er/sie/es schelte |
| 1. Person Plural |
impilemus
|
wir schelten |
| 2. Person Plural |
impiletis
|
ihr scheltet |
| 3. Person Plural |
impilent
|
sie schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impiler
|
ich werde gescholten |
| 2. Person Singular |
impileris impilere
|
du werdest gescholten |
| 3. Person Singular |
impiletur
|
er/sie/es werde gescholten |
| 1. Person Plural |
impilemur
|
wir werden gescholten |
| 2. Person Plural |
impilemini
|
ihr werdet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilentur
|
sie werden gescholten |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilabam
|
ich schalt |
| 2. Person Singular |
impilabas
|
du schaltest |
| 3. Person Singular |
impilabat
|
er/sie/es schalt |
| 1. Person Plural |
impilabamus
|
wir schalten |
| 2. Person Plural |
impilabatis
|
ihr schaltet |
| 3. Person Plural |
impilabant
|
sie schalten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilabar
|
ich wurde gescholten |
| 2. Person Singular |
impilabaris impilabare
|
du wurdest gescholten |
| 3. Person Singular |
impilabatur
|
er/sie/es wurde gescholten |
| 1. Person Plural |
impilabamur
|
wir wurden gescholten |
| 2. Person Plural |
impilabamini
|
ihr wurdet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilabantur
|
sie wurden gescholten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilarem
|
ich schölte |
| 2. Person Singular |
impilares
|
du schöltest |
| 3. Person Singular |
impilaret
|
er/sie/es schölte |
| 1. Person Plural |
impilaremus
|
wir schölten |
| 2. Person Plural |
impilaretis
|
ihr schöltet |
| 3. Person Plural |
impilarent
|
sie schölten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilarer
|
ich würde gescholten |
| 2. Person Singular |
impilareris impilarere
|
du würdest gescholten |
| 3. Person Singular |
impilaretur
|
er/sie/es würde gescholten |
| 1. Person Plural |
impilaremur
|
wir würden gescholten |
| 2. Person Plural |
impilaremini
|
ihr würdet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilarentur
|
sie würden gescholten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilabo
|
ich werde schelten |
| 2. Person Singular |
impilabis
|
du wirst schelten |
| 3. Person Singular |
impilabit
|
er/sie/es wird schelten |
| 1. Person Plural |
impilabimus
|
wir werden schelten |
| 2. Person Plural |
impilabitis
|
ihr werdet schelten |
| 3. Person Plural |
impilabunt
|
sie werden schelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilabor
|
ich werde gescholten werden |
| 2. Person Singular |
impilaberis impilabere
|
du wirst gescholten werden |
| 3. Person Singular |
impilabitur
|
er/sie/es wird gescholten werden |
| 1. Person Plural |
impilabimur
|
wir werden gescholten werden |
| 2. Person Plural |
impilabimini
|
ihr werdet gescholten werden |
| 3. Person Plural |
impilabuntur
|
sie werden gescholten werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilavi
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
impilavisti
|
du hast gescholten |
| 3. Person Singular |
impilavit
|
er/sie/es hat gescholten |
| 1. Person Plural |
impilavimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
impilavistis
|
ihr habt gescholten |
| 3. Person Plural |
impilaverunt impilavere
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilatus sum
|
ich bin gescholten worden |
| 2. Person Singular |
impilatus es
|
du bist gescholten worden |
| 3. Person Singular |
impilatus est
|
er/sie/es ist gescholten worden |
| 1. Person Plural |
impilati sumus
|
wir sind gescholten worden |
| 2. Person Plural |
impilati estis
|
ihr seid gescholten worden |
| 3. Person Plural |
impilati sunt
|
sie sind gescholten worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilaverim
|
ich habe gescholten |
| 2. Person Singular |
impilaveris
|
du habest gescholten |
| 3. Person Singular |
impilaverit
|
er/sie/es habe gescholten |
| 1. Person Plural |
impilaverimus
|
wir haben gescholten |
| 2. Person Plural |
impilaveritis
|
ihr habet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilaverint
|
sie haben gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilatus sim
|
ich sei gescholten worden |
| 2. Person Singular |
impilatus sis
|
du seiest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
impilatus sit
|
er/sie/es sei gescholten worden |
| 1. Person Plural |
impilati simus
|
wir seien gescholten worden |
| 2. Person Plural |
impilati sitis
|
ihr seiet gescholten worden |
| 3. Person Plural |
impilati sint
|
sie seien gescholten worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilaveram
|
ich hatte gescholten |
| 2. Person Singular |
impilaveras
|
du hattest gescholten |
| 3. Person Singular |
impilaverat
|
er/sie/es hatte gescholten |
| 1. Person Plural |
impilaveramus
|
wir hatten gescholten |
| 2. Person Plural |
impilaveratis
|
ihr hattet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilaverant
|
sie hatten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilatus eram
|
ich war gescholten worden |
| 2. Person Singular |
impilatus eras
|
du warst gescholten worden |
| 3. Person Singular |
impilatus erat
|
er/sie/es war gescholten worden |
| 1. Person Plural |
impilati eramus
|
wir waren gescholten worden |
| 2. Person Plural |
impilati eratis
|
ihr wart gescholten worden |
| 3. Person Plural |
impilati erant
|
sie waren gescholten worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilavissem
|
ich hätte gescholten |
| 2. Person Singular |
impilavisses
|
du hättest gescholten |
| 3. Person Singular |
impilavisset
|
er/sie/es hätte gescholten |
| 1. Person Plural |
impilavissemus
|
wir hätten gescholten |
| 2. Person Plural |
impilavissetis
|
ihr hättet gescholten |
| 3. Person Plural |
impilavissent
|
sie hätten gescholten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilatus essem
|
ich wäre gescholten worden |
| 2. Person Singular |
impilatus esses
|
du wärest gescholten worden |
| 3. Person Singular |
impilatus esset
|
er/sie/es wäre gescholten worden |
| 1. Person Plural |
impilati essemus
|
wir wären gescholten worden |
| 2. Person Plural |
impilati essetis
|
ihr wäret gescholten worden |
| 3. Person Plural |
impilati essent
|
sie wären gescholten worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
impilavero
|
ich werde gescholten haben |
| 2. Person Singular |
impilaveris
|
du wirst gescholten haben |
| 3. Person Singular |
impilaverit
|
er/sie/es wird gescholten haben |
| 1. Person Plural |
impilaverimus
|
wir werden gescholten haben |
| 2. Person Plural |
impilaveritis
|
ihr werdet gescholten haben |
| 3. Person Plural |
impilaverint
|
sie werden gescholten haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
impilatus ero
|
ich werde gescholten worden sein |
| 2. Person Singular |
impilatus eris
|
du wirst gescholten worden sein |
| 3. Person Singular |
impilatus erit
|
er/sie/es wird gescholten worden sein |
| 1. Person Plural |
impilati erimus
|
wir werden gescholten worden sein |
| 2. Person Plural |
impilati eritis
|
ihr werdet gescholten worden sein |
| 3. Person Plural |
impilati erunt
|
sie werden gescholten worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impilare
|
schelten |
| Vorzeitigkeit |
impilavisse
|
gescholten haben |
| Nachzeitigkeit |
impilaturum esse
|
schelten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
impilari impilarier
|
gescholten werden |
| Vorzeitigkeit |
impilatum esse
|
gescholten worden sein |
| Nachzeitigkeit |
impilatum iri
|
künftig gescholten werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
impila
|
schilt! |
| 2. Person Plural |
impilate
|
scheltet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
impilato
|
| 3. Person Singular |
impilato
|
| 2. Person Plural |
impilatote
|
| 3. Person Plural |
impilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
impilare
|
das Schelten |
| Genitiv |
impilandi
|
des Scheltens |
| Dativ |
impilando
|
dem Schelten |
| Akkusativ |
impilandum
|
das Schelten |
| Ablativ |
impilando
|
durch das Schelten |
| Vokativ |
impilande
|
Schelten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impilandus
|
impilanda
|
impilandum
|
| Genitiv |
impilandi
|
impilandae
|
impilandi
|
| Dativ |
impilando
|
impilandae
|
impilando
|
| Akkusativ |
impilandum
|
impilandam
|
impilandum
|
| Ablativ |
impilando
|
impilanda
|
impilando
|
| Vokativ |
impilande
|
impilanda
|
impilandum
|
Plural
| Nominativ |
impilandi
|
impilandae
|
impilanda
|
| Genitiv |
impilandorum
|
impilandarum
|
impilandorum
|
| Dativ |
impilandis
|
impilandis
|
impilandis
|
| Akkusativ |
impilandos
|
impilandas
|
impilanda
|
| Ablativ |
impilandis
|
impilandis
|
impilandis
|
| Vokativ |
impilandi
|
impilandae
|
impilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impilans
|
impilans
|
impilans
|
| Genitiv |
impilantis
|
impilantis
|
impilantis
|
| Dativ |
impilanti
|
impilanti
|
impilanti
|
| Akkusativ |
impilantem
|
impilantem
|
impilans
|
| Ablativ |
impilanti impilante
|
impilanti impilante
|
impilanti impilante
|
| Vokativ |
impilans
|
impilans
|
impilans
|
Plural
| Nominativ |
impilantes
|
impilantes
|
impilantia
|
| Genitiv |
impilantium impilantum
|
impilantium impilantum
|
impilantium impilantum
|
| Dativ |
impilantibus
|
impilantibus
|
impilantibus
|
| Akkusativ |
impilantes
|
impilantes
|
impilantia
|
| Ablativ |
impilantibus
|
impilantibus
|
impilantibus
|
| Vokativ |
impilantes
|
impilantes
|
impilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impilatus
|
impilata
|
impilatum
|
| Genitiv |
impilati
|
impilatae
|
impilati
|
| Dativ |
impilato
|
impilatae
|
impilato
|
| Akkusativ |
impilatum
|
impilatam
|
impilatum
|
| Ablativ |
impilato
|
impilata
|
impilato
|
| Vokativ |
impilate
|
impilata
|
impilatum
|
Plural
| Nominativ |
impilati
|
impilatae
|
impilata
|
| Genitiv |
impilatorum
|
impilatarum
|
impilatorum
|
| Dativ |
impilatis
|
impilatis
|
impilatis
|
| Akkusativ |
impilatos
|
impilatas
|
impilata
|
| Ablativ |
impilatis
|
impilatis
|
impilatis
|
| Vokativ |
impilati
|
impilatae
|
impilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
impilaturus
|
impilatura
|
impilaturum
|
| Genitiv |
impilaturi
|
impilaturae
|
impilaturi
|
| Dativ |
impilaturo
|
impilaturae
|
impilaturo
|
| Akkusativ |
impilaturum
|
impilaturam
|
impilaturum
|
| Ablativ |
impilaturo
|
impilatura
|
impilaturo
|
| Vokativ |
impilature
|
impilatura
|
impilaturum
|
Plural
| Nominativ |
impilaturi
|
impilaturae
|
impilatura
|
| Genitiv |
impilaturorum
|
impilaturarum
|
impilaturorum
|
| Dativ |
impilaturis
|
impilaturis
|
impilaturis
|
| Akkusativ |
impilaturos
|
impilaturas
|
impilatura
|
| Ablativ |
impilaturis
|
impilaturis
|
impilaturis
|
| Vokativ |
impilaturi
|
impilaturae
|
impilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
impilatum
|
impilatu
|