Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inorno
|
ich schmücke |
| 2. Person Singular |
inornas
|
du schmückst |
| 3. Person Singular |
inornat
|
er/sie/es schmückt |
| 1. Person Plural |
inornamus
|
wir schmücken |
| 2. Person Plural |
inornatis
|
ihr schmückt |
| 3. Person Plural |
inornant
|
sie schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornor
|
ich werde geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornaris inornare
|
du wirst geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornatur
|
er/sie/es wird geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornamur
|
wir werden geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornamini
|
ihr werdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornantur
|
sie werden geschmückt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornem
|
ich schmücke |
| 2. Person Singular |
inornes
|
du schmückest |
| 3. Person Singular |
inornet
|
er/sie/es schmücke |
| 1. Person Plural |
inornemus
|
wir schmücken |
| 2. Person Plural |
inornetis
|
ihr schmücket |
| 3. Person Plural |
inornent
|
sie schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inorner
|
ich werde geschmückt |
| 2. Person Singular |
inorneris inornere
|
du werdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornetur
|
er/sie/es werde geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornemur
|
wir werden geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornemini
|
ihr werdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornentur
|
sie werden geschmückt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornabam
|
ich schmückte |
| 2. Person Singular |
inornabas
|
du schmücktest |
| 3. Person Singular |
inornabat
|
er/sie/es schmückte |
| 1. Person Plural |
inornabamus
|
wir schmückten |
| 2. Person Plural |
inornabatis
|
ihr schmücktet |
| 3. Person Plural |
inornabant
|
sie schmückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornabar
|
ich wurde geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornabaris inornabare
|
du wurdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornabatur
|
er/sie/es wurde geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornabamur
|
wir wurden geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornabamini
|
ihr wurdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornabantur
|
sie wurden geschmückt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornarem
|
ich schmückte |
| 2. Person Singular |
inornares
|
du schmücktest |
| 3. Person Singular |
inornaret
|
er/sie/es schmückte |
| 1. Person Plural |
inornaremus
|
wir schmückten |
| 2. Person Plural |
inornaretis
|
ihr schmücktet |
| 3. Person Plural |
inornarent
|
sie schmückten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornarer
|
ich würde geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornareris inornarere
|
du würdest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornaretur
|
er/sie/es würde geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornaremur
|
wir würden geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornaremini
|
ihr würdet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornarentur
|
sie würden geschmückt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornabo
|
ich werde schmücken |
| 2. Person Singular |
inornabis
|
du wirst schmücken |
| 3. Person Singular |
inornabit
|
er/sie/es wird schmücken |
| 1. Person Plural |
inornabimus
|
wir werden schmücken |
| 2. Person Plural |
inornabitis
|
ihr werdet schmücken |
| 3. Person Plural |
inornabunt
|
sie werden schmücken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornabor
|
ich werde geschmückt werden |
| 2. Person Singular |
inornaberis inornabere
|
du wirst geschmückt werden |
| 3. Person Singular |
inornabitur
|
er/sie/es wird geschmückt werden |
| 1. Person Plural |
inornabimur
|
wir werden geschmückt werden |
| 2. Person Plural |
inornabimini
|
ihr werdet geschmückt werden |
| 3. Person Plural |
inornabuntur
|
sie werden geschmückt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornavi
|
ich habe geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornavisti
|
du hast geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornavit
|
er/sie/es hat geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornavimus
|
wir haben geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornavistis
|
ihr habt geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornaverunt inornavere
|
sie haben geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornatus sum
|
ich bin geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
inornatus es
|
du bist geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
inornatus est
|
er/sie/es ist geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
inornati sumus
|
wir sind geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
inornati estis
|
ihr seid geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
inornati sunt
|
sie sind geschmückt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornaverim
|
ich habe geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornaveris
|
du habest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornaverit
|
er/sie/es habe geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornaverimus
|
wir haben geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornaveritis
|
ihr habet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornaverint
|
sie haben geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornatus sim
|
ich sei geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
inornatus sis
|
du seiest geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
inornatus sit
|
er/sie/es sei geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
inornati simus
|
wir seien geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
inornati sitis
|
ihr seiet geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
inornati sint
|
sie seien geschmückt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornaveram
|
ich hatte geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornaveras
|
du hattest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornaverat
|
er/sie/es hatte geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornaveramus
|
wir hatten geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornaveratis
|
ihr hattet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornaverant
|
sie hatten geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornatus eram
|
ich war geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
inornatus eras
|
du warst geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
inornatus erat
|
er/sie/es war geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
inornati eramus
|
wir waren geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
inornati eratis
|
ihr wart geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
inornati erant
|
sie waren geschmückt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornavissem
|
ich hätte geschmückt |
| 2. Person Singular |
inornavisses
|
du hättest geschmückt |
| 3. Person Singular |
inornavisset
|
er/sie/es hätte geschmückt |
| 1. Person Plural |
inornavissemus
|
wir hätten geschmückt |
| 2. Person Plural |
inornavissetis
|
ihr hättet geschmückt |
| 3. Person Plural |
inornavissent
|
sie hätten geschmückt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornatus essem
|
ich wäre geschmückt worden |
| 2. Person Singular |
inornatus esses
|
du wärest geschmückt worden |
| 3. Person Singular |
inornatus esset
|
er/sie/es wäre geschmückt worden |
| 1. Person Plural |
inornati essemus
|
wir wären geschmückt worden |
| 2. Person Plural |
inornati essetis
|
ihr wäret geschmückt worden |
| 3. Person Plural |
inornati essent
|
sie wären geschmückt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inornavero
|
ich werde geschmückt haben |
| 2. Person Singular |
inornaveris
|
du wirst geschmückt haben |
| 3. Person Singular |
inornaverit
|
er/sie/es wird geschmückt haben |
| 1. Person Plural |
inornaverimus
|
wir werden geschmückt haben |
| 2. Person Plural |
inornaveritis
|
ihr werdet geschmückt haben |
| 3. Person Plural |
inornaverint
|
sie werden geschmückt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inornatus ero
|
ich werde geschmückt worden sein |
| 2. Person Singular |
inornatus eris
|
du wirst geschmückt worden sein |
| 3. Person Singular |
inornatus erit
|
er/sie/es wird geschmückt worden sein |
| 1. Person Plural |
inornati erimus
|
wir werden geschmückt worden sein |
| 2. Person Plural |
inornati eritis
|
ihr werdet geschmückt worden sein |
| 3. Person Plural |
inornati erunt
|
sie werden geschmückt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inornare
|
schmücken |
| Vorzeitigkeit |
inornavisse
|
geschmückt haben |
| Nachzeitigkeit |
inornaturum esse
|
schmücken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inornari inornarier
|
geschmückt werden |
| Vorzeitigkeit |
inornatum esse
|
geschmückt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inornatum iri
|
künftig geschmückt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inorna
|
schmücke; schmück! |
| 2. Person Plural |
inornate
|
schmückt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inornato
|
| 3. Person Singular |
inornato
|
| 2. Person Plural |
inornatote
|
| 3. Person Plural |
inornanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inornare
|
das Schmücken |
| Genitiv |
inornandi
|
des Schmückens |
| Dativ |
inornando
|
dem Schmücken |
| Akkusativ |
inornandum
|
das Schmücken |
| Ablativ |
inornando
|
durch das Schmücken |
| Vokativ |
inornande
|
Schmücken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inornandus
|
inornanda
|
inornandum
|
| Genitiv |
inornandi
|
inornandae
|
inornandi
|
| Dativ |
inornando
|
inornandae
|
inornando
|
| Akkusativ |
inornandum
|
inornandam
|
inornandum
|
| Ablativ |
inornando
|
inornanda
|
inornando
|
| Vokativ |
inornande
|
inornanda
|
inornandum
|
Plural
| Nominativ |
inornandi
|
inornandae
|
inornanda
|
| Genitiv |
inornandorum
|
inornandarum
|
inornandorum
|
| Dativ |
inornandis
|
inornandis
|
inornandis
|
| Akkusativ |
inornandos
|
inornandas
|
inornanda
|
| Ablativ |
inornandis
|
inornandis
|
inornandis
|
| Vokativ |
inornandi
|
inornandae
|
inornanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inornans
|
inornans
|
inornans
|
| Genitiv |
inornantis
|
inornantis
|
inornantis
|
| Dativ |
inornanti
|
inornanti
|
inornanti
|
| Akkusativ |
inornantem
|
inornantem
|
inornans
|
| Ablativ |
inornanti inornante
|
inornanti inornante
|
inornanti inornante
|
| Vokativ |
inornans
|
inornans
|
inornans
|
Plural
| Nominativ |
inornantes
|
inornantes
|
inornantia
|
| Genitiv |
inornantium inornantum
|
inornantium inornantum
|
inornantium inornantum
|
| Dativ |
inornantibus
|
inornantibus
|
inornantibus
|
| Akkusativ |
inornantes
|
inornantes
|
inornantia
|
| Ablativ |
inornantibus
|
inornantibus
|
inornantibus
|
| Vokativ |
inornantes
|
inornantes
|
inornantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inornatus
|
inornata
|
inornatum
|
| Genitiv |
inornati
|
inornatae
|
inornati
|
| Dativ |
inornato
|
inornatae
|
inornato
|
| Akkusativ |
inornatum
|
inornatam
|
inornatum
|
| Ablativ |
inornato
|
inornata
|
inornato
|
| Vokativ |
inornate
|
inornata
|
inornatum
|
Plural
| Nominativ |
inornati
|
inornatae
|
inornata
|
| Genitiv |
inornatorum
|
inornatarum
|
inornatorum
|
| Dativ |
inornatis
|
inornatis
|
inornatis
|
| Akkusativ |
inornatos
|
inornatas
|
inornata
|
| Ablativ |
inornatis
|
inornatis
|
inornatis
|
| Vokativ |
inornati
|
inornatae
|
inornata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inornaturus
|
inornatura
|
inornaturum
|
| Genitiv |
inornaturi
|
inornaturae
|
inornaturi
|
| Dativ |
inornaturo
|
inornaturae
|
inornaturo
|
| Akkusativ |
inornaturum
|
inornaturam
|
inornaturum
|
| Ablativ |
inornaturo
|
inornatura
|
inornaturo
|
| Vokativ |
inornature
|
inornatura
|
inornaturum
|
Plural
| Nominativ |
inornaturi
|
inornaturae
|
inornatura
|
| Genitiv |
inornaturorum
|
inornaturarum
|
inornaturorum
|
| Dativ |
inornaturis
|
inornaturis
|
inornaturis
|
| Akkusativ |
inornaturos
|
inornaturas
|
inornatura
|
| Ablativ |
inornaturis
|
inornaturis
|
inornaturis
|
| Vokativ |
inornaturi
|
inornaturae
|
inornatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inornatum
|
inornatu
|