Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
infirmare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
infirmari auch noch Formen von:
infirmari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du schwächst |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es schwächt |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr schwächt |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden geschwächt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich schwäche |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du schwächest |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es schwäche |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir schwächen |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr schwächet |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden geschwächt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden geschwächt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich schwächte |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du schwächtest |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es schwächte |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir schwächten |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr schwächtet |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie schwächten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden geschwächt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde schwächen |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst schwächen |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird schwächen |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden schwächen |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet schwächen |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden schwächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde geschwächt werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst geschwächt werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird geschwächt werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden geschwächt werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet geschwächt werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden geschwächt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind geschwächt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien geschwächt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren geschwächt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte geschwächt |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest geschwächt |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte geschwächt |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten geschwächt |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet geschwächt |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten geschwächt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre geschwächt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest geschwächt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre geschwächt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären geschwächt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret geschwächt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären geschwächt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde geschwächt haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst geschwächt haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird geschwächt haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden geschwächt haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet geschwächt haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden geschwächt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde geschwächt worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst geschwächt worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird geschwächt worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden geschwächt worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet geschwächt worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden geschwächt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
schwächen |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
geschwächt haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
schwächen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
geschwächt werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
geschwächt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig geschwächt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
schwäche; schwäch! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
schwächt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Schwächen |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Schwächens |
| Dativ |
infirmando
|
dem Schwächen |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Schwächen |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Schwächen |
| Vokativ |
infirmande
|
Schwächen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich hebe auf |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du hebst auf |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es hebt auf |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir heben auf |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr hebt auf |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie heben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden aufgehoben |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich hebe auf |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du hebest auf |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es hebe auf |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir heben auf |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr hebet auf |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie heben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden aufgehoben |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich hob auf |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du hobst auf |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es hob auf |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir hoben auf |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr hobt auf |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie hoben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden aufgehoben |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich höbe auf |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du höbest auf |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es höbe auf |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir höben auf |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr höbet auf |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie höben auf |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden aufgehoben |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde aufheben |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst aufheben |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird aufheben |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden aufheben |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet aufheben |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden aufheben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde aufgehoben werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst aufgehoben werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird aufgehoben werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden aufgehoben werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet aufgehoben werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden aufgehoben werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind aufgehoben worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien aufgehoben worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren aufgehoben worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte aufgehoben |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest aufgehoben |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte aufgehoben |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten aufgehoben |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet aufgehoben |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten aufgehoben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre aufgehoben worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest aufgehoben worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre aufgehoben worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären aufgehoben worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret aufgehoben worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären aufgehoben worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde aufgehoben haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst aufgehoben haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird aufgehoben haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden aufgehoben haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet aufgehoben haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden aufgehoben haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde aufgehoben worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst aufgehoben worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird aufgehoben worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden aufgehoben worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet aufgehoben worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden aufgehoben worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
aufheben |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
aufgehoben haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
aufheben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
aufgehoben werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
aufgehoben worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig aufgehoben werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
hebe auf; heb auf! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
hebt auf! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Aufheben |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Aufhebens |
| Dativ |
infirmando
|
dem Aufheben |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Aufheben |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Aufheben |
| Vokativ |
infirmande
|
Aufheben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich entkräfte |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du entkräftest |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir entkräften |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden entkräftet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich entkräfte |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du entkräftest |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es entkräfte |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir entkräften |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden entkräftet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich entkräftete |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du entkräftetest |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es entkräftete |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir entkräfteten |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr entkräftetet |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie entkräfteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden entkräftet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich entkräftete |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du entkräftetest |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es entkräftete |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir entkräfteten |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr entkräftetet |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie entkräfteten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden entkräftet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde entkräften |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst entkräften |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird entkräften |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden entkräften |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet entkräften |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden entkräften |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde entkräftet werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst entkräftet werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird entkräftet werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden entkräftet werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet entkräftet werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden entkräftet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind entkräftet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien entkräftet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren entkräftet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte entkräftet |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest entkräftet |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte entkräftet |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten entkräftet |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet entkräftet |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten entkräftet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre entkräftet worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest entkräftet worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre entkräftet worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären entkräftet worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret entkräftet worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären entkräftet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde entkräftet haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst entkräftet haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird entkräftet haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden entkräftet haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet entkräftet haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden entkräftet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde entkräftet worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst entkräftet worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird entkräftet worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden entkräftet worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet entkräftet worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden entkräftet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
entkräften |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
entkräftet haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
entkräften werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
entkräftet werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
entkräftet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig entkräftet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
entkräfte! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
entkräftet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Entkräften |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Entkräftens |
| Dativ |
infirmando
|
dem Entkräften |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Entkräften |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Entkräften |
| Vokativ |
infirmande
|
Entkräften! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich erschüttere |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du erschütterst |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir erschüttern |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden erschüttert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich erschüttere |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du erschütterst |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es erschüttere |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir erschüttern |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden erschüttert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich erschütterte |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du erschüttertest |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es erschütterte |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir erschütterten |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr erschüttertet |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie erschütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden erschüttert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich erschütterte |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du erschüttertest |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es erschütterte |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir erschütterten |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr erschüttertet |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie erschütterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden erschüttert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde erschüttern |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst erschüttern |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird erschüttern |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden erschüttern |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet erschüttern |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden erschüttern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde erschüttert werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst erschüttert werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird erschüttert werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden erschüttert werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet erschüttert werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden erschüttert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind erschüttert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien erschüttert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren erschüttert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte erschüttert |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest erschüttert |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte erschüttert |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten erschüttert |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet erschüttert |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten erschüttert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre erschüttert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest erschüttert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre erschüttert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären erschüttert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret erschüttert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären erschüttert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde erschüttert haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst erschüttert haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird erschüttert haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden erschüttert haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet erschüttert haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden erschüttert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde erschüttert worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst erschüttert worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird erschüttert worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden erschüttert worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet erschüttert worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden erschüttert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
erschüttern |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
erschüttert haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
erschüttern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
erschüttert werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
erschüttert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig erschüttert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
erschüttere! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
erschüttert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Erschüttern |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Erschütternes |
| Dativ |
infirmando
|
dem Erschüttern |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Erschüttern |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Erschüttern |
| Vokativ |
infirmande
|
Erschüttern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
|
| 2. Person Singular |
infirmas
|
|
| 3. Person Singular |
infirmat
|
|
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
|
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
|
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
|
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
|
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
|
| 2. Person Singular |
infirmes
|
|
| 3. Person Singular |
infirmet
|
|
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
|
| 3. Person Plural |
infirment
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
|
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
|
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
|
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
|
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
|
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
|
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
|
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
|
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
|
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
|
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
|
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
|
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
|
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
|
| 2. Person Singular |
infirmares
|
|
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
|
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
|
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
|
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
|
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
|
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
|
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
|
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
|
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
|
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
|
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
|
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
|
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
|
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
|
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
|
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
|
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
|
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
|
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
|
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
|
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
|
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
|
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
|
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
|
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
|
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
|
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
|
| Genitiv |
infirmandi
|
|
| Dativ |
infirmando
|
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
|
| Ablativ |
infirmando
|
|
| Vokativ |
infirmande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich vermindere |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du verminderst |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir vermindern |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie vermindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden vermindert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich vermindere |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du verminderst |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es vermindere |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir vermindern |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr vermindert |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie vermindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden vermindert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich verminderte |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du vermindertest |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es verminderte |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir verminderten |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr vermindertet |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie verminderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden vermindert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich verminderte |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du vermindertest |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es verminderte |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir verminderten |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr vermindertet |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie verminderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden vermindert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde vermindern |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst vermindern |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird vermindern |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden vermindern |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet vermindern |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden vermindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde vermindert werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst vermindert werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird vermindert werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden vermindert werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet vermindert werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden vermindert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben vermindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin vermindert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist vermindert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist vermindert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind vermindert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid vermindert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind vermindert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben vermindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei vermindert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest vermindert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei vermindert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien vermindert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet vermindert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien vermindert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten vermindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war vermindert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst vermindert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war vermindert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren vermindert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart vermindert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren vermindert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte vermindert |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest vermindert |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte vermindert |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten vermindert |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet vermindert |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten vermindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre vermindert worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest vermindert worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre vermindert worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären vermindert worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret vermindert worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären vermindert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde vermindert haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst vermindert haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird vermindert haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden vermindert haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet vermindert haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden vermindert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde vermindert worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst vermindert worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird vermindert worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden vermindert worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet vermindert worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden vermindert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
vermindern |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
vermindert haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
vermindern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
vermindert werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
vermindert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig vermindert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
vermindere! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
vermindert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Vermindern |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Vermindernes |
| Dativ |
infirmando
|
dem Vermindern |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Vermindern |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Vermindern |
| Vokativ |
infirmande
|
Vermindern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmo
|
ich wiederlege |
| 2. Person Singular |
infirmas
|
du wiederlegst |
| 3. Person Singular |
infirmat
|
er/sie/es wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmamus
|
wir wiederlegen |
| 2. Person Plural |
infirmatis
|
ihr wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmant
|
sie wiederlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmor
|
ich werde wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmaris infirmare
|
du wirst wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmatur
|
er/sie/es wird wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmamur
|
wir werden wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmamini
|
ihr werdet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmantur
|
sie werden wiederlegt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmem
|
ich wiederlege |
| 2. Person Singular |
infirmes
|
du wiederlegest |
| 3. Person Singular |
infirmet
|
er/sie/es wiederlege |
| 1. Person Plural |
infirmemus
|
wir wiederlegen |
| 2. Person Plural |
infirmetis
|
ihr wiederleget |
| 3. Person Plural |
infirment
|
sie wiederlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmer
|
ich werde wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmeris infirmere
|
du werdest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmetur
|
er/sie/es werde wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmemur
|
wir werden wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmemini
|
ihr werdet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmentur
|
sie werden wiederlegt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabam
|
ich wiederlegte |
| 2. Person Singular |
infirmabas
|
du wiederlegtest |
| 3. Person Singular |
infirmabat
|
er/sie/es wiederlegte |
| 1. Person Plural |
infirmabamus
|
wir wiederlegten |
| 2. Person Plural |
infirmabatis
|
ihr wiederlegtet |
| 3. Person Plural |
infirmabant
|
sie wiederlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabar
|
ich wurde wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmabaris infirmabare
|
du wurdest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmabatur
|
er/sie/es wurde wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmabamur
|
wir wurden wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmabamini
|
ihr wurdet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmabantur
|
sie wurden wiederlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarem
|
ich wiederlegte |
| 2. Person Singular |
infirmares
|
du wiederlegtest |
| 3. Person Singular |
infirmaret
|
er/sie/es wiederlegte |
| 1. Person Plural |
infirmaremus
|
wir wiederlegten |
| 2. Person Plural |
infirmaretis
|
ihr wiederlegtet |
| 3. Person Plural |
infirmarent
|
sie wiederlegten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmarer
|
ich würde wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmareris infirmarere
|
du würdest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmaretur
|
er/sie/es würde wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmaremur
|
wir würden wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmaremini
|
ihr würdet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmarentur
|
sie würden wiederlegt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabo
|
ich werde wiederlegen |
| 2. Person Singular |
infirmabis
|
du wirst wiederlegen |
| 3. Person Singular |
infirmabit
|
er/sie/es wird wiederlegen |
| 1. Person Plural |
infirmabimus
|
wir werden wiederlegen |
| 2. Person Plural |
infirmabitis
|
ihr werdet wiederlegen |
| 3. Person Plural |
infirmabunt
|
sie werden wiederlegen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmabor
|
ich werde wiederlegt werden |
| 2. Person Singular |
infirmaberis infirmabere
|
du wirst wiederlegt werden |
| 3. Person Singular |
infirmabitur
|
er/sie/es wird wiederlegt werden |
| 1. Person Plural |
infirmabimur
|
wir werden wiederlegt werden |
| 2. Person Plural |
infirmabimini
|
ihr werdet wiederlegt werden |
| 3. Person Plural |
infirmabuntur
|
sie werden wiederlegt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavi
|
ich habe wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmavisti
|
du hast wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmavit
|
er/sie/es hat wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmavimus
|
wir haben wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmavistis
|
ihr habt wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmaverunt infirmavere
|
sie haben wiederlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sum
|
ich bin wiederlegt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus es
|
du bist wiederlegt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus est
|
er/sie/es ist wiederlegt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati sumus
|
wir sind wiederlegt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati estis
|
ihr seid wiederlegt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sunt
|
sie sind wiederlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaverim
|
ich habe wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du habest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es habe wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir haben wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr habet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie haben wiederlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus sim
|
ich sei wiederlegt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus sis
|
du seiest wiederlegt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus sit
|
er/sie/es sei wiederlegt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati simus
|
wir seien wiederlegt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati sitis
|
ihr seiet wiederlegt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati sint
|
sie seien wiederlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmaveram
|
ich hatte wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmaveras
|
du hattest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmaverat
|
er/sie/es hatte wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmaveramus
|
wir hatten wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmaveratis
|
ihr hattet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmaverant
|
sie hatten wiederlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus eram
|
ich war wiederlegt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus eras
|
du warst wiederlegt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus erat
|
er/sie/es war wiederlegt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati eramus
|
wir waren wiederlegt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati eratis
|
ihr wart wiederlegt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati erant
|
sie waren wiederlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavissem
|
ich hätte wiederlegt |
| 2. Person Singular |
infirmavisses
|
du hättest wiederlegt |
| 3. Person Singular |
infirmavisset
|
er/sie/es hätte wiederlegt |
| 1. Person Plural |
infirmavissemus
|
wir hätten wiederlegt |
| 2. Person Plural |
infirmavissetis
|
ihr hättet wiederlegt |
| 3. Person Plural |
infirmavissent
|
sie hätten wiederlegt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus essem
|
ich wäre wiederlegt worden |
| 2. Person Singular |
infirmatus esses
|
du wärest wiederlegt worden |
| 3. Person Singular |
infirmatus esset
|
er/sie/es wäre wiederlegt worden |
| 1. Person Plural |
infirmati essemus
|
wir wären wiederlegt worden |
| 2. Person Plural |
infirmati essetis
|
ihr wäret wiederlegt worden |
| 3. Person Plural |
infirmati essent
|
sie wären wiederlegt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmavero
|
ich werde wiederlegt haben |
| 2. Person Singular |
infirmaveris
|
du wirst wiederlegt haben |
| 3. Person Singular |
infirmaverit
|
er/sie/es wird wiederlegt haben |
| 1. Person Plural |
infirmaverimus
|
wir werden wiederlegt haben |
| 2. Person Plural |
infirmaveritis
|
ihr werdet wiederlegt haben |
| 3. Person Plural |
infirmaverint
|
sie werden wiederlegt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infirmatus ero
|
ich werde wiederlegt worden sein |
| 2. Person Singular |
infirmatus eris
|
du wirst wiederlegt worden sein |
| 3. Person Singular |
infirmatus erit
|
er/sie/es wird wiederlegt worden sein |
| 1. Person Plural |
infirmati erimus
|
wir werden wiederlegt worden sein |
| 2. Person Plural |
infirmati eritis
|
ihr werdet wiederlegt worden sein |
| 3. Person Plural |
infirmati erunt
|
sie werden wiederlegt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmare
|
wiederlegen |
| Vorzeitigkeit |
infirmavisse
|
wiederlegt haben |
| Nachzeitigkeit |
infirmaturum esse
|
wiederlegen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infirmari infirmarier
|
wiederlegt werden |
| Vorzeitigkeit |
infirmatum esse
|
wiederlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
infirmatum iri
|
künftig wiederlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infirma
|
wiederlege; wiederleg! |
| 2. Person Plural |
infirmate
|
wiederlegt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infirmato
|
| 3. Person Singular |
infirmato
|
| 2. Person Plural |
infirmatote
|
| 3. Person Plural |
infirmanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infirmare
|
das Wiederlegen |
| Genitiv |
infirmandi
|
des Wiederlegens |
| Dativ |
infirmando
|
dem Wiederlegen |
| Akkusativ |
infirmandum
|
das Wiederlegen |
| Ablativ |
infirmando
|
durch das Wiederlegen |
| Vokativ |
infirmande
|
Wiederlegen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmandus
|
infirmanda
|
infirmandum
|
| Genitiv |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmandi
|
| Dativ |
infirmando
|
infirmandae
|
infirmando
|
| Akkusativ |
infirmandum
|
infirmandam
|
infirmandum
|
| Ablativ |
infirmando
|
infirmanda
|
infirmando
|
| Vokativ |
infirmande
|
infirmanda
|
infirmandum
|
Plural
| Nominativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
| Genitiv |
infirmandorum
|
infirmandarum
|
infirmandorum
|
| Dativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Akkusativ |
infirmandos
|
infirmandas
|
infirmanda
|
| Ablativ |
infirmandis
|
infirmandis
|
infirmandis
|
| Vokativ |
infirmandi
|
infirmandae
|
infirmanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
| Genitiv |
infirmantis
|
infirmantis
|
infirmantis
|
| Dativ |
infirmanti
|
infirmanti
|
infirmanti
|
| Akkusativ |
infirmantem
|
infirmantem
|
infirmans
|
| Ablativ |
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
infirmanti infirmante
|
| Vokativ |
infirmans
|
infirmans
|
infirmans
|
Plural
| Nominativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Genitiv |
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
infirmantium infirmantum
|
| Dativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Akkusativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
| Ablativ |
infirmantibus
|
infirmantibus
|
infirmantibus
|
| Vokativ |
infirmantes
|
infirmantes
|
infirmantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmatus
|
infirmata
|
infirmatum
|
| Genitiv |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmati
|
| Dativ |
infirmato
|
infirmatae
|
infirmato
|
| Akkusativ |
infirmatum
|
infirmatam
|
infirmatum
|
| Ablativ |
infirmato
|
infirmata
|
infirmato
|
| Vokativ |
infirmate
|
infirmata
|
infirmatum
|
Plural
| Nominativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
| Genitiv |
infirmatorum
|
infirmatarum
|
infirmatorum
|
| Dativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Akkusativ |
infirmatos
|
infirmatas
|
infirmata
|
| Ablativ |
infirmatis
|
infirmatis
|
infirmatis
|
| Vokativ |
infirmati
|
infirmatae
|
infirmata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infirmaturus
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
| Genitiv |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmaturi
|
| Dativ |
infirmaturo
|
infirmaturae
|
infirmaturo
|
| Akkusativ |
infirmaturum
|
infirmaturam
|
infirmaturum
|
| Ablativ |
infirmaturo
|
infirmatura
|
infirmaturo
|
| Vokativ |
infirmature
|
infirmatura
|
infirmaturum
|
Plural
| Nominativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
| Genitiv |
infirmaturorum
|
infirmaturarum
|
infirmaturorum
|
| Dativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Akkusativ |
infirmaturos
|
infirmaturas
|
infirmatura
|
| Ablativ |
infirmaturis
|
infirmaturis
|
infirmaturis
|
| Vokativ |
infirmaturi
|
infirmaturae
|
infirmatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infirmatum
|
infirmatu
|