Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indrutico
|
|
| 2. Person Singular |
indruticas
|
|
| 3. Person Singular |
indruticat
|
|
| 1. Person Plural |
indruticamus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticatis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticor
|
|
| 2. Person Singular |
indruticaris indruticare
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatur
|
|
| 1. Person Plural |
indruticamur
|
|
| 2. Person Plural |
indruticamini
|
|
| 3. Person Plural |
indruticantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticem
|
|
| 2. Person Singular |
indrutices
|
|
| 3. Person Singular |
indruticet
|
|
| 1. Person Plural |
indruticemus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticetis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticer
|
|
| 2. Person Singular |
indruticeris indruticere
|
|
| 3. Person Singular |
indruticetur
|
|
| 1. Person Plural |
indruticemur
|
|
| 2. Person Plural |
indruticemini
|
|
| 3. Person Plural |
indruticentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticabam
|
|
| 2. Person Singular |
indruticabas
|
|
| 3. Person Singular |
indruticabat
|
|
| 1. Person Plural |
indruticabamus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticabatis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticabar
|
|
| 2. Person Singular |
indruticabaris indruticabare
|
|
| 3. Person Singular |
indruticabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indruticabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indruticabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indruticabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticarem
|
|
| 2. Person Singular |
indruticares
|
|
| 3. Person Singular |
indruticaret
|
|
| 1. Person Plural |
indruticaremus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticaretis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticarer
|
|
| 2. Person Singular |
indruticareris indruticarere
|
|
| 3. Person Singular |
indruticaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indruticaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indruticaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indruticarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticabo
|
|
| 2. Person Singular |
indruticabis
|
|
| 3. Person Singular |
indruticabit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticabimus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticabitis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticabor
|
|
| 2. Person Singular |
indruticaberis indruticabere
|
|
| 3. Person Singular |
indruticabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indruticabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indruticabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indruticabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticavi
|
|
| 2. Person Singular |
indruticavisti
|
|
| 3. Person Singular |
indruticavit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticavimus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticavistis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticaverunt indruticavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indruticatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indruticati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticaverim
|
|
| 2. Person Singular |
indruticaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indruticaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indruticatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticaveram
|
|
| 2. Person Singular |
indruticaveras
|
|
| 3. Person Singular |
indruticaverat
|
|
| 1. Person Plural |
indruticaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indruticatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indruticati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticavissem
|
|
| 2. Person Singular |
indruticavisses
|
|
| 3. Person Singular |
indruticavisset
|
|
| 1. Person Plural |
indruticavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indruticatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indruticati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticavero
|
|
| 2. Person Singular |
indruticaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indruticaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indruticatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indruticatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indruticatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indruticati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indruticati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indruticati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indruticare
|
|
| Vorzeitigkeit |
indruticavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indruticaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indruticari indruticarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indruticatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indruticatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indrutica
|
! |
| 2. Person Plural |
indruticate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indruticato
|
| 3. Person Singular |
indruticato
|
| 2. Person Plural |
indruticatote
|
| 3. Person Plural |
indruticanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indruticare
|
|
| Genitiv |
indruticandi
|
|
| Dativ |
indruticando
|
|
| Akkusativ |
indruticandum
|
|
| Ablativ |
indruticando
|
|
| Vokativ |
indruticande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indruticandus
|
indruticanda
|
indruticandum
|
| Genitiv |
indruticandi
|
indruticandae
|
indruticandi
|
| Dativ |
indruticando
|
indruticandae
|
indruticando
|
| Akkusativ |
indruticandum
|
indruticandam
|
indruticandum
|
| Ablativ |
indruticando
|
indruticanda
|
indruticando
|
| Vokativ |
indruticande
|
indruticanda
|
indruticandum
|
Plural
| Nominativ |
indruticandi
|
indruticandae
|
indruticanda
|
| Genitiv |
indruticandorum
|
indruticandarum
|
indruticandorum
|
| Dativ |
indruticandis
|
indruticandis
|
indruticandis
|
| Akkusativ |
indruticandos
|
indruticandas
|
indruticanda
|
| Ablativ |
indruticandis
|
indruticandis
|
indruticandis
|
| Vokativ |
indruticandi
|
indruticandae
|
indruticanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indruticans
|
indruticans
|
indruticans
|
| Genitiv |
indruticantis
|
indruticantis
|
indruticantis
|
| Dativ |
indruticanti
|
indruticanti
|
indruticanti
|
| Akkusativ |
indruticantem
|
indruticantem
|
indruticans
|
| Ablativ |
indruticanti indruticante
|
indruticanti indruticante
|
indruticanti indruticante
|
| Vokativ |
indruticans
|
indruticans
|
indruticans
|
Plural
| Nominativ |
indruticantes
|
indruticantes
|
indruticantia
|
| Genitiv |
indruticantium indruticantum
|
indruticantium indruticantum
|
indruticantium indruticantum
|
| Dativ |
indruticantibus
|
indruticantibus
|
indruticantibus
|
| Akkusativ |
indruticantes
|
indruticantes
|
indruticantia
|
| Ablativ |
indruticantibus
|
indruticantibus
|
indruticantibus
|
| Vokativ |
indruticantes
|
indruticantes
|
indruticantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indruticatus
|
indruticata
|
indruticatum
|
| Genitiv |
indruticati
|
indruticatae
|
indruticati
|
| Dativ |
indruticato
|
indruticatae
|
indruticato
|
| Akkusativ |
indruticatum
|
indruticatam
|
indruticatum
|
| Ablativ |
indruticato
|
indruticata
|
indruticato
|
| Vokativ |
indruticate
|
indruticata
|
indruticatum
|
Plural
| Nominativ |
indruticati
|
indruticatae
|
indruticata
|
| Genitiv |
indruticatorum
|
indruticatarum
|
indruticatorum
|
| Dativ |
indruticatis
|
indruticatis
|
indruticatis
|
| Akkusativ |
indruticatos
|
indruticatas
|
indruticata
|
| Ablativ |
indruticatis
|
indruticatis
|
indruticatis
|
| Vokativ |
indruticati
|
indruticatae
|
indruticata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indruticaturus
|
indruticatura
|
indruticaturum
|
| Genitiv |
indruticaturi
|
indruticaturae
|
indruticaturi
|
| Dativ |
indruticaturo
|
indruticaturae
|
indruticaturo
|
| Akkusativ |
indruticaturum
|
indruticaturam
|
indruticaturum
|
| Ablativ |
indruticaturo
|
indruticatura
|
indruticaturo
|
| Vokativ |
indruticature
|
indruticatura
|
indruticaturum
|
Plural
| Nominativ |
indruticaturi
|
indruticaturae
|
indruticatura
|
| Genitiv |
indruticaturorum
|
indruticaturarum
|
indruticaturorum
|
| Dativ |
indruticaturis
|
indruticaturis
|
indruticaturis
|
| Akkusativ |
indruticaturos
|
indruticaturas
|
indruticatura
|
| Ablativ |
indruticaturis
|
indruticaturis
|
indruticaturis
|
| Vokativ |
indruticaturi
|
indruticaturae
|
indruticatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indruticatum
|
indruticatu
|