Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillor
|
|
| 2. Person Singular |
incavillaris incavillare
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatur
|
|
| 1. Person Plural |
incavillamur
|
|
| 2. Person Plural |
incavillamini
|
|
| 3. Person Plural |
incavillantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incaviller
|
|
| 2. Person Singular |
incavilleris incavillere
|
|
| 3. Person Singular |
incavilletur
|
|
| 1. Person Plural |
incavillemur
|
|
| 2. Person Plural |
incavillemini
|
|
| 3. Person Plural |
incavillentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillabar
|
|
| 2. Person Singular |
incavillabaris incavillabare
|
|
| 3. Person Singular |
incavillabatur
|
|
| 1. Person Plural |
incavillabamur
|
|
| 2. Person Plural |
incavillabamini
|
|
| 3. Person Plural |
incavillabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillarer
|
|
| 2. Person Singular |
incavillareris incavillarere
|
|
| 3. Person Singular |
incavillaretur
|
|
| 1. Person Plural |
incavillaremur
|
|
| 2. Person Plural |
incavillaremini
|
|
| 3. Person Plural |
incavillarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillabor
|
|
| 2. Person Singular |
incavillaberis incavillabere
|
|
| 3. Person Singular |
incavillabitur
|
|
| 1. Person Plural |
incavillabimur
|
|
| 2. Person Plural |
incavillabimini
|
|
| 3. Person Plural |
incavillabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
incavillatus es
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatus est
|
|
| 1. Person Plural |
incavillati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
incavillati estis
|
|
| 3. Person Plural |
incavillati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
incavillatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
incavillati simus
|
|
| 2. Person Plural |
incavillati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
incavillati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
incavillatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
incavillati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
incavillati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
incavillati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
incavillatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
incavillati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
incavillati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
incavillati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
incavillatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
incavillatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
incavillati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
incavillati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
incavillati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
incavillari incavillarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
incavillatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
incavillaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
incavillare
|
! |
| 2. Person Plural |
incavillamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
incavillator
|
| 3. Person Singular |
incavillator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
incavillantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
incavillari incavillarier
|
|
| Genitiv |
incavillandi
|
|
| Dativ |
incavillando
|
|
| Akkusativ |
incavillandum
|
|
| Ablativ |
incavillando
|
|
| Vokativ |
incavillande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillandus
|
incavillanda
|
incavillandum
|
| Genitiv |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillandi
|
| Dativ |
incavillando
|
incavillandae
|
incavillando
|
| Akkusativ |
incavillandum
|
incavillandam
|
incavillandum
|
| Ablativ |
incavillando
|
incavillanda
|
incavillando
|
| Vokativ |
incavillande
|
incavillanda
|
incavillandum
|
Plural
| Nominativ |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillanda
|
| Genitiv |
incavillandorum
|
incavillandarum
|
incavillandorum
|
| Dativ |
incavillandis
|
incavillandis
|
incavillandis
|
| Akkusativ |
incavillandos
|
incavillandas
|
incavillanda
|
| Ablativ |
incavillandis
|
incavillandis
|
incavillandis
|
| Vokativ |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillans
|
incavillans
|
incavillans
|
| Genitiv |
incavillantis
|
incavillantis
|
incavillantis
|
| Dativ |
incavillanti
|
incavillanti
|
incavillanti
|
| Akkusativ |
incavillantem
|
incavillantem
|
incavillans
|
| Ablativ |
incavillanti incavillante
|
incavillanti incavillante
|
incavillanti incavillante
|
| Vokativ |
incavillans
|
incavillans
|
incavillans
|
Plural
| Nominativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
| Genitiv |
incavillantium incavillantum
|
incavillantium incavillantum
|
incavillantium incavillantum
|
| Dativ |
incavillantibus
|
incavillantibus
|
incavillantibus
|
| Akkusativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
| Ablativ |
incavillantibus
|
incavillantibus
|
incavillantibus
|
| Vokativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillatus
|
incavillata
|
incavillatum
|
| Genitiv |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillati
|
| Dativ |
incavillato
|
incavillatae
|
incavillato
|
| Akkusativ |
incavillatum
|
incavillatam
|
incavillatum
|
| Ablativ |
incavillato
|
incavillata
|
incavillato
|
| Vokativ |
incavillate
|
incavillata
|
incavillatum
|
Plural
| Nominativ |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillata
|
| Genitiv |
incavillatorum
|
incavillatarum
|
incavillatorum
|
| Dativ |
incavillatis
|
incavillatis
|
incavillatis
|
| Akkusativ |
incavillatos
|
incavillatas
|
incavillata
|
| Ablativ |
incavillatis
|
incavillatis
|
incavillatis
|
| Vokativ |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillaturus
|
incavillatura
|
incavillaturum
|
| Genitiv |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillaturi
|
| Dativ |
incavillaturo
|
incavillaturae
|
incavillaturo
|
| Akkusativ |
incavillaturum
|
incavillaturam
|
incavillaturum
|
| Ablativ |
incavillaturo
|
incavillatura
|
incavillaturo
|
| Vokativ |
incavillature
|
incavillatura
|
incavillaturum
|
Plural
| Nominativ |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillatura
|
| Genitiv |
incavillaturorum
|
incavillaturarum
|
incavillaturorum
|
| Dativ |
incavillaturis
|
incavillaturis
|
incavillaturis
|
| Akkusativ |
incavillaturos
|
incavillaturas
|
incavillatura
|
| Ablativ |
incavillaturis
|
incavillaturis
|
incavillaturis
|
| Vokativ |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
incavillatum
|
incavillatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillor
|
ich verhöhne |
| 2. Person Singular |
incavillaris incavillare
|
du verhöhnst |
| 3. Person Singular |
incavillatur
|
er/sie/es verhöhnt |
| 1. Person Plural |
incavillamur
|
wir verhöhnen |
| 2. Person Plural |
incavillamini
|
ihr verhöhnt |
| 3. Person Plural |
incavillantur
|
sie verhöhnen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incaviller
|
ich verhöhne |
| 2. Person Singular |
incavilleris incavillere
|
du verhöhnest |
| 3. Person Singular |
incavilletur
|
er/sie/es verhöhne |
| 1. Person Plural |
incavillemur
|
wir verhöhnen |
| 2. Person Plural |
incavillemini
|
ihr verhöhnet |
| 3. Person Plural |
incavillentur
|
sie verhöhnen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillabar
|
ich verhöhnte |
| 2. Person Singular |
incavillabaris incavillabare
|
du verhöhntest |
| 3. Person Singular |
incavillabatur
|
er/sie/es verhöhnte |
| 1. Person Plural |
incavillabamur
|
wir verhöhnten |
| 2. Person Plural |
incavillabamini
|
ihr verhöhntet |
| 3. Person Plural |
incavillabantur
|
sie verhöhnten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillarer
|
ich verhöhnte |
| 2. Person Singular |
incavillareris incavillarere
|
du verhöhntest |
| 3. Person Singular |
incavillaretur
|
er/sie/es verhöhnte |
| 1. Person Plural |
incavillaremur
|
wir verhöhnten |
| 2. Person Plural |
incavillaremini
|
ihr verhöhntet |
| 3. Person Plural |
incavillarentur
|
sie verhöhnten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillabor
|
ich werde verhöhnen |
| 2. Person Singular |
incavillaberis incavillabere
|
du wirst verhöhnen |
| 3. Person Singular |
incavillabitur
|
er/sie/es wird verhöhnen |
| 1. Person Plural |
incavillabimur
|
wir werden verhöhnen |
| 2. Person Plural |
incavillabimini
|
ihr werdet verhöhnen |
| 3. Person Plural |
incavillabuntur
|
sie werden verhöhnen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus sum
|
ich habe verhöhnt |
| 2. Person Singular |
incavillatus es
|
du hast verhöhnt |
| 3. Person Singular |
incavillatus est
|
er/sie/es hat verhöhnt |
| 1. Person Plural |
incavillati sumus
|
wir haben verhöhnt |
| 2. Person Plural |
incavillati estis
|
ihr habt verhöhnt |
| 3. Person Plural |
incavillati sunt
|
sie haben verhöhnt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus sim
|
ich habe verhöhnt |
| 2. Person Singular |
incavillatus sis
|
du habest verhöhnt |
| 3. Person Singular |
incavillatus sit
|
er/sie/es habe verhöhnt |
| 1. Person Plural |
incavillati simus
|
wir haben verhöhnt |
| 2. Person Plural |
incavillati sitis
|
ihr habet verhöhnt |
| 3. Person Plural |
incavillati sint
|
sie haben verhöhnt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus eram
|
ich hatte verhöhnt |
| 2. Person Singular |
incavillatus eras
|
du hattest verhöhnt |
| 3. Person Singular |
incavillatus erat
|
er/sie/es hatte verhöhnt |
| 1. Person Plural |
incavillati eramus
|
wir hatten verhöhnt |
| 2. Person Plural |
incavillati eratis
|
ihr hattet verhöhnt |
| 3. Person Plural |
incavillati erant
|
sie hatten verhöhnt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus essem
|
ich hätte verhöhnt |
| 2. Person Singular |
incavillatus esses
|
du hättest verhöhnt |
| 3. Person Singular |
incavillatus esset
|
er/sie/es hätte verhöhnt |
| 1. Person Plural |
incavillati essemus
|
wir hätten verhöhnt |
| 2. Person Plural |
incavillati essetis
|
ihr hättet verhöhnt |
| 3. Person Plural |
incavillati essent
|
sie hätten verhöhnt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
incavillatus ero
|
ich werde verhöhnt haben |
| 2. Person Singular |
incavillatus eris
|
du wirst verhöhnt haben |
| 3. Person Singular |
incavillatus erit
|
er/sie/es wird verhöhnt haben |
| 1. Person Plural |
incavillati erimus
|
wir werden verhöhnt haben |
| 2. Person Plural |
incavillati eritis
|
ihr werdet verhöhnt haben |
| 3. Person Plural |
incavillati erunt
|
sie werden verhöhnt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
incavillari incavillarier
|
verhöhnen |
| Vorzeitigkeit |
incavillatus esse
|
verhöhnt haben |
| Nachzeitigkeit |
incavillaturum esse
|
verhöhnen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
incavillare
|
verhöhne; verhöhn! |
| 2. Person Plural |
incavillamini
|
verhöhnt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
incavillator
|
| 3. Person Singular |
incavillator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
incavillantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
incavillari incavillarier
|
das Verhöhnen |
| Genitiv |
incavillandi
|
des Verhöhnens |
| Dativ |
incavillando
|
dem Verhöhnen |
| Akkusativ |
incavillandum
|
das Verhöhnen |
| Ablativ |
incavillando
|
durch das Verhöhnen |
| Vokativ |
incavillande
|
Verhöhnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillandus
|
incavillanda
|
incavillandum
|
| Genitiv |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillandi
|
| Dativ |
incavillando
|
incavillandae
|
incavillando
|
| Akkusativ |
incavillandum
|
incavillandam
|
incavillandum
|
| Ablativ |
incavillando
|
incavillanda
|
incavillando
|
| Vokativ |
incavillande
|
incavillanda
|
incavillandum
|
Plural
| Nominativ |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillanda
|
| Genitiv |
incavillandorum
|
incavillandarum
|
incavillandorum
|
| Dativ |
incavillandis
|
incavillandis
|
incavillandis
|
| Akkusativ |
incavillandos
|
incavillandas
|
incavillanda
|
| Ablativ |
incavillandis
|
incavillandis
|
incavillandis
|
| Vokativ |
incavillandi
|
incavillandae
|
incavillanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillans
|
incavillans
|
incavillans
|
| Genitiv |
incavillantis
|
incavillantis
|
incavillantis
|
| Dativ |
incavillanti
|
incavillanti
|
incavillanti
|
| Akkusativ |
incavillantem
|
incavillantem
|
incavillans
|
| Ablativ |
incavillanti incavillante
|
incavillanti incavillante
|
incavillanti incavillante
|
| Vokativ |
incavillans
|
incavillans
|
incavillans
|
Plural
| Nominativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
| Genitiv |
incavillantium incavillantum
|
incavillantium incavillantum
|
incavillantium incavillantum
|
| Dativ |
incavillantibus
|
incavillantibus
|
incavillantibus
|
| Akkusativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
| Ablativ |
incavillantibus
|
incavillantibus
|
incavillantibus
|
| Vokativ |
incavillantes
|
incavillantes
|
incavillantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillatus
|
incavillata
|
incavillatum
|
| Genitiv |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillati
|
| Dativ |
incavillato
|
incavillatae
|
incavillato
|
| Akkusativ |
incavillatum
|
incavillatam
|
incavillatum
|
| Ablativ |
incavillato
|
incavillata
|
incavillato
|
| Vokativ |
incavillate
|
incavillata
|
incavillatum
|
Plural
| Nominativ |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillata
|
| Genitiv |
incavillatorum
|
incavillatarum
|
incavillatorum
|
| Dativ |
incavillatis
|
incavillatis
|
incavillatis
|
| Akkusativ |
incavillatos
|
incavillatas
|
incavillata
|
| Ablativ |
incavillatis
|
incavillatis
|
incavillatis
|
| Vokativ |
incavillati
|
incavillatae
|
incavillata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
incavillaturus
|
incavillatura
|
incavillaturum
|
| Genitiv |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillaturi
|
| Dativ |
incavillaturo
|
incavillaturae
|
incavillaturo
|
| Akkusativ |
incavillaturum
|
incavillaturam
|
incavillaturum
|
| Ablativ |
incavillaturo
|
incavillatura
|
incavillaturo
|
| Vokativ |
incavillature
|
incavillatura
|
incavillaturum
|
Plural
| Nominativ |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillatura
|
| Genitiv |
incavillaturorum
|
incavillaturarum
|
incavillaturorum
|
| Dativ |
incavillaturis
|
incavillaturis
|
incavillaturis
|
| Akkusativ |
incavillaturos
|
incavillaturas
|
incavillatura
|
| Ablativ |
incavillaturis
|
incavillaturis
|
incavillaturis
|
| Vokativ |
incavillaturi
|
incavillaturae
|
incavillatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
incavillatum
|
incavillatu
|