Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
indubitare (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort
indubitandus auch noch Formen von:
indubitandus (Adjektiv)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Bedenken haben (über)
zweifeln
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubito
2. Person Singular
indubitas
3. Person Singular
indubitat
1. Person Plural
indubitamus
2. Person Plural
indubitatis
3. Person Plural
indubitant
Passiv
1. Person Singular
indubitor
2. Person Singular
indubitaris indubitare
3. Person Singular
indubitatur
1. Person Plural
indubitamur
2. Person Plural
indubitamini
3. Person Plural
indubitantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitem
2. Person Singular
indubites
3. Person Singular
indubitet
1. Person Plural
indubitemus
2. Person Plural
indubitetis
3. Person Plural
indubitent
Passiv
1. Person Singular
indubiter
2. Person Singular
indubiteris indubitere
3. Person Singular
indubitetur
1. Person Plural
indubitemur
2. Person Plural
indubitemini
3. Person Plural
indubitentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitabam
2. Person Singular
indubitabas
3. Person Singular
indubitabat
1. Person Plural
indubitabamus
2. Person Plural
indubitabatis
3. Person Plural
indubitabant
Passiv
1. Person Singular
indubitabar
2. Person Singular
indubitabaris indubitabare
3. Person Singular
indubitabatur
1. Person Plural
indubitabamur
2. Person Plural
indubitabamini
3. Person Plural
indubitabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitarem
2. Person Singular
indubitares
3. Person Singular
indubitaret
1. Person Plural
indubitaremus
2. Person Plural
indubitaretis
3. Person Plural
indubitarent
Passiv
1. Person Singular
indubitarer
2. Person Singular
indubitareris indubitarere
3. Person Singular
indubitaretur
1. Person Plural
indubitaremur
2. Person Plural
indubitaremini
3. Person Plural
indubitarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
indubitabo
2. Person Singular
indubitabis
3. Person Singular
indubitabit
1. Person Plural
indubitabimus
2. Person Plural
indubitabitis
3. Person Plural
indubitabunt
Passiv
1. Person Singular
indubitabor
2. Person Singular
indubitaberis indubitabere
3. Person Singular
indubitabitur
1. Person Plural
indubitabimur
2. Person Plural
indubitabimini
3. Person Plural
indubitabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitavi
2. Person Singular
indubitavisti
3. Person Singular
indubitavit
1. Person Plural
indubitavimus
2. Person Plural
indubitavistis
3. Person Plural
indubitaverunt indubitavere
Passiv
1. Person Singular
indubitatus sum
2. Person Singular
indubitatus es
3. Person Singular
indubitatus est
1. Person Plural
indubitati sumus
2. Person Plural
indubitati estis
3. Person Plural
indubitati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitaverim
2. Person Singular
indubitaveris
3. Person Singular
indubitaverit
1. Person Plural
indubitaverimus
2. Person Plural
indubitaveritis
3. Person Plural
indubitaverint
Passiv
1. Person Singular
indubitatus sim
2. Person Singular
indubitatus sis
3. Person Singular
indubitatus sit
1. Person Plural
indubitati simus
2. Person Plural
indubitati sitis
3. Person Plural
indubitati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitaveram
2. Person Singular
indubitaveras
3. Person Singular
indubitaverat
1. Person Plural
indubitaveramus
2. Person Plural
indubitaveratis
3. Person Plural
indubitaverant
Passiv
1. Person Singular
indubitatus eram
2. Person Singular
indubitatus eras
3. Person Singular
indubitatus erat
1. Person Plural
indubitati eramus
2. Person Plural
indubitati eratis
3. Person Plural
indubitati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitavissem
2. Person Singular
indubitavisses
3. Person Singular
indubitavisset
1. Person Plural
indubitavissemus
2. Person Plural
indubitavissetis
3. Person Plural
indubitavissent
Passiv
1. Person Singular
indubitatus essem
2. Person Singular
indubitatus esses
3. Person Singular
indubitatus esset
1. Person Plural
indubitati essemus
2. Person Plural
indubitati essetis
3. Person Plural
indubitati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
indubitavero
2. Person Singular
indubitaveris
3. Person Singular
indubitaverit
1. Person Plural
indubitaverimus
2. Person Plural
indubitaveritis
3. Person Plural
indubitaverint
Passiv
1. Person Singular
indubitatus ero
2. Person Singular
indubitatus eris
3. Person Singular
indubitatus erit
1. Person Plural
indubitati erimus
2. Person Plural
indubitati eritis
3. Person Plural
indubitati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
indubitare
Vorzeitigkeit
indubitavisse
Nachzeitigkeit
indubitaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
indubitari indubitarier
Vorzeitigkeit
indubitatum esse
Nachzeitigkeit
indubitatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
indubita
!
2. Person Plural
indubitate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
indubitato
3. Person Singular
indubitato
2. Person Plural
indubitatote
3. Person Plural
indubitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
indubitare
Genitiv
indubitandi
Dativ
indubitando
Akkusativ
indubitandum
Ablativ
indubitando
Vokativ
indubitande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitandus
indubitanda
indubitandum
Genitiv
indubitandi
indubitandae
indubitandi
Dativ
indubitando
indubitandae
indubitando
Akkusativ
indubitandum
indubitandam
indubitandum
Ablativ
indubitando
indubitanda
indubitando
Vokativ
indubitande
indubitanda
indubitandum
Plural
Nominativ
indubitandi
indubitandae
indubitanda
Genitiv
indubitandorum
indubitandarum
indubitandorum
Dativ
indubitandis
indubitandis
indubitandis
Akkusativ
indubitandos
indubitandas
indubitanda
Ablativ
indubitandis
indubitandis
indubitandis
Vokativ
indubitandi
indubitandae
indubitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitans
indubitans
indubitans
Genitiv
indubitantis
indubitantis
indubitantis
Dativ
indubitanti
indubitanti
indubitanti
Akkusativ
indubitantem
indubitantem
indubitans
Ablativ
indubitanti indubitante
indubitanti indubitante
indubitanti indubitante
Vokativ
indubitans
indubitans
indubitans
Plural
Nominativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Genitiv
indubitantium indubitantum
indubitantium indubitantum
indubitantium indubitantum
Dativ
indubitantibus
indubitantibus
indubitantibus
Akkusativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Ablativ
indubitantibus
indubitantibus
indubitantibus
Vokativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitatus
indubitata
indubitatum
Genitiv
indubitati
indubitatae
indubitati
Dativ
indubitato
indubitatae
indubitato
Akkusativ
indubitatum
indubitatam
indubitatum
Ablativ
indubitato
indubitata
indubitato
Vokativ
indubitate
indubitata
indubitatum
Plural
Nominativ
indubitati
indubitatae
indubitata
Genitiv
indubitatorum
indubitatarum
indubitatorum
Dativ
indubitatis
indubitatis
indubitatis
Akkusativ
indubitatos
indubitatas
indubitata
Ablativ
indubitatis
indubitatis
indubitatis
Vokativ
indubitati
indubitatae
indubitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitaturus
indubitatura
indubitaturum
Genitiv
indubitaturi
indubitaturae
indubitaturi
Dativ
indubitaturo
indubitaturae
indubitaturo
Akkusativ
indubitaturum
indubitaturam
indubitaturum
Ablativ
indubitaturo
indubitatura
indubitaturo
Vokativ
indubitature
indubitatura
indubitaturum
Plural
Nominativ
indubitaturi
indubitaturae
indubitatura
Genitiv
indubitaturorum
indubitaturarum
indubitaturorum
Dativ
indubitaturis
indubitaturis
indubitaturis
Akkusativ
indubitaturos
indubitaturas
indubitatura
Ablativ
indubitaturis
indubitaturis
indubitaturis
Vokativ
indubitaturi
indubitaturae
indubitatura
Supina
Supin I
Supin II
indubitatum
indubitatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubito
ich zweifle
2. Person Singular
indubitas
du zweifelst
3. Person Singular
indubitat
er/sie/es zweifelt
1. Person Plural
indubitamus
wir zweifeln
2. Person Plural
indubitatis
ihr zweifelt
3. Person Plural
indubitant
sie zweifeln
Passiv
1. Person Singular
indubitor
2. Person Singular
indubitaris indubitare
3. Person Singular
indubitatur
1. Person Plural
indubitamur
2. Person Plural
indubitamini
3. Person Plural
indubitantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitem
ich zweifle
2. Person Singular
indubites
du zweifelst
3. Person Singular
indubitet
er/sie/es zweifle
1. Person Plural
indubitemus
wir zweifeln
2. Person Plural
indubitetis
ihr zweifelt
3. Person Plural
indubitent
sie zweifeln
Passiv
1. Person Singular
indubiter
2. Person Singular
indubiteris indubitere
3. Person Singular
indubitetur
1. Person Plural
indubitemur
2. Person Plural
indubitemini
3. Person Plural
indubitentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitabam
ich zweifelte
2. Person Singular
indubitabas
du zweifeltest
3. Person Singular
indubitabat
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
indubitabamus
wir zweifelten
2. Person Plural
indubitabatis
ihr zweifeltet
3. Person Plural
indubitabant
sie zweifelten
Passiv
1. Person Singular
indubitabar
2. Person Singular
indubitabaris indubitabare
3. Person Singular
indubitabatur
1. Person Plural
indubitabamur
2. Person Plural
indubitabamini
3. Person Plural
indubitabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitarem
ich zweifelte
2. Person Singular
indubitares
du zweifeltest
3. Person Singular
indubitaret
er/sie/es zweifelte
1. Person Plural
indubitaremus
wir zweifelten
2. Person Plural
indubitaretis
ihr zweifeltet
3. Person Plural
indubitarent
sie zweifelten
Passiv
1. Person Singular
indubitarer
2. Person Singular
indubitareris indubitarere
3. Person Singular
indubitaretur
1. Person Plural
indubitaremur
2. Person Plural
indubitaremini
3. Person Plural
indubitarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
indubitabo
ich werde zweifeln
2. Person Singular
indubitabis
du wirst zweifeln
3. Person Singular
indubitabit
er/sie/es wird zweifeln
1. Person Plural
indubitabimus
wir werden zweifeln
2. Person Plural
indubitabitis
ihr werdet zweifeln
3. Person Plural
indubitabunt
sie werden zweifeln
Passiv
1. Person Singular
indubitabor
2. Person Singular
indubitaberis indubitabere
3. Person Singular
indubitabitur
1. Person Plural
indubitabimur
2. Person Plural
indubitabimini
3. Person Plural
indubitabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitavi
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
indubitavisti
du hast gezweifelt
3. Person Singular
indubitavit
er/sie/es hat gezweifelt
1. Person Plural
indubitavimus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
indubitavistis
ihr habt gezweifelt
3. Person Plural
indubitaverunt indubitavere
sie haben gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
indubitatus sum
2. Person Singular
indubitatus es
3. Person Singular
indubitatus est
1. Person Plural
indubitati sumus
2. Person Plural
indubitati estis
3. Person Plural
indubitati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitaverim
ich habe gezweifelt
2. Person Singular
indubitaveris
du habest gezweifelt
3. Person Singular
indubitaverit
er/sie/es habe gezweifelt
1. Person Plural
indubitaverimus
wir haben gezweifelt
2. Person Plural
indubitaveritis
ihr habet gezweifelt
3. Person Plural
indubitaverint
sie haben gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
indubitatus sim
2. Person Singular
indubitatus sis
3. Person Singular
indubitatus sit
1. Person Plural
indubitati simus
2. Person Plural
indubitati sitis
3. Person Plural
indubitati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
indubitaveram
ich hatte gezweifelt
2. Person Singular
indubitaveras
du hattest gezweifelt
3. Person Singular
indubitaverat
er/sie/es hatte gezweifelt
1. Person Plural
indubitaveramus
wir hatten gezweifelt
2. Person Plural
indubitaveratis
ihr hattet gezweifelt
3. Person Plural
indubitaverant
sie hatten gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
indubitatus eram
2. Person Singular
indubitatus eras
3. Person Singular
indubitatus erat
1. Person Plural
indubitati eramus
2. Person Plural
indubitati eratis
3. Person Plural
indubitati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
indubitavissem
ich hätte gezweifelt
2. Person Singular
indubitavisses
du hättest gezweifelt
3. Person Singular
indubitavisset
er/sie/es hätte gezweifelt
1. Person Plural
indubitavissemus
wir hätten gezweifelt
2. Person Plural
indubitavissetis
ihr hättet gezweifelt
3. Person Plural
indubitavissent
sie hätten gezweifelt
Passiv
1. Person Singular
indubitatus essem
2. Person Singular
indubitatus esses
3. Person Singular
indubitatus esset
1. Person Plural
indubitati essemus
2. Person Plural
indubitati essetis
3. Person Plural
indubitati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
indubitavero
ich werde gezweifelt haben
2. Person Singular
indubitaveris
du wirst gezweifelt haben
3. Person Singular
indubitaverit
er/sie/es wird gezweifelt haben
1. Person Plural
indubitaverimus
wir werden gezweifelt haben
2. Person Plural
indubitaveritis
ihr werdet gezweifelt haben
3. Person Plural
indubitaverint
sie werden gezweifelt haben
Passiv
1. Person Singular
indubitatus ero
2. Person Singular
indubitatus eris
3. Person Singular
indubitatus erit
1. Person Plural
indubitati erimus
2. Person Plural
indubitati eritis
3. Person Plural
indubitati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
indubitare
zweifeln
Vorzeitigkeit
indubitavisse
gezweifelt haben
Nachzeitigkeit
indubitaturum esse
zweifeln werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
indubitari indubitarier
Vorzeitigkeit
indubitatum esse
Nachzeitigkeit
indubitatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
indubita
zweifle!
2. Person Plural
indubitate
zweifelt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
indubitato
3. Person Singular
indubitato
2. Person Plural
indubitatote
3. Person Plural
indubitanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
indubitare
das Zweifeln
Genitiv
indubitandi
des Zweifelnes
Dativ
indubitando
dem Zweifeln
Akkusativ
indubitandum
das Zweifeln
Ablativ
indubitando
durch das Zweifeln
Vokativ
indubitande
Zweifeln!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitandus
indubitanda
indubitandum
Genitiv
indubitandi
indubitandae
indubitandi
Dativ
indubitando
indubitandae
indubitando
Akkusativ
indubitandum
indubitandam
indubitandum
Ablativ
indubitando
indubitanda
indubitando
Vokativ
indubitande
indubitanda
indubitandum
Plural
Nominativ
indubitandi
indubitandae
indubitanda
Genitiv
indubitandorum
indubitandarum
indubitandorum
Dativ
indubitandis
indubitandis
indubitandis
Akkusativ
indubitandos
indubitandas
indubitanda
Ablativ
indubitandis
indubitandis
indubitandis
Vokativ
indubitandi
indubitandae
indubitanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitans
indubitans
indubitans
Genitiv
indubitantis
indubitantis
indubitantis
Dativ
indubitanti
indubitanti
indubitanti
Akkusativ
indubitantem
indubitantem
indubitans
Ablativ
indubitanti indubitante
indubitanti indubitante
indubitanti indubitante
Vokativ
indubitans
indubitans
indubitans
Plural
Nominativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Genitiv
indubitantium indubitantum
indubitantium indubitantum
indubitantium indubitantum
Dativ
indubitantibus
indubitantibus
indubitantibus
Akkusativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Ablativ
indubitantibus
indubitantibus
indubitantibus
Vokativ
indubitantes
indubitantes
indubitantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitatus
indubitata
indubitatum
Genitiv
indubitati
indubitatae
indubitati
Dativ
indubitato
indubitatae
indubitato
Akkusativ
indubitatum
indubitatam
indubitatum
Ablativ
indubitato
indubitata
indubitato
Vokativ
indubitate
indubitata
indubitatum
Plural
Nominativ
indubitati
indubitatae
indubitata
Genitiv
indubitatorum
indubitatarum
indubitatorum
Dativ
indubitatis
indubitatis
indubitatis
Akkusativ
indubitatos
indubitatas
indubitata
Ablativ
indubitatis
indubitatis
indubitatis
Vokativ
indubitati
indubitatae
indubitata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
indubitaturus
indubitatura
indubitaturum
Genitiv
indubitaturi
indubitaturae
indubitaturi
Dativ
indubitaturo
indubitaturae
indubitaturo
Akkusativ
indubitaturum
indubitaturam
indubitaturum
Ablativ
indubitaturo
indubitatura
indubitaturo
Vokativ
indubitature
indubitatura
indubitaturum
Plural
Nominativ
indubitaturi
indubitaturae
indubitatura
Genitiv
indubitaturorum
indubitaturarum
indubitaturorum
Dativ
indubitaturis
indubitaturis
indubitaturis
Akkusativ
indubitaturos
indubitaturas
indubitatura
Ablativ
indubitaturis
indubitaturis
indubitaturis
Vokativ
indubitaturi
indubitaturae
indubitatura
Supina
Supin I
Supin II
indubitatum
indubitatu