Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilo
|
ich trübe |
| 2. Person Singular |
innubilas
|
du trübst |
| 3. Person Singular |
innubilat
|
er/sie/es trübt |
| 1. Person Plural |
innubilamus
|
wir trüben |
| 2. Person Plural |
innubilatis
|
ihr trübt |
| 3. Person Plural |
innubilant
|
sie trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilor
|
ich werde getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilaris innubilare
|
du wirst getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilatur
|
er/sie/es wird getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilamur
|
wir werden getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilamini
|
ihr werdet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilantur
|
sie werden getrübt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilem
|
ich trübe |
| 2. Person Singular |
innubiles
|
du trübest |
| 3. Person Singular |
innubilet
|
er/sie/es trübe |
| 1. Person Plural |
innubilemus
|
wir trüben |
| 2. Person Plural |
innubiletis
|
ihr trübet |
| 3. Person Plural |
innubilent
|
sie trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubiler
|
ich werde getrübt |
| 2. Person Singular |
innubileris innubilere
|
du werdest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubiletur
|
er/sie/es werde getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilemur
|
wir werden getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilemini
|
ihr werdet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilentur
|
sie werden getrübt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabam
|
ich trübte |
| 2. Person Singular |
innubilabas
|
du trübtest |
| 3. Person Singular |
innubilabat
|
er/sie/es trübte |
| 1. Person Plural |
innubilabamus
|
wir trübten |
| 2. Person Plural |
innubilabatis
|
ihr trübtet |
| 3. Person Plural |
innubilabant
|
sie trübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabar
|
ich wurde getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilabaris innubilabare
|
du wurdest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilabatur
|
er/sie/es wurde getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilabamur
|
wir wurden getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilabamini
|
ihr wurdet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilabantur
|
sie wurden getrübt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilarem
|
ich trübte |
| 2. Person Singular |
innubilares
|
du trübtest |
| 3. Person Singular |
innubilaret
|
er/sie/es trübte |
| 1. Person Plural |
innubilaremus
|
wir trübten |
| 2. Person Plural |
innubilaretis
|
ihr trübtet |
| 3. Person Plural |
innubilarent
|
sie trübten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilarer
|
ich würde getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilareris innubilarere
|
du würdest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilaretur
|
er/sie/es würde getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilaremur
|
wir würden getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilaremini
|
ihr würdet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilarentur
|
sie würden getrübt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabo
|
ich werde trüben |
| 2. Person Singular |
innubilabis
|
du wirst trüben |
| 3. Person Singular |
innubilabit
|
er/sie/es wird trüben |
| 1. Person Plural |
innubilabimus
|
wir werden trüben |
| 2. Person Plural |
innubilabitis
|
ihr werdet trüben |
| 3. Person Plural |
innubilabunt
|
sie werden trüben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabor
|
ich werde getrübt werden |
| 2. Person Singular |
innubilaberis innubilabere
|
du wirst getrübt werden |
| 3. Person Singular |
innubilabitur
|
er/sie/es wird getrübt werden |
| 1. Person Plural |
innubilabimur
|
wir werden getrübt werden |
| 2. Person Plural |
innubilabimini
|
ihr werdet getrübt werden |
| 3. Person Plural |
innubilabuntur
|
sie werden getrübt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavi
|
ich habe getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilavisti
|
du hast getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilavit
|
er/sie/es hat getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilavimus
|
wir haben getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilavistis
|
ihr habt getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilaverunt innubilavere
|
sie haben getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus sum
|
ich bin getrübt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus es
|
du bist getrübt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus est
|
er/sie/es ist getrübt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati sumus
|
wir sind getrübt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati estis
|
ihr seid getrübt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati sunt
|
sie sind getrübt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilaverim
|
ich habe getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilaveris
|
du habest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilaverit
|
er/sie/es habe getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilaverimus
|
wir haben getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilaveritis
|
ihr habet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilaverint
|
sie haben getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus sim
|
ich sei getrübt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus sis
|
du seiest getrübt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus sit
|
er/sie/es sei getrübt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati simus
|
wir seien getrübt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati sitis
|
ihr seiet getrübt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati sint
|
sie seien getrübt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilaveram
|
ich hatte getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilaveras
|
du hattest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilaverat
|
er/sie/es hatte getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilaveramus
|
wir hatten getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilaveratis
|
ihr hattet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilaverant
|
sie hatten getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus eram
|
ich war getrübt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus eras
|
du warst getrübt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus erat
|
er/sie/es war getrübt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati eramus
|
wir waren getrübt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati eratis
|
ihr wart getrübt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati erant
|
sie waren getrübt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavissem
|
ich hätte getrübt |
| 2. Person Singular |
innubilavisses
|
du hättest getrübt |
| 3. Person Singular |
innubilavisset
|
er/sie/es hätte getrübt |
| 1. Person Plural |
innubilavissemus
|
wir hätten getrübt |
| 2. Person Plural |
innubilavissetis
|
ihr hättet getrübt |
| 3. Person Plural |
innubilavissent
|
sie hätten getrübt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus essem
|
ich wäre getrübt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus esses
|
du wärest getrübt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus esset
|
er/sie/es wäre getrübt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati essemus
|
wir wären getrübt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati essetis
|
ihr wäret getrübt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati essent
|
sie wären getrübt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavero
|
ich werde getrübt haben |
| 2. Person Singular |
innubilaveris
|
du wirst getrübt haben |
| 3. Person Singular |
innubilaverit
|
er/sie/es wird getrübt haben |
| 1. Person Plural |
innubilaverimus
|
wir werden getrübt haben |
| 2. Person Plural |
innubilaveritis
|
ihr werdet getrübt haben |
| 3. Person Plural |
innubilaverint
|
sie werden getrübt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus ero
|
ich werde getrübt worden sein |
| 2. Person Singular |
innubilatus eris
|
du wirst getrübt worden sein |
| 3. Person Singular |
innubilatus erit
|
er/sie/es wird getrübt worden sein |
| 1. Person Plural |
innubilati erimus
|
wir werden getrübt worden sein |
| 2. Person Plural |
innubilati eritis
|
ihr werdet getrübt worden sein |
| 3. Person Plural |
innubilati erunt
|
sie werden getrübt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innubilare
|
trüben |
| Vorzeitigkeit |
innubilavisse
|
getrübt haben |
| Nachzeitigkeit |
innubilaturum esse
|
trüben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innubilari innubilarier
|
getrübt werden |
| Vorzeitigkeit |
innubilatum esse
|
getrübt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
innubilatum iri
|
künftig getrübt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
innubila
|
trübe; trüb! |
| 2. Person Plural |
innubilate
|
trübt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
innubilato
|
| 3. Person Singular |
innubilato
|
| 2. Person Plural |
innubilatote
|
| 3. Person Plural |
innubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
innubilare
|
das Trüben |
| Genitiv |
innubilandi
|
des Trübens |
| Dativ |
innubilando
|
dem Trüben |
| Akkusativ |
innubilandum
|
das Trüben |
| Ablativ |
innubilando
|
durch das Trüben |
| Vokativ |
innubilande
|
Trüben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilandus
|
innubilanda
|
innubilandum
|
| Genitiv |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilandi
|
| Dativ |
innubilando
|
innubilandae
|
innubilando
|
| Akkusativ |
innubilandum
|
innubilandam
|
innubilandum
|
| Ablativ |
innubilando
|
innubilanda
|
innubilando
|
| Vokativ |
innubilande
|
innubilanda
|
innubilandum
|
Plural
| Nominativ |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilanda
|
| Genitiv |
innubilandorum
|
innubilandarum
|
innubilandorum
|
| Dativ |
innubilandis
|
innubilandis
|
innubilandis
|
| Akkusativ |
innubilandos
|
innubilandas
|
innubilanda
|
| Ablativ |
innubilandis
|
innubilandis
|
innubilandis
|
| Vokativ |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilans
|
innubilans
|
innubilans
|
| Genitiv |
innubilantis
|
innubilantis
|
innubilantis
|
| Dativ |
innubilanti
|
innubilanti
|
innubilanti
|
| Akkusativ |
innubilantem
|
innubilantem
|
innubilans
|
| Ablativ |
innubilanti innubilante
|
innubilanti innubilante
|
innubilanti innubilante
|
| Vokativ |
innubilans
|
innubilans
|
innubilans
|
Plural
| Nominativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
| Genitiv |
innubilantium innubilantum
|
innubilantium innubilantum
|
innubilantium innubilantum
|
| Dativ |
innubilantibus
|
innubilantibus
|
innubilantibus
|
| Akkusativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
| Ablativ |
innubilantibus
|
innubilantibus
|
innubilantibus
|
| Vokativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilatus
|
innubilata
|
innubilatum
|
| Genitiv |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilati
|
| Dativ |
innubilato
|
innubilatae
|
innubilato
|
| Akkusativ |
innubilatum
|
innubilatam
|
innubilatum
|
| Ablativ |
innubilato
|
innubilata
|
innubilato
|
| Vokativ |
innubilate
|
innubilata
|
innubilatum
|
Plural
| Nominativ |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilata
|
| Genitiv |
innubilatorum
|
innubilatarum
|
innubilatorum
|
| Dativ |
innubilatis
|
innubilatis
|
innubilatis
|
| Akkusativ |
innubilatos
|
innubilatas
|
innubilata
|
| Ablativ |
innubilatis
|
innubilatis
|
innubilatis
|
| Vokativ |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilaturus
|
innubilatura
|
innubilaturum
|
| Genitiv |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilaturi
|
| Dativ |
innubilaturo
|
innubilaturae
|
innubilaturo
|
| Akkusativ |
innubilaturum
|
innubilaturam
|
innubilaturum
|
| Ablativ |
innubilaturo
|
innubilatura
|
innubilaturo
|
| Vokativ |
innubilature
|
innubilatura
|
innubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilatura
|
| Genitiv |
innubilaturorum
|
innubilaturarum
|
innubilaturorum
|
| Dativ |
innubilaturis
|
innubilaturis
|
innubilaturis
|
| Akkusativ |
innubilaturos
|
innubilaturas
|
innubilatura
|
| Ablativ |
innubilaturis
|
innubilaturis
|
innubilaturis
|
| Vokativ |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
innubilatum
|
innubilatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilo
|
ich umwölke |
| 2. Person Singular |
innubilas
|
du umwölkst |
| 3. Person Singular |
innubilat
|
er/sie/es umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilamus
|
wir umwölken |
| 2. Person Plural |
innubilatis
|
ihr umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilant
|
sie umwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilor
|
ich werde umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilaris innubilare
|
du wirst umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilatur
|
er/sie/es wird umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilamur
|
wir werden umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilamini
|
ihr werdet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilantur
|
sie werden umwölkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilem
|
ich umwölke |
| 2. Person Singular |
innubiles
|
du umwölkest |
| 3. Person Singular |
innubilet
|
er/sie/es umwölke |
| 1. Person Plural |
innubilemus
|
wir umwölken |
| 2. Person Plural |
innubiletis
|
ihr umwölket |
| 3. Person Plural |
innubilent
|
sie umwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubiler
|
ich werde umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubileris innubilere
|
du werdest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubiletur
|
er/sie/es werde umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilemur
|
wir werden umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilemini
|
ihr werdet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilentur
|
sie werden umwölkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabam
|
ich umwölkte |
| 2. Person Singular |
innubilabas
|
du umwölktest |
| 3. Person Singular |
innubilabat
|
er/sie/es umwölkte |
| 1. Person Plural |
innubilabamus
|
wir umwölkten |
| 2. Person Plural |
innubilabatis
|
ihr umwölktet |
| 3. Person Plural |
innubilabant
|
sie umwölkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabar
|
ich wurde umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilabaris innubilabare
|
du wurdest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilabatur
|
er/sie/es wurde umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilabamur
|
wir wurden umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilabamini
|
ihr wurdet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilabantur
|
sie wurden umwölkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilarem
|
ich umwölkte |
| 2. Person Singular |
innubilares
|
du umwölktest |
| 3. Person Singular |
innubilaret
|
er/sie/es umwölkte |
| 1. Person Plural |
innubilaremus
|
wir umwölkten |
| 2. Person Plural |
innubilaretis
|
ihr umwölktet |
| 3. Person Plural |
innubilarent
|
sie umwölkten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilarer
|
ich würde umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilareris innubilarere
|
du würdest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilaretur
|
er/sie/es würde umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilaremur
|
wir würden umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilaremini
|
ihr würdet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilarentur
|
sie würden umwölkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabo
|
ich werde umwölken |
| 2. Person Singular |
innubilabis
|
du wirst umwölken |
| 3. Person Singular |
innubilabit
|
er/sie/es wird umwölken |
| 1. Person Plural |
innubilabimus
|
wir werden umwölken |
| 2. Person Plural |
innubilabitis
|
ihr werdet umwölken |
| 3. Person Plural |
innubilabunt
|
sie werden umwölken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilabor
|
ich werde umwölkt werden |
| 2. Person Singular |
innubilaberis innubilabere
|
du wirst umwölkt werden |
| 3. Person Singular |
innubilabitur
|
er/sie/es wird umwölkt werden |
| 1. Person Plural |
innubilabimur
|
wir werden umwölkt werden |
| 2. Person Plural |
innubilabimini
|
ihr werdet umwölkt werden |
| 3. Person Plural |
innubilabuntur
|
sie werden umwölkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavi
|
ich habe umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilavisti
|
du hast umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilavit
|
er/sie/es hat umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilavimus
|
wir haben umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilavistis
|
ihr habt umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilaverunt innubilavere
|
sie haben umwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus sum
|
ich bin umwölkt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus es
|
du bist umwölkt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus est
|
er/sie/es ist umwölkt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati sumus
|
wir sind umwölkt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati estis
|
ihr seid umwölkt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati sunt
|
sie sind umwölkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilaverim
|
ich habe umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilaveris
|
du habest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilaverit
|
er/sie/es habe umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilaverimus
|
wir haben umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilaveritis
|
ihr habet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilaverint
|
sie haben umwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus sim
|
ich sei umwölkt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus sis
|
du seiest umwölkt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus sit
|
er/sie/es sei umwölkt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati simus
|
wir seien umwölkt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati sitis
|
ihr seiet umwölkt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati sint
|
sie seien umwölkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilaveram
|
ich hatte umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilaveras
|
du hattest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilaverat
|
er/sie/es hatte umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilaveramus
|
wir hatten umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilaveratis
|
ihr hattet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilaverant
|
sie hatten umwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus eram
|
ich war umwölkt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus eras
|
du warst umwölkt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus erat
|
er/sie/es war umwölkt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati eramus
|
wir waren umwölkt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati eratis
|
ihr wart umwölkt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati erant
|
sie waren umwölkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavissem
|
ich hätte umwölkt |
| 2. Person Singular |
innubilavisses
|
du hättest umwölkt |
| 3. Person Singular |
innubilavisset
|
er/sie/es hätte umwölkt |
| 1. Person Plural |
innubilavissemus
|
wir hätten umwölkt |
| 2. Person Plural |
innubilavissetis
|
ihr hättet umwölkt |
| 3. Person Plural |
innubilavissent
|
sie hätten umwölkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus essem
|
ich wäre umwölkt worden |
| 2. Person Singular |
innubilatus esses
|
du wärest umwölkt worden |
| 3. Person Singular |
innubilatus esset
|
er/sie/es wäre umwölkt worden |
| 1. Person Plural |
innubilati essemus
|
wir wären umwölkt worden |
| 2. Person Plural |
innubilati essetis
|
ihr wäret umwölkt worden |
| 3. Person Plural |
innubilati essent
|
sie wären umwölkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilavero
|
ich werde umwölkt haben |
| 2. Person Singular |
innubilaveris
|
du wirst umwölkt haben |
| 3. Person Singular |
innubilaverit
|
er/sie/es wird umwölkt haben |
| 1. Person Plural |
innubilaverimus
|
wir werden umwölkt haben |
| 2. Person Plural |
innubilaveritis
|
ihr werdet umwölkt haben |
| 3. Person Plural |
innubilaverint
|
sie werden umwölkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
innubilatus ero
|
ich werde umwölkt worden sein |
| 2. Person Singular |
innubilatus eris
|
du wirst umwölkt worden sein |
| 3. Person Singular |
innubilatus erit
|
er/sie/es wird umwölkt worden sein |
| 1. Person Plural |
innubilati erimus
|
wir werden umwölkt worden sein |
| 2. Person Plural |
innubilati eritis
|
ihr werdet umwölkt worden sein |
| 3. Person Plural |
innubilati erunt
|
sie werden umwölkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innubilare
|
umwölken |
| Vorzeitigkeit |
innubilavisse
|
umwölkt haben |
| Nachzeitigkeit |
innubilaturum esse
|
umwölken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
innubilari innubilarier
|
umwölkt werden |
| Vorzeitigkeit |
innubilatum esse
|
umwölkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
innubilatum iri
|
künftig umwölkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
innubila
|
umwölke; umwölk! |
| 2. Person Plural |
innubilate
|
umwölkt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
innubilato
|
| 3. Person Singular |
innubilato
|
| 2. Person Plural |
innubilatote
|
| 3. Person Plural |
innubilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
innubilare
|
das Umwölken |
| Genitiv |
innubilandi
|
des Umwölkens |
| Dativ |
innubilando
|
dem Umwölken |
| Akkusativ |
innubilandum
|
das Umwölken |
| Ablativ |
innubilando
|
durch das Umwölken |
| Vokativ |
innubilande
|
Umwölken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilandus
|
innubilanda
|
innubilandum
|
| Genitiv |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilandi
|
| Dativ |
innubilando
|
innubilandae
|
innubilando
|
| Akkusativ |
innubilandum
|
innubilandam
|
innubilandum
|
| Ablativ |
innubilando
|
innubilanda
|
innubilando
|
| Vokativ |
innubilande
|
innubilanda
|
innubilandum
|
Plural
| Nominativ |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilanda
|
| Genitiv |
innubilandorum
|
innubilandarum
|
innubilandorum
|
| Dativ |
innubilandis
|
innubilandis
|
innubilandis
|
| Akkusativ |
innubilandos
|
innubilandas
|
innubilanda
|
| Ablativ |
innubilandis
|
innubilandis
|
innubilandis
|
| Vokativ |
innubilandi
|
innubilandae
|
innubilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilans
|
innubilans
|
innubilans
|
| Genitiv |
innubilantis
|
innubilantis
|
innubilantis
|
| Dativ |
innubilanti
|
innubilanti
|
innubilanti
|
| Akkusativ |
innubilantem
|
innubilantem
|
innubilans
|
| Ablativ |
innubilanti innubilante
|
innubilanti innubilante
|
innubilanti innubilante
|
| Vokativ |
innubilans
|
innubilans
|
innubilans
|
Plural
| Nominativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
| Genitiv |
innubilantium innubilantum
|
innubilantium innubilantum
|
innubilantium innubilantum
|
| Dativ |
innubilantibus
|
innubilantibus
|
innubilantibus
|
| Akkusativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
| Ablativ |
innubilantibus
|
innubilantibus
|
innubilantibus
|
| Vokativ |
innubilantes
|
innubilantes
|
innubilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilatus
|
innubilata
|
innubilatum
|
| Genitiv |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilati
|
| Dativ |
innubilato
|
innubilatae
|
innubilato
|
| Akkusativ |
innubilatum
|
innubilatam
|
innubilatum
|
| Ablativ |
innubilato
|
innubilata
|
innubilato
|
| Vokativ |
innubilate
|
innubilata
|
innubilatum
|
Plural
| Nominativ |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilata
|
| Genitiv |
innubilatorum
|
innubilatarum
|
innubilatorum
|
| Dativ |
innubilatis
|
innubilatis
|
innubilatis
|
| Akkusativ |
innubilatos
|
innubilatas
|
innubilata
|
| Ablativ |
innubilatis
|
innubilatis
|
innubilatis
|
| Vokativ |
innubilati
|
innubilatae
|
innubilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
innubilaturus
|
innubilatura
|
innubilaturum
|
| Genitiv |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilaturi
|
| Dativ |
innubilaturo
|
innubilaturae
|
innubilaturo
|
| Akkusativ |
innubilaturum
|
innubilaturam
|
innubilaturum
|
| Ablativ |
innubilaturo
|
innubilatura
|
innubilaturo
|
| Vokativ |
innubilature
|
innubilatura
|
innubilaturum
|
Plural
| Nominativ |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilatura
|
| Genitiv |
innubilaturorum
|
innubilaturarum
|
innubilaturorum
|
| Dativ |
innubilaturis
|
innubilaturis
|
innubilaturis
|
| Akkusativ |
innubilaturos
|
innubilaturas
|
innubilatura
|
| Ablativ |
innubilaturis
|
innubilaturis
|
innubilaturis
|
| Vokativ |
innubilaturi
|
innubilaturae
|
innubilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
innubilatum
|
innubilatu
|