Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaeco
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
infaecas
|
du verunreinigst |
| 3. Person Singular |
infaecat
|
er/sie/es verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecamus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
infaecatis
|
ihr verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecant
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecor
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecaris infaecare
|
du wirst verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecatur
|
er/sie/es wird verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecamur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecamini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecantur
|
sie werden verunreinigt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecem
|
ich verunreinige |
| 2. Person Singular |
infaeces
|
du verunreinigest |
| 3. Person Singular |
infaecet
|
er/sie/es verunreinige |
| 1. Person Plural |
infaecemus
|
wir verunreinigen |
| 2. Person Plural |
infaecetis
|
ihr verunreiniget |
| 3. Person Plural |
infaecent
|
sie verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecer
|
ich werde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaeceris infaecere
|
du werdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecetur
|
er/sie/es werde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecemur
|
wir werden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecemini
|
ihr werdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecentur
|
sie werden verunreinigt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecabam
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
infaecabas
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
infaecabat
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
infaecabamus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
infaecabatis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
infaecabant
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecabar
|
ich wurde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecabaris infaecabare
|
du wurdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecabatur
|
er/sie/es wurde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecabamur
|
wir wurden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecabamini
|
ihr wurdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecabantur
|
sie wurden verunreinigt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecarem
|
ich verunreinigte |
| 2. Person Singular |
infaecares
|
du verunreinigtest |
| 3. Person Singular |
infaecaret
|
er/sie/es verunreinigte |
| 1. Person Plural |
infaecaremus
|
wir verunreinigten |
| 2. Person Plural |
infaecaretis
|
ihr verunreinigtet |
| 3. Person Plural |
infaecarent
|
sie verunreinigten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecarer
|
ich würde verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecareris infaecarere
|
du würdest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecaretur
|
er/sie/es würde verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecaremur
|
wir würden verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecaremini
|
ihr würdet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecarentur
|
sie würden verunreinigt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecabo
|
ich werde verunreinigen |
| 2. Person Singular |
infaecabis
|
du wirst verunreinigen |
| 3. Person Singular |
infaecabit
|
er/sie/es wird verunreinigen |
| 1. Person Plural |
infaecabimus
|
wir werden verunreinigen |
| 2. Person Plural |
infaecabitis
|
ihr werdet verunreinigen |
| 3. Person Plural |
infaecabunt
|
sie werden verunreinigen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecabor
|
ich werde verunreinigt werden |
| 2. Person Singular |
infaecaberis infaecabere
|
du wirst verunreinigt werden |
| 3. Person Singular |
infaecabitur
|
er/sie/es wird verunreinigt werden |
| 1. Person Plural |
infaecabimur
|
wir werden verunreinigt werden |
| 2. Person Plural |
infaecabimini
|
ihr werdet verunreinigt werden |
| 3. Person Plural |
infaecabuntur
|
sie werden verunreinigt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecavi
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecavisti
|
du hast verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecavit
|
er/sie/es hat verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecavimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecavistis
|
ihr habt verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecaverunt infaecavere
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecatus sum
|
ich bin verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
infaecatus es
|
du bist verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
infaecatus est
|
er/sie/es ist verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
infaecati sumus
|
wir sind verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
infaecati estis
|
ihr seid verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
infaecati sunt
|
sie sind verunreinigt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecaverim
|
ich habe verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecaveris
|
du habest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecaverit
|
er/sie/es habe verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecaverimus
|
wir haben verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecaveritis
|
ihr habet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecaverint
|
sie haben verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecatus sim
|
ich sei verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
infaecatus sis
|
du seiest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
infaecatus sit
|
er/sie/es sei verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
infaecati simus
|
wir seien verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
infaecati sitis
|
ihr seiet verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
infaecati sint
|
sie seien verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecaveram
|
ich hatte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecaveras
|
du hattest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecaverat
|
er/sie/es hatte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecaveramus
|
wir hatten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecaveratis
|
ihr hattet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecaverant
|
sie hatten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecatus eram
|
ich war verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
infaecatus eras
|
du warst verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
infaecatus erat
|
er/sie/es war verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
infaecati eramus
|
wir waren verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
infaecati eratis
|
ihr wart verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
infaecati erant
|
sie waren verunreinigt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecavissem
|
ich hätte verunreinigt |
| 2. Person Singular |
infaecavisses
|
du hättest verunreinigt |
| 3. Person Singular |
infaecavisset
|
er/sie/es hätte verunreinigt |
| 1. Person Plural |
infaecavissemus
|
wir hätten verunreinigt |
| 2. Person Plural |
infaecavissetis
|
ihr hättet verunreinigt |
| 3. Person Plural |
infaecavissent
|
sie hätten verunreinigt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecatus essem
|
ich wäre verunreinigt worden |
| 2. Person Singular |
infaecatus esses
|
du wärest verunreinigt worden |
| 3. Person Singular |
infaecatus esset
|
er/sie/es wäre verunreinigt worden |
| 1. Person Plural |
infaecati essemus
|
wir wären verunreinigt worden |
| 2. Person Plural |
infaecati essetis
|
ihr wäret verunreinigt worden |
| 3. Person Plural |
infaecati essent
|
sie wären verunreinigt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecavero
|
ich werde verunreinigt haben |
| 2. Person Singular |
infaecaveris
|
du wirst verunreinigt haben |
| 3. Person Singular |
infaecaverit
|
er/sie/es wird verunreinigt haben |
| 1. Person Plural |
infaecaverimus
|
wir werden verunreinigt haben |
| 2. Person Plural |
infaecaveritis
|
ihr werdet verunreinigt haben |
| 3. Person Plural |
infaecaverint
|
sie werden verunreinigt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infaecatus ero
|
ich werde verunreinigt worden sein |
| 2. Person Singular |
infaecatus eris
|
du wirst verunreinigt worden sein |
| 3. Person Singular |
infaecatus erit
|
er/sie/es wird verunreinigt worden sein |
| 1. Person Plural |
infaecati erimus
|
wir werden verunreinigt worden sein |
| 2. Person Plural |
infaecati eritis
|
ihr werdet verunreinigt worden sein |
| 3. Person Plural |
infaecati erunt
|
sie werden verunreinigt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infaecare
|
verunreinigen |
| Vorzeitigkeit |
infaecavisse
|
verunreinigt haben |
| Nachzeitigkeit |
infaecaturum esse
|
verunreinigen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infaecari infaecarier
|
verunreinigt werden |
| Vorzeitigkeit |
infaecatum esse
|
verunreinigt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infaecatum iri
|
künftig verunreinigt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infaeca
|
verunreinige; verunreinig! |
| 2. Person Plural |
infaecate
|
verunreinigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infaecato
|
| 3. Person Singular |
infaecato
|
| 2. Person Plural |
infaecatote
|
| 3. Person Plural |
infaecanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infaecare
|
das Verunreinigen |
| Genitiv |
infaecandi
|
des Verunreinigens |
| Dativ |
infaecando
|
dem Verunreinigen |
| Akkusativ |
infaecandum
|
das Verunreinigen |
| Ablativ |
infaecando
|
durch das Verunreinigen |
| Vokativ |
infaecande
|
Verunreinigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infaecandus
|
infaecanda
|
infaecandum
|
| Genitiv |
infaecandi
|
infaecandae
|
infaecandi
|
| Dativ |
infaecando
|
infaecandae
|
infaecando
|
| Akkusativ |
infaecandum
|
infaecandam
|
infaecandum
|
| Ablativ |
infaecando
|
infaecanda
|
infaecando
|
| Vokativ |
infaecande
|
infaecanda
|
infaecandum
|
Plural
| Nominativ |
infaecandi
|
infaecandae
|
infaecanda
|
| Genitiv |
infaecandorum
|
infaecandarum
|
infaecandorum
|
| Dativ |
infaecandis
|
infaecandis
|
infaecandis
|
| Akkusativ |
infaecandos
|
infaecandas
|
infaecanda
|
| Ablativ |
infaecandis
|
infaecandis
|
infaecandis
|
| Vokativ |
infaecandi
|
infaecandae
|
infaecanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infaecans
|
infaecans
|
infaecans
|
| Genitiv |
infaecantis
|
infaecantis
|
infaecantis
|
| Dativ |
infaecanti
|
infaecanti
|
infaecanti
|
| Akkusativ |
infaecantem
|
infaecantem
|
infaecans
|
| Ablativ |
infaecanti infaecante
|
infaecanti infaecante
|
infaecanti infaecante
|
| Vokativ |
infaecans
|
infaecans
|
infaecans
|
Plural
| Nominativ |
infaecantes
|
infaecantes
|
infaecantia
|
| Genitiv |
infaecantium infaecantum
|
infaecantium infaecantum
|
infaecantium infaecantum
|
| Dativ |
infaecantibus
|
infaecantibus
|
infaecantibus
|
| Akkusativ |
infaecantes
|
infaecantes
|
infaecantia
|
| Ablativ |
infaecantibus
|
infaecantibus
|
infaecantibus
|
| Vokativ |
infaecantes
|
infaecantes
|
infaecantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infaecatus
|
infaecata
|
infaecatum
|
| Genitiv |
infaecati
|
infaecatae
|
infaecati
|
| Dativ |
infaecato
|
infaecatae
|
infaecato
|
| Akkusativ |
infaecatum
|
infaecatam
|
infaecatum
|
| Ablativ |
infaecato
|
infaecata
|
infaecato
|
| Vokativ |
infaecate
|
infaecata
|
infaecatum
|
Plural
| Nominativ |
infaecati
|
infaecatae
|
infaecata
|
| Genitiv |
infaecatorum
|
infaecatarum
|
infaecatorum
|
| Dativ |
infaecatis
|
infaecatis
|
infaecatis
|
| Akkusativ |
infaecatos
|
infaecatas
|
infaecata
|
| Ablativ |
infaecatis
|
infaecatis
|
infaecatis
|
| Vokativ |
infaecati
|
infaecatae
|
infaecata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infaecaturus
|
infaecatura
|
infaecaturum
|
| Genitiv |
infaecaturi
|
infaecaturae
|
infaecaturi
|
| Dativ |
infaecaturo
|
infaecaturae
|
infaecaturo
|
| Akkusativ |
infaecaturum
|
infaecaturam
|
infaecaturum
|
| Ablativ |
infaecaturo
|
infaecatura
|
infaecaturo
|
| Vokativ |
infaecature
|
infaecatura
|
infaecaturum
|
Plural
| Nominativ |
infaecaturi
|
infaecaturae
|
infaecatura
|
| Genitiv |
infaecaturorum
|
infaecaturarum
|
infaecaturorum
|
| Dativ |
infaecaturis
|
infaecaturis
|
infaecaturis
|
| Akkusativ |
infaecaturos
|
infaecaturas
|
infaecatura
|
| Ablativ |
infaecaturis
|
infaecaturis
|
infaecaturis
|
| Vokativ |
infaecaturi
|
infaecaturae
|
infaecatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infaecatum
|
infaecatu
|