Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intamino
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
intaminas
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
intaminat
|
er/sie/es besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminamus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
intaminatis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminant
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminor
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminaris intaminare
|
du wirst besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminatur
|
er/sie/es wird besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminamur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminamini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminantur
|
sie werden besudelt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminem
|
ich besudle |
| 2. Person Singular |
intamines
|
du besudelst |
| 3. Person Singular |
intaminet
|
er/sie/es besudle |
| 1. Person Plural |
intaminemus
|
wir besudeln |
| 2. Person Plural |
intaminetis
|
ihr besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminent
|
sie besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminer
|
ich werde besudelt |
| 2. Person Singular |
intamineris intaminere
|
du werdest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminetur
|
er/sie/es werde besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminemur
|
wir werden besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminemini
|
ihr werdet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminentur
|
sie werden besudelt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabam
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
intaminabas
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
intaminabat
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
intaminabamus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
intaminabatis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
intaminabant
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabar
|
ich wurde besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminabaris intaminabare
|
du wurdest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminabatur
|
er/sie/es wurde besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminabamur
|
wir wurden besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminabamini
|
ihr wurdet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminabantur
|
sie wurden besudelt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminarem
|
ich besudelte |
| 2. Person Singular |
intaminares
|
du besudeltest |
| 3. Person Singular |
intaminaret
|
er/sie/es besudelte |
| 1. Person Plural |
intaminaremus
|
wir besudelten |
| 2. Person Plural |
intaminaretis
|
ihr besudeltet |
| 3. Person Plural |
intaminarent
|
sie besudelten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminarer
|
ich würde besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminareris intaminarere
|
du würdest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminaretur
|
er/sie/es würde besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminaremur
|
wir würden besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminaremini
|
ihr würdet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminarentur
|
sie würden besudelt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabo
|
ich werde besudeln |
| 2. Person Singular |
intaminabis
|
du wirst besudeln |
| 3. Person Singular |
intaminabit
|
er/sie/es wird besudeln |
| 1. Person Plural |
intaminabimus
|
wir werden besudeln |
| 2. Person Plural |
intaminabitis
|
ihr werdet besudeln |
| 3. Person Plural |
intaminabunt
|
sie werden besudeln |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabor
|
ich werde besudelt werden |
| 2. Person Singular |
intaminaberis intaminabere
|
du wirst besudelt werden |
| 3. Person Singular |
intaminabitur
|
er/sie/es wird besudelt werden |
| 1. Person Plural |
intaminabimur
|
wir werden besudelt werden |
| 2. Person Plural |
intaminabimini
|
ihr werdet besudelt werden |
| 3. Person Plural |
intaminabuntur
|
sie werden besudelt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavi
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminavisti
|
du hast besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminavit
|
er/sie/es hat besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminavimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminavistis
|
ihr habt besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminaverunt intaminavere
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus sum
|
ich bin besudelt worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus es
|
du bist besudelt worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus est
|
er/sie/es ist besudelt worden |
| 1. Person Plural |
intaminati sumus
|
wir sind besudelt worden |
| 2. Person Plural |
intaminati estis
|
ihr seid besudelt worden |
| 3. Person Plural |
intaminati sunt
|
sie sind besudelt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminaverim
|
ich habe besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminaveris
|
du habest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminaverit
|
er/sie/es habe besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminaverimus
|
wir haben besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminaveritis
|
ihr habet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminaverint
|
sie haben besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus sim
|
ich sei besudelt worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus sis
|
du seiest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus sit
|
er/sie/es sei besudelt worden |
| 1. Person Plural |
intaminati simus
|
wir seien besudelt worden |
| 2. Person Plural |
intaminati sitis
|
ihr seiet besudelt worden |
| 3. Person Plural |
intaminati sint
|
sie seien besudelt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminaveram
|
ich hatte besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminaveras
|
du hattest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminaverat
|
er/sie/es hatte besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminaveramus
|
wir hatten besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminaveratis
|
ihr hattet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminaverant
|
sie hatten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus eram
|
ich war besudelt worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus eras
|
du warst besudelt worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus erat
|
er/sie/es war besudelt worden |
| 1. Person Plural |
intaminati eramus
|
wir waren besudelt worden |
| 2. Person Plural |
intaminati eratis
|
ihr wart besudelt worden |
| 3. Person Plural |
intaminati erant
|
sie waren besudelt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavissem
|
ich hätte besudelt |
| 2. Person Singular |
intaminavisses
|
du hättest besudelt |
| 3. Person Singular |
intaminavisset
|
er/sie/es hätte besudelt |
| 1. Person Plural |
intaminavissemus
|
wir hätten besudelt |
| 2. Person Plural |
intaminavissetis
|
ihr hättet besudelt |
| 3. Person Plural |
intaminavissent
|
sie hätten besudelt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus essem
|
ich wäre besudelt worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus esses
|
du wärest besudelt worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus esset
|
er/sie/es wäre besudelt worden |
| 1. Person Plural |
intaminati essemus
|
wir wären besudelt worden |
| 2. Person Plural |
intaminati essetis
|
ihr wäret besudelt worden |
| 3. Person Plural |
intaminati essent
|
sie wären besudelt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavero
|
ich werde besudelt haben |
| 2. Person Singular |
intaminaveris
|
du wirst besudelt haben |
| 3. Person Singular |
intaminaverit
|
er/sie/es wird besudelt haben |
| 1. Person Plural |
intaminaverimus
|
wir werden besudelt haben |
| 2. Person Plural |
intaminaveritis
|
ihr werdet besudelt haben |
| 3. Person Plural |
intaminaverint
|
sie werden besudelt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus ero
|
ich werde besudelt worden sein |
| 2. Person Singular |
intaminatus eris
|
du wirst besudelt worden sein |
| 3. Person Singular |
intaminatus erit
|
er/sie/es wird besudelt worden sein |
| 1. Person Plural |
intaminati erimus
|
wir werden besudelt worden sein |
| 2. Person Plural |
intaminati eritis
|
ihr werdet besudelt worden sein |
| 3. Person Plural |
intaminati erunt
|
sie werden besudelt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
intaminare
|
besudeln |
| Vorzeitigkeit |
intaminavisse
|
besudelt haben |
| Nachzeitigkeit |
intaminaturum esse
|
besudeln werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
intaminari intaminarier
|
besudelt werden |
| Vorzeitigkeit |
intaminatum esse
|
besudelt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
intaminatum iri
|
künftig besudelt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
intamina
|
besudle! |
| 2. Person Plural |
intaminate
|
besudelt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
intaminato
|
| 3. Person Singular |
intaminato
|
| 2. Person Plural |
intaminatote
|
| 3. Person Plural |
intaminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
intaminare
|
das Besudeln |
| Genitiv |
intaminandi
|
des Besudelnes |
| Dativ |
intaminando
|
dem Besudeln |
| Akkusativ |
intaminandum
|
das Besudeln |
| Ablativ |
intaminando
|
durch das Besudeln |
| Vokativ |
intaminande
|
Besudeln! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminandus
|
intaminanda
|
intaminandum
|
| Genitiv |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminandi
|
| Dativ |
intaminando
|
intaminandae
|
intaminando
|
| Akkusativ |
intaminandum
|
intaminandam
|
intaminandum
|
| Ablativ |
intaminando
|
intaminanda
|
intaminando
|
| Vokativ |
intaminande
|
intaminanda
|
intaminandum
|
Plural
| Nominativ |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminanda
|
| Genitiv |
intaminandorum
|
intaminandarum
|
intaminandorum
|
| Dativ |
intaminandis
|
intaminandis
|
intaminandis
|
| Akkusativ |
intaminandos
|
intaminandas
|
intaminanda
|
| Ablativ |
intaminandis
|
intaminandis
|
intaminandis
|
| Vokativ |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminans
|
intaminans
|
intaminans
|
| Genitiv |
intaminantis
|
intaminantis
|
intaminantis
|
| Dativ |
intaminanti
|
intaminanti
|
intaminanti
|
| Akkusativ |
intaminantem
|
intaminantem
|
intaminans
|
| Ablativ |
intaminanti intaminante
|
intaminanti intaminante
|
intaminanti intaminante
|
| Vokativ |
intaminans
|
intaminans
|
intaminans
|
Plural
| Nominativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
| Genitiv |
intaminantium intaminantum
|
intaminantium intaminantum
|
intaminantium intaminantum
|
| Dativ |
intaminantibus
|
intaminantibus
|
intaminantibus
|
| Akkusativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
| Ablativ |
intaminantibus
|
intaminantibus
|
intaminantibus
|
| Vokativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminatus
|
intaminata
|
intaminatum
|
| Genitiv |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminati
|
| Dativ |
intaminato
|
intaminatae
|
intaminato
|
| Akkusativ |
intaminatum
|
intaminatam
|
intaminatum
|
| Ablativ |
intaminato
|
intaminata
|
intaminato
|
| Vokativ |
intaminate
|
intaminata
|
intaminatum
|
Plural
| Nominativ |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminata
|
| Genitiv |
intaminatorum
|
intaminatarum
|
intaminatorum
|
| Dativ |
intaminatis
|
intaminatis
|
intaminatis
|
| Akkusativ |
intaminatos
|
intaminatas
|
intaminata
|
| Ablativ |
intaminatis
|
intaminatis
|
intaminatis
|
| Vokativ |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminaturus
|
intaminatura
|
intaminaturum
|
| Genitiv |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminaturi
|
| Dativ |
intaminaturo
|
intaminaturae
|
intaminaturo
|
| Akkusativ |
intaminaturum
|
intaminaturam
|
intaminaturum
|
| Ablativ |
intaminaturo
|
intaminatura
|
intaminaturo
|
| Vokativ |
intaminature
|
intaminatura
|
intaminaturum
|
Plural
| Nominativ |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminatura
|
| Genitiv |
intaminaturorum
|
intaminaturarum
|
intaminaturorum
|
| Dativ |
intaminaturis
|
intaminaturis
|
intaminaturis
|
| Akkusativ |
intaminaturos
|
intaminaturas
|
intaminatura
|
| Ablativ |
intaminaturis
|
intaminaturis
|
intaminaturis
|
| Vokativ |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
intaminatum
|
intaminatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intamino
|
ich entweihe |
| 2. Person Singular |
intaminas
|
du entweihst |
| 3. Person Singular |
intaminat
|
er/sie/es entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminamus
|
wir entweihen |
| 2. Person Plural |
intaminatis
|
ihr entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminant
|
sie entweihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminor
|
ich werde entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminaris intaminare
|
du wirst entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminatur
|
er/sie/es wird entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminamur
|
wir werden entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminamini
|
ihr werdet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminantur
|
sie werden entweiht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminem
|
ich entweihe |
| 2. Person Singular |
intamines
|
du entweihest |
| 3. Person Singular |
intaminet
|
er/sie/es entweihe |
| 1. Person Plural |
intaminemus
|
wir entweihen |
| 2. Person Plural |
intaminetis
|
ihr entweihet |
| 3. Person Plural |
intaminent
|
sie entweihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminer
|
ich werde entweiht |
| 2. Person Singular |
intamineris intaminere
|
du werdest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminetur
|
er/sie/es werde entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminemur
|
wir werden entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminemini
|
ihr werdet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminentur
|
sie werden entweiht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabam
|
ich entweihte |
| 2. Person Singular |
intaminabas
|
du entweihtest |
| 3. Person Singular |
intaminabat
|
er/sie/es entweihte |
| 1. Person Plural |
intaminabamus
|
wir entweihten |
| 2. Person Plural |
intaminabatis
|
ihr entweihtet |
| 3. Person Plural |
intaminabant
|
sie entweihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabar
|
ich wurde entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminabaris intaminabare
|
du wurdest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminabatur
|
er/sie/es wurde entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminabamur
|
wir wurden entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminabamini
|
ihr wurdet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminabantur
|
sie wurden entweiht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminarem
|
ich entweihte |
| 2. Person Singular |
intaminares
|
du entweihtest |
| 3. Person Singular |
intaminaret
|
er/sie/es entweihte |
| 1. Person Plural |
intaminaremus
|
wir entweihten |
| 2. Person Plural |
intaminaretis
|
ihr entweihtet |
| 3. Person Plural |
intaminarent
|
sie entweihten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminarer
|
ich würde entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminareris intaminarere
|
du würdest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminaretur
|
er/sie/es würde entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminaremur
|
wir würden entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminaremini
|
ihr würdet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminarentur
|
sie würden entweiht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabo
|
ich werde entweihen |
| 2. Person Singular |
intaminabis
|
du wirst entweihen |
| 3. Person Singular |
intaminabit
|
er/sie/es wird entweihen |
| 1. Person Plural |
intaminabimus
|
wir werden entweihen |
| 2. Person Plural |
intaminabitis
|
ihr werdet entweihen |
| 3. Person Plural |
intaminabunt
|
sie werden entweihen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminabor
|
ich werde entweiht werden |
| 2. Person Singular |
intaminaberis intaminabere
|
du wirst entweiht werden |
| 3. Person Singular |
intaminabitur
|
er/sie/es wird entweiht werden |
| 1. Person Plural |
intaminabimur
|
wir werden entweiht werden |
| 2. Person Plural |
intaminabimini
|
ihr werdet entweiht werden |
| 3. Person Plural |
intaminabuntur
|
sie werden entweiht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavi
|
ich habe entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminavisti
|
du hast entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminavit
|
er/sie/es hat entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminavimus
|
wir haben entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminavistis
|
ihr habt entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminaverunt intaminavere
|
sie haben entweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus sum
|
ich bin entweiht worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus es
|
du bist entweiht worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus est
|
er/sie/es ist entweiht worden |
| 1. Person Plural |
intaminati sumus
|
wir sind entweiht worden |
| 2. Person Plural |
intaminati estis
|
ihr seid entweiht worden |
| 3. Person Plural |
intaminati sunt
|
sie sind entweiht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminaverim
|
ich habe entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminaveris
|
du habest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminaverit
|
er/sie/es habe entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminaverimus
|
wir haben entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminaveritis
|
ihr habet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminaverint
|
sie haben entweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus sim
|
ich sei entweiht worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus sis
|
du seiest entweiht worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus sit
|
er/sie/es sei entweiht worden |
| 1. Person Plural |
intaminati simus
|
wir seien entweiht worden |
| 2. Person Plural |
intaminati sitis
|
ihr seiet entweiht worden |
| 3. Person Plural |
intaminati sint
|
sie seien entweiht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminaveram
|
ich hatte entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminaveras
|
du hattest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminaverat
|
er/sie/es hatte entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminaveramus
|
wir hatten entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminaveratis
|
ihr hattet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminaverant
|
sie hatten entweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus eram
|
ich war entweiht worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus eras
|
du warst entweiht worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus erat
|
er/sie/es war entweiht worden |
| 1. Person Plural |
intaminati eramus
|
wir waren entweiht worden |
| 2. Person Plural |
intaminati eratis
|
ihr wart entweiht worden |
| 3. Person Plural |
intaminati erant
|
sie waren entweiht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavissem
|
ich hätte entweiht |
| 2. Person Singular |
intaminavisses
|
du hättest entweiht |
| 3. Person Singular |
intaminavisset
|
er/sie/es hätte entweiht |
| 1. Person Plural |
intaminavissemus
|
wir hätten entweiht |
| 2. Person Plural |
intaminavissetis
|
ihr hättet entweiht |
| 3. Person Plural |
intaminavissent
|
sie hätten entweiht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus essem
|
ich wäre entweiht worden |
| 2. Person Singular |
intaminatus esses
|
du wärest entweiht worden |
| 3. Person Singular |
intaminatus esset
|
er/sie/es wäre entweiht worden |
| 1. Person Plural |
intaminati essemus
|
wir wären entweiht worden |
| 2. Person Plural |
intaminati essetis
|
ihr wäret entweiht worden |
| 3. Person Plural |
intaminati essent
|
sie wären entweiht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminavero
|
ich werde entweiht haben |
| 2. Person Singular |
intaminaveris
|
du wirst entweiht haben |
| 3. Person Singular |
intaminaverit
|
er/sie/es wird entweiht haben |
| 1. Person Plural |
intaminaverimus
|
wir werden entweiht haben |
| 2. Person Plural |
intaminaveritis
|
ihr werdet entweiht haben |
| 3. Person Plural |
intaminaverint
|
sie werden entweiht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
intaminatus ero
|
ich werde entweiht worden sein |
| 2. Person Singular |
intaminatus eris
|
du wirst entweiht worden sein |
| 3. Person Singular |
intaminatus erit
|
er/sie/es wird entweiht worden sein |
| 1. Person Plural |
intaminati erimus
|
wir werden entweiht worden sein |
| 2. Person Plural |
intaminati eritis
|
ihr werdet entweiht worden sein |
| 3. Person Plural |
intaminati erunt
|
sie werden entweiht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
intaminare
|
entweihen |
| Vorzeitigkeit |
intaminavisse
|
entweiht haben |
| Nachzeitigkeit |
intaminaturum esse
|
entweihen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
intaminari intaminarier
|
entweiht werden |
| Vorzeitigkeit |
intaminatum esse
|
entweiht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
intaminatum iri
|
künftig entweiht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
intamina
|
entweihe; entweih! |
| 2. Person Plural |
intaminate
|
entweiht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
intaminato
|
| 3. Person Singular |
intaminato
|
| 2. Person Plural |
intaminatote
|
| 3. Person Plural |
intaminanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
intaminare
|
das Entweihen |
| Genitiv |
intaminandi
|
des Entweihens |
| Dativ |
intaminando
|
dem Entweihen |
| Akkusativ |
intaminandum
|
das Entweihen |
| Ablativ |
intaminando
|
durch das Entweihen |
| Vokativ |
intaminande
|
Entweihen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminandus
|
intaminanda
|
intaminandum
|
| Genitiv |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminandi
|
| Dativ |
intaminando
|
intaminandae
|
intaminando
|
| Akkusativ |
intaminandum
|
intaminandam
|
intaminandum
|
| Ablativ |
intaminando
|
intaminanda
|
intaminando
|
| Vokativ |
intaminande
|
intaminanda
|
intaminandum
|
Plural
| Nominativ |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminanda
|
| Genitiv |
intaminandorum
|
intaminandarum
|
intaminandorum
|
| Dativ |
intaminandis
|
intaminandis
|
intaminandis
|
| Akkusativ |
intaminandos
|
intaminandas
|
intaminanda
|
| Ablativ |
intaminandis
|
intaminandis
|
intaminandis
|
| Vokativ |
intaminandi
|
intaminandae
|
intaminanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminans
|
intaminans
|
intaminans
|
| Genitiv |
intaminantis
|
intaminantis
|
intaminantis
|
| Dativ |
intaminanti
|
intaminanti
|
intaminanti
|
| Akkusativ |
intaminantem
|
intaminantem
|
intaminans
|
| Ablativ |
intaminanti intaminante
|
intaminanti intaminante
|
intaminanti intaminante
|
| Vokativ |
intaminans
|
intaminans
|
intaminans
|
Plural
| Nominativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
| Genitiv |
intaminantium intaminantum
|
intaminantium intaminantum
|
intaminantium intaminantum
|
| Dativ |
intaminantibus
|
intaminantibus
|
intaminantibus
|
| Akkusativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
| Ablativ |
intaminantibus
|
intaminantibus
|
intaminantibus
|
| Vokativ |
intaminantes
|
intaminantes
|
intaminantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminatus
|
intaminata
|
intaminatum
|
| Genitiv |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminati
|
| Dativ |
intaminato
|
intaminatae
|
intaminato
|
| Akkusativ |
intaminatum
|
intaminatam
|
intaminatum
|
| Ablativ |
intaminato
|
intaminata
|
intaminato
|
| Vokativ |
intaminate
|
intaminata
|
intaminatum
|
Plural
| Nominativ |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminata
|
| Genitiv |
intaminatorum
|
intaminatarum
|
intaminatorum
|
| Dativ |
intaminatis
|
intaminatis
|
intaminatis
|
| Akkusativ |
intaminatos
|
intaminatas
|
intaminata
|
| Ablativ |
intaminatis
|
intaminatis
|
intaminatis
|
| Vokativ |
intaminati
|
intaminatae
|
intaminata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
intaminaturus
|
intaminatura
|
intaminaturum
|
| Genitiv |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminaturi
|
| Dativ |
intaminaturo
|
intaminaturae
|
intaminaturo
|
| Akkusativ |
intaminaturum
|
intaminaturam
|
intaminaturum
|
| Ablativ |
intaminaturo
|
intaminatura
|
intaminaturo
|
| Vokativ |
intaminature
|
intaminatura
|
intaminaturum
|
Plural
| Nominativ |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminatura
|
| Genitiv |
intaminaturorum
|
intaminaturarum
|
intaminaturorum
|
| Dativ |
intaminaturis
|
intaminaturis
|
intaminaturis
|
| Akkusativ |
intaminaturos
|
intaminaturas
|
intaminatura
|
| Ablativ |
intaminaturis
|
intaminaturis
|
intaminaturis
|
| Vokativ |
intaminaturi
|
intaminaturae
|
intaminatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
intaminatum
|
intaminatu
|