Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolo
|
|
| 2. Person Singular |
infricolas
|
|
| 3. Person Singular |
infricolat
|
|
| 1. Person Plural |
infricolamus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolatis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolor
|
|
| 2. Person Singular |
infricolaris infricolare
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatur
|
|
| 1. Person Plural |
infricolamur
|
|
| 2. Person Plural |
infricolamini
|
|
| 3. Person Plural |
infricolantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolem
|
|
| 2. Person Singular |
infricoles
|
|
| 3. Person Singular |
infricolet
|
|
| 1. Person Plural |
infricolemus
|
|
| 2. Person Plural |
infricoletis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricoler
|
|
| 2. Person Singular |
infricoleris infricolere
|
|
| 3. Person Singular |
infricoletur
|
|
| 1. Person Plural |
infricolemur
|
|
| 2. Person Plural |
infricolemini
|
|
| 3. Person Plural |
infricolentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolabam
|
|
| 2. Person Singular |
infricolabas
|
|
| 3. Person Singular |
infricolabat
|
|
| 1. Person Plural |
infricolabamus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolabatis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolabar
|
|
| 2. Person Singular |
infricolabaris infricolabare
|
|
| 3. Person Singular |
infricolabatur
|
|
| 1. Person Plural |
infricolabamur
|
|
| 2. Person Plural |
infricolabamini
|
|
| 3. Person Plural |
infricolabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolarem
|
|
| 2. Person Singular |
infricolares
|
|
| 3. Person Singular |
infricolaret
|
|
| 1. Person Plural |
infricolaremus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolaretis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolarer
|
|
| 2. Person Singular |
infricolareris infricolarere
|
|
| 3. Person Singular |
infricolaretur
|
|
| 1. Person Plural |
infricolaremur
|
|
| 2. Person Plural |
infricolaremini
|
|
| 3. Person Plural |
infricolarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolabo
|
|
| 2. Person Singular |
infricolabis
|
|
| 3. Person Singular |
infricolabit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolabimus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolabitis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolabor
|
|
| 2. Person Singular |
infricolaberis infricolabere
|
|
| 3. Person Singular |
infricolabitur
|
|
| 1. Person Plural |
infricolabimur
|
|
| 2. Person Plural |
infricolabimini
|
|
| 3. Person Plural |
infricolabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolavi
|
|
| 2. Person Singular |
infricolavisti
|
|
| 3. Person Singular |
infricolavit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolavimus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolavistis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolaverunt infricolavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
infricolatus es
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatus est
|
|
| 1. Person Plural |
infricolati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolati estis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolaverim
|
|
| 2. Person Singular |
infricolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
infricolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
infricolatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolati simus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolaveram
|
|
| 2. Person Singular |
infricolaveras
|
|
| 3. Person Singular |
infricolaverat
|
|
| 1. Person Plural |
infricolaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
infricolatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
infricolati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolavissem
|
|
| 2. Person Singular |
infricolavisses
|
|
| 3. Person Singular |
infricolavisset
|
|
| 1. Person Plural |
infricolavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
infricolatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
infricolati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolavero
|
|
| 2. Person Singular |
infricolaveris
|
|
| 3. Person Singular |
infricolaverit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
infricolatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
infricolatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
infricolatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
infricolati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
infricolati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
infricolati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infricolare
|
|
| Vorzeitigkeit |
infricolavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
infricolaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
infricolari infricolarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
infricolatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
infricolatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
infricola
|
! |
| 2. Person Plural |
infricolate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
infricolato
|
| 3. Person Singular |
infricolato
|
| 2. Person Plural |
infricolatote
|
| 3. Person Plural |
infricolanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
infricolare
|
|
| Genitiv |
infricolandi
|
|
| Dativ |
infricolando
|
|
| Akkusativ |
infricolandum
|
|
| Ablativ |
infricolando
|
|
| Vokativ |
infricolande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infricolandus
|
infricolanda
|
infricolandum
|
| Genitiv |
infricolandi
|
infricolandae
|
infricolandi
|
| Dativ |
infricolando
|
infricolandae
|
infricolando
|
| Akkusativ |
infricolandum
|
infricolandam
|
infricolandum
|
| Ablativ |
infricolando
|
infricolanda
|
infricolando
|
| Vokativ |
infricolande
|
infricolanda
|
infricolandum
|
Plural
| Nominativ |
infricolandi
|
infricolandae
|
infricolanda
|
| Genitiv |
infricolandorum
|
infricolandarum
|
infricolandorum
|
| Dativ |
infricolandis
|
infricolandis
|
infricolandis
|
| Akkusativ |
infricolandos
|
infricolandas
|
infricolanda
|
| Ablativ |
infricolandis
|
infricolandis
|
infricolandis
|
| Vokativ |
infricolandi
|
infricolandae
|
infricolanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infricolans
|
infricolans
|
infricolans
|
| Genitiv |
infricolantis
|
infricolantis
|
infricolantis
|
| Dativ |
infricolanti
|
infricolanti
|
infricolanti
|
| Akkusativ |
infricolantem
|
infricolantem
|
infricolans
|
| Ablativ |
infricolanti infricolante
|
infricolanti infricolante
|
infricolanti infricolante
|
| Vokativ |
infricolans
|
infricolans
|
infricolans
|
Plural
| Nominativ |
infricolantes
|
infricolantes
|
infricolantia
|
| Genitiv |
infricolantium infricolantum
|
infricolantium infricolantum
|
infricolantium infricolantum
|
| Dativ |
infricolantibus
|
infricolantibus
|
infricolantibus
|
| Akkusativ |
infricolantes
|
infricolantes
|
infricolantia
|
| Ablativ |
infricolantibus
|
infricolantibus
|
infricolantibus
|
| Vokativ |
infricolantes
|
infricolantes
|
infricolantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infricolatus
|
infricolata
|
infricolatum
|
| Genitiv |
infricolati
|
infricolatae
|
infricolati
|
| Dativ |
infricolato
|
infricolatae
|
infricolato
|
| Akkusativ |
infricolatum
|
infricolatam
|
infricolatum
|
| Ablativ |
infricolato
|
infricolata
|
infricolato
|
| Vokativ |
infricolate
|
infricolata
|
infricolatum
|
Plural
| Nominativ |
infricolati
|
infricolatae
|
infricolata
|
| Genitiv |
infricolatorum
|
infricolatarum
|
infricolatorum
|
| Dativ |
infricolatis
|
infricolatis
|
infricolatis
|
| Akkusativ |
infricolatos
|
infricolatas
|
infricolata
|
| Ablativ |
infricolatis
|
infricolatis
|
infricolatis
|
| Vokativ |
infricolati
|
infricolatae
|
infricolata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
infricolaturus
|
infricolatura
|
infricolaturum
|
| Genitiv |
infricolaturi
|
infricolaturae
|
infricolaturi
|
| Dativ |
infricolaturo
|
infricolaturae
|
infricolaturo
|
| Akkusativ |
infricolaturum
|
infricolaturam
|
infricolaturum
|
| Ablativ |
infricolaturo
|
infricolatura
|
infricolaturo
|
| Vokativ |
infricolature
|
infricolatura
|
infricolaturum
|
Plural
| Nominativ |
infricolaturi
|
infricolaturae
|
infricolatura
|
| Genitiv |
infricolaturorum
|
infricolaturarum
|
infricolaturorum
|
| Dativ |
infricolaturis
|
infricolaturis
|
infricolaturis
|
| Akkusativ |
infricolaturos
|
infricolaturas
|
infricolatura
|
| Ablativ |
infricolaturis
|
infricolaturis
|
infricolaturis
|
| Vokativ |
infricolaturi
|
infricolaturae
|
infricolatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
infricolatum
|
infricolatu
|