Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von insternere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort instratus auch noch Formen von: instratus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| insternere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | aufschlagen ausbreiten oder darüberstreuen bedecken bedecken (mit) darüberlegen hinbreiten hinlegen überdecken |
| instratus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von aufschlagen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich schlage auf |
| 2. Person Singular | insternis |
du schlägst auf |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es schlägt auf |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir schlagen auf |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr schlagt auf |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie schlagen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
ich werde aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | insternitur |
er/sie/es wird aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | insternimur |
wir werden aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | insternimini |
ihr werdet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | insternuntur |
sie werden aufgeschlagen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich schlage auf |
| 2. Person Singular | insternas |
du schlagest auf |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es schlage auf |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir schlagen auf |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr schlaget auf |
| 3. Person Plural | insternant |
sie schlagen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
du werdest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | insternatur |
er/sie/es werde aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | insternamur |
wir werden aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | insternamini |
ihr werdet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | insternantur |
sie werden aufgeschlagen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich schlug auf |
| 2. Person Singular | insternebas |
du schlugst auf |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es schlug auf |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir schlugen auf |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr schlugt auf |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie schlugen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
ich wurde aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
du wurdest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | insternebatur |
er/sie/es wurde aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | insternebamur |
wir wurden aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | insternebamini |
ihr wurdet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | insternebantur |
sie wurden aufgeschlagen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich schlüge auf |
| 2. Person Singular | insterneres |
du schlügest auf |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es schlüge auf |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir schlügen auf |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr schlüget auf |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie schlügen auf |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
ich würde aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
du würdest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | insterneretur |
er/sie/es würde aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | insterneremur |
wir würden aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | insterneremini |
ihr würdet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | insternerentur |
sie würden aufgeschlagen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde aufschlagen |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst aufschlagen |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird aufschlagen |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden aufschlagen |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet aufschlagen |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden aufschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde aufgeschlagen werden |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst aufgeschlagen werden |
| 3. Person Singular | insternetur |
er/sie/es wird aufgeschlagen werden |
| 1. Person Plural | insternemur |
wir werden aufgeschlagen werden |
| 2. Person Plural | insternemini |
ihr werdet aufgeschlagen werden |
| 3. Person Plural | insternentur |
sie werden aufgeschlagen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben aufgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
ich bin aufgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | instratus es |
du bist aufgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | instratus est |
er/sie/es ist aufgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | instrati sumus |
wir sind aufgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | instrati estis |
ihr seid aufgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | instrati sunt |
sie sind aufgeschlagen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben aufgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
ich sei aufgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | instratus sis |
du seiest aufgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | instratus sit |
er/sie/es sei aufgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | instrati simus |
wir seien aufgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | instrati sitis |
ihr seiet aufgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | instrati sint |
sie seien aufgeschlagen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten aufgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
ich war aufgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | instratus eras |
du warst aufgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | instratus erat |
er/sie/es war aufgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | instrati eramus |
wir waren aufgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | instrati eratis |
ihr wart aufgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | instrati erant |
sie waren aufgeschlagen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte aufgeschlagen |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest aufgeschlagen |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte aufgeschlagen |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten aufgeschlagen |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet aufgeschlagen |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten aufgeschlagen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
ich wäre aufgeschlagen worden |
| 2. Person Singular | instratus esses |
du wärest aufgeschlagen worden |
| 3. Person Singular | instratus esset |
er/sie/es wäre aufgeschlagen worden |
| 1. Person Plural | instrati essemus |
wir wären aufgeschlagen worden |
| 2. Person Plural | instrati essetis |
ihr wäret aufgeschlagen worden |
| 3. Person Plural | instrati essent |
sie wären aufgeschlagen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde aufgeschlagen haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst aufgeschlagen haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird aufgeschlagen haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden aufgeschlagen haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet aufgeschlagen haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden aufgeschlagen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
ich werde aufgeschlagen worden sein |
| 2. Person Singular | instratus eris |
du wirst aufgeschlagen worden sein |
| 3. Person Singular | instratus erit |
er/sie/es wird aufgeschlagen worden sein |
| 1. Person Plural | instrati erimus |
wir werden aufgeschlagen worden sein |
| 2. Person Plural | instrati eritis |
ihr werdet aufgeschlagen worden sein |
| 3. Person Plural | instrati erunt |
sie werden aufgeschlagen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
aufschlagen |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
aufgeschlagen haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
aufschlagen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
aufgeschlagen werden |
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
aufgeschlagen worden sein |
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
künftig aufgeschlagen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
schlag auf! |
| 2. Person Plural | insternite |
schlagt auf! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Aufschlagen |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Aufschlagens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Aufschlagen |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Aufschlagen |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Aufschlagen |
| Vokativ | insternende insternunde |
Aufschlagen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
|
| 2. Person Singular | insternis |
|
| 3. Person Singular | insternit |
|
| 1. Person Plural | insternimus |
|
| 2. Person Plural | insternitis |
|
| 3. Person Plural | insternunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternitur |
|
| 1. Person Plural | insternimur |
|
| 2. Person Plural | insternimini |
|
| 3. Person Plural | insternuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
|
| 2. Person Singular | insternas |
|
| 3. Person Singular | insternat |
|
| 1. Person Plural | insternamus |
|
| 2. Person Plural | insternatis |
|
| 3. Person Plural | insternant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
|
| 3. Person Singular | insternatur |
|
| 1. Person Plural | insternamur |
|
| 2. Person Plural | insternamini |
|
| 3. Person Plural | insternantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
|
| 2. Person Singular | insternebas |
|
| 3. Person Singular | insternebat |
|
| 1. Person Plural | insternebamus |
|
| 2. Person Plural | insternebatis |
|
| 3. Person Plural | insternebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
|
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
|
| 3. Person Singular | insternebatur |
|
| 1. Person Plural | insternebamur |
|
| 2. Person Plural | insternebamini |
|
| 3. Person Plural | insternebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
|
| 2. Person Singular | insterneres |
|
| 3. Person Singular | insterneret |
|
| 1. Person Plural | insterneremus |
|
| 2. Person Plural | insterneretis |
|
| 3. Person Plural | insternerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
|
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
|
| 3. Person Singular | insterneretur |
|
| 1. Person Plural | insterneremur |
|
| 2. Person Plural | insterneremini |
|
| 3. Person Plural | insternerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
|
| 2. Person Singular | insternes |
|
| 3. Person Singular | insternet |
|
| 1. Person Plural | insternemus |
|
| 2. Person Plural | insternetis |
|
| 3. Person Plural | insternent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternetur |
|
| 1. Person Plural | insternemur |
|
| 2. Person Plural | insternemini |
|
| 3. Person Plural | insternentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
|
| 2. Person Singular | instravisti |
|
| 3. Person Singular | instravit |
|
| 1. Person Plural | instravimus |
|
| 2. Person Plural | instravistis |
|
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
|
| 2. Person Singular | instratus es |
|
| 3. Person Singular | instratus est |
|
| 1. Person Plural | instrati sumus |
|
| 2. Person Plural | instrati estis |
|
| 3. Person Plural | instrati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
|
| 2. Person Singular | instraveris |
|
| 3. Person Singular | instraverit |
|
| 1. Person Plural | instraverimus |
|
| 2. Person Plural | instraveritis |
|
| 3. Person Plural | instraverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
|
| 2. Person Singular | instratus sis |
|
| 3. Person Singular | instratus sit |
|
| 1. Person Plural | instrati simus |
|
| 2. Person Plural | instrati sitis |
|
| 3. Person Plural | instrati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
|
| 2. Person Singular | instraveras |
|
| 3. Person Singular | instraverat |
|
| 1. Person Plural | instraveramus |
|
| 2. Person Plural | instraveratis |
|
| 3. Person Plural | instraverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
|
| 2. Person Singular | instratus eras |
|
| 3. Person Singular | instratus erat |
|
| 1. Person Plural | instrati eramus |
|
| 2. Person Plural | instrati eratis |
|
| 3. Person Plural | instrati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
|
| 2. Person Singular | instravisses |
|
| 3. Person Singular | instravisset |
|
| 1. Person Plural | instravissemus |
|
| 2. Person Plural | instravissetis |
|
| 3. Person Plural | instravissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
|
| 2. Person Singular | instratus esses |
|
| 3. Person Singular | instratus esset |
|
| 1. Person Plural | instrati essemus |
|
| 2. Person Plural | instrati essetis |
|
| 3. Person Plural | instrati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
|
| 2. Person Singular | instraveris |
|
| 3. Person Singular | instraverit |
|
| 1. Person Plural | instraverimus |
|
| 2. Person Plural | instraveritis |
|
| 3. Person Plural | instraverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
|
| 2. Person Singular | instratus eris |
|
| 3. Person Singular | instratus erit |
|
| 1. Person Plural | instrati erimus |
|
| 2. Person Plural | instrati eritis |
|
| 3. Person Plural | instrati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
|
| Vorzeitigkeit | instravisse |
|
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
|
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
|
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
! |
| 2. Person Plural | insternite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
|
| Genitiv | insternendi insternundi |
|
| Dativ | insternendo insternundo |
|
| Akkusativ | insternendum insternundum |
|
| Ablativ | insternendo insternundo |
|
| Vokativ | insternende insternunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | insternis |
du bedeckst |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es bedeckt |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr bedeckt |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst bedeckt |
| 3. Person Singular | insternitur |
er/sie/es wird bedeckt |
| 1. Person Plural | insternimur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | insternimini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | insternuntur |
sie werden bedeckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich bedecke |
| 2. Person Singular | insternas |
du bedeckest |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es bedecke |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir bedecken |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr bedecket |
| 3. Person Plural | insternant |
sie bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde bedeckt |
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
du werdest bedeckt |
| 3. Person Singular | insternatur |
er/sie/es werde bedeckt |
| 1. Person Plural | insternamur |
wir werden bedeckt |
| 2. Person Plural | insternamini |
ihr werdet bedeckt |
| 3. Person Plural | insternantur |
sie werden bedeckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | insternebas |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
ich wurde bedeckt |
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
du wurdest bedeckt |
| 3. Person Singular | insternebatur |
er/sie/es wurde bedeckt |
| 1. Person Plural | insternebamur |
wir wurden bedeckt |
| 2. Person Plural | insternebamini |
ihr wurdet bedeckt |
| 3. Person Plural | insternebantur |
sie wurden bedeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich bedeckte |
| 2. Person Singular | insterneres |
du bedecktest |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es bedeckte |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir bedeckten |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr bedecktet |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie bedeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
ich würde bedeckt |
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
du würdest bedeckt |
| 3. Person Singular | insterneretur |
er/sie/es würde bedeckt |
| 1. Person Plural | insterneremur |
wir würden bedeckt |
| 2. Person Plural | insterneremini |
ihr würdet bedeckt |
| 3. Person Plural | insternerentur |
sie würden bedeckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde bedecken |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst bedecken |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird bedecken |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden bedecken |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet bedecken |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden bedecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde bedeckt werden |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst bedeckt werden |
| 3. Person Singular | insternetur |
er/sie/es wird bedeckt werden |
| 1. Person Plural | insternemur |
wir werden bedeckt werden |
| 2. Person Plural | insternemini |
ihr werdet bedeckt werden |
| 3. Person Plural | insternentur |
sie werden bedeckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast bedeckt |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat bedeckt |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt bedeckt |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
ich bin bedeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus es |
du bist bedeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus est |
er/sie/es ist bedeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati sumus |
wir sind bedeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati estis |
ihr seid bedeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati sunt |
sie sind bedeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe bedeckt |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest bedeckt |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe bedeckt |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben bedeckt |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet bedeckt |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
ich sei bedeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus sis |
du seiest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus sit |
er/sie/es sei bedeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati simus |
wir seien bedeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati sitis |
ihr seiet bedeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati sint |
sie seien bedeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte bedeckt |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest bedeckt |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte bedeckt |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten bedeckt |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet bedeckt |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
ich war bedeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus eras |
du warst bedeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus erat |
er/sie/es war bedeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati eramus |
wir waren bedeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati eratis |
ihr wart bedeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati erant |
sie waren bedeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte bedeckt |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest bedeckt |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte bedeckt |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten bedeckt |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet bedeckt |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten bedeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
ich wäre bedeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus esses |
du wärest bedeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus esset |
er/sie/es wäre bedeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati essemus |
wir wären bedeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati essetis |
ihr wäret bedeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati essent |
sie wären bedeckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde bedeckt haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst bedeckt haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird bedeckt haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden bedeckt haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet bedeckt haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden bedeckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
ich werde bedeckt worden sein |
| 2. Person Singular | instratus eris |
du wirst bedeckt worden sein |
| 3. Person Singular | instratus erit |
er/sie/es wird bedeckt worden sein |
| 1. Person Plural | instrati erimus |
wir werden bedeckt worden sein |
| 2. Person Plural | instrati eritis |
ihr werdet bedeckt worden sein |
| 3. Person Plural | instrati erunt |
sie werden bedeckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
bedecken |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
bedeckt haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
bedecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
bedeckt werden |
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
bedeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
künftig bedeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
bedecke; bedeck! |
| 2. Person Plural | insternite |
bedeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Bedecken |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Bedeckens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Bedecken |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Bedecken |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Bedecken |
| Vokativ | insternende insternunde |
Bedecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
|
| 2. Person Singular | insternis |
|
| 3. Person Singular | insternit |
|
| 1. Person Plural | insternimus |
|
| 2. Person Plural | insternitis |
|
| 3. Person Plural | insternunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternitur |
|
| 1. Person Plural | insternimur |
|
| 2. Person Plural | insternimini |
|
| 3. Person Plural | insternuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
|
| 2. Person Singular | insternas |
|
| 3. Person Singular | insternat |
|
| 1. Person Plural | insternamus |
|
| 2. Person Plural | insternatis |
|
| 3. Person Plural | insternant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
|
| 3. Person Singular | insternatur |
|
| 1. Person Plural | insternamur |
|
| 2. Person Plural | insternamini |
|
| 3. Person Plural | insternantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
|
| 2. Person Singular | insternebas |
|
| 3. Person Singular | insternebat |
|
| 1. Person Plural | insternebamus |
|
| 2. Person Plural | insternebatis |
|
| 3. Person Plural | insternebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
|
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
|
| 3. Person Singular | insternebatur |
|
| 1. Person Plural | insternebamur |
|
| 2. Person Plural | insternebamini |
|
| 3. Person Plural | insternebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
|
| 2. Person Singular | insterneres |
|
| 3. Person Singular | insterneret |
|
| 1. Person Plural | insterneremus |
|
| 2. Person Plural | insterneretis |
|
| 3. Person Plural | insternerent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
|
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
|
| 3. Person Singular | insterneretur |
|
| 1. Person Plural | insterneremur |
|
| 2. Person Plural | insterneremini |
|
| 3. Person Plural | insternerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
|
| 2. Person Singular | insternes |
|
| 3. Person Singular | insternet |
|
| 1. Person Plural | insternemus |
|
| 2. Person Plural | insternetis |
|
| 3. Person Plural | insternent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternetur |
|
| 1. Person Plural | insternemur |
|
| 2. Person Plural | insternemini |
|
| 3. Person Plural | insternentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
|
| 2. Person Singular | instravisti |
|
| 3. Person Singular | instravit |
|
| 1. Person Plural | instravimus |
|
| 2. Person Plural | instravistis |
|
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
|
| 2. Person Singular | instratus es |
|
| 3. Person Singular | instratus est |
|
| 1. Person Plural | instrati sumus |
|
| 2. Person Plural | instrati estis |
|
| 3. Person Plural | instrati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
|
| 2. Person Singular | instraveris |
|
| 3. Person Singular | instraverit |
|
| 1. Person Plural | instraverimus |
|
| 2. Person Plural | instraveritis |
|
| 3. Person Plural | instraverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
|
| 2. Person Singular | instratus sis |
|
| 3. Person Singular | instratus sit |
|
| 1. Person Plural | instrati simus |
|
| 2. Person Plural | instrati sitis |
|
| 3. Person Plural | instrati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
|
| 2. Person Singular | instraveras |
|
| 3. Person Singular | instraverat |
|
| 1. Person Plural | instraveramus |
|
| 2. Person Plural | instraveratis |
|
| 3. Person Plural | instraverant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
|
| 2. Person Singular | instratus eras |
|
| 3. Person Singular | instratus erat |
|
| 1. Person Plural | instrati eramus |
|
| 2. Person Plural | instrati eratis |
|
| 3. Person Plural | instrati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
|
| 2. Person Singular | instravisses |
|
| 3. Person Singular | instravisset |
|
| 1. Person Plural | instravissemus |
|
| 2. Person Plural | instravissetis |
|
| 3. Person Plural | instravissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
|
| 2. Person Singular | instratus esses |
|
| 3. Person Singular | instratus esset |
|
| 1. Person Plural | instrati essemus |
|
| 2. Person Plural | instrati essetis |
|
| 3. Person Plural | instrati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
|
| 2. Person Singular | instraveris |
|
| 3. Person Singular | instraverit |
|
| 1. Person Plural | instraverimus |
|
| 2. Person Plural | instraveritis |
|
| 3. Person Plural | instraverint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
|
| 2. Person Singular | instratus eris |
|
| 3. Person Singular | instratus erit |
|
| 1. Person Plural | instrati erimus |
|
| 2. Person Plural | instrati eritis |
|
| 3. Person Plural | instrati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
|
| Vorzeitigkeit | instravisse |
|
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
|
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
|
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
! |
| 2. Person Plural | insternite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
|
| Genitiv | insternendi insternundi |
|
| Dativ | insternendo insternundo |
|
| Akkusativ | insternendum insternundum |
|
| Ablativ | insternendo insternundo |
|
| Vokativ | insternende insternunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich überlege dar |
| 2. Person Singular | insternis |
du überlegst dar |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es überlegt dar |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir überlegen dar |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr überlegt dar |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie überlegen dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
ich werde dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | insternitur |
er/sie/es wird dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | insternimur |
wir werden dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | insternimini |
ihr werdet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | insternuntur |
sie werden dargeüberlegt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich überlege dar |
| 2. Person Singular | insternas |
du überlegest dar |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es überlege dar |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir überlegen dar |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr überleget dar |
| 3. Person Plural | insternant |
sie überlegen dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
du werdest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | insternatur |
er/sie/es werde dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | insternamur |
wir werden dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | insternamini |
ihr werdet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | insternantur |
sie werden dargeüberlegt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich überlegte dar |
| 2. Person Singular | insternebas |
du überlegtest dar |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es überlegte dar |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir überlegten dar |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr überlegtet dar |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie überlegten dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
ich wurde dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
du wurdest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | insternebatur |
er/sie/es wurde dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | insternebamur |
wir wurden dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | insternebamini |
ihr wurdet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | insternebantur |
sie wurden dargeüberlegt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich überlegte dar |
| 2. Person Singular | insterneres |
du überlegtest dar |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es überlegte dar |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir überlegten dar |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr überlegtet dar |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie überlegten dar |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
ich würde dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
du würdest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | insterneretur |
er/sie/es würde dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | insterneremur |
wir würden dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | insterneremini |
ihr würdet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | insternerentur |
sie würden dargeüberlegt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde darüberlegen |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst darüberlegen |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird darüberlegen |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden darüberlegen |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet darüberlegen |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden darüberlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde dargeüberlegt werden |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst dargeüberlegt werden |
| 3. Person Singular | insternetur |
er/sie/es wird dargeüberlegt werden |
| 1. Person Plural | insternemur |
wir werden dargeüberlegt werden |
| 2. Person Plural | insternemini |
ihr werdet dargeüberlegt werden |
| 3. Person Plural | insternentur |
sie werden dargeüberlegt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben dargeüberlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
ich bin dargeüberlegt worden |
| 2. Person Singular | instratus es |
du bist dargeüberlegt worden |
| 3. Person Singular | instratus est |
er/sie/es ist dargeüberlegt worden |
| 1. Person Plural | instrati sumus |
wir sind dargeüberlegt worden |
| 2. Person Plural | instrati estis |
ihr seid dargeüberlegt worden |
| 3. Person Plural | instrati sunt |
sie sind dargeüberlegt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben dargeüberlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
ich sei dargeüberlegt worden |
| 2. Person Singular | instratus sis |
du seiest dargeüberlegt worden |
| 3. Person Singular | instratus sit |
er/sie/es sei dargeüberlegt worden |
| 1. Person Plural | instrati simus |
wir seien dargeüberlegt worden |
| 2. Person Plural | instrati sitis |
ihr seiet dargeüberlegt worden |
| 3. Person Plural | instrati sint |
sie seien dargeüberlegt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten dargeüberlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
ich war dargeüberlegt worden |
| 2. Person Singular | instratus eras |
du warst dargeüberlegt worden |
| 3. Person Singular | instratus erat |
er/sie/es war dargeüberlegt worden |
| 1. Person Plural | instrati eramus |
wir waren dargeüberlegt worden |
| 2. Person Plural | instrati eratis |
ihr wart dargeüberlegt worden |
| 3. Person Plural | instrati erant |
sie waren dargeüberlegt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte dargeüberlegt |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest dargeüberlegt |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte dargeüberlegt |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten dargeüberlegt |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet dargeüberlegt |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten dargeüberlegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
ich wäre dargeüberlegt worden |
| 2. Person Singular | instratus esses |
du wärest dargeüberlegt worden |
| 3. Person Singular | instratus esset |
er/sie/es wäre dargeüberlegt worden |
| 1. Person Plural | instrati essemus |
wir wären dargeüberlegt worden |
| 2. Person Plural | instrati essetis |
ihr wäret dargeüberlegt worden |
| 3. Person Plural | instrati essent |
sie wären dargeüberlegt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde dargeüberlegt haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst dargeüberlegt haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird dargeüberlegt haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden dargeüberlegt haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet dargeüberlegt haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden dargeüberlegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
ich werde dargeüberlegt worden sein |
| 2. Person Singular | instratus eris |
du wirst dargeüberlegt worden sein |
| 3. Person Singular | instratus erit |
er/sie/es wird dargeüberlegt worden sein |
| 1. Person Plural | instrati erimus |
wir werden dargeüberlegt worden sein |
| 2. Person Plural | instrati eritis |
ihr werdet dargeüberlegt worden sein |
| 3. Person Plural | instrati erunt |
sie werden dargeüberlegt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
darüberlegen |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
dargeüberlegt haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
darüberlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
dargeüberlegt werden |
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
dargeüberlegt worden sein |
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
künftig dargeüberlegt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
überlege dar; überleg dar! |
| 2. Person Plural | insternite |
überlegt dar! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Darüberlegen |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Darüberlegens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Darüberlegen |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Darüberlegen |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Darüberlegen |
| Vokativ | insternende insternunde |
Darüberlegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich breite hin |
| 2. Person Singular | insternis |
du breitest hin |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es breitet hin |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir breiten hin |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr breitet hin |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie breiten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
ich werde hingebreitet |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst hingebreitet |
| 3. Person Singular | insternitur |
er/sie/es wird hingebreitet |
| 1. Person Plural | insternimur |
wir werden hingebreitet |
| 2. Person Plural | insternimini |
ihr werdet hingebreitet |
| 3. Person Plural | insternuntur |
sie werden hingebreitet |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich breite hin |
| 2. Person Singular | insternas |
du breitest hin |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es breite hin |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir breiten hin |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr breitet hin |
| 3. Person Plural | insternant |
sie breiten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde hingebreitet |
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
du werdest hingebreitet |
| 3. Person Singular | insternatur |
er/sie/es werde hingebreitet |
| 1. Person Plural | insternamur |
wir werden hingebreitet |
| 2. Person Plural | insternamini |
ihr werdet hingebreitet |
| 3. Person Plural | insternantur |
sie werden hingebreitet |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich breitete hin |
| 2. Person Singular | insternebas |
du breitetest hin |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es breitete hin |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir breiteten hin |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr breitetet hin |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie breiteten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
ich wurde hingebreitet |
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
du wurdest hingebreitet |
| 3. Person Singular | insternebatur |
er/sie/es wurde hingebreitet |
| 1. Person Plural | insternebamur |
wir wurden hingebreitet |
| 2. Person Plural | insternebamini |
ihr wurdet hingebreitet |
| 3. Person Plural | insternebantur |
sie wurden hingebreitet |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich breitete hin |
| 2. Person Singular | insterneres |
du breitetest hin |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es breitete hin |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir breiteten hin |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr breitetet hin |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie breiteten hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
ich würde hingebreitet |
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
du würdest hingebreitet |
| 3. Person Singular | insterneretur |
er/sie/es würde hingebreitet |
| 1. Person Plural | insterneremur |
wir würden hingebreitet |
| 2. Person Plural | insterneremini |
ihr würdet hingebreitet |
| 3. Person Plural | insternerentur |
sie würden hingebreitet |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde hinbreiten |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst hinbreiten |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird hinbreiten |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden hinbreiten |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet hinbreiten |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden hinbreiten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde hingebreitet werden |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst hingebreitet werden |
| 3. Person Singular | insternetur |
er/sie/es wird hingebreitet werden |
| 1. Person Plural | insternemur |
wir werden hingebreitet werden |
| 2. Person Plural | insternemini |
ihr werdet hingebreitet werden |
| 3. Person Plural | insternentur |
sie werden hingebreitet werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe hingebreitet |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast hingebreitet |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat hingebreitet |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben hingebreitet |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt hingebreitet |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben hingebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
ich bin hingebreitet worden |
| 2. Person Singular | instratus es |
du bist hingebreitet worden |
| 3. Person Singular | instratus est |
er/sie/es ist hingebreitet worden |
| 1. Person Plural | instrati sumus |
wir sind hingebreitet worden |
| 2. Person Plural | instrati estis |
ihr seid hingebreitet worden |
| 3. Person Plural | instrati sunt |
sie sind hingebreitet worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe hingebreitet |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest hingebreitet |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe hingebreitet |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben hingebreitet |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet hingebreitet |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben hingebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
ich sei hingebreitet worden |
| 2. Person Singular | instratus sis |
du seiest hingebreitet worden |
| 3. Person Singular | instratus sit |
er/sie/es sei hingebreitet worden |
| 1. Person Plural | instrati simus |
wir seien hingebreitet worden |
| 2. Person Plural | instrati sitis |
ihr seiet hingebreitet worden |
| 3. Person Plural | instrati sint |
sie seien hingebreitet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte hingebreitet |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest hingebreitet |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte hingebreitet |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten hingebreitet |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet hingebreitet |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten hingebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
ich war hingebreitet worden |
| 2. Person Singular | instratus eras |
du warst hingebreitet worden |
| 3. Person Singular | instratus erat |
er/sie/es war hingebreitet worden |
| 1. Person Plural | instrati eramus |
wir waren hingebreitet worden |
| 2. Person Plural | instrati eratis |
ihr wart hingebreitet worden |
| 3. Person Plural | instrati erant |
sie waren hingebreitet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte hingebreitet |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest hingebreitet |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte hingebreitet |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten hingebreitet |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet hingebreitet |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten hingebreitet |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
ich wäre hingebreitet worden |
| 2. Person Singular | instratus esses |
du wärest hingebreitet worden |
| 3. Person Singular | instratus esset |
er/sie/es wäre hingebreitet worden |
| 1. Person Plural | instrati essemus |
wir wären hingebreitet worden |
| 2. Person Plural | instrati essetis |
ihr wäret hingebreitet worden |
| 3. Person Plural | instrati essent |
sie wären hingebreitet worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde hingebreitet haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst hingebreitet haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird hingebreitet haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden hingebreitet haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet hingebreitet haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden hingebreitet haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
ich werde hingebreitet worden sein |
| 2. Person Singular | instratus eris |
du wirst hingebreitet worden sein |
| 3. Person Singular | instratus erit |
er/sie/es wird hingebreitet worden sein |
| 1. Person Plural | instrati erimus |
wir werden hingebreitet worden sein |
| 2. Person Plural | instrati eritis |
ihr werdet hingebreitet worden sein |
| 3. Person Plural | instrati erunt |
sie werden hingebreitet worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
hinbreiten |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
hingebreitet haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
hinbreiten werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
hingebreitet werden |
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
hingebreitet worden sein |
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
künftig hingebreitet werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
breite hin! |
| 2. Person Plural | insternite |
breitet hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Hinbreiten |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Hinbreitens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Hinbreiten |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Hinbreiten |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Hinbreiten |
| Vokativ | insternende insternunde |
Hinbreiten! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich lege mich hin |
| 2. Person Singular | insternis |
du legst dich hin |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es legt sich hin |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir legen uns hin |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr legt euch hin |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie legen sich hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternitur |
|
| 1. Person Plural | insternimur |
|
| 2. Person Plural | insternimini |
|
| 3. Person Plural | insternuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich lege mich hin |
| 2. Person Singular | insternas |
du legest dich hin |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es lege sich hin |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir legen uns hin |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr leget euch hin |
| 3. Person Plural | insternant |
sie legen sich hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
|
| 3. Person Singular | insternatur |
|
| 1. Person Plural | insternamur |
|
| 2. Person Plural | insternamini |
|
| 3. Person Plural | insternantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich legte mich hin |
| 2. Person Singular | insternebas |
du legtest dich hin |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es legte sich hin |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir legten uns hin |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr legtet euch hin |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie legten sich hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
|
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
|
| 3. Person Singular | insternebatur |
|
| 1. Person Plural | insternebamur |
|
| 2. Person Plural | insternebamini |
|
| 3. Person Plural | insternebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich legte mich hin |
| 2. Person Singular | insterneres |
du legtest dich hin |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es legte sich hin |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir legten uns hin |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr legtet euch hin |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie legten sich hin |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
|
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
|
| 3. Person Singular | insterneretur |
|
| 1. Person Plural | insterneremur |
|
| 2. Person Plural | insterneremini |
|
| 3. Person Plural | insternerentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde mich hinlegen |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst dich hinlegen |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird sich hinlegen |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden uns hinlegen |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet euch hinlegen |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden sich hinlegen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
|
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
|
| 3. Person Singular | insternetur |
|
| 1. Person Plural | insternemur |
|
| 2. Person Plural | insternemini |
|
| 3. Person Plural | insternentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe mich hingelegt |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast dich hingelegt |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat sich hingelegt |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben uns hingelegt |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt euch hingelegt |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben sich hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
|
| 2. Person Singular | instratus es |
|
| 3. Person Singular | instratus est |
|
| 1. Person Plural | instrati sumus |
|
| 2. Person Plural | instrati estis |
|
| 3. Person Plural | instrati sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe mich hingelegt |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest dich hingelegt |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe sich hingelegt |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben uns hingelegt |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet euch hingelegt |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben sich hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
|
| 2. Person Singular | instratus sis |
|
| 3. Person Singular | instratus sit |
|
| 1. Person Plural | instrati simus |
|
| 2. Person Plural | instrati sitis |
|
| 3. Person Plural | instrati sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte mich hingelegt |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest dich hingelegt |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte sich hingelegt |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten uns hingelegt |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet euch hingelegt |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten sich hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
|
| 2. Person Singular | instratus eras |
|
| 3. Person Singular | instratus erat |
|
| 1. Person Plural | instrati eramus |
|
| 2. Person Plural | instrati eratis |
|
| 3. Person Plural | instrati erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte mich hingelegt |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest dich hingelegt |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte sich hingelegt |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten uns hingelegt |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet euch hingelegt |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten sich hingelegt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
|
| 2. Person Singular | instratus esses |
|
| 3. Person Singular | instratus esset |
|
| 1. Person Plural | instrati essemus |
|
| 2. Person Plural | instrati essetis |
|
| 3. Person Plural | instrati essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde mich hingelegt haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst dich hingelegt haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird sich hingelegt haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden uns hingelegt haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet euch hingelegt haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden sich hingelegt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
|
| 2. Person Singular | instratus eris |
|
| 3. Person Singular | instratus erit |
|
| 1. Person Plural | instrati erimus |
|
| 2. Person Plural | instrati eritis |
|
| 3. Person Plural | instrati erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
sich hinlegen |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
sich hingelegt haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
sich hinlegen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
|
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
|
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
lege dich hin; leg dich hin! |
| 2. Person Plural | insternite |
legt euch hin! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Sich hinlegen |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Sich hinlegens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Sich hinlegen |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Sich hinlegen |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Sich hinlegen |
| Vokativ | insternende insternunde |
Sich hinlegen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insterno |
ich überdecke |
| 2. Person Singular | insternis |
du überdeckst |
| 3. Person Singular | insternit |
er/sie/es überdeckt |
| 1. Person Plural | insternimus |
wir überdecken |
| 2. Person Plural | insternitis |
ihr überdeckt |
| 3. Person Plural | insternunt |
sie überdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternor |
ich werde überdeckt |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst überdeckt |
| 3. Person Singular | insternitur |
er/sie/es wird überdeckt |
| 1. Person Plural | insternimur |
wir werden überdeckt |
| 2. Person Plural | insternimini |
ihr werdet überdeckt |
| 3. Person Plural | insternuntur |
sie werden überdeckt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich überdecke |
| 2. Person Singular | insternas |
du überdeckest |
| 3. Person Singular | insternat |
er/sie/es überdecke |
| 1. Person Plural | insternamus |
wir überdecken |
| 2. Person Plural | insternatis |
ihr überdecket |
| 3. Person Plural | insternant |
sie überdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde überdeckt |
| 2. Person Singular | insternaris insternare |
du werdest überdeckt |
| 3. Person Singular | insternatur |
er/sie/es werde überdeckt |
| 1. Person Plural | insternamur |
wir werden überdeckt |
| 2. Person Plural | insternamini |
ihr werdet überdeckt |
| 3. Person Plural | insternantur |
sie werden überdeckt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternebam |
ich überdeckte |
| 2. Person Singular | insternebas |
du überdecktest |
| 3. Person Singular | insternebat |
er/sie/es überdeckte |
| 1. Person Plural | insternebamus |
wir überdeckten |
| 2. Person Plural | insternebatis |
ihr überdecktet |
| 3. Person Plural | insternebant |
sie überdeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternebar |
ich wurde überdeckt |
| 2. Person Singular | insternebaris insternebare |
du wurdest überdeckt |
| 3. Person Singular | insternebatur |
er/sie/es wurde überdeckt |
| 1. Person Plural | insternebamur |
wir wurden überdeckt |
| 2. Person Plural | insternebamini |
ihr wurdet überdeckt |
| 3. Person Plural | insternebantur |
sie wurden überdeckt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternerem |
ich überdeckte |
| 2. Person Singular | insterneres |
du überdecktest |
| 3. Person Singular | insterneret |
er/sie/es überdeckte |
| 1. Person Plural | insterneremus |
wir überdeckten |
| 2. Person Plural | insterneretis |
ihr überdecktet |
| 3. Person Plural | insternerent |
sie überdeckten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternerer |
ich würde überdeckt |
| 2. Person Singular | insternereris insternerere |
du würdest überdeckt |
| 3. Person Singular | insterneretur |
er/sie/es würde überdeckt |
| 1. Person Plural | insterneremur |
wir würden überdeckt |
| 2. Person Plural | insterneremini |
ihr würdet überdeckt |
| 3. Person Plural | insternerentur |
sie würden überdeckt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | insternam |
ich werde überdecken |
| 2. Person Singular | insternes |
du wirst überdecken |
| 3. Person Singular | insternet |
er/sie/es wird überdecken |
| 1. Person Plural | insternemus |
wir werden überdecken |
| 2. Person Plural | insternetis |
ihr werdet überdecken |
| 3. Person Plural | insternent |
sie werden überdecken |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | insternar |
ich werde überdeckt werden |
| 2. Person Singular | insterneris insternere |
du wirst überdeckt werden |
| 3. Person Singular | insternetur |
er/sie/es wird überdeckt werden |
| 1. Person Plural | insternemur |
wir werden überdeckt werden |
| 2. Person Plural | insternemini |
ihr werdet überdeckt werden |
| 3. Person Plural | insternentur |
sie werden überdeckt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravi |
ich habe überdeckt |
| 2. Person Singular | instravisti |
du hast überdeckt |
| 3. Person Singular | instravit |
er/sie/es hat überdeckt |
| 1. Person Plural | instravimus |
wir haben überdeckt |
| 2. Person Plural | instravistis |
ihr habt überdeckt |
| 3. Person Plural | instraverunt instravere |
sie haben überdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sum |
ich bin überdeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus es |
du bist überdeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus est |
er/sie/es ist überdeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati sumus |
wir sind überdeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati estis |
ihr seid überdeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati sunt |
sie sind überdeckt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraverim |
ich habe überdeckt |
| 2. Person Singular | instraveris |
du habest überdeckt |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es habe überdeckt |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir haben überdeckt |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr habet überdeckt |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie haben überdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus sim |
ich sei überdeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus sis |
du seiest überdeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus sit |
er/sie/es sei überdeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati simus |
wir seien überdeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati sitis |
ihr seiet überdeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati sint |
sie seien überdeckt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instraveram |
ich hatte überdeckt |
| 2. Person Singular | instraveras |
du hattest überdeckt |
| 3. Person Singular | instraverat |
er/sie/es hatte überdeckt |
| 1. Person Plural | instraveramus |
wir hatten überdeckt |
| 2. Person Plural | instraveratis |
ihr hattet überdeckt |
| 3. Person Plural | instraverant |
sie hatten überdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus eram |
ich war überdeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus eras |
du warst überdeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus erat |
er/sie/es war überdeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati eramus |
wir waren überdeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati eratis |
ihr wart überdeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati erant |
sie waren überdeckt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravissem |
ich hätte überdeckt |
| 2. Person Singular | instravisses |
du hättest überdeckt |
| 3. Person Singular | instravisset |
er/sie/es hätte überdeckt |
| 1. Person Plural | instravissemus |
wir hätten überdeckt |
| 2. Person Plural | instravissetis |
ihr hättet überdeckt |
| 3. Person Plural | instravissent |
sie hätten überdeckt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus essem |
ich wäre überdeckt worden |
| 2. Person Singular | instratus esses |
du wärest überdeckt worden |
| 3. Person Singular | instratus esset |
er/sie/es wäre überdeckt worden |
| 1. Person Plural | instrati essemus |
wir wären überdeckt worden |
| 2. Person Plural | instrati essetis |
ihr wäret überdeckt worden |
| 3. Person Plural | instrati essent |
sie wären überdeckt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | instravero |
ich werde überdeckt haben |
| 2. Person Singular | instraveris |
du wirst überdeckt haben |
| 3. Person Singular | instraverit |
er/sie/es wird überdeckt haben |
| 1. Person Plural | instraverimus |
wir werden überdeckt haben |
| 2. Person Plural | instraveritis |
ihr werdet überdeckt haben |
| 3. Person Plural | instraverint |
sie werden überdeckt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | instratus ero |
ich werde überdeckt worden sein |
| 2. Person Singular | instratus eris |
du wirst überdeckt worden sein |
| 3. Person Singular | instratus erit |
er/sie/es wird überdeckt worden sein |
| 1. Person Plural | instrati erimus |
wir werden überdeckt worden sein |
| 2. Person Plural | instrati eritis |
ihr werdet überdeckt worden sein |
| 3. Person Plural | instrati erunt |
sie werden überdeckt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insternere |
überdecken |
| Vorzeitigkeit | instravisse |
überdeckt haben |
| Nachzeitigkeit | instraturum esse |
überdecken werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | insterni insternier |
überdeckt werden |
| Vorzeitigkeit | instratum esse |
überdeckt worden sein |
| Nachzeitigkeit | instratum iri |
künftig überdeckt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | insterne |
überdecke; überdeck! |
| 2. Person Plural | insternite |
überdeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | insternito |
| 3. Person Singular | insternito |
| 2. Person Plural | insternitote |
| 3. Person Plural | insternunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | insternere |
das Überdecken |
| Genitiv | insternendi insternundi |
des Überdeckens |
| Dativ | insternendo insternundo |
dem Überdecken |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
das Überdecken |
| Ablativ | insternendo insternundo |
durch das Überdecken |
| Vokativ | insternende insternunde |
Überdecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternendus insternundus |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
| Genitiv | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternendi insternundi |
| Dativ | insternendo insternundo |
insternendae insternundae |
insternendo insternundo |
| Akkusativ | insternendum insternundum |
insternendam insternundam |
insternendum insternundum |
| Ablativ | insternendo insternundo |
insternenda insternunda |
insternendo insternundo |
| Vokativ | insternende insternunde |
insternenda insternunda |
insternendum insternundum |
Plural
| Nominativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
| Genitiv | insternendorum insternundorum |
insternendarum insternundarum |
insternendorum insternundorum |
| Dativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Akkusativ | insternendos insternundos |
insternendas insternundas |
insternenda insternunda |
| Ablativ | insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
insternendis insternundis |
| Vokativ | insternendi insternundi |
insternendae insternundae |
insternenda insternunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | insternens |
insternens |
insternens |
| Genitiv | insternentis |
insternentis |
insternentis |
| Dativ | insternenti |
insternenti |
insternenti |
| Akkusativ | insternentem |
insternentem |
insternens |
| Ablativ | insternenti insternente |
insternenti insternente |
insternenti insternente |
| Vokativ | insternens |
insternens |
insternens |
Plural
| Nominativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Genitiv | insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
insternentium insternentum |
| Dativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Akkusativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
| Ablativ | insternentibus |
insternentibus |
insternentibus |
| Vokativ | insternentes |
insternentes |
insternentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instratus |
instrata |
instratum |
| Genitiv | instrati |
instratae |
instrati |
| Dativ | instrato |
instratae |
instrato |
| Akkusativ | instratum |
instratam |
instratum |
| Ablativ | instrato |
instrata |
instrato |
| Vokativ | instrate |
instrata |
instratum |
Plural
| Nominativ | instrati |
instratae |
instrata |
| Genitiv | instratorum |
instratarum |
instratorum |
| Dativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Akkusativ | instratos |
instratas |
instrata |
| Ablativ | instratis |
instratis |
instratis |
| Vokativ | instrati |
instratae |
instrata |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | instraturus |
instratura |
instraturum |
| Genitiv | instraturi |
instraturae |
instraturi |
| Dativ | instraturo |
instraturae |
instraturo |
| Akkusativ | instraturum |
instraturam |
instraturum |
| Ablativ | instraturo |
instratura |
instraturo |
| Vokativ | instrature |
instratura |
instraturum |
Plural
| Nominativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
| Genitiv | instraturorum |
instraturarum |
instraturorum |
| Dativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Akkusativ | instraturos |
instraturas |
instratura |
| Ablativ | instraturis |
instraturis |
instraturis |
| Vokativ | instraturi |
instraturae |
instratura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| instratum |
instratu |