Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
ich pflanze ein |
| 2. Person Singular |
inseminas
|
du pflanzt ein |
| 3. Person Singular |
inseminat
|
er/sie/es pflanzt ein |
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
wir pflanzen ein |
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
ihr pflanzt ein |
| 3. Person Plural |
inseminant
|
sie pflanzen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
ich werde eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
du wirst eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
er/sie/es wird eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
wir werden eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
ihr werdet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
sie werden eingepflanzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
ich pflanze ein |
| 2. Person Singular |
insemines
|
du pflanzest ein |
| 3. Person Singular |
inseminet
|
er/sie/es pflanze ein |
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
wir pflanzen ein |
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
ihr pflanzet ein |
| 3. Person Plural |
inseminent
|
sie pflanzen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
ich werde eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
du werdest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
er/sie/es werde eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
wir werden eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
ihr werdet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
sie werden eingepflanzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
ich pflanzte ein |
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
du pflanztest ein |
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
er/sie/es pflanzte ein |
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
wir pflanzten ein |
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
ihr pflanztet ein |
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
sie pflanzten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
ich wurde eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
du wurdest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
er/sie/es wurde eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
wir wurden eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
ihr wurdet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
sie wurden eingepflanzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
ich pflanzte ein |
| 2. Person Singular |
inseminares
|
du pflanztest ein |
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
er/sie/es pflanzte ein |
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
wir pflanzten ein |
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
ihr pflanztet ein |
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
sie pflanzten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
ich würde eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
du würdest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
er/sie/es würde eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
wir würden eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
ihr würdet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
sie würden eingepflanzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
ich werde einpflanzen |
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
du wirst einpflanzen |
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
er/sie/es wird einpflanzen |
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
wir werden einpflanzen |
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
ihr werdet einpflanzen |
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
sie werden einpflanzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
ich werde eingepflanzt werden |
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
du wirst eingepflanzt werden |
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
er/sie/es wird eingepflanzt werden |
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
wir werden eingepflanzt werden |
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
ihr werdet eingepflanzt werden |
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
sie werden eingepflanzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
ich habe eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
du hast eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
er/sie/es hat eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
wir haben eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
ihr habt eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
sie haben eingepflanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
ich bin eingepflanzt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
du bist eingepflanzt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
er/sie/es ist eingepflanzt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
wir sind eingepflanzt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
ihr seid eingepflanzt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
sie sind eingepflanzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
ich habe eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du habest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es habe eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir haben eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr habet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie haben eingepflanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
ich sei eingepflanzt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
du seiest eingepflanzt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
er/sie/es sei eingepflanzt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
wir seien eingepflanzt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
ihr seiet eingepflanzt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
sie seien eingepflanzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
ich hatte eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
du hattest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
er/sie/es hatte eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
wir hatten eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
ihr hattet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
sie hatten eingepflanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
ich war eingepflanzt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
du warst eingepflanzt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
er/sie/es war eingepflanzt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
wir waren eingepflanzt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
ihr wart eingepflanzt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
sie waren eingepflanzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
ich hätte eingepflanzt |
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
du hättest eingepflanzt |
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
er/sie/es hätte eingepflanzt |
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
wir hätten eingepflanzt |
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
ihr hättet eingepflanzt |
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
sie hätten eingepflanzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
ich wäre eingepflanzt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
du wärest eingepflanzt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
er/sie/es wäre eingepflanzt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
wir wären eingepflanzt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
ihr wäret eingepflanzt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
sie wären eingepflanzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
ich werde eingepflanzt haben |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du wirst eingepflanzt haben |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es wird eingepflanzt haben |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir werden eingepflanzt haben |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr werdet eingepflanzt haben |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie werden eingepflanzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
ich werde eingepflanzt worden sein |
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
du wirst eingepflanzt worden sein |
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
er/sie/es wird eingepflanzt worden sein |
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
wir werden eingepflanzt worden sein |
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
ihr werdet eingepflanzt worden sein |
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
sie werden eingepflanzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
einpflanzen |
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
eingepflanzt haben |
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
einpflanzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
eingepflanzt werden |
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
eingepflanzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
künftig eingepflanzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
pflanze ein; pflanz ein! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
pflanzt ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
das Einpflanzen |
| Genitiv |
inseminandi
|
des Einpflanzens |
| Dativ |
inseminando
|
dem Einpflanzen |
| Akkusativ |
inseminandum
|
das Einpflanzen |
| Ablativ |
inseminando
|
durch das Einpflanzen |
| Vokativ |
inseminande
|
Einpflanzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
ich säe ein |
| 2. Person Singular |
inseminas
|
du säst ein |
| 3. Person Singular |
inseminat
|
er/sie/es sät ein |
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
wir säen ein |
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
ihr sät ein |
| 3. Person Plural |
inseminant
|
sie säen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
ich werde eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
du wirst eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
er/sie/es wird eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
wir werden eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
ihr werdet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
sie werden eingesät |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
ich säe ein |
| 2. Person Singular |
insemines
|
du säest ein |
| 3. Person Singular |
inseminet
|
er/sie/es säe ein |
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
wir säen ein |
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
ihr säet ein |
| 3. Person Plural |
inseminent
|
sie säen ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
ich werde eingesät |
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
du werdest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
er/sie/es werde eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
wir werden eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
ihr werdet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
sie werden eingesät |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
ich säte ein |
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
du sätest ein |
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
er/sie/es säte ein |
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
wir säten ein |
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
ihr sätet ein |
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
sie säten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
ich wurde eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
du wurdest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
er/sie/es wurde eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
wir wurden eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
ihr wurdet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
sie wurden eingesät |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
ich säte ein |
| 2. Person Singular |
inseminares
|
du sätest ein |
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
er/sie/es säte ein |
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
wir säten ein |
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
ihr sätet ein |
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
sie säten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
ich würde eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
du würdest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
er/sie/es würde eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
wir würden eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
ihr würdet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
sie würden eingesät |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
ich werde einsäen |
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
du wirst einsäen |
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
er/sie/es wird einsäen |
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
wir werden einsäen |
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
ihr werdet einsäen |
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
sie werden einsäen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
ich werde eingesät werden |
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
du wirst eingesät werden |
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
er/sie/es wird eingesät werden |
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
wir werden eingesät werden |
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
ihr werdet eingesät werden |
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
sie werden eingesät werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
ich habe eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
du hast eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
er/sie/es hat eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
wir haben eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
ihr habt eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
sie haben eingesät |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
ich bin eingesät worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
du bist eingesät worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
er/sie/es ist eingesät worden |
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
wir sind eingesät worden |
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
ihr seid eingesät worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
sie sind eingesät worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
ich habe eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du habest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es habe eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir haben eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr habet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie haben eingesät |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
ich sei eingesät worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
du seiest eingesät worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
er/sie/es sei eingesät worden |
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
wir seien eingesät worden |
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
ihr seiet eingesät worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
sie seien eingesät worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
ich hatte eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
du hattest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
er/sie/es hatte eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
wir hatten eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
ihr hattet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
sie hatten eingesät |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
ich war eingesät worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
du warst eingesät worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
er/sie/es war eingesät worden |
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
wir waren eingesät worden |
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
ihr wart eingesät worden |
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
sie waren eingesät worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
ich hätte eingesät |
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
du hättest eingesät |
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
er/sie/es hätte eingesät |
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
wir hätten eingesät |
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
ihr hättet eingesät |
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
sie hätten eingesät |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
ich wäre eingesät worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
du wärest eingesät worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
er/sie/es wäre eingesät worden |
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
wir wären eingesät worden |
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
ihr wäret eingesät worden |
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
sie wären eingesät worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
ich werde eingesät haben |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du wirst eingesät haben |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es wird eingesät haben |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir werden eingesät haben |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr werdet eingesät haben |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie werden eingesät haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
ich werde eingesät worden sein |
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
du wirst eingesät worden sein |
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
er/sie/es wird eingesät worden sein |
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
wir werden eingesät worden sein |
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
ihr werdet eingesät worden sein |
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
sie werden eingesät worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
einsäen |
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
eingesät haben |
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
einsäen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
eingesät werden |
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
eingesät worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
künftig eingesät werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
säe ein; sä ein! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
sät ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
das Einsäen |
| Genitiv |
inseminandi
|
des Einsäens |
| Dativ |
inseminando
|
dem Einsäen |
| Akkusativ |
inseminandum
|
das Einsäen |
| Ablativ |
inseminando
|
durch das Einsäen |
| Vokativ |
inseminande
|
Einsäen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
inseminas
|
du bringst hervor |
| 3. Person Singular |
inseminat
|
er/sie/es bringt hervor |
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
ihr bringt hervor |
| 3. Person Plural |
inseminant
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
du wirst hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
er/sie/es wird hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
sie werden hervorgebracht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
ich bringe hervor |
| 2. Person Singular |
insemines
|
du bringest hervor |
| 3. Person Singular |
inseminet
|
er/sie/es bringe hervor |
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
wir bringen hervor |
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
ihr bringet hervor |
| 3. Person Plural |
inseminent
|
sie bringen hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
ich werde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
du werdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
er/sie/es werde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
wir werden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
ihr werdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
sie werden hervorgebracht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
ich brachte hervor |
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
du brachtest hervor |
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
er/sie/es brachte hervor |
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
wir brachten hervor |
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
ihr brachtet hervor |
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
sie brachten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
ich wurde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
du wurdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
er/sie/es wurde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
wir wurden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
ihr wurdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
sie wurden hervorgebracht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
ich brächte hervor |
| 2. Person Singular |
inseminares
|
du brächtest hervor |
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
er/sie/es brächte hervor |
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
wir brächten hervor |
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
ihr brächtet hervor |
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
sie brächten hervor |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
ich würde hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
du würdest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
er/sie/es würde hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
wir würden hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
ihr würdet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
sie würden hervorgebracht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
ich werde hervorbringen |
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
du wirst hervorbringen |
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
er/sie/es wird hervorbringen |
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
wir werden hervorbringen |
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
ihr werdet hervorbringen |
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
sie werden hervorbringen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
ich werde hervorgebracht werden |
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
du wirst hervorgebracht werden |
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
er/sie/es wird hervorgebracht werden |
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
wir werden hervorgebracht werden |
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
ihr werdet hervorgebracht werden |
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
sie werden hervorgebracht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
du hast hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
er/sie/es hat hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
ihr habt hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
ich bin hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
du bist hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
er/sie/es ist hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
wir sind hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
ihr seid hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
sie sind hervorgebracht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
ich habe hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du habest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es habe hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir haben hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr habet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie haben hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
ich sei hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
du seiest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
er/sie/es sei hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
wir seien hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
ihr seiet hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
sie seien hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
ich hatte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
du hattest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
er/sie/es hatte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
wir hatten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
ihr hattet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
sie hatten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
ich war hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
du warst hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
er/sie/es war hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
wir waren hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
ihr wart hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
sie waren hervorgebracht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
ich hätte hervorgebracht |
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
du hättest hervorgebracht |
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
er/sie/es hätte hervorgebracht |
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
wir hätten hervorgebracht |
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
ihr hättet hervorgebracht |
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
sie hätten hervorgebracht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
ich wäre hervorgebracht worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
du wärest hervorgebracht worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
er/sie/es wäre hervorgebracht worden |
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
wir wären hervorgebracht worden |
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
ihr wäret hervorgebracht worden |
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
sie wären hervorgebracht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
ich werde hervorgebracht haben |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du wirst hervorgebracht haben |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es wird hervorgebracht haben |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir werden hervorgebracht haben |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr werdet hervorgebracht haben |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie werden hervorgebracht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
ich werde hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
du wirst hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
er/sie/es wird hervorgebracht worden sein |
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
wir werden hervorgebracht worden sein |
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
ihr werdet hervorgebracht worden sein |
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
sie werden hervorgebracht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
hervorbringen |
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
hervorgebracht haben |
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
hervorbringen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
hervorgebracht werden |
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
hervorgebracht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
künftig hervorgebracht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
bringe hervor; bring hervor! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
bringt hervor! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
das Hervorbringen |
| Genitiv |
inseminandi
|
des Hervorbringens |
| Dativ |
inseminando
|
dem Hervorbringen |
| Akkusativ |
inseminandum
|
das Hervorbringen |
| Ablativ |
inseminando
|
durch das Hervorbringen |
| Vokativ |
inseminande
|
Hervorbringen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
|
| 2. Person Singular |
inseminas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
|
| 2. Person Singular |
insemines
|
|
| 3. Person Singular |
inseminet
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
|
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminares
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
|
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
|
| Genitiv |
inseminandi
|
|
| Dativ |
inseminando
|
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
|
| Ablativ |
inseminando
|
|
| Vokativ |
inseminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
|
| 2. Person Singular |
inseminas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
|
| 2. Person Singular |
insemines
|
|
| 3. Person Singular |
inseminet
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
|
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminares
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
|
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
|
| Genitiv |
inseminandi
|
|
| Dativ |
inseminando
|
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
|
| Ablativ |
inseminando
|
|
| Vokativ |
inseminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
|
| 2. Person Singular |
inseminas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
|
| 2. Person Singular |
insemines
|
|
| 3. Person Singular |
inseminet
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
|
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminares
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
|
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
|
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
|
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
|
| Genitiv |
inseminandi
|
|
| Dativ |
inseminando
|
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
|
| Ablativ |
inseminando
|
|
| Vokativ |
inseminande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insemino
|
ich zeuge |
| 2. Person Singular |
inseminas
|
du zeugst |
| 3. Person Singular |
inseminat
|
er/sie/es zeugt |
| 1. Person Plural |
inseminamus
|
wir zeugen |
| 2. Person Plural |
inseminatis
|
ihr zeugt |
| 3. Person Plural |
inseminant
|
sie zeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminor
|
ich werde gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminaris inseminare
|
du wirst gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminatur
|
er/sie/es wird gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminamur
|
wir werden gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminamini
|
ihr werdet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminantur
|
sie werden gezeugt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminem
|
ich zeuge |
| 2. Person Singular |
insemines
|
du zeugest |
| 3. Person Singular |
inseminet
|
er/sie/es zeuge |
| 1. Person Plural |
inseminemus
|
wir zeugen |
| 2. Person Plural |
inseminetis
|
ihr zeuget |
| 3. Person Plural |
inseminent
|
sie zeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminer
|
ich werde gezeugt |
| 2. Person Singular |
insemineris inseminere
|
du werdest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminetur
|
er/sie/es werde gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminemur
|
wir werden gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminemini
|
ihr werdet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminentur
|
sie werden gezeugt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabam
|
ich zeugte |
| 2. Person Singular |
inseminabas
|
du zeugtest |
| 3. Person Singular |
inseminabat
|
er/sie/es zeugte |
| 1. Person Plural |
inseminabamus
|
wir zeugten |
| 2. Person Plural |
inseminabatis
|
ihr zeugtet |
| 3. Person Plural |
inseminabant
|
sie zeugten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabar
|
ich wurde gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminabaris inseminabare
|
du wurdest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminabatur
|
er/sie/es wurde gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminabamur
|
wir wurden gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminabamini
|
ihr wurdet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminabantur
|
sie wurden gezeugt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarem
|
ich zeugte |
| 2. Person Singular |
inseminares
|
du zeugtest |
| 3. Person Singular |
inseminaret
|
er/sie/es zeugte |
| 1. Person Plural |
inseminaremus
|
wir zeugten |
| 2. Person Plural |
inseminaretis
|
ihr zeugtet |
| 3. Person Plural |
inseminarent
|
sie zeugten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminarer
|
ich würde gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminareris inseminarere
|
du würdest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminaretur
|
er/sie/es würde gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminaremur
|
wir würden gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminaremini
|
ihr würdet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminarentur
|
sie würden gezeugt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabo
|
ich werde zeugen |
| 2. Person Singular |
inseminabis
|
du wirst zeugen |
| 3. Person Singular |
inseminabit
|
er/sie/es wird zeugen |
| 1. Person Plural |
inseminabimus
|
wir werden zeugen |
| 2. Person Plural |
inseminabitis
|
ihr werdet zeugen |
| 3. Person Plural |
inseminabunt
|
sie werden zeugen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminabor
|
ich werde gezeugt werden |
| 2. Person Singular |
inseminaberis inseminabere
|
du wirst gezeugt werden |
| 3. Person Singular |
inseminabitur
|
er/sie/es wird gezeugt werden |
| 1. Person Plural |
inseminabimur
|
wir werden gezeugt werden |
| 2. Person Plural |
inseminabimini
|
ihr werdet gezeugt werden |
| 3. Person Plural |
inseminabuntur
|
sie werden gezeugt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavi
|
ich habe gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminavisti
|
du hast gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminavit
|
er/sie/es hat gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminavimus
|
wir haben gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminavistis
|
ihr habt gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminaverunt inseminavere
|
sie haben gezeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sum
|
ich bin gezeugt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus es
|
du bist gezeugt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus est
|
er/sie/es ist gezeugt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati sumus
|
wir sind gezeugt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati estis
|
ihr seid gezeugt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sunt
|
sie sind gezeugt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaverim
|
ich habe gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du habest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es habe gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir haben gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr habet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie haben gezeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus sim
|
ich sei gezeugt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus sis
|
du seiest gezeugt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus sit
|
er/sie/es sei gezeugt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati simus
|
wir seien gezeugt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati sitis
|
ihr seiet gezeugt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati sint
|
sie seien gezeugt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminaveram
|
ich hatte gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminaveras
|
du hattest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminaverat
|
er/sie/es hatte gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminaveramus
|
wir hatten gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminaveratis
|
ihr hattet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminaverant
|
sie hatten gezeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus eram
|
ich war gezeugt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus eras
|
du warst gezeugt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus erat
|
er/sie/es war gezeugt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati eramus
|
wir waren gezeugt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati eratis
|
ihr wart gezeugt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati erant
|
sie waren gezeugt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavissem
|
ich hätte gezeugt |
| 2. Person Singular |
inseminavisses
|
du hättest gezeugt |
| 3. Person Singular |
inseminavisset
|
er/sie/es hätte gezeugt |
| 1. Person Plural |
inseminavissemus
|
wir hätten gezeugt |
| 2. Person Plural |
inseminavissetis
|
ihr hättet gezeugt |
| 3. Person Plural |
inseminavissent
|
sie hätten gezeugt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus essem
|
ich wäre gezeugt worden |
| 2. Person Singular |
inseminatus esses
|
du wärest gezeugt worden |
| 3. Person Singular |
inseminatus esset
|
er/sie/es wäre gezeugt worden |
| 1. Person Plural |
inseminati essemus
|
wir wären gezeugt worden |
| 2. Person Plural |
inseminati essetis
|
ihr wäret gezeugt worden |
| 3. Person Plural |
inseminati essent
|
sie wären gezeugt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminavero
|
ich werde gezeugt haben |
| 2. Person Singular |
inseminaveris
|
du wirst gezeugt haben |
| 3. Person Singular |
inseminaverit
|
er/sie/es wird gezeugt haben |
| 1. Person Plural |
inseminaverimus
|
wir werden gezeugt haben |
| 2. Person Plural |
inseminaveritis
|
ihr werdet gezeugt haben |
| 3. Person Plural |
inseminaverint
|
sie werden gezeugt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inseminatus ero
|
ich werde gezeugt worden sein |
| 2. Person Singular |
inseminatus eris
|
du wirst gezeugt worden sein |
| 3. Person Singular |
inseminatus erit
|
er/sie/es wird gezeugt worden sein |
| 1. Person Plural |
inseminati erimus
|
wir werden gezeugt worden sein |
| 2. Person Plural |
inseminati eritis
|
ihr werdet gezeugt worden sein |
| 3. Person Plural |
inseminati erunt
|
sie werden gezeugt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminare
|
zeugen |
| Vorzeitigkeit |
inseminavisse
|
gezeugt haben |
| Nachzeitigkeit |
inseminaturum esse
|
zeugen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inseminari inseminarier
|
gezeugt werden |
| Vorzeitigkeit |
inseminatum esse
|
gezeugt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inseminatum iri
|
künftig gezeugt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insemina
|
zeuge; zeug! |
| 2. Person Plural |
inseminate
|
zeugt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inseminato
|
| 3. Person Singular |
inseminato
|
| 2. Person Plural |
inseminatote
|
| 3. Person Plural |
inseminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inseminare
|
das Zeugen |
| Genitiv |
inseminandi
|
des Zeugens |
| Dativ |
inseminando
|
dem Zeugen |
| Akkusativ |
inseminandum
|
das Zeugen |
| Ablativ |
inseminando
|
durch das Zeugen |
| Vokativ |
inseminande
|
Zeugen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminandus
|
inseminanda
|
inseminandum
|
| Genitiv |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminandi
|
| Dativ |
inseminando
|
inseminandae
|
inseminando
|
| Akkusativ |
inseminandum
|
inseminandam
|
inseminandum
|
| Ablativ |
inseminando
|
inseminanda
|
inseminando
|
| Vokativ |
inseminande
|
inseminanda
|
inseminandum
|
Plural
| Nominativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
| Genitiv |
inseminandorum
|
inseminandarum
|
inseminandorum
|
| Dativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Akkusativ |
inseminandos
|
inseminandas
|
inseminanda
|
| Ablativ |
inseminandis
|
inseminandis
|
inseminandis
|
| Vokativ |
inseminandi
|
inseminandae
|
inseminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
| Genitiv |
inseminantis
|
inseminantis
|
inseminantis
|
| Dativ |
inseminanti
|
inseminanti
|
inseminanti
|
| Akkusativ |
inseminantem
|
inseminantem
|
inseminans
|
| Ablativ |
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
inseminanti inseminante
|
| Vokativ |
inseminans
|
inseminans
|
inseminans
|
Plural
| Nominativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Genitiv |
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
inseminantium inseminantum
|
| Dativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Akkusativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
| Ablativ |
inseminantibus
|
inseminantibus
|
inseminantibus
|
| Vokativ |
inseminantes
|
inseminantes
|
inseminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminatus
|
inseminata
|
inseminatum
|
| Genitiv |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminati
|
| Dativ |
inseminato
|
inseminatae
|
inseminato
|
| Akkusativ |
inseminatum
|
inseminatam
|
inseminatum
|
| Ablativ |
inseminato
|
inseminata
|
inseminato
|
| Vokativ |
inseminate
|
inseminata
|
inseminatum
|
Plural
| Nominativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
| Genitiv |
inseminatorum
|
inseminatarum
|
inseminatorum
|
| Dativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Akkusativ |
inseminatos
|
inseminatas
|
inseminata
|
| Ablativ |
inseminatis
|
inseminatis
|
inseminatis
|
| Vokativ |
inseminati
|
inseminatae
|
inseminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inseminaturus
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
| Genitiv |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminaturi
|
| Dativ |
inseminaturo
|
inseminaturae
|
inseminaturo
|
| Akkusativ |
inseminaturum
|
inseminaturam
|
inseminaturum
|
| Ablativ |
inseminaturo
|
inseminatura
|
inseminaturo
|
| Vokativ |
inseminature
|
inseminatura
|
inseminaturum
|
Plural
| Nominativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
| Genitiv |
inseminaturorum
|
inseminaturarum
|
inseminaturorum
|
| Dativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Akkusativ |
inseminaturos
|
inseminaturas
|
inseminatura
|
| Ablativ |
inseminaturis
|
inseminaturis
|
inseminaturis
|
| Vokativ |
inseminaturi
|
inseminaturae
|
inseminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inseminatum
|
inseminatu
|