Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von injungere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort iniunctus auch noch Formen von: iniunctus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| injungere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | aufbürden auferlegen anfügen anfügen (an) anordnen antun auflegen hineinfügen verbinden vereinigen verursachen zufügen |
| iniunctus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von aufbürden |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich bürde auf |
| 2. Person Singular | injungis |
du bürdest auf |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es bürdet auf |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir bürden auf |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr bürdet auf |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie bürden auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden aufgebürdet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich bürde auf |
| 2. Person Singular | injungas |
du bürdest auf |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es bürde auf |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir bürden auf |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr bürdet auf |
| 3. Person Plural | injungant |
sie bürden auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden aufgebürdet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich bürdete auf |
| 2. Person Singular | injungebas |
du bürdetest auf |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es bürdete auf |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir bürdeten auf |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr bürdetet auf |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie bürdeten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden aufgebürdet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich bürdete auf |
| 2. Person Singular | injungeres |
du bürdetest auf |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es bürdete auf |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir bürdeten auf |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr bürdetet auf |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie bürdeten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden aufgebürdet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde aufbürden |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst aufbürden |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird aufbürden |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden aufbürden |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet aufbürden |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden aufbürden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde aufgebürdet werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst aufgebürdet werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird aufgebürdet werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden aufgebürdet werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet aufgebürdet werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden aufgebürdet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben aufgebürdet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin aufgebürdet worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist aufgebürdet worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist aufgebürdet worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind aufgebürdet worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid aufgebürdet worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind aufgebürdet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben aufgebürdet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei aufgebürdet worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest aufgebürdet worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei aufgebürdet worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien aufgebürdet worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet aufgebürdet worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien aufgebürdet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten aufgebürdet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war aufgebürdet worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst aufgebürdet worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war aufgebürdet worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren aufgebürdet worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart aufgebürdet worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren aufgebürdet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte aufgebürdet |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest aufgebürdet |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte aufgebürdet |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten aufgebürdet |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet aufgebürdet |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten aufgebürdet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre aufgebürdet worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest aufgebürdet worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre aufgebürdet worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären aufgebürdet worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret aufgebürdet worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären aufgebürdet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde aufgebürdet haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst aufgebürdet haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird aufgebürdet haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden aufgebürdet haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet aufgebürdet haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden aufgebürdet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde aufgebürdet worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst aufgebürdet worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird aufgebürdet worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden aufgebürdet worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet aufgebürdet worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden aufgebürdet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
aufbürden |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
aufgebürdet haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
aufbürden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
aufgebürdet werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
aufgebürdet worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig aufgebürdet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
bürde auf! |
| 2. Person Plural | injungite |
bürdet auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Aufbürden |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Aufbürdens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Aufbürden |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Aufbürden |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Aufbürden |
| Vokativ | injungende injungunde |
Aufbürden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich erlege auf |
| 2. Person Singular | injungis |
du erlegst auf |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es erlegt auf |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir erlegen auf |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr erlegt auf |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie erlegen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde auferlegt |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst auferlegt |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird auferlegt |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden auferlegt |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet auferlegt |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden auferlegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich erlege auf |
| 2. Person Singular | injungas |
du erlegest auf |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es erlege auf |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir erlegen auf |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr erleget auf |
| 3. Person Plural | injungant |
sie erlegen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde auferlegt |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest auferlegt |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde auferlegt |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden auferlegt |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet auferlegt |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden auferlegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich erlegte auf |
| 2. Person Singular | injungebas |
du erlegtest auf |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es erlegte auf |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir erlegten auf |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr erlegtet auf |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie erlegten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde auferlegt |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest auferlegt |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde auferlegt |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden auferlegt |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet auferlegt |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden auferlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich erlegte auf |
| 2. Person Singular | injungeres |
du erlegtest auf |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es erlegte auf |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir erlegten auf |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr erlegtet auf |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie erlegten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde auferlegt |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest auferlegt |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde auferlegt |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden auferlegt |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet auferlegt |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden auferlegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde auferlegen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst auferlegen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird auferlegen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden auferlegen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet auferlegen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden auferlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde auferlegt werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst auferlegt werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird auferlegt werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden auferlegt werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet auferlegt werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden auferlegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe auferlegt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast auferlegt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat auferlegt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben auferlegt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt auferlegt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben auferlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin auferlegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist auferlegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist auferlegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind auferlegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid auferlegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind auferlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe auferlegt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest auferlegt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe auferlegt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben auferlegt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet auferlegt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben auferlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei auferlegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest auferlegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei auferlegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien auferlegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet auferlegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien auferlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte auferlegt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest auferlegt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte auferlegt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten auferlegt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet auferlegt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten auferlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war auferlegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst auferlegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war auferlegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren auferlegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart auferlegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren auferlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte auferlegt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest auferlegt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte auferlegt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten auferlegt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet auferlegt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten auferlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre auferlegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest auferlegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre auferlegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären auferlegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret auferlegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären auferlegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde auferlegt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst auferlegt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird auferlegt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden auferlegt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet auferlegt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden auferlegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde auferlegt worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst auferlegt worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird auferlegt worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden auferlegt worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet auferlegt worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden auferlegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
auferlegen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
auferlegt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
auferlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
auferlegt werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
auferlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig auferlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
erlege auf; erleg auf! |
| 2. Person Plural | injungite |
erlegt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Auferlegen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Auferlegens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Auferlegen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Auferlegen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Auferlegen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Auferlegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich füge an |
| 2. Person Singular | injungis |
du fügst an |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es fügt an |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir fügen an |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr fügt an |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie fügen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angefügt |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird angefügt |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden angefügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich füge an |
| 2. Person Singular | injungas |
du fügest an |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es füge an |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir fügen an |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr füget an |
| 3. Person Plural | injungant |
sie fügen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angefügt |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest angefügt |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde angefügt |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden angefügt |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet angefügt |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden angefügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich fügte an |
| 2. Person Singular | injungebas |
du fügtest an |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir fügten an |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie fügten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde angefügt |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest angefügt |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde angefügt |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden angefügt |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet angefügt |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden angefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich fügte an |
| 2. Person Singular | injungeres |
du fügtest an |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es fügte an |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir fügten an |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr fügtet an |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie fügten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde angefügt |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest angefügt |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde angefügt |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden angefügt |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet angefügt |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden angefügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde anfügen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst anfügen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird anfügen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden anfügen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet anfügen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden anfügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angefügt werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angefügt werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird angefügt werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden angefügt werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet angefügt werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden angefügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast angefügt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat angefügt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt angefügt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin angefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist angefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist angefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind angefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid angefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind angefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe angefügt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest angefügt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe angefügt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben angefügt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet angefügt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei angefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest angefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei angefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien angefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet angefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien angefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte angefügt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest angefügt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte angefügt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten angefügt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet angefügt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war angefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst angefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war angefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren angefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart angefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren angefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte angefügt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest angefügt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte angefügt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten angefügt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet angefügt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten angefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre angefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest angefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre angefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären angefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret angefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären angefügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde angefügt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst angefügt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird angefügt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden angefügt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet angefügt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden angefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde angefügt worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst angefügt worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird angefügt worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden angefügt worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet angefügt worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden angefügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
anfügen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
angefügt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
anfügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
angefügt werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
angefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig angefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
füge an; füg an! |
| 2. Person Plural | injungite |
fügt an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Anfügen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Anfügens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Anfügen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Anfügen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Anfügen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Anfügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
|
| 2. Person Singular | injungis |
|
| 3. Person Singular | injungit |
|
| 1. Person Plural | injungimus |
|
| 2. Person Plural | injungitis |
|
| 3. Person Plural | injungunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungitur |
|
| 1. Person Plural | injungimur |
|
| 2. Person Plural | injungimini |
|
| 3. Person Plural | injunguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
|
| 2. Person Singular | injungas |
|
| 3. Person Singular | injungat |
|
| 1. Person Plural | injungamus |
|
| 2. Person Plural | injungatis |
|
| 3. Person Plural | injungant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
|
| 3. Person Singular | injungatur |
|
| 1. Person Plural | injungamur |
|
| 2. Person Plural | injungamini |
|
| 3. Person Plural | injungantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
|
| 2. Person Singular | injungebas |
|
| 3. Person Singular | injungebat |
|
| 1. Person Plural | injungebamus |
|
| 2. Person Plural | injungebatis |
|
| 3. Person Plural | injungebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
|
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
|
| 3. Person Singular | injungebatur |
|
| 1. Person Plural | injungebamur |
|
| 2. Person Plural | injungebamini |
|
| 3. Person Plural | injungebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
|
| 2. Person Singular | injungeres |
|
| 3. Person Singular | injungeret |
|
| 1. Person Plural | injungeremus |
|
| 2. Person Plural | injungeretis |
|
| 3. Person Plural | injungerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
|
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
|
| 3. Person Singular | injungeretur |
|
| 1. Person Plural | injungeremur |
|
| 2. Person Plural | injungeremini |
|
| 3. Person Plural | injungerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
|
| 2. Person Singular | injunges |
|
| 3. Person Singular | injunget |
|
| 1. Person Plural | injungemus |
|
| 2. Person Plural | injungetis |
|
| 3. Person Plural | injungent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungetur |
|
| 1. Person Plural | injungemur |
|
| 2. Person Plural | injungemini |
|
| 3. Person Plural | injungentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
|
| 2. Person Singular | injunxisti |
|
| 3. Person Singular | injunxit |
|
| 1. Person Plural | injunximus |
|
| 2. Person Plural | injunxistis |
|
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
|
| 2. Person Singular | injunctus es |
|
| 3. Person Singular | injunctus est |
|
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
|
| 2. Person Plural | injuncti estis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
|
| 2. Person Singular | injunxeris |
|
| 3. Person Singular | injunxerit |
|
| 1. Person Plural | injunxerimus |
|
| 2. Person Plural | injunxeritis |
|
| 3. Person Plural | injunxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
|
| 2. Person Singular | injunctus sis |
|
| 3. Person Singular | injunctus sit |
|
| 1. Person Plural | injuncti simus |
|
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
|
| 2. Person Singular | injunxeras |
|
| 3. Person Singular | injunxerat |
|
| 1. Person Plural | injunxeramus |
|
| 2. Person Plural | injunxeratis |
|
| 3. Person Plural | injunxerant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
|
| 2. Person Singular | injunctus eras |
|
| 3. Person Singular | injunctus erat |
|
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
|
| 2. Person Singular | injunxisses |
|
| 3. Person Singular | injunxisset |
|
| 1. Person Plural | injunxissemus |
|
| 2. Person Plural | injunxissetis |
|
| 3. Person Plural | injunxissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
|
| 2. Person Singular | injunctus esses |
|
| 3. Person Singular | injunctus esset |
|
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
|
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
|
| 3. Person Plural | injuncti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
|
| 2. Person Singular | injunxeris |
|
| 3. Person Singular | injunxerit |
|
| 1. Person Plural | injunxerimus |
|
| 2. Person Plural | injunxeritis |
|
| 3. Person Plural | injunxerint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
|
| 2. Person Singular | injunctus eris |
|
| 3. Person Singular | injunctus erit |
|
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
|
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
|
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
|
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
! |
| 2. Person Plural | injungite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
|
| Genitiv | injungendi injungundi |
|
| Dativ | injungendo injungundo |
|
| Akkusativ | injungendum injungundum |
|
| Ablativ | injungendo injungundo |
|
| Vokativ | injungende injungunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | injungis |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es ordnet an |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angeordnet |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird angeordnet |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden angeordnet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich ordne an |
| 2. Person Singular | injungas |
du ordnest an |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es ordne an |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir ordnen an |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr ordnet an |
| 3. Person Plural | injungant |
sie ordnen an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angeordnet |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest angeordnet |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde angeordnet |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden angeordnet |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet angeordnet |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden angeordnet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | injungebas |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde angeordnet |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest angeordnet |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde angeordnet |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden angeordnet |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet angeordnet |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden angeordnet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich ordnete an |
| 2. Person Singular | injungeres |
du ordnetest an |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es ordnete an |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir ordneten an |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr ordnetet an |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie ordneten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde angeordnet |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest angeordnet |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde angeordnet |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden angeordnet |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet angeordnet |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden angeordnet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde anordnen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst anordnen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird anordnen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden anordnen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet anordnen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden anordnen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angeordnet werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angeordnet werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird angeordnet werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden angeordnet werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet angeordnet werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden angeordnet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast angeordnet |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat angeordnet |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt angeordnet |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin angeordnet worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist angeordnet worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist angeordnet worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind angeordnet worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid angeordnet worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind angeordnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe angeordnet |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest angeordnet |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe angeordnet |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben angeordnet |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet angeordnet |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei angeordnet worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei angeordnet worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien angeordnet worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet angeordnet worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien angeordnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte angeordnet |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest angeordnet |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte angeordnet |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten angeordnet |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet angeordnet |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war angeordnet worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst angeordnet worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war angeordnet worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren angeordnet worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart angeordnet worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren angeordnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte angeordnet |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest angeordnet |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte angeordnet |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten angeordnet |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet angeordnet |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten angeordnet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre angeordnet worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest angeordnet worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre angeordnet worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären angeordnet worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret angeordnet worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären angeordnet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde angeordnet haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst angeordnet haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird angeordnet haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden angeordnet haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet angeordnet haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden angeordnet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde angeordnet worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst angeordnet worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird angeordnet worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden angeordnet worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet angeordnet worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden angeordnet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
anordnen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
angeordnet haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
anordnen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
angeordnet werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
angeordnet worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig angeordnet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
ordne an! |
| 2. Person Plural | injungite |
ordnet an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Anordnen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Anordnens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Anordnen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Anordnen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Anordnen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Anordnen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich tue an |
| 2. Person Singular | injungis |
du tust an |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es tut an |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir tun an |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr tut an |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie tun an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde angetan |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angetan |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird angetan |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden angetan |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet angetan |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden angetan |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich tue an |
| 2. Person Singular | injungas |
du tuest an |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es tue an |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir tun an |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr tuet an |
| 3. Person Plural | injungant |
sie tun an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angetan |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest angetan |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde angetan |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden angetan |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet angetan |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden angetan |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich tat an |
| 2. Person Singular | injungebas |
du tatest an |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es tat an |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir taten an |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr tatet an |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie taten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde angetan |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest angetan |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde angetan |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden angetan |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet angetan |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden angetan |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich täte an |
| 2. Person Singular | injungeres |
du tätest an |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es täte an |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir täten an |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr tätet an |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie täten an |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde angetan |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest angetan |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde angetan |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden angetan |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet angetan |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden angetan |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde antun |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst antun |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird antun |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden antun |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet antun |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden antun |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde angetan werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst angetan werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird angetan werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden angetan werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet angetan werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden angetan werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe angetan |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast angetan |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat angetan |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben angetan |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt angetan |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben angetan |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin angetan worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist angetan worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist angetan worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind angetan worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid angetan worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind angetan worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe angetan |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest angetan |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe angetan |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben angetan |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet angetan |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben angetan |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei angetan worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest angetan worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei angetan worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien angetan worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet angetan worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien angetan worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte angetan |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest angetan |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte angetan |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten angetan |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet angetan |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten angetan |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war angetan worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst angetan worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war angetan worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren angetan worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart angetan worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren angetan worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte angetan |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest angetan |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte angetan |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten angetan |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet angetan |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten angetan |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre angetan worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest angetan worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre angetan worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären angetan worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret angetan worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären angetan worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde angetan haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst angetan haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird angetan haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden angetan haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet angetan haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden angetan haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde angetan worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst angetan worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird angetan worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden angetan worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet angetan worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden angetan worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
antun |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
angetan haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
antun werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
angetan werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
angetan worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig angetan werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
tu an! |
| 2. Person Plural | injungite |
tut an! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Antun |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Antunes |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Antun |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Antun |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Antun |
| Vokativ | injungende injungunde |
Antun! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich lege auf |
| 2. Person Singular | injungis |
du legst auf |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es legt auf |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir legen auf |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr legt auf |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie legen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde aufgelegt |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst aufgelegt |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird aufgelegt |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden aufgelegt |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden aufgelegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich lege auf |
| 2. Person Singular | injungas |
du legest auf |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es lege auf |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir legen auf |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr leget auf |
| 3. Person Plural | injungant |
sie legen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde aufgelegt |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde aufgelegt |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden aufgelegt |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden aufgelegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich legte auf |
| 2. Person Singular | injungebas |
du legtest auf |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es legte auf |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir legten auf |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr legtet auf |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie legten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde aufgelegt |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde aufgelegt |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden aufgelegt |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden aufgelegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich legte auf |
| 2. Person Singular | injungeres |
du legtest auf |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es legte auf |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir legten auf |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr legtet auf |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie legten auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde aufgelegt |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde aufgelegt |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden aufgelegt |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden aufgelegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde auflegen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst auflegen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird auflegen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden auflegen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet auflegen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden auflegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde aufgelegt werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst aufgelegt werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird aufgelegt werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden aufgelegt werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet aufgelegt werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden aufgelegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe aufgelegt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast aufgelegt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat aufgelegt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben aufgelegt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt aufgelegt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben aufgelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin aufgelegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist aufgelegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist aufgelegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind aufgelegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid aufgelegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind aufgelegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe aufgelegt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe aufgelegt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben aufgelegt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben aufgelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei aufgelegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest aufgelegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei aufgelegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien aufgelegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet aufgelegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien aufgelegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte aufgelegt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte aufgelegt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten aufgelegt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten aufgelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war aufgelegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst aufgelegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war aufgelegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren aufgelegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart aufgelegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren aufgelegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte aufgelegt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest aufgelegt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte aufgelegt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten aufgelegt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet aufgelegt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten aufgelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre aufgelegt worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest aufgelegt worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre aufgelegt worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären aufgelegt worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret aufgelegt worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären aufgelegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde aufgelegt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst aufgelegt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird aufgelegt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden aufgelegt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet aufgelegt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden aufgelegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde aufgelegt worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst aufgelegt worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird aufgelegt worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden aufgelegt worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet aufgelegt worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden aufgelegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
auflegen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
aufgelegt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
auflegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
aufgelegt werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
aufgelegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig aufgelegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
lege auf; leg auf! |
| 2. Person Plural | injungite |
legt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Auflegen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Auflegens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Auflegen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Auflegen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Auflegen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Auflegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich füge hinein |
| 2. Person Singular | injungis |
du fügst hinein |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es fügt hinein |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir fügen hinein |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr fügt hinein |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie fügen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde hineingefügt |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst hineingefügt |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird hineingefügt |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden hineingefügt |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden hineingefügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich füge hinein |
| 2. Person Singular | injungas |
du fügest hinein |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es füge hinein |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir fügen hinein |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr füget hinein |
| 3. Person Plural | injungant |
sie fügen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde hineingefügt |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde hineingefügt |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden hineingefügt |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden hineingefügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich fügte hinein |
| 2. Person Singular | injungebas |
du fügtest hinein |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es fügte hinein |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir fügten hinein |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr fügtet hinein |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie fügten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde hineingefügt |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde hineingefügt |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden hineingefügt |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden hineingefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich fügte hinein |
| 2. Person Singular | injungeres |
du fügtest hinein |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es fügte hinein |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir fügten hinein |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr fügtet hinein |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie fügten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde hineingefügt |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde hineingefügt |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden hineingefügt |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden hineingefügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde hineinfügen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst hineinfügen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird hineinfügen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden hineinfügen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet hineinfügen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden hineinfügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde hineingefügt werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst hineingefügt werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird hineingefügt werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden hineingefügt werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet hineingefügt werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden hineingefügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe hineingefügt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast hineingefügt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat hineingefügt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben hineingefügt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt hineingefügt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben hineingefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin hineingefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist hineingefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist hineingefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind hineingefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid hineingefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind hineingefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe hineingefügt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe hineingefügt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben hineingefügt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben hineingefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei hineingefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest hineingefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei hineingefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien hineingefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet hineingefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien hineingefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte hineingefügt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte hineingefügt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten hineingefügt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten hineingefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war hineingefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst hineingefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war hineingefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren hineingefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart hineingefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren hineingefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte hineingefügt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest hineingefügt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte hineingefügt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten hineingefügt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet hineingefügt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten hineingefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre hineingefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest hineingefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre hineingefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären hineingefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret hineingefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären hineingefügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde hineingefügt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst hineingefügt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird hineingefügt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden hineingefügt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet hineingefügt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden hineingefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde hineingefügt worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst hineingefügt worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird hineingefügt worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden hineingefügt worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet hineingefügt worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden hineingefügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
hineinfügen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
hineingefügt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
hineinfügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
hineingefügt werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
hineingefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig hineingefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
füge hinein; füg hinein! |
| 2. Person Plural | injungite |
fügt hinein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Hineinfügen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Hineinfügens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Hineinfügen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Hineinfügen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Hineinfügen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Hineinfügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | injungis |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es verbindet sich |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungitur |
|
| 1. Person Plural | injungimur |
|
| 2. Person Plural | injungimini |
|
| 3. Person Plural | injunguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich verbinde mich |
| 2. Person Singular | injungas |
du verbindest dich |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es verbinde sich |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir verbinden uns |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr verbindet euch |
| 3. Person Plural | injungant |
sie verbinden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
|
| 3. Person Singular | injungatur |
|
| 1. Person Plural | injungamur |
|
| 2. Person Plural | injungamini |
|
| 3. Person Plural | injungantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich verband mich |
| 2. Person Singular | injungebas |
du verbandest dich |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es verband sich |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir verbanden uns |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr verbandet euch |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie verbanden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
|
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
|
| 3. Person Singular | injungebatur |
|
| 1. Person Plural | injungebamur |
|
| 2. Person Plural | injungebamini |
|
| 3. Person Plural | injungebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich verbände mich |
| 2. Person Singular | injungeres |
du verbändest dich |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es verbände sich |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir verbänden uns |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr verbändet euch |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie verbänden sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
|
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
|
| 3. Person Singular | injungeretur |
|
| 1. Person Plural | injungeremur |
|
| 2. Person Plural | injungeremini |
|
| 3. Person Plural | injungerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde mich verbinden |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst dich verbinden |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird sich verbinden |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden uns verbinden |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet euch verbinden |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden sich verbinden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungetur |
|
| 1. Person Plural | injungemur |
|
| 2. Person Plural | injungemini |
|
| 3. Person Plural | injungentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast dich verbunden |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat sich verbunden |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt euch verbunden |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
|
| 2. Person Singular | injunctus es |
|
| 3. Person Singular | injunctus est |
|
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
|
| 2. Person Plural | injuncti estis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe mich verbunden |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest dich verbunden |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe sich verbunden |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben uns verbunden |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet euch verbunden |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
|
| 2. Person Singular | injunctus sis |
|
| 3. Person Singular | injunctus sit |
|
| 1. Person Plural | injuncti simus |
|
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte mich verbunden |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest dich verbunden |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte sich verbunden |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten uns verbunden |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet euch verbunden |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
|
| 2. Person Singular | injunctus eras |
|
| 3. Person Singular | injunctus erat |
|
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte mich verbunden |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest dich verbunden |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte sich verbunden |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten uns verbunden |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet euch verbunden |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten sich verbunden |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
|
| 2. Person Singular | injunctus esses |
|
| 3. Person Singular | injunctus esset |
|
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
|
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
|
| 3. Person Plural | injuncti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde mich verbunden haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst dich verbunden haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird sich verbunden haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden uns verbunden haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet euch verbunden haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden sich verbunden haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
|
| 2. Person Singular | injunctus eris |
|
| 3. Person Singular | injunctus erit |
|
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
sich verbinden |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
sich verbunden haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
sich verbinden werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
|
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
verbinde dich! |
| 2. Person Plural | injungite |
verbindet euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Sich verbinden |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Sich verbindens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Sich verbinden |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Sich verbinden |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Sich verbinden |
| Vokativ | injungende injungunde |
Sich verbinden! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | injungis |
du vereinigst dich |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es vereinigt sich |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr vereinigt euch |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungitur |
|
| 1. Person Plural | injungimur |
|
| 2. Person Plural | injungimini |
|
| 3. Person Plural | injunguntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich vereinige mich |
| 2. Person Singular | injungas |
du vereinigest dich |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es vereinige sich |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir vereinigen uns |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr vereiniget euch |
| 3. Person Plural | injungant |
sie vereinigen sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
|
| 3. Person Singular | injungatur |
|
| 1. Person Plural | injungamur |
|
| 2. Person Plural | injungamini |
|
| 3. Person Plural | injungantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | injungebas |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
|
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
|
| 3. Person Singular | injungebatur |
|
| 1. Person Plural | injungebamur |
|
| 2. Person Plural | injungebamini |
|
| 3. Person Plural | injungebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich vereinigte mich |
| 2. Person Singular | injungeres |
du vereinigtest dich |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es vereinigte sich |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir vereinigten uns |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr vereinigtet euch |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie vereinigten sich |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
|
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
|
| 3. Person Singular | injungeretur |
|
| 1. Person Plural | injungeremur |
|
| 2. Person Plural | injungeremini |
|
| 3. Person Plural | injungerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde mich vereinigen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst dich vereinigen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird sich vereinigen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden uns vereinigen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet euch vereinigen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden sich vereinigen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
|
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
|
| 3. Person Singular | injungetur |
|
| 1. Person Plural | injungemur |
|
| 2. Person Plural | injungemini |
|
| 3. Person Plural | injungentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast dich vereinigt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat sich vereinigt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt euch vereinigt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
|
| 2. Person Singular | injunctus es |
|
| 3. Person Singular | injunctus est |
|
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
|
| 2. Person Plural | injuncti estis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe mich vereinigt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe sich vereinigt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben uns vereinigt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
|
| 2. Person Singular | injunctus sis |
|
| 3. Person Singular | injunctus sit |
|
| 1. Person Plural | injuncti simus |
|
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
|
| 3. Person Plural | injuncti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
|
| 2. Person Singular | injunctus eras |
|
| 3. Person Singular | injunctus erat |
|
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte mich vereinigt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest dich vereinigt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte sich vereinigt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten uns vereinigt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet euch vereinigt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten sich vereinigt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
|
| 2. Person Singular | injunctus esses |
|
| 3. Person Singular | injunctus esset |
|
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
|
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
|
| 3. Person Plural | injuncti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde mich vereinigt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst dich vereinigt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird sich vereinigt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden uns vereinigt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet euch vereinigt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden sich vereinigt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
|
| 2. Person Singular | injunctus eris |
|
| 3. Person Singular | injunctus erit |
|
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
|
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
|
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
sich vereinigen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
sich vereinigt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
sich vereinigen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
|
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
|
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
vereinige dich; vereinig dich! |
| 2. Person Plural | injungite |
vereinigt euch! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Sich vereinigen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Sich vereinigens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Sich vereinigen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Sich vereinigen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Sich vereinigen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Sich vereinigen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich verursache |
| 2. Person Singular | injungis |
du verursachst |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es verursacht |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr verursacht |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst verursacht |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird verursacht |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden verursacht |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich verursache |
| 2. Person Singular | injungas |
du verursachest |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es verursache |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir verursachen |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr verursachet |
| 3. Person Plural | injungant |
sie verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde verursacht |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest verursacht |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde verursacht |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden verursacht |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet verursacht |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden verursacht |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | injungebas |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde verursacht |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest verursacht |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde verursacht |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden verursacht |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet verursacht |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden verursacht |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich verursachte |
| 2. Person Singular | injungeres |
du verursachtest |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es verursachte |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir verursachten |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr verursachtet |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie verursachten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde verursacht |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest verursacht |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde verursacht |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden verursacht |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet verursacht |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden verursacht |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde verursachen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst verursachen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird verursachen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden verursachen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet verursachen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden verursachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde verursacht werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst verursacht werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird verursacht werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden verursacht werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet verursacht werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden verursacht werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast verursacht |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat verursacht |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt verursacht |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin verursacht worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist verursacht worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist verursacht worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind verursacht worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid verursacht worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind verursacht worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe verursacht |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest verursacht |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe verursacht |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben verursacht |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet verursacht |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei verursacht worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest verursacht worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei verursacht worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien verursacht worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet verursacht worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien verursacht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte verursacht |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest verursacht |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte verursacht |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten verursacht |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet verursacht |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war verursacht worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst verursacht worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war verursacht worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren verursacht worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart verursacht worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren verursacht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte verursacht |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest verursacht |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte verursacht |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten verursacht |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet verursacht |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten verursacht |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre verursacht worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest verursacht worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre verursacht worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären verursacht worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret verursacht worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären verursacht worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde verursacht haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst verursacht haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird verursacht haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden verursacht haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet verursacht haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden verursacht haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde verursacht worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst verursacht worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird verursacht worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden verursacht worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet verursacht worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden verursacht worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
verursachen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
verursacht haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
verursachen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
verursacht werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
verursacht worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig verursacht werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
verursache; verursach! |
| 2. Person Plural | injungite |
verursacht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Verursachen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Verursachens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Verursachen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Verursachen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Verursachen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Verursachen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungo |
ich füge zu |
| 2. Person Singular | injungis |
du fügst zu |
| 3. Person Singular | injungit |
er/sie/es fügt zu |
| 1. Person Plural | injungimus |
wir fügen zu |
| 2. Person Plural | injungitis |
ihr fügt zu |
| 3. Person Plural | injungunt |
sie fügen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungor |
ich werde zugefügt |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst zugefügt |
| 3. Person Singular | injungitur |
er/sie/es wird zugefügt |
| 1. Person Plural | injungimur |
wir werden zugefügt |
| 2. Person Plural | injungimini |
ihr werdet zugefügt |
| 3. Person Plural | injunguntur |
sie werden zugefügt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich füge zu |
| 2. Person Singular | injungas |
du fügest zu |
| 3. Person Singular | injungat |
er/sie/es füge zu |
| 1. Person Plural | injungamus |
wir fügen zu |
| 2. Person Plural | injungatis |
ihr füget zu |
| 3. Person Plural | injungant |
sie fügen zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde zugefügt |
| 2. Person Singular | injungaris injungare |
du werdest zugefügt |
| 3. Person Singular | injungatur |
er/sie/es werde zugefügt |
| 1. Person Plural | injungamur |
wir werden zugefügt |
| 2. Person Plural | injungamini |
ihr werdet zugefügt |
| 3. Person Plural | injungantur |
sie werden zugefügt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungebam |
ich fügte zu |
| 2. Person Singular | injungebas |
du fügtest zu |
| 3. Person Singular | injungebat |
er/sie/es fügte zu |
| 1. Person Plural | injungebamus |
wir fügten zu |
| 2. Person Plural | injungebatis |
ihr fügtet zu |
| 3. Person Plural | injungebant |
sie fügten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungebar |
ich wurde zugefügt |
| 2. Person Singular | injungebaris injungebare |
du wurdest zugefügt |
| 3. Person Singular | injungebatur |
er/sie/es wurde zugefügt |
| 1. Person Plural | injungebamur |
wir wurden zugefügt |
| 2. Person Plural | injungebamini |
ihr wurdet zugefügt |
| 3. Person Plural | injungebantur |
sie wurden zugefügt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungerem |
ich fügte zu |
| 2. Person Singular | injungeres |
du fügtest zu |
| 3. Person Singular | injungeret |
er/sie/es fügte zu |
| 1. Person Plural | injungeremus |
wir fügten zu |
| 2. Person Plural | injungeretis |
ihr fügtet zu |
| 3. Person Plural | injungerent |
sie fügten zu |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungerer |
ich würde zugefügt |
| 2. Person Singular | injungereris injungerere |
du würdest zugefügt |
| 3. Person Singular | injungeretur |
er/sie/es würde zugefügt |
| 1. Person Plural | injungeremur |
wir würden zugefügt |
| 2. Person Plural | injungeremini |
ihr würdet zugefügt |
| 3. Person Plural | injungerentur |
sie würden zugefügt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injungam |
ich werde zufügen |
| 2. Person Singular | injunges |
du wirst zufügen |
| 3. Person Singular | injunget |
er/sie/es wird zufügen |
| 1. Person Plural | injungemus |
wir werden zufügen |
| 2. Person Plural | injungetis |
ihr werdet zufügen |
| 3. Person Plural | injungent |
sie werden zufügen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injungar |
ich werde zugefügt werden |
| 2. Person Singular | injungeris injungere |
du wirst zugefügt werden |
| 3. Person Singular | injungetur |
er/sie/es wird zugefügt werden |
| 1. Person Plural | injungemur |
wir werden zugefügt werden |
| 2. Person Plural | injungemini |
ihr werdet zugefügt werden |
| 3. Person Plural | injungentur |
sie werden zugefügt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxi |
ich habe zugefügt |
| 2. Person Singular | injunxisti |
du hast zugefügt |
| 3. Person Singular | injunxit |
er/sie/es hat zugefügt |
| 1. Person Plural | injunximus |
wir haben zugefügt |
| 2. Person Plural | injunxistis |
ihr habt zugefügt |
| 3. Person Plural | injunxerunt injunxere |
sie haben zugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sum |
ich bin zugefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus es |
du bist zugefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus est |
er/sie/es ist zugefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti sumus |
wir sind zugefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti estis |
ihr seid zugefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sunt |
sie sind zugefügt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxerim |
ich habe zugefügt |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du habest zugefügt |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es habe zugefügt |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir haben zugefügt |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr habet zugefügt |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie haben zugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus sim |
ich sei zugefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus sis |
du seiest zugefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus sit |
er/sie/es sei zugefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti simus |
wir seien zugefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti sitis |
ihr seiet zugefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti sint |
sie seien zugefügt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxeram |
ich hatte zugefügt |
| 2. Person Singular | injunxeras |
du hattest zugefügt |
| 3. Person Singular | injunxerat |
er/sie/es hatte zugefügt |
| 1. Person Plural | injunxeramus |
wir hatten zugefügt |
| 2. Person Plural | injunxeratis |
ihr hattet zugefügt |
| 3. Person Plural | injunxerant |
sie hatten zugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus eram |
ich war zugefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus eras |
du warst zugefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus erat |
er/sie/es war zugefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti eramus |
wir waren zugefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti eratis |
ihr wart zugefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti erant |
sie waren zugefügt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxissem |
ich hätte zugefügt |
| 2. Person Singular | injunxisses |
du hättest zugefügt |
| 3. Person Singular | injunxisset |
er/sie/es hätte zugefügt |
| 1. Person Plural | injunxissemus |
wir hätten zugefügt |
| 2. Person Plural | injunxissetis |
ihr hättet zugefügt |
| 3. Person Plural | injunxissent |
sie hätten zugefügt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus essem |
ich wäre zugefügt worden |
| 2. Person Singular | injunctus esses |
du wärest zugefügt worden |
| 3. Person Singular | injunctus esset |
er/sie/es wäre zugefügt worden |
| 1. Person Plural | injuncti essemus |
wir wären zugefügt worden |
| 2. Person Plural | injuncti essetis |
ihr wäret zugefügt worden |
| 3. Person Plural | injuncti essent |
sie wären zugefügt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | injunxero |
ich werde zugefügt haben |
| 2. Person Singular | injunxeris |
du wirst zugefügt haben |
| 3. Person Singular | injunxerit |
er/sie/es wird zugefügt haben |
| 1. Person Plural | injunxerimus |
wir werden zugefügt haben |
| 2. Person Plural | injunxeritis |
ihr werdet zugefügt haben |
| 3. Person Plural | injunxerint |
sie werden zugefügt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | injunctus ero |
ich werde zugefügt worden sein |
| 2. Person Singular | injunctus eris |
du wirst zugefügt worden sein |
| 3. Person Singular | injunctus erit |
er/sie/es wird zugefügt worden sein |
| 1. Person Plural | injuncti erimus |
wir werden zugefügt worden sein |
| 2. Person Plural | injuncti eritis |
ihr werdet zugefügt worden sein |
| 3. Person Plural | injuncti erunt |
sie werden zugefügt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungere |
zufügen |
| Vorzeitigkeit | injunxisse |
zugefügt haben |
| Nachzeitigkeit | injuncturum esse |
zufügen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | injungi injungier |
zugefügt werden |
| Vorzeitigkeit | injunctum esse |
zugefügt worden sein |
| Nachzeitigkeit | injunctum iri |
künftig zugefügt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | injunge |
füge zu; füg zu! |
| 2. Person Plural | injungite |
fügt zu! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | injungito |
| 3. Person Singular | injungito |
| 2. Person Plural | injungitote |
| 3. Person Plural | injungunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | injungere |
das Zufügen |
| Genitiv | injungendi injungundi |
des Zufügens |
| Dativ | injungendo injungundo |
dem Zufügen |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
das Zufügen |
| Ablativ | injungendo injungundo |
durch das Zufügen |
| Vokativ | injungende injungunde |
Zufügen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungendus injungundus |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
| Genitiv | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungendi injungundi |
| Dativ | injungendo injungundo |
injungendae injungundae |
injungendo injungundo |
| Akkusativ | injungendum injungundum |
injungendam injungundam |
injungendum injungundum |
| Ablativ | injungendo injungundo |
injungenda injungunda |
injungendo injungundo |
| Vokativ | injungende injungunde |
injungenda injungunda |
injungendum injungundum |
Plural
| Nominativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
| Genitiv | injungendorum injungundorum |
injungendarum injungundarum |
injungendorum injungundorum |
| Dativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Akkusativ | injungendos injungundos |
injungendas injungundas |
injungenda injungunda |
| Ablativ | injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
injungendis injungundis |
| Vokativ | injungendi injungundi |
injungendae injungundae |
injungenda injungunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injungens |
injungens |
injungens |
| Genitiv | injungentis |
injungentis |
injungentis |
| Dativ | injungenti |
injungenti |
injungenti |
| Akkusativ | injungentem |
injungentem |
injungens |
| Ablativ | injungenti injungente |
injungenti injungente |
injungenti injungente |
| Vokativ | injungens |
injungens |
injungens |
Plural
| Nominativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Genitiv | injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
injungentium injungentum |
| Dativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Akkusativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
| Ablativ | injungentibus |
injungentibus |
injungentibus |
| Vokativ | injungentes |
injungentes |
injungentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injunctus |
injuncta |
injunctum |
| Genitiv | injuncti |
injunctae |
injuncti |
| Dativ | injuncto |
injunctae |
injuncto |
| Akkusativ | injunctum |
injunctam |
injunctum |
| Ablativ | injuncto |
injuncta |
injuncto |
| Vokativ | injuncte |
injuncta |
injunctum |
Plural
| Nominativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
| Genitiv | injunctorum |
injunctarum |
injunctorum |
| Dativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Akkusativ | injunctos |
injunctas |
injuncta |
| Ablativ | injunctis |
injunctis |
injunctis |
| Vokativ | injuncti |
injunctae |
injuncta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | injuncturus |
injunctura |
injuncturum |
| Genitiv | injuncturi |
injuncturae |
injuncturi |
| Dativ | injuncturo |
injuncturae |
injuncturo |
| Akkusativ | injuncturum |
injuncturam |
injuncturum |
| Ablativ | injuncturo |
injunctura |
injuncturo |
| Vokativ | injuncture |
injunctura |
injuncturum |
Plural
| Nominativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
| Genitiv | injuncturorum |
injuncturarum |
injuncturorum |
| Dativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Akkusativ | injuncturos |
injuncturas |
injunctura |
| Ablativ | injuncturis |
injuncturis |
injuncturis |
| Vokativ | injuncturi |
injuncturae |
injunctura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| injunctum |
injunctu |