Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusio
|
ich staffiere aus |
| 2. Person Singular |
indusias
|
du staffierst aus |
| 3. Person Singular |
indusiat
|
er/sie/es staffiert aus |
| 1. Person Plural |
indusiamus
|
wir staffieren aus |
| 2. Person Plural |
indusiatis
|
ihr staffiert aus |
| 3. Person Plural |
indusiant
|
sie staffieren aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusior
|
ich werde ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiaris indusiare
|
du wirst ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiatur
|
er/sie/es wird ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiamur
|
wir werden ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiamini
|
ihr werdet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiantur
|
sie werden ausstaffiert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiem
|
ich staffiere aus |
| 2. Person Singular |
indusies
|
du staffierest aus |
| 3. Person Singular |
indusiet
|
er/sie/es staffiere aus |
| 1. Person Plural |
indusiemus
|
wir staffieren aus |
| 2. Person Plural |
indusietis
|
ihr staffieret aus |
| 3. Person Plural |
indusient
|
sie staffieren aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusier
|
ich werde ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusieris indusiere
|
du werdest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusietur
|
er/sie/es werde ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiemur
|
wir werden ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiemini
|
ihr werdet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusientur
|
sie werden ausstaffiert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabam
|
ich staffierte aus |
| 2. Person Singular |
indusiabas
|
du staffiertest aus |
| 3. Person Singular |
indusiabat
|
er/sie/es staffierte aus |
| 1. Person Plural |
indusiabamus
|
wir staffierten aus |
| 2. Person Plural |
indusiabatis
|
ihr staffiertet aus |
| 3. Person Plural |
indusiabant
|
sie staffierten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabar
|
ich wurde ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiabaris indusiabare
|
du wurdest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiabatur
|
er/sie/es wurde ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiabamur
|
wir wurden ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiabamini
|
ihr wurdet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiabantur
|
sie wurden ausstaffiert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiarem
|
ich staffierte aus |
| 2. Person Singular |
indusiares
|
du staffiertest aus |
| 3. Person Singular |
indusiaret
|
er/sie/es staffierte aus |
| 1. Person Plural |
indusiaremus
|
wir staffierten aus |
| 2. Person Plural |
indusiaretis
|
ihr staffiertet aus |
| 3. Person Plural |
indusiarent
|
sie staffierten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiarer
|
ich würde ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiareris indusiarere
|
du würdest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiaretur
|
er/sie/es würde ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiaremur
|
wir würden ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiaremini
|
ihr würdet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiarentur
|
sie würden ausstaffiert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabo
|
ich werde ausstaffieren |
| 2. Person Singular |
indusiabis
|
du wirst ausstaffieren |
| 3. Person Singular |
indusiabit
|
er/sie/es wird ausstaffieren |
| 1. Person Plural |
indusiabimus
|
wir werden ausstaffieren |
| 2. Person Plural |
indusiabitis
|
ihr werdet ausstaffieren |
| 3. Person Plural |
indusiabunt
|
sie werden ausstaffieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabor
|
ich werde ausstaffiert werden |
| 2. Person Singular |
indusiaberis indusiabere
|
du wirst ausstaffiert werden |
| 3. Person Singular |
indusiabitur
|
er/sie/es wird ausstaffiert werden |
| 1. Person Plural |
indusiabimur
|
wir werden ausstaffiert werden |
| 2. Person Plural |
indusiabimini
|
ihr werdet ausstaffiert werden |
| 3. Person Plural |
indusiabuntur
|
sie werden ausstaffiert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavi
|
ich habe ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiavisti
|
du hast ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiavit
|
er/sie/es hat ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiavimus
|
wir haben ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiavistis
|
ihr habt ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiaverunt indusiavere
|
sie haben ausstaffiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus sum
|
ich bin ausstaffiert worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus es
|
du bist ausstaffiert worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus est
|
er/sie/es ist ausstaffiert worden |
| 1. Person Plural |
indusiati sumus
|
wir sind ausstaffiert worden |
| 2. Person Plural |
indusiati estis
|
ihr seid ausstaffiert worden |
| 3. Person Plural |
indusiati sunt
|
sie sind ausstaffiert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiaverim
|
ich habe ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiaveris
|
du habest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiaverit
|
er/sie/es habe ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiaverimus
|
wir haben ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiaveritis
|
ihr habet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiaverint
|
sie haben ausstaffiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus sim
|
ich sei ausstaffiert worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus sis
|
du seiest ausstaffiert worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus sit
|
er/sie/es sei ausstaffiert worden |
| 1. Person Plural |
indusiati simus
|
wir seien ausstaffiert worden |
| 2. Person Plural |
indusiati sitis
|
ihr seiet ausstaffiert worden |
| 3. Person Plural |
indusiati sint
|
sie seien ausstaffiert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiaveram
|
ich hatte ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiaveras
|
du hattest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiaverat
|
er/sie/es hatte ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiaveramus
|
wir hatten ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiaveratis
|
ihr hattet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiaverant
|
sie hatten ausstaffiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus eram
|
ich war ausstaffiert worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus eras
|
du warst ausstaffiert worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus erat
|
er/sie/es war ausstaffiert worden |
| 1. Person Plural |
indusiati eramus
|
wir waren ausstaffiert worden |
| 2. Person Plural |
indusiati eratis
|
ihr wart ausstaffiert worden |
| 3. Person Plural |
indusiati erant
|
sie waren ausstaffiert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavissem
|
ich hätte ausstaffiert |
| 2. Person Singular |
indusiavisses
|
du hättest ausstaffiert |
| 3. Person Singular |
indusiavisset
|
er/sie/es hätte ausstaffiert |
| 1. Person Plural |
indusiavissemus
|
wir hätten ausstaffiert |
| 2. Person Plural |
indusiavissetis
|
ihr hättet ausstaffiert |
| 3. Person Plural |
indusiavissent
|
sie hätten ausstaffiert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus essem
|
ich wäre ausstaffiert worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus esses
|
du wärest ausstaffiert worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus esset
|
er/sie/es wäre ausstaffiert worden |
| 1. Person Plural |
indusiati essemus
|
wir wären ausstaffiert worden |
| 2. Person Plural |
indusiati essetis
|
ihr wäret ausstaffiert worden |
| 3. Person Plural |
indusiati essent
|
sie wären ausstaffiert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavero
|
ich werde ausstaffiert haben |
| 2. Person Singular |
indusiaveris
|
du wirst ausstaffiert haben |
| 3. Person Singular |
indusiaverit
|
er/sie/es wird ausstaffiert haben |
| 1. Person Plural |
indusiaverimus
|
wir werden ausstaffiert haben |
| 2. Person Plural |
indusiaveritis
|
ihr werdet ausstaffiert haben |
| 3. Person Plural |
indusiaverint
|
sie werden ausstaffiert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus ero
|
ich werde ausstaffiert worden sein |
| 2. Person Singular |
indusiatus eris
|
du wirst ausstaffiert worden sein |
| 3. Person Singular |
indusiatus erit
|
er/sie/es wird ausstaffiert worden sein |
| 1. Person Plural |
indusiati erimus
|
wir werden ausstaffiert worden sein |
| 2. Person Plural |
indusiati eritis
|
ihr werdet ausstaffiert worden sein |
| 3. Person Plural |
indusiati erunt
|
sie werden ausstaffiert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indusiare
|
ausstaffieren |
| Vorzeitigkeit |
indusiavisse
|
ausstaffiert haben |
| Nachzeitigkeit |
indusiaturum esse
|
ausstaffieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indusiari indusiarier
|
ausstaffiert werden |
| Vorzeitigkeit |
indusiatum esse
|
ausstaffiert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
indusiatum iri
|
künftig ausstaffiert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indusia
|
staffiere aus; staffier aus! |
| 2. Person Plural |
indusiate
|
staffiert aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indusiato
|
| 3. Person Singular |
indusiato
|
| 2. Person Plural |
indusiatote
|
| 3. Person Plural |
indusianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indusiare
|
das Ausstaffieren |
| Genitiv |
indusiandi
|
des Ausstaffierens |
| Dativ |
indusiando
|
dem Ausstaffieren |
| Akkusativ |
indusiandum
|
das Ausstaffieren |
| Ablativ |
indusiando
|
durch das Ausstaffieren |
| Vokativ |
indusiande
|
Ausstaffieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiandus
|
indusianda
|
indusiandum
|
| Genitiv |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusiandi
|
| Dativ |
indusiando
|
indusiandae
|
indusiando
|
| Akkusativ |
indusiandum
|
indusiandam
|
indusiandum
|
| Ablativ |
indusiando
|
indusianda
|
indusiando
|
| Vokativ |
indusiande
|
indusianda
|
indusiandum
|
Plural
| Nominativ |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusianda
|
| Genitiv |
indusiandorum
|
indusiandarum
|
indusiandorum
|
| Dativ |
indusiandis
|
indusiandis
|
indusiandis
|
| Akkusativ |
indusiandos
|
indusiandas
|
indusianda
|
| Ablativ |
indusiandis
|
indusiandis
|
indusiandis
|
| Vokativ |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusians
|
indusians
|
indusians
|
| Genitiv |
indusiantis
|
indusiantis
|
indusiantis
|
| Dativ |
indusianti
|
indusianti
|
indusianti
|
| Akkusativ |
indusiantem
|
indusiantem
|
indusians
|
| Ablativ |
indusianti indusiante
|
indusianti indusiante
|
indusianti indusiante
|
| Vokativ |
indusians
|
indusians
|
indusians
|
Plural
| Nominativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
| Genitiv |
indusiantium indusiantum
|
indusiantium indusiantum
|
indusiantium indusiantum
|
| Dativ |
indusiantibus
|
indusiantibus
|
indusiantibus
|
| Akkusativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
| Ablativ |
indusiantibus
|
indusiantibus
|
indusiantibus
|
| Vokativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiatus
|
indusiata
|
indusiatum
|
| Genitiv |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiati
|
| Dativ |
indusiato
|
indusiatae
|
indusiato
|
| Akkusativ |
indusiatum
|
indusiatam
|
indusiatum
|
| Ablativ |
indusiato
|
indusiata
|
indusiato
|
| Vokativ |
indusiate
|
indusiata
|
indusiatum
|
Plural
| Nominativ |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiata
|
| Genitiv |
indusiatorum
|
indusiatarum
|
indusiatorum
|
| Dativ |
indusiatis
|
indusiatis
|
indusiatis
|
| Akkusativ |
indusiatos
|
indusiatas
|
indusiata
|
| Ablativ |
indusiatis
|
indusiatis
|
indusiatis
|
| Vokativ |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiaturus
|
indusiatura
|
indusiaturum
|
| Genitiv |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiaturi
|
| Dativ |
indusiaturo
|
indusiaturae
|
indusiaturo
|
| Akkusativ |
indusiaturum
|
indusiaturam
|
indusiaturum
|
| Ablativ |
indusiaturo
|
indusiatura
|
indusiaturo
|
| Vokativ |
indusiature
|
indusiatura
|
indusiaturum
|
Plural
| Nominativ |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiatura
|
| Genitiv |
indusiaturorum
|
indusiaturarum
|
indusiaturorum
|
| Dativ |
indusiaturis
|
indusiaturis
|
indusiaturis
|
| Akkusativ |
indusiaturos
|
indusiaturas
|
indusiatura
|
| Ablativ |
indusiaturis
|
indusiaturis
|
indusiaturis
|
| Vokativ |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indusiatum
|
indusiatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusio
|
ich bekleide |
| 2. Person Singular |
indusias
|
du bekleidest |
| 3. Person Singular |
indusiat
|
er/sie/es bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiamus
|
wir bekleiden |
| 2. Person Plural |
indusiatis
|
ihr bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiant
|
sie bekleiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusior
|
ich werde bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiaris indusiare
|
du wirst bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiatur
|
er/sie/es wird bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiamur
|
wir werden bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiamini
|
ihr werdet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiantur
|
sie werden bekleidet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiem
|
ich bekleide |
| 2. Person Singular |
indusies
|
du bekleidest |
| 3. Person Singular |
indusiet
|
er/sie/es bekleide |
| 1. Person Plural |
indusiemus
|
wir bekleiden |
| 2. Person Plural |
indusietis
|
ihr bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusient
|
sie bekleiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusier
|
ich werde bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusieris indusiere
|
du werdest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusietur
|
er/sie/es werde bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiemur
|
wir werden bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiemini
|
ihr werdet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusientur
|
sie werden bekleidet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabam
|
ich bekleidete |
| 2. Person Singular |
indusiabas
|
du bekleidetest |
| 3. Person Singular |
indusiabat
|
er/sie/es bekleidete |
| 1. Person Plural |
indusiabamus
|
wir bekleideten |
| 2. Person Plural |
indusiabatis
|
ihr bekleidetet |
| 3. Person Plural |
indusiabant
|
sie bekleideten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabar
|
ich wurde bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiabaris indusiabare
|
du wurdest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiabatur
|
er/sie/es wurde bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiabamur
|
wir wurden bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiabamini
|
ihr wurdet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiabantur
|
sie wurden bekleidet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiarem
|
ich bekleidete |
| 2. Person Singular |
indusiares
|
du bekleidetest |
| 3. Person Singular |
indusiaret
|
er/sie/es bekleidete |
| 1. Person Plural |
indusiaremus
|
wir bekleideten |
| 2. Person Plural |
indusiaretis
|
ihr bekleidetet |
| 3. Person Plural |
indusiarent
|
sie bekleideten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiarer
|
ich würde bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiareris indusiarere
|
du würdest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiaretur
|
er/sie/es würde bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiaremur
|
wir würden bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiaremini
|
ihr würdet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiarentur
|
sie würden bekleidet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabo
|
ich werde bekleiden |
| 2. Person Singular |
indusiabis
|
du wirst bekleiden |
| 3. Person Singular |
indusiabit
|
er/sie/es wird bekleiden |
| 1. Person Plural |
indusiabimus
|
wir werden bekleiden |
| 2. Person Plural |
indusiabitis
|
ihr werdet bekleiden |
| 3. Person Plural |
indusiabunt
|
sie werden bekleiden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiabor
|
ich werde bekleidet werden |
| 2. Person Singular |
indusiaberis indusiabere
|
du wirst bekleidet werden |
| 3. Person Singular |
indusiabitur
|
er/sie/es wird bekleidet werden |
| 1. Person Plural |
indusiabimur
|
wir werden bekleidet werden |
| 2. Person Plural |
indusiabimini
|
ihr werdet bekleidet werden |
| 3. Person Plural |
indusiabuntur
|
sie werden bekleidet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavi
|
ich habe bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiavisti
|
du hast bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiavit
|
er/sie/es hat bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiavimus
|
wir haben bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiavistis
|
ihr habt bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiaverunt indusiavere
|
sie haben bekleidet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus sum
|
ich bin bekleidet worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus es
|
du bist bekleidet worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus est
|
er/sie/es ist bekleidet worden |
| 1. Person Plural |
indusiati sumus
|
wir sind bekleidet worden |
| 2. Person Plural |
indusiati estis
|
ihr seid bekleidet worden |
| 3. Person Plural |
indusiati sunt
|
sie sind bekleidet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiaverim
|
ich habe bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiaveris
|
du habest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiaverit
|
er/sie/es habe bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiaverimus
|
wir haben bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiaveritis
|
ihr habet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiaverint
|
sie haben bekleidet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus sim
|
ich sei bekleidet worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus sis
|
du seiest bekleidet worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus sit
|
er/sie/es sei bekleidet worden |
| 1. Person Plural |
indusiati simus
|
wir seien bekleidet worden |
| 2. Person Plural |
indusiati sitis
|
ihr seiet bekleidet worden |
| 3. Person Plural |
indusiati sint
|
sie seien bekleidet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiaveram
|
ich hatte bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiaveras
|
du hattest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiaverat
|
er/sie/es hatte bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiaveramus
|
wir hatten bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiaveratis
|
ihr hattet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiaverant
|
sie hatten bekleidet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus eram
|
ich war bekleidet worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus eras
|
du warst bekleidet worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus erat
|
er/sie/es war bekleidet worden |
| 1. Person Plural |
indusiati eramus
|
wir waren bekleidet worden |
| 2. Person Plural |
indusiati eratis
|
ihr wart bekleidet worden |
| 3. Person Plural |
indusiati erant
|
sie waren bekleidet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavissem
|
ich hätte bekleidet |
| 2. Person Singular |
indusiavisses
|
du hättest bekleidet |
| 3. Person Singular |
indusiavisset
|
er/sie/es hätte bekleidet |
| 1. Person Plural |
indusiavissemus
|
wir hätten bekleidet |
| 2. Person Plural |
indusiavissetis
|
ihr hättet bekleidet |
| 3. Person Plural |
indusiavissent
|
sie hätten bekleidet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus essem
|
ich wäre bekleidet worden |
| 2. Person Singular |
indusiatus esses
|
du wärest bekleidet worden |
| 3. Person Singular |
indusiatus esset
|
er/sie/es wäre bekleidet worden |
| 1. Person Plural |
indusiati essemus
|
wir wären bekleidet worden |
| 2. Person Plural |
indusiati essetis
|
ihr wäret bekleidet worden |
| 3. Person Plural |
indusiati essent
|
sie wären bekleidet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiavero
|
ich werde bekleidet haben |
| 2. Person Singular |
indusiaveris
|
du wirst bekleidet haben |
| 3. Person Singular |
indusiaverit
|
er/sie/es wird bekleidet haben |
| 1. Person Plural |
indusiaverimus
|
wir werden bekleidet haben |
| 2. Person Plural |
indusiaveritis
|
ihr werdet bekleidet haben |
| 3. Person Plural |
indusiaverint
|
sie werden bekleidet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
indusiatus ero
|
ich werde bekleidet worden sein |
| 2. Person Singular |
indusiatus eris
|
du wirst bekleidet worden sein |
| 3. Person Singular |
indusiatus erit
|
er/sie/es wird bekleidet worden sein |
| 1. Person Plural |
indusiati erimus
|
wir werden bekleidet worden sein |
| 2. Person Plural |
indusiati eritis
|
ihr werdet bekleidet worden sein |
| 3. Person Plural |
indusiati erunt
|
sie werden bekleidet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indusiare
|
bekleiden |
| Vorzeitigkeit |
indusiavisse
|
bekleidet haben |
| Nachzeitigkeit |
indusiaturum esse
|
bekleiden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
indusiari indusiarier
|
bekleidet werden |
| Vorzeitigkeit |
indusiatum esse
|
bekleidet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
indusiatum iri
|
künftig bekleidet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
indusia
|
bekleide! |
| 2. Person Plural |
indusiate
|
bekleidet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
indusiato
|
| 3. Person Singular |
indusiato
|
| 2. Person Plural |
indusiatote
|
| 3. Person Plural |
indusianto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
indusiare
|
das Bekleiden |
| Genitiv |
indusiandi
|
des Bekleidens |
| Dativ |
indusiando
|
dem Bekleiden |
| Akkusativ |
indusiandum
|
das Bekleiden |
| Ablativ |
indusiando
|
durch das Bekleiden |
| Vokativ |
indusiande
|
Bekleiden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiandus
|
indusianda
|
indusiandum
|
| Genitiv |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusiandi
|
| Dativ |
indusiando
|
indusiandae
|
indusiando
|
| Akkusativ |
indusiandum
|
indusiandam
|
indusiandum
|
| Ablativ |
indusiando
|
indusianda
|
indusiando
|
| Vokativ |
indusiande
|
indusianda
|
indusiandum
|
Plural
| Nominativ |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusianda
|
| Genitiv |
indusiandorum
|
indusiandarum
|
indusiandorum
|
| Dativ |
indusiandis
|
indusiandis
|
indusiandis
|
| Akkusativ |
indusiandos
|
indusiandas
|
indusianda
|
| Ablativ |
indusiandis
|
indusiandis
|
indusiandis
|
| Vokativ |
indusiandi
|
indusiandae
|
indusianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusians
|
indusians
|
indusians
|
| Genitiv |
indusiantis
|
indusiantis
|
indusiantis
|
| Dativ |
indusianti
|
indusianti
|
indusianti
|
| Akkusativ |
indusiantem
|
indusiantem
|
indusians
|
| Ablativ |
indusianti indusiante
|
indusianti indusiante
|
indusianti indusiante
|
| Vokativ |
indusians
|
indusians
|
indusians
|
Plural
| Nominativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
| Genitiv |
indusiantium indusiantum
|
indusiantium indusiantum
|
indusiantium indusiantum
|
| Dativ |
indusiantibus
|
indusiantibus
|
indusiantibus
|
| Akkusativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
| Ablativ |
indusiantibus
|
indusiantibus
|
indusiantibus
|
| Vokativ |
indusiantes
|
indusiantes
|
indusiantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiatus
|
indusiata
|
indusiatum
|
| Genitiv |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiati
|
| Dativ |
indusiato
|
indusiatae
|
indusiato
|
| Akkusativ |
indusiatum
|
indusiatam
|
indusiatum
|
| Ablativ |
indusiato
|
indusiata
|
indusiato
|
| Vokativ |
indusiate
|
indusiata
|
indusiatum
|
Plural
| Nominativ |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiata
|
| Genitiv |
indusiatorum
|
indusiatarum
|
indusiatorum
|
| Dativ |
indusiatis
|
indusiatis
|
indusiatis
|
| Akkusativ |
indusiatos
|
indusiatas
|
indusiata
|
| Ablativ |
indusiatis
|
indusiatis
|
indusiatis
|
| Vokativ |
indusiati
|
indusiatae
|
indusiata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
indusiaturus
|
indusiatura
|
indusiaturum
|
| Genitiv |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiaturi
|
| Dativ |
indusiaturo
|
indusiaturae
|
indusiaturo
|
| Akkusativ |
indusiaturum
|
indusiaturam
|
indusiaturum
|
| Ablativ |
indusiaturo
|
indusiatura
|
indusiaturo
|
| Vokativ |
indusiature
|
indusiatura
|
indusiaturum
|
Plural
| Nominativ |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiatura
|
| Genitiv |
indusiaturorum
|
indusiaturarum
|
indusiaturorum
|
| Dativ |
indusiaturis
|
indusiaturis
|
indusiaturis
|
| Akkusativ |
indusiaturos
|
indusiaturas
|
indusiatura
|
| Ablativ |
indusiaturis
|
indusiaturis
|
indusiaturis
|
| Vokativ |
indusiaturi
|
indusiaturae
|
indusiatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
indusiatum
|
indusiatu
|