Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involito
|
|
| 2. Person Singular |
involitas
|
|
| 3. Person Singular |
involitat
|
|
| 1. Person Plural |
involitamus
|
|
| 2. Person Plural |
involitatis
|
|
| 3. Person Plural |
involitant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaris involitare
|
|
| 3. Person Singular |
involitatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitem
|
|
| 2. Person Singular |
involites
|
|
| 3. Person Singular |
involitet
|
|
| 1. Person Plural |
involitemus
|
|
| 2. Person Plural |
involitetis
|
|
| 3. Person Plural |
involitent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involiter
|
|
| 2. Person Singular |
involiteris involitere
|
|
| 3. Person Singular |
involitetur
|
|
| 1. Person Plural |
involitemur
|
|
| 2. Person Plural |
involitemini
|
|
| 3. Person Plural |
involitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabam
|
|
| 2. Person Singular |
involitabas
|
|
| 3. Person Singular |
involitabat
|
|
| 1. Person Plural |
involitabamus
|
|
| 2. Person Plural |
involitabatis
|
|
| 3. Person Plural |
involitabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabar
|
|
| 2. Person Singular |
involitabaris involitabare
|
|
| 3. Person Singular |
involitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarem
|
|
| 2. Person Singular |
involitares
|
|
| 3. Person Singular |
involitaret
|
|
| 1. Person Plural |
involitaremus
|
|
| 2. Person Plural |
involitaretis
|
|
| 3. Person Plural |
involitarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarer
|
|
| 2. Person Singular |
involitareris involitarere
|
|
| 3. Person Singular |
involitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
involitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
involitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
involitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabo
|
|
| 2. Person Singular |
involitabis
|
|
| 3. Person Singular |
involitabit
|
|
| 1. Person Plural |
involitabimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitabitis
|
|
| 3. Person Plural |
involitabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaberis involitabere
|
|
| 3. Person Singular |
involitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavi
|
|
| 2. Person Singular |
involitavisti
|
|
| 3. Person Singular |
involitavit
|
|
| 1. Person Plural |
involitavimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitavistis
|
|
| 3. Person Plural |
involitaverunt involitavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
involitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaverim
|
|
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaveram
|
|
| 2. Person Singular |
involitaveras
|
|
| 3. Person Singular |
involitaverat
|
|
| 1. Person Plural |
involitaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
involitaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
involitaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
involitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavissem
|
|
| 2. Person Singular |
involitavisses
|
|
| 3. Person Singular |
involitavisset
|
|
| 1. Person Plural |
involitavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
involitavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
involitavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
involitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavero
|
|
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
|
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
|
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitare
|
|
| Vorzeitigkeit |
involitavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
involitaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitari involitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
involitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
involitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
involita
|
! |
| 2. Person Plural |
involitate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
involitato
|
| 3. Person Singular |
involitato
|
| 2. Person Plural |
involitatote
|
| 3. Person Plural |
involitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
involitare
|
|
| Genitiv |
involitandi
|
|
| Dativ |
involitando
|
|
| Akkusativ |
involitandum
|
|
| Ablativ |
involitando
|
|
| Vokativ |
involitande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitandus
|
involitanda
|
involitandum
|
| Genitiv |
involitandi
|
involitandae
|
involitandi
|
| Dativ |
involitando
|
involitandae
|
involitando
|
| Akkusativ |
involitandum
|
involitandam
|
involitandum
|
| Ablativ |
involitando
|
involitanda
|
involitando
|
| Vokativ |
involitande
|
involitanda
|
involitandum
|
Plural
| Nominativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
| Genitiv |
involitandorum
|
involitandarum
|
involitandorum
|
| Dativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Akkusativ |
involitandos
|
involitandas
|
involitanda
|
| Ablativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Vokativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
| Genitiv |
involitantis
|
involitantis
|
involitantis
|
| Dativ |
involitanti
|
involitanti
|
involitanti
|
| Akkusativ |
involitantem
|
involitantem
|
involitans
|
| Ablativ |
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
| Vokativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
Plural
| Nominativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Genitiv |
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
| Dativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Akkusativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Ablativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Vokativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitatus
|
involitata
|
involitatum
|
| Genitiv |
involitati
|
involitatae
|
involitati
|
| Dativ |
involitato
|
involitatae
|
involitato
|
| Akkusativ |
involitatum
|
involitatam
|
involitatum
|
| Ablativ |
involitato
|
involitata
|
involitato
|
| Vokativ |
involitate
|
involitata
|
involitatum
|
Plural
| Nominativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
| Genitiv |
involitatorum
|
involitatarum
|
involitatorum
|
| Dativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Akkusativ |
involitatos
|
involitatas
|
involitata
|
| Ablativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Vokativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitaturus
|
involitatura
|
involitaturum
|
| Genitiv |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitaturi
|
| Dativ |
involitaturo
|
involitaturae
|
involitaturo
|
| Akkusativ |
involitaturum
|
involitaturam
|
involitaturum
|
| Ablativ |
involitaturo
|
involitatura
|
involitaturo
|
| Vokativ |
involitature
|
involitatura
|
involitaturum
|
Plural
| Nominativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
| Genitiv |
involitaturorum
|
involitaturarum
|
involitaturorum
|
| Dativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Akkusativ |
involitaturos
|
involitaturas
|
involitatura
|
| Ablativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Vokativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
involitatum
|
involitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involito
|
ich flattere |
| 2. Person Singular |
involitas
|
du flatterst |
| 3. Person Singular |
involitat
|
er/sie/es flattert |
| 1. Person Plural |
involitamus
|
wir flattern |
| 2. Person Plural |
involitatis
|
ihr flattert |
| 3. Person Plural |
involitant
|
sie flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaris involitare
|
|
| 3. Person Singular |
involitatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitem
|
ich flattere |
| 2. Person Singular |
involites
|
du flatterst |
| 3. Person Singular |
involitet
|
er/sie/es flattere |
| 1. Person Plural |
involitemus
|
wir flattern |
| 2. Person Plural |
involitetis
|
ihr flattert |
| 3. Person Plural |
involitent
|
sie flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involiter
|
|
| 2. Person Singular |
involiteris involitere
|
|
| 3. Person Singular |
involitetur
|
|
| 1. Person Plural |
involitemur
|
|
| 2. Person Plural |
involitemini
|
|
| 3. Person Plural |
involitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabam
|
ich flatterte |
| 2. Person Singular |
involitabas
|
du flattertest |
| 3. Person Singular |
involitabat
|
er/sie/es flatterte |
| 1. Person Plural |
involitabamus
|
wir flatterten |
| 2. Person Plural |
involitabatis
|
ihr flattertet |
| 3. Person Plural |
involitabant
|
sie flatterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabar
|
|
| 2. Person Singular |
involitabaris involitabare
|
|
| 3. Person Singular |
involitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarem
|
ich flatterte |
| 2. Person Singular |
involitares
|
du flattertest |
| 3. Person Singular |
involitaret
|
er/sie/es flatterte |
| 1. Person Plural |
involitaremus
|
wir flatterten |
| 2. Person Plural |
involitaretis
|
ihr flattertet |
| 3. Person Plural |
involitarent
|
sie flatterten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarer
|
|
| 2. Person Singular |
involitareris involitarere
|
|
| 3. Person Singular |
involitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
involitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
involitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
involitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabo
|
ich werde flattern |
| 2. Person Singular |
involitabis
|
du wirst flattern |
| 3. Person Singular |
involitabit
|
er/sie/es wird flattern |
| 1. Person Plural |
involitabimus
|
wir werden flattern |
| 2. Person Plural |
involitabitis
|
ihr werdet flattern |
| 3. Person Plural |
involitabunt
|
sie werden flattern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaberis involitabere
|
|
| 3. Person Singular |
involitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavi
|
ich habe geflattert |
| 2. Person Singular |
involitavisti
|
du hast geflattert |
| 3. Person Singular |
involitavit
|
er/sie/es hat geflattert |
| 1. Person Plural |
involitavimus
|
wir haben geflattert |
| 2. Person Plural |
involitavistis
|
ihr habt geflattert |
| 3. Person Plural |
involitaverunt involitavere
|
sie haben geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
involitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaverim
|
ich habe geflattert |
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
du habest geflattert |
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
er/sie/es habe geflattert |
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
wir haben geflattert |
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
ihr habet geflattert |
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
sie haben geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaveram
|
ich hatte geflattert |
| 2. Person Singular |
involitaveras
|
du hattest geflattert |
| 3. Person Singular |
involitaverat
|
er/sie/es hatte geflattert |
| 1. Person Plural |
involitaveramus
|
wir hatten geflattert |
| 2. Person Plural |
involitaveratis
|
ihr hattet geflattert |
| 3. Person Plural |
involitaverant
|
sie hatten geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
involitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavissem
|
ich hätte geflattert |
| 2. Person Singular |
involitavisses
|
du hättest geflattert |
| 3. Person Singular |
involitavisset
|
er/sie/es hätte geflattert |
| 1. Person Plural |
involitavissemus
|
wir hätten geflattert |
| 2. Person Plural |
involitavissetis
|
ihr hättet geflattert |
| 3. Person Plural |
involitavissent
|
sie hätten geflattert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
involitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavero
|
ich werde geflattert haben |
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
du wirst geflattert haben |
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
er/sie/es wird geflattert haben |
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
wir werden geflattert haben |
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
ihr werdet geflattert haben |
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
sie werden geflattert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitare
|
flattern |
| Vorzeitigkeit |
involitavisse
|
geflattert haben |
| Nachzeitigkeit |
involitaturum esse
|
flattern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitari involitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
involitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
involitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
involita
|
flattere! |
| 2. Person Plural |
involitate
|
flattert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
involitato
|
| 3. Person Singular |
involitato
|
| 2. Person Plural |
involitatote
|
| 3. Person Plural |
involitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
involitare
|
das Flattern |
| Genitiv |
involitandi
|
des Flatternes |
| Dativ |
involitando
|
dem Flattern |
| Akkusativ |
involitandum
|
das Flattern |
| Ablativ |
involitando
|
durch das Flattern |
| Vokativ |
involitande
|
Flattern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitandus
|
involitanda
|
involitandum
|
| Genitiv |
involitandi
|
involitandae
|
involitandi
|
| Dativ |
involitando
|
involitandae
|
involitando
|
| Akkusativ |
involitandum
|
involitandam
|
involitandum
|
| Ablativ |
involitando
|
involitanda
|
involitando
|
| Vokativ |
involitande
|
involitanda
|
involitandum
|
Plural
| Nominativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
| Genitiv |
involitandorum
|
involitandarum
|
involitandorum
|
| Dativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Akkusativ |
involitandos
|
involitandas
|
involitanda
|
| Ablativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Vokativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
| Genitiv |
involitantis
|
involitantis
|
involitantis
|
| Dativ |
involitanti
|
involitanti
|
involitanti
|
| Akkusativ |
involitantem
|
involitantem
|
involitans
|
| Ablativ |
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
| Vokativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
Plural
| Nominativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Genitiv |
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
| Dativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Akkusativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Ablativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Vokativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitatus
|
involitata
|
involitatum
|
| Genitiv |
involitati
|
involitatae
|
involitati
|
| Dativ |
involitato
|
involitatae
|
involitato
|
| Akkusativ |
involitatum
|
involitatam
|
involitatum
|
| Ablativ |
involitato
|
involitata
|
involitato
|
| Vokativ |
involitate
|
involitata
|
involitatum
|
Plural
| Nominativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
| Genitiv |
involitatorum
|
involitatarum
|
involitatorum
|
| Dativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Akkusativ |
involitatos
|
involitatas
|
involitata
|
| Ablativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Vokativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitaturus
|
involitatura
|
involitaturum
|
| Genitiv |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitaturi
|
| Dativ |
involitaturo
|
involitaturae
|
involitaturo
|
| Akkusativ |
involitaturum
|
involitaturam
|
involitaturum
|
| Ablativ |
involitaturo
|
involitatura
|
involitaturo
|
| Vokativ |
involitature
|
involitatura
|
involitaturum
|
Plural
| Nominativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
| Genitiv |
involitaturorum
|
involitaturarum
|
involitaturorum
|
| Dativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Akkusativ |
involitaturos
|
involitaturas
|
involitatura
|
| Ablativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Vokativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
involitatum
|
involitatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involito
|
ich schwebe |
| 2. Person Singular |
involitas
|
du schwebst |
| 3. Person Singular |
involitat
|
er/sie/es schwebt |
| 1. Person Plural |
involitamus
|
wir schweben |
| 2. Person Plural |
involitatis
|
ihr schwebt |
| 3. Person Plural |
involitant
|
sie schweben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaris involitare
|
|
| 3. Person Singular |
involitatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitem
|
ich schwebe |
| 2. Person Singular |
involites
|
du schwebest |
| 3. Person Singular |
involitet
|
er/sie/es schwebe |
| 1. Person Plural |
involitemus
|
wir schweben |
| 2. Person Plural |
involitetis
|
ihr schwebet |
| 3. Person Plural |
involitent
|
sie schweben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involiter
|
|
| 2. Person Singular |
involiteris involitere
|
|
| 3. Person Singular |
involitetur
|
|
| 1. Person Plural |
involitemur
|
|
| 2. Person Plural |
involitemini
|
|
| 3. Person Plural |
involitentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabam
|
ich schwebte |
| 2. Person Singular |
involitabas
|
du schwebtest |
| 3. Person Singular |
involitabat
|
er/sie/es schwebte |
| 1. Person Plural |
involitabamus
|
wir schwebten |
| 2. Person Plural |
involitabatis
|
ihr schwebtet |
| 3. Person Plural |
involitabant
|
sie schwebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabar
|
|
| 2. Person Singular |
involitabaris involitabare
|
|
| 3. Person Singular |
involitabatur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabamur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabamini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarem
|
ich schwebte |
| 2. Person Singular |
involitares
|
du schwebtest |
| 3. Person Singular |
involitaret
|
er/sie/es schwebte |
| 1. Person Plural |
involitaremus
|
wir schwebten |
| 2. Person Plural |
involitaretis
|
ihr schwebtet |
| 3. Person Plural |
involitarent
|
sie schwebten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitarer
|
|
| 2. Person Singular |
involitareris involitarere
|
|
| 3. Person Singular |
involitaretur
|
|
| 1. Person Plural |
involitaremur
|
|
| 2. Person Plural |
involitaremini
|
|
| 3. Person Plural |
involitarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabo
|
ich werde schweben |
| 2. Person Singular |
involitabis
|
du wirst schweben |
| 3. Person Singular |
involitabit
|
er/sie/es wird schweben |
| 1. Person Plural |
involitabimus
|
wir werden schweben |
| 2. Person Plural |
involitabitis
|
ihr werdet schweben |
| 3. Person Plural |
involitabunt
|
sie werden schweben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitabor
|
|
| 2. Person Singular |
involitaberis involitabere
|
|
| 3. Person Singular |
involitabitur
|
|
| 1. Person Plural |
involitabimur
|
|
| 2. Person Plural |
involitabimini
|
|
| 3. Person Plural |
involitabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavi
|
ich habe geschwebt |
| 2. Person Singular |
involitavisti
|
du hast geschwebt |
| 3. Person Singular |
involitavit
|
er/sie/es hat geschwebt |
| 1. Person Plural |
involitavimus
|
wir haben geschwebt |
| 2. Person Plural |
involitavistis
|
ihr habt geschwebt |
| 3. Person Plural |
involitaverunt involitavere
|
sie haben geschwebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus es
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus est
|
|
| 1. Person Plural |
involitati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati estis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaverim
|
ich habe geschwebt |
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
du habest geschwebt |
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
er/sie/es habe geschwebt |
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
wir haben geschwebt |
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
ihr habet geschwebt |
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
sie haben geschwebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati simus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitaveram
|
ich hatte geschwebt |
| 2. Person Singular |
involitaveras
|
du hattest geschwebt |
| 3. Person Singular |
involitaverat
|
er/sie/es hatte geschwebt |
| 1. Person Plural |
involitaveramus
|
wir hatten geschwebt |
| 2. Person Plural |
involitaveratis
|
ihr hattet geschwebt |
| 3. Person Plural |
involitaverant
|
sie hatten geschwebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
involitati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavissem
|
ich hätte geschwebt |
| 2. Person Singular |
involitavisses
|
du hättest geschwebt |
| 3. Person Singular |
involitavisset
|
er/sie/es hätte geschwebt |
| 1. Person Plural |
involitavissemus
|
wir hätten geschwebt |
| 2. Person Plural |
involitavissetis
|
ihr hättet geschwebt |
| 3. Person Plural |
involitavissent
|
sie hätten geschwebt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
involitati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
involitavero
|
ich werde geschwebt haben |
| 2. Person Singular |
involitaveris
|
du wirst geschwebt haben |
| 3. Person Singular |
involitaverit
|
er/sie/es wird geschwebt haben |
| 1. Person Plural |
involitaverimus
|
wir werden geschwebt haben |
| 2. Person Plural |
involitaveritis
|
ihr werdet geschwebt haben |
| 3. Person Plural |
involitaverint
|
sie werden geschwebt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
involitatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
involitatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
involitatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
involitati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
involitati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
involitati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitare
|
schweben |
| Vorzeitigkeit |
involitavisse
|
geschwebt haben |
| Nachzeitigkeit |
involitaturum esse
|
schweben werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
involitari involitarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
involitatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
involitatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
involita
|
schwebe; schweb! |
| 2. Person Plural |
involitate
|
schwebt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
involitato
|
| 3. Person Singular |
involitato
|
| 2. Person Plural |
involitatote
|
| 3. Person Plural |
involitanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
involitare
|
das Schweben |
| Genitiv |
involitandi
|
des Schwebens |
| Dativ |
involitando
|
dem Schweben |
| Akkusativ |
involitandum
|
das Schweben |
| Ablativ |
involitando
|
durch das Schweben |
| Vokativ |
involitande
|
Schweben! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitandus
|
involitanda
|
involitandum
|
| Genitiv |
involitandi
|
involitandae
|
involitandi
|
| Dativ |
involitando
|
involitandae
|
involitando
|
| Akkusativ |
involitandum
|
involitandam
|
involitandum
|
| Ablativ |
involitando
|
involitanda
|
involitando
|
| Vokativ |
involitande
|
involitanda
|
involitandum
|
Plural
| Nominativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
| Genitiv |
involitandorum
|
involitandarum
|
involitandorum
|
| Dativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Akkusativ |
involitandos
|
involitandas
|
involitanda
|
| Ablativ |
involitandis
|
involitandis
|
involitandis
|
| Vokativ |
involitandi
|
involitandae
|
involitanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
| Genitiv |
involitantis
|
involitantis
|
involitantis
|
| Dativ |
involitanti
|
involitanti
|
involitanti
|
| Akkusativ |
involitantem
|
involitantem
|
involitans
|
| Ablativ |
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
involitanti involitante
|
| Vokativ |
involitans
|
involitans
|
involitans
|
Plural
| Nominativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Genitiv |
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
involitantium involitantum
|
| Dativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Akkusativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
| Ablativ |
involitantibus
|
involitantibus
|
involitantibus
|
| Vokativ |
involitantes
|
involitantes
|
involitantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitatus
|
involitata
|
involitatum
|
| Genitiv |
involitati
|
involitatae
|
involitati
|
| Dativ |
involitato
|
involitatae
|
involitato
|
| Akkusativ |
involitatum
|
involitatam
|
involitatum
|
| Ablativ |
involitato
|
involitata
|
involitato
|
| Vokativ |
involitate
|
involitata
|
involitatum
|
Plural
| Nominativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
| Genitiv |
involitatorum
|
involitatarum
|
involitatorum
|
| Dativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Akkusativ |
involitatos
|
involitatas
|
involitata
|
| Ablativ |
involitatis
|
involitatis
|
involitatis
|
| Vokativ |
involitati
|
involitatae
|
involitata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
involitaturus
|
involitatura
|
involitaturum
|
| Genitiv |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitaturi
|
| Dativ |
involitaturo
|
involitaturae
|
involitaturo
|
| Akkusativ |
involitaturum
|
involitaturam
|
involitaturum
|
| Ablativ |
involitaturo
|
involitatura
|
involitaturo
|
| Vokativ |
involitature
|
involitatura
|
involitaturum
|
Plural
| Nominativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
| Genitiv |
involitaturorum
|
involitaturarum
|
involitaturorum
|
| Dativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Akkusativ |
involitaturos
|
involitaturas
|
involitatura
|
| Ablativ |
involitaturis
|
involitaturis
|
involitaturis
|
| Vokativ |
involitaturi
|
involitaturae
|
involitatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
involitatum
|
involitatu
|