Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
inimicare (Verb) entspricht Ihr Suchwort
inimicari auch noch Formen von:
inimicari (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimico
|
ich entzweie |
| 2. Person Singular |
inimicas
|
du entzweist |
| 3. Person Singular |
inimicat
|
er/sie/es entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicamus
|
wir entzweien |
| 2. Person Plural |
inimicatis
|
ihr entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicant
|
sie entzweien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicor
|
ich werde entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicaris inimicare
|
du wirst entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicatur
|
er/sie/es wird entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicamur
|
wir werden entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicamini
|
ihr werdet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicantur
|
sie werden entzweit |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicem
|
ich entzweie |
| 2. Person Singular |
inimices
|
du entzweiest |
| 3. Person Singular |
inimicet
|
er/sie/es entzweie |
| 1. Person Plural |
inimicemus
|
wir entzweien |
| 2. Person Plural |
inimicetis
|
ihr entzweiet |
| 3. Person Plural |
inimicent
|
sie entzweien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicer
|
ich werde entzweit |
| 2. Person Singular |
inimiceris inimicere
|
du werdest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicetur
|
er/sie/es werde entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicemur
|
wir werden entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicemini
|
ihr werdet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicentur
|
sie werden entzweit |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabam
|
ich entzweite |
| 2. Person Singular |
inimicabas
|
du entzweitest |
| 3. Person Singular |
inimicabat
|
er/sie/es entzweite |
| 1. Person Plural |
inimicabamus
|
wir entzweiten |
| 2. Person Plural |
inimicabatis
|
ihr entzweitet |
| 3. Person Plural |
inimicabant
|
sie entzweiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabar
|
ich wurde entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicabaris inimicabare
|
du wurdest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicabatur
|
er/sie/es wurde entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicabamur
|
wir wurden entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicabamini
|
ihr wurdet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicabantur
|
sie wurden entzweit |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarem
|
ich entzweite |
| 2. Person Singular |
inimicares
|
du entzweitest |
| 3. Person Singular |
inimicaret
|
er/sie/es entzweite |
| 1. Person Plural |
inimicaremus
|
wir entzweiten |
| 2. Person Plural |
inimicaretis
|
ihr entzweitet |
| 3. Person Plural |
inimicarent
|
sie entzweiten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarer
|
ich würde entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicareris inimicarere
|
du würdest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicaretur
|
er/sie/es würde entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicaremur
|
wir würden entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicaremini
|
ihr würdet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicarentur
|
sie würden entzweit |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabo
|
ich werde entzweien |
| 2. Person Singular |
inimicabis
|
du wirst entzweien |
| 3. Person Singular |
inimicabit
|
er/sie/es wird entzweien |
| 1. Person Plural |
inimicabimus
|
wir werden entzweien |
| 2. Person Plural |
inimicabitis
|
ihr werdet entzweien |
| 3. Person Plural |
inimicabunt
|
sie werden entzweien |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabor
|
ich werde entzweit werden |
| 2. Person Singular |
inimicaberis inimicabere
|
du wirst entzweit werden |
| 3. Person Singular |
inimicabitur
|
er/sie/es wird entzweit werden |
| 1. Person Plural |
inimicabimur
|
wir werden entzweit werden |
| 2. Person Plural |
inimicabimini
|
ihr werdet entzweit werden |
| 3. Person Plural |
inimicabuntur
|
sie werden entzweit werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavi
|
ich habe entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicavisti
|
du hast entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicavit
|
er/sie/es hat entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicavimus
|
wir haben entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicavistis
|
ihr habt entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicaverunt inimicavere
|
sie haben entzweit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sum
|
ich bin entzweit worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus es
|
du bist entzweit worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus est
|
er/sie/es ist entzweit worden |
| 1. Person Plural |
inimicati sumus
|
wir sind entzweit worden |
| 2. Person Plural |
inimicati estis
|
ihr seid entzweit worden |
| 3. Person Plural |
inimicati sunt
|
sie sind entzweit worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaverim
|
ich habe entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
du habest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
er/sie/es habe entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
wir haben entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
ihr habet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
sie haben entzweit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sim
|
ich sei entzweit worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus sis
|
du seiest entzweit worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus sit
|
er/sie/es sei entzweit worden |
| 1. Person Plural |
inimicati simus
|
wir seien entzweit worden |
| 2. Person Plural |
inimicati sitis
|
ihr seiet entzweit worden |
| 3. Person Plural |
inimicati sint
|
sie seien entzweit worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaveram
|
ich hatte entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicaveras
|
du hattest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicaverat
|
er/sie/es hatte entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicaveramus
|
wir hatten entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicaveratis
|
ihr hattet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicaverant
|
sie hatten entzweit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus eram
|
ich war entzweit worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus eras
|
du warst entzweit worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus erat
|
er/sie/es war entzweit worden |
| 1. Person Plural |
inimicati eramus
|
wir waren entzweit worden |
| 2. Person Plural |
inimicati eratis
|
ihr wart entzweit worden |
| 3. Person Plural |
inimicati erant
|
sie waren entzweit worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavissem
|
ich hätte entzweit |
| 2. Person Singular |
inimicavisses
|
du hättest entzweit |
| 3. Person Singular |
inimicavisset
|
er/sie/es hätte entzweit |
| 1. Person Plural |
inimicavissemus
|
wir hätten entzweit |
| 2. Person Plural |
inimicavissetis
|
ihr hättet entzweit |
| 3. Person Plural |
inimicavissent
|
sie hätten entzweit |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus essem
|
ich wäre entzweit worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus esses
|
du wärest entzweit worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus esset
|
er/sie/es wäre entzweit worden |
| 1. Person Plural |
inimicati essemus
|
wir wären entzweit worden |
| 2. Person Plural |
inimicati essetis
|
ihr wäret entzweit worden |
| 3. Person Plural |
inimicati essent
|
sie wären entzweit worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavero
|
ich werde entzweit haben |
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
du wirst entzweit haben |
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
er/sie/es wird entzweit haben |
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
wir werden entzweit haben |
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
ihr werdet entzweit haben |
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
sie werden entzweit haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus ero
|
ich werde entzweit worden sein |
| 2. Person Singular |
inimicatus eris
|
du wirst entzweit worden sein |
| 3. Person Singular |
inimicatus erit
|
er/sie/es wird entzweit worden sein |
| 1. Person Plural |
inimicati erimus
|
wir werden entzweit worden sein |
| 2. Person Plural |
inimicati eritis
|
ihr werdet entzweit worden sein |
| 3. Person Plural |
inimicati erunt
|
sie werden entzweit worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicare
|
entzweien |
| Vorzeitigkeit |
inimicavisse
|
entzweit haben |
| Nachzeitigkeit |
inimicaturum esse
|
entzweien werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicari inimicarier
|
entzweit werden |
| Vorzeitigkeit |
inimicatum esse
|
entzweit worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inimicatum iri
|
künftig entzweit werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inimica
|
entzweie; entzwei! |
| 2. Person Plural |
inimicate
|
entzweit! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inimicato
|
| 3. Person Singular |
inimicato
|
| 2. Person Plural |
inimicatote
|
| 3. Person Plural |
inimicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inimicare
|
das Entzweien |
| Genitiv |
inimicandi
|
des Entzweiens |
| Dativ |
inimicando
|
dem Entzweien |
| Akkusativ |
inimicandum
|
das Entzweien |
| Ablativ |
inimicando
|
durch das Entzweien |
| Vokativ |
inimicande
|
Entzweien! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicandus
|
inimicanda
|
inimicandum
|
| Genitiv |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicandi
|
| Dativ |
inimicando
|
inimicandae
|
inimicando
|
| Akkusativ |
inimicandum
|
inimicandam
|
inimicandum
|
| Ablativ |
inimicando
|
inimicanda
|
inimicando
|
| Vokativ |
inimicande
|
inimicanda
|
inimicandum
|
Plural
| Nominativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
| Genitiv |
inimicandorum
|
inimicandarum
|
inimicandorum
|
| Dativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Akkusativ |
inimicandos
|
inimicandas
|
inimicanda
|
| Ablativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Vokativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
| Genitiv |
inimicantis
|
inimicantis
|
inimicantis
|
| Dativ |
inimicanti
|
inimicanti
|
inimicanti
|
| Akkusativ |
inimicantem
|
inimicantem
|
inimicans
|
| Ablativ |
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
| Vokativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
Plural
| Nominativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Genitiv |
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
| Dativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Akkusativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Ablativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Vokativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicatus
|
inimicata
|
inimicatum
|
| Genitiv |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicati
|
| Dativ |
inimicato
|
inimicatae
|
inimicato
|
| Akkusativ |
inimicatum
|
inimicatam
|
inimicatum
|
| Ablativ |
inimicato
|
inimicata
|
inimicato
|
| Vokativ |
inimicate
|
inimicata
|
inimicatum
|
Plural
| Nominativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
| Genitiv |
inimicatorum
|
inimicatarum
|
inimicatorum
|
| Dativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Akkusativ |
inimicatos
|
inimicatas
|
inimicata
|
| Ablativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Vokativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicaturus
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
| Genitiv |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicaturi
|
| Dativ |
inimicaturo
|
inimicaturae
|
inimicaturo
|
| Akkusativ |
inimicaturum
|
inimicaturam
|
inimicaturum
|
| Ablativ |
inimicaturo
|
inimicatura
|
inimicaturo
|
| Vokativ |
inimicature
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
Plural
| Nominativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
| Genitiv |
inimicaturorum
|
inimicaturarum
|
inimicaturorum
|
| Dativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Akkusativ |
inimicaturos
|
inimicaturas
|
inimicatura
|
| Ablativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Vokativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inimicatum
|
inimicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimico
|
ich verfeinde |
| 2. Person Singular |
inimicas
|
du verfeindest |
| 3. Person Singular |
inimicat
|
er/sie/es verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicamus
|
wir verfeinden |
| 2. Person Plural |
inimicatis
|
ihr verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicant
|
sie verfeinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicor
|
ich werde verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicaris inimicare
|
du wirst verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicatur
|
er/sie/es wird verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicamur
|
wir werden verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicamini
|
ihr werdet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicantur
|
sie werden verfeindet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicem
|
ich verfeinde |
| 2. Person Singular |
inimices
|
du verfeindest |
| 3. Person Singular |
inimicet
|
er/sie/es verfeinde |
| 1. Person Plural |
inimicemus
|
wir verfeinden |
| 2. Person Plural |
inimicetis
|
ihr verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicent
|
sie verfeinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicer
|
ich werde verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimiceris inimicere
|
du werdest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicetur
|
er/sie/es werde verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicemur
|
wir werden verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicemini
|
ihr werdet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicentur
|
sie werden verfeindet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabam
|
ich verfeindete |
| 2. Person Singular |
inimicabas
|
du verfeindetest |
| 3. Person Singular |
inimicabat
|
er/sie/es verfeindete |
| 1. Person Plural |
inimicabamus
|
wir verfeindeten |
| 2. Person Plural |
inimicabatis
|
ihr verfeindetet |
| 3. Person Plural |
inimicabant
|
sie verfeindeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabar
|
ich wurde verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicabaris inimicabare
|
du wurdest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicabatur
|
er/sie/es wurde verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicabamur
|
wir wurden verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicabamini
|
ihr wurdet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicabantur
|
sie wurden verfeindet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarem
|
ich verfeindete |
| 2. Person Singular |
inimicares
|
du verfeindetest |
| 3. Person Singular |
inimicaret
|
er/sie/es verfeindete |
| 1. Person Plural |
inimicaremus
|
wir verfeindeten |
| 2. Person Plural |
inimicaretis
|
ihr verfeindetet |
| 3. Person Plural |
inimicarent
|
sie verfeindeten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarer
|
ich würde verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicareris inimicarere
|
du würdest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicaretur
|
er/sie/es würde verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicaremur
|
wir würden verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicaremini
|
ihr würdet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicarentur
|
sie würden verfeindet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabo
|
ich werde verfeinden |
| 2. Person Singular |
inimicabis
|
du wirst verfeinden |
| 3. Person Singular |
inimicabit
|
er/sie/es wird verfeinden |
| 1. Person Plural |
inimicabimus
|
wir werden verfeinden |
| 2. Person Plural |
inimicabitis
|
ihr werdet verfeinden |
| 3. Person Plural |
inimicabunt
|
sie werden verfeinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabor
|
ich werde verfeindet werden |
| 2. Person Singular |
inimicaberis inimicabere
|
du wirst verfeindet werden |
| 3. Person Singular |
inimicabitur
|
er/sie/es wird verfeindet werden |
| 1. Person Plural |
inimicabimur
|
wir werden verfeindet werden |
| 2. Person Plural |
inimicabimini
|
ihr werdet verfeindet werden |
| 3. Person Plural |
inimicabuntur
|
sie werden verfeindet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavi
|
ich habe verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicavisti
|
du hast verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicavit
|
er/sie/es hat verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicavimus
|
wir haben verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicavistis
|
ihr habt verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicaverunt inimicavere
|
sie haben verfeindet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sum
|
ich bin verfeindet worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus es
|
du bist verfeindet worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus est
|
er/sie/es ist verfeindet worden |
| 1. Person Plural |
inimicati sumus
|
wir sind verfeindet worden |
| 2. Person Plural |
inimicati estis
|
ihr seid verfeindet worden |
| 3. Person Plural |
inimicati sunt
|
sie sind verfeindet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaverim
|
ich habe verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
du habest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
er/sie/es habe verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
wir haben verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
ihr habet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
sie haben verfeindet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sim
|
ich sei verfeindet worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus sis
|
du seiest verfeindet worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus sit
|
er/sie/es sei verfeindet worden |
| 1. Person Plural |
inimicati simus
|
wir seien verfeindet worden |
| 2. Person Plural |
inimicati sitis
|
ihr seiet verfeindet worden |
| 3. Person Plural |
inimicati sint
|
sie seien verfeindet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaveram
|
ich hatte verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicaveras
|
du hattest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicaverat
|
er/sie/es hatte verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicaveramus
|
wir hatten verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicaveratis
|
ihr hattet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicaverant
|
sie hatten verfeindet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus eram
|
ich war verfeindet worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus eras
|
du warst verfeindet worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus erat
|
er/sie/es war verfeindet worden |
| 1. Person Plural |
inimicati eramus
|
wir waren verfeindet worden |
| 2. Person Plural |
inimicati eratis
|
ihr wart verfeindet worden |
| 3. Person Plural |
inimicati erant
|
sie waren verfeindet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavissem
|
ich hätte verfeindet |
| 2. Person Singular |
inimicavisses
|
du hättest verfeindet |
| 3. Person Singular |
inimicavisset
|
er/sie/es hätte verfeindet |
| 1. Person Plural |
inimicavissemus
|
wir hätten verfeindet |
| 2. Person Plural |
inimicavissetis
|
ihr hättet verfeindet |
| 3. Person Plural |
inimicavissent
|
sie hätten verfeindet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus essem
|
ich wäre verfeindet worden |
| 2. Person Singular |
inimicatus esses
|
du wärest verfeindet worden |
| 3. Person Singular |
inimicatus esset
|
er/sie/es wäre verfeindet worden |
| 1. Person Plural |
inimicati essemus
|
wir wären verfeindet worden |
| 2. Person Plural |
inimicati essetis
|
ihr wäret verfeindet worden |
| 3. Person Plural |
inimicati essent
|
sie wären verfeindet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavero
|
ich werde verfeindet haben |
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
du wirst verfeindet haben |
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
er/sie/es wird verfeindet haben |
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
wir werden verfeindet haben |
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
ihr werdet verfeindet haben |
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
sie werden verfeindet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus ero
|
ich werde verfeindet worden sein |
| 2. Person Singular |
inimicatus eris
|
du wirst verfeindet worden sein |
| 3. Person Singular |
inimicatus erit
|
er/sie/es wird verfeindet worden sein |
| 1. Person Plural |
inimicati erimus
|
wir werden verfeindet worden sein |
| 2. Person Plural |
inimicati eritis
|
ihr werdet verfeindet worden sein |
| 3. Person Plural |
inimicati erunt
|
sie werden verfeindet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicare
|
verfeinden |
| Vorzeitigkeit |
inimicavisse
|
verfeindet haben |
| Nachzeitigkeit |
inimicaturum esse
|
verfeinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicari inimicarier
|
verfeindet werden |
| Vorzeitigkeit |
inimicatum esse
|
verfeindet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inimicatum iri
|
künftig verfeindet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inimica
|
verfeinde! |
| 2. Person Plural |
inimicate
|
verfeindet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inimicato
|
| 3. Person Singular |
inimicato
|
| 2. Person Plural |
inimicatote
|
| 3. Person Plural |
inimicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inimicare
|
das Verfeinden |
| Genitiv |
inimicandi
|
des Verfeindens |
| Dativ |
inimicando
|
dem Verfeinden |
| Akkusativ |
inimicandum
|
das Verfeinden |
| Ablativ |
inimicando
|
durch das Verfeinden |
| Vokativ |
inimicande
|
Verfeinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicandus
|
inimicanda
|
inimicandum
|
| Genitiv |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicandi
|
| Dativ |
inimicando
|
inimicandae
|
inimicando
|
| Akkusativ |
inimicandum
|
inimicandam
|
inimicandum
|
| Ablativ |
inimicando
|
inimicanda
|
inimicando
|
| Vokativ |
inimicande
|
inimicanda
|
inimicandum
|
Plural
| Nominativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
| Genitiv |
inimicandorum
|
inimicandarum
|
inimicandorum
|
| Dativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Akkusativ |
inimicandos
|
inimicandas
|
inimicanda
|
| Ablativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Vokativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
| Genitiv |
inimicantis
|
inimicantis
|
inimicantis
|
| Dativ |
inimicanti
|
inimicanti
|
inimicanti
|
| Akkusativ |
inimicantem
|
inimicantem
|
inimicans
|
| Ablativ |
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
| Vokativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
Plural
| Nominativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Genitiv |
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
| Dativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Akkusativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Ablativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Vokativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicatus
|
inimicata
|
inimicatum
|
| Genitiv |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicati
|
| Dativ |
inimicato
|
inimicatae
|
inimicato
|
| Akkusativ |
inimicatum
|
inimicatam
|
inimicatum
|
| Ablativ |
inimicato
|
inimicata
|
inimicato
|
| Vokativ |
inimicate
|
inimicata
|
inimicatum
|
Plural
| Nominativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
| Genitiv |
inimicatorum
|
inimicatarum
|
inimicatorum
|
| Dativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Akkusativ |
inimicatos
|
inimicatas
|
inimicata
|
| Ablativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Vokativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicaturus
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
| Genitiv |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicaturi
|
| Dativ |
inimicaturo
|
inimicaturae
|
inimicaturo
|
| Akkusativ |
inimicaturum
|
inimicaturam
|
inimicaturum
|
| Ablativ |
inimicaturo
|
inimicatura
|
inimicaturo
|
| Vokativ |
inimicature
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
Plural
| Nominativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
| Genitiv |
inimicaturorum
|
inimicaturarum
|
inimicaturorum
|
| Dativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Akkusativ |
inimicaturos
|
inimicaturas
|
inimicatura
|
| Ablativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Vokativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inimicatum
|
inimicatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimico
|
|
| 2. Person Singular |
inimicas
|
|
| 3. Person Singular |
inimicat
|
|
| 1. Person Plural |
inimicamus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicatis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicor
|
|
| 2. Person Singular |
inimicaris inimicare
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatur
|
|
| 1. Person Plural |
inimicamur
|
|
| 2. Person Plural |
inimicamini
|
|
| 3. Person Plural |
inimicantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicem
|
|
| 2. Person Singular |
inimices
|
|
| 3. Person Singular |
inimicet
|
|
| 1. Person Plural |
inimicemus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicetis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicer
|
|
| 2. Person Singular |
inimiceris inimicere
|
|
| 3. Person Singular |
inimicetur
|
|
| 1. Person Plural |
inimicemur
|
|
| 2. Person Plural |
inimicemini
|
|
| 3. Person Plural |
inimicentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabam
|
|
| 2. Person Singular |
inimicabas
|
|
| 3. Person Singular |
inimicabat
|
|
| 1. Person Plural |
inimicabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabar
|
|
| 2. Person Singular |
inimicabaris inimicabare
|
|
| 3. Person Singular |
inimicabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inimicabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inimicabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inimicabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarem
|
|
| 2. Person Singular |
inimicares
|
|
| 3. Person Singular |
inimicaret
|
|
| 1. Person Plural |
inimicaremus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicaretis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicarer
|
|
| 2. Person Singular |
inimicareris inimicarere
|
|
| 3. Person Singular |
inimicaretur
|
|
| 1. Person Plural |
inimicaremur
|
|
| 2. Person Plural |
inimicaremini
|
|
| 3. Person Plural |
inimicarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabo
|
|
| 2. Person Singular |
inimicabis
|
|
| 3. Person Singular |
inimicabit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicabor
|
|
| 2. Person Singular |
inimicaberis inimicabere
|
|
| 3. Person Singular |
inimicabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inimicabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inimicabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inimicabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavi
|
|
| 2. Person Singular |
inimicavisti
|
|
| 3. Person Singular |
inimicavit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicavimus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicavistis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicaverunt inimicavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inimicatus es
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatus est
|
|
| 1. Person Plural |
inimicati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaverim
|
|
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inimicatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicaveram
|
|
| 2. Person Singular |
inimicaveras
|
|
| 3. Person Singular |
inimicaverat
|
|
| 1. Person Plural |
inimicaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inimicatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inimicati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavissem
|
|
| 2. Person Singular |
inimicavisses
|
|
| 3. Person Singular |
inimicavisset
|
|
| 1. Person Plural |
inimicavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inimicatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inimicati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicavero
|
|
| 2. Person Singular |
inimicaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inimicaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inimicatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inimicatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inimicatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inimicati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inimicati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inimicati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inimicavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inimicaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inimicari inimicarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inimicatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inimicatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inimica
|
! |
| 2. Person Plural |
inimicate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inimicato
|
| 3. Person Singular |
inimicato
|
| 2. Person Plural |
inimicatote
|
| 3. Person Plural |
inimicanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inimicare
|
|
| Genitiv |
inimicandi
|
|
| Dativ |
inimicando
|
|
| Akkusativ |
inimicandum
|
|
| Ablativ |
inimicando
|
|
| Vokativ |
inimicande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicandus
|
inimicanda
|
inimicandum
|
| Genitiv |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicandi
|
| Dativ |
inimicando
|
inimicandae
|
inimicando
|
| Akkusativ |
inimicandum
|
inimicandam
|
inimicandum
|
| Ablativ |
inimicando
|
inimicanda
|
inimicando
|
| Vokativ |
inimicande
|
inimicanda
|
inimicandum
|
Plural
| Nominativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
| Genitiv |
inimicandorum
|
inimicandarum
|
inimicandorum
|
| Dativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Akkusativ |
inimicandos
|
inimicandas
|
inimicanda
|
| Ablativ |
inimicandis
|
inimicandis
|
inimicandis
|
| Vokativ |
inimicandi
|
inimicandae
|
inimicanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
| Genitiv |
inimicantis
|
inimicantis
|
inimicantis
|
| Dativ |
inimicanti
|
inimicanti
|
inimicanti
|
| Akkusativ |
inimicantem
|
inimicantem
|
inimicans
|
| Ablativ |
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
inimicanti inimicante
|
| Vokativ |
inimicans
|
inimicans
|
inimicans
|
Plural
| Nominativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Genitiv |
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
inimicantium inimicantum
|
| Dativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Akkusativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
| Ablativ |
inimicantibus
|
inimicantibus
|
inimicantibus
|
| Vokativ |
inimicantes
|
inimicantes
|
inimicantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicatus
|
inimicata
|
inimicatum
|
| Genitiv |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicati
|
| Dativ |
inimicato
|
inimicatae
|
inimicato
|
| Akkusativ |
inimicatum
|
inimicatam
|
inimicatum
|
| Ablativ |
inimicato
|
inimicata
|
inimicato
|
| Vokativ |
inimicate
|
inimicata
|
inimicatum
|
Plural
| Nominativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
| Genitiv |
inimicatorum
|
inimicatarum
|
inimicatorum
|
| Dativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Akkusativ |
inimicatos
|
inimicatas
|
inimicata
|
| Ablativ |
inimicatis
|
inimicatis
|
inimicatis
|
| Vokativ |
inimicati
|
inimicatae
|
inimicata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inimicaturus
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
| Genitiv |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicaturi
|
| Dativ |
inimicaturo
|
inimicaturae
|
inimicaturo
|
| Akkusativ |
inimicaturum
|
inimicaturam
|
inimicaturum
|
| Ablativ |
inimicaturo
|
inimicatura
|
inimicaturo
|
| Vokativ |
inimicature
|
inimicatura
|
inimicaturum
|
Plural
| Nominativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
| Genitiv |
inimicaturorum
|
inimicaturarum
|
inimicaturorum
|
| Dativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Akkusativ |
inimicaturos
|
inimicaturas
|
inimicatura
|
| Ablativ |
inimicaturis
|
inimicaturis
|
inimicaturis
|
| Vokativ |
inimicaturi
|
inimicaturae
|
inimicatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inimicatum
|
inimicatu
|