Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputo
|
ich putze aus |
| 2. Person Singular |
interputas
|
du putzt aus |
| 3. Person Singular |
interputat
|
er/sie/es putzt aus |
| 1. Person Plural |
interputamus
|
wir putzen aus |
| 2. Person Plural |
interputatis
|
ihr putzt aus |
| 3. Person Plural |
interputant
|
sie putzen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputor
|
ich werde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputaris interputare
|
du wirst ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputatur
|
er/sie/es wird ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputamur
|
wir werden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputamini
|
ihr werdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputantur
|
sie werden ausgeputzt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputem
|
ich putze aus |
| 2. Person Singular |
interputes
|
du putzest aus |
| 3. Person Singular |
interputet
|
er/sie/es putze aus |
| 1. Person Plural |
interputemus
|
wir putzen aus |
| 2. Person Plural |
interputetis
|
ihr putzet aus |
| 3. Person Plural |
interputent
|
sie putzen aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputer
|
ich werde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputeris interputere
|
du werdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputetur
|
er/sie/es werde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputemur
|
wir werden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputemini
|
ihr werdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputentur
|
sie werden ausgeputzt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabam
|
ich putzte aus |
| 2. Person Singular |
interputabas
|
du putztest aus |
| 3. Person Singular |
interputabat
|
er/sie/es putzte aus |
| 1. Person Plural |
interputabamus
|
wir putzten aus |
| 2. Person Plural |
interputabatis
|
ihr putztet aus |
| 3. Person Plural |
interputabant
|
sie putzten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabar
|
ich wurde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputabaris interputabare
|
du wurdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputabatur
|
er/sie/es wurde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputabamur
|
wir wurden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputabamini
|
ihr wurdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputabantur
|
sie wurden ausgeputzt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputarem
|
ich putzte aus |
| 2. Person Singular |
interputares
|
du putztest aus |
| 3. Person Singular |
interputaret
|
er/sie/es putzte aus |
| 1. Person Plural |
interputaremus
|
wir putzten aus |
| 2. Person Plural |
interputaretis
|
ihr putztet aus |
| 3. Person Plural |
interputarent
|
sie putzten aus |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputarer
|
ich würde ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputareris interputarere
|
du würdest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputaretur
|
er/sie/es würde ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputaremur
|
wir würden ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputaremini
|
ihr würdet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputarentur
|
sie würden ausgeputzt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabo
|
ich werde ausputzen |
| 2. Person Singular |
interputabis
|
du wirst ausputzen |
| 3. Person Singular |
interputabit
|
er/sie/es wird ausputzen |
| 1. Person Plural |
interputabimus
|
wir werden ausputzen |
| 2. Person Plural |
interputabitis
|
ihr werdet ausputzen |
| 3. Person Plural |
interputabunt
|
sie werden ausputzen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabor
|
ich werde ausgeputzt werden |
| 2. Person Singular |
interputaberis interputabere
|
du wirst ausgeputzt werden |
| 3. Person Singular |
interputabitur
|
er/sie/es wird ausgeputzt werden |
| 1. Person Plural |
interputabimur
|
wir werden ausgeputzt werden |
| 2. Person Plural |
interputabimini
|
ihr werdet ausgeputzt werden |
| 3. Person Plural |
interputabuntur
|
sie werden ausgeputzt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavi
|
ich habe ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputavisti
|
du hast ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputavit
|
er/sie/es hat ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputavimus
|
wir haben ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputavistis
|
ihr habt ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputaverunt interputavere
|
sie haben ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus sum
|
ich bin ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
interputatus es
|
du bist ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
interputatus est
|
er/sie/es ist ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
interputati sumus
|
wir sind ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
interputati estis
|
ihr seid ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
interputati sunt
|
sie sind ausgeputzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputaverim
|
ich habe ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputaveris
|
du habest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputaverit
|
er/sie/es habe ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputaverimus
|
wir haben ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputaveritis
|
ihr habet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputaverint
|
sie haben ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus sim
|
ich sei ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
interputatus sis
|
du seiest ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
interputatus sit
|
er/sie/es sei ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
interputati simus
|
wir seien ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
interputati sitis
|
ihr seiet ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
interputati sint
|
sie seien ausgeputzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputaveram
|
ich hatte ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputaveras
|
du hattest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputaverat
|
er/sie/es hatte ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputaveramus
|
wir hatten ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputaveratis
|
ihr hattet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputaverant
|
sie hatten ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus eram
|
ich war ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
interputatus eras
|
du warst ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
interputatus erat
|
er/sie/es war ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
interputati eramus
|
wir waren ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
interputati eratis
|
ihr wart ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
interputati erant
|
sie waren ausgeputzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavissem
|
ich hätte ausgeputzt |
| 2. Person Singular |
interputavisses
|
du hättest ausgeputzt |
| 3. Person Singular |
interputavisset
|
er/sie/es hätte ausgeputzt |
| 1. Person Plural |
interputavissemus
|
wir hätten ausgeputzt |
| 2. Person Plural |
interputavissetis
|
ihr hättet ausgeputzt |
| 3. Person Plural |
interputavissent
|
sie hätten ausgeputzt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus essem
|
ich wäre ausgeputzt worden |
| 2. Person Singular |
interputatus esses
|
du wärest ausgeputzt worden |
| 3. Person Singular |
interputatus esset
|
er/sie/es wäre ausgeputzt worden |
| 1. Person Plural |
interputati essemus
|
wir wären ausgeputzt worden |
| 2. Person Plural |
interputati essetis
|
ihr wäret ausgeputzt worden |
| 3. Person Plural |
interputati essent
|
sie wären ausgeputzt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavero
|
ich werde ausgeputzt haben |
| 2. Person Singular |
interputaveris
|
du wirst ausgeputzt haben |
| 3. Person Singular |
interputaverit
|
er/sie/es wird ausgeputzt haben |
| 1. Person Plural |
interputaverimus
|
wir werden ausgeputzt haben |
| 2. Person Plural |
interputaveritis
|
ihr werdet ausgeputzt haben |
| 3. Person Plural |
interputaverint
|
sie werden ausgeputzt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus ero
|
ich werde ausgeputzt worden sein |
| 2. Person Singular |
interputatus eris
|
du wirst ausgeputzt worden sein |
| 3. Person Singular |
interputatus erit
|
er/sie/es wird ausgeputzt worden sein |
| 1. Person Plural |
interputati erimus
|
wir werden ausgeputzt worden sein |
| 2. Person Plural |
interputati eritis
|
ihr werdet ausgeputzt worden sein |
| 3. Person Plural |
interputati erunt
|
sie werden ausgeputzt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interputare
|
ausputzen |
| Vorzeitigkeit |
interputavisse
|
ausgeputzt haben |
| Nachzeitigkeit |
interputaturum esse
|
ausputzen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interputari interputarier
|
ausgeputzt werden |
| Vorzeitigkeit |
interputatum esse
|
ausgeputzt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
interputatum iri
|
künftig ausgeputzt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
interputa
|
putze aus; putz aus! |
| 2. Person Plural |
interputate
|
putzt aus! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
interputato
|
| 3. Person Singular |
interputato
|
| 2. Person Plural |
interputatote
|
| 3. Person Plural |
interputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
interputare
|
das Ausputzen |
| Genitiv |
interputandi
|
des Ausputzens |
| Dativ |
interputando
|
dem Ausputzen |
| Akkusativ |
interputandum
|
das Ausputzen |
| Ablativ |
interputando
|
durch das Ausputzen |
| Vokativ |
interputande
|
Ausputzen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputandus
|
interputanda
|
interputandum
|
| Genitiv |
interputandi
|
interputandae
|
interputandi
|
| Dativ |
interputando
|
interputandae
|
interputando
|
| Akkusativ |
interputandum
|
interputandam
|
interputandum
|
| Ablativ |
interputando
|
interputanda
|
interputando
|
| Vokativ |
interputande
|
interputanda
|
interputandum
|
Plural
| Nominativ |
interputandi
|
interputandae
|
interputanda
|
| Genitiv |
interputandorum
|
interputandarum
|
interputandorum
|
| Dativ |
interputandis
|
interputandis
|
interputandis
|
| Akkusativ |
interputandos
|
interputandas
|
interputanda
|
| Ablativ |
interputandis
|
interputandis
|
interputandis
|
| Vokativ |
interputandi
|
interputandae
|
interputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputans
|
interputans
|
interputans
|
| Genitiv |
interputantis
|
interputantis
|
interputantis
|
| Dativ |
interputanti
|
interputanti
|
interputanti
|
| Akkusativ |
interputantem
|
interputantem
|
interputans
|
| Ablativ |
interputanti interputante
|
interputanti interputante
|
interputanti interputante
|
| Vokativ |
interputans
|
interputans
|
interputans
|
Plural
| Nominativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
| Genitiv |
interputantium interputantum
|
interputantium interputantum
|
interputantium interputantum
|
| Dativ |
interputantibus
|
interputantibus
|
interputantibus
|
| Akkusativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
| Ablativ |
interputantibus
|
interputantibus
|
interputantibus
|
| Vokativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputatus
|
interputata
|
interputatum
|
| Genitiv |
interputati
|
interputatae
|
interputati
|
| Dativ |
interputato
|
interputatae
|
interputato
|
| Akkusativ |
interputatum
|
interputatam
|
interputatum
|
| Ablativ |
interputato
|
interputata
|
interputato
|
| Vokativ |
interputate
|
interputata
|
interputatum
|
Plural
| Nominativ |
interputati
|
interputatae
|
interputata
|
| Genitiv |
interputatorum
|
interputatarum
|
interputatorum
|
| Dativ |
interputatis
|
interputatis
|
interputatis
|
| Akkusativ |
interputatos
|
interputatas
|
interputata
|
| Ablativ |
interputatis
|
interputatis
|
interputatis
|
| Vokativ |
interputati
|
interputatae
|
interputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputaturus
|
interputatura
|
interputaturum
|
| Genitiv |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputaturi
|
| Dativ |
interputaturo
|
interputaturae
|
interputaturo
|
| Akkusativ |
interputaturum
|
interputaturam
|
interputaturum
|
| Ablativ |
interputaturo
|
interputatura
|
interputaturo
|
| Vokativ |
interputature
|
interputatura
|
interputaturum
|
Plural
| Nominativ |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputatura
|
| Genitiv |
interputaturorum
|
interputaturarum
|
interputaturorum
|
| Dativ |
interputaturis
|
interputaturis
|
interputaturis
|
| Akkusativ |
interputaturos
|
interputaturas
|
interputatura
|
| Ablativ |
interputaturis
|
interputaturis
|
interputaturis
|
| Vokativ |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
interputatum
|
interputatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputo
|
|
| 2. Person Singular |
interputas
|
|
| 3. Person Singular |
interputat
|
|
| 1. Person Plural |
interputamus
|
|
| 2. Person Plural |
interputatis
|
|
| 3. Person Plural |
interputant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputor
|
|
| 2. Person Singular |
interputaris interputare
|
|
| 3. Person Singular |
interputatur
|
|
| 1. Person Plural |
interputamur
|
|
| 2. Person Plural |
interputamini
|
|
| 3. Person Plural |
interputantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputem
|
|
| 2. Person Singular |
interputes
|
|
| 3. Person Singular |
interputet
|
|
| 1. Person Plural |
interputemus
|
|
| 2. Person Plural |
interputetis
|
|
| 3. Person Plural |
interputent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputer
|
|
| 2. Person Singular |
interputeris interputere
|
|
| 3. Person Singular |
interputetur
|
|
| 1. Person Plural |
interputemur
|
|
| 2. Person Plural |
interputemini
|
|
| 3. Person Plural |
interputentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabam
|
|
| 2. Person Singular |
interputabas
|
|
| 3. Person Singular |
interputabat
|
|
| 1. Person Plural |
interputabamus
|
|
| 2. Person Plural |
interputabatis
|
|
| 3. Person Plural |
interputabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabar
|
|
| 2. Person Singular |
interputabaris interputabare
|
|
| 3. Person Singular |
interputabatur
|
|
| 1. Person Plural |
interputabamur
|
|
| 2. Person Plural |
interputabamini
|
|
| 3. Person Plural |
interputabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputarem
|
|
| 2. Person Singular |
interputares
|
|
| 3. Person Singular |
interputaret
|
|
| 1. Person Plural |
interputaremus
|
|
| 2. Person Plural |
interputaretis
|
|
| 3. Person Plural |
interputarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputarer
|
|
| 2. Person Singular |
interputareris interputarere
|
|
| 3. Person Singular |
interputaretur
|
|
| 1. Person Plural |
interputaremur
|
|
| 2. Person Plural |
interputaremini
|
|
| 3. Person Plural |
interputarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabo
|
|
| 2. Person Singular |
interputabis
|
|
| 3. Person Singular |
interputabit
|
|
| 1. Person Plural |
interputabimus
|
|
| 2. Person Plural |
interputabitis
|
|
| 3. Person Plural |
interputabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputabor
|
|
| 2. Person Singular |
interputaberis interputabere
|
|
| 3. Person Singular |
interputabitur
|
|
| 1. Person Plural |
interputabimur
|
|
| 2. Person Plural |
interputabimini
|
|
| 3. Person Plural |
interputabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavi
|
|
| 2. Person Singular |
interputavisti
|
|
| 3. Person Singular |
interputavit
|
|
| 1. Person Plural |
interputavimus
|
|
| 2. Person Plural |
interputavistis
|
|
| 3. Person Plural |
interputaverunt interputavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
interputatus es
|
|
| 3. Person Singular |
interputatus est
|
|
| 1. Person Plural |
interputati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
interputati estis
|
|
| 3. Person Plural |
interputati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputaverim
|
|
| 2. Person Singular |
interputaveris
|
|
| 3. Person Singular |
interputaverit
|
|
| 1. Person Plural |
interputaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
interputaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
interputaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
interputatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
interputatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
interputati simus
|
|
| 2. Person Plural |
interputati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
interputati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputaveram
|
|
| 2. Person Singular |
interputaveras
|
|
| 3. Person Singular |
interputaverat
|
|
| 1. Person Plural |
interputaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
interputaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
interputaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
interputatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
interputatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
interputati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
interputati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
interputati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavissem
|
|
| 2. Person Singular |
interputavisses
|
|
| 3. Person Singular |
interputavisset
|
|
| 1. Person Plural |
interputavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
interputavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
interputavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
interputatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
interputatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
interputati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
interputati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
interputati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interputavero
|
|
| 2. Person Singular |
interputaveris
|
|
| 3. Person Singular |
interputaverit
|
|
| 1. Person Plural |
interputaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
interputaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
interputaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interputatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
interputatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
interputatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
interputati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
interputati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
interputati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interputare
|
|
| Vorzeitigkeit |
interputavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
interputaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interputari interputarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
interputatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
interputatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
interputa
|
! |
| 2. Person Plural |
interputate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
interputato
|
| 3. Person Singular |
interputato
|
| 2. Person Plural |
interputatote
|
| 3. Person Plural |
interputanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
interputare
|
|
| Genitiv |
interputandi
|
|
| Dativ |
interputando
|
|
| Akkusativ |
interputandum
|
|
| Ablativ |
interputando
|
|
| Vokativ |
interputande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputandus
|
interputanda
|
interputandum
|
| Genitiv |
interputandi
|
interputandae
|
interputandi
|
| Dativ |
interputando
|
interputandae
|
interputando
|
| Akkusativ |
interputandum
|
interputandam
|
interputandum
|
| Ablativ |
interputando
|
interputanda
|
interputando
|
| Vokativ |
interputande
|
interputanda
|
interputandum
|
Plural
| Nominativ |
interputandi
|
interputandae
|
interputanda
|
| Genitiv |
interputandorum
|
interputandarum
|
interputandorum
|
| Dativ |
interputandis
|
interputandis
|
interputandis
|
| Akkusativ |
interputandos
|
interputandas
|
interputanda
|
| Ablativ |
interputandis
|
interputandis
|
interputandis
|
| Vokativ |
interputandi
|
interputandae
|
interputanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputans
|
interputans
|
interputans
|
| Genitiv |
interputantis
|
interputantis
|
interputantis
|
| Dativ |
interputanti
|
interputanti
|
interputanti
|
| Akkusativ |
interputantem
|
interputantem
|
interputans
|
| Ablativ |
interputanti interputante
|
interputanti interputante
|
interputanti interputante
|
| Vokativ |
interputans
|
interputans
|
interputans
|
Plural
| Nominativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
| Genitiv |
interputantium interputantum
|
interputantium interputantum
|
interputantium interputantum
|
| Dativ |
interputantibus
|
interputantibus
|
interputantibus
|
| Akkusativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
| Ablativ |
interputantibus
|
interputantibus
|
interputantibus
|
| Vokativ |
interputantes
|
interputantes
|
interputantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputatus
|
interputata
|
interputatum
|
| Genitiv |
interputati
|
interputatae
|
interputati
|
| Dativ |
interputato
|
interputatae
|
interputato
|
| Akkusativ |
interputatum
|
interputatam
|
interputatum
|
| Ablativ |
interputato
|
interputata
|
interputato
|
| Vokativ |
interputate
|
interputata
|
interputatum
|
Plural
| Nominativ |
interputati
|
interputatae
|
interputata
|
| Genitiv |
interputatorum
|
interputatarum
|
interputatorum
|
| Dativ |
interputatis
|
interputatis
|
interputatis
|
| Akkusativ |
interputatos
|
interputatas
|
interputata
|
| Ablativ |
interputatis
|
interputatis
|
interputatis
|
| Vokativ |
interputati
|
interputatae
|
interputata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interputaturus
|
interputatura
|
interputaturum
|
| Genitiv |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputaturi
|
| Dativ |
interputaturo
|
interputaturae
|
interputaturo
|
| Akkusativ |
interputaturum
|
interputaturam
|
interputaturum
|
| Ablativ |
interputaturo
|
interputatura
|
interputaturo
|
| Vokativ |
interputature
|
interputatura
|
interputaturum
|
Plural
| Nominativ |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputatura
|
| Genitiv |
interputaturorum
|
interputaturarum
|
interputaturorum
|
| Dativ |
interputaturis
|
interputaturis
|
interputaturis
|
| Akkusativ |
interputaturos
|
interputaturas
|
interputatura
|
| Ablativ |
interputaturis
|
interputaturis
|
interputaturis
|
| Vokativ |
interputaturi
|
interputaturae
|
interputatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
interputatum
|
interputatu
|