Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulo
|
ich infibuliere |
| 2. Person Singular |
infibulas
|
du infibulierst |
| 3. Person Singular |
infibulat
|
er/sie/es infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulamus
|
wir infibulieren |
| 2. Person Plural |
infibulatis
|
ihr infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulant
|
sie infibulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulor
|
ich werde infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibularis infibulare
|
du wirst infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulatur
|
er/sie/es wird infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulamur
|
wir werden infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulamini
|
ihr werdet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulantur
|
sie werden infibuliert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulem
|
ich infibuliere |
| 2. Person Singular |
infibules
|
du infibulierest |
| 3. Person Singular |
infibulet
|
er/sie/es infibuliere |
| 1. Person Plural |
infibulemus
|
wir infibulieren |
| 2. Person Plural |
infibuletis
|
ihr infibulieret |
| 3. Person Plural |
infibulent
|
sie infibulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibuler
|
ich werde infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibuleris infibulere
|
du werdest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibuletur
|
er/sie/es werde infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulemur
|
wir werden infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulemini
|
ihr werdet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulentur
|
sie werden infibuliert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabam
|
ich infibulierte |
| 2. Person Singular |
infibulabas
|
du infibuliertest |
| 3. Person Singular |
infibulabat
|
er/sie/es infibulierte |
| 1. Person Plural |
infibulabamus
|
wir infibulierten |
| 2. Person Plural |
infibulabatis
|
ihr infibuliertet |
| 3. Person Plural |
infibulabant
|
sie infibulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabar
|
ich wurde infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulabaris infibulabare
|
du wurdest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulabatur
|
er/sie/es wurde infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulabamur
|
wir wurden infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulabamini
|
ihr wurdet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulabantur
|
sie wurden infibuliert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibularem
|
ich infibulierte |
| 2. Person Singular |
infibulares
|
du infibuliertest |
| 3. Person Singular |
infibularet
|
er/sie/es infibulierte |
| 1. Person Plural |
infibularemus
|
wir infibulierten |
| 2. Person Plural |
infibularetis
|
ihr infibuliertet |
| 3. Person Plural |
infibularent
|
sie infibulierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibularer
|
ich würde infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulareris infibularere
|
du würdest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibularetur
|
er/sie/es würde infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibularemur
|
wir würden infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibularemini
|
ihr würdet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibularentur
|
sie würden infibuliert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabo
|
ich werde infibulieren |
| 2. Person Singular |
infibulabis
|
du wirst infibulieren |
| 3. Person Singular |
infibulabit
|
er/sie/es wird infibulieren |
| 1. Person Plural |
infibulabimus
|
wir werden infibulieren |
| 2. Person Plural |
infibulabitis
|
ihr werdet infibulieren |
| 3. Person Plural |
infibulabunt
|
sie werden infibulieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabor
|
ich werde infibuliert werden |
| 2. Person Singular |
infibulaberis infibulabere
|
du wirst infibuliert werden |
| 3. Person Singular |
infibulabitur
|
er/sie/es wird infibuliert werden |
| 1. Person Plural |
infibulabimur
|
wir werden infibuliert werden |
| 2. Person Plural |
infibulabimini
|
ihr werdet infibuliert werden |
| 3. Person Plural |
infibulabuntur
|
sie werden infibuliert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavi
|
ich habe infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulavisti
|
du hast infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulavit
|
er/sie/es hat infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulavimus
|
wir haben infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulavistis
|
ihr habt infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulaverunt infibulavere
|
sie haben infibuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus sum
|
ich bin infibuliert worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus es
|
du bist infibuliert worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus est
|
er/sie/es ist infibuliert worden |
| 1. Person Plural |
infibulati sumus
|
wir sind infibuliert worden |
| 2. Person Plural |
infibulati estis
|
ihr seid infibuliert worden |
| 3. Person Plural |
infibulati sunt
|
sie sind infibuliert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulaverim
|
ich habe infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulaveris
|
du habest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulaverit
|
er/sie/es habe infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulaverimus
|
wir haben infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulaveritis
|
ihr habet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulaverint
|
sie haben infibuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus sim
|
ich sei infibuliert worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus sis
|
du seiest infibuliert worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus sit
|
er/sie/es sei infibuliert worden |
| 1. Person Plural |
infibulati simus
|
wir seien infibuliert worden |
| 2. Person Plural |
infibulati sitis
|
ihr seiet infibuliert worden |
| 3. Person Plural |
infibulati sint
|
sie seien infibuliert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulaveram
|
ich hatte infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulaveras
|
du hattest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulaverat
|
er/sie/es hatte infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulaveramus
|
wir hatten infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulaveratis
|
ihr hattet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulaverant
|
sie hatten infibuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus eram
|
ich war infibuliert worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus eras
|
du warst infibuliert worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus erat
|
er/sie/es war infibuliert worden |
| 1. Person Plural |
infibulati eramus
|
wir waren infibuliert worden |
| 2. Person Plural |
infibulati eratis
|
ihr wart infibuliert worden |
| 3. Person Plural |
infibulati erant
|
sie waren infibuliert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavissem
|
ich hätte infibuliert |
| 2. Person Singular |
infibulavisses
|
du hättest infibuliert |
| 3. Person Singular |
infibulavisset
|
er/sie/es hätte infibuliert |
| 1. Person Plural |
infibulavissemus
|
wir hätten infibuliert |
| 2. Person Plural |
infibulavissetis
|
ihr hättet infibuliert |
| 3. Person Plural |
infibulavissent
|
sie hätten infibuliert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus essem
|
ich wäre infibuliert worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus esses
|
du wärest infibuliert worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus esset
|
er/sie/es wäre infibuliert worden |
| 1. Person Plural |
infibulati essemus
|
wir wären infibuliert worden |
| 2. Person Plural |
infibulati essetis
|
ihr wäret infibuliert worden |
| 3. Person Plural |
infibulati essent
|
sie wären infibuliert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavero
|
ich werde infibuliert haben |
| 2. Person Singular |
infibulaveris
|
du wirst infibuliert haben |
| 3. Person Singular |
infibulaverit
|
er/sie/es wird infibuliert haben |
| 1. Person Plural |
infibulaverimus
|
wir werden infibuliert haben |
| 2. Person Plural |
infibulaveritis
|
ihr werdet infibuliert haben |
| 3. Person Plural |
infibulaverint
|
sie werden infibuliert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus ero
|
ich werde infibuliert worden sein |
| 2. Person Singular |
infibulatus eris
|
du wirst infibuliert worden sein |
| 3. Person Singular |
infibulatus erit
|
er/sie/es wird infibuliert worden sein |
| 1. Person Plural |
infibulati erimus
|
wir werden infibuliert worden sein |
| 2. Person Plural |
infibulati eritis
|
ihr werdet infibuliert worden sein |
| 3. Person Plural |
infibulati erunt
|
sie werden infibuliert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infibulare
|
infibulieren |
| Vorzeitigkeit |
infibulavisse
|
infibuliert haben |
| Nachzeitigkeit |
infibulaturum esse
|
infibulieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infibulari infibularier
|
infibuliert werden |
| Vorzeitigkeit |
infibulatum esse
|
infibuliert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infibulatum iri
|
künftig infibuliert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infibula
|
infibuliere; infibulier! |
| 2. Person Plural |
infibulate
|
infibuliert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infibulato
|
| 3. Person Singular |
infibulato
|
| 2. Person Plural |
infibulatote
|
| 3. Person Plural |
infibulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infibulare
|
das Infibulieren |
| Genitiv |
infibulandi
|
des Infibulierens |
| Dativ |
infibulando
|
dem Infibulieren |
| Akkusativ |
infibulandum
|
das Infibulieren |
| Ablativ |
infibulando
|
durch das Infibulieren |
| Vokativ |
infibulande
|
Infibulieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulandus
|
infibulanda
|
infibulandum
|
| Genitiv |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulandi
|
| Dativ |
infibulando
|
infibulandae
|
infibulando
|
| Akkusativ |
infibulandum
|
infibulandam
|
infibulandum
|
| Ablativ |
infibulando
|
infibulanda
|
infibulando
|
| Vokativ |
infibulande
|
infibulanda
|
infibulandum
|
Plural
| Nominativ |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulanda
|
| Genitiv |
infibulandorum
|
infibulandarum
|
infibulandorum
|
| Dativ |
infibulandis
|
infibulandis
|
infibulandis
|
| Akkusativ |
infibulandos
|
infibulandas
|
infibulanda
|
| Ablativ |
infibulandis
|
infibulandis
|
infibulandis
|
| Vokativ |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulans
|
infibulans
|
infibulans
|
| Genitiv |
infibulantis
|
infibulantis
|
infibulantis
|
| Dativ |
infibulanti
|
infibulanti
|
infibulanti
|
| Akkusativ |
infibulantem
|
infibulantem
|
infibulans
|
| Ablativ |
infibulanti infibulante
|
infibulanti infibulante
|
infibulanti infibulante
|
| Vokativ |
infibulans
|
infibulans
|
infibulans
|
Plural
| Nominativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
| Genitiv |
infibulantium infibulantum
|
infibulantium infibulantum
|
infibulantium infibulantum
|
| Dativ |
infibulantibus
|
infibulantibus
|
infibulantibus
|
| Akkusativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
| Ablativ |
infibulantibus
|
infibulantibus
|
infibulantibus
|
| Vokativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulatus
|
infibulata
|
infibulatum
|
| Genitiv |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulati
|
| Dativ |
infibulato
|
infibulatae
|
infibulato
|
| Akkusativ |
infibulatum
|
infibulatam
|
infibulatum
|
| Ablativ |
infibulato
|
infibulata
|
infibulato
|
| Vokativ |
infibulate
|
infibulata
|
infibulatum
|
Plural
| Nominativ |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulata
|
| Genitiv |
infibulatorum
|
infibulatarum
|
infibulatorum
|
| Dativ |
infibulatis
|
infibulatis
|
infibulatis
|
| Akkusativ |
infibulatos
|
infibulatas
|
infibulata
|
| Ablativ |
infibulatis
|
infibulatis
|
infibulatis
|
| Vokativ |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulaturus
|
infibulatura
|
infibulaturum
|
| Genitiv |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulaturi
|
| Dativ |
infibulaturo
|
infibulaturae
|
infibulaturo
|
| Akkusativ |
infibulaturum
|
infibulaturam
|
infibulaturum
|
| Ablativ |
infibulaturo
|
infibulatura
|
infibulaturo
|
| Vokativ |
infibulature
|
infibulatura
|
infibulaturum
|
Plural
| Nominativ |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulatura
|
| Genitiv |
infibulaturorum
|
infibulaturarum
|
infibulaturorum
|
| Dativ |
infibulaturis
|
infibulaturis
|
infibulaturis
|
| Akkusativ |
infibulaturos
|
infibulaturas
|
infibulatura
|
| Ablativ |
infibulaturis
|
infibulaturis
|
infibulaturis
|
| Vokativ |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infibulatum
|
infibulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulo
|
ich heftle zu |
| 2. Person Singular |
infibulas
|
du heftelst zu |
| 3. Person Singular |
infibulat
|
er/sie/es heftelt zu |
| 1. Person Plural |
infibulamus
|
wir hefteln zu |
| 2. Person Plural |
infibulatis
|
ihr heftelt zu |
| 3. Person Plural |
infibulant
|
sie hefteln zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulor
|
ich werde zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibularis infibulare
|
du wirst zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulatur
|
er/sie/es wird zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulamur
|
wir werden zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulamini
|
ihr werdet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulantur
|
sie werden zugeheftelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulem
|
ich heftle zu |
| 2. Person Singular |
infibules
|
du heftelst zu |
| 3. Person Singular |
infibulet
|
er/sie/es heftle zu |
| 1. Person Plural |
infibulemus
|
wir hefteln zu |
| 2. Person Plural |
infibuletis
|
ihr heftelt zu |
| 3. Person Plural |
infibulent
|
sie hefteln zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibuler
|
ich werde zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibuleris infibulere
|
du werdest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibuletur
|
er/sie/es werde zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulemur
|
wir werden zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulemini
|
ihr werdet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulentur
|
sie werden zugeheftelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabam
|
ich heftelte zu |
| 2. Person Singular |
infibulabas
|
du hefteltest zu |
| 3. Person Singular |
infibulabat
|
er/sie/es heftelte zu |
| 1. Person Plural |
infibulabamus
|
wir heftelten zu |
| 2. Person Plural |
infibulabatis
|
ihr hefteltet zu |
| 3. Person Plural |
infibulabant
|
sie heftelten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabar
|
ich wurde zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulabaris infibulabare
|
du wurdest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulabatur
|
er/sie/es wurde zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulabamur
|
wir wurden zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulabamini
|
ihr wurdet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulabantur
|
sie wurden zugeheftelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibularem
|
ich heftelte zu |
| 2. Person Singular |
infibulares
|
du hefteltest zu |
| 3. Person Singular |
infibularet
|
er/sie/es heftelte zu |
| 1. Person Plural |
infibularemus
|
wir heftelten zu |
| 2. Person Plural |
infibularetis
|
ihr hefteltet zu |
| 3. Person Plural |
infibularent
|
sie heftelten zu |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibularer
|
ich würde zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulareris infibularere
|
du würdest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibularetur
|
er/sie/es würde zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibularemur
|
wir würden zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibularemini
|
ihr würdet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibularentur
|
sie würden zugeheftelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabo
|
ich werde zuhefteln |
| 2. Person Singular |
infibulabis
|
du wirst zuhefteln |
| 3. Person Singular |
infibulabit
|
er/sie/es wird zuhefteln |
| 1. Person Plural |
infibulabimus
|
wir werden zuhefteln |
| 2. Person Plural |
infibulabitis
|
ihr werdet zuhefteln |
| 3. Person Plural |
infibulabunt
|
sie werden zuhefteln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulabor
|
ich werde zugeheftelt werden |
| 2. Person Singular |
infibulaberis infibulabere
|
du wirst zugeheftelt werden |
| 3. Person Singular |
infibulabitur
|
er/sie/es wird zugeheftelt werden |
| 1. Person Plural |
infibulabimur
|
wir werden zugeheftelt werden |
| 2. Person Plural |
infibulabimini
|
ihr werdet zugeheftelt werden |
| 3. Person Plural |
infibulabuntur
|
sie werden zugeheftelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavi
|
ich habe zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulavisti
|
du hast zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulavit
|
er/sie/es hat zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulavimus
|
wir haben zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulavistis
|
ihr habt zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulaverunt infibulavere
|
sie haben zugeheftelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus sum
|
ich bin zugeheftelt worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus es
|
du bist zugeheftelt worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus est
|
er/sie/es ist zugeheftelt worden |
| 1. Person Plural |
infibulati sumus
|
wir sind zugeheftelt worden |
| 2. Person Plural |
infibulati estis
|
ihr seid zugeheftelt worden |
| 3. Person Plural |
infibulati sunt
|
sie sind zugeheftelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulaverim
|
ich habe zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulaveris
|
du habest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulaverit
|
er/sie/es habe zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulaverimus
|
wir haben zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulaveritis
|
ihr habet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulaverint
|
sie haben zugeheftelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus sim
|
ich sei zugeheftelt worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus sis
|
du seiest zugeheftelt worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus sit
|
er/sie/es sei zugeheftelt worden |
| 1. Person Plural |
infibulati simus
|
wir seien zugeheftelt worden |
| 2. Person Plural |
infibulati sitis
|
ihr seiet zugeheftelt worden |
| 3. Person Plural |
infibulati sint
|
sie seien zugeheftelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulaveram
|
ich hatte zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulaveras
|
du hattest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulaverat
|
er/sie/es hatte zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulaveramus
|
wir hatten zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulaveratis
|
ihr hattet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulaverant
|
sie hatten zugeheftelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus eram
|
ich war zugeheftelt worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus eras
|
du warst zugeheftelt worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus erat
|
er/sie/es war zugeheftelt worden |
| 1. Person Plural |
infibulati eramus
|
wir waren zugeheftelt worden |
| 2. Person Plural |
infibulati eratis
|
ihr wart zugeheftelt worden |
| 3. Person Plural |
infibulati erant
|
sie waren zugeheftelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavissem
|
ich hätte zugeheftelt |
| 2. Person Singular |
infibulavisses
|
du hättest zugeheftelt |
| 3. Person Singular |
infibulavisset
|
er/sie/es hätte zugeheftelt |
| 1. Person Plural |
infibulavissemus
|
wir hätten zugeheftelt |
| 2. Person Plural |
infibulavissetis
|
ihr hättet zugeheftelt |
| 3. Person Plural |
infibulavissent
|
sie hätten zugeheftelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus essem
|
ich wäre zugeheftelt worden |
| 2. Person Singular |
infibulatus esses
|
du wärest zugeheftelt worden |
| 3. Person Singular |
infibulatus esset
|
er/sie/es wäre zugeheftelt worden |
| 1. Person Plural |
infibulati essemus
|
wir wären zugeheftelt worden |
| 2. Person Plural |
infibulati essetis
|
ihr wäret zugeheftelt worden |
| 3. Person Plural |
infibulati essent
|
sie wären zugeheftelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulavero
|
ich werde zugeheftelt haben |
| 2. Person Singular |
infibulaveris
|
du wirst zugeheftelt haben |
| 3. Person Singular |
infibulaverit
|
er/sie/es wird zugeheftelt haben |
| 1. Person Plural |
infibulaverimus
|
wir werden zugeheftelt haben |
| 2. Person Plural |
infibulaveritis
|
ihr werdet zugeheftelt haben |
| 3. Person Plural |
infibulaverint
|
sie werden zugeheftelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infibulatus ero
|
ich werde zugeheftelt worden sein |
| 2. Person Singular |
infibulatus eris
|
du wirst zugeheftelt worden sein |
| 3. Person Singular |
infibulatus erit
|
er/sie/es wird zugeheftelt worden sein |
| 1. Person Plural |
infibulati erimus
|
wir werden zugeheftelt worden sein |
| 2. Person Plural |
infibulati eritis
|
ihr werdet zugeheftelt worden sein |
| 3. Person Plural |
infibulati erunt
|
sie werden zugeheftelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infibulare
|
zuhefteln |
| Vorzeitigkeit |
infibulavisse
|
zugeheftelt haben |
| Nachzeitigkeit |
infibulaturum esse
|
zuhefteln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infibulari infibularier
|
zugeheftelt werden |
| Vorzeitigkeit |
infibulatum esse
|
zugeheftelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infibulatum iri
|
künftig zugeheftelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infibula
|
heftle zu! |
| 2. Person Plural |
infibulate
|
heftelt zu! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infibulato
|
| 3. Person Singular |
infibulato
|
| 2. Person Plural |
infibulatote
|
| 3. Person Plural |
infibulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infibulare
|
das Zuhefteln |
| Genitiv |
infibulandi
|
des Zuheftelnes |
| Dativ |
infibulando
|
dem Zuhefteln |
| Akkusativ |
infibulandum
|
das Zuhefteln |
| Ablativ |
infibulando
|
durch das Zuhefteln |
| Vokativ |
infibulande
|
Zuhefteln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulandus
|
infibulanda
|
infibulandum
|
| Genitiv |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulandi
|
| Dativ |
infibulando
|
infibulandae
|
infibulando
|
| Akkusativ |
infibulandum
|
infibulandam
|
infibulandum
|
| Ablativ |
infibulando
|
infibulanda
|
infibulando
|
| Vokativ |
infibulande
|
infibulanda
|
infibulandum
|
Plural
| Nominativ |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulanda
|
| Genitiv |
infibulandorum
|
infibulandarum
|
infibulandorum
|
| Dativ |
infibulandis
|
infibulandis
|
infibulandis
|
| Akkusativ |
infibulandos
|
infibulandas
|
infibulanda
|
| Ablativ |
infibulandis
|
infibulandis
|
infibulandis
|
| Vokativ |
infibulandi
|
infibulandae
|
infibulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulans
|
infibulans
|
infibulans
|
| Genitiv |
infibulantis
|
infibulantis
|
infibulantis
|
| Dativ |
infibulanti
|
infibulanti
|
infibulanti
|
| Akkusativ |
infibulantem
|
infibulantem
|
infibulans
|
| Ablativ |
infibulanti infibulante
|
infibulanti infibulante
|
infibulanti infibulante
|
| Vokativ |
infibulans
|
infibulans
|
infibulans
|
Plural
| Nominativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
| Genitiv |
infibulantium infibulantum
|
infibulantium infibulantum
|
infibulantium infibulantum
|
| Dativ |
infibulantibus
|
infibulantibus
|
infibulantibus
|
| Akkusativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
| Ablativ |
infibulantibus
|
infibulantibus
|
infibulantibus
|
| Vokativ |
infibulantes
|
infibulantes
|
infibulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulatus
|
infibulata
|
infibulatum
|
| Genitiv |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulati
|
| Dativ |
infibulato
|
infibulatae
|
infibulato
|
| Akkusativ |
infibulatum
|
infibulatam
|
infibulatum
|
| Ablativ |
infibulato
|
infibulata
|
infibulato
|
| Vokativ |
infibulate
|
infibulata
|
infibulatum
|
Plural
| Nominativ |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulata
|
| Genitiv |
infibulatorum
|
infibulatarum
|
infibulatorum
|
| Dativ |
infibulatis
|
infibulatis
|
infibulatis
|
| Akkusativ |
infibulatos
|
infibulatas
|
infibulata
|
| Ablativ |
infibulatis
|
infibulatis
|
infibulatis
|
| Vokativ |
infibulati
|
infibulatae
|
infibulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infibulaturus
|
infibulatura
|
infibulaturum
|
| Genitiv |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulaturi
|
| Dativ |
infibulaturo
|
infibulaturae
|
infibulaturo
|
| Akkusativ |
infibulaturum
|
infibulaturam
|
infibulaturum
|
| Ablativ |
infibulaturo
|
infibulatura
|
infibulaturo
|
| Vokativ |
infibulature
|
infibulatura
|
infibulaturum
|
Plural
| Nominativ |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulatura
|
| Genitiv |
infibulaturorum
|
infibulaturarum
|
infibulaturorum
|
| Dativ |
infibulaturis
|
infibulaturis
|
infibulaturis
|
| Akkusativ |
infibulaturos
|
infibulaturas
|
infibulatura
|
| Ablativ |
infibulaturis
|
infibulaturis
|
infibulaturis
|
| Vokativ |
infibulaturi
|
infibulaturae
|
infibulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infibulatum
|
infibulatu
|