Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblector
|
ich ergötze |
| 2. Person Singular |
inoblectaris inoblectare
|
du ergötzt |
| 3. Person Singular |
inoblectatur
|
er/sie/es ergötzt |
| 1. Person Plural |
inoblectamur
|
wir ergötzen |
| 2. Person Plural |
inoblectamini
|
ihr ergötzt |
| 3. Person Plural |
inoblectantur
|
sie ergötzen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblecter
|
ich ergötze |
| 2. Person Singular |
inoblecteris inoblectere
|
du ergötzest |
| 3. Person Singular |
inoblectetur
|
er/sie/es ergötze |
| 1. Person Plural |
inoblectemur
|
wir ergötzen |
| 2. Person Plural |
inoblectemini
|
ihr ergötzet |
| 3. Person Plural |
inoblectentur
|
sie ergötzen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectabar
|
ich ergötzte |
| 2. Person Singular |
inoblectabaris inoblectabare
|
du ergötztest |
| 3. Person Singular |
inoblectabatur
|
er/sie/es ergötzte |
| 1. Person Plural |
inoblectabamur
|
wir ergötzten |
| 2. Person Plural |
inoblectabamini
|
ihr ergötztet |
| 3. Person Plural |
inoblectabantur
|
sie ergötzten |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectarer
|
ich ergötzte |
| 2. Person Singular |
inoblectareris inoblectarere
|
du ergötztest |
| 3. Person Singular |
inoblectaretur
|
er/sie/es ergötzte |
| 1. Person Plural |
inoblectaremur
|
wir ergötzten |
| 2. Person Plural |
inoblectaremini
|
ihr ergötztet |
| 3. Person Plural |
inoblectarentur
|
sie ergötzten |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectabor
|
ich werde ergötzen |
| 2. Person Singular |
inoblectaberis inoblectabere
|
du wirst ergötzen |
| 3. Person Singular |
inoblectabitur
|
er/sie/es wird ergötzen |
| 1. Person Plural |
inoblectabimur
|
wir werden ergötzen |
| 2. Person Plural |
inoblectabimini
|
ihr werdet ergötzen |
| 3. Person Plural |
inoblectabuntur
|
sie werden ergötzen |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectatus sum
|
ich habe ergötzt |
| 2. Person Singular |
inoblectatus es
|
du hast ergötzt |
| 3. Person Singular |
inoblectatus est
|
er/sie/es hat ergötzt |
| 1. Person Plural |
inoblectati sumus
|
wir haben ergötzt |
| 2. Person Plural |
inoblectati estis
|
ihr habt ergötzt |
| 3. Person Plural |
inoblectati sunt
|
sie haben ergötzt |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectatus sim
|
ich habe ergötzt |
| 2. Person Singular |
inoblectatus sis
|
du habest ergötzt |
| 3. Person Singular |
inoblectatus sit
|
er/sie/es habe ergötzt |
| 1. Person Plural |
inoblectati simus
|
wir haben ergötzt |
| 2. Person Plural |
inoblectati sitis
|
ihr habet ergötzt |
| 3. Person Plural |
inoblectati sint
|
sie haben ergötzt |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectatus eram
|
ich hatte ergötzt |
| 2. Person Singular |
inoblectatus eras
|
du hattest ergötzt |
| 3. Person Singular |
inoblectatus erat
|
er/sie/es hatte ergötzt |
| 1. Person Plural |
inoblectati eramus
|
wir hatten ergötzt |
| 2. Person Plural |
inoblectati eratis
|
ihr hattet ergötzt |
| 3. Person Plural |
inoblectati erant
|
sie hatten ergötzt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectatus essem
|
ich hätte ergötzt |
| 2. Person Singular |
inoblectatus esses
|
du hättest ergötzt |
| 3. Person Singular |
inoblectatus esset
|
er/sie/es hätte ergötzt |
| 1. Person Plural |
inoblectati essemus
|
wir hätten ergötzt |
| 2. Person Plural |
inoblectati essetis
|
ihr hättet ergötzt |
| 3. Person Plural |
inoblectati essent
|
sie hätten ergötzt |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoblectatus ero
|
ich werde ergötzt haben |
| 2. Person Singular |
inoblectatus eris
|
du wirst ergötzt haben |
| 3. Person Singular |
inoblectatus erit
|
er/sie/es wird ergötzt haben |
| 1. Person Plural |
inoblectati erimus
|
wir werden ergötzt haben |
| 2. Person Plural |
inoblectati eritis
|
ihr werdet ergötzt haben |
| 3. Person Plural |
inoblectati erunt
|
sie werden ergötzt haben |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inoblectari inoblectarier
|
ergötzen |
| Vorzeitigkeit |
inoblectatus esse
|
ergötzt haben |
| Nachzeitigkeit |
inoblectaturum esse
|
ergötzen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inoblectare
|
ergötze; ergötz! |
| 2. Person Plural |
inoblectamini
|
ergötzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inoblectator
|
| 3. Person Singular |
inoblectator
|
| 2. Person Plural |
existiert nicht |
| 3. Person Plural |
inoblectantor
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inoblectari inoblectarier
|
das Ergötzen |
| Genitiv |
inoblectandi
|
des Ergötzens |
| Dativ |
inoblectando
|
dem Ergötzen |
| Akkusativ |
inoblectandum
|
das Ergötzen |
| Ablativ |
inoblectando
|
durch das Ergötzen |
| Vokativ |
inoblectande
|
Ergötzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoblectandus
|
inoblectanda
|
inoblectandum
|
| Genitiv |
inoblectandi
|
inoblectandae
|
inoblectandi
|
| Dativ |
inoblectando
|
inoblectandae
|
inoblectando
|
| Akkusativ |
inoblectandum
|
inoblectandam
|
inoblectandum
|
| Ablativ |
inoblectando
|
inoblectanda
|
inoblectando
|
| Vokativ |
inoblectande
|
inoblectanda
|
inoblectandum
|
Plural
| Nominativ |
inoblectandi
|
inoblectandae
|
inoblectanda
|
| Genitiv |
inoblectandorum
|
inoblectandarum
|
inoblectandorum
|
| Dativ |
inoblectandis
|
inoblectandis
|
inoblectandis
|
| Akkusativ |
inoblectandos
|
inoblectandas
|
inoblectanda
|
| Ablativ |
inoblectandis
|
inoblectandis
|
inoblectandis
|
| Vokativ |
inoblectandi
|
inoblectandae
|
inoblectanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoblectans
|
inoblectans
|
inoblectans
|
| Genitiv |
inoblectantis
|
inoblectantis
|
inoblectantis
|
| Dativ |
inoblectanti
|
inoblectanti
|
inoblectanti
|
| Akkusativ |
inoblectantem
|
inoblectantem
|
inoblectans
|
| Ablativ |
inoblectanti inoblectante
|
inoblectanti inoblectante
|
inoblectanti inoblectante
|
| Vokativ |
inoblectans
|
inoblectans
|
inoblectans
|
Plural
| Nominativ |
inoblectantes
|
inoblectantes
|
inoblectantia
|
| Genitiv |
inoblectantium inoblectantum
|
inoblectantium inoblectantum
|
inoblectantium inoblectantum
|
| Dativ |
inoblectantibus
|
inoblectantibus
|
inoblectantibus
|
| Akkusativ |
inoblectantes
|
inoblectantes
|
inoblectantia
|
| Ablativ |
inoblectantibus
|
inoblectantibus
|
inoblectantibus
|
| Vokativ |
inoblectantes
|
inoblectantes
|
inoblectantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoblectatus
|
inoblectata
|
inoblectatum
|
| Genitiv |
inoblectati
|
inoblectatae
|
inoblectati
|
| Dativ |
inoblectato
|
inoblectatae
|
inoblectato
|
| Akkusativ |
inoblectatum
|
inoblectatam
|
inoblectatum
|
| Ablativ |
inoblectato
|
inoblectata
|
inoblectato
|
| Vokativ |
inoblectate
|
inoblectata
|
inoblectatum
|
Plural
| Nominativ |
inoblectati
|
inoblectatae
|
inoblectata
|
| Genitiv |
inoblectatorum
|
inoblectatarum
|
inoblectatorum
|
| Dativ |
inoblectatis
|
inoblectatis
|
inoblectatis
|
| Akkusativ |
inoblectatos
|
inoblectatas
|
inoblectata
|
| Ablativ |
inoblectatis
|
inoblectatis
|
inoblectatis
|
| Vokativ |
inoblectati
|
inoblectatae
|
inoblectata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoblectaturus
|
inoblectatura
|
inoblectaturum
|
| Genitiv |
inoblectaturi
|
inoblectaturae
|
inoblectaturi
|
| Dativ |
inoblectaturo
|
inoblectaturae
|
inoblectaturo
|
| Akkusativ |
inoblectaturum
|
inoblectaturam
|
inoblectaturum
|
| Ablativ |
inoblectaturo
|
inoblectatura
|
inoblectaturo
|
| Vokativ |
inoblectature
|
inoblectatura
|
inoblectaturum
|
Plural
| Nominativ |
inoblectaturi
|
inoblectaturae
|
inoblectatura
|
| Genitiv |
inoblectaturorum
|
inoblectaturarum
|
inoblectaturorum
|
| Dativ |
inoblectaturis
|
inoblectaturis
|
inoblectaturis
|
| Akkusativ |
inoblectaturos
|
inoblectaturas
|
inoblectatura
|
| Ablativ |
inoblectaturis
|
inoblectaturis
|
inoblectaturis
|
| Vokativ |
inoblectaturi
|
inoblectaturae
|
inoblectatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inoblectatum
|
inoblectatu
|