Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoro
|
ich bekränze |
| 2. Person Singular |
inoras
|
du bekränzt |
| 3. Person Singular |
inorat
|
er/sie/es bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoramus
|
wir bekränzen |
| 2. Person Plural |
inoratis
|
ihr bekränzt |
| 3. Person Plural |
inorant
|
sie bekränzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoror
|
ich werde bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoraris inorare
|
du wirst bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoratur
|
er/sie/es wird bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoramur
|
wir werden bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoramini
|
ihr werdet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inorantur
|
sie werden bekränzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorem
|
ich bekränze |
| 2. Person Singular |
inores
|
du bekränzest |
| 3. Person Singular |
inoret
|
er/sie/es bekränze |
| 1. Person Plural |
inoremus
|
wir bekränzen |
| 2. Person Plural |
inoretis
|
ihr bekränzet |
| 3. Person Plural |
inorent
|
sie bekränzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorer
|
ich werde bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoreris inorere
|
du werdest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoretur
|
er/sie/es werde bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoremur
|
wir werden bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoremini
|
ihr werdet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inorentur
|
sie werden bekränzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabam
|
ich bekränzte |
| 2. Person Singular |
inorabas
|
du bekränztest |
| 3. Person Singular |
inorabat
|
er/sie/es bekränzte |
| 1. Person Plural |
inorabamus
|
wir bekränzten |
| 2. Person Plural |
inorabatis
|
ihr bekränztet |
| 3. Person Plural |
inorabant
|
sie bekränzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabar
|
ich wurde bekränzt |
| 2. Person Singular |
inorabaris inorabare
|
du wurdest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inorabatur
|
er/sie/es wurde bekränzt |
| 1. Person Plural |
inorabamur
|
wir wurden bekränzt |
| 2. Person Plural |
inorabamini
|
ihr wurdet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inorabantur
|
sie wurden bekränzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorarem
|
ich bekränzte |
| 2. Person Singular |
inorares
|
du bekränztest |
| 3. Person Singular |
inoraret
|
er/sie/es bekränzte |
| 1. Person Plural |
inoraremus
|
wir bekränzten |
| 2. Person Plural |
inoraretis
|
ihr bekränztet |
| 3. Person Plural |
inorarent
|
sie bekränzten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorarer
|
ich würde bekränzt |
| 2. Person Singular |
inorareris inorarere
|
du würdest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoraretur
|
er/sie/es würde bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoraremur
|
wir würden bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoraremini
|
ihr würdet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inorarentur
|
sie würden bekränzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabo
|
ich werde bekränzen |
| 2. Person Singular |
inorabis
|
du wirst bekränzen |
| 3. Person Singular |
inorabit
|
er/sie/es wird bekränzen |
| 1. Person Plural |
inorabimus
|
wir werden bekränzen |
| 2. Person Plural |
inorabitis
|
ihr werdet bekränzen |
| 3. Person Plural |
inorabunt
|
sie werden bekränzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabor
|
ich werde bekränzt werden |
| 2. Person Singular |
inoraberis inorabere
|
du wirst bekränzt werden |
| 3. Person Singular |
inorabitur
|
er/sie/es wird bekränzt werden |
| 1. Person Plural |
inorabimur
|
wir werden bekränzt werden |
| 2. Person Plural |
inorabimini
|
ihr werdet bekränzt werden |
| 3. Person Plural |
inorabuntur
|
sie werden bekränzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravi
|
ich habe bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoravisti
|
du hast bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoravit
|
er/sie/es hat bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoravimus
|
wir haben bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoravistis
|
ihr habt bekränzt |
| 3. Person Plural |
inoraverunt inoravere
|
sie haben bekränzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus sum
|
ich bin bekränzt worden |
| 2. Person Singular |
inoratus es
|
du bist bekränzt worden |
| 3. Person Singular |
inoratus est
|
er/sie/es ist bekränzt worden |
| 1. Person Plural |
inorati sumus
|
wir sind bekränzt worden |
| 2. Person Plural |
inorati estis
|
ihr seid bekränzt worden |
| 3. Person Plural |
inorati sunt
|
sie sind bekränzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoraverim
|
ich habe bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoraveris
|
du habest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoraverit
|
er/sie/es habe bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoraverimus
|
wir haben bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoraveritis
|
ihr habet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inoraverint
|
sie haben bekränzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus sim
|
ich sei bekränzt worden |
| 2. Person Singular |
inoratus sis
|
du seiest bekränzt worden |
| 3. Person Singular |
inoratus sit
|
er/sie/es sei bekränzt worden |
| 1. Person Plural |
inorati simus
|
wir seien bekränzt worden |
| 2. Person Plural |
inorati sitis
|
ihr seiet bekränzt worden |
| 3. Person Plural |
inorati sint
|
sie seien bekränzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoraveram
|
ich hatte bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoraveras
|
du hattest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoraverat
|
er/sie/es hatte bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoraveramus
|
wir hatten bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoraveratis
|
ihr hattet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inoraverant
|
sie hatten bekränzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus eram
|
ich war bekränzt worden |
| 2. Person Singular |
inoratus eras
|
du warst bekränzt worden |
| 3. Person Singular |
inoratus erat
|
er/sie/es war bekränzt worden |
| 1. Person Plural |
inorati eramus
|
wir waren bekränzt worden |
| 2. Person Plural |
inorati eratis
|
ihr wart bekränzt worden |
| 3. Person Plural |
inorati erant
|
sie waren bekränzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravissem
|
ich hätte bekränzt |
| 2. Person Singular |
inoravisses
|
du hättest bekränzt |
| 3. Person Singular |
inoravisset
|
er/sie/es hätte bekränzt |
| 1. Person Plural |
inoravissemus
|
wir hätten bekränzt |
| 2. Person Plural |
inoravissetis
|
ihr hättet bekränzt |
| 3. Person Plural |
inoravissent
|
sie hätten bekränzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus essem
|
ich wäre bekränzt worden |
| 2. Person Singular |
inoratus esses
|
du wärest bekränzt worden |
| 3. Person Singular |
inoratus esset
|
er/sie/es wäre bekränzt worden |
| 1. Person Plural |
inorati essemus
|
wir wären bekränzt worden |
| 2. Person Plural |
inorati essetis
|
ihr wäret bekränzt worden |
| 3. Person Plural |
inorati essent
|
sie wären bekränzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravero
|
ich werde bekränzt haben |
| 2. Person Singular |
inoraveris
|
du wirst bekränzt haben |
| 3. Person Singular |
inoraverit
|
er/sie/es wird bekränzt haben |
| 1. Person Plural |
inoraverimus
|
wir werden bekränzt haben |
| 2. Person Plural |
inoraveritis
|
ihr werdet bekränzt haben |
| 3. Person Plural |
inoraverint
|
sie werden bekränzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus ero
|
ich werde bekränzt worden sein |
| 2. Person Singular |
inoratus eris
|
du wirst bekränzt worden sein |
| 3. Person Singular |
inoratus erit
|
er/sie/es wird bekränzt worden sein |
| 1. Person Plural |
inorati erimus
|
wir werden bekränzt worden sein |
| 2. Person Plural |
inorati eritis
|
ihr werdet bekränzt worden sein |
| 3. Person Plural |
inorati erunt
|
sie werden bekränzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inorare
|
bekränzen |
| Vorzeitigkeit |
inoravisse
|
bekränzt haben |
| Nachzeitigkeit |
inoraturum esse
|
bekränzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inorari inorarier
|
bekränzt werden |
| Vorzeitigkeit |
inoratum esse
|
bekränzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inoratum iri
|
künftig bekränzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inora
|
bekränze; bekränz! |
| 2. Person Plural |
inorate
|
bekränzt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inorato
|
| 3. Person Singular |
inorato
|
| 2. Person Plural |
inoratote
|
| 3. Person Plural |
inoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inorare
|
das Bekränzen |
| Genitiv |
inorandi
|
des Bekränzens |
| Dativ |
inorando
|
dem Bekränzen |
| Akkusativ |
inorandum
|
das Bekränzen |
| Ablativ |
inorando
|
durch das Bekränzen |
| Vokativ |
inorande
|
Bekränzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inorandus
|
inoranda
|
inorandum
|
| Genitiv |
inorandi
|
inorandae
|
inorandi
|
| Dativ |
inorando
|
inorandae
|
inorando
|
| Akkusativ |
inorandum
|
inorandam
|
inorandum
|
| Ablativ |
inorando
|
inoranda
|
inorando
|
| Vokativ |
inorande
|
inoranda
|
inorandum
|
Plural
| Nominativ |
inorandi
|
inorandae
|
inoranda
|
| Genitiv |
inorandorum
|
inorandarum
|
inorandorum
|
| Dativ |
inorandis
|
inorandis
|
inorandis
|
| Akkusativ |
inorandos
|
inorandas
|
inoranda
|
| Ablativ |
inorandis
|
inorandis
|
inorandis
|
| Vokativ |
inorandi
|
inorandae
|
inoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inorans
|
inorans
|
inorans
|
| Genitiv |
inorantis
|
inorantis
|
inorantis
|
| Dativ |
inoranti
|
inoranti
|
inoranti
|
| Akkusativ |
inorantem
|
inorantem
|
inorans
|
| Ablativ |
inoranti inorante
|
inoranti inorante
|
inoranti inorante
|
| Vokativ |
inorans
|
inorans
|
inorans
|
Plural
| Nominativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
| Genitiv |
inorantium inorantum
|
inorantium inorantum
|
inorantium inorantum
|
| Dativ |
inorantibus
|
inorantibus
|
inorantibus
|
| Akkusativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
| Ablativ |
inorantibus
|
inorantibus
|
inorantibus
|
| Vokativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoratus
|
inorata
|
inoratum
|
| Genitiv |
inorati
|
inoratae
|
inorati
|
| Dativ |
inorato
|
inoratae
|
inorato
|
| Akkusativ |
inoratum
|
inoratam
|
inoratum
|
| Ablativ |
inorato
|
inorata
|
inorato
|
| Vokativ |
inorate
|
inorata
|
inoratum
|
Plural
| Nominativ |
inorati
|
inoratae
|
inorata
|
| Genitiv |
inoratorum
|
inoratarum
|
inoratorum
|
| Dativ |
inoratis
|
inoratis
|
inoratis
|
| Akkusativ |
inoratos
|
inoratas
|
inorata
|
| Ablativ |
inoratis
|
inoratis
|
inoratis
|
| Vokativ |
inorati
|
inoratae
|
inorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoraturus
|
inoratura
|
inoraturum
|
| Genitiv |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoraturi
|
| Dativ |
inoraturo
|
inoraturae
|
inoraturo
|
| Akkusativ |
inoraturum
|
inoraturam
|
inoraturum
|
| Ablativ |
inoraturo
|
inoratura
|
inoraturo
|
| Vokativ |
inorature
|
inoratura
|
inoraturum
|
Plural
| Nominativ |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoratura
|
| Genitiv |
inoraturorum
|
inoraturarum
|
inoraturorum
|
| Dativ |
inoraturis
|
inoraturis
|
inoraturis
|
| Akkusativ |
inoraturos
|
inoraturas
|
inoratura
|
| Ablativ |
inoraturis
|
inoraturis
|
inoraturis
|
| Vokativ |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inoratum
|
inoratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoro
|
|
| 2. Person Singular |
inoras
|
|
| 3. Person Singular |
inorat
|
|
| 1. Person Plural |
inoramus
|
|
| 2. Person Plural |
inoratis
|
|
| 3. Person Plural |
inorant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoror
|
|
| 2. Person Singular |
inoraris inorare
|
|
| 3. Person Singular |
inoratur
|
|
| 1. Person Plural |
inoramur
|
|
| 2. Person Plural |
inoramini
|
|
| 3. Person Plural |
inorantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorem
|
|
| 2. Person Singular |
inores
|
|
| 3. Person Singular |
inoret
|
|
| 1. Person Plural |
inoremus
|
|
| 2. Person Plural |
inoretis
|
|
| 3. Person Plural |
inorent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorer
|
|
| 2. Person Singular |
inoreris inorere
|
|
| 3. Person Singular |
inoretur
|
|
| 1. Person Plural |
inoremur
|
|
| 2. Person Plural |
inoremini
|
|
| 3. Person Plural |
inorentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabam
|
|
| 2. Person Singular |
inorabas
|
|
| 3. Person Singular |
inorabat
|
|
| 1. Person Plural |
inorabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inorabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inorabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabar
|
|
| 2. Person Singular |
inorabaris inorabare
|
|
| 3. Person Singular |
inorabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inorabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inorabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inorabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorarem
|
|
| 2. Person Singular |
inorares
|
|
| 3. Person Singular |
inoraret
|
|
| 1. Person Plural |
inoraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inoraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inorarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorarer
|
|
| 2. Person Singular |
inorareris inorarere
|
|
| 3. Person Singular |
inoraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inoraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inoraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inorarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabo
|
|
| 2. Person Singular |
inorabis
|
|
| 3. Person Singular |
inorabit
|
|
| 1. Person Plural |
inorabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inorabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inorabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorabor
|
|
| 2. Person Singular |
inoraberis inorabere
|
|
| 3. Person Singular |
inorabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inorabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inorabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inorabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravi
|
|
| 2. Person Singular |
inoravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inoravit
|
|
| 1. Person Plural |
inoravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inoravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inoraverunt inoravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inoratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inoratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inorati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inorati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inorati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inoratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inoratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inorati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inorati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inorati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inoraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inoraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inoraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inoraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inoraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inoratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inoratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inorati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inorati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inorati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inoravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inoravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inoravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inoravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inoravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inoratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inoratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inorati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inorati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inorati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inoravero
|
|
| 2. Person Singular |
inoraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inoraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inoraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inoraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inoraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inoratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inoratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inoratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inorati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inorati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inorati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inorare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inoravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inoraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inorari inorarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inoratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inoratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inora
|
! |
| 2. Person Plural |
inorate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inorato
|
| 3. Person Singular |
inorato
|
| 2. Person Plural |
inoratote
|
| 3. Person Plural |
inoranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inorare
|
|
| Genitiv |
inorandi
|
|
| Dativ |
inorando
|
|
| Akkusativ |
inorandum
|
|
| Ablativ |
inorando
|
|
| Vokativ |
inorande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inorandus
|
inoranda
|
inorandum
|
| Genitiv |
inorandi
|
inorandae
|
inorandi
|
| Dativ |
inorando
|
inorandae
|
inorando
|
| Akkusativ |
inorandum
|
inorandam
|
inorandum
|
| Ablativ |
inorando
|
inoranda
|
inorando
|
| Vokativ |
inorande
|
inoranda
|
inorandum
|
Plural
| Nominativ |
inorandi
|
inorandae
|
inoranda
|
| Genitiv |
inorandorum
|
inorandarum
|
inorandorum
|
| Dativ |
inorandis
|
inorandis
|
inorandis
|
| Akkusativ |
inorandos
|
inorandas
|
inoranda
|
| Ablativ |
inorandis
|
inorandis
|
inorandis
|
| Vokativ |
inorandi
|
inorandae
|
inoranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inorans
|
inorans
|
inorans
|
| Genitiv |
inorantis
|
inorantis
|
inorantis
|
| Dativ |
inoranti
|
inoranti
|
inoranti
|
| Akkusativ |
inorantem
|
inorantem
|
inorans
|
| Ablativ |
inoranti inorante
|
inoranti inorante
|
inoranti inorante
|
| Vokativ |
inorans
|
inorans
|
inorans
|
Plural
| Nominativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
| Genitiv |
inorantium inorantum
|
inorantium inorantum
|
inorantium inorantum
|
| Dativ |
inorantibus
|
inorantibus
|
inorantibus
|
| Akkusativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
| Ablativ |
inorantibus
|
inorantibus
|
inorantibus
|
| Vokativ |
inorantes
|
inorantes
|
inorantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoratus
|
inorata
|
inoratum
|
| Genitiv |
inorati
|
inoratae
|
inorati
|
| Dativ |
inorato
|
inoratae
|
inorato
|
| Akkusativ |
inoratum
|
inoratam
|
inoratum
|
| Ablativ |
inorato
|
inorata
|
inorato
|
| Vokativ |
inorate
|
inorata
|
inoratum
|
Plural
| Nominativ |
inorati
|
inoratae
|
inorata
|
| Genitiv |
inoratorum
|
inoratarum
|
inoratorum
|
| Dativ |
inoratis
|
inoratis
|
inoratis
|
| Akkusativ |
inoratos
|
inoratas
|
inorata
|
| Ablativ |
inoratis
|
inoratis
|
inoratis
|
| Vokativ |
inorati
|
inoratae
|
inorata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inoraturus
|
inoratura
|
inoraturum
|
| Genitiv |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoraturi
|
| Dativ |
inoraturo
|
inoraturae
|
inoraturo
|
| Akkusativ |
inoraturum
|
inoraturam
|
inoraturum
|
| Ablativ |
inoraturo
|
inoratura
|
inoraturo
|
| Vokativ |
inorature
|
inoratura
|
inoraturum
|
Plural
| Nominativ |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoratura
|
| Genitiv |
inoraturorum
|
inoraturarum
|
inoraturorum
|
| Dativ |
inoraturis
|
inoraturis
|
inoraturis
|
| Akkusativ |
inoraturos
|
inoraturas
|
inoratura
|
| Ablativ |
inoraturis
|
inoraturis
|
inoraturis
|
| Vokativ |
inoraturi
|
inoraturae
|
inoratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inoratum
|
inoratu
|