Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von irrumpere (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort irruptus auch noch Formen von: irruptus (Adjektiv)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| irrumpere | Verb | konsonantische Konjugation | Infinitiv | einfallen dringen durchbrechen eindringen eindringen in einen Einfall machen Gewalt antun hereinbrechen hereinbrechen (einbrechen) hineinbrechen hineinstürzen sich einmischen stürzen unterbrechen verletzen |
| irruptus | Verb im Partizip | konsonantische Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Passiv | Partizip von einfallen |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich falle ein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du fällst ein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es fällt ein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir fallen ein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr fallt ein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie fallen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich falle ein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du fallest ein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es falle ein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir fallen ein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr fallet ein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie fallen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich fiel ein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du fielst ein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es fiel ein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir fielen ein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr fielt ein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie fielen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich fiele ein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du fielest ein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es fiele ein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir fielen ein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr fielet ein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie fielen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde einfallen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst einfallen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird einfallen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden einfallen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet einfallen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden einfallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin eingefallen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist eingefallen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist eingefallen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind eingefallen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid eingefallen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind eingefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei eingefallen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest eingefallen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei eingefallen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien eingefallen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet eingefallen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien eingefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war eingefallen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst eingefallen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war eingefallen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren eingefallen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart eingefallen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren eingefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre eingefallen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest eingefallen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre eingefallen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären eingefallen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret eingefallen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären eingefallen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde eingefallen sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst eingefallen sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird eingefallen sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden eingefallen sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet eingefallen sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden eingefallen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
einfallen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
eingefallen sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
einfallen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
falle ein; fall ein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
fallt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Einfallen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Einfallens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Einfallen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Einfallen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Einfallen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Einfallen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich dringe |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du dringst |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es dringt |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir dringen |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr dringt |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie dringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich dringe |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du dringest |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es dringe |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir dringen |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr dringet |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie dringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich drang |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du drangst |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es drang |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir drangen |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr drangt |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie drangen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich dränge |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du drängest |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es dränge |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir drängen |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr dränget |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie drängen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde dringen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst dringen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird dringen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden dringen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet dringen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden dringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin gedrungen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist gedrungen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist gedrungen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind gedrungen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid gedrungen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind gedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei gedrungen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest gedrungen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei gedrungen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien gedrungen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet gedrungen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien gedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war gedrungen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst gedrungen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war gedrungen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren gedrungen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart gedrungen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren gedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre gedrungen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest gedrungen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre gedrungen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären gedrungen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret gedrungen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären gedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde gedrungen sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst gedrungen sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird gedrungen sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden gedrungen sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet gedrungen sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden gedrungen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
dringen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
gedrungen sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
dringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
dringe; dring! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
dringt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Dringen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Dringens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Dringen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Dringen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Dringen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Dringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich durchbreche |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du durchbrichst |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es durchbricht |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir durchbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr durchbrecht |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie durchbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
ich werde durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpitur |
er/sie/es wird durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpimur |
wir werden durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpimini |
ihr werdet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
sie werden durchbrochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich durchbreche |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du durchbrechest |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es durchbreche |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir durchbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr durchbrechet |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie durchbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
du werdest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpatur |
er/sie/es werde durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpamur |
wir werden durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpamini |
ihr werdet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpantur |
sie werden durchbrochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich durchbrach |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du durchbrachst |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es durchbrach |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir durchbrachen |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr durchbracht |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie durchbrachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
ich wurde durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
du wurdest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
er/sie/es wurde durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
wir wurden durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
ihr wurdet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
sie wurden durchbrochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich durchbräche |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du durchbrächest |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es durchbräche |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir durchbrächen |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr durchbrächet |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie durchbrächen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
ich würde durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
du würdest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrumperetur |
er/sie/es würde durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrumperemur |
wir würden durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrumperemini |
ihr würdet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irrumperentur |
sie würden durchbrochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde durchbrechen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst durchbrechen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird durchbrechen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden durchbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet durchbrechen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden durchbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde durchbrochen werden |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst durchbrochen werden |
| 3. Person Singular | irrumpetur |
er/sie/es wird durchbrochen werden |
| 1. Person Plural | irrumpemur |
wir werden durchbrochen werden |
| 2. Person Plural | irrumpemini |
ihr werdet durchbrochen werden |
| 3. Person Plural | irrumpentur |
sie werden durchbrochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich habe durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du hast durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es hat durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir haben durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr habt durchbrochen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie haben durchbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
ich bin durchbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus es |
du bist durchbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus est |
er/sie/es ist durchbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
wir sind durchbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti estis |
ihr seid durchbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
sie sind durchbrochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich habe durchbrochen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du habest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es habe durchbrochen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir haben durchbrochen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr habet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie haben durchbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
ich sei durchbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus sis |
du seiest durchbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus sit |
er/sie/es sei durchbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti simus |
wir seien durchbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
ihr seiet durchbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sint |
sie seien durchbrochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich hatte durchbrochen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du hattest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es hatte durchbrochen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir hatten durchbrochen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr hattet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie hatten durchbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
ich war durchbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus eras |
du warst durchbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus erat |
er/sie/es war durchbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
wir waren durchbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
ihr wart durchbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti erant |
sie waren durchbrochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich hätte durchbrochen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du hättest durchbrochen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es hätte durchbrochen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir hätten durchbrochen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr hättet durchbrochen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie hätten durchbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
ich wäre durchbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus esses |
du wärest durchbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus esset |
er/sie/es wäre durchbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
wir wären durchbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
ihr wäret durchbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti essent |
sie wären durchbrochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde durchbrochen haben |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst durchbrochen haben |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird durchbrochen haben |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden durchbrochen haben |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet durchbrochen haben |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden durchbrochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
ich werde durchbrochen worden sein |
| 2. Person Singular | irruptus eris |
du wirst durchbrochen worden sein |
| 3. Person Singular | irruptus erit |
er/sie/es wird durchbrochen worden sein |
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
wir werden durchbrochen worden sein |
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
ihr werdet durchbrochen worden sein |
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
sie werden durchbrochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
durchbrechen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
durchbrochen haben |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
durchbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
durchbrochen werden |
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
durchbrochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
künftig durchbrochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
durchbrich! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
durchbrecht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Durchbrechen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Durchbrechens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Durchbrechen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Durchbrechen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Durchbrechen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Durchbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich dringe ein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du dringst ein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es dringt ein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir dringen ein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr dringt ein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie dringen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich dringe ein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du dringest ein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es dringe ein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir dringen ein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr dringet ein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie dringen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich drang ein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du drangst ein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es drang ein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir drangen ein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr drangt ein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie drangen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich dränge ein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du drängest ein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es dränge ein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir drängen ein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr dränget ein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie drängen ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde eindringen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst eindringen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird eindringen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden eindringen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet eindringen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden eindringen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin eingedrungen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist eingedrungen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist eingedrungen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind eingedrungen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid eingedrungen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind eingedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei eingedrungen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest eingedrungen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei eingedrungen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien eingedrungen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet eingedrungen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien eingedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war eingedrungen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst eingedrungen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war eingedrungen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren eingedrungen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart eingedrungen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren eingedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre eingedrungen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest eingedrungen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre eingedrungen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären eingedrungen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret eingedrungen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären eingedrungen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde eingedrungen sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst eingedrungen sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird eingedrungen sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden eingedrungen sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet eingedrungen sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden eingedrungen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
eindringen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
eingedrungen sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
eindringen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
dringe ein; dring ein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
dringt ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Eindringen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Eindringens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Eindringen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Eindringen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Eindringen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Eindringen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
|
| 2. Person Singular | irrumpis |
|
| 3. Person Singular | irrumpit |
|
| 1. Person Plural | irrumpimus |
|
| 2. Person Plural | irrumpitis |
|
| 3. Person Plural | irrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpas |
|
| 3. Person Singular | irrumpat |
|
| 1. Person Plural | irrumpamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
|
| 2. Person Singular | irrumpebas |
|
| 3. Person Singular | irrumpebat |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
|
| 2. Person Singular | irrumperes |
|
| 3. Person Singular | irrumperet |
|
| 1. Person Plural | irrumperemus |
|
| 2. Person Plural | irrumperetis |
|
| 3. Person Plural | irrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpes |
|
| 3. Person Singular | irrumpet |
|
| 1. Person Plural | irrumpemus |
|
| 2. Person Plural | irrumpetis |
|
| 3. Person Plural | irrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
|
| 2. Person Singular | irrupisti |
|
| 3. Person Singular | irrupit |
|
| 1. Person Plural | irrupimus |
|
| 2. Person Plural | irrupistis |
|
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
|
| 2. Person Singular | irruperas |
|
| 3. Person Singular | irruperat |
|
| 1. Person Plural | irruperamus |
|
| 2. Person Plural | irruperatis |
|
| 3. Person Plural | irruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
|
| 2. Person Singular | irrupisses |
|
| 3. Person Singular | irrupisset |
|
| 1. Person Plural | irrupissemus |
|
| 2. Person Plural | irrupissetis |
|
| 3. Person Plural | irrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
|
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
|
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
|
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
|
| 2. Person Singular | irrumpis |
|
| 3. Person Singular | irrumpit |
|
| 1. Person Plural | irrumpimus |
|
| 2. Person Plural | irrumpitis |
|
| 3. Person Plural | irrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpas |
|
| 3. Person Singular | irrumpat |
|
| 1. Person Plural | irrumpamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
|
| 2. Person Singular | irrumpebas |
|
| 3. Person Singular | irrumpebat |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
|
| 2. Person Singular | irrumperes |
|
| 3. Person Singular | irrumperet |
|
| 1. Person Plural | irrumperemus |
|
| 2. Person Plural | irrumperetis |
|
| 3. Person Plural | irrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpes |
|
| 3. Person Singular | irrumpet |
|
| 1. Person Plural | irrumpemus |
|
| 2. Person Plural | irrumpetis |
|
| 3. Person Plural | irrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
|
| 2. Person Singular | irrupisti |
|
| 3. Person Singular | irrupit |
|
| 1. Person Plural | irrupimus |
|
| 2. Person Plural | irrupistis |
|
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
|
| 2. Person Singular | irruperas |
|
| 3. Person Singular | irruperat |
|
| 1. Person Plural | irruperamus |
|
| 2. Person Plural | irruperatis |
|
| 3. Person Plural | irruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
|
| 2. Person Singular | irrupisses |
|
| 3. Person Singular | irrupisset |
|
| 1. Person Plural | irrupissemus |
|
| 2. Person Plural | irrupissetis |
|
| 3. Person Plural | irrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
|
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
|
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
|
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
|
| 2. Person Singular | irrumpis |
|
| 3. Person Singular | irrumpit |
|
| 1. Person Plural | irrumpimus |
|
| 2. Person Plural | irrumpitis |
|
| 3. Person Plural | irrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpas |
|
| 3. Person Singular | irrumpat |
|
| 1. Person Plural | irrumpamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
|
| 2. Person Singular | irrumpebas |
|
| 3. Person Singular | irrumpebat |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
|
| 2. Person Singular | irrumperes |
|
| 3. Person Singular | irrumperet |
|
| 1. Person Plural | irrumperemus |
|
| 2. Person Plural | irrumperetis |
|
| 3. Person Plural | irrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpes |
|
| 3. Person Singular | irrumpet |
|
| 1. Person Plural | irrumpemus |
|
| 2. Person Plural | irrumpetis |
|
| 3. Person Plural | irrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
|
| 2. Person Singular | irrupisti |
|
| 3. Person Singular | irrupit |
|
| 1. Person Plural | irrupimus |
|
| 2. Person Plural | irrupistis |
|
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
|
| 2. Person Singular | irruperas |
|
| 3. Person Singular | irruperat |
|
| 1. Person Plural | irruperamus |
|
| 2. Person Plural | irruperatis |
|
| 3. Person Plural | irruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
|
| 2. Person Singular | irrupisses |
|
| 3. Person Singular | irrupisset |
|
| 1. Person Plural | irrupissemus |
|
| 2. Person Plural | irrupissetis |
|
| 3. Person Plural | irrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
|
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
|
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
|
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich breche herein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du brichst herein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es bricht herein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir brechen herein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr brecht herein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie brechen herein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
ich werde hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrumpitur |
er/sie/es wird hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrumpimur |
wir werden hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrumpimini |
ihr werdet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
sie werden hereingebrochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich breche herein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du brechest herein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es breche herein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir brechen herein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr brechet herein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie brechen herein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
du werdest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrumpatur |
er/sie/es werde hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrumpamur |
wir werden hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrumpamini |
ihr werdet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irrumpantur |
sie werden hereingebrochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich brach herein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du brachst herein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es brach herein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir brachen herein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr bracht herein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie brachen herein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
ich wurde hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
du wurdest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
er/sie/es wurde hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
wir wurden hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
ihr wurdet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
sie wurden hereingebrochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich bräche herein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du brächest herein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es bräche herein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir brächen herein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr brächet herein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie brächen herein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
ich würde hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
du würdest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrumperetur |
er/sie/es würde hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrumperemur |
wir würden hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrumperemini |
ihr würdet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irrumperentur |
sie würden hereingebrochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde hereinbrechen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst hereinbrechen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird hereinbrechen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden hereinbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet hereinbrechen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden hereinbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde hereingebrochen werden |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst hereingebrochen werden |
| 3. Person Singular | irrumpetur |
er/sie/es wird hereingebrochen werden |
| 1. Person Plural | irrumpemur |
wir werden hereingebrochen werden |
| 2. Person Plural | irrumpemini |
ihr werdet hereingebrochen werden |
| 3. Person Plural | irrumpentur |
sie werden hereingebrochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich habe hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du hast hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es hat hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir haben hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr habt hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie haben hereingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
ich bin hereingebrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus es |
du bist hereingebrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus est |
er/sie/es ist hereingebrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
wir sind hereingebrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti estis |
ihr seid hereingebrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
sie sind hereingebrochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich habe hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du habest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es habe hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir haben hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr habet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie haben hereingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
ich sei hereingebrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus sis |
du seiest hereingebrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus sit |
er/sie/es sei hereingebrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti simus |
wir seien hereingebrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
ihr seiet hereingebrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sint |
sie seien hereingebrochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich hatte hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du hattest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es hatte hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir hatten hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr hattet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie hatten hereingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
ich war hereingebrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus eras |
du warst hereingebrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus erat |
er/sie/es war hereingebrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
wir waren hereingebrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
ihr wart hereingebrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti erant |
sie waren hereingebrochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich hätte hereingebrochen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du hättest hereingebrochen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es hätte hereingebrochen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir hätten hereingebrochen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr hättet hereingebrochen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie hätten hereingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
ich wäre hereingebrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus esses |
du wärest hereingebrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus esset |
er/sie/es wäre hereingebrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
wir wären hereingebrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
ihr wäret hereingebrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti essent |
sie wären hereingebrochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde hereingebrochen haben |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst hereingebrochen haben |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird hereingebrochen haben |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden hereingebrochen haben |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet hereingebrochen haben |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden hereingebrochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
ich werde hereingebrochen worden sein |
| 2. Person Singular | irruptus eris |
du wirst hereingebrochen worden sein |
| 3. Person Singular | irruptus erit |
er/sie/es wird hereingebrochen worden sein |
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
wir werden hereingebrochen worden sein |
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
ihr werdet hereingebrochen worden sein |
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
sie werden hereingebrochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
hereinbrechen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
hereingebrochen haben |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
hereinbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
hereingebrochen werden |
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
hereingebrochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
künftig hereingebrochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
brich herein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
brecht herein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Hereinbrechen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Hereinbrechens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Hereinbrechen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Hereinbrechen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Hereinbrechen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Hereinbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
|
| 2. Person Singular | irrumpis |
|
| 3. Person Singular | irrumpit |
|
| 1. Person Plural | irrumpimus |
|
| 2. Person Plural | irrumpitis |
|
| 3. Person Plural | irrumpunt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpas |
|
| 3. Person Singular | irrumpat |
|
| 1. Person Plural | irrumpamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
|
| 2. Person Singular | irrumpebas |
|
| 3. Person Singular | irrumpebat |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
|
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
|
| 3. Person Plural | irrumpebant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
|
| 2. Person Singular | irrumperes |
|
| 3. Person Singular | irrumperet |
|
| 1. Person Plural | irrumperemus |
|
| 2. Person Plural | irrumperetis |
|
| 3. Person Plural | irrumperent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
|
| 2. Person Singular | irrumpes |
|
| 3. Person Singular | irrumpet |
|
| 1. Person Plural | irrumpemus |
|
| 2. Person Plural | irrumpetis |
|
| 3. Person Plural | irrumpent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
|
| 2. Person Singular | irrupisti |
|
| 3. Person Singular | irrupit |
|
| 1. Person Plural | irrupimus |
|
| 2. Person Plural | irrupistis |
|
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
|
| 2. Person Singular | irruperas |
|
| 3. Person Singular | irruperat |
|
| 1. Person Plural | irruperamus |
|
| 2. Person Plural | irruperatis |
|
| 3. Person Plural | irruperant |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
|
| 2. Person Singular | irrupisses |
|
| 3. Person Singular | irrupisset |
|
| 1. Person Plural | irrupissemus |
|
| 2. Person Plural | irrupissetis |
|
| 3. Person Plural | irrupissent |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
|
| 2. Person Singular | irruperis |
|
| 3. Person Singular | irruperit |
|
| 1. Person Plural | irruperimus |
|
| 2. Person Plural | irruperitis |
|
| 3. Person Plural | irruperint |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
|
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
|
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
|
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
|
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
|
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
|
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich breche hinein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du brichst hinein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es bricht hinein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir brechen hinein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr brecht hinein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie brechen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich breche hinein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du brechest hinein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es breche hinein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir brechen hinein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr brechet hinein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie brechen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich brach hinein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du brachst hinein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es brach hinein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir brachen hinein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr bracht hinein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie brachen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich bräche hinein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du brächest hinein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es bräche hinein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir brächen hinein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr brächet hinein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie brächen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde hineinbrechen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst hineinbrechen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird hineinbrechen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden hineinbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet hineinbrechen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden hineinbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin hineingebrochen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist hineingebrochen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist hineingebrochen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind hineingebrochen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid hineingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind hineingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei hineingebrochen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest hineingebrochen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei hineingebrochen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien hineingebrochen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet hineingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien hineingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war hineingebrochen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst hineingebrochen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war hineingebrochen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren hineingebrochen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart hineingebrochen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren hineingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre hineingebrochen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest hineingebrochen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre hineingebrochen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären hineingebrochen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret hineingebrochen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären hineingebrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde hineingebrochen sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst hineingebrochen sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird hineingebrochen sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden hineingebrochen sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet hineingebrochen sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden hineingebrochen sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
hineinbrechen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
hineingebrochen sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
hineinbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
breche hinein; brech hinein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
brecht hinein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Hineinbrechen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Hineinbrechens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Hineinbrechen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Hineinbrechen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Hineinbrechen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Hineinbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich stürze hinein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du stürzt hinein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es stürzt hinein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir stürzen hinein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr stürzt hinein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie stürzen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich stürze hinein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du stürzest hinein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es stürze hinein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir stürzen hinein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr stürzet hinein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie stürzen hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich stürzte hinein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du stürztest hinein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es stürzte hinein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir stürzten hinein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr stürztet hinein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie stürzten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich stürzte hinein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du stürztest hinein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es stürzte hinein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir stürzten hinein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr stürztet hinein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie stürzten hinein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde hineinstürzen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst hineinstürzen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird hineinstürzen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden hineinstürzen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet hineinstürzen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden hineinstürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin hineingestürzt |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist hineingestürzt |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist hineingestürzt |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind hineingestürzt |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid hineingestürzt |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind hineingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei hineingestürzt |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest hineingestürzt |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei hineingestürzt |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien hineingestürzt |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet hineingestürzt |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien hineingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war hineingestürzt |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst hineingestürzt |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war hineingestürzt |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren hineingestürzt |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart hineingestürzt |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren hineingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre hineingestürzt |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest hineingestürzt |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre hineingestürzt |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären hineingestürzt |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret hineingestürzt |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären hineingestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde hineingestürzt sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst hineingestürzt sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird hineingestürzt sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden hineingestürzt sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet hineingestürzt sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden hineingestürzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
hineinstürzen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
hineingestürzt sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
hineinstürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
stürze hinein; stürz hinein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
stürzt hinein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Hineinstürzen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Hineinstürzens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Hineinstürzen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Hineinstürzen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Hineinstürzen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Hineinstürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich mische mich ein |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du mischst dich ein |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es mischt sich ein |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir mischen uns ein |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr mischt euch ein |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie mischen sich ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich mische mich ein |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du mischest dich ein |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es mische sich ein |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir mischen uns ein |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr mischet euch ein |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie mischen sich ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich mischte mich ein |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du mischtest dich ein |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es mischte sich ein |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir mischten uns ein |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr mischtet euch ein |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie mischten sich ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich mischte mich ein |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du mischtest dich ein |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es mischte sich ein |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir mischten uns ein |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr mischtet euch ein |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie mischten sich ein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde mich einmischen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst dich einmischen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird sich einmischen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden uns einmischen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet euch einmischen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden sich einmischen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich habe mich eingemischt |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du hast dich eingemischt |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es hat sich eingemischt |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir haben uns eingemischt |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr habt euch eingemischt |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie haben sich eingemischt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich habe mich eingemischt |
| 2. Person Singular | irruperis |
du habest dich eingemischt |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es habe sich eingemischt |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir haben uns eingemischt |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr habet euch eingemischt |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie haben sich eingemischt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich hatte mich eingemischt |
| 2. Person Singular | irruperas |
du hattest dich eingemischt |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es hatte sich eingemischt |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir hatten uns eingemischt |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr hattet euch eingemischt |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie hatten sich eingemischt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich hätte mich eingemischt |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du hättest dich eingemischt |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es hätte sich eingemischt |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir hätten uns eingemischt |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr hättet euch eingemischt |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie hätten sich eingemischt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde mich eingemischt haben |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst dich eingemischt haben |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird sich eingemischt haben |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden uns eingemischt haben |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet euch eingemischt haben |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden sich eingemischt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
sich einmischen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
sich eingemischt haben |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
sich einmischen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
mische dich ein; misch dich ein! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
mischt euch ein! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Sich einmischen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Sich einmischens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Sich einmischen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Sich einmischen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Sich einmischen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Sich einmischen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich stürze |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du stürzt |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es stürzt |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir stürzen |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr stürzt |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie stürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpitur |
|
| 1. Person Plural | irrumpimur |
|
| 2. Person Plural | irrumpimini |
|
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich stürze |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du stürzest |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es stürze |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir stürzen |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr stürzet |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie stürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
|
| 3. Person Singular | irrumpatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich stürzte |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du stürztest |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es stürzte |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir stürzten |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr stürztet |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie stürzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
|
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
|
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
|
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
|
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
|
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich stürzte |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du stürztest |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es stürzte |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir stürzten |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr stürztet |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie stürzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
|
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
|
| 3. Person Singular | irrumperetur |
|
| 1. Person Plural | irrumperemur |
|
| 2. Person Plural | irrumperemini |
|
| 3. Person Plural | irrumperentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde stürzen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst stürzen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird stürzen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden stürzen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet stürzen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden stürzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
|
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
|
| 3. Person Singular | irrumpetur |
|
| 1. Person Plural | irrumpemur |
|
| 2. Person Plural | irrumpemini |
|
| 3. Person Plural | irrumpentur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich bin gestürzt |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du bist gestürzt |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es ist gestürzt |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir sind gestürzt |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr seid gestürzt |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie sind gestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
|
| 2. Person Singular | irruptus es |
|
| 3. Person Singular | irruptus est |
|
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
|
| 2. Person Plural | irrupti estis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich sei gestürzt |
| 2. Person Singular | irruperis |
du seiest gestürzt |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es sei gestürzt |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir seien gestürzt |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr seiet gestürzt |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie seien gestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
|
| 2. Person Singular | irruptus sis |
|
| 3. Person Singular | irruptus sit |
|
| 1. Person Plural | irrupti simus |
|
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
|
| 3. Person Plural | irrupti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich war gestürzt |
| 2. Person Singular | irruperas |
du warst gestürzt |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es war gestürzt |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir waren gestürzt |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr wart gestürzt |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie waren gestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
|
| 2. Person Singular | irruptus eras |
|
| 3. Person Singular | irruptus erat |
|
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich wäre gestürzt |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du wärest gestürzt |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es wäre gestürzt |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir wären gestürzt |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr wäret gestürzt |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie wären gestürzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
|
| 2. Person Singular | irruptus esses |
|
| 3. Person Singular | irruptus esset |
|
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
|
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
|
| 3. Person Plural | irrupti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde gestürzt sein |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst gestürzt sein |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird gestürzt sein |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden gestürzt sein |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet gestürzt sein |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden gestürzt sein |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
|
| 2. Person Singular | irruptus eris |
|
| 3. Person Singular | irruptus erit |
|
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
|
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
|
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
stürzen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
gestürzt sein |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
stürzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
|
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
|
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
stürze; stürz! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
stürzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Stürzen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Stürzens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Stürzen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Stürzen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Stürzen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Stürzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich unterbreche |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du unterbrichst |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es unterbricht |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir unterbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr unterbrecht |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie unterbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
ich werde unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpitur |
er/sie/es wird unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpimur |
wir werden unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpimini |
ihr werdet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
sie werden unterbrochen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich unterbreche |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du unterbrechest |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es unterbreche |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir unterbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr unterbrechet |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie unterbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
du werdest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpatur |
er/sie/es werde unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpamur |
wir werden unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpamini |
ihr werdet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpantur |
sie werden unterbrochen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich unterbrach |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du unterbrachst |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es unterbrach |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir unterbrachen |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr unterbracht |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie unterbrachen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
ich wurde unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
du wurdest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
er/sie/es wurde unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
wir wurden unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
ihr wurdet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
sie wurden unterbrochen |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich unterbräche |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du unterbrächest |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es unterbräche |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir unterbrächen |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr unterbrächet |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie unterbrächen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
ich würde unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
du würdest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrumperetur |
er/sie/es würde unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrumperemur |
wir würden unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrumperemini |
ihr würdet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irrumperentur |
sie würden unterbrochen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde unterbrechen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst unterbrechen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird unterbrechen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden unterbrechen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet unterbrechen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden unterbrechen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde unterbrochen werden |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst unterbrochen werden |
| 3. Person Singular | irrumpetur |
er/sie/es wird unterbrochen werden |
| 1. Person Plural | irrumpemur |
wir werden unterbrochen werden |
| 2. Person Plural | irrumpemini |
ihr werdet unterbrochen werden |
| 3. Person Plural | irrumpentur |
sie werden unterbrochen werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich habe unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du hast unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es hat unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir haben unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr habt unterbrochen |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie haben unterbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
ich bin unterbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus es |
du bist unterbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus est |
er/sie/es ist unterbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
wir sind unterbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti estis |
ihr seid unterbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
sie sind unterbrochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich habe unterbrochen |
| 2. Person Singular | irruperis |
du habest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es habe unterbrochen |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir haben unterbrochen |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr habet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie haben unterbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
ich sei unterbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus sis |
du seiest unterbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus sit |
er/sie/es sei unterbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti simus |
wir seien unterbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
ihr seiet unterbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti sint |
sie seien unterbrochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich hatte unterbrochen |
| 2. Person Singular | irruperas |
du hattest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es hatte unterbrochen |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir hatten unterbrochen |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr hattet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie hatten unterbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
ich war unterbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus eras |
du warst unterbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus erat |
er/sie/es war unterbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
wir waren unterbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
ihr wart unterbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti erant |
sie waren unterbrochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich hätte unterbrochen |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du hättest unterbrochen |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es hätte unterbrochen |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir hätten unterbrochen |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr hättet unterbrochen |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie hätten unterbrochen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
ich wäre unterbrochen worden |
| 2. Person Singular | irruptus esses |
du wärest unterbrochen worden |
| 3. Person Singular | irruptus esset |
er/sie/es wäre unterbrochen worden |
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
wir wären unterbrochen worden |
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
ihr wäret unterbrochen worden |
| 3. Person Plural | irrupti essent |
sie wären unterbrochen worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde unterbrochen haben |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst unterbrochen haben |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird unterbrochen haben |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden unterbrochen haben |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet unterbrochen haben |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden unterbrochen haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
ich werde unterbrochen worden sein |
| 2. Person Singular | irruptus eris |
du wirst unterbrochen worden sein |
| 3. Person Singular | irruptus erit |
er/sie/es wird unterbrochen worden sein |
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
wir werden unterbrochen worden sein |
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
ihr werdet unterbrochen worden sein |
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
sie werden unterbrochen worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
unterbrechen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
unterbrochen haben |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
unterbrechen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
unterbrochen werden |
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
unterbrochen worden sein |
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
künftig unterbrochen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
unterbrich! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
unterbrecht! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Unterbrechen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Unterbrechens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Unterbrechen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Unterbrechen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Unterbrechen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Unterbrechen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpo |
ich verletze |
| 2. Person Singular | irrumpis |
du verletzt |
| 3. Person Singular | irrumpit |
er/sie/es verletzt |
| 1. Person Plural | irrumpimus |
wir verletzen |
| 2. Person Plural | irrumpitis |
ihr verletzt |
| 3. Person Plural | irrumpunt |
sie verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpor |
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst verletzt |
| 3. Person Singular | irrumpitur |
er/sie/es wird verletzt |
| 1. Person Plural | irrumpimur |
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural | irrumpimini |
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural | irrumpuntur |
sie werden verletzt |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich verletze |
| 2. Person Singular | irrumpas |
du verletzest |
| 3. Person Singular | irrumpat |
er/sie/es verletze |
| 1. Person Plural | irrumpamus |
wir verletzen |
| 2. Person Plural | irrumpatis |
ihr verletzet |
| 3. Person Plural | irrumpant |
sie verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde verletzt |
| 2. Person Singular | irrumparis irrumpare |
du werdest verletzt |
| 3. Person Singular | irrumpatur |
er/sie/es werde verletzt |
| 1. Person Plural | irrumpamur |
wir werden verletzt |
| 2. Person Plural | irrumpamini |
ihr werdet verletzt |
| 3. Person Plural | irrumpantur |
sie werden verletzt |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebam |
ich verletzte |
| 2. Person Singular | irrumpebas |
du verletztest |
| 3. Person Singular | irrumpebat |
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural | irrumpebamus |
wir verletzten |
| 2. Person Plural | irrumpebatis |
ihr verletztet |
| 3. Person Plural | irrumpebant |
sie verletzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpebar |
ich wurde verletzt |
| 2. Person Singular | irrumpebaris irrumpebare |
du wurdest verletzt |
| 3. Person Singular | irrumpebatur |
er/sie/es wurde verletzt |
| 1. Person Plural | irrumpebamur |
wir wurden verletzt |
| 2. Person Plural | irrumpebamini |
ihr wurdet verletzt |
| 3. Person Plural | irrumpebantur |
sie wurden verletzt |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperem |
ich verletzte |
| 2. Person Singular | irrumperes |
du verletztest |
| 3. Person Singular | irrumperet |
er/sie/es verletzte |
| 1. Person Plural | irrumperemus |
wir verletzten |
| 2. Person Plural | irrumperetis |
ihr verletztet |
| 3. Person Plural | irrumperent |
sie verletzten |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumperer |
ich würde verletzt |
| 2. Person Singular | irrumpereris irrumperere |
du würdest verletzt |
| 3. Person Singular | irrumperetur |
er/sie/es würde verletzt |
| 1. Person Plural | irrumperemur |
wir würden verletzt |
| 2. Person Plural | irrumperemini |
ihr würdet verletzt |
| 3. Person Plural | irrumperentur |
sie würden verletzt |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpam |
ich werde verletzen |
| 2. Person Singular | irrumpes |
du wirst verletzen |
| 3. Person Singular | irrumpet |
er/sie/es wird verletzen |
| 1. Person Plural | irrumpemus |
wir werden verletzen |
| 2. Person Plural | irrumpetis |
ihr werdet verletzen |
| 3. Person Plural | irrumpent |
sie werden verletzen |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irrumpar |
ich werde verletzt werden |
| 2. Person Singular | irrumperis irrumpere |
du wirst verletzt werden |
| 3. Person Singular | irrumpetur |
er/sie/es wird verletzt werden |
| 1. Person Plural | irrumpemur |
wir werden verletzt werden |
| 2. Person Plural | irrumpemini |
ihr werdet verletzt werden |
| 3. Person Plural | irrumpentur |
sie werden verletzt werden |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupi |
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular | irrupisti |
du hast verletzt |
| 3. Person Singular | irrupit |
er/sie/es hat verletzt |
| 1. Person Plural | irrupimus |
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural | irrupistis |
ihr habt verletzt |
| 3. Person Plural | irruperunt irrupere |
sie haben verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sum |
ich bin verletzt worden |
| 2. Person Singular | irruptus es |
du bist verletzt worden |
| 3. Person Singular | irruptus est |
er/sie/es ist verletzt worden |
| 1. Person Plural | irrupti sumus |
wir sind verletzt worden |
| 2. Person Plural | irrupti estis |
ihr seid verletzt worden |
| 3. Person Plural | irrupti sunt |
sie sind verletzt worden |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperim |
ich habe verletzt |
| 2. Person Singular | irruperis |
du habest verletzt |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es habe verletzt |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir haben verletzt |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr habet verletzt |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie haben verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus sim |
ich sei verletzt worden |
| 2. Person Singular | irruptus sis |
du seiest verletzt worden |
| 3. Person Singular | irruptus sit |
er/sie/es sei verletzt worden |
| 1. Person Plural | irrupti simus |
wir seien verletzt worden |
| 2. Person Plural | irrupti sitis |
ihr seiet verletzt worden |
| 3. Person Plural | irrupti sint |
sie seien verletzt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irruperam |
ich hatte verletzt |
| 2. Person Singular | irruperas |
du hattest verletzt |
| 3. Person Singular | irruperat |
er/sie/es hatte verletzt |
| 1. Person Plural | irruperamus |
wir hatten verletzt |
| 2. Person Plural | irruperatis |
ihr hattet verletzt |
| 3. Person Plural | irruperant |
sie hatten verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus eram |
ich war verletzt worden |
| 2. Person Singular | irruptus eras |
du warst verletzt worden |
| 3. Person Singular | irruptus erat |
er/sie/es war verletzt worden |
| 1. Person Plural | irrupti eramus |
wir waren verletzt worden |
| 2. Person Plural | irrupti eratis |
ihr wart verletzt worden |
| 3. Person Plural | irrupti erant |
sie waren verletzt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupissem |
ich hätte verletzt |
| 2. Person Singular | irrupisses |
du hättest verletzt |
| 3. Person Singular | irrupisset |
er/sie/es hätte verletzt |
| 1. Person Plural | irrupissemus |
wir hätten verletzt |
| 2. Person Plural | irrupissetis |
ihr hättet verletzt |
| 3. Person Plural | irrupissent |
sie hätten verletzt |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus essem |
ich wäre verletzt worden |
| 2. Person Singular | irruptus esses |
du wärest verletzt worden |
| 3. Person Singular | irruptus esset |
er/sie/es wäre verletzt worden |
| 1. Person Plural | irrupti essemus |
wir wären verletzt worden |
| 2. Person Plural | irrupti essetis |
ihr wäret verletzt worden |
| 3. Person Plural | irrupti essent |
sie wären verletzt worden |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | irrupero |
ich werde verletzt haben |
| 2. Person Singular | irruperis |
du wirst verletzt haben |
| 3. Person Singular | irruperit |
er/sie/es wird verletzt haben |
| 1. Person Plural | irruperimus |
wir werden verletzt haben |
| 2. Person Plural | irruperitis |
ihr werdet verletzt haben |
| 3. Person Plural | irruperint |
sie werden verletzt haben |
| Passiv | ||
| 1. Person Singular | irruptus ero |
ich werde verletzt worden sein |
| 2. Person Singular | irruptus eris |
du wirst verletzt worden sein |
| 3. Person Singular | irruptus erit |
er/sie/es wird verletzt worden sein |
| 1. Person Plural | irrupti erimus |
wir werden verletzt worden sein |
| 2. Person Plural | irrupti eritis |
ihr werdet verletzt worden sein |
| 3. Person Plural | irrupti erunt |
sie werden verletzt worden sein |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpere |
verletzen |
| Vorzeitigkeit | irrupisse |
verletzt haben |
| Nachzeitigkeit | irrupturum esse |
verletzen werden |
| Passiv | ||
| Gleichzeitigkeit | irrumpi irrumpier |
verletzt werden |
| Vorzeitigkeit | irruptum esse |
verletzt worden sein |
| Nachzeitigkeit | irruptum iri |
künftig verletzt werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | irrumpe |
verletze; verletz! |
| 2. Person Plural | irrumpite |
verletzt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | irrumpito |
| 3. Person Singular | irrumpito |
| 2. Person Plural | irrumpitote |
| 3. Person Plural | irrumpunto |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | irrumpere |
das Verletzen |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
des Verletzens |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
dem Verletzen |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
das Verletzen |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
durch das Verletzen |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
Verletzen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpendus irrumpundus |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
| Genitiv | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendi irrumpundi |
| Dativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpendo irrumpundo |
| Akkusativ | irrumpendum irrumpundum |
irrumpendam irrumpundam |
irrumpendum irrumpundum |
| Ablativ | irrumpendo irrumpundo |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendo irrumpundo |
| Vokativ | irrumpende irrumpunde |
irrumpenda irrumpunda |
irrumpendum irrumpundum |
Plural
| Nominativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
| Genitiv | irrumpendorum irrumpundorum |
irrumpendarum irrumpundarum |
irrumpendorum irrumpundorum |
| Dativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Akkusativ | irrumpendos irrumpundos |
irrumpendas irrumpundas |
irrumpenda irrumpunda |
| Ablativ | irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
irrumpendis irrumpundis |
| Vokativ | irrumpendi irrumpundi |
irrumpendae irrumpundae |
irrumpenda irrumpunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
| Genitiv | irrumpentis |
irrumpentis |
irrumpentis |
| Dativ | irrumpenti |
irrumpenti |
irrumpenti |
| Akkusativ | irrumpentem |
irrumpentem |
irrumpens |
| Ablativ | irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
irrumpenti irrumpente |
| Vokativ | irrumpens |
irrumpens |
irrumpens |
Plural
| Nominativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Genitiv | irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
irrumpentium irrumpentum |
| Dativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Akkusativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
| Ablativ | irrumpentibus |
irrumpentibus |
irrumpentibus |
| Vokativ | irrumpentes |
irrumpentes |
irrumpentia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irruptus |
irrupta |
irruptum |
| Genitiv | irrupti |
irruptae |
irrupti |
| Dativ | irrupto |
irruptae |
irrupto |
| Akkusativ | irruptum |
irruptam |
irruptum |
| Ablativ | irrupto |
irrupta |
irrupto |
| Vokativ | irrupte |
irrupta |
irruptum |
Plural
| Nominativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
| Genitiv | irruptorum |
irruptarum |
irruptorum |
| Dativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Akkusativ | irruptos |
irruptas |
irrupta |
| Ablativ | irruptis |
irruptis |
irruptis |
| Vokativ | irrupti |
irruptae |
irrupta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | irrupturus |
irruptura |
irrupturum |
| Genitiv | irrupturi |
irrupturae |
irrupturi |
| Dativ | irrupturo |
irrupturae |
irrupturo |
| Akkusativ | irrupturum |
irrupturam |
irrupturum |
| Ablativ | irrupturo |
irruptura |
irrupturo |
| Vokativ | irrupture |
irruptura |
irrupturum |
Plural
| Nominativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
| Genitiv | irrupturorum |
irrupturarum |
irrupturorum |
| Dativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Akkusativ | irrupturos |
irrupturas |
irruptura |
| Ablativ | irrupturis |
irrupturis |
irrupturis |
| Vokativ | irrupturi |
irrupturae |
irruptura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| irruptum |
irruptu |