Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
indignari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
indignare auch noch Formen von:
indignare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaris indignare
|
|
| 3. Person Singular |
indignatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indigner
|
|
| 2. Person Singular |
indigneris indignere
|
|
| 3. Person Singular |
indignetur
|
|
| 1. Person Plural |
indignemur
|
|
| 2. Person Plural |
indignemini
|
|
| 3. Person Plural |
indignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabar
|
|
| 2. Person Singular |
indignabaris indignabare
|
|
| 3. Person Singular |
indignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignarer
|
|
| 2. Person Singular |
indignareris indignarere
|
|
| 3. Person Singular |
indignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaberis indignabere
|
|
| 3. Person Singular |
indignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indignari indignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indignatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indignaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indignare
|
! |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indignator
|
| 3. Person Singular |
indignator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
indignantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indignari indignarier
|
|
| Genitiv |
indignandi
|
|
| Dativ |
indignando
|
|
| Akkusativ |
indignandum
|
|
| Ablativ |
indignando
|
|
| Vokativ |
indignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignandus
|
indignanda
|
indignandum
|
| Genitiv |
indignandi
|
indignandae
|
indignandi
|
| Dativ |
indignando
|
indignandae
|
indignando
|
| Akkusativ |
indignandum
|
indignandam
|
indignandum
|
| Ablativ |
indignando
|
indignanda
|
indignando
|
| Vokativ |
indignande
|
indignanda
|
indignandum
|
Plural
| Nominativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
| Genitiv |
indignandorum
|
indignandarum
|
indignandorum
|
| Dativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Akkusativ |
indignandos
|
indignandas
|
indignanda
|
| Ablativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Vokativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
| Genitiv |
indignantis
|
indignantis
|
indignantis
|
| Dativ |
indignanti
|
indignanti
|
indignanti
|
| Akkusativ |
indignantem
|
indignantem
|
indignans
|
| Ablativ |
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
| Vokativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
Plural
| Nominativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Genitiv |
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
| Dativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Akkusativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Ablativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Vokativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignatus
|
indignata
|
indignatum
|
| Genitiv |
indignati
|
indignatae
|
indignati
|
| Dativ |
indignato
|
indignatae
|
indignato
|
| Akkusativ |
indignatum
|
indignatam
|
indignatum
|
| Ablativ |
indignato
|
indignata
|
indignato
|
| Vokativ |
indignate
|
indignata
|
indignatum
|
Plural
| Nominativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
| Genitiv |
indignatorum
|
indignatarum
|
indignatorum
|
| Dativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Akkusativ |
indignatos
|
indignatas
|
indignata
|
| Ablativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Vokativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignaturus
|
indignatura
|
indignaturum
|
| Genitiv |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignaturi
|
| Dativ |
indignaturo
|
indignaturae
|
indignaturo
|
| Akkusativ |
indignaturum
|
indignaturam
|
indignaturum
|
| Ablativ |
indignaturo
|
indignatura
|
indignaturo
|
| Vokativ |
indignature
|
indignatura
|
indignaturum
|
Plural
| Nominativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
| Genitiv |
indignaturorum
|
indignaturarum
|
indignaturorum
|
| Dativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Akkusativ |
indignaturos
|
indignaturas
|
indignatura
|
| Ablativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Vokativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indignatum
|
indignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaris indignare
|
|
| 3. Person Singular |
indignatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indigner
|
|
| 2. Person Singular |
indigneris indignere
|
|
| 3. Person Singular |
indignetur
|
|
| 1. Person Plural |
indignemur
|
|
| 2. Person Plural |
indignemini
|
|
| 3. Person Plural |
indignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabar
|
|
| 2. Person Singular |
indignabaris indignabare
|
|
| 3. Person Singular |
indignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignarer
|
|
| 2. Person Singular |
indignareris indignarere
|
|
| 3. Person Singular |
indignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaberis indignabere
|
|
| 3. Person Singular |
indignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indignari indignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indignatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indignaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indignare
|
! |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indignator
|
| 3. Person Singular |
indignator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
indignantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indignari indignarier
|
|
| Genitiv |
indignandi
|
|
| Dativ |
indignando
|
|
| Akkusativ |
indignandum
|
|
| Ablativ |
indignando
|
|
| Vokativ |
indignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignandus
|
indignanda
|
indignandum
|
| Genitiv |
indignandi
|
indignandae
|
indignandi
|
| Dativ |
indignando
|
indignandae
|
indignando
|
| Akkusativ |
indignandum
|
indignandam
|
indignandum
|
| Ablativ |
indignando
|
indignanda
|
indignando
|
| Vokativ |
indignande
|
indignanda
|
indignandum
|
Plural
| Nominativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
| Genitiv |
indignandorum
|
indignandarum
|
indignandorum
|
| Dativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Akkusativ |
indignandos
|
indignandas
|
indignanda
|
| Ablativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Vokativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
| Genitiv |
indignantis
|
indignantis
|
indignantis
|
| Dativ |
indignanti
|
indignanti
|
indignanti
|
| Akkusativ |
indignantem
|
indignantem
|
indignans
|
| Ablativ |
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
| Vokativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
Plural
| Nominativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Genitiv |
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
| Dativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Akkusativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Ablativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Vokativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignatus
|
indignata
|
indignatum
|
| Genitiv |
indignati
|
indignatae
|
indignati
|
| Dativ |
indignato
|
indignatae
|
indignato
|
| Akkusativ |
indignatum
|
indignatam
|
indignatum
|
| Ablativ |
indignato
|
indignata
|
indignato
|
| Vokativ |
indignate
|
indignata
|
indignatum
|
Plural
| Nominativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
| Genitiv |
indignatorum
|
indignatarum
|
indignatorum
|
| Dativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Akkusativ |
indignatos
|
indignatas
|
indignata
|
| Ablativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Vokativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignaturus
|
indignatura
|
indignaturum
|
| Genitiv |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignaturi
|
| Dativ |
indignaturo
|
indignaturae
|
indignaturo
|
| Akkusativ |
indignaturum
|
indignaturam
|
indignaturum
|
| Ablativ |
indignaturo
|
indignatura
|
indignaturo
|
| Vokativ |
indignature
|
indignatura
|
indignaturum
|
Plural
| Nominativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
| Genitiv |
indignaturorum
|
indignaturarum
|
indignaturorum
|
| Dativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Akkusativ |
indignaturos
|
indignaturas
|
indignatura
|
| Ablativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Vokativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indignatum
|
indignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaris indignare
|
|
| 3. Person Singular |
indignatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indigner
|
|
| 2. Person Singular |
indigneris indignere
|
|
| 3. Person Singular |
indignetur
|
|
| 1. Person Plural |
indignemur
|
|
| 2. Person Plural |
indignemini
|
|
| 3. Person Plural |
indignentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabar
|
|
| 2. Person Singular |
indignabaris indignabare
|
|
| 3. Person Singular |
indignabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignarer
|
|
| 2. Person Singular |
indignareris indignarere
|
|
| 3. Person Singular |
indignaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indignaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indignaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indignarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabor
|
|
| 2. Person Singular |
indignaberis indignabere
|
|
| 3. Person Singular |
indignabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indignabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indignabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indignabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indignati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indignati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indignati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indignatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indignatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indignati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indignati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indignati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indignari indignarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indignatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indignaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indignare
|
! |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indignator
|
| 3. Person Singular |
indignator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
indignantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indignari indignarier
|
|
| Genitiv |
indignandi
|
|
| Dativ |
indignando
|
|
| Akkusativ |
indignandum
|
|
| Ablativ |
indignando
|
|
| Vokativ |
indignande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignandus
|
indignanda
|
indignandum
|
| Genitiv |
indignandi
|
indignandae
|
indignandi
|
| Dativ |
indignando
|
indignandae
|
indignando
|
| Akkusativ |
indignandum
|
indignandam
|
indignandum
|
| Ablativ |
indignando
|
indignanda
|
indignando
|
| Vokativ |
indignande
|
indignanda
|
indignandum
|
Plural
| Nominativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
| Genitiv |
indignandorum
|
indignandarum
|
indignandorum
|
| Dativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Akkusativ |
indignandos
|
indignandas
|
indignanda
|
| Ablativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Vokativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
| Genitiv |
indignantis
|
indignantis
|
indignantis
|
| Dativ |
indignanti
|
indignanti
|
indignanti
|
| Akkusativ |
indignantem
|
indignantem
|
indignans
|
| Ablativ |
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
| Vokativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
Plural
| Nominativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Genitiv |
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
| Dativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Akkusativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Ablativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Vokativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignatus
|
indignata
|
indignatum
|
| Genitiv |
indignati
|
indignatae
|
indignati
|
| Dativ |
indignato
|
indignatae
|
indignato
|
| Akkusativ |
indignatum
|
indignatam
|
indignatum
|
| Ablativ |
indignato
|
indignata
|
indignato
|
| Vokativ |
indignate
|
indignata
|
indignatum
|
Plural
| Nominativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
| Genitiv |
indignatorum
|
indignatarum
|
indignatorum
|
| Dativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Akkusativ |
indignatos
|
indignatas
|
indignata
|
| Ablativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Vokativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignaturus
|
indignatura
|
indignaturum
|
| Genitiv |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignaturi
|
| Dativ |
indignaturo
|
indignaturae
|
indignaturo
|
| Akkusativ |
indignaturum
|
indignaturam
|
indignaturum
|
| Ablativ |
indignaturo
|
indignatura
|
indignaturo
|
| Vokativ |
indignature
|
indignatura
|
indignaturum
|
Plural
| Nominativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
| Genitiv |
indignaturorum
|
indignaturarum
|
indignaturorum
|
| Dativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Akkusativ |
indignaturos
|
indignaturas
|
indignatura
|
| Ablativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Vokativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indignatum
|
indignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignor
|
ich nehme übel |
| 2. Person Singular |
indignaris indignare
|
du nimmst übel |
| 3. Person Singular |
indignatur
|
er/sie/es nimmt übel |
| 1. Person Plural |
indignamur
|
wir nehmen übel |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
ihr nehmt übel |
| 3. Person Plural |
indignantur
|
sie nehmen übel |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indigner
|
ich nehme übel |
| 2. Person Singular |
indigneris indignere
|
du nehmest übel |
| 3. Person Singular |
indignetur
|
er/sie/es nehme übel |
| 1. Person Plural |
indignemur
|
wir nehmen übel |
| 2. Person Plural |
indignemini
|
ihr nehmet übel |
| 3. Person Plural |
indignentur
|
sie nehmen übel |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabar
|
ich nahm übel |
| 2. Person Singular |
indignabaris indignabare
|
du nahmst übel |
| 3. Person Singular |
indignabatur
|
er/sie/es nahm übel |
| 1. Person Plural |
indignabamur
|
wir nahmen übel |
| 2. Person Plural |
indignabamini
|
ihr nahmt übel |
| 3. Person Plural |
indignabantur
|
sie nahmen übel |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignarer
|
ich nähme übel |
| 2. Person Singular |
indignareris indignarere
|
du nähmest übel |
| 3. Person Singular |
indignaretur
|
er/sie/es nähme übel |
| 1. Person Plural |
indignaremur
|
wir nähmen übel |
| 2. Person Plural |
indignaremini
|
ihr nähmet übel |
| 3. Person Plural |
indignarentur
|
sie nähmen übel |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabor
|
ich werde übelnehmen |
| 2. Person Singular |
indignaberis indignabere
|
du wirst übelnehmen |
| 3. Person Singular |
indignabitur
|
er/sie/es wird übelnehmen |
| 1. Person Plural |
indignabimur
|
wir werden übelnehmen |
| 2. Person Plural |
indignabimini
|
ihr werdet übelnehmen |
| 3. Person Plural |
indignabuntur
|
sie werden übelnehmen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sum
|
ich habe übelgenommen |
| 2. Person Singular |
indignatus es
|
du hast übelgenommen |
| 3. Person Singular |
indignatus est
|
er/sie/es hat übelgenommen |
| 1. Person Plural |
indignati sumus
|
wir haben übelgenommen |
| 2. Person Plural |
indignati estis
|
ihr habt übelgenommen |
| 3. Person Plural |
indignati sunt
|
sie haben übelgenommen |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sim
|
ich habe übelgenommen |
| 2. Person Singular |
indignatus sis
|
du habest übelgenommen |
| 3. Person Singular |
indignatus sit
|
er/sie/es habe übelgenommen |
| 1. Person Plural |
indignati simus
|
wir haben übelgenommen |
| 2. Person Plural |
indignati sitis
|
ihr habet übelgenommen |
| 3. Person Plural |
indignati sint
|
sie haben übelgenommen |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus eram
|
ich hatte übelgenommen |
| 2. Person Singular |
indignatus eras
|
du hattest übelgenommen |
| 3. Person Singular |
indignatus erat
|
er/sie/es hatte übelgenommen |
| 1. Person Plural |
indignati eramus
|
wir hatten übelgenommen |
| 2. Person Plural |
indignati eratis
|
ihr hattet übelgenommen |
| 3. Person Plural |
indignati erant
|
sie hatten übelgenommen |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus essem
|
ich hätte übelgenommen |
| 2. Person Singular |
indignatus esses
|
du hättest übelgenommen |
| 3. Person Singular |
indignatus esset
|
er/sie/es hätte übelgenommen |
| 1. Person Plural |
indignati essemus
|
wir hätten übelgenommen |
| 2. Person Plural |
indignati essetis
|
ihr hättet übelgenommen |
| 3. Person Plural |
indignati essent
|
sie hätten übelgenommen |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus ero
|
ich werde übelgenommen haben |
| 2. Person Singular |
indignatus eris
|
du wirst übelgenommen haben |
| 3. Person Singular |
indignatus erit
|
er/sie/es wird übelgenommen haben |
| 1. Person Plural |
indignati erimus
|
wir werden übelgenommen haben |
| 2. Person Plural |
indignati eritis
|
ihr werdet übelgenommen haben |
| 3. Person Plural |
indignati erunt
|
sie werden übelgenommen haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indignari indignarier
|
übelnehmen |
| Vorzeitigkeit |
indignatus esse
|
übelgenommen haben |
| Nachzeitigkeit |
indignaturum esse
|
übelnehmen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indignare
|
nimm übel! |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
nehmt übel! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indignator
|
| 3. Person Singular |
indignator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
indignantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indignari indignarier
|
das Übelnehmen |
| Genitiv |
indignandi
|
des Übelnehmens |
| Dativ |
indignando
|
dem Übelnehmen |
| Akkusativ |
indignandum
|
das Übelnehmen |
| Ablativ |
indignando
|
durch das Übelnehmen |
| Vokativ |
indignande
|
Übelnehmen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignandus
|
indignanda
|
indignandum
|
| Genitiv |
indignandi
|
indignandae
|
indignandi
|
| Dativ |
indignando
|
indignandae
|
indignando
|
| Akkusativ |
indignandum
|
indignandam
|
indignandum
|
| Ablativ |
indignando
|
indignanda
|
indignando
|
| Vokativ |
indignande
|
indignanda
|
indignandum
|
Plural
| Nominativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
| Genitiv |
indignandorum
|
indignandarum
|
indignandorum
|
| Dativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Akkusativ |
indignandos
|
indignandas
|
indignanda
|
| Ablativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Vokativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
| Genitiv |
indignantis
|
indignantis
|
indignantis
|
| Dativ |
indignanti
|
indignanti
|
indignanti
|
| Akkusativ |
indignantem
|
indignantem
|
indignans
|
| Ablativ |
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
| Vokativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
Plural
| Nominativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Genitiv |
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
| Dativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Akkusativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Ablativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Vokativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignatus
|
indignata
|
indignatum
|
| Genitiv |
indignati
|
indignatae
|
indignati
|
| Dativ |
indignato
|
indignatae
|
indignato
|
| Akkusativ |
indignatum
|
indignatam
|
indignatum
|
| Ablativ |
indignato
|
indignata
|
indignato
|
| Vokativ |
indignate
|
indignata
|
indignatum
|
Plural
| Nominativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
| Genitiv |
indignatorum
|
indignatarum
|
indignatorum
|
| Dativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Akkusativ |
indignatos
|
indignatas
|
indignata
|
| Ablativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Vokativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignaturus
|
indignatura
|
indignaturum
|
| Genitiv |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignaturi
|
| Dativ |
indignaturo
|
indignaturae
|
indignaturo
|
| Akkusativ |
indignaturum
|
indignaturam
|
indignaturum
|
| Ablativ |
indignaturo
|
indignatura
|
indignaturo
|
| Vokativ |
indignature
|
indignatura
|
indignaturum
|
Plural
| Nominativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
| Genitiv |
indignaturorum
|
indignaturarum
|
indignaturorum
|
| Dativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Akkusativ |
indignaturos
|
indignaturas
|
indignatura
|
| Ablativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Vokativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indignatum
|
indignatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignor
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
indignaris indignare
|
du verschmähst |
| 3. Person Singular |
indignatur
|
er/sie/es verschmäht |
| 1. Person Plural |
indignamur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
ihr verschmäht |
| 3. Person Plural |
indignantur
|
sie verschmähen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indigner
|
ich verschmähe |
| 2. Person Singular |
indigneris indignere
|
du verschmähest |
| 3. Person Singular |
indignetur
|
er/sie/es verschmähe |
| 1. Person Plural |
indignemur
|
wir verschmähen |
| 2. Person Plural |
indignemini
|
ihr verschmähet |
| 3. Person Plural |
indignentur
|
sie verschmähen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabar
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
indignabaris indignabare
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
indignabatur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
indignabamur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
indignabamini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
indignabantur
|
sie verschmähten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignarer
|
ich verschmähte |
| 2. Person Singular |
indignareris indignarere
|
du verschmähtest |
| 3. Person Singular |
indignaretur
|
er/sie/es verschmähte |
| 1. Person Plural |
indignaremur
|
wir verschmähten |
| 2. Person Plural |
indignaremini
|
ihr verschmähtet |
| 3. Person Plural |
indignarentur
|
sie verschmähten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignabor
|
ich werde verschmähen |
| 2. Person Singular |
indignaberis indignabere
|
du wirst verschmähen |
| 3. Person Singular |
indignabitur
|
er/sie/es wird verschmähen |
| 1. Person Plural |
indignabimur
|
wir werden verschmähen |
| 2. Person Plural |
indignabimini
|
ihr werdet verschmähen |
| 3. Person Plural |
indignabuntur
|
sie werden verschmähen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sum
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
indignatus es
|
du hast verschmäht |
| 3. Person Singular |
indignatus est
|
er/sie/es hat verschmäht |
| 1. Person Plural |
indignati sumus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
indignati estis
|
ihr habt verschmäht |
| 3. Person Plural |
indignati sunt
|
sie haben verschmäht |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus sim
|
ich habe verschmäht |
| 2. Person Singular |
indignatus sis
|
du habest verschmäht |
| 3. Person Singular |
indignatus sit
|
er/sie/es habe verschmäht |
| 1. Person Plural |
indignati simus
|
wir haben verschmäht |
| 2. Person Plural |
indignati sitis
|
ihr habet verschmäht |
| 3. Person Plural |
indignati sint
|
sie haben verschmäht |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus eram
|
ich hatte verschmäht |
| 2. Person Singular |
indignatus eras
|
du hattest verschmäht |
| 3. Person Singular |
indignatus erat
|
er/sie/es hatte verschmäht |
| 1. Person Plural |
indignati eramus
|
wir hatten verschmäht |
| 2. Person Plural |
indignati eratis
|
ihr hattet verschmäht |
| 3. Person Plural |
indignati erant
|
sie hatten verschmäht |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus essem
|
ich hätte verschmäht |
| 2. Person Singular |
indignatus esses
|
du hättest verschmäht |
| 3. Person Singular |
indignatus esset
|
er/sie/es hätte verschmäht |
| 1. Person Plural |
indignati essemus
|
wir hätten verschmäht |
| 2. Person Plural |
indignati essetis
|
ihr hättet verschmäht |
| 3. Person Plural |
indignati essent
|
sie hätten verschmäht |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indignatus ero
|
ich werde verschmäht haben |
| 2. Person Singular |
indignatus eris
|
du wirst verschmäht haben |
| 3. Person Singular |
indignatus erit
|
er/sie/es wird verschmäht haben |
| 1. Person Plural |
indignati erimus
|
wir werden verschmäht haben |
| 2. Person Plural |
indignati eritis
|
ihr werdet verschmäht haben |
| 3. Person Plural |
indignati erunt
|
sie werden verschmäht haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indignari indignarier
|
verschmähen |
| Vorzeitigkeit |
indignatus esse
|
verschmäht haben |
| Nachzeitigkeit |
indignaturum esse
|
verschmähen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indignare
|
verschmähe; verschmäh! |
| 2. Person Plural |
indignamini
|
verschmäht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indignator
|
| 3. Person Singular |
indignator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
indignantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indignari indignarier
|
das Verschmähen |
| Genitiv |
indignandi
|
des Verschmähens |
| Dativ |
indignando
|
dem Verschmähen |
| Akkusativ |
indignandum
|
das Verschmähen |
| Ablativ |
indignando
|
durch das Verschmähen |
| Vokativ |
indignande
|
Verschmähen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignandus
|
indignanda
|
indignandum
|
| Genitiv |
indignandi
|
indignandae
|
indignandi
|
| Dativ |
indignando
|
indignandae
|
indignando
|
| Akkusativ |
indignandum
|
indignandam
|
indignandum
|
| Ablativ |
indignando
|
indignanda
|
indignando
|
| Vokativ |
indignande
|
indignanda
|
indignandum
|
Plural
| Nominativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
| Genitiv |
indignandorum
|
indignandarum
|
indignandorum
|
| Dativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Akkusativ |
indignandos
|
indignandas
|
indignanda
|
| Ablativ |
indignandis
|
indignandis
|
indignandis
|
| Vokativ |
indignandi
|
indignandae
|
indignanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
| Genitiv |
indignantis
|
indignantis
|
indignantis
|
| Dativ |
indignanti
|
indignanti
|
indignanti
|
| Akkusativ |
indignantem
|
indignantem
|
indignans
|
| Ablativ |
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
indignanti indignante
|
| Vokativ |
indignans
|
indignans
|
indignans
|
Plural
| Nominativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Genitiv |
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
indignantium indignantum
|
| Dativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Akkusativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
| Ablativ |
indignantibus
|
indignantibus
|
indignantibus
|
| Vokativ |
indignantes
|
indignantes
|
indignantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignatus
|
indignata
|
indignatum
|
| Genitiv |
indignati
|
indignatae
|
indignati
|
| Dativ |
indignato
|
indignatae
|
indignato
|
| Akkusativ |
indignatum
|
indignatam
|
indignatum
|
| Ablativ |
indignato
|
indignata
|
indignato
|
| Vokativ |
indignate
|
indignata
|
indignatum
|
Plural
| Nominativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
| Genitiv |
indignatorum
|
indignatarum
|
indignatorum
|
| Dativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Akkusativ |
indignatos
|
indignatas
|
indignata
|
| Ablativ |
indignatis
|
indignatis
|
indignatis
|
| Vokativ |
indignati
|
indignatae
|
indignata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indignaturus
|
indignatura
|
indignaturum
|
| Genitiv |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignaturi
|
| Dativ |
indignaturo
|
indignaturae
|
indignaturo
|
| Akkusativ |
indignaturum
|
indignaturam
|
indignaturum
|
| Ablativ |
indignaturo
|
indignatura
|
indignaturo
|
| Vokativ |
indignature
|
indignatura
|
indignaturum
|
Plural
| Nominativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
| Genitiv |
indignaturorum
|
indignaturarum
|
indignaturorum
|
| Dativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Akkusativ |
indignaturos
|
indignaturas
|
indignatura
|
| Ablativ |
indignaturis
|
indignaturis
|
indignaturis
|
| Vokativ |
indignaturi
|
indignaturae
|
indignatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indignatum
|
indignatu
|