Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulco
|
ich furche |
| 2. Person Singular |
insulcas
|
du furchst |
| 3. Person Singular |
insulcat
|
er/sie/es furcht |
| 1. Person Plural |
insulcamus
|
wir furchen |
| 2. Person Plural |
insulcatis
|
ihr furcht |
| 3. Person Plural |
insulcant
|
sie furchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcor
|
ich werde gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcaris insulcare
|
du wirst gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcatur
|
er/sie/es wird gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcamur
|
wir werden gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcamini
|
ihr werdet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcantur
|
sie werden gefurcht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcem
|
ich furche |
| 2. Person Singular |
insulces
|
du furchest |
| 3. Person Singular |
insulcet
|
er/sie/es furche |
| 1. Person Plural |
insulcemus
|
wir furchen |
| 2. Person Plural |
insulcetis
|
ihr furchet |
| 3. Person Plural |
insulcent
|
sie furchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcer
|
ich werde gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulceris insulcere
|
du werdest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcetur
|
er/sie/es werde gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcemur
|
wir werden gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcemini
|
ihr werdet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcentur
|
sie werden gefurcht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcabam
|
ich furchte |
| 2. Person Singular |
insulcabas
|
du furchtest |
| 3. Person Singular |
insulcabat
|
er/sie/es furchte |
| 1. Person Plural |
insulcabamus
|
wir furchten |
| 2. Person Plural |
insulcabatis
|
ihr furchtet |
| 3. Person Plural |
insulcabant
|
sie furchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcabar
|
ich wurde gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcabaris insulcabare
|
du wurdest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcabatur
|
er/sie/es wurde gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcabamur
|
wir wurden gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcabamini
|
ihr wurdet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcabantur
|
sie wurden gefurcht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcarem
|
ich furchte |
| 2. Person Singular |
insulcares
|
du furchtest |
| 3. Person Singular |
insulcaret
|
er/sie/es furchte |
| 1. Person Plural |
insulcaremus
|
wir furchten |
| 2. Person Plural |
insulcaretis
|
ihr furchtet |
| 3. Person Plural |
insulcarent
|
sie furchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcarer
|
ich würde gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcareris insulcarere
|
du würdest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcaretur
|
er/sie/es würde gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcaremur
|
wir würden gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcaremini
|
ihr würdet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcarentur
|
sie würden gefurcht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcabo
|
ich werde furchen |
| 2. Person Singular |
insulcabis
|
du wirst furchen |
| 3. Person Singular |
insulcabit
|
er/sie/es wird furchen |
| 1. Person Plural |
insulcabimus
|
wir werden furchen |
| 2. Person Plural |
insulcabitis
|
ihr werdet furchen |
| 3. Person Plural |
insulcabunt
|
sie werden furchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcabor
|
ich werde gefurcht werden |
| 2. Person Singular |
insulcaberis insulcabere
|
du wirst gefurcht werden |
| 3. Person Singular |
insulcabitur
|
er/sie/es wird gefurcht werden |
| 1. Person Plural |
insulcabimur
|
wir werden gefurcht werden |
| 2. Person Plural |
insulcabimini
|
ihr werdet gefurcht werden |
| 3. Person Plural |
insulcabuntur
|
sie werden gefurcht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcavi
|
ich habe gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcavisti
|
du hast gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcavit
|
er/sie/es hat gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcavimus
|
wir haben gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcavistis
|
ihr habt gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcaverunt insulcavere
|
sie haben gefurcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcatus sum
|
ich bin gefurcht worden |
| 2. Person Singular |
insulcatus es
|
du bist gefurcht worden |
| 3. Person Singular |
insulcatus est
|
er/sie/es ist gefurcht worden |
| 1. Person Plural |
insulcati sumus
|
wir sind gefurcht worden |
| 2. Person Plural |
insulcati estis
|
ihr seid gefurcht worden |
| 3. Person Plural |
insulcati sunt
|
sie sind gefurcht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcaverim
|
ich habe gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcaveris
|
du habest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcaverit
|
er/sie/es habe gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcaverimus
|
wir haben gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcaveritis
|
ihr habet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcaverint
|
sie haben gefurcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcatus sim
|
ich sei gefurcht worden |
| 2. Person Singular |
insulcatus sis
|
du seiest gefurcht worden |
| 3. Person Singular |
insulcatus sit
|
er/sie/es sei gefurcht worden |
| 1. Person Plural |
insulcati simus
|
wir seien gefurcht worden |
| 2. Person Plural |
insulcati sitis
|
ihr seiet gefurcht worden |
| 3. Person Plural |
insulcati sint
|
sie seien gefurcht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcaveram
|
ich hatte gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcaveras
|
du hattest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcaverat
|
er/sie/es hatte gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcaveramus
|
wir hatten gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcaveratis
|
ihr hattet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcaverant
|
sie hatten gefurcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcatus eram
|
ich war gefurcht worden |
| 2. Person Singular |
insulcatus eras
|
du warst gefurcht worden |
| 3. Person Singular |
insulcatus erat
|
er/sie/es war gefurcht worden |
| 1. Person Plural |
insulcati eramus
|
wir waren gefurcht worden |
| 2. Person Plural |
insulcati eratis
|
ihr wart gefurcht worden |
| 3. Person Plural |
insulcati erant
|
sie waren gefurcht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcavissem
|
ich hätte gefurcht |
| 2. Person Singular |
insulcavisses
|
du hättest gefurcht |
| 3. Person Singular |
insulcavisset
|
er/sie/es hätte gefurcht |
| 1. Person Plural |
insulcavissemus
|
wir hätten gefurcht |
| 2. Person Plural |
insulcavissetis
|
ihr hättet gefurcht |
| 3. Person Plural |
insulcavissent
|
sie hätten gefurcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcatus essem
|
ich wäre gefurcht worden |
| 2. Person Singular |
insulcatus esses
|
du wärest gefurcht worden |
| 3. Person Singular |
insulcatus esset
|
er/sie/es wäre gefurcht worden |
| 1. Person Plural |
insulcati essemus
|
wir wären gefurcht worden |
| 2. Person Plural |
insulcati essetis
|
ihr wäret gefurcht worden |
| 3. Person Plural |
insulcati essent
|
sie wären gefurcht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcavero
|
ich werde gefurcht haben |
| 2. Person Singular |
insulcaveris
|
du wirst gefurcht haben |
| 3. Person Singular |
insulcaverit
|
er/sie/es wird gefurcht haben |
| 1. Person Plural |
insulcaverimus
|
wir werden gefurcht haben |
| 2. Person Plural |
insulcaveritis
|
ihr werdet gefurcht haben |
| 3. Person Plural |
insulcaverint
|
sie werden gefurcht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
insulcatus ero
|
ich werde gefurcht worden sein |
| 2. Person Singular |
insulcatus eris
|
du wirst gefurcht worden sein |
| 3. Person Singular |
insulcatus erit
|
er/sie/es wird gefurcht worden sein |
| 1. Person Plural |
insulcati erimus
|
wir werden gefurcht worden sein |
| 2. Person Plural |
insulcati eritis
|
ihr werdet gefurcht worden sein |
| 3. Person Plural |
insulcati erunt
|
sie werden gefurcht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insulcare
|
furchen |
| Vorzeitigkeit |
insulcavisse
|
gefurcht haben |
| Nachzeitigkeit |
insulcaturum esse
|
furchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
insulcari insulcarier
|
gefurcht werden |
| Vorzeitigkeit |
insulcatum esse
|
gefurcht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
insulcatum iri
|
künftig gefurcht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
insulca
|
furche; furch! |
| 2. Person Plural |
insulcate
|
furcht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
insulcato
|
| 3. Person Singular |
insulcato
|
| 2. Person Plural |
insulcatote
|
| 3. Person Plural |
insulcanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
insulcare
|
das Furchen |
| Genitiv |
insulcandi
|
des Furchens |
| Dativ |
insulcando
|
dem Furchen |
| Akkusativ |
insulcandum
|
das Furchen |
| Ablativ |
insulcando
|
durch das Furchen |
| Vokativ |
insulcande
|
Furchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insulcandus
|
insulcanda
|
insulcandum
|
| Genitiv |
insulcandi
|
insulcandae
|
insulcandi
|
| Dativ |
insulcando
|
insulcandae
|
insulcando
|
| Akkusativ |
insulcandum
|
insulcandam
|
insulcandum
|
| Ablativ |
insulcando
|
insulcanda
|
insulcando
|
| Vokativ |
insulcande
|
insulcanda
|
insulcandum
|
Plural
| Nominativ |
insulcandi
|
insulcandae
|
insulcanda
|
| Genitiv |
insulcandorum
|
insulcandarum
|
insulcandorum
|
| Dativ |
insulcandis
|
insulcandis
|
insulcandis
|
| Akkusativ |
insulcandos
|
insulcandas
|
insulcanda
|
| Ablativ |
insulcandis
|
insulcandis
|
insulcandis
|
| Vokativ |
insulcandi
|
insulcandae
|
insulcanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insulcans
|
insulcans
|
insulcans
|
| Genitiv |
insulcantis
|
insulcantis
|
insulcantis
|
| Dativ |
insulcanti
|
insulcanti
|
insulcanti
|
| Akkusativ |
insulcantem
|
insulcantem
|
insulcans
|
| Ablativ |
insulcanti insulcante
|
insulcanti insulcante
|
insulcanti insulcante
|
| Vokativ |
insulcans
|
insulcans
|
insulcans
|
Plural
| Nominativ |
insulcantes
|
insulcantes
|
insulcantia
|
| Genitiv |
insulcantium insulcantum
|
insulcantium insulcantum
|
insulcantium insulcantum
|
| Dativ |
insulcantibus
|
insulcantibus
|
insulcantibus
|
| Akkusativ |
insulcantes
|
insulcantes
|
insulcantia
|
| Ablativ |
insulcantibus
|
insulcantibus
|
insulcantibus
|
| Vokativ |
insulcantes
|
insulcantes
|
insulcantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insulcatus
|
insulcata
|
insulcatum
|
| Genitiv |
insulcati
|
insulcatae
|
insulcati
|
| Dativ |
insulcato
|
insulcatae
|
insulcato
|
| Akkusativ |
insulcatum
|
insulcatam
|
insulcatum
|
| Ablativ |
insulcato
|
insulcata
|
insulcato
|
| Vokativ |
insulcate
|
insulcata
|
insulcatum
|
Plural
| Nominativ |
insulcati
|
insulcatae
|
insulcata
|
| Genitiv |
insulcatorum
|
insulcatarum
|
insulcatorum
|
| Dativ |
insulcatis
|
insulcatis
|
insulcatis
|
| Akkusativ |
insulcatos
|
insulcatas
|
insulcata
|
| Ablativ |
insulcatis
|
insulcatis
|
insulcatis
|
| Vokativ |
insulcati
|
insulcatae
|
insulcata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
insulcaturus
|
insulcatura
|
insulcaturum
|
| Genitiv |
insulcaturi
|
insulcaturae
|
insulcaturi
|
| Dativ |
insulcaturo
|
insulcaturae
|
insulcaturo
|
| Akkusativ |
insulcaturum
|
insulcaturam
|
insulcaturum
|
| Ablativ |
insulcaturo
|
insulcatura
|
insulcaturo
|
| Vokativ |
insulcature
|
insulcatura
|
insulcaturum
|
Plural
| Nominativ |
insulcaturi
|
insulcaturae
|
insulcatura
|
| Genitiv |
insulcaturorum
|
insulcaturarum
|
insulcaturorum
|
| Dativ |
insulcaturis
|
insulcaturis
|
insulcaturis
|
| Akkusativ |
insulcaturos
|
insulcaturas
|
insulcatura
|
| Ablativ |
insulcaturis
|
insulcaturis
|
insulcaturis
|
| Vokativ |
insulcaturi
|
insulcaturae
|
insulcatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
insulcatum
|
insulcatu
|