Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulco
|
|
| 2. Person Singular |
indulcas
|
|
| 3. Person Singular |
indulcat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcamus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcatis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcor
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaris indulcare
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcamur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcamini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcem
|
|
| 2. Person Singular |
indulces
|
|
| 3. Person Singular |
indulcet
|
|
| 1. Person Plural |
indulcemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcer
|
|
| 2. Person Singular |
indulceris indulcere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcetur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcemur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcemini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabam
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabas
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabar
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabaris indulcabare
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcarem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcares
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaret
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcarer
|
|
| 2. Person Singular |
indulcareris indulcarere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabo
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabis
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabor
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaberis indulcabere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavi
|
|
| 2. Person Singular |
indulcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
indulcavit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverunt indulcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
indulcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
indulcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavero
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indulcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
indulcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indulcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indulcari indulcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indulcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indulcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indulca
|
! |
| 2. Person Plural |
indulcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indulcato
|
| 3. Person Singular |
indulcato
|
| 2. Person Plural |
indulcatote
|
| 3. Person Plural |
indulcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indulcare
|
|
| Genitiv |
indulcandi
|
|
| Dativ |
indulcando
|
|
| Akkusativ |
indulcandum
|
|
| Ablativ |
indulcando
|
|
| Vokativ |
indulcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcandus
|
indulcanda
|
indulcandum
|
| Genitiv |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcandi
|
| Dativ |
indulcando
|
indulcandae
|
indulcando
|
| Akkusativ |
indulcandum
|
indulcandam
|
indulcandum
|
| Ablativ |
indulcando
|
indulcanda
|
indulcando
|
| Vokativ |
indulcande
|
indulcanda
|
indulcandum
|
Plural
| Nominativ |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcanda
|
| Genitiv |
indulcandorum
|
indulcandarum
|
indulcandorum
|
| Dativ |
indulcandis
|
indulcandis
|
indulcandis
|
| Akkusativ |
indulcandos
|
indulcandas
|
indulcanda
|
| Ablativ |
indulcandis
|
indulcandis
|
indulcandis
|
| Vokativ |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcans
|
indulcans
|
indulcans
|
| Genitiv |
indulcantis
|
indulcantis
|
indulcantis
|
| Dativ |
indulcanti
|
indulcanti
|
indulcanti
|
| Akkusativ |
indulcantem
|
indulcantem
|
indulcans
|
| Ablativ |
indulcanti indulcante
|
indulcanti indulcante
|
indulcanti indulcante
|
| Vokativ |
indulcans
|
indulcans
|
indulcans
|
Plural
| Nominativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
| Genitiv |
indulcantium indulcantum
|
indulcantium indulcantum
|
indulcantium indulcantum
|
| Dativ |
indulcantibus
|
indulcantibus
|
indulcantibus
|
| Akkusativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
| Ablativ |
indulcantibus
|
indulcantibus
|
indulcantibus
|
| Vokativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcatus
|
indulcata
|
indulcatum
|
| Genitiv |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcati
|
| Dativ |
indulcato
|
indulcatae
|
indulcato
|
| Akkusativ |
indulcatum
|
indulcatam
|
indulcatum
|
| Ablativ |
indulcato
|
indulcata
|
indulcato
|
| Vokativ |
indulcate
|
indulcata
|
indulcatum
|
Plural
| Nominativ |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcata
|
| Genitiv |
indulcatorum
|
indulcatarum
|
indulcatorum
|
| Dativ |
indulcatis
|
indulcatis
|
indulcatis
|
| Akkusativ |
indulcatos
|
indulcatas
|
indulcata
|
| Ablativ |
indulcatis
|
indulcatis
|
indulcatis
|
| Vokativ |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcaturus
|
indulcatura
|
indulcaturum
|
| Genitiv |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcaturi
|
| Dativ |
indulcaturo
|
indulcaturae
|
indulcaturo
|
| Akkusativ |
indulcaturum
|
indulcaturam
|
indulcaturum
|
| Ablativ |
indulcaturo
|
indulcatura
|
indulcaturo
|
| Vokativ |
indulcature
|
indulcatura
|
indulcaturum
|
Plural
| Nominativ |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcatura
|
| Genitiv |
indulcaturorum
|
indulcaturarum
|
indulcaturorum
|
| Dativ |
indulcaturis
|
indulcaturis
|
indulcaturis
|
| Akkusativ |
indulcaturos
|
indulcaturas
|
indulcatura
|
| Ablativ |
indulcaturis
|
indulcaturis
|
indulcaturis
|
| Vokativ |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indulcatum
|
indulcatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulco
|
|
| 2. Person Singular |
indulcas
|
|
| 3. Person Singular |
indulcat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcamus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcatis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcor
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaris indulcare
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcamur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcamini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcem
|
|
| 2. Person Singular |
indulces
|
|
| 3. Person Singular |
indulcet
|
|
| 1. Person Plural |
indulcemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcer
|
|
| 2. Person Singular |
indulceris indulcere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcetur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcemur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcemini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabam
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabas
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabamus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabatis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabar
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabaris indulcabare
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabatur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabamur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabamini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcarem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcares
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaret
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaremus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaretis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcarer
|
|
| 2. Person Singular |
indulcareris indulcarere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaretur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaremur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaremini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabo
|
|
| 2. Person Singular |
indulcabis
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabitis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcabor
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaberis indulcabere
|
|
| 3. Person Singular |
indulcabitur
|
|
| 1. Person Plural |
indulcabimur
|
|
| 2. Person Plural |
indulcabimini
|
|
| 3. Person Plural |
indulcabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavi
|
|
| 2. Person Singular |
indulcavisti
|
|
| 3. Person Singular |
indulcavit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcavimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcavistis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverunt indulcavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus es
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus est
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati estis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcaverim
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati simus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcaveram
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveras
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavissem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcavisses
|
|
| 3. Person Singular |
indulcavisset
|
|
| 1. Person Plural |
indulcavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcavero
|
|
| 2. Person Singular |
indulcaveris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcaverit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indulcatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
indulcatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
indulcatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
indulcati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
indulcati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
indulcati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indulcare
|
|
| Vorzeitigkeit |
indulcavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indulcaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indulcari indulcarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
indulcatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
indulcatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indulca
|
! |
| 2. Person Plural |
indulcate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indulcato
|
| 3. Person Singular |
indulcato
|
| 2. Person Plural |
indulcatote
|
| 3. Person Plural |
indulcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indulcare
|
|
| Genitiv |
indulcandi
|
|
| Dativ |
indulcando
|
|
| Akkusativ |
indulcandum
|
|
| Ablativ |
indulcando
|
|
| Vokativ |
indulcande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcandus
|
indulcanda
|
indulcandum
|
| Genitiv |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcandi
|
| Dativ |
indulcando
|
indulcandae
|
indulcando
|
| Akkusativ |
indulcandum
|
indulcandam
|
indulcandum
|
| Ablativ |
indulcando
|
indulcanda
|
indulcando
|
| Vokativ |
indulcande
|
indulcanda
|
indulcandum
|
Plural
| Nominativ |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcanda
|
| Genitiv |
indulcandorum
|
indulcandarum
|
indulcandorum
|
| Dativ |
indulcandis
|
indulcandis
|
indulcandis
|
| Akkusativ |
indulcandos
|
indulcandas
|
indulcanda
|
| Ablativ |
indulcandis
|
indulcandis
|
indulcandis
|
| Vokativ |
indulcandi
|
indulcandae
|
indulcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcans
|
indulcans
|
indulcans
|
| Genitiv |
indulcantis
|
indulcantis
|
indulcantis
|
| Dativ |
indulcanti
|
indulcanti
|
indulcanti
|
| Akkusativ |
indulcantem
|
indulcantem
|
indulcans
|
| Ablativ |
indulcanti indulcante
|
indulcanti indulcante
|
indulcanti indulcante
|
| Vokativ |
indulcans
|
indulcans
|
indulcans
|
Plural
| Nominativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
| Genitiv |
indulcantium indulcantum
|
indulcantium indulcantum
|
indulcantium indulcantum
|
| Dativ |
indulcantibus
|
indulcantibus
|
indulcantibus
|
| Akkusativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
| Ablativ |
indulcantibus
|
indulcantibus
|
indulcantibus
|
| Vokativ |
indulcantes
|
indulcantes
|
indulcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcatus
|
indulcata
|
indulcatum
|
| Genitiv |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcati
|
| Dativ |
indulcato
|
indulcatae
|
indulcato
|
| Akkusativ |
indulcatum
|
indulcatam
|
indulcatum
|
| Ablativ |
indulcato
|
indulcata
|
indulcato
|
| Vokativ |
indulcate
|
indulcata
|
indulcatum
|
Plural
| Nominativ |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcata
|
| Genitiv |
indulcatorum
|
indulcatarum
|
indulcatorum
|
| Dativ |
indulcatis
|
indulcatis
|
indulcatis
|
| Akkusativ |
indulcatos
|
indulcatas
|
indulcata
|
| Ablativ |
indulcatis
|
indulcatis
|
indulcatis
|
| Vokativ |
indulcati
|
indulcatae
|
indulcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indulcaturus
|
indulcatura
|
indulcaturum
|
| Genitiv |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcaturi
|
| Dativ |
indulcaturo
|
indulcaturae
|
indulcaturo
|
| Akkusativ |
indulcaturum
|
indulcaturam
|
indulcaturum
|
| Ablativ |
indulcaturo
|
indulcatura
|
indulcaturo
|
| Vokativ |
indulcature
|
indulcatura
|
indulcaturum
|
Plural
| Nominativ |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcatura
|
| Genitiv |
indulcaturorum
|
indulcaturarum
|
indulcaturorum
|
| Dativ |
indulcaturis
|
indulcaturis
|
indulcaturis
|
| Akkusativ |
indulcaturos
|
indulcaturas
|
indulcatura
|
| Ablativ |
indulcaturis
|
indulcaturis
|
indulcaturis
|
| Vokativ |
indulcaturi
|
indulcaturae
|
indulcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indulcatum
|
indulcatu
|