Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infanto
|
ich füttere |
| 2. Person Singular |
infantas
|
du fütterst |
| 3. Person Singular |
infantat
|
er/sie/es füttert |
| 1. Person Plural |
infantamus
|
wir füttern |
| 2. Person Plural |
infantatis
|
ihr füttert |
| 3. Person Plural |
infantant
|
sie füttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantor
|
ich werde gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantaris infantare
|
du wirst gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantatur
|
er/sie/es wird gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantamur
|
wir werden gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantamini
|
ihr werdet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantantur
|
sie werden gefüttert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantem
|
ich füttere |
| 2. Person Singular |
infantes
|
du fütterst |
| 3. Person Singular |
infantet
|
er/sie/es füttere |
| 1. Person Plural |
infantemus
|
wir füttern |
| 2. Person Plural |
infantetis
|
ihr füttert |
| 3. Person Plural |
infantent
|
sie füttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infanter
|
ich werde gefüttert |
| 2. Person Singular |
infanteris infantere
|
du werdest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantetur
|
er/sie/es werde gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantemur
|
wir werden gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantemini
|
ihr werdet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantentur
|
sie werden gefüttert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabam
|
ich fütterte |
| 2. Person Singular |
infantabas
|
du füttertest |
| 3. Person Singular |
infantabat
|
er/sie/es fütterte |
| 1. Person Plural |
infantabamus
|
wir fütterten |
| 2. Person Plural |
infantabatis
|
ihr füttertet |
| 3. Person Plural |
infantabant
|
sie fütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabar
|
ich wurde gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantabaris infantabare
|
du wurdest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantabatur
|
er/sie/es wurde gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantabamur
|
wir wurden gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantabamini
|
ihr wurdet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantabantur
|
sie wurden gefüttert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantarem
|
ich fütterte |
| 2. Person Singular |
infantares
|
du füttertest |
| 3. Person Singular |
infantaret
|
er/sie/es fütterte |
| 1. Person Plural |
infantaremus
|
wir fütterten |
| 2. Person Plural |
infantaretis
|
ihr füttertet |
| 3. Person Plural |
infantarent
|
sie fütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantarer
|
ich würde gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantareris infantarere
|
du würdest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantaretur
|
er/sie/es würde gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantaremur
|
wir würden gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantaremini
|
ihr würdet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantarentur
|
sie würden gefüttert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabo
|
ich werde füttern |
| 2. Person Singular |
infantabis
|
du wirst füttern |
| 3. Person Singular |
infantabit
|
er/sie/es wird füttern |
| 1. Person Plural |
infantabimus
|
wir werden füttern |
| 2. Person Plural |
infantabitis
|
ihr werdet füttern |
| 3. Person Plural |
infantabunt
|
sie werden füttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabor
|
ich werde gefüttert werden |
| 2. Person Singular |
infantaberis infantabere
|
du wirst gefüttert werden |
| 3. Person Singular |
infantabitur
|
er/sie/es wird gefüttert werden |
| 1. Person Plural |
infantabimur
|
wir werden gefüttert werden |
| 2. Person Plural |
infantabimini
|
ihr werdet gefüttert werden |
| 3. Person Plural |
infantabuntur
|
sie werden gefüttert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavi
|
ich habe gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantavisti
|
du hast gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantavit
|
er/sie/es hat gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantavimus
|
wir haben gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantavistis
|
ihr habt gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantaverunt infantavere
|
sie haben gefüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus sum
|
ich bin gefüttert worden |
| 2. Person Singular |
infantatus es
|
du bist gefüttert worden |
| 3. Person Singular |
infantatus est
|
er/sie/es ist gefüttert worden |
| 1. Person Plural |
infantati sumus
|
wir sind gefüttert worden |
| 2. Person Plural |
infantati estis
|
ihr seid gefüttert worden |
| 3. Person Plural |
infantati sunt
|
sie sind gefüttert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantaverim
|
ich habe gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantaveris
|
du habest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantaverit
|
er/sie/es habe gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantaverimus
|
wir haben gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantaveritis
|
ihr habet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantaverint
|
sie haben gefüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus sim
|
ich sei gefüttert worden |
| 2. Person Singular |
infantatus sis
|
du seiest gefüttert worden |
| 3. Person Singular |
infantatus sit
|
er/sie/es sei gefüttert worden |
| 1. Person Plural |
infantati simus
|
wir seien gefüttert worden |
| 2. Person Plural |
infantati sitis
|
ihr seiet gefüttert worden |
| 3. Person Plural |
infantati sint
|
sie seien gefüttert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantaveram
|
ich hatte gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantaveras
|
du hattest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantaverat
|
er/sie/es hatte gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantaveramus
|
wir hatten gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantaveratis
|
ihr hattet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantaverant
|
sie hatten gefüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus eram
|
ich war gefüttert worden |
| 2. Person Singular |
infantatus eras
|
du warst gefüttert worden |
| 3. Person Singular |
infantatus erat
|
er/sie/es war gefüttert worden |
| 1. Person Plural |
infantati eramus
|
wir waren gefüttert worden |
| 2. Person Plural |
infantati eratis
|
ihr wart gefüttert worden |
| 3. Person Plural |
infantati erant
|
sie waren gefüttert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavissem
|
ich hätte gefüttert |
| 2. Person Singular |
infantavisses
|
du hättest gefüttert |
| 3. Person Singular |
infantavisset
|
er/sie/es hätte gefüttert |
| 1. Person Plural |
infantavissemus
|
wir hätten gefüttert |
| 2. Person Plural |
infantavissetis
|
ihr hättet gefüttert |
| 3. Person Plural |
infantavissent
|
sie hätten gefüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus essem
|
ich wäre gefüttert worden |
| 2. Person Singular |
infantatus esses
|
du wärest gefüttert worden |
| 3. Person Singular |
infantatus esset
|
er/sie/es wäre gefüttert worden |
| 1. Person Plural |
infantati essemus
|
wir wären gefüttert worden |
| 2. Person Plural |
infantati essetis
|
ihr wäret gefüttert worden |
| 3. Person Plural |
infantati essent
|
sie wären gefüttert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavero
|
ich werde gefüttert haben |
| 2. Person Singular |
infantaveris
|
du wirst gefüttert haben |
| 3. Person Singular |
infantaverit
|
er/sie/es wird gefüttert haben |
| 1. Person Plural |
infantaverimus
|
wir werden gefüttert haben |
| 2. Person Plural |
infantaveritis
|
ihr werdet gefüttert haben |
| 3. Person Plural |
infantaverint
|
sie werden gefüttert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus ero
|
ich werde gefüttert worden sein |
| 2. Person Singular |
infantatus eris
|
du wirst gefüttert worden sein |
| 3. Person Singular |
infantatus erit
|
er/sie/es wird gefüttert worden sein |
| 1. Person Plural |
infantati erimus
|
wir werden gefüttert worden sein |
| 2. Person Plural |
infantati eritis
|
ihr werdet gefüttert worden sein |
| 3. Person Plural |
infantati erunt
|
sie werden gefüttert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infantare
|
füttern |
| Vorzeitigkeit |
infantavisse
|
gefüttert haben |
| Nachzeitigkeit |
infantaturum esse
|
füttern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infantari infantarier
|
gefüttert werden |
| Vorzeitigkeit |
infantatum esse
|
gefüttert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infantatum iri
|
künftig gefüttert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infanta
|
füttere! |
| 2. Person Plural |
infantate
|
füttert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infantato
|
| 3. Person Singular |
infantato
|
| 2. Person Plural |
infantatote
|
| 3. Person Plural |
infantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infantare
|
das Füttern |
| Genitiv |
infantandi
|
des Fütternes |
| Dativ |
infantando
|
dem Füttern |
| Akkusativ |
infantandum
|
das Füttern |
| Ablativ |
infantando
|
durch das Füttern |
| Vokativ |
infantande
|
Füttern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantandus
|
infantanda
|
infantandum
|
| Genitiv |
infantandi
|
infantandae
|
infantandi
|
| Dativ |
infantando
|
infantandae
|
infantando
|
| Akkusativ |
infantandum
|
infantandam
|
infantandum
|
| Ablativ |
infantando
|
infantanda
|
infantando
|
| Vokativ |
infantande
|
infantanda
|
infantandum
|
Plural
| Nominativ |
infantandi
|
infantandae
|
infantanda
|
| Genitiv |
infantandorum
|
infantandarum
|
infantandorum
|
| Dativ |
infantandis
|
infantandis
|
infantandis
|
| Akkusativ |
infantandos
|
infantandas
|
infantanda
|
| Ablativ |
infantandis
|
infantandis
|
infantandis
|
| Vokativ |
infantandi
|
infantandae
|
infantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantans
|
infantans
|
infantans
|
| Genitiv |
infantantis
|
infantantis
|
infantantis
|
| Dativ |
infantanti
|
infantanti
|
infantanti
|
| Akkusativ |
infantantem
|
infantantem
|
infantans
|
| Ablativ |
infantanti infantante
|
infantanti infantante
|
infantanti infantante
|
| Vokativ |
infantans
|
infantans
|
infantans
|
Plural
| Nominativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
| Genitiv |
infantantium infantantum
|
infantantium infantantum
|
infantantium infantantum
|
| Dativ |
infantantibus
|
infantantibus
|
infantantibus
|
| Akkusativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
| Ablativ |
infantantibus
|
infantantibus
|
infantantibus
|
| Vokativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantatus
|
infantata
|
infantatum
|
| Genitiv |
infantati
|
infantatae
|
infantati
|
| Dativ |
infantato
|
infantatae
|
infantato
|
| Akkusativ |
infantatum
|
infantatam
|
infantatum
|
| Ablativ |
infantato
|
infantata
|
infantato
|
| Vokativ |
infantate
|
infantata
|
infantatum
|
Plural
| Nominativ |
infantati
|
infantatae
|
infantata
|
| Genitiv |
infantatorum
|
infantatarum
|
infantatorum
|
| Dativ |
infantatis
|
infantatis
|
infantatis
|
| Akkusativ |
infantatos
|
infantatas
|
infantata
|
| Ablativ |
infantatis
|
infantatis
|
infantatis
|
| Vokativ |
infantati
|
infantatae
|
infantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantaturus
|
infantatura
|
infantaturum
|
| Genitiv |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantaturi
|
| Dativ |
infantaturo
|
infantaturae
|
infantaturo
|
| Akkusativ |
infantaturum
|
infantaturam
|
infantaturum
|
| Ablativ |
infantaturo
|
infantatura
|
infantaturo
|
| Vokativ |
infantature
|
infantatura
|
infantaturum
|
Plural
| Nominativ |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantatura
|
| Genitiv |
infantaturorum
|
infantaturarum
|
infantaturorum
|
| Dativ |
infantaturis
|
infantaturis
|
infantaturis
|
| Akkusativ |
infantaturos
|
infantaturas
|
infantatura
|
| Ablativ |
infantaturis
|
infantaturis
|
infantaturis
|
| Vokativ |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infantatum
|
infantatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infanto
|
ich nähre |
| 2. Person Singular |
infantas
|
du nährst |
| 3. Person Singular |
infantat
|
er/sie/es nährt |
| 1. Person Plural |
infantamus
|
wir nähren |
| 2. Person Plural |
infantatis
|
ihr nährt |
| 3. Person Plural |
infantant
|
sie nähren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantor
|
ich werde genährt |
| 2. Person Singular |
infantaris infantare
|
du wirst genährt |
| 3. Person Singular |
infantatur
|
er/sie/es wird genährt |
| 1. Person Plural |
infantamur
|
wir werden genährt |
| 2. Person Plural |
infantamini
|
ihr werdet genährt |
| 3. Person Plural |
infantantur
|
sie werden genährt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantem
|
ich nähre |
| 2. Person Singular |
infantes
|
du nährest |
| 3. Person Singular |
infantet
|
er/sie/es nähre |
| 1. Person Plural |
infantemus
|
wir nähren |
| 2. Person Plural |
infantetis
|
ihr nähret |
| 3. Person Plural |
infantent
|
sie nähren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infanter
|
ich werde genährt |
| 2. Person Singular |
infanteris infantere
|
du werdest genährt |
| 3. Person Singular |
infantetur
|
er/sie/es werde genährt |
| 1. Person Plural |
infantemur
|
wir werden genährt |
| 2. Person Plural |
infantemini
|
ihr werdet genährt |
| 3. Person Plural |
infantentur
|
sie werden genährt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabam
|
ich nährte |
| 2. Person Singular |
infantabas
|
du nährtest |
| 3. Person Singular |
infantabat
|
er/sie/es nährte |
| 1. Person Plural |
infantabamus
|
wir nährten |
| 2. Person Plural |
infantabatis
|
ihr nährtet |
| 3. Person Plural |
infantabant
|
sie nährten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabar
|
ich wurde genährt |
| 2. Person Singular |
infantabaris infantabare
|
du wurdest genährt |
| 3. Person Singular |
infantabatur
|
er/sie/es wurde genährt |
| 1. Person Plural |
infantabamur
|
wir wurden genährt |
| 2. Person Plural |
infantabamini
|
ihr wurdet genährt |
| 3. Person Plural |
infantabantur
|
sie wurden genährt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantarem
|
ich nährte |
| 2. Person Singular |
infantares
|
du nährtest |
| 3. Person Singular |
infantaret
|
er/sie/es nährte |
| 1. Person Plural |
infantaremus
|
wir nährten |
| 2. Person Plural |
infantaretis
|
ihr nährtet |
| 3. Person Plural |
infantarent
|
sie nährten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantarer
|
ich würde genährt |
| 2. Person Singular |
infantareris infantarere
|
du würdest genährt |
| 3. Person Singular |
infantaretur
|
er/sie/es würde genährt |
| 1. Person Plural |
infantaremur
|
wir würden genährt |
| 2. Person Plural |
infantaremini
|
ihr würdet genährt |
| 3. Person Plural |
infantarentur
|
sie würden genährt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabo
|
ich werde nähren |
| 2. Person Singular |
infantabis
|
du wirst nähren |
| 3. Person Singular |
infantabit
|
er/sie/es wird nähren |
| 1. Person Plural |
infantabimus
|
wir werden nähren |
| 2. Person Plural |
infantabitis
|
ihr werdet nähren |
| 3. Person Plural |
infantabunt
|
sie werden nähren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantabor
|
ich werde genährt werden |
| 2. Person Singular |
infantaberis infantabere
|
du wirst genährt werden |
| 3. Person Singular |
infantabitur
|
er/sie/es wird genährt werden |
| 1. Person Plural |
infantabimur
|
wir werden genährt werden |
| 2. Person Plural |
infantabimini
|
ihr werdet genährt werden |
| 3. Person Plural |
infantabuntur
|
sie werden genährt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavi
|
ich habe genährt |
| 2. Person Singular |
infantavisti
|
du hast genährt |
| 3. Person Singular |
infantavit
|
er/sie/es hat genährt |
| 1. Person Plural |
infantavimus
|
wir haben genährt |
| 2. Person Plural |
infantavistis
|
ihr habt genährt |
| 3. Person Plural |
infantaverunt infantavere
|
sie haben genährt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus sum
|
ich bin genährt worden |
| 2. Person Singular |
infantatus es
|
du bist genährt worden |
| 3. Person Singular |
infantatus est
|
er/sie/es ist genährt worden |
| 1. Person Plural |
infantati sumus
|
wir sind genährt worden |
| 2. Person Plural |
infantati estis
|
ihr seid genährt worden |
| 3. Person Plural |
infantati sunt
|
sie sind genährt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantaverim
|
ich habe genährt |
| 2. Person Singular |
infantaveris
|
du habest genährt |
| 3. Person Singular |
infantaverit
|
er/sie/es habe genährt |
| 1. Person Plural |
infantaverimus
|
wir haben genährt |
| 2. Person Plural |
infantaveritis
|
ihr habet genährt |
| 3. Person Plural |
infantaverint
|
sie haben genährt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus sim
|
ich sei genährt worden |
| 2. Person Singular |
infantatus sis
|
du seiest genährt worden |
| 3. Person Singular |
infantatus sit
|
er/sie/es sei genährt worden |
| 1. Person Plural |
infantati simus
|
wir seien genährt worden |
| 2. Person Plural |
infantati sitis
|
ihr seiet genährt worden |
| 3. Person Plural |
infantati sint
|
sie seien genährt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantaveram
|
ich hatte genährt |
| 2. Person Singular |
infantaveras
|
du hattest genährt |
| 3. Person Singular |
infantaverat
|
er/sie/es hatte genährt |
| 1. Person Plural |
infantaveramus
|
wir hatten genährt |
| 2. Person Plural |
infantaveratis
|
ihr hattet genährt |
| 3. Person Plural |
infantaverant
|
sie hatten genährt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus eram
|
ich war genährt worden |
| 2. Person Singular |
infantatus eras
|
du warst genährt worden |
| 3. Person Singular |
infantatus erat
|
er/sie/es war genährt worden |
| 1. Person Plural |
infantati eramus
|
wir waren genährt worden |
| 2. Person Plural |
infantati eratis
|
ihr wart genährt worden |
| 3. Person Plural |
infantati erant
|
sie waren genährt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavissem
|
ich hätte genährt |
| 2. Person Singular |
infantavisses
|
du hättest genährt |
| 3. Person Singular |
infantavisset
|
er/sie/es hätte genährt |
| 1. Person Plural |
infantavissemus
|
wir hätten genährt |
| 2. Person Plural |
infantavissetis
|
ihr hättet genährt |
| 3. Person Plural |
infantavissent
|
sie hätten genährt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus essem
|
ich wäre genährt worden |
| 2. Person Singular |
infantatus esses
|
du wärest genährt worden |
| 3. Person Singular |
infantatus esset
|
er/sie/es wäre genährt worden |
| 1. Person Plural |
infantati essemus
|
wir wären genährt worden |
| 2. Person Plural |
infantati essetis
|
ihr wäret genährt worden |
| 3. Person Plural |
infantati essent
|
sie wären genährt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infantavero
|
ich werde genährt haben |
| 2. Person Singular |
infantaveris
|
du wirst genährt haben |
| 3. Person Singular |
infantaverit
|
er/sie/es wird genährt haben |
| 1. Person Plural |
infantaverimus
|
wir werden genährt haben |
| 2. Person Plural |
infantaveritis
|
ihr werdet genährt haben |
| 3. Person Plural |
infantaverint
|
sie werden genährt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infantatus ero
|
ich werde genährt worden sein |
| 2. Person Singular |
infantatus eris
|
du wirst genährt worden sein |
| 3. Person Singular |
infantatus erit
|
er/sie/es wird genährt worden sein |
| 1. Person Plural |
infantati erimus
|
wir werden genährt worden sein |
| 2. Person Plural |
infantati eritis
|
ihr werdet genährt worden sein |
| 3. Person Plural |
infantati erunt
|
sie werden genährt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infantare
|
nähren |
| Vorzeitigkeit |
infantavisse
|
genährt haben |
| Nachzeitigkeit |
infantaturum esse
|
nähren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infantari infantarier
|
genährt werden |
| Vorzeitigkeit |
infantatum esse
|
genährt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infantatum iri
|
künftig genährt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infanta
|
nähre; nähr! |
| 2. Person Plural |
infantate
|
nährt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infantato
|
| 3. Person Singular |
infantato
|
| 2. Person Plural |
infantatote
|
| 3. Person Plural |
infantanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infantare
|
das Nähren |
| Genitiv |
infantandi
|
des Nährens |
| Dativ |
infantando
|
dem Nähren |
| Akkusativ |
infantandum
|
das Nähren |
| Ablativ |
infantando
|
durch das Nähren |
| Vokativ |
infantande
|
Nähren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantandus
|
infantanda
|
infantandum
|
| Genitiv |
infantandi
|
infantandae
|
infantandi
|
| Dativ |
infantando
|
infantandae
|
infantando
|
| Akkusativ |
infantandum
|
infantandam
|
infantandum
|
| Ablativ |
infantando
|
infantanda
|
infantando
|
| Vokativ |
infantande
|
infantanda
|
infantandum
|
Plural
| Nominativ |
infantandi
|
infantandae
|
infantanda
|
| Genitiv |
infantandorum
|
infantandarum
|
infantandorum
|
| Dativ |
infantandis
|
infantandis
|
infantandis
|
| Akkusativ |
infantandos
|
infantandas
|
infantanda
|
| Ablativ |
infantandis
|
infantandis
|
infantandis
|
| Vokativ |
infantandi
|
infantandae
|
infantanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantans
|
infantans
|
infantans
|
| Genitiv |
infantantis
|
infantantis
|
infantantis
|
| Dativ |
infantanti
|
infantanti
|
infantanti
|
| Akkusativ |
infantantem
|
infantantem
|
infantans
|
| Ablativ |
infantanti infantante
|
infantanti infantante
|
infantanti infantante
|
| Vokativ |
infantans
|
infantans
|
infantans
|
Plural
| Nominativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
| Genitiv |
infantantium infantantum
|
infantantium infantantum
|
infantantium infantantum
|
| Dativ |
infantantibus
|
infantantibus
|
infantantibus
|
| Akkusativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
| Ablativ |
infantantibus
|
infantantibus
|
infantantibus
|
| Vokativ |
infantantes
|
infantantes
|
infantantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantatus
|
infantata
|
infantatum
|
| Genitiv |
infantati
|
infantatae
|
infantati
|
| Dativ |
infantato
|
infantatae
|
infantato
|
| Akkusativ |
infantatum
|
infantatam
|
infantatum
|
| Ablativ |
infantato
|
infantata
|
infantato
|
| Vokativ |
infantate
|
infantata
|
infantatum
|
Plural
| Nominativ |
infantati
|
infantatae
|
infantata
|
| Genitiv |
infantatorum
|
infantatarum
|
infantatorum
|
| Dativ |
infantatis
|
infantatis
|
infantatis
|
| Akkusativ |
infantatos
|
infantatas
|
infantata
|
| Ablativ |
infantatis
|
infantatis
|
infantatis
|
| Vokativ |
infantati
|
infantatae
|
infantata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infantaturus
|
infantatura
|
infantaturum
|
| Genitiv |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantaturi
|
| Dativ |
infantaturo
|
infantaturae
|
infantaturo
|
| Akkusativ |
infantaturum
|
infantaturam
|
infantaturum
|
| Ablativ |
infantaturo
|
infantatura
|
infantaturo
|
| Vokativ |
infantature
|
infantatura
|
infantaturum
|
Plural
| Nominativ |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantatura
|
| Genitiv |
infantaturorum
|
infantaturarum
|
infantaturorum
|
| Dativ |
infantaturis
|
infantaturis
|
infantaturis
|
| Akkusativ |
infantaturos
|
infantaturas
|
infantatura
|
| Ablativ |
infantaturis
|
infantaturis
|
infantaturis
|
| Vokativ |
infantaturi
|
infantaturae
|
infantatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infantatum
|
infantatu
|