Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbo
|
ich störe |
| 2. Person Singular |
interturbas
|
du störst |
| 3. Person Singular |
interturbat
|
er/sie/es stört |
| 1. Person Plural |
interturbamus
|
wir stören |
| 2. Person Plural |
interturbatis
|
ihr stört |
| 3. Person Plural |
interturbant
|
sie stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbor
|
ich werde gestört |
| 2. Person Singular |
interturbaris interturbare
|
du wirst gestört |
| 3. Person Singular |
interturbatur
|
er/sie/es wird gestört |
| 1. Person Plural |
interturbamur
|
wir werden gestört |
| 2. Person Plural |
interturbamini
|
ihr werdet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbantur
|
sie werden gestört |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbem
|
ich störe |
| 2. Person Singular |
interturbes
|
du störest |
| 3. Person Singular |
interturbet
|
er/sie/es störe |
| 1. Person Plural |
interturbemus
|
wir stören |
| 2. Person Plural |
interturbetis
|
ihr störet |
| 3. Person Plural |
interturbent
|
sie stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturber
|
ich werde gestört |
| 2. Person Singular |
interturberis interturbere
|
du werdest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbetur
|
er/sie/es werde gestört |
| 1. Person Plural |
interturbemur
|
wir werden gestört |
| 2. Person Plural |
interturbemini
|
ihr werdet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbentur
|
sie werden gestört |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabam
|
ich störte |
| 2. Person Singular |
interturbabas
|
du störtest |
| 3. Person Singular |
interturbabat
|
er/sie/es störte |
| 1. Person Plural |
interturbabamus
|
wir störten |
| 2. Person Plural |
interturbabatis
|
ihr störtet |
| 3. Person Plural |
interturbabant
|
sie störten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabar
|
ich wurde gestört |
| 2. Person Singular |
interturbabaris interturbabare
|
du wurdest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbabatur
|
er/sie/es wurde gestört |
| 1. Person Plural |
interturbabamur
|
wir wurden gestört |
| 2. Person Plural |
interturbabamini
|
ihr wurdet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbabantur
|
sie wurden gestört |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarem
|
ich störte |
| 2. Person Singular |
interturbares
|
du störtest |
| 3. Person Singular |
interturbaret
|
er/sie/es störte |
| 1. Person Plural |
interturbaremus
|
wir störten |
| 2. Person Plural |
interturbaretis
|
ihr störtet |
| 3. Person Plural |
interturbarent
|
sie störten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarer
|
ich würde gestört |
| 2. Person Singular |
interturbareris interturbarere
|
du würdest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbaretur
|
er/sie/es würde gestört |
| 1. Person Plural |
interturbaremur
|
wir würden gestört |
| 2. Person Plural |
interturbaremini
|
ihr würdet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbarentur
|
sie würden gestört |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabo
|
ich werde stören |
| 2. Person Singular |
interturbabis
|
du wirst stören |
| 3. Person Singular |
interturbabit
|
er/sie/es wird stören |
| 1. Person Plural |
interturbabimus
|
wir werden stören |
| 2. Person Plural |
interturbabitis
|
ihr werdet stören |
| 3. Person Plural |
interturbabunt
|
sie werden stören |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabor
|
ich werde gestört werden |
| 2. Person Singular |
interturbaberis interturbabere
|
du wirst gestört werden |
| 3. Person Singular |
interturbabitur
|
er/sie/es wird gestört werden |
| 1. Person Plural |
interturbabimur
|
wir werden gestört werden |
| 2. Person Plural |
interturbabimini
|
ihr werdet gestört werden |
| 3. Person Plural |
interturbabuntur
|
sie werden gestört werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavi
|
ich habe gestört |
| 2. Person Singular |
interturbavisti
|
du hast gestört |
| 3. Person Singular |
interturbavit
|
er/sie/es hat gestört |
| 1. Person Plural |
interturbavimus
|
wir haben gestört |
| 2. Person Plural |
interturbavistis
|
ihr habt gestört |
| 3. Person Plural |
interturbaverunt interturbavere
|
sie haben gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sum
|
ich bin gestört worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus es
|
du bist gestört worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus est
|
er/sie/es ist gestört worden |
| 1. Person Plural |
interturbati sumus
|
wir sind gestört worden |
| 2. Person Plural |
interturbati estis
|
ihr seid gestört worden |
| 3. Person Plural |
interturbati sunt
|
sie sind gestört worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaverim
|
ich habe gestört |
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
du habest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
er/sie/es habe gestört |
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
wir haben gestört |
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
ihr habet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
sie haben gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sim
|
ich sei gestört worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus sis
|
du seiest gestört worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus sit
|
er/sie/es sei gestört worden |
| 1. Person Plural |
interturbati simus
|
wir seien gestört worden |
| 2. Person Plural |
interturbati sitis
|
ihr seiet gestört worden |
| 3. Person Plural |
interturbati sint
|
sie seien gestört worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaveram
|
ich hatte gestört |
| 2. Person Singular |
interturbaveras
|
du hattest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbaverat
|
er/sie/es hatte gestört |
| 1. Person Plural |
interturbaveramus
|
wir hatten gestört |
| 2. Person Plural |
interturbaveratis
|
ihr hattet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbaverant
|
sie hatten gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus eram
|
ich war gestört worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus eras
|
du warst gestört worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus erat
|
er/sie/es war gestört worden |
| 1. Person Plural |
interturbati eramus
|
wir waren gestört worden |
| 2. Person Plural |
interturbati eratis
|
ihr wart gestört worden |
| 3. Person Plural |
interturbati erant
|
sie waren gestört worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavissem
|
ich hätte gestört |
| 2. Person Singular |
interturbavisses
|
du hättest gestört |
| 3. Person Singular |
interturbavisset
|
er/sie/es hätte gestört |
| 1. Person Plural |
interturbavissemus
|
wir hätten gestört |
| 2. Person Plural |
interturbavissetis
|
ihr hättet gestört |
| 3. Person Plural |
interturbavissent
|
sie hätten gestört |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus essem
|
ich wäre gestört worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus esses
|
du wärest gestört worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus esset
|
er/sie/es wäre gestört worden |
| 1. Person Plural |
interturbati essemus
|
wir wären gestört worden |
| 2. Person Plural |
interturbati essetis
|
ihr wäret gestört worden |
| 3. Person Plural |
interturbati essent
|
sie wären gestört worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavero
|
ich werde gestört haben |
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
du wirst gestört haben |
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
er/sie/es wird gestört haben |
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
wir werden gestört haben |
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
ihr werdet gestört haben |
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
sie werden gestört haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus ero
|
ich werde gestört worden sein |
| 2. Person Singular |
interturbatus eris
|
du wirst gestört worden sein |
| 3. Person Singular |
interturbatus erit
|
er/sie/es wird gestört worden sein |
| 1. Person Plural |
interturbati erimus
|
wir werden gestört worden sein |
| 2. Person Plural |
interturbati eritis
|
ihr werdet gestört worden sein |
| 3. Person Plural |
interturbati erunt
|
sie werden gestört worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbare
|
stören |
| Vorzeitigkeit |
interturbavisse
|
gestört haben |
| Nachzeitigkeit |
interturbaturum esse
|
stören werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbari interturbarier
|
gestört werden |
| Vorzeitigkeit |
interturbatum esse
|
gestört worden sein |
| Nachzeitigkeit |
interturbatum iri
|
künftig gestört werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
interturba
|
störe; stör! |
| 2. Person Plural |
interturbate
|
stört! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
interturbato
|
| 3. Person Singular |
interturbato
|
| 2. Person Plural |
interturbatote
|
| 3. Person Plural |
interturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
interturbare
|
das Stören |
| Genitiv |
interturbandi
|
des Störens |
| Dativ |
interturbando
|
dem Stören |
| Akkusativ |
interturbandum
|
das Stören |
| Ablativ |
interturbando
|
durch das Stören |
| Vokativ |
interturbande
|
Stören! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbandus
|
interturbanda
|
interturbandum
|
| Genitiv |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbandi
|
| Dativ |
interturbando
|
interturbandae
|
interturbando
|
| Akkusativ |
interturbandum
|
interturbandam
|
interturbandum
|
| Ablativ |
interturbando
|
interturbanda
|
interturbando
|
| Vokativ |
interturbande
|
interturbanda
|
interturbandum
|
Plural
| Nominativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
| Genitiv |
interturbandorum
|
interturbandarum
|
interturbandorum
|
| Dativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Akkusativ |
interturbandos
|
interturbandas
|
interturbanda
|
| Ablativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Vokativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
| Genitiv |
interturbantis
|
interturbantis
|
interturbantis
|
| Dativ |
interturbanti
|
interturbanti
|
interturbanti
|
| Akkusativ |
interturbantem
|
interturbantem
|
interturbans
|
| Ablativ |
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
| Vokativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
Plural
| Nominativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Genitiv |
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
| Dativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Akkusativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Ablativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Vokativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbatus
|
interturbata
|
interturbatum
|
| Genitiv |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbati
|
| Dativ |
interturbato
|
interturbatae
|
interturbato
|
| Akkusativ |
interturbatum
|
interturbatam
|
interturbatum
|
| Ablativ |
interturbato
|
interturbata
|
interturbato
|
| Vokativ |
interturbate
|
interturbata
|
interturbatum
|
Plural
| Nominativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
| Genitiv |
interturbatorum
|
interturbatarum
|
interturbatorum
|
| Dativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Akkusativ |
interturbatos
|
interturbatas
|
interturbata
|
| Ablativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Vokativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbaturus
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
| Genitiv |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbaturi
|
| Dativ |
interturbaturo
|
interturbaturae
|
interturbaturo
|
| Akkusativ |
interturbaturum
|
interturbaturam
|
interturbaturum
|
| Ablativ |
interturbaturo
|
interturbatura
|
interturbaturo
|
| Vokativ |
interturbature
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
| Genitiv |
interturbaturorum
|
interturbaturarum
|
interturbaturorum
|
| Dativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Akkusativ |
interturbaturos
|
interturbaturas
|
interturbatura
|
| Ablativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Vokativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
interturbatum
|
interturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbo
|
|
| 2. Person Singular |
interturbas
|
|
| 3. Person Singular |
interturbat
|
|
| 1. Person Plural |
interturbamus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbatis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbor
|
|
| 2. Person Singular |
interturbaris interturbare
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatur
|
|
| 1. Person Plural |
interturbamur
|
|
| 2. Person Plural |
interturbamini
|
|
| 3. Person Plural |
interturbantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbem
|
|
| 2. Person Singular |
interturbes
|
|
| 3. Person Singular |
interturbet
|
|
| 1. Person Plural |
interturbemus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbetis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturber
|
|
| 2. Person Singular |
interturberis interturbere
|
|
| 3. Person Singular |
interturbetur
|
|
| 1. Person Plural |
interturbemur
|
|
| 2. Person Plural |
interturbemini
|
|
| 3. Person Plural |
interturbentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabam
|
|
| 2. Person Singular |
interturbabas
|
|
| 3. Person Singular |
interturbabat
|
|
| 1. Person Plural |
interturbabamus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbabatis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabar
|
|
| 2. Person Singular |
interturbabaris interturbabare
|
|
| 3. Person Singular |
interturbabatur
|
|
| 1. Person Plural |
interturbabamur
|
|
| 2. Person Plural |
interturbabamini
|
|
| 3. Person Plural |
interturbabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarem
|
|
| 2. Person Singular |
interturbares
|
|
| 3. Person Singular |
interturbaret
|
|
| 1. Person Plural |
interturbaremus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbaretis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarer
|
|
| 2. Person Singular |
interturbareris interturbarere
|
|
| 3. Person Singular |
interturbaretur
|
|
| 1. Person Plural |
interturbaremur
|
|
| 2. Person Plural |
interturbaremini
|
|
| 3. Person Plural |
interturbarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabo
|
|
| 2. Person Singular |
interturbabis
|
|
| 3. Person Singular |
interturbabit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbabimus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbabitis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabor
|
|
| 2. Person Singular |
interturbaberis interturbabere
|
|
| 3. Person Singular |
interturbabitur
|
|
| 1. Person Plural |
interturbabimur
|
|
| 2. Person Plural |
interturbabimini
|
|
| 3. Person Plural |
interturbabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavi
|
|
| 2. Person Singular |
interturbavisti
|
|
| 3. Person Singular |
interturbavit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbavimus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbavistis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbaverunt interturbavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
interturbatus es
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatus est
|
|
| 1. Person Plural |
interturbati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbati estis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaverim
|
|
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
interturbatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbati simus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaveram
|
|
| 2. Person Singular |
interturbaveras
|
|
| 3. Person Singular |
interturbaverat
|
|
| 1. Person Plural |
interturbaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
interturbatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
interturbati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavissem
|
|
| 2. Person Singular |
interturbavisses
|
|
| 3. Person Singular |
interturbavisset
|
|
| 1. Person Plural |
interturbavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
interturbatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
interturbati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavero
|
|
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
|
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
interturbatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
interturbatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
interturbati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
interturbati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
interturbati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbare
|
|
| Vorzeitigkeit |
interturbavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
interturbaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbari interturbarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
interturbatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
interturbatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
interturba
|
! |
| 2. Person Plural |
interturbate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
interturbato
|
| 3. Person Singular |
interturbato
|
| 2. Person Plural |
interturbatote
|
| 3. Person Plural |
interturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
interturbare
|
|
| Genitiv |
interturbandi
|
|
| Dativ |
interturbando
|
|
| Akkusativ |
interturbandum
|
|
| Ablativ |
interturbando
|
|
| Vokativ |
interturbande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbandus
|
interturbanda
|
interturbandum
|
| Genitiv |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbandi
|
| Dativ |
interturbando
|
interturbandae
|
interturbando
|
| Akkusativ |
interturbandum
|
interturbandam
|
interturbandum
|
| Ablativ |
interturbando
|
interturbanda
|
interturbando
|
| Vokativ |
interturbande
|
interturbanda
|
interturbandum
|
Plural
| Nominativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
| Genitiv |
interturbandorum
|
interturbandarum
|
interturbandorum
|
| Dativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Akkusativ |
interturbandos
|
interturbandas
|
interturbanda
|
| Ablativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Vokativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
| Genitiv |
interturbantis
|
interturbantis
|
interturbantis
|
| Dativ |
interturbanti
|
interturbanti
|
interturbanti
|
| Akkusativ |
interturbantem
|
interturbantem
|
interturbans
|
| Ablativ |
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
| Vokativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
Plural
| Nominativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Genitiv |
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
| Dativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Akkusativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Ablativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Vokativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbatus
|
interturbata
|
interturbatum
|
| Genitiv |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbati
|
| Dativ |
interturbato
|
interturbatae
|
interturbato
|
| Akkusativ |
interturbatum
|
interturbatam
|
interturbatum
|
| Ablativ |
interturbato
|
interturbata
|
interturbato
|
| Vokativ |
interturbate
|
interturbata
|
interturbatum
|
Plural
| Nominativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
| Genitiv |
interturbatorum
|
interturbatarum
|
interturbatorum
|
| Dativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Akkusativ |
interturbatos
|
interturbatas
|
interturbata
|
| Ablativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Vokativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbaturus
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
| Genitiv |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbaturi
|
| Dativ |
interturbaturo
|
interturbaturae
|
interturbaturo
|
| Akkusativ |
interturbaturum
|
interturbaturam
|
interturbaturum
|
| Ablativ |
interturbaturo
|
interturbatura
|
interturbaturo
|
| Vokativ |
interturbature
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
| Genitiv |
interturbaturorum
|
interturbaturarum
|
interturbaturorum
|
| Dativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Akkusativ |
interturbaturos
|
interturbaturas
|
interturbatura
|
| Ablativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Vokativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
interturbatum
|
interturbatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbo
|
ich unterbreche |
| 2. Person Singular |
interturbas
|
du unterbrichst |
| 3. Person Singular |
interturbat
|
er/sie/es unterbricht |
| 1. Person Plural |
interturbamus
|
wir unterbrechen |
| 2. Person Plural |
interturbatis
|
ihr unterbrecht |
| 3. Person Plural |
interturbant
|
sie unterbrechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbor
|
ich werde unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbaris interturbare
|
du wirst unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbatur
|
er/sie/es wird unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbamur
|
wir werden unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbamini
|
ihr werdet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbantur
|
sie werden unterbrochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbem
|
ich unterbreche |
| 2. Person Singular |
interturbes
|
du unterbrechest |
| 3. Person Singular |
interturbet
|
er/sie/es unterbreche |
| 1. Person Plural |
interturbemus
|
wir unterbrechen |
| 2. Person Plural |
interturbetis
|
ihr unterbrechet |
| 3. Person Plural |
interturbent
|
sie unterbrechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturber
|
ich werde unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturberis interturbere
|
du werdest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbetur
|
er/sie/es werde unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbemur
|
wir werden unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbemini
|
ihr werdet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbentur
|
sie werden unterbrochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabam
|
ich unterbrach |
| 2. Person Singular |
interturbabas
|
du unterbrachst |
| 3. Person Singular |
interturbabat
|
er/sie/es unterbrach |
| 1. Person Plural |
interturbabamus
|
wir unterbrachen |
| 2. Person Plural |
interturbabatis
|
ihr unterbracht |
| 3. Person Plural |
interturbabant
|
sie unterbrachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabar
|
ich wurde unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbabaris interturbabare
|
du wurdest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbabatur
|
er/sie/es wurde unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbabamur
|
wir wurden unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbabamini
|
ihr wurdet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbabantur
|
sie wurden unterbrochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarem
|
ich unterbräche |
| 2. Person Singular |
interturbares
|
du unterbrächest |
| 3. Person Singular |
interturbaret
|
er/sie/es unterbräche |
| 1. Person Plural |
interturbaremus
|
wir unterbrächen |
| 2. Person Plural |
interturbaretis
|
ihr unterbrächet |
| 3. Person Plural |
interturbarent
|
sie unterbrächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbarer
|
ich würde unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbareris interturbarere
|
du würdest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbaretur
|
er/sie/es würde unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbaremur
|
wir würden unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbaremini
|
ihr würdet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbarentur
|
sie würden unterbrochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabo
|
ich werde unterbrechen |
| 2. Person Singular |
interturbabis
|
du wirst unterbrechen |
| 3. Person Singular |
interturbabit
|
er/sie/es wird unterbrechen |
| 1. Person Plural |
interturbabimus
|
wir werden unterbrechen |
| 2. Person Plural |
interturbabitis
|
ihr werdet unterbrechen |
| 3. Person Plural |
interturbabunt
|
sie werden unterbrechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbabor
|
ich werde unterbrochen werden |
| 2. Person Singular |
interturbaberis interturbabere
|
du wirst unterbrochen werden |
| 3. Person Singular |
interturbabitur
|
er/sie/es wird unterbrochen werden |
| 1. Person Plural |
interturbabimur
|
wir werden unterbrochen werden |
| 2. Person Plural |
interturbabimini
|
ihr werdet unterbrochen werden |
| 3. Person Plural |
interturbabuntur
|
sie werden unterbrochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavi
|
ich habe unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbavisti
|
du hast unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbavit
|
er/sie/es hat unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbavimus
|
wir haben unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbavistis
|
ihr habt unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbaverunt interturbavere
|
sie haben unterbrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sum
|
ich bin unterbrochen worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus es
|
du bist unterbrochen worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus est
|
er/sie/es ist unterbrochen worden |
| 1. Person Plural |
interturbati sumus
|
wir sind unterbrochen worden |
| 2. Person Plural |
interturbati estis
|
ihr seid unterbrochen worden |
| 3. Person Plural |
interturbati sunt
|
sie sind unterbrochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaverim
|
ich habe unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
du habest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
er/sie/es habe unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
wir haben unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
ihr habet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
sie haben unterbrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus sim
|
ich sei unterbrochen worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus sis
|
du seiest unterbrochen worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus sit
|
er/sie/es sei unterbrochen worden |
| 1. Person Plural |
interturbati simus
|
wir seien unterbrochen worden |
| 2. Person Plural |
interturbati sitis
|
ihr seiet unterbrochen worden |
| 3. Person Plural |
interturbati sint
|
sie seien unterbrochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbaveram
|
ich hatte unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbaveras
|
du hattest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbaverat
|
er/sie/es hatte unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbaveramus
|
wir hatten unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbaveratis
|
ihr hattet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbaverant
|
sie hatten unterbrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus eram
|
ich war unterbrochen worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus eras
|
du warst unterbrochen worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus erat
|
er/sie/es war unterbrochen worden |
| 1. Person Plural |
interturbati eramus
|
wir waren unterbrochen worden |
| 2. Person Plural |
interturbati eratis
|
ihr wart unterbrochen worden |
| 3. Person Plural |
interturbati erant
|
sie waren unterbrochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavissem
|
ich hätte unterbrochen |
| 2. Person Singular |
interturbavisses
|
du hättest unterbrochen |
| 3. Person Singular |
interturbavisset
|
er/sie/es hätte unterbrochen |
| 1. Person Plural |
interturbavissemus
|
wir hätten unterbrochen |
| 2. Person Plural |
interturbavissetis
|
ihr hättet unterbrochen |
| 3. Person Plural |
interturbavissent
|
sie hätten unterbrochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus essem
|
ich wäre unterbrochen worden |
| 2. Person Singular |
interturbatus esses
|
du wärest unterbrochen worden |
| 3. Person Singular |
interturbatus esset
|
er/sie/es wäre unterbrochen worden |
| 1. Person Plural |
interturbati essemus
|
wir wären unterbrochen worden |
| 2. Person Plural |
interturbati essetis
|
ihr wäret unterbrochen worden |
| 3. Person Plural |
interturbati essent
|
sie wären unterbrochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbavero
|
ich werde unterbrochen haben |
| 2. Person Singular |
interturbaveris
|
du wirst unterbrochen haben |
| 3. Person Singular |
interturbaverit
|
er/sie/es wird unterbrochen haben |
| 1. Person Plural |
interturbaverimus
|
wir werden unterbrochen haben |
| 2. Person Plural |
interturbaveritis
|
ihr werdet unterbrochen haben |
| 3. Person Plural |
interturbaverint
|
sie werden unterbrochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
interturbatus ero
|
ich werde unterbrochen worden sein |
| 2. Person Singular |
interturbatus eris
|
du wirst unterbrochen worden sein |
| 3. Person Singular |
interturbatus erit
|
er/sie/es wird unterbrochen worden sein |
| 1. Person Plural |
interturbati erimus
|
wir werden unterbrochen worden sein |
| 2. Person Plural |
interturbati eritis
|
ihr werdet unterbrochen worden sein |
| 3. Person Plural |
interturbati erunt
|
sie werden unterbrochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbare
|
unterbrechen |
| Vorzeitigkeit |
interturbavisse
|
unterbrochen haben |
| Nachzeitigkeit |
interturbaturum esse
|
unterbrechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
interturbari interturbarier
|
unterbrochen werden |
| Vorzeitigkeit |
interturbatum esse
|
unterbrochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
interturbatum iri
|
künftig unterbrochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
interturba
|
unterbrich! |
| 2. Person Plural |
interturbate
|
unterbrecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
interturbato
|
| 3. Person Singular |
interturbato
|
| 2. Person Plural |
interturbatote
|
| 3. Person Plural |
interturbanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
interturbare
|
das Unterbrechen |
| Genitiv |
interturbandi
|
des Unterbrechens |
| Dativ |
interturbando
|
dem Unterbrechen |
| Akkusativ |
interturbandum
|
das Unterbrechen |
| Ablativ |
interturbando
|
durch das Unterbrechen |
| Vokativ |
interturbande
|
Unterbrechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbandus
|
interturbanda
|
interturbandum
|
| Genitiv |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbandi
|
| Dativ |
interturbando
|
interturbandae
|
interturbando
|
| Akkusativ |
interturbandum
|
interturbandam
|
interturbandum
|
| Ablativ |
interturbando
|
interturbanda
|
interturbando
|
| Vokativ |
interturbande
|
interturbanda
|
interturbandum
|
Plural
| Nominativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
| Genitiv |
interturbandorum
|
interturbandarum
|
interturbandorum
|
| Dativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Akkusativ |
interturbandos
|
interturbandas
|
interturbanda
|
| Ablativ |
interturbandis
|
interturbandis
|
interturbandis
|
| Vokativ |
interturbandi
|
interturbandae
|
interturbanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
| Genitiv |
interturbantis
|
interturbantis
|
interturbantis
|
| Dativ |
interturbanti
|
interturbanti
|
interturbanti
|
| Akkusativ |
interturbantem
|
interturbantem
|
interturbans
|
| Ablativ |
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
interturbanti interturbante
|
| Vokativ |
interturbans
|
interturbans
|
interturbans
|
Plural
| Nominativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Genitiv |
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
interturbantium interturbantum
|
| Dativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Akkusativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
| Ablativ |
interturbantibus
|
interturbantibus
|
interturbantibus
|
| Vokativ |
interturbantes
|
interturbantes
|
interturbantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbatus
|
interturbata
|
interturbatum
|
| Genitiv |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbati
|
| Dativ |
interturbato
|
interturbatae
|
interturbato
|
| Akkusativ |
interturbatum
|
interturbatam
|
interturbatum
|
| Ablativ |
interturbato
|
interturbata
|
interturbato
|
| Vokativ |
interturbate
|
interturbata
|
interturbatum
|
Plural
| Nominativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
| Genitiv |
interturbatorum
|
interturbatarum
|
interturbatorum
|
| Dativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Akkusativ |
interturbatos
|
interturbatas
|
interturbata
|
| Ablativ |
interturbatis
|
interturbatis
|
interturbatis
|
| Vokativ |
interturbati
|
interturbatae
|
interturbata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
interturbaturus
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
| Genitiv |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbaturi
|
| Dativ |
interturbaturo
|
interturbaturae
|
interturbaturo
|
| Akkusativ |
interturbaturum
|
interturbaturam
|
interturbaturum
|
| Ablativ |
interturbaturo
|
interturbatura
|
interturbaturo
|
| Vokativ |
interturbature
|
interturbatura
|
interturbaturum
|
Plural
| Nominativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
| Genitiv |
interturbaturorum
|
interturbaturarum
|
interturbaturorum
|
| Dativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Akkusativ |
interturbaturos
|
interturbaturas
|
interturbatura
|
| Ablativ |
interturbaturis
|
interturbaturis
|
interturbaturis
|
| Vokativ |
interturbaturi
|
interturbaturae
|
interturbatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
interturbatum
|
interturbatu
|