Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepito
|
ich rausche an |
| 2. Person Singular |
instrepitas
|
du rauschst an |
| 3. Person Singular |
instrepitat
|
er/sie/es rauscht an |
| 1. Person Plural |
instrepitamus
|
wir rauschen an |
| 2. Person Plural |
instrepitatis
|
ihr rauscht an |
| 3. Person Plural |
instrepitant
|
sie rauschen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitor
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitaris instrepitare
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatur
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitamur
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitamini
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitem
|
ich rausche an |
| 2. Person Singular |
instrepites
|
du rauschest an |
| 3. Person Singular |
instrepitet
|
er/sie/es rausche an |
| 1. Person Plural |
instrepitemus
|
wir rauschen an |
| 2. Person Plural |
instrepitetis
|
ihr rauschet an |
| 3. Person Plural |
instrepitent
|
sie rauschen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepiter
|
|
| 2. Person Singular |
instrepiteris instrepitere
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitetur
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitemur
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitemini
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabam
|
ich rauschte an |
| 2. Person Singular |
instrepitabas
|
du rauschtest an |
| 3. Person Singular |
instrepitabat
|
er/sie/es rauschte an |
| 1. Person Plural |
instrepitabamus
|
wir rauschten an |
| 2. Person Plural |
instrepitabatis
|
ihr rauschtet an |
| 3. Person Plural |
instrepitabant
|
sie rauschten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabar
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitabaris instrepitabare
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitarem
|
ich rauschte an |
| 2. Person Singular |
instrepitares
|
du rauschtest an |
| 3. Person Singular |
instrepitaret
|
er/sie/es rauschte an |
| 1. Person Plural |
instrepitaremus
|
wir rauschten an |
| 2. Person Plural |
instrepitaretis
|
ihr rauschtet an |
| 3. Person Plural |
instrepitarent
|
sie rauschten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitarer
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitareris instrepitarere
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabo
|
ich werde anrauschen |
| 2. Person Singular |
instrepitabis
|
du wirst anrauschen |
| 3. Person Singular |
instrepitabit
|
er/sie/es wird anrauschen |
| 1. Person Plural |
instrepitabimus
|
wir werden anrauschen |
| 2. Person Plural |
instrepitabitis
|
ihr werdet anrauschen |
| 3. Person Plural |
instrepitabunt
|
sie werden anrauschen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabor
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitaberis instrepitabere
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavi
|
ich bin angerauscht |
| 2. Person Singular |
instrepitavisti
|
du bist angerauscht |
| 3. Person Singular |
instrepitavit
|
er/sie/es ist angerauscht |
| 1. Person Plural |
instrepitavimus
|
wir sind angerauscht |
| 2. Person Plural |
instrepitavistis
|
ihr seid angerauscht |
| 3. Person Plural |
instrepitaverunt instrepitavere
|
sie sind angerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitaverim
|
ich sei angerauscht |
| 2. Person Singular |
instrepitaveris
|
du seiest angerauscht |
| 3. Person Singular |
instrepitaverit
|
er/sie/es sei angerauscht |
| 1. Person Plural |
instrepitaverimus
|
wir seien angerauscht |
| 2. Person Plural |
instrepitaveritis
|
ihr seiet angerauscht |
| 3. Person Plural |
instrepitaverint
|
sie seien angerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitaveram
|
ich war angerauscht |
| 2. Person Singular |
instrepitaveras
|
du warst angerauscht |
| 3. Person Singular |
instrepitaverat
|
er/sie/es war angerauscht |
| 1. Person Plural |
instrepitaveramus
|
wir waren angerauscht |
| 2. Person Plural |
instrepitaveratis
|
ihr wart angerauscht |
| 3. Person Plural |
instrepitaverant
|
sie waren angerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavissem
|
ich wäre angerauscht |
| 2. Person Singular |
instrepitavisses
|
du wärest angerauscht |
| 3. Person Singular |
instrepitavisset
|
er/sie/es wäre angerauscht |
| 1. Person Plural |
instrepitavissemus
|
wir wären angerauscht |
| 2. Person Plural |
instrepitavissetis
|
ihr wäret angerauscht |
| 3. Person Plural |
instrepitavissent
|
sie wären angerauscht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavero
|
ich werde angerauscht sein |
| 2. Person Singular |
instrepitaveris
|
du wirst angerauscht sein |
| 3. Person Singular |
instrepitaverit
|
er/sie/es wird angerauscht sein |
| 1. Person Plural |
instrepitaverimus
|
wir werden angerauscht sein |
| 2. Person Plural |
instrepitaveritis
|
ihr werdet angerauscht sein |
| 3. Person Plural |
instrepitaverint
|
sie werden angerauscht sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
instrepitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
instrepitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
instrepitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
instrepitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
instrepitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
instrepitare
|
anrauschen |
| Vorzeitigkeit |
instrepitavisse
|
angerauscht sein |
| Nachzeitigkeit |
instrepitaturum esse
|
anrauschen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
instrepitari instrepitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
instrepitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
instrepitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
instrepita
|
rausche an; rausch an! |
| 2. Person Plural |
instrepitate
|
rauscht an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
instrepitato
|
| 3. Person Singular |
instrepitato
|
| 2. Person Plural |
instrepitatote
|
| 3. Person Plural |
instrepitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
instrepitare
|
das Anrauschen |
| Genitiv |
instrepitandi
|
des Anrauschens |
| Dativ |
instrepitando
|
dem Anrauschen |
| Akkusativ |
instrepitandum
|
das Anrauschen |
| Ablativ |
instrepitando
|
durch das Anrauschen |
| Vokativ |
instrepitande
|
Anrauschen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitandus
|
instrepitanda
|
instrepitandum
|
| Genitiv |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitandi
|
| Dativ |
instrepitando
|
instrepitandae
|
instrepitando
|
| Akkusativ |
instrepitandum
|
instrepitandam
|
instrepitandum
|
| Ablativ |
instrepitando
|
instrepitanda
|
instrepitando
|
| Vokativ |
instrepitande
|
instrepitanda
|
instrepitandum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitanda
|
| Genitiv |
instrepitandorum
|
instrepitandarum
|
instrepitandorum
|
| Dativ |
instrepitandis
|
instrepitandis
|
instrepitandis
|
| Akkusativ |
instrepitandos
|
instrepitandas
|
instrepitanda
|
| Ablativ |
instrepitandis
|
instrepitandis
|
instrepitandis
|
| Vokativ |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitans
|
instrepitans
|
instrepitans
|
| Genitiv |
instrepitantis
|
instrepitantis
|
instrepitantis
|
| Dativ |
instrepitanti
|
instrepitanti
|
instrepitanti
|
| Akkusativ |
instrepitantem
|
instrepitantem
|
instrepitans
|
| Ablativ |
instrepitanti instrepitante
|
instrepitanti instrepitante
|
instrepitanti instrepitante
|
| Vokativ |
instrepitans
|
instrepitans
|
instrepitans
|
Plural
| Nominativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
| Genitiv |
instrepitantium instrepitantum
|
instrepitantium instrepitantum
|
instrepitantium instrepitantum
|
| Dativ |
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
| Akkusativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
| Ablativ |
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
| Vokativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitatus
|
instrepitata
|
instrepitatum
|
| Genitiv |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitati
|
| Dativ |
instrepitato
|
instrepitatae
|
instrepitato
|
| Akkusativ |
instrepitatum
|
instrepitatam
|
instrepitatum
|
| Ablativ |
instrepitato
|
instrepitata
|
instrepitato
|
| Vokativ |
instrepitate
|
instrepitata
|
instrepitatum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitata
|
| Genitiv |
instrepitatorum
|
instrepitatarum
|
instrepitatorum
|
| Dativ |
instrepitatis
|
instrepitatis
|
instrepitatis
|
| Akkusativ |
instrepitatos
|
instrepitatas
|
instrepitata
|
| Ablativ |
instrepitatis
|
instrepitatis
|
instrepitatis
|
| Vokativ |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitaturus
|
instrepitatura
|
instrepitaturum
|
| Genitiv |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitaturi
|
| Dativ |
instrepitaturo
|
instrepitaturae
|
instrepitaturo
|
| Akkusativ |
instrepitaturum
|
instrepitaturam
|
instrepitaturum
|
| Ablativ |
instrepitaturo
|
instrepitatura
|
instrepitaturo
|
| Vokativ |
instrepitature
|
instrepitatura
|
instrepitaturum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitatura
|
| Genitiv |
instrepitaturorum
|
instrepitaturarum
|
instrepitaturorum
|
| Dativ |
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
| Akkusativ |
instrepitaturos
|
instrepitaturas
|
instrepitatura
|
| Ablativ |
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
| Vokativ |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
instrepitatum
|
instrepitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepito
|
ich summe an |
| 2. Person Singular |
instrepitas
|
du summst an |
| 3. Person Singular |
instrepitat
|
er/sie/es summt an |
| 1. Person Plural |
instrepitamus
|
wir summen an |
| 2. Person Plural |
instrepitatis
|
ihr summt an |
| 3. Person Plural |
instrepitant
|
sie summen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitor
|
ich werde angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitaris instrepitare
|
du wirst angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitatur
|
er/sie/es wird angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitamur
|
wir werden angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitamini
|
ihr werdet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitantur
|
sie werden angesummt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitem
|
ich summe an |
| 2. Person Singular |
instrepites
|
du summest an |
| 3. Person Singular |
instrepitet
|
er/sie/es summe an |
| 1. Person Plural |
instrepitemus
|
wir summen an |
| 2. Person Plural |
instrepitetis
|
ihr summet an |
| 3. Person Plural |
instrepitent
|
sie summen an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepiter
|
ich werde angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepiteris instrepitere
|
du werdest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitetur
|
er/sie/es werde angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitemur
|
wir werden angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitemini
|
ihr werdet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitentur
|
sie werden angesummt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabam
|
ich summte an |
| 2. Person Singular |
instrepitabas
|
du summtest an |
| 3. Person Singular |
instrepitabat
|
er/sie/es summte an |
| 1. Person Plural |
instrepitabamus
|
wir summten an |
| 2. Person Plural |
instrepitabatis
|
ihr summtet an |
| 3. Person Plural |
instrepitabant
|
sie summten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabar
|
ich wurde angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitabaris instrepitabare
|
du wurdest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitabatur
|
er/sie/es wurde angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitabamur
|
wir wurden angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitabamini
|
ihr wurdet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitabantur
|
sie wurden angesummt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitarem
|
ich summte an |
| 2. Person Singular |
instrepitares
|
du summtest an |
| 3. Person Singular |
instrepitaret
|
er/sie/es summte an |
| 1. Person Plural |
instrepitaremus
|
wir summten an |
| 2. Person Plural |
instrepitaretis
|
ihr summtet an |
| 3. Person Plural |
instrepitarent
|
sie summten an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitarer
|
ich würde angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitareris instrepitarere
|
du würdest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitaretur
|
er/sie/es würde angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitaremur
|
wir würden angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitaremini
|
ihr würdet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitarentur
|
sie würden angesummt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabo
|
ich werde ansummen |
| 2. Person Singular |
instrepitabis
|
du wirst ansummen |
| 3. Person Singular |
instrepitabit
|
er/sie/es wird ansummen |
| 1. Person Plural |
instrepitabimus
|
wir werden ansummen |
| 2. Person Plural |
instrepitabitis
|
ihr werdet ansummen |
| 3. Person Plural |
instrepitabunt
|
sie werden ansummen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitabor
|
ich werde angesummt werden |
| 2. Person Singular |
instrepitaberis instrepitabere
|
du wirst angesummt werden |
| 3. Person Singular |
instrepitabitur
|
er/sie/es wird angesummt werden |
| 1. Person Plural |
instrepitabimur
|
wir werden angesummt werden |
| 2. Person Plural |
instrepitabimini
|
ihr werdet angesummt werden |
| 3. Person Plural |
instrepitabuntur
|
sie werden angesummt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavi
|
ich habe angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitavisti
|
du hast angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitavit
|
er/sie/es hat angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitavimus
|
wir haben angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitavistis
|
ihr habt angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitaverunt instrepitavere
|
sie haben angesummt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus sum
|
ich bin angesummt worden |
| 2. Person Singular |
instrepitatus es
|
du bist angesummt worden |
| 3. Person Singular |
instrepitatus est
|
er/sie/es ist angesummt worden |
| 1. Person Plural |
instrepitati sumus
|
wir sind angesummt worden |
| 2. Person Plural |
instrepitati estis
|
ihr seid angesummt worden |
| 3. Person Plural |
instrepitati sunt
|
sie sind angesummt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitaverim
|
ich habe angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitaveris
|
du habest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitaverit
|
er/sie/es habe angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitaverimus
|
wir haben angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitaveritis
|
ihr habet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitaverint
|
sie haben angesummt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus sim
|
ich sei angesummt worden |
| 2. Person Singular |
instrepitatus sis
|
du seiest angesummt worden |
| 3. Person Singular |
instrepitatus sit
|
er/sie/es sei angesummt worden |
| 1. Person Plural |
instrepitati simus
|
wir seien angesummt worden |
| 2. Person Plural |
instrepitati sitis
|
ihr seiet angesummt worden |
| 3. Person Plural |
instrepitati sint
|
sie seien angesummt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitaveram
|
ich hatte angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitaveras
|
du hattest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitaverat
|
er/sie/es hatte angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitaveramus
|
wir hatten angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitaveratis
|
ihr hattet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitaverant
|
sie hatten angesummt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus eram
|
ich war angesummt worden |
| 2. Person Singular |
instrepitatus eras
|
du warst angesummt worden |
| 3. Person Singular |
instrepitatus erat
|
er/sie/es war angesummt worden |
| 1. Person Plural |
instrepitati eramus
|
wir waren angesummt worden |
| 2. Person Plural |
instrepitati eratis
|
ihr wart angesummt worden |
| 3. Person Plural |
instrepitati erant
|
sie waren angesummt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavissem
|
ich hätte angesummt |
| 2. Person Singular |
instrepitavisses
|
du hättest angesummt |
| 3. Person Singular |
instrepitavisset
|
er/sie/es hätte angesummt |
| 1. Person Plural |
instrepitavissemus
|
wir hätten angesummt |
| 2. Person Plural |
instrepitavissetis
|
ihr hättet angesummt |
| 3. Person Plural |
instrepitavissent
|
sie hätten angesummt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus essem
|
ich wäre angesummt worden |
| 2. Person Singular |
instrepitatus esses
|
du wärest angesummt worden |
| 3. Person Singular |
instrepitatus esset
|
er/sie/es wäre angesummt worden |
| 1. Person Plural |
instrepitati essemus
|
wir wären angesummt worden |
| 2. Person Plural |
instrepitati essetis
|
ihr wäret angesummt worden |
| 3. Person Plural |
instrepitati essent
|
sie wären angesummt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitavero
|
ich werde angesummt haben |
| 2. Person Singular |
instrepitaveris
|
du wirst angesummt haben |
| 3. Person Singular |
instrepitaverit
|
er/sie/es wird angesummt haben |
| 1. Person Plural |
instrepitaverimus
|
wir werden angesummt haben |
| 2. Person Plural |
instrepitaveritis
|
ihr werdet angesummt haben |
| 3. Person Plural |
instrepitaverint
|
sie werden angesummt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
instrepitatus ero
|
ich werde angesummt worden sein |
| 2. Person Singular |
instrepitatus eris
|
du wirst angesummt worden sein |
| 3. Person Singular |
instrepitatus erit
|
er/sie/es wird angesummt worden sein |
| 1. Person Plural |
instrepitati erimus
|
wir werden angesummt worden sein |
| 2. Person Plural |
instrepitati eritis
|
ihr werdet angesummt worden sein |
| 3. Person Plural |
instrepitati erunt
|
sie werden angesummt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
instrepitare
|
ansummen |
| Vorzeitigkeit |
instrepitavisse
|
angesummt haben |
| Nachzeitigkeit |
instrepitaturum esse
|
ansummen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
instrepitari instrepitarier
|
angesummt werden |
| Vorzeitigkeit |
instrepitatum esse
|
angesummt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
instrepitatum iri
|
künftig angesummt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
instrepita
|
summe an; summ an! |
| 2. Person Plural |
instrepitate
|
summt an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
instrepitato
|
| 3. Person Singular |
instrepitato
|
| 2. Person Plural |
instrepitatote
|
| 3. Person Plural |
instrepitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
instrepitare
|
das Ansummen |
| Genitiv |
instrepitandi
|
des Ansummens |
| Dativ |
instrepitando
|
dem Ansummen |
| Akkusativ |
instrepitandum
|
das Ansummen |
| Ablativ |
instrepitando
|
durch das Ansummen |
| Vokativ |
instrepitande
|
Ansummen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitandus
|
instrepitanda
|
instrepitandum
|
| Genitiv |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitandi
|
| Dativ |
instrepitando
|
instrepitandae
|
instrepitando
|
| Akkusativ |
instrepitandum
|
instrepitandam
|
instrepitandum
|
| Ablativ |
instrepitando
|
instrepitanda
|
instrepitando
|
| Vokativ |
instrepitande
|
instrepitanda
|
instrepitandum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitanda
|
| Genitiv |
instrepitandorum
|
instrepitandarum
|
instrepitandorum
|
| Dativ |
instrepitandis
|
instrepitandis
|
instrepitandis
|
| Akkusativ |
instrepitandos
|
instrepitandas
|
instrepitanda
|
| Ablativ |
instrepitandis
|
instrepitandis
|
instrepitandis
|
| Vokativ |
instrepitandi
|
instrepitandae
|
instrepitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitans
|
instrepitans
|
instrepitans
|
| Genitiv |
instrepitantis
|
instrepitantis
|
instrepitantis
|
| Dativ |
instrepitanti
|
instrepitanti
|
instrepitanti
|
| Akkusativ |
instrepitantem
|
instrepitantem
|
instrepitans
|
| Ablativ |
instrepitanti instrepitante
|
instrepitanti instrepitante
|
instrepitanti instrepitante
|
| Vokativ |
instrepitans
|
instrepitans
|
instrepitans
|
Plural
| Nominativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
| Genitiv |
instrepitantium instrepitantum
|
instrepitantium instrepitantum
|
instrepitantium instrepitantum
|
| Dativ |
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
| Akkusativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
| Ablativ |
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
instrepitantibus
|
| Vokativ |
instrepitantes
|
instrepitantes
|
instrepitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitatus
|
instrepitata
|
instrepitatum
|
| Genitiv |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitati
|
| Dativ |
instrepitato
|
instrepitatae
|
instrepitato
|
| Akkusativ |
instrepitatum
|
instrepitatam
|
instrepitatum
|
| Ablativ |
instrepitato
|
instrepitata
|
instrepitato
|
| Vokativ |
instrepitate
|
instrepitata
|
instrepitatum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitata
|
| Genitiv |
instrepitatorum
|
instrepitatarum
|
instrepitatorum
|
| Dativ |
instrepitatis
|
instrepitatis
|
instrepitatis
|
| Akkusativ |
instrepitatos
|
instrepitatas
|
instrepitata
|
| Ablativ |
instrepitatis
|
instrepitatis
|
instrepitatis
|
| Vokativ |
instrepitati
|
instrepitatae
|
instrepitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
instrepitaturus
|
instrepitatura
|
instrepitaturum
|
| Genitiv |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitaturi
|
| Dativ |
instrepitaturo
|
instrepitaturae
|
instrepitaturo
|
| Akkusativ |
instrepitaturum
|
instrepitaturam
|
instrepitaturum
|
| Ablativ |
instrepitaturo
|
instrepitatura
|
instrepitaturo
|
| Vokativ |
instrepitature
|
instrepitatura
|
instrepitaturum
|
Plural
| Nominativ |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitatura
|
| Genitiv |
instrepitaturorum
|
instrepitaturarum
|
instrepitaturorum
|
| Dativ |
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
| Akkusativ |
instrepitaturos
|
instrepitaturas
|
instrepitatura
|
| Ablativ |
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
instrepitaturis
|
| Vokativ |
instrepitaturi
|
instrepitaturae
|
instrepitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
instrepitatum
|
instrepitatu
|