Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innoto
|
ich merke an |
| 2. Person Singular |
innotas
|
du merkst an |
| 3. Person Singular |
innotat
|
er/sie/es merkt an |
| 1. Person Plural |
innotamus
|
wir merken an |
| 2. Person Plural |
innotatis
|
ihr merkt an |
| 3. Person Plural |
innotant
|
sie merken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotor
|
ich werde angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotaris innotare
|
du wirst angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotatur
|
er/sie/es wird angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotamur
|
wir werden angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotamini
|
ihr werdet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotantur
|
sie werden angemerkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotem
|
ich merke an |
| 2. Person Singular |
innotes
|
du merkest an |
| 3. Person Singular |
innotet
|
er/sie/es merke an |
| 1. Person Plural |
innotemus
|
wir merken an |
| 2. Person Plural |
innotetis
|
ihr merket an |
| 3. Person Plural |
innotent
|
sie merken an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innoter
|
ich werde angemerkt |
| 2. Person Singular |
innoteris innotere
|
du werdest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotetur
|
er/sie/es werde angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotemur
|
wir werden angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotemini
|
ihr werdet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotentur
|
sie werden angemerkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabam
|
ich merkte an |
| 2. Person Singular |
innotabas
|
du merktest an |
| 3. Person Singular |
innotabat
|
er/sie/es merkte an |
| 1. Person Plural |
innotabamus
|
wir merkten an |
| 2. Person Plural |
innotabatis
|
ihr merktet an |
| 3. Person Plural |
innotabant
|
sie merkten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabar
|
ich wurde angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotabaris innotabare
|
du wurdest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotabatur
|
er/sie/es wurde angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotabamur
|
wir wurden angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotabamini
|
ihr wurdet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotabantur
|
sie wurden angemerkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotarem
|
ich merkte an |
| 2. Person Singular |
innotares
|
du merktest an |
| 3. Person Singular |
innotaret
|
er/sie/es merkte an |
| 1. Person Plural |
innotaremus
|
wir merkten an |
| 2. Person Plural |
innotaretis
|
ihr merktet an |
| 3. Person Plural |
innotarent
|
sie merkten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotarer
|
ich würde angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotareris innotarere
|
du würdest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotaretur
|
er/sie/es würde angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotaremur
|
wir würden angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotaremini
|
ihr würdet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotarentur
|
sie würden angemerkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabo
|
ich werde anmerken |
| 2. Person Singular |
innotabis
|
du wirst anmerken |
| 3. Person Singular |
innotabit
|
er/sie/es wird anmerken |
| 1. Person Plural |
innotabimus
|
wir werden anmerken |
| 2. Person Plural |
innotabitis
|
ihr werdet anmerken |
| 3. Person Plural |
innotabunt
|
sie werden anmerken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabor
|
ich werde angemerkt werden |
| 2. Person Singular |
innotaberis innotabere
|
du wirst angemerkt werden |
| 3. Person Singular |
innotabitur
|
er/sie/es wird angemerkt werden |
| 1. Person Plural |
innotabimur
|
wir werden angemerkt werden |
| 2. Person Plural |
innotabimini
|
ihr werdet angemerkt werden |
| 3. Person Plural |
innotabuntur
|
sie werden angemerkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavi
|
ich habe angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotavisti
|
du hast angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotavit
|
er/sie/es hat angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotavimus
|
wir haben angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotavistis
|
ihr habt angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotaverunt innotavere
|
sie haben angemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus sum
|
ich bin angemerkt worden |
| 2. Person Singular |
innotatus es
|
du bist angemerkt worden |
| 3. Person Singular |
innotatus est
|
er/sie/es ist angemerkt worden |
| 1. Person Plural |
innotati sumus
|
wir sind angemerkt worden |
| 2. Person Plural |
innotati estis
|
ihr seid angemerkt worden |
| 3. Person Plural |
innotati sunt
|
sie sind angemerkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotaverim
|
ich habe angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotaveris
|
du habest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotaverit
|
er/sie/es habe angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotaverimus
|
wir haben angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotaveritis
|
ihr habet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotaverint
|
sie haben angemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus sim
|
ich sei angemerkt worden |
| 2. Person Singular |
innotatus sis
|
du seiest angemerkt worden |
| 3. Person Singular |
innotatus sit
|
er/sie/es sei angemerkt worden |
| 1. Person Plural |
innotati simus
|
wir seien angemerkt worden |
| 2. Person Plural |
innotati sitis
|
ihr seiet angemerkt worden |
| 3. Person Plural |
innotati sint
|
sie seien angemerkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotaveram
|
ich hatte angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotaveras
|
du hattest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotaverat
|
er/sie/es hatte angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotaveramus
|
wir hatten angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotaveratis
|
ihr hattet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotaverant
|
sie hatten angemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus eram
|
ich war angemerkt worden |
| 2. Person Singular |
innotatus eras
|
du warst angemerkt worden |
| 3. Person Singular |
innotatus erat
|
er/sie/es war angemerkt worden |
| 1. Person Plural |
innotati eramus
|
wir waren angemerkt worden |
| 2. Person Plural |
innotati eratis
|
ihr wart angemerkt worden |
| 3. Person Plural |
innotati erant
|
sie waren angemerkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavissem
|
ich hätte angemerkt |
| 2. Person Singular |
innotavisses
|
du hättest angemerkt |
| 3. Person Singular |
innotavisset
|
er/sie/es hätte angemerkt |
| 1. Person Plural |
innotavissemus
|
wir hätten angemerkt |
| 2. Person Plural |
innotavissetis
|
ihr hättet angemerkt |
| 3. Person Plural |
innotavissent
|
sie hätten angemerkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus essem
|
ich wäre angemerkt worden |
| 2. Person Singular |
innotatus esses
|
du wärest angemerkt worden |
| 3. Person Singular |
innotatus esset
|
er/sie/es wäre angemerkt worden |
| 1. Person Plural |
innotati essemus
|
wir wären angemerkt worden |
| 2. Person Plural |
innotati essetis
|
ihr wäret angemerkt worden |
| 3. Person Plural |
innotati essent
|
sie wären angemerkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavero
|
ich werde angemerkt haben |
| 2. Person Singular |
innotaveris
|
du wirst angemerkt haben |
| 3. Person Singular |
innotaverit
|
er/sie/es wird angemerkt haben |
| 1. Person Plural |
innotaverimus
|
wir werden angemerkt haben |
| 2. Person Plural |
innotaveritis
|
ihr werdet angemerkt haben |
| 3. Person Plural |
innotaverint
|
sie werden angemerkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus ero
|
ich werde angemerkt worden sein |
| 2. Person Singular |
innotatus eris
|
du wirst angemerkt worden sein |
| 3. Person Singular |
innotatus erit
|
er/sie/es wird angemerkt worden sein |
| 1. Person Plural |
innotati erimus
|
wir werden angemerkt worden sein |
| 2. Person Plural |
innotati eritis
|
ihr werdet angemerkt worden sein |
| 3. Person Plural |
innotati erunt
|
sie werden angemerkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innotare
|
anmerken |
| Vorzeitigkeit |
innotavisse
|
angemerkt haben |
| Nachzeitigkeit |
innotaturum esse
|
anmerken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innotari innotarier
|
angemerkt werden |
| Vorzeitigkeit |
innotatum esse
|
angemerkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
innotatum iri
|
künftig angemerkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
innota
|
merke an; merk an! |
| 2. Person Plural |
innotate
|
merkt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
innotato
|
| 3. Person Singular |
innotato
|
| 2. Person Plural |
innotatote
|
| 3. Person Plural |
innotanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
innotare
|
das Anmerken |
| Genitiv |
innotandi
|
des Anmerkens |
| Dativ |
innotando
|
dem Anmerken |
| Akkusativ |
innotandum
|
das Anmerken |
| Ablativ |
innotando
|
durch das Anmerken |
| Vokativ |
innotande
|
Anmerken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotandus
|
innotanda
|
innotandum
|
| Genitiv |
innotandi
|
innotandae
|
innotandi
|
| Dativ |
innotando
|
innotandae
|
innotando
|
| Akkusativ |
innotandum
|
innotandam
|
innotandum
|
| Ablativ |
innotando
|
innotanda
|
innotando
|
| Vokativ |
innotande
|
innotanda
|
innotandum
|
Plural
| Nominativ |
innotandi
|
innotandae
|
innotanda
|
| Genitiv |
innotandorum
|
innotandarum
|
innotandorum
|
| Dativ |
innotandis
|
innotandis
|
innotandis
|
| Akkusativ |
innotandos
|
innotandas
|
innotanda
|
| Ablativ |
innotandis
|
innotandis
|
innotandis
|
| Vokativ |
innotandi
|
innotandae
|
innotanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotans
|
innotans
|
innotans
|
| Genitiv |
innotantis
|
innotantis
|
innotantis
|
| Dativ |
innotanti
|
innotanti
|
innotanti
|
| Akkusativ |
innotantem
|
innotantem
|
innotans
|
| Ablativ |
innotanti innotante
|
innotanti innotante
|
innotanti innotante
|
| Vokativ |
innotans
|
innotans
|
innotans
|
Plural
| Nominativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
| Genitiv |
innotantium innotantum
|
innotantium innotantum
|
innotantium innotantum
|
| Dativ |
innotantibus
|
innotantibus
|
innotantibus
|
| Akkusativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
| Ablativ |
innotantibus
|
innotantibus
|
innotantibus
|
| Vokativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotatus
|
innotata
|
innotatum
|
| Genitiv |
innotati
|
innotatae
|
innotati
|
| Dativ |
innotato
|
innotatae
|
innotato
|
| Akkusativ |
innotatum
|
innotatam
|
innotatum
|
| Ablativ |
innotato
|
innotata
|
innotato
|
| Vokativ |
innotate
|
innotata
|
innotatum
|
Plural
| Nominativ |
innotati
|
innotatae
|
innotata
|
| Genitiv |
innotatorum
|
innotatarum
|
innotatorum
|
| Dativ |
innotatis
|
innotatis
|
innotatis
|
| Akkusativ |
innotatos
|
innotatas
|
innotata
|
| Ablativ |
innotatis
|
innotatis
|
innotatis
|
| Vokativ |
innotati
|
innotatae
|
innotata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotaturus
|
innotatura
|
innotaturum
|
| Genitiv |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotaturi
|
| Dativ |
innotaturo
|
innotaturae
|
innotaturo
|
| Akkusativ |
innotaturum
|
innotaturam
|
innotaturum
|
| Ablativ |
innotaturo
|
innotatura
|
innotaturo
|
| Vokativ |
innotature
|
innotatura
|
innotaturum
|
Plural
| Nominativ |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotatura
|
| Genitiv |
innotaturorum
|
innotaturarum
|
innotaturorum
|
| Dativ |
innotaturis
|
innotaturis
|
innotaturis
|
| Akkusativ |
innotaturos
|
innotaturas
|
innotatura
|
| Ablativ |
innotaturis
|
innotaturis
|
innotaturis
|
| Vokativ |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
innotatum
|
innotatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innoto
|
ich bezeichne |
| 2. Person Singular |
innotas
|
du bezeichnest |
| 3. Person Singular |
innotat
|
er/sie/es bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotamus
|
wir bezeichnen |
| 2. Person Plural |
innotatis
|
ihr bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotant
|
sie bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotor
|
ich werde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotaris innotare
|
du wirst bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotatur
|
er/sie/es wird bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotamur
|
wir werden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotamini
|
ihr werdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotantur
|
sie werden bezeichnet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotem
|
ich bezeichne |
| 2. Person Singular |
innotes
|
du bezeichnest |
| 3. Person Singular |
innotet
|
er/sie/es bezeichne |
| 1. Person Plural |
innotemus
|
wir bezeichnen |
| 2. Person Plural |
innotetis
|
ihr bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotent
|
sie bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innoter
|
ich werde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innoteris innotere
|
du werdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotetur
|
er/sie/es werde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotemur
|
wir werden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotemini
|
ihr werdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotentur
|
sie werden bezeichnet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabam
|
ich bezeichnete |
| 2. Person Singular |
innotabas
|
du bezeichnetest |
| 3. Person Singular |
innotabat
|
er/sie/es bezeichnete |
| 1. Person Plural |
innotabamus
|
wir bezeichneten |
| 2. Person Plural |
innotabatis
|
ihr bezeichnetet |
| 3. Person Plural |
innotabant
|
sie bezeichneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabar
|
ich wurde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotabaris innotabare
|
du wurdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotabatur
|
er/sie/es wurde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotabamur
|
wir wurden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotabamini
|
ihr wurdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotabantur
|
sie wurden bezeichnet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotarem
|
ich bezeichnete |
| 2. Person Singular |
innotares
|
du bezeichnetest |
| 3. Person Singular |
innotaret
|
er/sie/es bezeichnete |
| 1. Person Plural |
innotaremus
|
wir bezeichneten |
| 2. Person Plural |
innotaretis
|
ihr bezeichnetet |
| 3. Person Plural |
innotarent
|
sie bezeichneten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotarer
|
ich würde bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotareris innotarere
|
du würdest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotaretur
|
er/sie/es würde bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotaremur
|
wir würden bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotaremini
|
ihr würdet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotarentur
|
sie würden bezeichnet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabo
|
ich werde bezeichnen |
| 2. Person Singular |
innotabis
|
du wirst bezeichnen |
| 3. Person Singular |
innotabit
|
er/sie/es wird bezeichnen |
| 1. Person Plural |
innotabimus
|
wir werden bezeichnen |
| 2. Person Plural |
innotabitis
|
ihr werdet bezeichnen |
| 3. Person Plural |
innotabunt
|
sie werden bezeichnen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotabor
|
ich werde bezeichnet werden |
| 2. Person Singular |
innotaberis innotabere
|
du wirst bezeichnet werden |
| 3. Person Singular |
innotabitur
|
er/sie/es wird bezeichnet werden |
| 1. Person Plural |
innotabimur
|
wir werden bezeichnet werden |
| 2. Person Plural |
innotabimini
|
ihr werdet bezeichnet werden |
| 3. Person Plural |
innotabuntur
|
sie werden bezeichnet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavi
|
ich habe bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotavisti
|
du hast bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotavit
|
er/sie/es hat bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotavimus
|
wir haben bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotavistis
|
ihr habt bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotaverunt innotavere
|
sie haben bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus sum
|
ich bin bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
innotatus es
|
du bist bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
innotatus est
|
er/sie/es ist bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
innotati sumus
|
wir sind bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
innotati estis
|
ihr seid bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
innotati sunt
|
sie sind bezeichnet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotaverim
|
ich habe bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotaveris
|
du habest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotaverit
|
er/sie/es habe bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotaverimus
|
wir haben bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotaveritis
|
ihr habet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotaverint
|
sie haben bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus sim
|
ich sei bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
innotatus sis
|
du seiest bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
innotatus sit
|
er/sie/es sei bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
innotati simus
|
wir seien bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
innotati sitis
|
ihr seiet bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
innotati sint
|
sie seien bezeichnet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotaveram
|
ich hatte bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotaveras
|
du hattest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotaverat
|
er/sie/es hatte bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotaveramus
|
wir hatten bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotaveratis
|
ihr hattet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotaverant
|
sie hatten bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus eram
|
ich war bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
innotatus eras
|
du warst bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
innotatus erat
|
er/sie/es war bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
innotati eramus
|
wir waren bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
innotati eratis
|
ihr wart bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
innotati erant
|
sie waren bezeichnet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavissem
|
ich hätte bezeichnet |
| 2. Person Singular |
innotavisses
|
du hättest bezeichnet |
| 3. Person Singular |
innotavisset
|
er/sie/es hätte bezeichnet |
| 1. Person Plural |
innotavissemus
|
wir hätten bezeichnet |
| 2. Person Plural |
innotavissetis
|
ihr hättet bezeichnet |
| 3. Person Plural |
innotavissent
|
sie hätten bezeichnet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus essem
|
ich wäre bezeichnet worden |
| 2. Person Singular |
innotatus esses
|
du wärest bezeichnet worden |
| 3. Person Singular |
innotatus esset
|
er/sie/es wäre bezeichnet worden |
| 1. Person Plural |
innotati essemus
|
wir wären bezeichnet worden |
| 2. Person Plural |
innotati essetis
|
ihr wäret bezeichnet worden |
| 3. Person Plural |
innotati essent
|
sie wären bezeichnet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innotavero
|
ich werde bezeichnet haben |
| 2. Person Singular |
innotaveris
|
du wirst bezeichnet haben |
| 3. Person Singular |
innotaverit
|
er/sie/es wird bezeichnet haben |
| 1. Person Plural |
innotaverimus
|
wir werden bezeichnet haben |
| 2. Person Plural |
innotaveritis
|
ihr werdet bezeichnet haben |
| 3. Person Plural |
innotaverint
|
sie werden bezeichnet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innotatus ero
|
ich werde bezeichnet worden sein |
| 2. Person Singular |
innotatus eris
|
du wirst bezeichnet worden sein |
| 3. Person Singular |
innotatus erit
|
er/sie/es wird bezeichnet worden sein |
| 1. Person Plural |
innotati erimus
|
wir werden bezeichnet worden sein |
| 2. Person Plural |
innotati eritis
|
ihr werdet bezeichnet worden sein |
| 3. Person Plural |
innotati erunt
|
sie werden bezeichnet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innotare
|
bezeichnen |
| Vorzeitigkeit |
innotavisse
|
bezeichnet haben |
| Nachzeitigkeit |
innotaturum esse
|
bezeichnen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innotari innotarier
|
bezeichnet werden |
| Vorzeitigkeit |
innotatum esse
|
bezeichnet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
innotatum iri
|
künftig bezeichnet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
innota
|
bezeichne! |
| 2. Person Plural |
innotate
|
bezeichnet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
innotato
|
| 3. Person Singular |
innotato
|
| 2. Person Plural |
innotatote
|
| 3. Person Plural |
innotanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
innotare
|
das Bezeichnen |
| Genitiv |
innotandi
|
des Bezeichnens |
| Dativ |
innotando
|
dem Bezeichnen |
| Akkusativ |
innotandum
|
das Bezeichnen |
| Ablativ |
innotando
|
durch das Bezeichnen |
| Vokativ |
innotande
|
Bezeichnen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotandus
|
innotanda
|
innotandum
|
| Genitiv |
innotandi
|
innotandae
|
innotandi
|
| Dativ |
innotando
|
innotandae
|
innotando
|
| Akkusativ |
innotandum
|
innotandam
|
innotandum
|
| Ablativ |
innotando
|
innotanda
|
innotando
|
| Vokativ |
innotande
|
innotanda
|
innotandum
|
Plural
| Nominativ |
innotandi
|
innotandae
|
innotanda
|
| Genitiv |
innotandorum
|
innotandarum
|
innotandorum
|
| Dativ |
innotandis
|
innotandis
|
innotandis
|
| Akkusativ |
innotandos
|
innotandas
|
innotanda
|
| Ablativ |
innotandis
|
innotandis
|
innotandis
|
| Vokativ |
innotandi
|
innotandae
|
innotanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotans
|
innotans
|
innotans
|
| Genitiv |
innotantis
|
innotantis
|
innotantis
|
| Dativ |
innotanti
|
innotanti
|
innotanti
|
| Akkusativ |
innotantem
|
innotantem
|
innotans
|
| Ablativ |
innotanti innotante
|
innotanti innotante
|
innotanti innotante
|
| Vokativ |
innotans
|
innotans
|
innotans
|
Plural
| Nominativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
| Genitiv |
innotantium innotantum
|
innotantium innotantum
|
innotantium innotantum
|
| Dativ |
innotantibus
|
innotantibus
|
innotantibus
|
| Akkusativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
| Ablativ |
innotantibus
|
innotantibus
|
innotantibus
|
| Vokativ |
innotantes
|
innotantes
|
innotantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotatus
|
innotata
|
innotatum
|
| Genitiv |
innotati
|
innotatae
|
innotati
|
| Dativ |
innotato
|
innotatae
|
innotato
|
| Akkusativ |
innotatum
|
innotatam
|
innotatum
|
| Ablativ |
innotato
|
innotata
|
innotato
|
| Vokativ |
innotate
|
innotata
|
innotatum
|
Plural
| Nominativ |
innotati
|
innotatae
|
innotata
|
| Genitiv |
innotatorum
|
innotatarum
|
innotatorum
|
| Dativ |
innotatis
|
innotatis
|
innotatis
|
| Akkusativ |
innotatos
|
innotatas
|
innotata
|
| Ablativ |
innotatis
|
innotatis
|
innotatis
|
| Vokativ |
innotati
|
innotatae
|
innotata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innotaturus
|
innotatura
|
innotaturum
|
| Genitiv |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotaturi
|
| Dativ |
innotaturo
|
innotaturae
|
innotaturo
|
| Akkusativ |
innotaturum
|
innotaturam
|
innotaturum
|
| Ablativ |
innotaturo
|
innotatura
|
innotaturo
|
| Vokativ |
innotature
|
innotatura
|
innotaturum
|
Plural
| Nominativ |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotatura
|
| Genitiv |
innotaturorum
|
innotaturarum
|
innotaturorum
|
| Dativ |
innotaturis
|
innotaturis
|
innotaturis
|
| Akkusativ |
innotaturos
|
innotaturas
|
innotatura
|
| Ablativ |
innotaturis
|
innotaturis
|
innotaturis
|
| Vokativ |
innotaturi
|
innotaturae
|
innotatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
innotatum
|
innotatu
|