Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von innubere (Verb) entspricht Ihr Suchwort innubis auch noch Formen von: innubus (Adjektiv) | innubis (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| innubere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | einheiraten (in eine Familie) hineinheiraten übergehen |
| innubis | Verb | konsonantische Konjugation | 2. Person Singular Präsens Indikativ Aktiv | du heiratest hinein du übergehst |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubo |
|
| 2. Person Singular | innubis |
|
| 3. Person Singular | innubit |
|
| 1. Person Plural | innubimus |
|
| 2. Person Plural | innubitis |
|
| 3. Person Plural | innubunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubor |
|
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
|
| 3. Person Singular | innubitur |
|
| 1. Person Plural | innubimur |
|
| 2. Person Plural | innubimini |
|
| 3. Person Plural | innubuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
|
| 2. Person Singular | innubas |
|
| 3. Person Singular | innubat |
|
| 1. Person Plural | innubamus |
|
| 2. Person Plural | innubatis |
|
| 3. Person Plural | innubant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
|
| 2. Person Singular | innubaris innubare |
|
| 3. Person Singular | innubatur |
|
| 1. Person Plural | innubamur |
|
| 2. Person Plural | innubamini |
|
| 3. Person Plural | innubantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubebam |
|
| 2. Person Singular | innubebas |
|
| 3. Person Singular | innubebat |
|
| 1. Person Plural | innubebamus |
|
| 2. Person Plural | innubebatis |
|
| 3. Person Plural | innubebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubebar |
|
| 2. Person Singular | innubebaris innubebare |
|
| 3. Person Singular | innubebatur |
|
| 1. Person Plural | innubebamur |
|
| 2. Person Plural | innubebamini |
|
| 3. Person Plural | innubebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innuberem |
|
| 2. Person Singular | innuberes |
|
| 3. Person Singular | innuberet |
|
| 1. Person Plural | innuberemus |
|
| 2. Person Plural | innuberetis |
|
| 3. Person Plural | innuberent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuberer |
|
| 2. Person Singular | innubereris innuberere |
|
| 3. Person Singular | innuberetur |
|
| 1. Person Plural | innuberemur |
|
| 2. Person Plural | innuberemini |
|
| 3. Person Plural | innuberentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
|
| 2. Person Singular | innubes |
|
| 3. Person Singular | innubet |
|
| 1. Person Plural | innubemus |
|
| 2. Person Plural | innubetis |
|
| 3. Person Plural | innubent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
|
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
|
| 3. Person Singular | innubetur |
|
| 1. Person Plural | innubemur |
|
| 2. Person Plural | innubemini |
|
| 3. Person Plural | innubentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsi |
|
| 2. Person Singular | innupsisti |
|
| 3. Person Singular | innupsit |
|
| 1. Person Plural | innupsimus |
|
| 2. Person Plural | innupsistis |
|
| 3. Person Plural | innupserunt innupsere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sum |
|
| 2. Person Singular | innuptus es |
|
| 3. Person Singular | innuptus est |
|
| 1. Person Plural | innupti sumus |
|
| 2. Person Plural | innupti estis |
|
| 3. Person Plural | innupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupserim |
|
| 2. Person Singular | innupseris |
|
| 3. Person Singular | innupserit |
|
| 1. Person Plural | innupserimus |
|
| 2. Person Plural | innupseritis |
|
| 3. Person Plural | innupserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sim |
|
| 2. Person Singular | innuptus sis |
|
| 3. Person Singular | innuptus sit |
|
| 1. Person Plural | innupti simus |
|
| 2. Person Plural | innupti sitis |
|
| 3. Person Plural | innupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupseram |
|
| 2. Person Singular | innupseras |
|
| 3. Person Singular | innupserat |
|
| 1. Person Plural | innupseramus |
|
| 2. Person Plural | innupseratis |
|
| 3. Person Plural | innupserant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus eram |
|
| 2. Person Singular | innuptus eras |
|
| 3. Person Singular | innuptus erat |
|
| 1. Person Plural | innupti eramus |
|
| 2. Person Plural | innupti eratis |
|
| 3. Person Plural | innupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsissem |
|
| 2. Person Singular | innupsisses |
|
| 3. Person Singular | innupsisset |
|
| 1. Person Plural | innupsissemus |
|
| 2. Person Plural | innupsissetis |
|
| 3. Person Plural | innupsissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus essem |
|
| 2. Person Singular | innuptus esses |
|
| 3. Person Singular | innuptus esset |
|
| 1. Person Plural | innupti essemus |
|
| 2. Person Plural | innupti essetis |
|
| 3. Person Plural | innupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsero |
|
| 2. Person Singular | innupseris |
|
| 3. Person Singular | innupserit |
|
| 1. Person Plural | innupserimus |
|
| 2. Person Plural | innupseritis |
|
| 3. Person Plural | innupserint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus ero |
|
| 2. Person Singular | innuptus eris |
|
| 3. Person Singular | innuptus erit |
|
| 1. Person Plural | innupti erimus |
|
| 2. Person Plural | innupti eritis |
|
| 3. Person Plural | innupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubere |
|
| Vorzeitigkeit | innupsisse |
|
| Nachzeitigkeit | innupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubi innubier |
|
| Vorzeitigkeit | innuptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | innuptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | innube |
! |
| 2. Person Plural | innubite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | innubito |
| 3. Person Singular | innubito |
| 2. Person Plural | innubitote |
| 3. Person Plural | innubunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | innubere |
|
| Genitiv | innubendi innubundi |
|
| Dativ | innubendo innubundo |
|
| Akkusativ | innubendum innubundum |
|
| Ablativ | innubendo innubundo |
|
| Vokativ | innubende innubunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubendus innubundus |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
| Genitiv | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubendi innubundi |
| Dativ | innubendo innubundo |
innubendae innubundae |
innubendo innubundo |
| Akkusativ | innubendum innubundum |
innubendam innubundam |
innubendum innubundum |
| Ablativ | innubendo innubundo |
innubenda innubunda |
innubendo innubundo |
| Vokativ | innubende innubunde |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
Plural
| Nominativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
| Genitiv | innubendorum innubundorum |
innubendarum innubundarum |
innubendorum innubundorum |
| Dativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Akkusativ | innubendos innubundos |
innubendas innubundas |
innubenda innubunda |
| Ablativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Vokativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubens |
innubens |
innubens |
| Genitiv | innubentis |
innubentis |
innubentis |
| Dativ | innubenti |
innubenti |
innubenti |
| Akkusativ | innubentem |
innubentem |
innubens |
| Ablativ | innubenti innubente |
innubenti innubente |
innubenti innubente |
| Vokativ | innubens |
innubens |
innubens |
Plural
| Nominativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Genitiv | innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
| Dativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Akkusativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Ablativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Vokativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innuptus |
innupta |
innuptum |
| Genitiv | innupti |
innuptae |
innupti |
| Dativ | innupto |
innuptae |
innupto |
| Akkusativ | innuptum |
innuptam |
innuptum |
| Ablativ | innupto |
innupta |
innupto |
| Vokativ | innupte |
innupta |
innuptum |
Plural
| Nominativ | innupti |
innuptae |
innupta |
| Genitiv | innuptorum |
innuptarum |
innuptorum |
| Dativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Akkusativ | innuptos |
innuptas |
innupta |
| Ablativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Vokativ | innupti |
innuptae |
innupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innupturus |
innuptura |
innupturum |
| Genitiv | innupturi |
innupturae |
innupturi |
| Dativ | innupturo |
innupturae |
innupturo |
| Akkusativ | innupturum |
innupturam |
innupturum |
| Ablativ | innupturo |
innuptura |
innupturo |
| Vokativ | innupture |
innuptura |
innupturum |
Plural
| Nominativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
| Genitiv | innupturorum |
innupturarum |
innupturorum |
| Dativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Akkusativ | innupturos |
innupturas |
innuptura |
| Ablativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Vokativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| innuptum |
innuptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubo |
ich heirate hinein |
| 2. Person Singular | innubis |
du heiratest hinein |
| 3. Person Singular | innubit |
er/sie/es heiratet hinein |
| 1. Person Plural | innubimus |
wir heiraten hinein |
| 2. Person Plural | innubitis |
ihr heiratet hinein |
| 3. Person Plural | innubunt |
sie heiraten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubor |
ich werde hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
du wirst hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innubitur |
er/sie/es wird hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innubimur |
wir werden hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innubimini |
ihr werdet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innubuntur |
sie werden hineingeheiratet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
ich heirate hinein |
| 2. Person Singular | innubas |
du heiratest hinein |
| 3. Person Singular | innubat |
er/sie/es heirate hinein |
| 1. Person Plural | innubamus |
wir heiraten hinein |
| 2. Person Plural | innubatis |
ihr heiratet hinein |
| 3. Person Plural | innubant |
sie heiraten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
ich werde hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innubaris innubare |
du werdest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innubatur |
er/sie/es werde hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innubamur |
wir werden hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innubamini |
ihr werdet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innubantur |
sie werden hineingeheiratet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubebam |
ich heiratete hinein |
| 2. Person Singular | innubebas |
du heiratetest hinein |
| 3. Person Singular | innubebat |
er/sie/es heiratete hinein |
| 1. Person Plural | innubebamus |
wir heirateten hinein |
| 2. Person Plural | innubebatis |
ihr heiratetet hinein |
| 3. Person Plural | innubebant |
sie heirateten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubebar |
ich wurde hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innubebaris innubebare |
du wurdest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innubebatur |
er/sie/es wurde hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innubebamur |
wir wurden hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innubebamini |
ihr wurdet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innubebantur |
sie wurden hineingeheiratet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innuberem |
ich heiratete hinein |
| 2. Person Singular | innuberes |
du heiratetest hinein |
| 3. Person Singular | innuberet |
er/sie/es heiratete hinein |
| 1. Person Plural | innuberemus |
wir heirateten hinein |
| 2. Person Plural | innuberetis |
ihr heiratetet hinein |
| 3. Person Plural | innuberent |
sie heirateten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuberer |
ich würde hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innubereris innuberere |
du würdest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innuberetur |
er/sie/es würde hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innuberemur |
wir würden hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innuberemini |
ihr würdet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innuberentur |
sie würden hineingeheiratet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
ich werde hineinheiraten |
| 2. Person Singular | innubes |
du wirst hineinheiraten |
| 3. Person Singular | innubet |
er/sie/es wird hineinheiraten |
| 1. Person Plural | innubemus |
wir werden hineinheiraten |
| 2. Person Plural | innubetis |
ihr werdet hineinheiraten |
| 3. Person Plural | innubent |
sie werden hineinheiraten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
ich werde hineingeheiratet werden |
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
du wirst hineingeheiratet werden |
| 3. Person Singular | innubetur |
er/sie/es wird hineingeheiratet werden |
| 1. Person Plural | innubemur |
wir werden hineingeheiratet werden |
| 2. Person Plural | innubemini |
ihr werdet hineingeheiratet werden |
| 3. Person Plural | innubentur |
sie werden hineingeheiratet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsi |
ich habe hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innupsisti |
du hast hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innupsit |
er/sie/es hat hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innupsimus |
wir haben hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innupsistis |
ihr habt hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innupserunt innupsere |
sie haben hineingeheiratet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sum |
ich bin hineingeheiratet worden |
| 2. Person Singular | innuptus es |
du bist hineingeheiratet worden |
| 3. Person Singular | innuptus est |
er/sie/es ist hineingeheiratet worden |
| 1. Person Plural | innupti sumus |
wir sind hineingeheiratet worden |
| 2. Person Plural | innupti estis |
ihr seid hineingeheiratet worden |
| 3. Person Plural | innupti sunt |
sie sind hineingeheiratet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupserim |
ich habe hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innupseris |
du habest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innupserit |
er/sie/es habe hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innupserimus |
wir haben hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innupseritis |
ihr habet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innupserint |
sie haben hineingeheiratet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sim |
ich sei hineingeheiratet worden |
| 2. Person Singular | innuptus sis |
du seiest hineingeheiratet worden |
| 3. Person Singular | innuptus sit |
er/sie/es sei hineingeheiratet worden |
| 1. Person Plural | innupti simus |
wir seien hineingeheiratet worden |
| 2. Person Plural | innupti sitis |
ihr seiet hineingeheiratet worden |
| 3. Person Plural | innupti sint |
sie seien hineingeheiratet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupseram |
ich hatte hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innupseras |
du hattest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innupserat |
er/sie/es hatte hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innupseramus |
wir hatten hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innupseratis |
ihr hattet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innupserant |
sie hatten hineingeheiratet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus eram |
ich war hineingeheiratet worden |
| 2. Person Singular | innuptus eras |
du warst hineingeheiratet worden |
| 3. Person Singular | innuptus erat |
er/sie/es war hineingeheiratet worden |
| 1. Person Plural | innupti eramus |
wir waren hineingeheiratet worden |
| 2. Person Plural | innupti eratis |
ihr wart hineingeheiratet worden |
| 3. Person Plural | innupti erant |
sie waren hineingeheiratet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsissem |
ich hätte hineingeheiratet |
| 2. Person Singular | innupsisses |
du hättest hineingeheiratet |
| 3. Person Singular | innupsisset |
er/sie/es hätte hineingeheiratet |
| 1. Person Plural | innupsissemus |
wir hätten hineingeheiratet |
| 2. Person Plural | innupsissetis |
ihr hättet hineingeheiratet |
| 3. Person Plural | innupsissent |
sie hätten hineingeheiratet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus essem |
ich wäre hineingeheiratet worden |
| 2. Person Singular | innuptus esses |
du wärest hineingeheiratet worden |
| 3. Person Singular | innuptus esset |
er/sie/es wäre hineingeheiratet worden |
| 1. Person Plural | innupti essemus |
wir wären hineingeheiratet worden |
| 2. Person Plural | innupti essetis |
ihr wäret hineingeheiratet worden |
| 3. Person Plural | innupti essent |
sie wären hineingeheiratet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsero |
ich werde hineingeheiratet haben |
| 2. Person Singular | innupseris |
du wirst hineingeheiratet haben |
| 3. Person Singular | innupserit |
er/sie/es wird hineingeheiratet haben |
| 1. Person Plural | innupserimus |
wir werden hineingeheiratet haben |
| 2. Person Plural | innupseritis |
ihr werdet hineingeheiratet haben |
| 3. Person Plural | innupserint |
sie werden hineingeheiratet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus ero |
ich werde hineingeheiratet worden sein |
| 2. Person Singular | innuptus eris |
du wirst hineingeheiratet worden sein |
| 3. Person Singular | innuptus erit |
er/sie/es wird hineingeheiratet worden sein |
| 1. Person Plural | innupti erimus |
wir werden hineingeheiratet worden sein |
| 2. Person Plural | innupti eritis |
ihr werdet hineingeheiratet worden sein |
| 3. Person Plural | innupti erunt |
sie werden hineingeheiratet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubere |
hineinheiraten |
| Vorzeitigkeit | innupsisse |
hineingeheiratet haben |
| Nachzeitigkeit | innupturum esse |
hineinheiraten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubi innubier |
hineingeheiratet werden |
| Vorzeitigkeit | innuptum esse |
hineingeheiratet worden sein |
| Nachzeitigkeit | innuptum iri |
künftig hineingeheiratet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | innube |
heirate hinein! |
| 2. Person Plural | innubite |
heiratet hinein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | innubito |
| 3. Person Singular | innubito |
| 2. Person Plural | innubitote |
| 3. Person Plural | innubunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | innubere |
das Hineinheiraten |
| Genitiv | innubendi innubundi |
des Hineinheiratens |
| Dativ | innubendo innubundo |
dem Hineinheiraten |
| Akkusativ | innubendum innubundum |
das Hineinheiraten |
| Ablativ | innubendo innubundo |
durch das Hineinheiraten |
| Vokativ | innubende innubunde |
Hineinheiraten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubendus innubundus |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
| Genitiv | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubendi innubundi |
| Dativ | innubendo innubundo |
innubendae innubundae |
innubendo innubundo |
| Akkusativ | innubendum innubundum |
innubendam innubundam |
innubendum innubundum |
| Ablativ | innubendo innubundo |
innubenda innubunda |
innubendo innubundo |
| Vokativ | innubende innubunde |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
Plural
| Nominativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
| Genitiv | innubendorum innubundorum |
innubendarum innubundarum |
innubendorum innubundorum |
| Dativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Akkusativ | innubendos innubundos |
innubendas innubundas |
innubenda innubunda |
| Ablativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Vokativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubens |
innubens |
innubens |
| Genitiv | innubentis |
innubentis |
innubentis |
| Dativ | innubenti |
innubenti |
innubenti |
| Akkusativ | innubentem |
innubentem |
innubens |
| Ablativ | innubenti innubente |
innubenti innubente |
innubenti innubente |
| Vokativ | innubens |
innubens |
innubens |
Plural
| Nominativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Genitiv | innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
| Dativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Akkusativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Ablativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Vokativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innuptus |
innupta |
innuptum |
| Genitiv | innupti |
innuptae |
innupti |
| Dativ | innupto |
innuptae |
innupto |
| Akkusativ | innuptum |
innuptam |
innuptum |
| Ablativ | innupto |
innupta |
innupto |
| Vokativ | innupte |
innupta |
innuptum |
Plural
| Nominativ | innupti |
innuptae |
innupta |
| Genitiv | innuptorum |
innuptarum |
innuptorum |
| Dativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Akkusativ | innuptos |
innuptas |
innupta |
| Ablativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Vokativ | innupti |
innuptae |
innupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innupturus |
innuptura |
innupturum |
| Genitiv | innupturi |
innupturae |
innupturi |
| Dativ | innupturo |
innupturae |
innupturo |
| Akkusativ | innupturum |
innupturam |
innupturum |
| Ablativ | innupturo |
innuptura |
innupturo |
| Vokativ | innupture |
innuptura |
innupturum |
Plural
| Nominativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
| Genitiv | innupturorum |
innupturarum |
innupturorum |
| Dativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Akkusativ | innupturos |
innupturas |
innuptura |
| Ablativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Vokativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| innuptum |
innuptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubo |
ich übergehe |
| 2. Person Singular | innubis |
du übergehst |
| 3. Person Singular | innubit |
er/sie/es übergeht |
| 1. Person Plural | innubimus |
wir übergehen |
| 2. Person Plural | innubitis |
ihr übergeht |
| 3. Person Plural | innubunt |
sie übergehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubor |
ich werde übergangen |
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
du wirst übergangen |
| 3. Person Singular | innubitur |
er/sie/es wird übergangen |
| 1. Person Plural | innubimur |
wir werden übergangen |
| 2. Person Plural | innubimini |
ihr werdet übergangen |
| 3. Person Plural | innubuntur |
sie werden übergangen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
ich übergehe |
| 2. Person Singular | innubas |
du übergehest |
| 3. Person Singular | innubat |
er/sie/es übergehe |
| 1. Person Plural | innubamus |
wir übergehen |
| 2. Person Plural | innubatis |
ihr übergehet |
| 3. Person Plural | innubant |
sie übergehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
ich werde übergangen |
| 2. Person Singular | innubaris innubare |
du werdest übergangen |
| 3. Person Singular | innubatur |
er/sie/es werde übergangen |
| 1. Person Plural | innubamur |
wir werden übergangen |
| 2. Person Plural | innubamini |
ihr werdet übergangen |
| 3. Person Plural | innubantur |
sie werden übergangen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubebam |
ich überging |
| 2. Person Singular | innubebas |
du übergingst |
| 3. Person Singular | innubebat |
er/sie/es überging |
| 1. Person Plural | innubebamus |
wir übergingen |
| 2. Person Plural | innubebatis |
ihr übergingt |
| 3. Person Plural | innubebant |
sie übergingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubebar |
ich wurde übergangen |
| 2. Person Singular | innubebaris innubebare |
du wurdest übergangen |
| 3. Person Singular | innubebatur |
er/sie/es wurde übergangen |
| 1. Person Plural | innubebamur |
wir wurden übergangen |
| 2. Person Plural | innubebamini |
ihr wurdet übergangen |
| 3. Person Plural | innubebantur |
sie wurden übergangen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innuberem |
ich überginge |
| 2. Person Singular | innuberes |
du übergingest |
| 3. Person Singular | innuberet |
er/sie/es überginge |
| 1. Person Plural | innuberemus |
wir übergingen |
| 2. Person Plural | innuberetis |
ihr überginget |
| 3. Person Plural | innuberent |
sie übergingen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuberer |
ich würde übergangen |
| 2. Person Singular | innubereris innuberere |
du würdest übergangen |
| 3. Person Singular | innuberetur |
er/sie/es würde übergangen |
| 1. Person Plural | innuberemur |
wir würden übergangen |
| 2. Person Plural | innuberemini |
ihr würdet übergangen |
| 3. Person Plural | innuberentur |
sie würden übergangen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innubam |
ich werde übergehen |
| 2. Person Singular | innubes |
du wirst übergehen |
| 3. Person Singular | innubet |
er/sie/es wird übergehen |
| 1. Person Plural | innubemus |
wir werden übergehen |
| 2. Person Plural | innubetis |
ihr werdet übergehen |
| 3. Person Plural | innubent |
sie werden übergehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innubar |
ich werde übergangen werden |
| 2. Person Singular | innuberis innubere |
du wirst übergangen werden |
| 3. Person Singular | innubetur |
er/sie/es wird übergangen werden |
| 1. Person Plural | innubemur |
wir werden übergangen werden |
| 2. Person Plural | innubemini |
ihr werdet übergangen werden |
| 3. Person Plural | innubentur |
sie werden übergangen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsi |
ich habe übergangen |
| 2. Person Singular | innupsisti |
du hast übergangen |
| 3. Person Singular | innupsit |
er/sie/es hat übergangen |
| 1. Person Plural | innupsimus |
wir haben übergangen |
| 2. Person Plural | innupsistis |
ihr habt übergangen |
| 3. Person Plural | innupserunt innupsere |
sie haben übergangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sum |
ich bin übergangen worden |
| 2. Person Singular | innuptus es |
du bist übergangen worden |
| 3. Person Singular | innuptus est |
er/sie/es ist übergangen worden |
| 1. Person Plural | innupti sumus |
wir sind übergangen worden |
| 2. Person Plural | innupti estis |
ihr seid übergangen worden |
| 3. Person Plural | innupti sunt |
sie sind übergangen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupserim |
ich habe übergangen |
| 2. Person Singular | innupseris |
du habest übergangen |
| 3. Person Singular | innupserit |
er/sie/es habe übergangen |
| 1. Person Plural | innupserimus |
wir haben übergangen |
| 2. Person Plural | innupseritis |
ihr habet übergangen |
| 3. Person Plural | innupserint |
sie haben übergangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus sim |
ich sei übergangen worden |
| 2. Person Singular | innuptus sis |
du seiest übergangen worden |
| 3. Person Singular | innuptus sit |
er/sie/es sei übergangen worden |
| 1. Person Plural | innupti simus |
wir seien übergangen worden |
| 2. Person Plural | innupti sitis |
ihr seiet übergangen worden |
| 3. Person Plural | innupti sint |
sie seien übergangen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupseram |
ich hatte übergangen |
| 2. Person Singular | innupseras |
du hattest übergangen |
| 3. Person Singular | innupserat |
er/sie/es hatte übergangen |
| 1. Person Plural | innupseramus |
wir hatten übergangen |
| 2. Person Plural | innupseratis |
ihr hattet übergangen |
| 3. Person Plural | innupserant |
sie hatten übergangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus eram |
ich war übergangen worden |
| 2. Person Singular | innuptus eras |
du warst übergangen worden |
| 3. Person Singular | innuptus erat |
er/sie/es war übergangen worden |
| 1. Person Plural | innupti eramus |
wir waren übergangen worden |
| 2. Person Plural | innupti eratis |
ihr wart übergangen worden |
| 3. Person Plural | innupti erant |
sie waren übergangen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsissem |
ich hätte übergangen |
| 2. Person Singular | innupsisses |
du hättest übergangen |
| 3. Person Singular | innupsisset |
er/sie/es hätte übergangen |
| 1. Person Plural | innupsissemus |
wir hätten übergangen |
| 2. Person Plural | innupsissetis |
ihr hättet übergangen |
| 3. Person Plural | innupsissent |
sie hätten übergangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus essem |
ich wäre übergangen worden |
| 2. Person Singular | innuptus esses |
du wärest übergangen worden |
| 3. Person Singular | innuptus esset |
er/sie/es wäre übergangen worden |
| 1. Person Plural | innupti essemus |
wir wären übergangen worden |
| 2. Person Plural | innupti essetis |
ihr wäret übergangen worden |
| 3. Person Plural | innupti essent |
sie wären übergangen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | innupsero |
ich werde übergangen haben |
| 2. Person Singular | innupseris |
du wirst übergangen haben |
| 3. Person Singular | innupserit |
er/sie/es wird übergangen haben |
| 1. Person Plural | innupserimus |
wir werden übergangen haben |
| 2. Person Plural | innupseritis |
ihr werdet übergangen haben |
| 3. Person Plural | innupserint |
sie werden übergangen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | innuptus ero |
ich werde übergangen worden sein |
| 2. Person Singular | innuptus eris |
du wirst übergangen worden sein |
| 3. Person Singular | innuptus erit |
er/sie/es wird übergangen worden sein |
| 1. Person Plural | innupti erimus |
wir werden übergangen worden sein |
| 2. Person Plural | innupti eritis |
ihr werdet übergangen worden sein |
| 3. Person Plural | innupti erunt |
sie werden übergangen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubere |
übergehen |
| Vorzeitigkeit | innupsisse |
übergangen haben |
| Nachzeitigkeit | innupturum esse |
übergehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | innubi innubier |
übergangen werden |
| Vorzeitigkeit | innuptum esse |
übergangen worden sein |
| Nachzeitigkeit | innuptum iri |
künftig übergangen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | innube |
übergehe; übergeh! |
| 2. Person Plural | innubite |
übergeht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | innubito |
| 3. Person Singular | innubito |
| 2. Person Plural | innubitote |
| 3. Person Plural | innubunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | innubere |
das Übergehen |
| Genitiv | innubendi innubundi |
des Übergehens |
| Dativ | innubendo innubundo |
dem Übergehen |
| Akkusativ | innubendum innubundum |
das Übergehen |
| Ablativ | innubendo innubundo |
durch das Übergehen |
| Vokativ | innubende innubunde |
Übergehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubendus innubundus |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
| Genitiv | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubendi innubundi |
| Dativ | innubendo innubundo |
innubendae innubundae |
innubendo innubundo |
| Akkusativ | innubendum innubundum |
innubendam innubundam |
innubendum innubundum |
| Ablativ | innubendo innubundo |
innubenda innubunda |
innubendo innubundo |
| Vokativ | innubende innubunde |
innubenda innubunda |
innubendum innubundum |
Plural
| Nominativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
| Genitiv | innubendorum innubundorum |
innubendarum innubundarum |
innubendorum innubundorum |
| Dativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Akkusativ | innubendos innubundos |
innubendas innubundas |
innubenda innubunda |
| Ablativ | innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
innubendis innubundis |
| Vokativ | innubendi innubundi |
innubendae innubundae |
innubenda innubunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innubens |
innubens |
innubens |
| Genitiv | innubentis |
innubentis |
innubentis |
| Dativ | innubenti |
innubenti |
innubenti |
| Akkusativ | innubentem |
innubentem |
innubens |
| Ablativ | innubenti innubente |
innubenti innubente |
innubenti innubente |
| Vokativ | innubens |
innubens |
innubens |
Plural
| Nominativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Genitiv | innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
innubentium innubentum |
| Dativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Akkusativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
| Ablativ | innubentibus |
innubentibus |
innubentibus |
| Vokativ | innubentes |
innubentes |
innubentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innuptus |
innupta |
innuptum |
| Genitiv | innupti |
innuptae |
innupti |
| Dativ | innupto |
innuptae |
innupto |
| Akkusativ | innuptum |
innuptam |
innuptum |
| Ablativ | innupto |
innupta |
innupto |
| Vokativ | innupte |
innupta |
innuptum |
Plural
| Nominativ | innupti |
innuptae |
innupta |
| Genitiv | innuptorum |
innuptarum |
innuptorum |
| Dativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Akkusativ | innuptos |
innuptas |
innupta |
| Ablativ | innuptis |
innuptis |
innuptis |
| Vokativ | innupti |
innuptae |
innupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | innupturus |
innuptura |
innupturum |
| Genitiv | innupturi |
innupturae |
innupturi |
| Dativ | innupturo |
innupturae |
innupturo |
| Akkusativ | innupturum |
innupturam |
innupturum |
| Ablativ | innupturo |
innuptura |
innupturo |
| Vokativ | innupture |
innuptura |
innupturum |
Plural
| Nominativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
| Genitiv | innupturorum |
innupturarum |
innupturorum |
| Dativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Akkusativ | innupturos |
innupturas |
innuptura |
| Ablativ | innupturis |
innupturis |
innupturis |
| Vokativ | innupturi |
innupturae |
innuptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| innuptum |
innuptu |