Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufo
|
|
| 2. Person Singular |
irrufas
|
|
| 3. Person Singular |
irrufat
|
|
| 1. Person Plural |
irrufamus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufatis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufor
|
|
| 2. Person Singular |
irrufaris irrufare
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatur
|
|
| 1. Person Plural |
irrufamur
|
|
| 2. Person Plural |
irrufamini
|
|
| 3. Person Plural |
irrufantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufem
|
|
| 2. Person Singular |
irrufes
|
|
| 3. Person Singular |
irrufet
|
|
| 1. Person Plural |
irrufemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufetis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufer
|
|
| 2. Person Singular |
irruferis irrufere
|
|
| 3. Person Singular |
irrufetur
|
|
| 1. Person Plural |
irrufemur
|
|
| 2. Person Plural |
irrufemini
|
|
| 3. Person Plural |
irrufentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufabam
|
|
| 2. Person Singular |
irrufabas
|
|
| 3. Person Singular |
irrufabat
|
|
| 1. Person Plural |
irrufabamus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufabatis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufabar
|
|
| 2. Person Singular |
irrufabaris irrufabare
|
|
| 3. Person Singular |
irrufabatur
|
|
| 1. Person Plural |
irrufabamur
|
|
| 2. Person Plural |
irrufabamini
|
|
| 3. Person Plural |
irrufabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufarem
|
|
| 2. Person Singular |
irrufares
|
|
| 3. Person Singular |
irrufaret
|
|
| 1. Person Plural |
irrufaremus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufaretis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufarer
|
|
| 2. Person Singular |
irrufareris irrufarere
|
|
| 3. Person Singular |
irrufaretur
|
|
| 1. Person Plural |
irrufaremur
|
|
| 2. Person Plural |
irrufaremini
|
|
| 3. Person Plural |
irrufarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufabo
|
|
| 2. Person Singular |
irrufabis
|
|
| 3. Person Singular |
irrufabit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufabimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufabitis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufabor
|
|
| 2. Person Singular |
irrufaberis irrufabere
|
|
| 3. Person Singular |
irrufabitur
|
|
| 1. Person Plural |
irrufabimur
|
|
| 2. Person Plural |
irrufabimini
|
|
| 3. Person Plural |
irrufabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufavi
|
|
| 2. Person Singular |
irrufavisti
|
|
| 3. Person Singular |
irrufavit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufavimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufavistis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufaverunt irrufavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
irrufatus es
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatus est
|
|
| 1. Person Plural |
irrufati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufati estis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufaverim
|
|
| 2. Person Singular |
irrufaveris
|
|
| 3. Person Singular |
irrufaverit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
irrufatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufati simus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufaveram
|
|
| 2. Person Singular |
irrufaveras
|
|
| 3. Person Singular |
irrufaverat
|
|
| 1. Person Plural |
irrufaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
irrufatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
irrufati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufavissem
|
|
| 2. Person Singular |
irrufavisses
|
|
| 3. Person Singular |
irrufavisset
|
|
| 1. Person Plural |
irrufavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
irrufatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
irrufati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufavero
|
|
| 2. Person Singular |
irrufaveris
|
|
| 3. Person Singular |
irrufaverit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrufatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
irrufatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
irrufatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
irrufati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrufati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrufati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
irrufare
|
|
| Vorzeitigkeit |
irrufavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
irrufaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
irrufari irrufarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
irrufatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
irrufatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
irrufa
|
! |
| 2. Person Plural |
irrufate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
irrufato
|
| 3. Person Singular |
irrufato
|
| 2. Person Plural |
irrufatote
|
| 3. Person Plural |
irrufanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
irrufare
|
|
| Genitiv |
irrufandi
|
|
| Dativ |
irrufando
|
|
| Akkusativ |
irrufandum
|
|
| Ablativ |
irrufando
|
|
| Vokativ |
irrufande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrufandus
|
irrufanda
|
irrufandum
|
| Genitiv |
irrufandi
|
irrufandae
|
irrufandi
|
| Dativ |
irrufando
|
irrufandae
|
irrufando
|
| Akkusativ |
irrufandum
|
irrufandam
|
irrufandum
|
| Ablativ |
irrufando
|
irrufanda
|
irrufando
|
| Vokativ |
irrufande
|
irrufanda
|
irrufandum
|
Plural
| Nominativ |
irrufandi
|
irrufandae
|
irrufanda
|
| Genitiv |
irrufandorum
|
irrufandarum
|
irrufandorum
|
| Dativ |
irrufandis
|
irrufandis
|
irrufandis
|
| Akkusativ |
irrufandos
|
irrufandas
|
irrufanda
|
| Ablativ |
irrufandis
|
irrufandis
|
irrufandis
|
| Vokativ |
irrufandi
|
irrufandae
|
irrufanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrufans
|
irrufans
|
irrufans
|
| Genitiv |
irrufantis
|
irrufantis
|
irrufantis
|
| Dativ |
irrufanti
|
irrufanti
|
irrufanti
|
| Akkusativ |
irrufantem
|
irrufantem
|
irrufans
|
| Ablativ |
irrufanti irrufante
|
irrufanti irrufante
|
irrufanti irrufante
|
| Vokativ |
irrufans
|
irrufans
|
irrufans
|
Plural
| Nominativ |
irrufantes
|
irrufantes
|
irrufantia
|
| Genitiv |
irrufantium irrufantum
|
irrufantium irrufantum
|
irrufantium irrufantum
|
| Dativ |
irrufantibus
|
irrufantibus
|
irrufantibus
|
| Akkusativ |
irrufantes
|
irrufantes
|
irrufantia
|
| Ablativ |
irrufantibus
|
irrufantibus
|
irrufantibus
|
| Vokativ |
irrufantes
|
irrufantes
|
irrufantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrufatus
|
irrufata
|
irrufatum
|
| Genitiv |
irrufati
|
irrufatae
|
irrufati
|
| Dativ |
irrufato
|
irrufatae
|
irrufato
|
| Akkusativ |
irrufatum
|
irrufatam
|
irrufatum
|
| Ablativ |
irrufato
|
irrufata
|
irrufato
|
| Vokativ |
irrufate
|
irrufata
|
irrufatum
|
Plural
| Nominativ |
irrufati
|
irrufatae
|
irrufata
|
| Genitiv |
irrufatorum
|
irrufatarum
|
irrufatorum
|
| Dativ |
irrufatis
|
irrufatis
|
irrufatis
|
| Akkusativ |
irrufatos
|
irrufatas
|
irrufata
|
| Ablativ |
irrufatis
|
irrufatis
|
irrufatis
|
| Vokativ |
irrufati
|
irrufatae
|
irrufata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrufaturus
|
irrufatura
|
irrufaturum
|
| Genitiv |
irrufaturi
|
irrufaturae
|
irrufaturi
|
| Dativ |
irrufaturo
|
irrufaturae
|
irrufaturo
|
| Akkusativ |
irrufaturum
|
irrufaturam
|
irrufaturum
|
| Ablativ |
irrufaturo
|
irrufatura
|
irrufaturo
|
| Vokativ |
irrufature
|
irrufatura
|
irrufaturum
|
Plural
| Nominativ |
irrufaturi
|
irrufaturae
|
irrufatura
|
| Genitiv |
irrufaturorum
|
irrufaturarum
|
irrufaturorum
|
| Dativ |
irrufaturis
|
irrufaturis
|
irrufaturis
|
| Akkusativ |
irrufaturos
|
irrufaturas
|
irrufatura
|
| Ablativ |
irrufaturis
|
irrufaturis
|
irrufaturis
|
| Vokativ |
irrufaturi
|
irrufaturae
|
irrufatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
irrufatum
|
irrufatu
|