Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortor
|
ich hetze |
| 2. Person Singular |
inhortaris inhortare
|
du hetzt |
| 3. Person Singular |
inhortatur
|
er/sie/es hetzt |
| 1. Person Plural |
inhortamur
|
wir hetzen |
| 2. Person Plural |
inhortamini
|
ihr hetzt |
| 3. Person Plural |
inhortantur
|
sie hetzen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhorter
|
ich hetze |
| 2. Person Singular |
inhorteris inhortere
|
du hetzest |
| 3. Person Singular |
inhortetur
|
er/sie/es hetze |
| 1. Person Plural |
inhortemur
|
wir hetzen |
| 2. Person Plural |
inhortemini
|
ihr hetzet |
| 3. Person Plural |
inhortentur
|
sie hetzen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortabar
|
ich hetzte |
| 2. Person Singular |
inhortabaris inhortabare
|
du hetztest |
| 3. Person Singular |
inhortabatur
|
er/sie/es hetzte |
| 1. Person Plural |
inhortabamur
|
wir hetzten |
| 2. Person Plural |
inhortabamini
|
ihr hetztet |
| 3. Person Plural |
inhortabantur
|
sie hetzten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortarer
|
ich hetzte |
| 2. Person Singular |
inhortareris inhortarere
|
du hetztest |
| 3. Person Singular |
inhortaretur
|
er/sie/es hetzte |
| 1. Person Plural |
inhortaremur
|
wir hetzten |
| 2. Person Plural |
inhortaremini
|
ihr hetztet |
| 3. Person Plural |
inhortarentur
|
sie hetzten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortabor
|
ich werde hetzen |
| 2. Person Singular |
inhortaberis inhortabere
|
du wirst hetzen |
| 3. Person Singular |
inhortabitur
|
er/sie/es wird hetzen |
| 1. Person Plural |
inhortabimur
|
wir werden hetzen |
| 2. Person Plural |
inhortabimini
|
ihr werdet hetzen |
| 3. Person Plural |
inhortabuntur
|
sie werden hetzen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortatus sum
|
ich habe gehetzt |
| 2. Person Singular |
inhortatus es
|
du hast gehetzt |
| 3. Person Singular |
inhortatus est
|
er/sie/es hat gehetzt |
| 1. Person Plural |
inhortati sumus
|
wir haben gehetzt |
| 2. Person Plural |
inhortati estis
|
ihr habt gehetzt |
| 3. Person Plural |
inhortati sunt
|
sie haben gehetzt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortatus sim
|
ich habe gehetzt |
| 2. Person Singular |
inhortatus sis
|
du habest gehetzt |
| 3. Person Singular |
inhortatus sit
|
er/sie/es habe gehetzt |
| 1. Person Plural |
inhortati simus
|
wir haben gehetzt |
| 2. Person Plural |
inhortati sitis
|
ihr habet gehetzt |
| 3. Person Plural |
inhortati sint
|
sie haben gehetzt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortatus eram
|
ich hatte gehetzt |
| 2. Person Singular |
inhortatus eras
|
du hattest gehetzt |
| 3. Person Singular |
inhortatus erat
|
er/sie/es hatte gehetzt |
| 1. Person Plural |
inhortati eramus
|
wir hatten gehetzt |
| 2. Person Plural |
inhortati eratis
|
ihr hattet gehetzt |
| 3. Person Plural |
inhortati erant
|
sie hatten gehetzt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortatus essem
|
ich hätte gehetzt |
| 2. Person Singular |
inhortatus esses
|
du hättest gehetzt |
| 3. Person Singular |
inhortatus esset
|
er/sie/es hätte gehetzt |
| 1. Person Plural |
inhortati essemus
|
wir hätten gehetzt |
| 2. Person Plural |
inhortati essetis
|
ihr hättet gehetzt |
| 3. Person Plural |
inhortati essent
|
sie hätten gehetzt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inhortatus ero
|
ich werde gehetzt haben |
| 2. Person Singular |
inhortatus eris
|
du wirst gehetzt haben |
| 3. Person Singular |
inhortatus erit
|
er/sie/es wird gehetzt haben |
| 1. Person Plural |
inhortati erimus
|
wir werden gehetzt haben |
| 2. Person Plural |
inhortati eritis
|
ihr werdet gehetzt haben |
| 3. Person Plural |
inhortati erunt
|
sie werden gehetzt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inhortari inhortarier
|
hetzen |
| Vorzeitigkeit |
inhortatus esse
|
gehetzt haben |
| Nachzeitigkeit |
inhortaturum esse
|
hetzen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inhortare
|
hetze; hetz! |
| 2. Person Plural |
inhortamini
|
hetzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inhortator
|
| 3. Person Singular |
inhortator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
inhortantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inhortari inhortarier
|
das Hetzen |
| Genitiv |
inhortandi
|
des Hetzens |
| Dativ |
inhortando
|
dem Hetzen |
| Akkusativ |
inhortandum
|
das Hetzen |
| Ablativ |
inhortando
|
durch das Hetzen |
| Vokativ |
inhortande
|
Hetzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inhortandus
|
inhortanda
|
inhortandum
|
| Genitiv |
inhortandi
|
inhortandae
|
inhortandi
|
| Dativ |
inhortando
|
inhortandae
|
inhortando
|
| Akkusativ |
inhortandum
|
inhortandam
|
inhortandum
|
| Ablativ |
inhortando
|
inhortanda
|
inhortando
|
| Vokativ |
inhortande
|
inhortanda
|
inhortandum
|
Plural
| Nominativ |
inhortandi
|
inhortandae
|
inhortanda
|
| Genitiv |
inhortandorum
|
inhortandarum
|
inhortandorum
|
| Dativ |
inhortandis
|
inhortandis
|
inhortandis
|
| Akkusativ |
inhortandos
|
inhortandas
|
inhortanda
|
| Ablativ |
inhortandis
|
inhortandis
|
inhortandis
|
| Vokativ |
inhortandi
|
inhortandae
|
inhortanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inhortans
|
inhortans
|
inhortans
|
| Genitiv |
inhortantis
|
inhortantis
|
inhortantis
|
| Dativ |
inhortanti
|
inhortanti
|
inhortanti
|
| Akkusativ |
inhortantem
|
inhortantem
|
inhortans
|
| Ablativ |
inhortanti inhortante
|
inhortanti inhortante
|
inhortanti inhortante
|
| Vokativ |
inhortans
|
inhortans
|
inhortans
|
Plural
| Nominativ |
inhortantes
|
inhortantes
|
inhortantia
|
| Genitiv |
inhortantium inhortantum
|
inhortantium inhortantum
|
inhortantium inhortantum
|
| Dativ |
inhortantibus
|
inhortantibus
|
inhortantibus
|
| Akkusativ |
inhortantes
|
inhortantes
|
inhortantia
|
| Ablativ |
inhortantibus
|
inhortantibus
|
inhortantibus
|
| Vokativ |
inhortantes
|
inhortantes
|
inhortantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inhortatus
|
inhortata
|
inhortatum
|
| Genitiv |
inhortati
|
inhortatae
|
inhortati
|
| Dativ |
inhortato
|
inhortatae
|
inhortato
|
| Akkusativ |
inhortatum
|
inhortatam
|
inhortatum
|
| Ablativ |
inhortato
|
inhortata
|
inhortato
|
| Vokativ |
inhortate
|
inhortata
|
inhortatum
|
Plural
| Nominativ |
inhortati
|
inhortatae
|
inhortata
|
| Genitiv |
inhortatorum
|
inhortatarum
|
inhortatorum
|
| Dativ |
inhortatis
|
inhortatis
|
inhortatis
|
| Akkusativ |
inhortatos
|
inhortatas
|
inhortata
|
| Ablativ |
inhortatis
|
inhortatis
|
inhortatis
|
| Vokativ |
inhortati
|
inhortatae
|
inhortata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inhortaturus
|
inhortatura
|
inhortaturum
|
| Genitiv |
inhortaturi
|
inhortaturae
|
inhortaturi
|
| Dativ |
inhortaturo
|
inhortaturae
|
inhortaturo
|
| Akkusativ |
inhortaturum
|
inhortaturam
|
inhortaturum
|
| Ablativ |
inhortaturo
|
inhortatura
|
inhortaturo
|
| Vokativ |
inhortature
|
inhortatura
|
inhortaturum
|
Plural
| Nominativ |
inhortaturi
|
inhortaturae
|
inhortatura
|
| Genitiv |
inhortaturorum
|
inhortaturarum
|
inhortaturorum
|
| Dativ |
inhortaturis
|
inhortaturis
|
inhortaturis
|
| Akkusativ |
inhortaturos
|
inhortaturas
|
inhortatura
|
| Ablativ |
inhortaturis
|
inhortaturis
|
inhortaturis
|
| Vokativ |
inhortaturi
|
inhortaturae
|
inhortatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inhortatum
|
inhortatu
|