Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von
injuriari (Verb) entspricht Ihr Suchwort
injuriari auch noch Formen von:
injuriare (Verb)
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injurior
|
ich beleidige |
| 2. Person Singular |
injuriaris injuriare
|
du beleidigst |
| 3. Person Singular |
injuriatur
|
er/sie/es beleidigt |
| 1. Person Plural |
injuriamur
|
wir beleidigen |
| 2. Person Plural |
injuriamini
|
ihr beleidigt |
| 3. Person Plural |
injuriantur
|
sie beleidigen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injurier
|
ich beleidige |
| 2. Person Singular |
injurieris injuriere
|
du beleidigest |
| 3. Person Singular |
injurietur
|
er/sie/es beleidige |
| 1. Person Plural |
injuriemur
|
wir beleidigen |
| 2. Person Plural |
injuriemini
|
ihr beleidiget |
| 3. Person Plural |
injurientur
|
sie beleidigen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriabar
|
ich beleidigte |
| 2. Person Singular |
injuriabaris injuriabare
|
du beleidigtest |
| 3. Person Singular |
injuriabatur
|
er/sie/es beleidigte |
| 1. Person Plural |
injuriabamur
|
wir beleidigten |
| 2. Person Plural |
injuriabamini
|
ihr beleidigtet |
| 3. Person Plural |
injuriabantur
|
sie beleidigten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriarer
|
ich beleidigte |
| 2. Person Singular |
injuriareris injuriarere
|
du beleidigtest |
| 3. Person Singular |
injuriaretur
|
er/sie/es beleidigte |
| 1. Person Plural |
injuriaremur
|
wir beleidigten |
| 2. Person Plural |
injuriaremini
|
ihr beleidigtet |
| 3. Person Plural |
injuriarentur
|
sie beleidigten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriabor
|
ich werde beleidigen |
| 2. Person Singular |
injuriaberis injuriabere
|
du wirst beleidigen |
| 3. Person Singular |
injuriabitur
|
er/sie/es wird beleidigen |
| 1. Person Plural |
injuriabimur
|
wir werden beleidigen |
| 2. Person Plural |
injuriabimini
|
ihr werdet beleidigen |
| 3. Person Plural |
injuriabuntur
|
sie werden beleidigen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus sum
|
ich habe beleidigt |
| 2. Person Singular |
injuriatus es
|
du hast beleidigt |
| 3. Person Singular |
injuriatus est
|
er/sie/es hat beleidigt |
| 1. Person Plural |
injuriati sumus
|
wir haben beleidigt |
| 2. Person Plural |
injuriati estis
|
ihr habt beleidigt |
| 3. Person Plural |
injuriati sunt
|
sie haben beleidigt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus sim
|
ich habe beleidigt |
| 2. Person Singular |
injuriatus sis
|
du habest beleidigt |
| 3. Person Singular |
injuriatus sit
|
er/sie/es habe beleidigt |
| 1. Person Plural |
injuriati simus
|
wir haben beleidigt |
| 2. Person Plural |
injuriati sitis
|
ihr habet beleidigt |
| 3. Person Plural |
injuriati sint
|
sie haben beleidigt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus eram
|
ich hatte beleidigt |
| 2. Person Singular |
injuriatus eras
|
du hattest beleidigt |
| 3. Person Singular |
injuriatus erat
|
er/sie/es hatte beleidigt |
| 1. Person Plural |
injuriati eramus
|
wir hatten beleidigt |
| 2. Person Plural |
injuriati eratis
|
ihr hattet beleidigt |
| 3. Person Plural |
injuriati erant
|
sie hatten beleidigt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus essem
|
ich hätte beleidigt |
| 2. Person Singular |
injuriatus esses
|
du hättest beleidigt |
| 3. Person Singular |
injuriatus esset
|
er/sie/es hätte beleidigt |
| 1. Person Plural |
injuriati essemus
|
wir hätten beleidigt |
| 2. Person Plural |
injuriati essetis
|
ihr hättet beleidigt |
| 3. Person Plural |
injuriati essent
|
sie hätten beleidigt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus ero
|
ich werde beleidigt haben |
| 2. Person Singular |
injuriatus eris
|
du wirst beleidigt haben |
| 3. Person Singular |
injuriatus erit
|
er/sie/es wird beleidigt haben |
| 1. Person Plural |
injuriati erimus
|
wir werden beleidigt haben |
| 2. Person Plural |
injuriati eritis
|
ihr werdet beleidigt haben |
| 3. Person Plural |
injuriati erunt
|
sie werden beleidigt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
injuriari injuriarier
|
beleidigen |
| Vorzeitigkeit |
injuriatus esse
|
beleidigt haben |
| Nachzeitigkeit |
injuriaturum esse
|
beleidigen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
injuriare
|
beleidige; beleidig! |
| 2. Person Plural |
injuriamini
|
beleidigt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
injuriator
|
| 3. Person Singular |
injuriator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
injuriantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
injuriari injuriarier
|
das Beleidigen |
| Genitiv |
injuriandi
|
des Beleidigens |
| Dativ |
injuriando
|
dem Beleidigen |
| Akkusativ |
injuriandum
|
das Beleidigen |
| Ablativ |
injuriando
|
durch das Beleidigen |
| Vokativ |
injuriande
|
Beleidigen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriandus
|
injurianda
|
injuriandum
|
| Genitiv |
injuriandi
|
injuriandae
|
injuriandi
|
| Dativ |
injuriando
|
injuriandae
|
injuriando
|
| Akkusativ |
injuriandum
|
injuriandam
|
injuriandum
|
| Ablativ |
injuriando
|
injurianda
|
injuriando
|
| Vokativ |
injuriande
|
injurianda
|
injuriandum
|
Plural
| Nominativ |
injuriandi
|
injuriandae
|
injurianda
|
| Genitiv |
injuriandorum
|
injuriandarum
|
injuriandorum
|
| Dativ |
injuriandis
|
injuriandis
|
injuriandis
|
| Akkusativ |
injuriandos
|
injuriandas
|
injurianda
|
| Ablativ |
injuriandis
|
injuriandis
|
injuriandis
|
| Vokativ |
injuriandi
|
injuriandae
|
injurianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injurians
|
injurians
|
injurians
|
| Genitiv |
injuriantis
|
injuriantis
|
injuriantis
|
| Dativ |
injurianti
|
injurianti
|
injurianti
|
| Akkusativ |
injuriantem
|
injuriantem
|
injurians
|
| Ablativ |
injurianti injuriante
|
injurianti injuriante
|
injurianti injuriante
|
| Vokativ |
injurians
|
injurians
|
injurians
|
Plural
| Nominativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
| Genitiv |
injuriantium injuriantum
|
injuriantium injuriantum
|
injuriantium injuriantum
|
| Dativ |
injuriantibus
|
injuriantibus
|
injuriantibus
|
| Akkusativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
| Ablativ |
injuriantibus
|
injuriantibus
|
injuriantibus
|
| Vokativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriatus
|
injuriata
|
injuriatum
|
| Genitiv |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriati
|
| Dativ |
injuriato
|
injuriatae
|
injuriato
|
| Akkusativ |
injuriatum
|
injuriatam
|
injuriatum
|
| Ablativ |
injuriato
|
injuriata
|
injuriato
|
| Vokativ |
injuriate
|
injuriata
|
injuriatum
|
Plural
| Nominativ |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriata
|
| Genitiv |
injuriatorum
|
injuriatarum
|
injuriatorum
|
| Dativ |
injuriatis
|
injuriatis
|
injuriatis
|
| Akkusativ |
injuriatos
|
injuriatas
|
injuriata
|
| Ablativ |
injuriatis
|
injuriatis
|
injuriatis
|
| Vokativ |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriaturus
|
injuriatura
|
injuriaturum
|
| Genitiv |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriaturi
|
| Dativ |
injuriaturo
|
injuriaturae
|
injuriaturo
|
| Akkusativ |
injuriaturum
|
injuriaturam
|
injuriaturum
|
| Ablativ |
injuriaturo
|
injuriatura
|
injuriaturo
|
| Vokativ |
injuriature
|
injuriatura
|
injuriaturum
|
Plural
| Nominativ |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriatura
|
| Genitiv |
injuriaturorum
|
injuriaturarum
|
injuriaturorum
|
| Dativ |
injuriaturis
|
injuriaturis
|
injuriaturis
|
| Akkusativ |
injuriaturos
|
injuriaturas
|
injuriatura
|
| Ablativ |
injuriaturis
|
injuriaturis
|
injuriaturis
|
| Vokativ |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
injuriatum
|
injuriatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injurior
|
|
| 2. Person Singular |
injuriaris injuriare
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatur
|
|
| 1. Person Plural |
injuriamur
|
|
| 2. Person Plural |
injuriamini
|
|
| 3. Person Plural |
injuriantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injurier
|
|
| 2. Person Singular |
injurieris injuriere
|
|
| 3. Person Singular |
injurietur
|
|
| 1. Person Plural |
injuriemur
|
|
| 2. Person Plural |
injuriemini
|
|
| 3. Person Plural |
injurientur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriabar
|
|
| 2. Person Singular |
injuriabaris injuriabare
|
|
| 3. Person Singular |
injuriabatur
|
|
| 1. Person Plural |
injuriabamur
|
|
| 2. Person Plural |
injuriabamini
|
|
| 3. Person Plural |
injuriabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriarer
|
|
| 2. Person Singular |
injuriareris injuriarere
|
|
| 3. Person Singular |
injuriaretur
|
|
| 1. Person Plural |
injuriaremur
|
|
| 2. Person Plural |
injuriaremini
|
|
| 3. Person Plural |
injuriarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriabor
|
|
| 2. Person Singular |
injuriaberis injuriabere
|
|
| 3. Person Singular |
injuriabitur
|
|
| 1. Person Plural |
injuriabimur
|
|
| 2. Person Plural |
injuriabimini
|
|
| 3. Person Plural |
injuriabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
injuriatus es
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatus est
|
|
| 1. Person Plural |
injuriati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
injuriati estis
|
|
| 3. Person Plural |
injuriati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
injuriatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
injuriati simus
|
|
| 2. Person Plural |
injuriati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
injuriati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
injuriatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
injuriati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
injuriati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
injuriati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
injuriatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
injuriati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
injuriati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
injuriati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
injuriatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
injuriatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
injuriatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
injuriati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
injuriati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
injuriati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
injuriari injuriarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
injuriatus esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
injuriaturum esse
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
injuriare
|
! |
| 2. Person Plural |
injuriamini
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
injuriator
|
| 3. Person Singular |
injuriator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
injuriantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
injuriari injuriarier
|
|
| Genitiv |
injuriandi
|
|
| Dativ |
injuriando
|
|
| Akkusativ |
injuriandum
|
|
| Ablativ |
injuriando
|
|
| Vokativ |
injuriande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriandus
|
injurianda
|
injuriandum
|
| Genitiv |
injuriandi
|
injuriandae
|
injuriandi
|
| Dativ |
injuriando
|
injuriandae
|
injuriando
|
| Akkusativ |
injuriandum
|
injuriandam
|
injuriandum
|
| Ablativ |
injuriando
|
injurianda
|
injuriando
|
| Vokativ |
injuriande
|
injurianda
|
injuriandum
|
Plural
| Nominativ |
injuriandi
|
injuriandae
|
injurianda
|
| Genitiv |
injuriandorum
|
injuriandarum
|
injuriandorum
|
| Dativ |
injuriandis
|
injuriandis
|
injuriandis
|
| Akkusativ |
injuriandos
|
injuriandas
|
injurianda
|
| Ablativ |
injuriandis
|
injuriandis
|
injuriandis
|
| Vokativ |
injuriandi
|
injuriandae
|
injurianda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injurians
|
injurians
|
injurians
|
| Genitiv |
injuriantis
|
injuriantis
|
injuriantis
|
| Dativ |
injurianti
|
injurianti
|
injurianti
|
| Akkusativ |
injuriantem
|
injuriantem
|
injurians
|
| Ablativ |
injurianti injuriante
|
injurianti injuriante
|
injurianti injuriante
|
| Vokativ |
injurians
|
injurians
|
injurians
|
Plural
| Nominativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
| Genitiv |
injuriantium injuriantum
|
injuriantium injuriantum
|
injuriantium injuriantum
|
| Dativ |
injuriantibus
|
injuriantibus
|
injuriantibus
|
| Akkusativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
| Ablativ |
injuriantibus
|
injuriantibus
|
injuriantibus
|
| Vokativ |
injuriantes
|
injuriantes
|
injuriantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriatus
|
injuriata
|
injuriatum
|
| Genitiv |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriati
|
| Dativ |
injuriato
|
injuriatae
|
injuriato
|
| Akkusativ |
injuriatum
|
injuriatam
|
injuriatum
|
| Ablativ |
injuriato
|
injuriata
|
injuriato
|
| Vokativ |
injuriate
|
injuriata
|
injuriatum
|
Plural
| Nominativ |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriata
|
| Genitiv |
injuriatorum
|
injuriatarum
|
injuriatorum
|
| Dativ |
injuriatis
|
injuriatis
|
injuriatis
|
| Akkusativ |
injuriatos
|
injuriatas
|
injuriata
|
| Ablativ |
injuriatis
|
injuriatis
|
injuriatis
|
| Vokativ |
injuriati
|
injuriatae
|
injuriata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
injuriaturus
|
injuriatura
|
injuriaturum
|
| Genitiv |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriaturi
|
| Dativ |
injuriaturo
|
injuriaturae
|
injuriaturo
|
| Akkusativ |
injuriaturum
|
injuriaturam
|
injuriaturum
|
| Ablativ |
injuriaturo
|
injuriatura
|
injuriaturo
|
| Vokativ |
injuriature
|
injuriatura
|
injuriaturum
|
Plural
| Nominativ |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriatura
|
| Genitiv |
injuriaturorum
|
injuriaturarum
|
injuriaturorum
|
| Dativ |
injuriaturis
|
injuriaturis
|
injuriaturis
|
| Akkusativ |
injuriaturos
|
injuriaturas
|
injuriatura
|
| Ablativ |
injuriaturis
|
injuriaturis
|
injuriaturis
|
| Vokativ |
injuriaturi
|
injuriaturae
|
injuriatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
injuriatum
|
injuriatu
|