Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgito
|
ich fresse |
| 2. Person Singular |
ingurgitas
|
du frißt |
| 3. Person Singular |
ingurgitat
|
er/sie/es frißt |
| 1. Person Plural |
ingurgitamus
|
wir fressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitatis
|
ihr freßt |
| 3. Person Plural |
ingurgitant
|
sie fressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitor
|
ich werde gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaris ingurgitare
|
du wirst gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitatur
|
er/sie/es wird gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitamur
|
wir werden gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitamini
|
ihr werdet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitantur
|
sie werden gefressen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitem
|
ich fresse |
| 2. Person Singular |
ingurgites
|
du fressest |
| 3. Person Singular |
ingurgitet
|
er/sie/es fresse |
| 1. Person Plural |
ingurgitemus
|
wir fressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitetis
|
ihr fresset |
| 3. Person Plural |
ingurgitent
|
sie fressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgiter
|
ich werde gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgiteris ingurgitere
|
du werdest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitetur
|
er/sie/es werde gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitemur
|
wir werden gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitemini
|
ihr werdet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitentur
|
sie werden gefressen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabam
|
ich fraß |
| 2. Person Singular |
ingurgitabas
|
du fraßest |
| 3. Person Singular |
ingurgitabat
|
er/sie/es fraß |
| 1. Person Plural |
ingurgitabamus
|
wir fraßen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabatis
|
ihr fraßt |
| 3. Person Plural |
ingurgitabant
|
sie fraßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabar
|
ich wurde gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitabaris ingurgitabare
|
du wurdest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabatur
|
er/sie/es wurde gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabamur
|
wir wurden gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabamini
|
ihr wurdet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabantur
|
sie wurden gefressen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarem
|
ich fräße |
| 2. Person Singular |
ingurgitares
|
du fräßest |
| 3. Person Singular |
ingurgitaret
|
er/sie/es fräße |
| 1. Person Plural |
ingurgitaremus
|
wir fräßen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaretis
|
ihr fräßet |
| 3. Person Plural |
ingurgitarent
|
sie fräßen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarer
|
ich würde gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitareris ingurgitarere
|
du würdest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaretur
|
er/sie/es würde gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaremur
|
wir würden gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaremini
|
ihr würdet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitarentur
|
sie würden gefressen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabo
|
ich werde fressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitabis
|
du wirst fressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabit
|
er/sie/es wird fressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabimus
|
wir werden fressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabitis
|
ihr werdet fressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabunt
|
sie werden fressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabor
|
ich werde gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaberis ingurgitabere
|
du wirst gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabitur
|
er/sie/es wird gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabimur
|
wir werden gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabimini
|
ihr werdet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabuntur
|
sie werden gefressen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavi
|
ich habe gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitavisti
|
du hast gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitavit
|
er/sie/es hat gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitavimus
|
wir haben gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitavistis
|
ihr habt gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverunt ingurgitavere
|
sie haben gefressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sum
|
ich bin gefressen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus es
|
du bist gefressen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus est
|
er/sie/es ist gefressen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati sumus
|
wir sind gefressen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati estis
|
ihr seid gefressen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati sunt
|
sie sind gefressen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaverim
|
ich habe gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
du habest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
er/sie/es habe gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
wir haben gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
ihr habet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
sie haben gefressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sim
|
ich sei gefressen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus sis
|
du seiest gefressen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus sit
|
er/sie/es sei gefressen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati simus
|
wir seien gefressen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati sitis
|
ihr seiet gefressen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati sint
|
sie seien gefressen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaveram
|
ich hatte gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveras
|
du hattest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverat
|
er/sie/es hatte gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaveramus
|
wir hatten gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveratis
|
ihr hattet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverant
|
sie hatten gefressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus eram
|
ich war gefressen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eras
|
du warst gefressen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erat
|
er/sie/es war gefressen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati eramus
|
wir waren gefressen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati eratis
|
ihr warst gefressen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati erant
|
sie waren gefressen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavissem
|
ich hätte gefressen |
| 2. Person Singular |
ingurgitavisses
|
du hättest gefressen |
| 3. Person Singular |
ingurgitavisset
|
er/sie/es hätte gefressen |
| 1. Person Plural |
ingurgitavissemus
|
wir hätten gefressen |
| 2. Person Plural |
ingurgitavissetis
|
ihr hättet gefressen |
| 3. Person Plural |
ingurgitavissent
|
sie hätten gefressen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus essem
|
ich wäre gefressen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus esses
|
du wärest gefressen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus esset
|
er/sie/es wäre gefressen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati essemus
|
wir wären gefressen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati essetis
|
ihr wäret gefressen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati essent
|
sie wären gefressen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavero
|
ich werde gefressen haben |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
du wirst gefressen haben |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
er/sie/es wird gefressen haben |
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
wir werden gefressen haben |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
ihr werdet gefressen haben |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
sie werden gefressen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus ero
|
ich werde gefressen worden sein |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eris
|
du werdest gefressen worden sein |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erit
|
er/sie/es werde gefressen worden sein |
| 1. Person Plural |
ingurgitati erimus
|
wir werden gefressen worden sein |
| 2. Person Plural |
ingurgitati eritis
|
ihr werdet gefressen worden sein |
| 3. Person Plural |
ingurgitati erunt
|
sie werden gefressen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitare
|
fressen |
| Vorzeitigkeit |
ingurgitavisse
|
gefressen haben |
| Nachzeitigkeit |
ingurgitaturum esse
|
fressen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitari ingurgitarier
|
gefressen werden |
| Vorzeitigkeit |
ingurgitatum esse
|
gefressen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ingurgitatum iri
|
künftig gefressen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ingurgita
|
friß! |
| 2. Person Plural |
ingurgitate
|
freßt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ingurgitato
|
| 3. Person Singular |
ingurgitato
|
| 2. Person Plural |
ingurgitatote
|
| 3. Person Plural |
ingurgitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ingurgitare
|
das Fressen |
| Genitiv |
ingurgitandi
|
des Fressens |
| Dativ |
ingurgitando
|
dem Fressen |
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
das Fressen |
| Ablativ |
ingurgitando
|
durch das Fressen |
| Vokativ |
ingurgitande
|
Fressen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitandus
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
| Genitiv |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitandi
|
| Dativ |
ingurgitando
|
ingurgitandae
|
ingurgitando
|
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
ingurgitandam
|
ingurgitandum
|
| Ablativ |
ingurgitando
|
ingurgitanda
|
ingurgitando
|
| Vokativ |
ingurgitande
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
| Genitiv |
ingurgitandorum
|
ingurgitandarum
|
ingurgitandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
ingurgitandos
|
ingurgitandas
|
ingurgitanda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
| Genitiv |
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
| Dativ |
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
| Akkusativ |
ingurgitantem
|
ingurgitantem
|
ingurgitans
|
| Ablativ |
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
| Vokativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Genitiv |
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
| Dativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Akkusativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Ablativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Vokativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitatus
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
| Genitiv |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitati
|
| Dativ |
ingurgitato
|
ingurgitatae
|
ingurgitato
|
| Akkusativ |
ingurgitatum
|
ingurgitatam
|
ingurgitatum
|
| Ablativ |
ingurgitato
|
ingurgitata
|
ingurgitato
|
| Vokativ |
ingurgitate
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
| Genitiv |
ingurgitatorum
|
ingurgitatarum
|
ingurgitatorum
|
| Dativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Akkusativ |
ingurgitatos
|
ingurgitatas
|
ingurgitata
|
| Ablativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Vokativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitaturus
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
| Genitiv |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturi
|
| Dativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturo
|
| Akkusativ |
ingurgitaturum
|
ingurgitaturam
|
ingurgitaturum
|
| Ablativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturo
|
| Vokativ |
ingurgitature
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
| Genitiv |
ingurgitaturorum
|
ingurgitaturarum
|
ingurgitaturorum
|
| Dativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Akkusativ |
ingurgitaturos
|
ingurgitaturas
|
ingurgitatura
|
| Ablativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Vokativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ingurgitatum
|
ingurgitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgito
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitas
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitat
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitamus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitatis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitor
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitaris ingurgitare
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatur
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitamur
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitamini
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitem
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgites
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitet
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitemus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitetis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgiter
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgiteris ingurgitere
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitetur
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitemur
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitemini
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabam
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitabas
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitabat
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabar
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitabaris ingurgitabare
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarem
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitares
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitaret
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarer
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitareris ingurgitarere
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabo
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitabis
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitabit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabor
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitaberis ingurgitabere
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavi
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitavit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitaverunt ingurgitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavero
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
ingurgitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
ingurgitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
ingurgitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
ingurgitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ingurgitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitari ingurgitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
ingurgitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
ingurgitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ingurgita
|
! |
| 2. Person Plural |
ingurgitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ingurgitato
|
| 3. Person Singular |
ingurgitato
|
| 2. Person Plural |
ingurgitatote
|
| 3. Person Plural |
ingurgitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ingurgitare
|
das |
| Genitiv |
ingurgitandi
|
des es |
| Dativ |
ingurgitando
|
dem |
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
das |
| Ablativ |
ingurgitando
|
durch das |
| Vokativ |
ingurgitande
|
! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitandus
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
| Genitiv |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitandi
|
| Dativ |
ingurgitando
|
ingurgitandae
|
ingurgitando
|
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
ingurgitandam
|
ingurgitandum
|
| Ablativ |
ingurgitando
|
ingurgitanda
|
ingurgitando
|
| Vokativ |
ingurgitande
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
| Genitiv |
ingurgitandorum
|
ingurgitandarum
|
ingurgitandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
ingurgitandos
|
ingurgitandas
|
ingurgitanda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
| Genitiv |
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
| Dativ |
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
| Akkusativ |
ingurgitantem
|
ingurgitantem
|
ingurgitans
|
| Ablativ |
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
| Vokativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Genitiv |
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
| Dativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Akkusativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Ablativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Vokativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitatus
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
| Genitiv |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitati
|
| Dativ |
ingurgitato
|
ingurgitatae
|
ingurgitato
|
| Akkusativ |
ingurgitatum
|
ingurgitatam
|
ingurgitatum
|
| Ablativ |
ingurgitato
|
ingurgitata
|
ingurgitato
|
| Vokativ |
ingurgitate
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
| Genitiv |
ingurgitatorum
|
ingurgitatarum
|
ingurgitatorum
|
| Dativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Akkusativ |
ingurgitatos
|
ingurgitatas
|
ingurgitata
|
| Ablativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Vokativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitaturus
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
| Genitiv |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturi
|
| Dativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturo
|
| Akkusativ |
ingurgitaturum
|
ingurgitaturam
|
ingurgitaturum
|
| Ablativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturo
|
| Vokativ |
ingurgitature
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
| Genitiv |
ingurgitaturorum
|
ingurgitaturarum
|
ingurgitaturorum
|
| Dativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Akkusativ |
ingurgitaturos
|
ingurgitaturas
|
ingurgitatura
|
| Ablativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Vokativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ingurgitatum
|
ingurgitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgito
|
ich saufe |
| 2. Person Singular |
ingurgitas
|
du säufst |
| 3. Person Singular |
ingurgitat
|
er/sie/es säuft |
| 1. Person Plural |
ingurgitamus
|
wir saufen |
| 2. Person Plural |
ingurgitatis
|
ihr sauft |
| 3. Person Plural |
ingurgitant
|
sie saufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitor
|
ich werde gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaris ingurgitare
|
du wirst gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitatur
|
er/sie/es wird gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitamur
|
wir werden gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitamini
|
ihr werdet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitantur
|
sie werden gesoffen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitem
|
ich saufe |
| 2. Person Singular |
ingurgites
|
du saufest |
| 3. Person Singular |
ingurgitet
|
er/sie/es saufe |
| 1. Person Plural |
ingurgitemus
|
wir saufen |
| 2. Person Plural |
ingurgitetis
|
ihr saufet |
| 3. Person Plural |
ingurgitent
|
sie saufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgiter
|
ich werde gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgiteris ingurgitere
|
du werdest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitetur
|
er/sie/es werde gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitemur
|
wir werden gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitemini
|
ihr werdet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitentur
|
sie werden gesoffen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabam
|
ich soff |
| 2. Person Singular |
ingurgitabas
|
du soffest |
| 3. Person Singular |
ingurgitabat
|
er/sie/es soff |
| 1. Person Plural |
ingurgitabamus
|
wir soffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabatis
|
ihr soffet |
| 3. Person Plural |
ingurgitabant
|
sie soffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabar
|
ich wurde gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitabaris ingurgitabare
|
du wurdest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabatur
|
er/sie/es wurde gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabamur
|
wir wurden gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabamini
|
ihr wurdet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabantur
|
sie wurden gesoffen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarem
|
ich söffe |
| 2. Person Singular |
ingurgitares
|
du söffest |
| 3. Person Singular |
ingurgitaret
|
er/sie/es söffe |
| 1. Person Plural |
ingurgitaremus
|
wir söffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaretis
|
ihr söffet |
| 3. Person Plural |
ingurgitarent
|
sie söffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitarer
|
ich würde gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitareris ingurgitarere
|
du würdest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaretur
|
er/sie/es würde gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaremur
|
wir würden gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaremini
|
ihr würdet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitarentur
|
sie würden gesoffen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabo
|
ich werde saufen |
| 2. Person Singular |
ingurgitabis
|
du wirst saufen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabit
|
er/sie/es wird saufen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabimus
|
wir werden saufen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabitis
|
ihr werdet saufen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabunt
|
sie werden saufen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitabor
|
ich werde gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaberis ingurgitabere
|
du wirst gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitabitur
|
er/sie/es wird gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitabimur
|
wir werden gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitabimini
|
ihr werdet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitabuntur
|
sie werden gesoffen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavi
|
ich habe gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitavisti
|
du hast gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitavit
|
er/sie/es hat gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitavimus
|
wir haben gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitavistis
|
ihr habt gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverunt ingurgitavere
|
sie haben gesoffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sum
|
ich bin gesoffen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus es
|
du bist gesoffen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus est
|
er/sie/es ist gesoffen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati sumus
|
wir sind gesoffen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati estis
|
ihr seid gesoffen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati sunt
|
sie sind gesoffen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaverim
|
ich habe gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
du habest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
er/sie/es habe gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
wir haben gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
ihr habet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
sie haben gesoffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus sim
|
ich sei gesoffen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus sis
|
du seiest gesoffen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus sit
|
er/sie/es sei gesoffen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati simus
|
wir seien gesoffen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati sitis
|
ihr seiet gesoffen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati sint
|
sie seien gesoffen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitaveram
|
ich hatte gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveras
|
du hattest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverat
|
er/sie/es hatte gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitaveramus
|
wir hatten gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveratis
|
ihr hattet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverant
|
sie hatten gesoffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus eram
|
ich war gesoffen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eras
|
du warst gesoffen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erat
|
er/sie/es war gesoffen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati eramus
|
wir waren gesoffen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati eratis
|
ihr warst gesoffen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati erant
|
sie waren gesoffen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavissem
|
ich hätte gesoffen |
| 2. Person Singular |
ingurgitavisses
|
du hättest gesoffen |
| 3. Person Singular |
ingurgitavisset
|
er/sie/es hätte gesoffen |
| 1. Person Plural |
ingurgitavissemus
|
wir hätten gesoffen |
| 2. Person Plural |
ingurgitavissetis
|
ihr hättet gesoffen |
| 3. Person Plural |
ingurgitavissent
|
sie hätten gesoffen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus essem
|
ich wäre gesoffen worden |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus esses
|
du wärest gesoffen worden |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus esset
|
er/sie/es wäre gesoffen worden |
| 1. Person Plural |
ingurgitati essemus
|
wir wären gesoffen worden |
| 2. Person Plural |
ingurgitati essetis
|
ihr wäret gesoffen worden |
| 3. Person Plural |
ingurgitati essent
|
sie wären gesoffen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitavero
|
ich werde gesoffen haben |
| 2. Person Singular |
ingurgitaveris
|
du wirst gesoffen haben |
| 3. Person Singular |
ingurgitaverit
|
er/sie/es wird gesoffen haben |
| 1. Person Plural |
ingurgitaverimus
|
wir werden gesoffen haben |
| 2. Person Plural |
ingurgitaveritis
|
ihr werdet gesoffen haben |
| 3. Person Plural |
ingurgitaverint
|
sie werden gesoffen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
ingurgitatus ero
|
ich werde gesoffen worden sein |
| 2. Person Singular |
ingurgitatus eris
|
du werdest gesoffen worden sein |
| 3. Person Singular |
ingurgitatus erit
|
er/sie/es werde gesoffen worden sein |
| 1. Person Plural |
ingurgitati erimus
|
wir werden gesoffen worden sein |
| 2. Person Plural |
ingurgitati eritis
|
ihr werdet gesoffen worden sein |
| 3. Person Plural |
ingurgitati erunt
|
sie werden gesoffen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitare
|
saufen |
| Vorzeitigkeit |
ingurgitavisse
|
gesoffen haben |
| Nachzeitigkeit |
ingurgitaturum esse
|
saufen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
ingurgitari ingurgitarier
|
gesoffen werden |
| Vorzeitigkeit |
ingurgitatum esse
|
gesoffen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
ingurgitatum iri
|
künftig gesoffen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
ingurgita
|
saufe; sauf! |
| 2. Person Plural |
ingurgitate
|
sauft! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
ingurgitato
|
| 3. Person Singular |
ingurgitato
|
| 2. Person Plural |
ingurgitatote
|
| 3. Person Plural |
ingurgitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
ingurgitare
|
das Saufen |
| Genitiv |
ingurgitandi
|
des Saufens |
| Dativ |
ingurgitando
|
dem Saufen |
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
das Saufen |
| Ablativ |
ingurgitando
|
durch das Saufen |
| Vokativ |
ingurgitande
|
Saufen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitandus
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
| Genitiv |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitandi
|
| Dativ |
ingurgitando
|
ingurgitandae
|
ingurgitando
|
| Akkusativ |
ingurgitandum
|
ingurgitandam
|
ingurgitandum
|
| Ablativ |
ingurgitando
|
ingurgitanda
|
ingurgitando
|
| Vokativ |
ingurgitande
|
ingurgitanda
|
ingurgitandum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
| Genitiv |
ingurgitandorum
|
ingurgitandarum
|
ingurgitandorum
|
| Dativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Akkusativ |
ingurgitandos
|
ingurgitandas
|
ingurgitanda
|
| Ablativ |
existiert nicht |
existiert nicht |
existiert nicht |
| Vokativ |
ingurgitandi
|
ingurgitandae
|
ingurgitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
| Genitiv |
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
ingurgitantis
|
| Dativ |
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
ingurgitanti
|
| Akkusativ |
ingurgitantem
|
ingurgitantem
|
ingurgitans
|
| Ablativ |
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
ingurgitanti ingurgitante
|
| Vokativ |
ingurgitans
|
ingurgitans
|
ingurgitans
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Genitiv |
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
ingurgitantium ingurgitantum
|
| Dativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Akkusativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
| Ablativ |
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
ingurgitantibus
|
| Vokativ |
ingurgitantes
|
ingurgitantes
|
ingurgitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitatus
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
| Genitiv |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitati
|
| Dativ |
ingurgitato
|
ingurgitatae
|
ingurgitato
|
| Akkusativ |
ingurgitatum
|
ingurgitatam
|
ingurgitatum
|
| Ablativ |
ingurgitato
|
ingurgitata
|
ingurgitato
|
| Vokativ |
ingurgitate
|
ingurgitata
|
ingurgitatum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
| Genitiv |
ingurgitatorum
|
ingurgitatarum
|
ingurgitatorum
|
| Dativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Akkusativ |
ingurgitatos
|
ingurgitatas
|
ingurgitata
|
| Ablativ |
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
ingurgitatis
|
| Vokativ |
ingurgitati
|
ingurgitatae
|
ingurgitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
ingurgitaturus
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
| Genitiv |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturi
|
| Dativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitaturae
|
ingurgitaturo
|
| Akkusativ |
ingurgitaturum
|
ingurgitaturam
|
ingurgitaturum
|
| Ablativ |
ingurgitaturo
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturo
|
| Vokativ |
ingurgitature
|
ingurgitatura
|
ingurgitaturum
|
Plural
| Nominativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
| Genitiv |
ingurgitaturorum
|
ingurgitaturarum
|
ingurgitaturorum
|
| Dativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Akkusativ |
ingurgitaturos
|
ingurgitaturas
|
ingurgitatura
|
| Ablativ |
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
ingurgitaturis
|
| Vokativ |
ingurgitaturi
|
ingurgitaturae
|
ingurgitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
ingurgitatum
|
ingurgitatu
|