Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von inducere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort inductura auch noch Formen von: inductura (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| inducere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | anziehen beeinflussen bekanntmachen einführen (Darsteller) hineinführen über überziehen veranlassen ziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Ablativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Feminin Singular Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Akkusativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
| inductura | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Neutrum Plural Partizip Futur I Aktiv | Partizip von anziehen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich ziehe an |
| 2. Person Singular | inducis |
du ziehst an |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es zieht an |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir ziehen an |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr zieht an |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie ziehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde angezogen |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst angezogen |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird angezogen |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden angezogen |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet angezogen |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden angezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich ziehe an |
| 2. Person Singular | inducas |
du ziehest an |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es ziehe an |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir ziehen an |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr ziehet an |
| 3. Person Plural | inducant |
sie ziehen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde angezogen |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest angezogen |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde angezogen |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden angezogen |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet angezogen |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden angezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich zog an |
| 2. Person Singular | inducebas |
du zogst an |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es zog an |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir zogen an |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr zogt an |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie zogen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde angezogen |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest angezogen |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde angezogen |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden angezogen |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet angezogen |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden angezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich zöge an |
| 2. Person Singular | induceres |
du zögest an |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es zöge an |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir zögen an |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr zöget an |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie zögen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde angezogen |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest angezogen |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde angezogen |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden angezogen |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet angezogen |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden angezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde anziehen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst anziehen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird anziehen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden anziehen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet anziehen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden anziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde angezogen werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst angezogen werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird angezogen werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden angezogen werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet angezogen werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden angezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe angezogen |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast angezogen |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat angezogen |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben angezogen |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt angezogen |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin angezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist angezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist angezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind angezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid angezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind angezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe angezogen |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest angezogen |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe angezogen |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben angezogen |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet angezogen |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei angezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest angezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei angezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien angezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet angezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien angezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte angezogen |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest angezogen |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte angezogen |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten angezogen |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet angezogen |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war angezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst angezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war angezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren angezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart angezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren angezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte angezogen |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest angezogen |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte angezogen |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten angezogen |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet angezogen |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten angezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre angezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest angezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre angezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären angezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret angezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären angezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde angezogen haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst angezogen haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird angezogen haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden angezogen haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet angezogen haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden angezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde angezogen worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst angezogen worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird angezogen worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden angezogen worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet angezogen worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden angezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
anziehen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
angezogen haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
anziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
angezogen werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
angezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig angezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
ziehe an; zieh an! |
| 2. Person Plural | inducite |
zieht an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Anziehen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Anziehens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Anziehen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Anziehen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Anziehen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Anziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich beeinflusse |
| 2. Person Singular | inducis |
du beeinflusst |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es beeinflusst |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir beeinflussen |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr beeinflusst |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie beeinflussen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde beeinflusst |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst beeinflusst |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird beeinflusst |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden beeinflusst |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet beeinflusst |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden beeinflusst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich beeinflusse |
| 2. Person Singular | inducas |
du beeinflussest |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es beeinflusse |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir beeinflussen |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr beeinflusset |
| 3. Person Plural | inducant |
sie beeinflussen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde beeinflusst |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest beeinflusst |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde beeinflusst |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden beeinflusst |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet beeinflusst |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden beeinflusst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich beeinflusste |
| 2. Person Singular | inducebas |
du beeinflusstest |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es beeinflusste |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir beeinflussten |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr beeinflusstet |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie beeinflussten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde beeinflusst |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest beeinflusst |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde beeinflusst |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden beeinflusst |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet beeinflusst |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden beeinflusst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich beeinflusste |
| 2. Person Singular | induceres |
du beeinflusstest |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es beeinflusste |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir beeinflussten |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr beeinflusstet |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie beeinflussten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde beeinflusst |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest beeinflusst |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde beeinflusst |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden beeinflusst |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet beeinflusst |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden beeinflusst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde beeinflussen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst beeinflussen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird beeinflussen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden beeinflussen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet beeinflussen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden beeinflussen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde beeinflusst werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst beeinflusst werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird beeinflusst werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden beeinflusst werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet beeinflusst werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden beeinflusst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe beeinflusst |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast beeinflusst |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat beeinflusst |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben beeinflusst |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt beeinflusst |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben beeinflusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin beeinflusst worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist beeinflusst worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist beeinflusst worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind beeinflusst worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid beeinflusst worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind beeinflusst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe beeinflusst |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest beeinflusst |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe beeinflusst |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben beeinflusst |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet beeinflusst |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben beeinflusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei beeinflusst worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest beeinflusst worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei beeinflusst worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien beeinflusst worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet beeinflusst worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien beeinflusst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte beeinflusst |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest beeinflusst |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte beeinflusst |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten beeinflusst |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet beeinflusst |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten beeinflusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war beeinflusst worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst beeinflusst worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war beeinflusst worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren beeinflusst worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart beeinflusst worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren beeinflusst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte beeinflusst |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest beeinflusst |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte beeinflusst |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten beeinflusst |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet beeinflusst |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten beeinflusst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre beeinflusst worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest beeinflusst worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre beeinflusst worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären beeinflusst worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret beeinflusst worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären beeinflusst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde beeinflusst haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst beeinflusst haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird beeinflusst haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden beeinflusst haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet beeinflusst haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden beeinflusst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde beeinflusst worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst beeinflusst worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird beeinflusst worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden beeinflusst worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet beeinflusst worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden beeinflusst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
beeinflussen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
beeinflusst haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
beeinflussen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
beeinflusst werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
beeinflusst worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig beeinflusst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
beeinflusse; beeinfluss! |
| 2. Person Plural | inducite |
beeinflusst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Beeinflussen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Beeinflussens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Beeinflussen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Beeinflussen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Beeinflussen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Beeinflussen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich mache bekannt |
| 2. Person Singular | inducis |
du machst bekannt |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es macht bekannt |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir machen bekannt |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr macht bekannt |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie machen bekannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden bekanntgemacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich mache bekannt |
| 2. Person Singular | inducas |
du machest bekannt |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es mache bekannt |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir machen bekannt |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr machet bekannt |
| 3. Person Plural | inducant |
sie machen bekannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden bekanntgemacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich machte bekannt |
| 2. Person Singular | inducebas |
du machtest bekannt |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es machte bekannt |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir machten bekannt |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr machtet bekannt |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie machten bekannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden bekanntgemacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich machte bekannt |
| 2. Person Singular | induceres |
du machtest bekannt |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es machte bekannt |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir machten bekannt |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr machtet bekannt |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie machten bekannt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden bekanntgemacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde bekanntmachen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst bekanntmachen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird bekanntmachen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden bekanntmachen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet bekanntmachen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden bekanntmachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde bekanntgemacht werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst bekanntgemacht werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird bekanntgemacht werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden bekanntgemacht werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet bekanntgemacht werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden bekanntgemacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben bekanntgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin bekanntgemacht worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist bekanntgemacht worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist bekanntgemacht worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind bekanntgemacht worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid bekanntgemacht worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind bekanntgemacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben bekanntgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei bekanntgemacht worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest bekanntgemacht worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei bekanntgemacht worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien bekanntgemacht worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet bekanntgemacht worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien bekanntgemacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten bekanntgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war bekanntgemacht worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst bekanntgemacht worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war bekanntgemacht worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren bekanntgemacht worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart bekanntgemacht worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren bekanntgemacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte bekanntgemacht |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest bekanntgemacht |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte bekanntgemacht |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten bekanntgemacht |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet bekanntgemacht |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten bekanntgemacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre bekanntgemacht worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest bekanntgemacht worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre bekanntgemacht worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären bekanntgemacht worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret bekanntgemacht worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären bekanntgemacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde bekanntgemacht haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst bekanntgemacht haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird bekanntgemacht haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden bekanntgemacht haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet bekanntgemacht haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden bekanntgemacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde bekanntgemacht worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst bekanntgemacht worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird bekanntgemacht worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden bekanntgemacht worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet bekanntgemacht worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden bekanntgemacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
bekanntmachen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
bekanntgemacht haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
bekanntmachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
bekanntgemacht werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
bekanntgemacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig bekanntgemacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
mache bekannt; mach bekannt! |
| 2. Person Plural | inducite |
macht bekannt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Bekanntmachen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Bekanntmachens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Bekanntmachen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Bekanntmachen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Bekanntmachen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Bekanntmachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
|
| 2. Person Singular | inducis |
|
| 3. Person Singular | inducit |
|
| 1. Person Plural | inducimus |
|
| 2. Person Plural | inducitis |
|
| 3. Person Plural | inducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
|
| 2. Person Singular | induceris inducere |
|
| 3. Person Singular | inducitur |
|
| 1. Person Plural | inducimur |
|
| 2. Person Plural | inducimini |
|
| 3. Person Plural | inducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
|
| 2. Person Singular | inducas |
|
| 3. Person Singular | inducat |
|
| 1. Person Plural | inducamus |
|
| 2. Person Plural | inducatis |
|
| 3. Person Plural | inducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
|
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
|
| 3. Person Singular | inducatur |
|
| 1. Person Plural | inducamur |
|
| 2. Person Plural | inducamini |
|
| 3. Person Plural | inducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
|
| 2. Person Singular | inducebas |
|
| 3. Person Singular | inducebat |
|
| 1. Person Plural | inducebamus |
|
| 2. Person Plural | inducebatis |
|
| 3. Person Plural | inducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
|
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
|
| 3. Person Singular | inducebatur |
|
| 1. Person Plural | inducebamur |
|
| 2. Person Plural | inducebamini |
|
| 3. Person Plural | inducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
|
| 2. Person Singular | induceres |
|
| 3. Person Singular | induceret |
|
| 1. Person Plural | induceremus |
|
| 2. Person Plural | induceretis |
|
| 3. Person Plural | inducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
|
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
|
| 3. Person Singular | induceretur |
|
| 1. Person Plural | induceremur |
|
| 2. Person Plural | induceremini |
|
| 3. Person Plural | inducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
|
| 2. Person Singular | induces |
|
| 3. Person Singular | inducet |
|
| 1. Person Plural | inducemus |
|
| 2. Person Plural | inducetis |
|
| 3. Person Plural | inducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
|
| 2. Person Singular | induceris inducere |
|
| 3. Person Singular | inducetur |
|
| 1. Person Plural | inducemur |
|
| 2. Person Plural | inducemini |
|
| 3. Person Plural | inducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
|
| 2. Person Singular | induxisti |
|
| 3. Person Singular | induxit |
|
| 1. Person Plural | induximus |
|
| 2. Person Plural | induxistis |
|
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
|
| 2. Person Singular | inductus es |
|
| 3. Person Singular | inductus est |
|
| 1. Person Plural | inducti sumus |
|
| 2. Person Plural | inducti estis |
|
| 3. Person Plural | inducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
|
| 2. Person Singular | induxeris |
|
| 3. Person Singular | induxerit |
|
| 1. Person Plural | induxerimus |
|
| 2. Person Plural | induxeritis |
|
| 3. Person Plural | induxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
|
| 2. Person Singular | inductus sis |
|
| 3. Person Singular | inductus sit |
|
| 1. Person Plural | inducti simus |
|
| 2. Person Plural | inducti sitis |
|
| 3. Person Plural | inducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
|
| 2. Person Singular | induxeras |
|
| 3. Person Singular | induxerat |
|
| 1. Person Plural | induxeramus |
|
| 2. Person Plural | induxeratis |
|
| 3. Person Plural | induxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
|
| 2. Person Singular | inductus eras |
|
| 3. Person Singular | inductus erat |
|
| 1. Person Plural | inducti eramus |
|
| 2. Person Plural | inducti eratis |
|
| 3. Person Plural | inducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
|
| 2. Person Singular | induxisses |
|
| 3. Person Singular | induxisset |
|
| 1. Person Plural | induxissemus |
|
| 2. Person Plural | induxissetis |
|
| 3. Person Plural | induxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
|
| 2. Person Singular | inductus esses |
|
| 3. Person Singular | inductus esset |
|
| 1. Person Plural | inducti essemus |
|
| 2. Person Plural | inducti essetis |
|
| 3. Person Plural | inducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
|
| 2. Person Singular | induxeris |
|
| 3. Person Singular | induxerit |
|
| 1. Person Plural | induxerimus |
|
| 2. Person Plural | induxeritis |
|
| 3. Person Plural | induxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
|
| 2. Person Singular | inductus eris |
|
| 3. Person Singular | inductus erit |
|
| 1. Person Plural | inducti erimus |
|
| 2. Person Plural | inducti eritis |
|
| 3. Person Plural | inducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
|
| Vorzeitigkeit | induxisse |
|
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
|
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
! |
| 2. Person Plural | inducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
|
| Genitiv | inducendi inducundi |
|
| Dativ | inducendo inducundo |
|
| Akkusativ | inducendum inducundum |
|
| Ablativ | inducendo inducundo |
|
| Vokativ | inducende inducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich führe hinein |
| 2. Person Singular | inducis |
du führst hinein |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es führt hinein |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir führen hinein |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr führt hinein |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie führen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde hineingeführt |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst hineingeführt |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird hineingeführt |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden hineingeführt |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet hineingeführt |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden hineingeführt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich führe hinein |
| 2. Person Singular | inducas |
du führest hinein |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es führe hinein |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir führen hinein |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr führet hinein |
| 3. Person Plural | inducant |
sie führen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde hineingeführt |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest hineingeführt |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde hineingeführt |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden hineingeführt |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet hineingeführt |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden hineingeführt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich führte hinein |
| 2. Person Singular | inducebas |
du führtest hinein |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es führte hinein |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir führten hinein |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr führtet hinein |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie führten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde hineingeführt |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest hineingeführt |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde hineingeführt |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden hineingeführt |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet hineingeführt |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden hineingeführt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich führte hinein |
| 2. Person Singular | induceres |
du führtest hinein |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es führte hinein |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir führten hinein |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr führtet hinein |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie führten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde hineingeführt |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest hineingeführt |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde hineingeführt |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden hineingeführt |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet hineingeführt |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden hineingeführt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde hineinführen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst hineinführen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird hineinführen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden hineinführen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet hineinführen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden hineinführen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde hineingeführt werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst hineingeführt werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird hineingeführt werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden hineingeführt werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet hineingeführt werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden hineingeführt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe hineingeführt |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast hineingeführt |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat hineingeführt |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben hineingeführt |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt hineingeführt |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben hineingeführt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin hineingeführt worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist hineingeführt worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist hineingeführt worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind hineingeführt worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid hineingeführt worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind hineingeführt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe hineingeführt |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest hineingeführt |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe hineingeführt |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben hineingeführt |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet hineingeführt |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben hineingeführt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei hineingeführt worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest hineingeführt worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei hineingeführt worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien hineingeführt worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet hineingeführt worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien hineingeführt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte hineingeführt |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest hineingeführt |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte hineingeführt |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten hineingeführt |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet hineingeführt |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten hineingeführt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war hineingeführt worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst hineingeführt worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war hineingeführt worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren hineingeführt worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart hineingeführt worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren hineingeführt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte hineingeführt |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest hineingeführt |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte hineingeführt |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten hineingeführt |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet hineingeführt |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten hineingeführt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre hineingeführt worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest hineingeführt worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre hineingeführt worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären hineingeführt worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret hineingeführt worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären hineingeführt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde hineingeführt haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst hineingeführt haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird hineingeführt haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden hineingeführt haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet hineingeführt haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden hineingeführt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde hineingeführt worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst hineingeführt worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird hineingeführt worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden hineingeführt worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet hineingeführt worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden hineingeführt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
hineinführen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
hineingeführt haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
hineinführen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
hineingeführt werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
hineingeführt worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig hineingeführt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
führe hinein; führ hinein! |
| 2. Person Plural | inducite |
führt hinein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Hineinführen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Hineinführens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Hineinführen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Hineinführen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Hineinführen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Hineinführen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
|
| 2. Person Singular | inducis |
|
| 3. Person Singular | inducit |
|
| 1. Person Plural | inducimus |
|
| 2. Person Plural | inducitis |
|
| 3. Person Plural | inducunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
|
| 2. Person Singular | induceris inducere |
|
| 3. Person Singular | inducitur |
|
| 1. Person Plural | inducimur |
|
| 2. Person Plural | inducimini |
|
| 3. Person Plural | inducuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
|
| 2. Person Singular | inducas |
|
| 3. Person Singular | inducat |
|
| 1. Person Plural | inducamus |
|
| 2. Person Plural | inducatis |
|
| 3. Person Plural | inducant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
|
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
|
| 3. Person Singular | inducatur |
|
| 1. Person Plural | inducamur |
|
| 2. Person Plural | inducamini |
|
| 3. Person Plural | inducantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
|
| 2. Person Singular | inducebas |
|
| 3. Person Singular | inducebat |
|
| 1. Person Plural | inducebamus |
|
| 2. Person Plural | inducebatis |
|
| 3. Person Plural | inducebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
|
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
|
| 3. Person Singular | inducebatur |
|
| 1. Person Plural | inducebamur |
|
| 2. Person Plural | inducebamini |
|
| 3. Person Plural | inducebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
|
| 2. Person Singular | induceres |
|
| 3. Person Singular | induceret |
|
| 1. Person Plural | induceremus |
|
| 2. Person Plural | induceretis |
|
| 3. Person Plural | inducerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
|
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
|
| 3. Person Singular | induceretur |
|
| 1. Person Plural | induceremur |
|
| 2. Person Plural | induceremini |
|
| 3. Person Plural | inducerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
|
| 2. Person Singular | induces |
|
| 3. Person Singular | inducet |
|
| 1. Person Plural | inducemus |
|
| 2. Person Plural | inducetis |
|
| 3. Person Plural | inducent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
|
| 2. Person Singular | induceris inducere |
|
| 3. Person Singular | inducetur |
|
| 1. Person Plural | inducemur |
|
| 2. Person Plural | inducemini |
|
| 3. Person Plural | inducentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
|
| 2. Person Singular | induxisti |
|
| 3. Person Singular | induxit |
|
| 1. Person Plural | induximus |
|
| 2. Person Plural | induxistis |
|
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
|
| 2. Person Singular | inductus es |
|
| 3. Person Singular | inductus est |
|
| 1. Person Plural | inducti sumus |
|
| 2. Person Plural | inducti estis |
|
| 3. Person Plural | inducti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
|
| 2. Person Singular | induxeris |
|
| 3. Person Singular | induxerit |
|
| 1. Person Plural | induxerimus |
|
| 2. Person Plural | induxeritis |
|
| 3. Person Plural | induxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
|
| 2. Person Singular | inductus sis |
|
| 3. Person Singular | inductus sit |
|
| 1. Person Plural | inducti simus |
|
| 2. Person Plural | inducti sitis |
|
| 3. Person Plural | inducti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
|
| 2. Person Singular | induxeras |
|
| 3. Person Singular | induxerat |
|
| 1. Person Plural | induxeramus |
|
| 2. Person Plural | induxeratis |
|
| 3. Person Plural | induxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
|
| 2. Person Singular | inductus eras |
|
| 3. Person Singular | inductus erat |
|
| 1. Person Plural | inducti eramus |
|
| 2. Person Plural | inducti eratis |
|
| 3. Person Plural | inducti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
|
| 2. Person Singular | induxisses |
|
| 3. Person Singular | induxisset |
|
| 1. Person Plural | induxissemus |
|
| 2. Person Plural | induxissetis |
|
| 3. Person Plural | induxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
|
| 2. Person Singular | inductus esses |
|
| 3. Person Singular | inductus esset |
|
| 1. Person Plural | inducti essemus |
|
| 2. Person Plural | inducti essetis |
|
| 3. Person Plural | inducti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
|
| 2. Person Singular | induxeris |
|
| 3. Person Singular | induxerit |
|
| 1. Person Plural | induxerimus |
|
| 2. Person Plural | induxeritis |
|
| 3. Person Plural | induxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
|
| 2. Person Singular | inductus eris |
|
| 3. Person Singular | inductus erit |
|
| 1. Person Plural | inducti erimus |
|
| 2. Person Plural | inducti eritis |
|
| 3. Person Plural | inducti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
|
| Vorzeitigkeit | induxisse |
|
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
|
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
|
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
! |
| 2. Person Plural | inducite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
|
| Genitiv | inducendi inducundi |
|
| Dativ | inducendo inducundo |
|
| Akkusativ | inducendum inducundum |
|
| Ablativ | inducendo inducundo |
|
| Vokativ | inducende inducunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich überziehe |
| 2. Person Singular | inducis |
du überziehst |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es überzieht |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir überziehen |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr überzieht |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst überzogen |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird überzogen |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden überzogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich überziehe |
| 2. Person Singular | inducas |
du überziehest |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es überziehe |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir überziehen |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr überziehet |
| 3. Person Plural | inducant |
sie überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde überzogen |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest überzogen |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde überzogen |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden überzogen |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet überzogen |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden überzogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich überzog |
| 2. Person Singular | inducebas |
du überzogst |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es überzog |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir überzogen |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr überzogt |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde überzogen |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest überzogen |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde überzogen |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden überzogen |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet überzogen |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden überzogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich überzöge |
| 2. Person Singular | induceres |
du überzögest |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es überzöge |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir überzögen |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr überzöget |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie überzögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde überzogen |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest überzogen |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde überzogen |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden überzogen |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet überzogen |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden überzogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde überziehen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst überziehen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird überziehen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden überziehen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet überziehen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden überziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde überzogen werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst überzogen werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird überzogen werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden überzogen werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet überzogen werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden überzogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast überzogen |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat überzogen |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt überzogen |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin überzogen worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist überzogen worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist überzogen worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind überzogen worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid überzogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind überzogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe überzogen |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest überzogen |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe überzogen |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben überzogen |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet überzogen |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei überzogen worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest überzogen worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei überzogen worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien überzogen worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet überzogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien überzogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte überzogen |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest überzogen |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte überzogen |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten überzogen |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet überzogen |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war überzogen worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst überzogen worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war überzogen worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren überzogen worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart überzogen worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren überzogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte überzogen |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest überzogen |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte überzogen |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten überzogen |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet überzogen |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten überzogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre überzogen worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest überzogen worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre überzogen worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären überzogen worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret überzogen worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären überzogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde überzogen haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst überzogen haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird überzogen haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden überzogen haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet überzogen haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden überzogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde überzogen worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst überzogen worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird überzogen worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden überzogen worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet überzogen worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden überzogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
überziehen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
überzogen haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
überziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
überzogen werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
überzogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig überzogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
überziehe; überzieh! |
| 2. Person Plural | inducite |
überzieht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Überziehen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Überziehens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Überziehen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Überziehen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Überziehen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Überziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich veranlasse |
| 2. Person Singular | inducis |
du veranlasst |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es veranlasst |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir veranlassen |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr veranlasst |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie veranlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde veranlasst |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst veranlasst |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird veranlasst |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden veranlasst |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet veranlasst |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden veranlasst |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich veranlasse |
| 2. Person Singular | inducas |
du veranlassest |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es veranlasse |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir veranlassen |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr veranlasset |
| 3. Person Plural | inducant |
sie veranlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde veranlasst |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest veranlasst |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde veranlasst |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden veranlasst |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet veranlasst |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden veranlasst |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich veranlasste |
| 2. Person Singular | inducebas |
du veranlasstest |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es veranlasste |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir veranlassten |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr veranlasstet |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie veranlassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde veranlasst |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest veranlasst |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde veranlasst |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden veranlasst |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet veranlasst |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden veranlasst |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich veranlasste |
| 2. Person Singular | induceres |
du veranlasstest |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es veranlasste |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir veranlassten |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr veranlasstet |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie veranlassten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde veranlasst |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest veranlasst |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde veranlasst |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden veranlasst |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet veranlasst |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden veranlasst |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde veranlassen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst veranlassen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird veranlassen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden veranlassen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet veranlassen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden veranlassen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde veranlasst werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst veranlasst werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird veranlasst werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden veranlasst werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet veranlasst werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden veranlasst werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe veranlasst |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast veranlasst |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat veranlasst |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben veranlasst |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt veranlasst |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben veranlasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin veranlasst worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist veranlasst worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist veranlasst worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind veranlasst worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid veranlasst worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind veranlasst worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe veranlasst |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest veranlasst |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe veranlasst |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben veranlasst |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet veranlasst |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben veranlasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei veranlasst worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest veranlasst worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei veranlasst worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien veranlasst worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet veranlasst worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien veranlasst worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte veranlasst |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest veranlasst |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte veranlasst |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten veranlasst |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet veranlasst |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten veranlasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war veranlasst worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst veranlasst worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war veranlasst worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren veranlasst worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart veranlasst worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren veranlasst worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte veranlasst |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest veranlasst |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte veranlasst |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten veranlasst |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet veranlasst |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten veranlasst |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre veranlasst worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest veranlasst worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre veranlasst worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären veranlasst worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret veranlasst worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären veranlasst worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde veranlasst haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst veranlasst haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird veranlasst haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden veranlasst haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet veranlasst haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden veranlasst haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde veranlasst worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst veranlasst worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird veranlasst worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden veranlasst worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet veranlasst worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden veranlasst worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
veranlassen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
veranlasst haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
veranlassen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
veranlasst werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
veranlasst worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig veranlasst werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
veranlasse; veranlass! |
| 2. Person Plural | inducite |
veranlasst! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Veranlassen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Veranlassens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Veranlassen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Veranlassen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Veranlassen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Veranlassen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induco |
ich ziehe |
| 2. Person Singular | inducis |
du ziehst |
| 3. Person Singular | inducit |
er/sie/es zieht |
| 1. Person Plural | inducimus |
wir ziehen |
| 2. Person Plural | inducitis |
ihr zieht |
| 3. Person Plural | inducunt |
sie ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducor |
ich werde gezogen |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst gezogen |
| 3. Person Singular | inducitur |
er/sie/es wird gezogen |
| 1. Person Plural | inducimur |
wir werden gezogen |
| 2. Person Plural | inducimini |
ihr werdet gezogen |
| 3. Person Plural | inducuntur |
sie werden gezogen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich ziehe |
| 2. Person Singular | inducas |
du ziehest |
| 3. Person Singular | inducat |
er/sie/es ziehe |
| 1. Person Plural | inducamus |
wir ziehen |
| 2. Person Plural | inducatis |
ihr ziehet |
| 3. Person Plural | inducant |
sie ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde gezogen |
| 2. Person Singular | inducaris inducare |
du werdest gezogen |
| 3. Person Singular | inducatur |
er/sie/es werde gezogen |
| 1. Person Plural | inducamur |
wir werden gezogen |
| 2. Person Plural | inducamini |
ihr werdet gezogen |
| 3. Person Plural | inducantur |
sie werden gezogen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducebam |
ich zog |
| 2. Person Singular | inducebas |
du zogst |
| 3. Person Singular | inducebat |
er/sie/es zog |
| 1. Person Plural | inducebamus |
wir zogen |
| 2. Person Plural | inducebatis |
ihr zogt |
| 3. Person Plural | inducebant |
sie zogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducebar |
ich wurde gezogen |
| 2. Person Singular | inducebaris inducebare |
du wurdest gezogen |
| 3. Person Singular | inducebatur |
er/sie/es wurde gezogen |
| 1. Person Plural | inducebamur |
wir wurden gezogen |
| 2. Person Plural | inducebamini |
ihr wurdet gezogen |
| 3. Person Plural | inducebantur |
sie wurden gezogen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducerem |
ich zöge |
| 2. Person Singular | induceres |
du zögest |
| 3. Person Singular | induceret |
er/sie/es zöge |
| 1. Person Plural | induceremus |
wir zögen |
| 2. Person Plural | induceretis |
ihr zöget |
| 3. Person Plural | inducerent |
sie zögen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducerer |
ich würde gezogen |
| 2. Person Singular | inducereris inducerere |
du würdest gezogen |
| 3. Person Singular | induceretur |
er/sie/es würde gezogen |
| 1. Person Plural | induceremur |
wir würden gezogen |
| 2. Person Plural | induceremini |
ihr würdet gezogen |
| 3. Person Plural | inducerentur |
sie würden gezogen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | inducam |
ich werde ziehen |
| 2. Person Singular | induces |
du wirst ziehen |
| 3. Person Singular | inducet |
er/sie/es wird ziehen |
| 1. Person Plural | inducemus |
wir werden ziehen |
| 2. Person Plural | inducetis |
ihr werdet ziehen |
| 3. Person Plural | inducent |
sie werden ziehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inducar |
ich werde gezogen werden |
| 2. Person Singular | induceris inducere |
du wirst gezogen werden |
| 3. Person Singular | inducetur |
er/sie/es wird gezogen werden |
| 1. Person Plural | inducemur |
wir werden gezogen werden |
| 2. Person Plural | inducemini |
ihr werdet gezogen werden |
| 3. Person Plural | inducentur |
sie werden gezogen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxi |
ich habe gezogen |
| 2. Person Singular | induxisti |
du hast gezogen |
| 3. Person Singular | induxit |
er/sie/es hat gezogen |
| 1. Person Plural | induximus |
wir haben gezogen |
| 2. Person Plural | induxistis |
ihr habt gezogen |
| 3. Person Plural | induxerunt induxere |
sie haben gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sum |
ich bin gezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus es |
du bist gezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus est |
er/sie/es ist gezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti sumus |
wir sind gezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti estis |
ihr seid gezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sunt |
sie sind gezogen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxerim |
ich habe gezogen |
| 2. Person Singular | induxeris |
du habest gezogen |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es habe gezogen |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir haben gezogen |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr habet gezogen |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie haben gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus sim |
ich sei gezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus sis |
du seiest gezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus sit |
er/sie/es sei gezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti simus |
wir seien gezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti sitis |
ihr seiet gezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti sint |
sie seien gezogen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxeram |
ich hatte gezogen |
| 2. Person Singular | induxeras |
du hattest gezogen |
| 3. Person Singular | induxerat |
er/sie/es hatte gezogen |
| 1. Person Plural | induxeramus |
wir hatten gezogen |
| 2. Person Plural | induxeratis |
ihr hattet gezogen |
| 3. Person Plural | induxerant |
sie hatten gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus eram |
ich war gezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus eras |
du warst gezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus erat |
er/sie/es war gezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti eramus |
wir waren gezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti eratis |
ihr wart gezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti erant |
sie waren gezogen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxissem |
ich hätte gezogen |
| 2. Person Singular | induxisses |
du hättest gezogen |
| 3. Person Singular | induxisset |
er/sie/es hätte gezogen |
| 1. Person Plural | induxissemus |
wir hätten gezogen |
| 2. Person Plural | induxissetis |
ihr hättet gezogen |
| 3. Person Plural | induxissent |
sie hätten gezogen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus essem |
ich wäre gezogen worden |
| 2. Person Singular | inductus esses |
du wärest gezogen worden |
| 3. Person Singular | inductus esset |
er/sie/es wäre gezogen worden |
| 1. Person Plural | inducti essemus |
wir wären gezogen worden |
| 2. Person Plural | inducti essetis |
ihr wäret gezogen worden |
| 3. Person Plural | inducti essent |
sie wären gezogen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | induxero |
ich werde gezogen haben |
| 2. Person Singular | induxeris |
du wirst gezogen haben |
| 3. Person Singular | induxerit |
er/sie/es wird gezogen haben |
| 1. Person Plural | induxerimus |
wir werden gezogen haben |
| 2. Person Plural | induxeritis |
ihr werdet gezogen haben |
| 3. Person Plural | induxerint |
sie werden gezogen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | inductus ero |
ich werde gezogen worden sein |
| 2. Person Singular | inductus eris |
du wirst gezogen worden sein |
| 3. Person Singular | inductus erit |
er/sie/es wird gezogen worden sein |
| 1. Person Plural | inducti erimus |
wir werden gezogen worden sein |
| 2. Person Plural | inducti eritis |
ihr werdet gezogen worden sein |
| 3. Person Plural | inducti erunt |
sie werden gezogen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | inducere |
ziehen |
| Vorzeitigkeit | induxisse |
gezogen haben |
| Nachzeitigkeit | inducturum esse |
ziehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | induci inducier |
gezogen werden |
| Vorzeitigkeit | inductum esse |
gezogen worden sein |
| Nachzeitigkeit | inductum iri |
künftig gezogen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | induce induc |
ziehe; zieh! |
| 2. Person Plural | inducite |
zieht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | inducito |
| 3. Person Singular | inducito |
| 2. Person Plural | inducitote |
| 3. Person Plural | inducunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | inducere |
das Ziehen |
| Genitiv | inducendi inducundi |
des Ziehens |
| Dativ | inducendo inducundo |
dem Ziehen |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
das Ziehen |
| Ablativ | inducendo inducundo |
durch das Ziehen |
| Vokativ | inducende inducunde |
Ziehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducendus inducundus |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
| Genitiv | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducendi inducundi |
| Dativ | inducendo inducundo |
inducendae inducundae |
inducendo inducundo |
| Akkusativ | inducendum inducundum |
inducendam inducundam |
inducendum inducundum |
| Ablativ | inducendo inducundo |
inducenda inducunda |
inducendo inducundo |
| Vokativ | inducende inducunde |
inducenda inducunda |
inducendum inducundum |
Plural
| Nominativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
| Genitiv | inducendorum inducundorum |
inducendarum inducundarum |
inducendorum inducundorum |
| Dativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Akkusativ | inducendos inducundos |
inducendas inducundas |
inducenda inducunda |
| Ablativ | inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
inducendis inducundis |
| Vokativ | inducendi inducundi |
inducendae inducundae |
inducenda inducunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducens |
inducens |
inducens |
| Genitiv | inducentis |
inducentis |
inducentis |
| Dativ | inducenti |
inducenti |
inducenti |
| Akkusativ | inducentem |
inducentem |
inducens |
| Ablativ | inducenti inducente |
inducenti inducente |
inducenti inducente |
| Vokativ | inducens |
inducens |
inducens |
Plural
| Nominativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Genitiv | inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
inducentium inducentum |
| Dativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Akkusativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
| Ablativ | inducentibus |
inducentibus |
inducentibus |
| Vokativ | inducentes |
inducentes |
inducentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inductus |
inducta |
inductum |
| Genitiv | inducti |
inductae |
inducti |
| Dativ | inducto |
inductae |
inducto |
| Akkusativ | inductum |
inductam |
inductum |
| Ablativ | inducto |
inducta |
inducto |
| Vokativ | inducte |
inducta |
inductum |
Plural
| Nominativ | inducti |
inductae |
inducta |
| Genitiv | inductorum |
inductarum |
inductorum |
| Dativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Akkusativ | inductos |
inductas |
inducta |
| Ablativ | inductis |
inductis |
inductis |
| Vokativ | inducti |
inductae |
inducta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | inducturus |
inductura |
inducturum |
| Genitiv | inducturi |
inducturae |
inducturi |
| Dativ | inducturo |
inducturae |
inducturo |
| Akkusativ | inducturum |
inducturam |
inducturum |
| Ablativ | inducturo |
inductura |
inducturo |
| Vokativ | inducture |
inductura |
inducturum |
Plural
| Nominativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
| Genitiv | inducturorum |
inducturarum |
inducturorum |
| Dativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Akkusativ | inducturos |
inducturas |
inductura |
| Ablativ | inducturis |
inducturis |
inducturis |
| Vokativ | inducturi |
inducturae |
inductura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| inductum |
inductu |