Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von intercidere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort intercise auch noch Formen von: intercise (Adverb)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| intercidere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | dem Gedächtnis entfallen, zu existieren aufhören durchschneiden, abtrennen geschehen zugrunde gehen |
| intercise | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Vokativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von dem Gedächtnis entfallen, zu existieren aufhören |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercido |
|
| 2. Person Singular | intercidis |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | interciditis |
|
| 3. Person Plural | intercidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidor |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | interciditur |
|
| 1. Person Plural | intercidimur |
|
| 2. Person Plural | intercidimini |
|
| 3. Person Plural | interciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercidas |
|
| 3. Person Singular | intercidat |
|
| 1. Person Plural | intercidamus |
|
| 2. Person Plural | intercidatis |
|
| 3. Person Plural | intercidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercidaris intercidare |
|
| 3. Person Singular | intercidatur |
|
| 1. Person Plural | intercidamur |
|
| 2. Person Plural | intercidamini |
|
| 3. Person Plural | intercidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebam |
|
| 2. Person Singular | intercidebas |
|
| 3. Person Singular | intercidebat |
|
| 1. Person Plural | intercidebamus |
|
| 2. Person Plural | intercidebatis |
|
| 3. Person Plural | intercidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebar |
|
| 2. Person Singular | intercidebaris intercidebare |
|
| 3. Person Singular | intercidebatur |
|
| 1. Person Plural | intercidebamur |
|
| 2. Person Plural | intercidebamini |
|
| 3. Person Plural | intercidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderem |
|
| 2. Person Singular | intercideres |
|
| 3. Person Singular | intercideret |
|
| 1. Person Plural | intercideremus |
|
| 2. Person Plural | intercideretis |
|
| 3. Person Plural | interciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | interciderer |
|
| 2. Person Singular | intercidereris interciderere |
|
| 3. Person Singular | intercideretur |
|
| 1. Person Plural | intercideremur |
|
| 2. Person Plural | intercideremini |
|
| 3. Person Plural | interciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercides |
|
| 3. Person Singular | intercidet |
|
| 1. Person Plural | intercidemus |
|
| 2. Person Plural | intercidetis |
|
| 3. Person Plural | intercident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | intercidetur |
|
| 1. Person Plural | intercidemur |
|
| 2. Person Plural | intercidemini |
|
| 3. Person Plural | intercidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidi |
|
| 2. Person Singular | intercidisti |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | intercidistis |
|
| 3. Person Plural | interciderunt intercidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sum |
|
| 2. Person Singular | intercisus es |
|
| 3. Person Singular | intercisus est |
|
| 1. Person Plural | intercisi sumus |
|
| 2. Person Plural | intercisi estis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderim |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sim |
|
| 2. Person Singular | intercisus sis |
|
| 3. Person Singular | intercisus sit |
|
| 1. Person Plural | intercisi simus |
|
| 2. Person Plural | intercisi sitis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercideram |
|
| 2. Person Singular | intercideras |
|
| 3. Person Singular | interciderat |
|
| 1. Person Plural | intercideramus |
|
| 2. Person Plural | intercideratis |
|
| 3. Person Plural | interciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus eram |
|
| 2. Person Singular | intercisus eras |
|
| 3. Person Singular | intercisus erat |
|
| 1. Person Plural | intercisi eramus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eratis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidissem |
|
| 2. Person Singular | intercidisses |
|
| 3. Person Singular | intercidisset |
|
| 1. Person Plural | intercidissemus |
|
| 2. Person Plural | intercidissetis |
|
| 3. Person Plural | intercidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus essem |
|
| 2. Person Singular | intercisus esses |
|
| 3. Person Singular | intercisus esset |
|
| 1. Person Plural | intercisi essemus |
|
| 2. Person Plural | intercisi essetis |
|
| 3. Person Plural | intercisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidero |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus ero |
|
| 2. Person Singular | intercisus eris |
|
| 3. Person Singular | intercisus erit |
|
| 1. Person Plural | intercisi erimus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eritis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidere |
|
| Vorzeitigkeit | intercidisse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidi intercidier |
|
| Vorzeitigkeit | intercisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intercide |
! |
| 2. Person Plural | intercidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intercidito |
| 3. Person Singular | intercidito |
| 2. Person Plural | interciditote |
| 3. Person Plural | intercidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intercidere |
|
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
|
| Dativ | intercidendo intercidundo |
|
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
|
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
|
| Vokativ | intercidende intercidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidendus intercidundus |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidendi intercidundi |
| Dativ | intercidendo intercidundo |
intercidendae intercidundae |
intercidendo intercidundo |
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
intercidendam intercidundam |
intercidendum intercidundum |
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
intercidenda intercidunda |
intercidendo intercidundo |
| Vokativ | intercidende intercidunde |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
Plural
| Nominativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
| Genitiv | intercidendorum intercidundorum |
intercidendarum intercidundarum |
intercidendorum intercidundorum |
| Dativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Akkusativ | intercidendos intercidundos |
intercidendas intercidundas |
intercidenda intercidunda |
| Ablativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Vokativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
| Genitiv | intercidentis |
intercidentis |
intercidentis |
| Dativ | intercidenti |
intercidenti |
intercidenti |
| Akkusativ | intercidentem |
intercidentem |
intercidens |
| Ablativ | intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
| Vokativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
Plural
| Nominativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Genitiv | intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
| Dativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Akkusativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Ablativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Vokativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisus |
intercisa |
intercisum |
| Genitiv | intercisi |
intercisae |
intercisi |
| Dativ | interciso |
intercisae |
interciso |
| Akkusativ | intercisum |
intercisam |
intercisum |
| Ablativ | interciso |
intercisa |
interciso |
| Vokativ | intercise |
intercisa |
intercisum |
Plural
| Nominativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
| Genitiv | intercisorum |
intercisarum |
intercisorum |
| Dativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Akkusativ | intercisos |
intercisas |
intercisa |
| Ablativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Vokativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisurus |
intercisura |
intercisurum |
| Genitiv | intercisuri |
intercisurae |
intercisuri |
| Dativ | intercisuro |
intercisurae |
intercisuro |
| Akkusativ | intercisurum |
intercisuram |
intercisurum |
| Ablativ | intercisuro |
intercisura |
intercisuro |
| Vokativ | intercisure |
intercisura |
intercisurum |
Plural
| Nominativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
| Genitiv | intercisurorum |
intercisurarum |
intercisurorum |
| Dativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Akkusativ | intercisuros |
intercisuras |
intercisura |
| Ablativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Vokativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intercisum |
intercisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercido |
|
| 2. Person Singular | intercidis |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | interciditis |
|
| 3. Person Plural | intercidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidor |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | interciditur |
|
| 1. Person Plural | intercidimur |
|
| 2. Person Plural | intercidimini |
|
| 3. Person Plural | interciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercidas |
|
| 3. Person Singular | intercidat |
|
| 1. Person Plural | intercidamus |
|
| 2. Person Plural | intercidatis |
|
| 3. Person Plural | intercidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercidaris intercidare |
|
| 3. Person Singular | intercidatur |
|
| 1. Person Plural | intercidamur |
|
| 2. Person Plural | intercidamini |
|
| 3. Person Plural | intercidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebam |
|
| 2. Person Singular | intercidebas |
|
| 3. Person Singular | intercidebat |
|
| 1. Person Plural | intercidebamus |
|
| 2. Person Plural | intercidebatis |
|
| 3. Person Plural | intercidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebar |
|
| 2. Person Singular | intercidebaris intercidebare |
|
| 3. Person Singular | intercidebatur |
|
| 1. Person Plural | intercidebamur |
|
| 2. Person Plural | intercidebamini |
|
| 3. Person Plural | intercidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderem |
|
| 2. Person Singular | intercideres |
|
| 3. Person Singular | intercideret |
|
| 1. Person Plural | intercideremus |
|
| 2. Person Plural | intercideretis |
|
| 3. Person Plural | interciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | interciderer |
|
| 2. Person Singular | intercidereris interciderere |
|
| 3. Person Singular | intercideretur |
|
| 1. Person Plural | intercideremur |
|
| 2. Person Plural | intercideremini |
|
| 3. Person Plural | interciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercides |
|
| 3. Person Singular | intercidet |
|
| 1. Person Plural | intercidemus |
|
| 2. Person Plural | intercidetis |
|
| 3. Person Plural | intercident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | intercidetur |
|
| 1. Person Plural | intercidemur |
|
| 2. Person Plural | intercidemini |
|
| 3. Person Plural | intercidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidi |
|
| 2. Person Singular | intercidisti |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | intercidistis |
|
| 3. Person Plural | interciderunt intercidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sum |
|
| 2. Person Singular | intercisus es |
|
| 3. Person Singular | intercisus est |
|
| 1. Person Plural | intercisi sumus |
|
| 2. Person Plural | intercisi estis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderim |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sim |
|
| 2. Person Singular | intercisus sis |
|
| 3. Person Singular | intercisus sit |
|
| 1. Person Plural | intercisi simus |
|
| 2. Person Plural | intercisi sitis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercideram |
|
| 2. Person Singular | intercideras |
|
| 3. Person Singular | interciderat |
|
| 1. Person Plural | intercideramus |
|
| 2. Person Plural | intercideratis |
|
| 3. Person Plural | interciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus eram |
|
| 2. Person Singular | intercisus eras |
|
| 3. Person Singular | intercisus erat |
|
| 1. Person Plural | intercisi eramus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eratis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidissem |
|
| 2. Person Singular | intercidisses |
|
| 3. Person Singular | intercidisset |
|
| 1. Person Plural | intercidissemus |
|
| 2. Person Plural | intercidissetis |
|
| 3. Person Plural | intercidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus essem |
|
| 2. Person Singular | intercisus esses |
|
| 3. Person Singular | intercisus esset |
|
| 1. Person Plural | intercisi essemus |
|
| 2. Person Plural | intercisi essetis |
|
| 3. Person Plural | intercisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidero |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus ero |
|
| 2. Person Singular | intercisus eris |
|
| 3. Person Singular | intercisus erit |
|
| 1. Person Plural | intercisi erimus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eritis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidere |
|
| Vorzeitigkeit | intercidisse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidi intercidier |
|
| Vorzeitigkeit | intercisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intercide |
! |
| 2. Person Plural | intercidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intercidito |
| 3. Person Singular | intercidito |
| 2. Person Plural | interciditote |
| 3. Person Plural | intercidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intercidere |
|
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
|
| Dativ | intercidendo intercidundo |
|
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
|
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
|
| Vokativ | intercidende intercidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidendus intercidundus |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidendi intercidundi |
| Dativ | intercidendo intercidundo |
intercidendae intercidundae |
intercidendo intercidundo |
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
intercidendam intercidundam |
intercidendum intercidundum |
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
intercidenda intercidunda |
intercidendo intercidundo |
| Vokativ | intercidende intercidunde |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
Plural
| Nominativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
| Genitiv | intercidendorum intercidundorum |
intercidendarum intercidundarum |
intercidendorum intercidundorum |
| Dativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Akkusativ | intercidendos intercidundos |
intercidendas intercidundas |
intercidenda intercidunda |
| Ablativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Vokativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
| Genitiv | intercidentis |
intercidentis |
intercidentis |
| Dativ | intercidenti |
intercidenti |
intercidenti |
| Akkusativ | intercidentem |
intercidentem |
intercidens |
| Ablativ | intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
| Vokativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
Plural
| Nominativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Genitiv | intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
| Dativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Akkusativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Ablativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Vokativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisus |
intercisa |
intercisum |
| Genitiv | intercisi |
intercisae |
intercisi |
| Dativ | interciso |
intercisae |
interciso |
| Akkusativ | intercisum |
intercisam |
intercisum |
| Ablativ | interciso |
intercisa |
interciso |
| Vokativ | intercise |
intercisa |
intercisum |
Plural
| Nominativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
| Genitiv | intercisorum |
intercisarum |
intercisorum |
| Dativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Akkusativ | intercisos |
intercisas |
intercisa |
| Ablativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Vokativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisurus |
intercisura |
intercisurum |
| Genitiv | intercisuri |
intercisurae |
intercisuri |
| Dativ | intercisuro |
intercisurae |
intercisuro |
| Akkusativ | intercisurum |
intercisuram |
intercisurum |
| Ablativ | intercisuro |
intercisura |
intercisuro |
| Vokativ | intercisure |
intercisura |
intercisurum |
Plural
| Nominativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
| Genitiv | intercisurorum |
intercisurarum |
intercisurorum |
| Dativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Akkusativ | intercisuros |
intercisuras |
intercisura |
| Ablativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Vokativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intercisum |
intercisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercido |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | intercidis |
du geschiehst |
| 3. Person Singular | intercidit |
er/sie/es geschieht |
| 1. Person Plural | intercidimus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | interciditis |
ihr gescheht |
| 3. Person Plural | intercidunt |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidor |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | interciditur |
|
| 1. Person Plural | intercidimur |
|
| 2. Person Plural | intercidimini |
|
| 3. Person Plural | interciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
ich geschehe |
| 2. Person Singular | intercidas |
du geschehest |
| 3. Person Singular | intercidat |
er/sie/es geschehe |
| 1. Person Plural | intercidamus |
wir geschehen |
| 2. Person Plural | intercidatis |
ihr geschehet |
| 3. Person Plural | intercidant |
sie geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercidaris intercidare |
|
| 3. Person Singular | intercidatur |
|
| 1. Person Plural | intercidamur |
|
| 2. Person Plural | intercidamini |
|
| 3. Person Plural | intercidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebam |
ich geschah |
| 2. Person Singular | intercidebas |
du geschahst |
| 3. Person Singular | intercidebat |
er/sie/es geschah |
| 1. Person Plural | intercidebamus |
wir geschahen |
| 2. Person Plural | intercidebatis |
ihr geschaht |
| 3. Person Plural | intercidebant |
sie geschahen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebar |
|
| 2. Person Singular | intercidebaris intercidebare |
|
| 3. Person Singular | intercidebatur |
|
| 1. Person Plural | intercidebamur |
|
| 2. Person Plural | intercidebamini |
|
| 3. Person Plural | intercidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderem |
ich geschähe |
| 2. Person Singular | intercideres |
du geschähest |
| 3. Person Singular | intercideret |
er/sie/es geschähe |
| 1. Person Plural | intercideremus |
wir geschähen |
| 2. Person Plural | intercideretis |
ihr geschähet |
| 3. Person Plural | interciderent |
sie geschähen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | interciderer |
|
| 2. Person Singular | intercidereris interciderere |
|
| 3. Person Singular | intercideretur |
|
| 1. Person Plural | intercideremur |
|
| 2. Person Plural | intercideremini |
|
| 3. Person Plural | interciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
ich werde geschehen |
| 2. Person Singular | intercides |
du wirst geschehen |
| 3. Person Singular | intercidet |
er/sie/es wird geschehen |
| 1. Person Plural | intercidemus |
wir werden geschehen |
| 2. Person Plural | intercidetis |
ihr werdet geschehen |
| 3. Person Plural | intercident |
sie werden geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | intercidetur |
|
| 1. Person Plural | intercidemur |
|
| 2. Person Plural | intercidemini |
|
| 3. Person Plural | intercidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidi |
ich bin geschehen |
| 2. Person Singular | intercidisti |
du bist geschehen |
| 3. Person Singular | intercidit |
er/sie/es ist geschehen |
| 1. Person Plural | intercidimus |
wir sind geschehen |
| 2. Person Plural | intercidistis |
ihr seid geschehen |
| 3. Person Plural | interciderunt intercidere |
sie sind geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sum |
|
| 2. Person Singular | intercisus es |
|
| 3. Person Singular | intercisus est |
|
| 1. Person Plural | intercisi sumus |
|
| 2. Person Plural | intercisi estis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderim |
ich sei geschehen |
| 2. Person Singular | intercideris |
du seiest geschehen |
| 3. Person Singular | interciderit |
er/sie/es sei geschehen |
| 1. Person Plural | interciderimus |
wir seien geschehen |
| 2. Person Plural | intercideritis |
ihr seiet geschehen |
| 3. Person Plural | interciderint |
sie seien geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sim |
|
| 2. Person Singular | intercisus sis |
|
| 3. Person Singular | intercisus sit |
|
| 1. Person Plural | intercisi simus |
|
| 2. Person Plural | intercisi sitis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercideram |
ich war geschehen |
| 2. Person Singular | intercideras |
du warst geschehen |
| 3. Person Singular | interciderat |
er/sie/es war geschehen |
| 1. Person Plural | intercideramus |
wir waren geschehen |
| 2. Person Plural | intercideratis |
ihr wart geschehen |
| 3. Person Plural | interciderant |
sie waren geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus eram |
|
| 2. Person Singular | intercisus eras |
|
| 3. Person Singular | intercisus erat |
|
| 1. Person Plural | intercisi eramus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eratis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidissem |
ich wäre geschehen |
| 2. Person Singular | intercidisses |
du wärest geschehen |
| 3. Person Singular | intercidisset |
er/sie/es wäre geschehen |
| 1. Person Plural | intercidissemus |
wir wären geschehen |
| 2. Person Plural | intercidissetis |
ihr wäret geschehen |
| 3. Person Plural | intercidissent |
sie wären geschehen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus essem |
|
| 2. Person Singular | intercisus esses |
|
| 3. Person Singular | intercisus esset |
|
| 1. Person Plural | intercisi essemus |
|
| 2. Person Plural | intercisi essetis |
|
| 3. Person Plural | intercisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidero |
ich werde geschehen sein |
| 2. Person Singular | intercideris |
du wirst geschehen sein |
| 3. Person Singular | interciderit |
er/sie/es wird geschehen sein |
| 1. Person Plural | interciderimus |
wir werden geschehen sein |
| 2. Person Plural | intercideritis |
ihr werdet geschehen sein |
| 3. Person Plural | interciderint |
sie werden geschehen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus ero |
|
| 2. Person Singular | intercisus eris |
|
| 3. Person Singular | intercisus erit |
|
| 1. Person Plural | intercisi erimus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eritis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidere |
geschehen |
| Vorzeitigkeit | intercidisse |
geschehen sein |
| Nachzeitigkeit | intercisurum esse |
geschehen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidi intercidier |
|
| Vorzeitigkeit | intercisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intercide |
geschehe; gescheh! |
| 2. Person Plural | intercidite |
gescheht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intercidito |
| 3. Person Singular | intercidito |
| 2. Person Plural | interciditote |
| 3. Person Plural | intercidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intercidere |
das Geschehen |
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
des Geschehens |
| Dativ | intercidendo intercidundo |
dem Geschehen |
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
das Geschehen |
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
durch das Geschehen |
| Vokativ | intercidende intercidunde |
Geschehen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidendus intercidundus |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidendi intercidundi |
| Dativ | intercidendo intercidundo |
intercidendae intercidundae |
intercidendo intercidundo |
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
intercidendam intercidundam |
intercidendum intercidundum |
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
intercidenda intercidunda |
intercidendo intercidundo |
| Vokativ | intercidende intercidunde |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
Plural
| Nominativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
| Genitiv | intercidendorum intercidundorum |
intercidendarum intercidundarum |
intercidendorum intercidundorum |
| Dativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Akkusativ | intercidendos intercidundos |
intercidendas intercidundas |
intercidenda intercidunda |
| Ablativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Vokativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
| Genitiv | intercidentis |
intercidentis |
intercidentis |
| Dativ | intercidenti |
intercidenti |
intercidenti |
| Akkusativ | intercidentem |
intercidentem |
intercidens |
| Ablativ | intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
| Vokativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
Plural
| Nominativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Genitiv | intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
| Dativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Akkusativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Ablativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Vokativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisus |
intercisa |
intercisum |
| Genitiv | intercisi |
intercisae |
intercisi |
| Dativ | interciso |
intercisae |
interciso |
| Akkusativ | intercisum |
intercisam |
intercisum |
| Ablativ | interciso |
intercisa |
interciso |
| Vokativ | intercise |
intercisa |
intercisum |
Plural
| Nominativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
| Genitiv | intercisorum |
intercisarum |
intercisorum |
| Dativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Akkusativ | intercisos |
intercisas |
intercisa |
| Ablativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Vokativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisurus |
intercisura |
intercisurum |
| Genitiv | intercisuri |
intercisurae |
intercisuri |
| Dativ | intercisuro |
intercisurae |
intercisuro |
| Akkusativ | intercisurum |
intercisuram |
intercisurum |
| Ablativ | intercisuro |
intercisura |
intercisuro |
| Vokativ | intercisure |
intercisura |
intercisurum |
Plural
| Nominativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
| Genitiv | intercisurorum |
intercisurarum |
intercisurorum |
| Dativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Akkusativ | intercisuros |
intercisuras |
intercisura |
| Ablativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Vokativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intercisum |
intercisu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercido |
|
| 2. Person Singular | intercidis |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | interciditis |
|
| 3. Person Plural | intercidunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidor |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | interciditur |
|
| 1. Person Plural | intercidimur |
|
| 2. Person Plural | intercidimini |
|
| 3. Person Plural | interciduntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercidas |
|
| 3. Person Singular | intercidat |
|
| 1. Person Plural | intercidamus |
|
| 2. Person Plural | intercidatis |
|
| 3. Person Plural | intercidant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercidaris intercidare |
|
| 3. Person Singular | intercidatur |
|
| 1. Person Plural | intercidamur |
|
| 2. Person Plural | intercidamini |
|
| 3. Person Plural | intercidantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebam |
|
| 2. Person Singular | intercidebas |
|
| 3. Person Singular | intercidebat |
|
| 1. Person Plural | intercidebamus |
|
| 2. Person Plural | intercidebatis |
|
| 3. Person Plural | intercidebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidebar |
|
| 2. Person Singular | intercidebaris intercidebare |
|
| 3. Person Singular | intercidebatur |
|
| 1. Person Plural | intercidebamur |
|
| 2. Person Plural | intercidebamini |
|
| 3. Person Plural | intercidebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderem |
|
| 2. Person Singular | intercideres |
|
| 3. Person Singular | intercideret |
|
| 1. Person Plural | intercideremus |
|
| 2. Person Plural | intercideretis |
|
| 3. Person Plural | interciderent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | interciderer |
|
| 2. Person Singular | intercidereris interciderere |
|
| 3. Person Singular | intercideretur |
|
| 1. Person Plural | intercideremur |
|
| 2. Person Plural | intercideremini |
|
| 3. Person Plural | interciderentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidam |
|
| 2. Person Singular | intercides |
|
| 3. Person Singular | intercidet |
|
| 1. Person Plural | intercidemus |
|
| 2. Person Plural | intercidetis |
|
| 3. Person Plural | intercident |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercidar |
|
| 2. Person Singular | intercideris intercidere |
|
| 3. Person Singular | intercidetur |
|
| 1. Person Plural | intercidemur |
|
| 2. Person Plural | intercidemini |
|
| 3. Person Plural | intercidentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidi |
|
| 2. Person Singular | intercidisti |
|
| 3. Person Singular | intercidit |
|
| 1. Person Plural | intercidimus |
|
| 2. Person Plural | intercidistis |
|
| 3. Person Plural | interciderunt intercidere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sum |
|
| 2. Person Singular | intercisus es |
|
| 3. Person Singular | intercisus est |
|
| 1. Person Plural | intercisi sumus |
|
| 2. Person Plural | intercisi estis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | interciderim |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus sim |
|
| 2. Person Singular | intercisus sis |
|
| 3. Person Singular | intercisus sit |
|
| 1. Person Plural | intercisi simus |
|
| 2. Person Plural | intercisi sitis |
|
| 3. Person Plural | intercisi sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercideram |
|
| 2. Person Singular | intercideras |
|
| 3. Person Singular | interciderat |
|
| 1. Person Plural | intercideramus |
|
| 2. Person Plural | intercideratis |
|
| 3. Person Plural | interciderant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus eram |
|
| 2. Person Singular | intercisus eras |
|
| 3. Person Singular | intercisus erat |
|
| 1. Person Plural | intercisi eramus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eratis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidissem |
|
| 2. Person Singular | intercidisses |
|
| 3. Person Singular | intercidisset |
|
| 1. Person Plural | intercidissemus |
|
| 2. Person Plural | intercidissetis |
|
| 3. Person Plural | intercidissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus essem |
|
| 2. Person Singular | intercisus esses |
|
| 3. Person Singular | intercisus esset |
|
| 1. Person Plural | intercisi essemus |
|
| 2. Person Plural | intercisi essetis |
|
| 3. Person Plural | intercisi essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | intercidero |
|
| 2. Person Singular | intercideris |
|
| 3. Person Singular | interciderit |
|
| 1. Person Plural | interciderimus |
|
| 2. Person Plural | intercideritis |
|
| 3. Person Plural | interciderint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | intercisus ero |
|
| 2. Person Singular | intercisus eris |
|
| 3. Person Singular | intercisus erit |
|
| 1. Person Plural | intercisi erimus |
|
| 2. Person Plural | intercisi eritis |
|
| 3. Person Plural | intercisi erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidere |
|
| Vorzeitigkeit | intercidisse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisurum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | intercidi intercidier |
|
| Vorzeitigkeit | intercisum esse |
|
| Nachzeitigkeit | intercisum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | intercide |
! |
| 2. Person Plural | intercidite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | intercidito |
| 3. Person Singular | intercidito |
| 2. Person Plural | interciditote |
| 3. Person Plural | intercidunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | intercidere |
|
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
|
| Dativ | intercidendo intercidundo |
|
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
|
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
|
| Vokativ | intercidende intercidunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidendus intercidundus |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
| Genitiv | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidendi intercidundi |
| Dativ | intercidendo intercidundo |
intercidendae intercidundae |
intercidendo intercidundo |
| Akkusativ | intercidendum intercidundum |
intercidendam intercidundam |
intercidendum intercidundum |
| Ablativ | intercidendo intercidundo |
intercidenda intercidunda |
intercidendo intercidundo |
| Vokativ | intercidende intercidunde |
intercidenda intercidunda |
intercidendum intercidundum |
Plural
| Nominativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
| Genitiv | intercidendorum intercidundorum |
intercidendarum intercidundarum |
intercidendorum intercidundorum |
| Dativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Akkusativ | intercidendos intercidundos |
intercidendas intercidundas |
intercidenda intercidunda |
| Ablativ | intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
intercidendis intercidundis |
| Vokativ | intercidendi intercidundi |
intercidendae intercidundae |
intercidenda intercidunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
| Genitiv | intercidentis |
intercidentis |
intercidentis |
| Dativ | intercidenti |
intercidenti |
intercidenti |
| Akkusativ | intercidentem |
intercidentem |
intercidens |
| Ablativ | intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
intercidenti intercidente |
| Vokativ | intercidens |
intercidens |
intercidens |
Plural
| Nominativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Genitiv | intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
intercidentium intercidentum |
| Dativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Akkusativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
| Ablativ | intercidentibus |
intercidentibus |
intercidentibus |
| Vokativ | intercidentes |
intercidentes |
intercidentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisus |
intercisa |
intercisum |
| Genitiv | intercisi |
intercisae |
intercisi |
| Dativ | interciso |
intercisae |
interciso |
| Akkusativ | intercisum |
intercisam |
intercisum |
| Ablativ | interciso |
intercisa |
interciso |
| Vokativ | intercise |
intercisa |
intercisum |
Plural
| Nominativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
| Genitiv | intercisorum |
intercisarum |
intercisorum |
| Dativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Akkusativ | intercisos |
intercisas |
intercisa |
| Ablativ | intercisis |
intercisis |
intercisis |
| Vokativ | intercisi |
intercisae |
intercisa |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | intercisurus |
intercisura |
intercisurum |
| Genitiv | intercisuri |
intercisurae |
intercisuri |
| Dativ | intercisuro |
intercisurae |
intercisuro |
| Akkusativ | intercisurum |
intercisuram |
intercisurum |
| Ablativ | intercisuro |
intercisura |
intercisuro |
| Vokativ | intercisure |
intercisura |
intercisurum |
Plural
| Nominativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
| Genitiv | intercisurorum |
intercisurarum |
intercisurorum |
| Dativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Akkusativ | intercisuros |
intercisuras |
intercisura |
| Ablativ | intercisuris |
intercisuris |
intercisuris |
| Vokativ | intercisuri |
intercisurae |
intercisura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| intercisum |
intercisu |