Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich blase hinein |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du bläst hinein |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es bläst hinein |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir blasen hinein |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr blast hinein |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie blasen hinein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
ich werde hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
du wirst hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
er/sie/es wird hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
wir werden hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
ihr werdet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
sie werden hineingeblasen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich blase hinein |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du blasest hinein |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es blase hinein |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir blasen hinein |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr blaset hinein |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie blasen hinein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
ich werde hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
du werdest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
er/sie/es werde hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
wir werden hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
ihr werdet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
sie werden hineingeblasen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich blies hinein |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du bliesest hinein |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es blies hinein |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir bliesen hinein |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr bliest hinein |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie bliesen hinein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
ich wurde hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
du wurdest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
er/sie/es wurde hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
wir wurden hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
ihr wurdet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
sie wurden hineingeblasen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich bliese hinein |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du bliesest hinein |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es bliese hinein |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir bliesen hinein |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr blieset hinein |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie bliesen hinein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
ich würde hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
du würdest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
er/sie/es würde hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
wir würden hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
ihr würdet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
sie würden hineingeblasen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde hineinblasen |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst hineinblasen |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird hineinblasen |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden hineinblasen |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet hineinblasen |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden hineinblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
ich werde hineingeblasen werden |
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
du wirst hineingeblasen werden |
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
er/sie/es wird hineingeblasen werden |
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
wir werden hineingeblasen werden |
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
ihr werdet hineingeblasen werden |
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
sie werden hineingeblasen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben hineingeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
ich bin hineingeblasen worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
du bist hineingeblasen worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
er/sie/es ist hineingeblasen worden |
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
wir sind hineingeblasen worden |
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
ihr seid hineingeblasen worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
sie sind hineingeblasen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben hineingeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
ich sei hineingeblasen worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
du seiest hineingeblasen worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
er/sie/es sei hineingeblasen worden |
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
wir seien hineingeblasen worden |
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
ihr seiet hineingeblasen worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
sie seien hineingeblasen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten hineingeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
ich war hineingeblasen worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
du warst hineingeblasen worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
er/sie/es war hineingeblasen worden |
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
wir waren hineingeblasen worden |
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
ihr wart hineingeblasen worden |
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
sie waren hineingeblasen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte hineingeblasen |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest hineingeblasen |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte hineingeblasen |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten hineingeblasen |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet hineingeblasen |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten hineingeblasen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
ich wäre hineingeblasen worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
du wärest hineingeblasen worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
er/sie/es wäre hineingeblasen worden |
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
wir wären hineingeblasen worden |
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
ihr wäret hineingeblasen worden |
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
sie wären hineingeblasen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde hineingeblasen haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst hineingeblasen haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird hineingeblasen haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden hineingeblasen haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet hineingeblasen haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden hineingeblasen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
ich werde hineingeblasen worden sein |
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
du wirst hineingeblasen worden sein |
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
er/sie/es wird hineingeblasen worden sein |
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
wir werden hineingeblasen worden sein |
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
ihr werdet hineingeblasen worden sein |
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
sie werden hineingeblasen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
hineinblasen |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
hineingeblasen haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
hineinblasen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
hineingeblasen werden |
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
hineingeblasen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
künftig hineingeblasen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
blase hinein; blas hinein! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
blast hinein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Hineinblasen |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Hineinblasens |
| Dativ |
inspirando
|
dem Hineinblasen |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Hineinblasen |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Hineinblasen |
| Vokativ |
inspirande
|
Hineinblasen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
|
| 2. Person Singular |
inspiras
|
|
| 3. Person Singular |
inspirat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
|
| 2. Person Singular |
inspires
|
|
| 3. Person Singular |
inspiret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
|
| 2. Person Singular |
inspirares
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
|
| Genitiv |
inspirandi
|
|
| Dativ |
inspirando
|
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
|
| Ablativ |
inspirando
|
|
| Vokativ |
inspirande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich aspiriere |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du aspirierst |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir aspirieren |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie aspirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
ich werde aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
du wirst aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
er/sie/es wird aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
wir werden aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
ihr werdet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
sie werden aspiriert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich aspiriere |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du aspirierest |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es aspiriere |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir aspirieren |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr aspirieret |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie aspirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
ich werde aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
du werdest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
er/sie/es werde aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
wir werden aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
ihr werdet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
sie werden aspiriert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich aspirierte |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du aspiriertest |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es aspirierte |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir aspirierten |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr aspiriertet |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie aspirierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
ich wurde aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
du wurdest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
er/sie/es wurde aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
wir wurden aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
ihr wurdet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
sie wurden aspiriert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich aspirierte |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du aspiriertest |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es aspirierte |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir aspirierten |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr aspiriertet |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie aspirierten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
ich würde aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
du würdest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
er/sie/es würde aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
wir würden aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
ihr würdet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
sie würden aspiriert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde aspirieren |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst aspirieren |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird aspirieren |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden aspirieren |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet aspirieren |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden aspirieren |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
ich werde aspiriert werden |
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
du wirst aspiriert werden |
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
er/sie/es wird aspiriert werden |
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
wir werden aspiriert werden |
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
ihr werdet aspiriert werden |
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
sie werden aspiriert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben aspiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
ich bin aspiriert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
du bist aspiriert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
er/sie/es ist aspiriert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
wir sind aspiriert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
ihr seid aspiriert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
sie sind aspiriert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben aspiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
ich sei aspiriert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
du seiest aspiriert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
er/sie/es sei aspiriert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
wir seien aspiriert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
ihr seiet aspiriert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
sie seien aspiriert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten aspiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
ich war aspiriert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
du warst aspiriert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
er/sie/es war aspiriert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
wir waren aspiriert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
ihr wart aspiriert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
sie waren aspiriert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte aspiriert |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest aspiriert |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte aspiriert |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten aspiriert |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet aspiriert |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten aspiriert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
ich wäre aspiriert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
du wärest aspiriert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
er/sie/es wäre aspiriert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
wir wären aspiriert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
ihr wäret aspiriert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
sie wären aspiriert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde aspiriert haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst aspiriert haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird aspiriert haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden aspiriert haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet aspiriert haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden aspiriert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
ich werde aspiriert worden sein |
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
du wirst aspiriert worden sein |
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
er/sie/es wird aspiriert worden sein |
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
wir werden aspiriert worden sein |
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
ihr werdet aspiriert worden sein |
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
sie werden aspiriert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
aspirieren |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
aspiriert haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
aspirieren werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
aspiriert werden |
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
aspiriert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
künftig aspiriert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
aspiriere; aspirier! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
aspiriert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Aspirieren |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Aspirierens |
| Dativ |
inspirando
|
dem Aspirieren |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Aspirieren |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Aspirieren |
| Vokativ |
inspirande
|
Aspirieren! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich begeistere |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du begeisterst |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir begeistern |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie begeistern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
ich werde begeistert |
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
du wirst begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
er/sie/es wird begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
wir werden begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
ihr werdet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
sie werden begeistert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich begeistere |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du begeisterst |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es begeistere |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir begeistern |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie begeistern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
ich werde begeistert |
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
du werdest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
er/sie/es werde begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
wir werden begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
ihr werdet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
sie werden begeistert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich begeisterte |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du begeistertest |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es begeisterte |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir begeisterten |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr begeistertet |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie begeisterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
ich wurde begeistert |
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
du wurdest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
er/sie/es wurde begeistert |
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
wir wurden begeistert |
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
ihr wurdet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
sie wurden begeistert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich begeisterte |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du begeistertest |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es begeisterte |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir begeisterten |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr begeistertet |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie begeisterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
ich würde begeistert |
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
du würdest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
er/sie/es würde begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
wir würden begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
ihr würdet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
sie würden begeistert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde begeistern |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst begeistern |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird begeistern |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden begeistern |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet begeistern |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden begeistern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
ich werde begeistert werden |
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
du wirst begeistert werden |
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
er/sie/es wird begeistert werden |
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
wir werden begeistert werden |
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
ihr werdet begeistert werden |
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
sie werden begeistert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe begeistert |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt begeistert |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben begeistert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
ich bin begeistert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
du bist begeistert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
er/sie/es ist begeistert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
wir sind begeistert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
ihr seid begeistert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
sie sind begeistert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe begeistert |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben begeistert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
ich sei begeistert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
du seiest begeistert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
er/sie/es sei begeistert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
wir seien begeistert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
ihr seiet begeistert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
sie seien begeistert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte begeistert |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten begeistert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
ich war begeistert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
du warst begeistert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
er/sie/es war begeistert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
wir waren begeistert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
ihr wart begeistert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
sie waren begeistert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte begeistert |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest begeistert |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte begeistert |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten begeistert |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet begeistert |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten begeistert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
ich wäre begeistert worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
du wärest begeistert worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
er/sie/es wäre begeistert worden |
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
wir wären begeistert worden |
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
ihr wäret begeistert worden |
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
sie wären begeistert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde begeistert haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst begeistert haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird begeistert haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden begeistert haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet begeistert haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden begeistert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
ich werde begeistert worden sein |
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
du wirst begeistert worden sein |
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
er/sie/es wird begeistert worden sein |
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
wir werden begeistert worden sein |
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
ihr werdet begeistert worden sein |
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
sie werden begeistert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
begeistern |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
begeistert haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
begeistern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
begeistert werden |
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
begeistert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
künftig begeistert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
begeistere! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
begeistert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Begeistern |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Begeisternes |
| Dativ |
inspirando
|
dem Begeistern |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Begeistern |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Begeistern |
| Vokativ |
inspirande
|
Begeistern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
|
| 2. Person Singular |
inspiras
|
|
| 3. Person Singular |
inspirat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
|
| 2. Person Singular |
inspires
|
|
| 3. Person Singular |
inspiret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
|
| 2. Person Singular |
inspirares
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
|
| Genitiv |
inspirandi
|
|
| Dativ |
inspirando
|
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
|
| Ablativ |
inspirando
|
|
| Vokativ |
inspirande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
|
| 2. Person Singular |
inspiras
|
|
| 3. Person Singular |
inspirat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
|
| 2. Person Singular |
inspires
|
|
| 3. Person Singular |
inspiret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
|
| 2. Person Singular |
inspirares
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
|
| Genitiv |
inspirandi
|
|
| Dativ |
inspirando
|
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
|
| Ablativ |
inspirando
|
|
| Vokativ |
inspirande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich entflamme |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du entflammst |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir entflammen |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr entflammt |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie entflammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
ich werde entflammt |
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
du wirst entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
er/sie/es wird entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
wir werden entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
ihr werdet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
sie werden entflammt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich entflamme |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du entflammest |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es entflamme |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir entflammen |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr entflammet |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie entflammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
ich werde entflammt |
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
du werdest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
er/sie/es werde entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
wir werden entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
ihr werdet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
sie werden entflammt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich entflammte |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du entflammtest |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es entflammte |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir entflammten |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr entflammtet |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie entflammten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
ich wurde entflammt |
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
du wurdest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
er/sie/es wurde entflammt |
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
wir wurden entflammt |
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
ihr wurdet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
sie wurden entflammt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich entflammte |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du entflammtest |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es entflammte |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir entflammten |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr entflammtet |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie entflammten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
ich würde entflammt |
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
du würdest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
er/sie/es würde entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
wir würden entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
ihr würdet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
sie würden entflammt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde entflammen |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst entflammen |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird entflammen |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden entflammen |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet entflammen |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden entflammen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
ich werde entflammt werden |
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
du wirst entflammt werden |
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
er/sie/es wird entflammt werden |
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
wir werden entflammt werden |
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
ihr werdet entflammt werden |
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
sie werden entflammt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe entflammt |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt entflammt |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben entflammt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
ich bin entflammt worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
du bist entflammt worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
er/sie/es ist entflammt worden |
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
wir sind entflammt worden |
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
ihr seid entflammt worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
sie sind entflammt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe entflammt |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben entflammt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
ich sei entflammt worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
du seiest entflammt worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
er/sie/es sei entflammt worden |
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
wir seien entflammt worden |
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
ihr seiet entflammt worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
sie seien entflammt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte entflammt |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten entflammt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
ich war entflammt worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
du warst entflammt worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
er/sie/es war entflammt worden |
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
wir waren entflammt worden |
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
ihr wart entflammt worden |
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
sie waren entflammt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte entflammt |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest entflammt |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte entflammt |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten entflammt |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet entflammt |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten entflammt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
ich wäre entflammt worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
du wärest entflammt worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
er/sie/es wäre entflammt worden |
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
wir wären entflammt worden |
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
ihr wäret entflammt worden |
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
sie wären entflammt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde entflammt haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst entflammt haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird entflammt haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden entflammt haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet entflammt haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden entflammt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
ich werde entflammt worden sein |
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
du wirst entflammt worden sein |
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
er/sie/es wird entflammt worden sein |
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
wir werden entflammt worden sein |
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
ihr werdet entflammt worden sein |
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
sie werden entflammt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
entflammen |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
entflammt haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
entflammen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
entflammt werden |
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
entflammt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
künftig entflammt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
entflamme; entflamm! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
entflammt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Entflammen |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Entflammens |
| Dativ |
inspirando
|
dem Entflammen |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Entflammen |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Entflammen |
| Vokativ |
inspirande
|
Entflammen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
|
| 2. Person Singular |
inspiras
|
|
| 3. Person Singular |
inspirat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
|
| 2. Person Singular |
inspires
|
|
| 3. Person Singular |
inspiret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
|
| 2. Person Singular |
inspirares
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
|
| Genitiv |
inspirandi
|
|
| Dativ |
inspirando
|
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
|
| Ablativ |
inspirando
|
|
| Vokativ |
inspirande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
|
| 2. Person Singular |
inspiras
|
|
| 3. Person Singular |
inspirat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
|
| 2. Person Singular |
inspires
|
|
| 3. Person Singular |
inspiret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
|
| 2. Person Singular |
inspirares
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
|
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
|
| Genitiv |
inspirandi
|
|
| Dativ |
inspirando
|
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
|
| Ablativ |
inspirando
|
|
| Vokativ |
inspirande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich hauche hin |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du hauchst hin |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es haucht hin |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir hauchen hin |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr haucht hin |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie hauchen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
ich werde hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
du wirst hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
er/sie/es wird hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
wir werden hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
ihr werdet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
sie werden hingehaucht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich hauche hin |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du hauchest hin |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es hauche hin |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir hauchen hin |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr hauchet hin |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie hauchen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
ich werde hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
du werdest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
er/sie/es werde hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
wir werden hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
ihr werdet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
sie werden hingehaucht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich hauchte hin |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du hauchtest hin |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es hauchte hin |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir hauchten hin |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr hauchtet hin |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie hauchten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
ich wurde hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
du wurdest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
er/sie/es wurde hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
wir wurden hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
ihr wurdet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
sie wurden hingehaucht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich hauchte hin |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du hauchtest hin |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es hauchte hin |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir hauchten hin |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr hauchtet hin |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie hauchten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
ich würde hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
du würdest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
er/sie/es würde hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
wir würden hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
ihr würdet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
sie würden hingehaucht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde hinhauchen |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst hinhauchen |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird hinhauchen |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden hinhauchen |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet hinhauchen |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden hinhauchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
ich werde hingehaucht werden |
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
du wirst hingehaucht werden |
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
er/sie/es wird hingehaucht werden |
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
wir werden hingehaucht werden |
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
ihr werdet hingehaucht werden |
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
sie werden hingehaucht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben hingehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
ich bin hingehaucht worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
du bist hingehaucht worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
er/sie/es ist hingehaucht worden |
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
wir sind hingehaucht worden |
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
ihr seid hingehaucht worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
sie sind hingehaucht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben hingehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
ich sei hingehaucht worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
du seiest hingehaucht worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
er/sie/es sei hingehaucht worden |
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
wir seien hingehaucht worden |
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
ihr seiet hingehaucht worden |
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
sie seien hingehaucht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten hingehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
ich war hingehaucht worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
du warst hingehaucht worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
er/sie/es war hingehaucht worden |
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
wir waren hingehaucht worden |
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
ihr wart hingehaucht worden |
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
sie waren hingehaucht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte hingehaucht |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest hingehaucht |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte hingehaucht |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten hingehaucht |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet hingehaucht |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten hingehaucht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
ich wäre hingehaucht worden |
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
du wärest hingehaucht worden |
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
er/sie/es wäre hingehaucht worden |
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
wir wären hingehaucht worden |
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
ihr wäret hingehaucht worden |
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
sie wären hingehaucht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde hingehaucht haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst hingehaucht haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird hingehaucht haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden hingehaucht haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet hingehaucht haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden hingehaucht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
ich werde hingehaucht worden sein |
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
du wirst hingehaucht worden sein |
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
er/sie/es wird hingehaucht worden sein |
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
wir werden hingehaucht worden sein |
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
ihr werdet hingehaucht worden sein |
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
sie werden hingehaucht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
hinhauchen |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
hingehaucht haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
hinhauchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
hingehaucht werden |
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
hingehaucht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
künftig hingehaucht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
hauche hin; hauch hin! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
haucht hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Hinhauchen |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Hinhauchens |
| Dativ |
inspirando
|
dem Hinhauchen |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Hinhauchen |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Hinhauchen |
| Vokativ |
inspirande
|
Hinhauchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiro
|
ich wehe |
| 2. Person Singular |
inspiras
|
du wehst |
| 3. Person Singular |
inspirat
|
er/sie/es weht |
| 1. Person Plural |
inspiramus
|
wir wehen |
| 2. Person Plural |
inspiratis
|
ihr weht |
| 3. Person Plural |
inspirant
|
sie wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiror
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraris inspirare
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiramur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiramini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirem
|
ich wehe |
| 2. Person Singular |
inspires
|
du wehest |
| 3. Person Singular |
inspiret
|
er/sie/es wehe |
| 1. Person Plural |
inspiremus
|
wir wehen |
| 2. Person Plural |
inspiretis
|
ihr wehet |
| 3. Person Plural |
inspirent
|
sie wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirer
|
|
| 2. Person Singular |
inspireris inspirere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabam
|
ich wehte |
| 2. Person Singular |
inspirabas
|
du wehtest |
| 3. Person Singular |
inspirabat
|
er/sie/es wehte |
| 1. Person Plural |
inspirabamus
|
wir wehten |
| 2. Person Plural |
inspirabatis
|
ihr wehtet |
| 3. Person Plural |
inspirabant
|
sie wehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabar
|
|
| 2. Person Singular |
inspirabaris inspirabare
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabatur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabamur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabamini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarem
|
ich wehte |
| 2. Person Singular |
inspirares
|
du wehtest |
| 3. Person Singular |
inspiraret
|
er/sie/es wehte |
| 1. Person Plural |
inspiraremus
|
wir wehten |
| 2. Person Plural |
inspiraretis
|
ihr wehtet |
| 3. Person Plural |
inspirarent
|
sie wehten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirarer
|
|
| 2. Person Singular |
inspirareris inspirarere
|
|
| 3. Person Singular |
inspiraretur
|
|
| 1. Person Plural |
inspiraremur
|
|
| 2. Person Plural |
inspiraremini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabo
|
ich werde wehen |
| 2. Person Singular |
inspirabis
|
du wirst wehen |
| 3. Person Singular |
inspirabit
|
er/sie/es wird wehen |
| 1. Person Plural |
inspirabimus
|
wir werden wehen |
| 2. Person Plural |
inspirabitis
|
ihr werdet wehen |
| 3. Person Plural |
inspirabunt
|
sie werden wehen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspirabor
|
|
| 2. Person Singular |
inspiraberis inspirabere
|
|
| 3. Person Singular |
inspirabitur
|
|
| 1. Person Plural |
inspirabimur
|
|
| 2. Person Plural |
inspirabimini
|
|
| 3. Person Plural |
inspirabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravi
|
ich habe geweht |
| 2. Person Singular |
inspiravisti
|
du hast geweht |
| 3. Person Singular |
inspiravit
|
er/sie/es hat geweht |
| 1. Person Plural |
inspiravimus
|
wir haben geweht |
| 2. Person Plural |
inspiravistis
|
ihr habt geweht |
| 3. Person Plural |
inspiraverunt inspiravere
|
sie haben geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sum
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus es
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus est
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati estis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraverim
|
ich habe geweht |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du habest geweht |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es habe geweht |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir haben geweht |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr habet geweht |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie haben geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus sim
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus sis
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus sit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati simus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiraveram
|
ich hatte geweht |
| 2. Person Singular |
inspiraveras
|
du hattest geweht |
| 3. Person Singular |
inspiraverat
|
er/sie/es hatte geweht |
| 1. Person Plural |
inspiraveramus
|
wir hatten geweht |
| 2. Person Plural |
inspiraveratis
|
ihr hattet geweht |
| 3. Person Plural |
inspiraverant
|
sie hatten geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus eram
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eras
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erat
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravissem
|
ich hätte geweht |
| 2. Person Singular |
inspiravisses
|
du hättest geweht |
| 3. Person Singular |
inspiravisset
|
er/sie/es hätte geweht |
| 1. Person Plural |
inspiravissemus
|
wir hätten geweht |
| 2. Person Plural |
inspiravissetis
|
ihr hättet geweht |
| 3. Person Plural |
inspiravissent
|
sie hätten geweht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus essem
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus esses
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus esset
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiravero
|
ich werde geweht haben |
| 2. Person Singular |
inspiraveris
|
du wirst geweht haben |
| 3. Person Singular |
inspiraverit
|
er/sie/es wird geweht haben |
| 1. Person Plural |
inspiraverimus
|
wir werden geweht haben |
| 2. Person Plural |
inspiraveritis
|
ihr werdet geweht haben |
| 3. Person Plural |
inspiraverint
|
sie werden geweht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
inspiratus ero
|
|
| 2. Person Singular |
inspiratus eris
|
|
| 3. Person Singular |
inspiratus erit
|
|
| 1. Person Plural |
inspirati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
inspirati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
inspirati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirare
|
wehen |
| Vorzeitigkeit |
inspiravisse
|
geweht haben |
| Nachzeitigkeit |
inspiraturum esse
|
wehen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
inspirari inspirarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
inspiratum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
inspiratum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
inspira
|
wehe; weh! |
| 2. Person Plural |
inspirate
|
weht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
inspirato
|
| 3. Person Singular |
inspirato
|
| 2. Person Plural |
inspiratote
|
| 3. Person Plural |
inspiranto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
inspirare
|
das Wehen |
| Genitiv |
inspirandi
|
des Wehens |
| Dativ |
inspirando
|
dem Wehen |
| Akkusativ |
inspirandum
|
das Wehen |
| Ablativ |
inspirando
|
durch das Wehen |
| Vokativ |
inspirande
|
Wehen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirandus
|
inspiranda
|
inspirandum
|
| Genitiv |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspirandi
|
| Dativ |
inspirando
|
inspirandae
|
inspirando
|
| Akkusativ |
inspirandum
|
inspirandam
|
inspirandum
|
| Ablativ |
inspirando
|
inspiranda
|
inspirando
|
| Vokativ |
inspirande
|
inspiranda
|
inspirandum
|
Plural
| Nominativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
| Genitiv |
inspirandorum
|
inspirandarum
|
inspirandorum
|
| Dativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Akkusativ |
inspirandos
|
inspirandas
|
inspiranda
|
| Ablativ |
inspirandis
|
inspirandis
|
inspirandis
|
| Vokativ |
inspirandi
|
inspirandae
|
inspiranda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
| Genitiv |
inspirantis
|
inspirantis
|
inspirantis
|
| Dativ |
inspiranti
|
inspiranti
|
inspiranti
|
| Akkusativ |
inspirantem
|
inspirantem
|
inspirans
|
| Ablativ |
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
inspiranti inspirante
|
| Vokativ |
inspirans
|
inspirans
|
inspirans
|
Plural
| Nominativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Genitiv |
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
inspirantium inspirantum
|
| Dativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Akkusativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
| Ablativ |
inspirantibus
|
inspirantibus
|
inspirantibus
|
| Vokativ |
inspirantes
|
inspirantes
|
inspirantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiratus
|
inspirata
|
inspiratum
|
| Genitiv |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirati
|
| Dativ |
inspirato
|
inspiratae
|
inspirato
|
| Akkusativ |
inspiratum
|
inspiratam
|
inspiratum
|
| Ablativ |
inspirato
|
inspirata
|
inspirato
|
| Vokativ |
inspirate
|
inspirata
|
inspiratum
|
Plural
| Nominativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
| Genitiv |
inspiratorum
|
inspiratarum
|
inspiratorum
|
| Dativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Akkusativ |
inspiratos
|
inspiratas
|
inspirata
|
| Ablativ |
inspiratis
|
inspiratis
|
inspiratis
|
| Vokativ |
inspirati
|
inspiratae
|
inspirata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
inspiraturus
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
| Genitiv |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiraturi
|
| Dativ |
inspiraturo
|
inspiraturae
|
inspiraturo
|
| Akkusativ |
inspiraturum
|
inspiraturam
|
inspiraturum
|
| Ablativ |
inspiraturo
|
inspiratura
|
inspiraturo
|
| Vokativ |
inspirature
|
inspiratura
|
inspiraturum
|
Plural
| Nominativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
| Genitiv |
inspiraturorum
|
inspiraturarum
|
inspiraturorum
|
| Dativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Akkusativ |
inspiraturos
|
inspiraturas
|
inspiratura
|
| Ablativ |
inspiraturis
|
inspiraturis
|
inspiraturis
|
| Vokativ |
inspiraturi
|
inspiraturae
|
inspiratura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
inspiratum
|
inspiratu
|