Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilo
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilas
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilat
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilamus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilatis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilor
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilaris irrutilare
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatur
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilamur
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilamini
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilem
|
|
| 2. Person Singular |
irrutiles
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilet
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutiletis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutiler
|
|
| 2. Person Singular |
irrutileris irrutilere
|
|
| 3. Person Singular |
irrutiletur
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilemur
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilemini
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilabam
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilabas
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilabat
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilabamus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilabatis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilabar
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilabaris irrutilabare
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilabatur
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilabamur
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilabamini
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilarem
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilares
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilaret
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilaremus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilaretis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilarer
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilareris irrutilarere
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilaretur
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilaremur
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilaremini
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilabo
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilabis
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilabit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilabimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilabitis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilabor
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilaberis irrutilabere
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilabitur
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilabimur
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilabimini
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilavi
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilavisti
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilavit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilavimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilavistis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilaverunt irrutilavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilatus es
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatus est
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilati estis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilaverim
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilati simus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilaveram
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilaveras
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilaverat
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilavissem
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilavisses
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilavisset
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilavero
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilaveris
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilaverit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
irrutilatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
irrutilatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
irrutilatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
irrutilati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
irrutilati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
irrutilati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
irrutilare
|
|
| Vorzeitigkeit |
irrutilavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
irrutilaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
irrutilari irrutilarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
irrutilatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
irrutilatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
irrutila
|
! |
| 2. Person Plural |
irrutilate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
irrutilato
|
| 3. Person Singular |
irrutilato
|
| 2. Person Plural |
irrutilatote
|
| 3. Person Plural |
irrutilanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
irrutilare
|
|
| Genitiv |
irrutilandi
|
|
| Dativ |
irrutilando
|
|
| Akkusativ |
irrutilandum
|
|
| Ablativ |
irrutilando
|
|
| Vokativ |
irrutilande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrutilandus
|
irrutilanda
|
irrutilandum
|
| Genitiv |
irrutilandi
|
irrutilandae
|
irrutilandi
|
| Dativ |
irrutilando
|
irrutilandae
|
irrutilando
|
| Akkusativ |
irrutilandum
|
irrutilandam
|
irrutilandum
|
| Ablativ |
irrutilando
|
irrutilanda
|
irrutilando
|
| Vokativ |
irrutilande
|
irrutilanda
|
irrutilandum
|
Plural
| Nominativ |
irrutilandi
|
irrutilandae
|
irrutilanda
|
| Genitiv |
irrutilandorum
|
irrutilandarum
|
irrutilandorum
|
| Dativ |
irrutilandis
|
irrutilandis
|
irrutilandis
|
| Akkusativ |
irrutilandos
|
irrutilandas
|
irrutilanda
|
| Ablativ |
irrutilandis
|
irrutilandis
|
irrutilandis
|
| Vokativ |
irrutilandi
|
irrutilandae
|
irrutilanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrutilans
|
irrutilans
|
irrutilans
|
| Genitiv |
irrutilantis
|
irrutilantis
|
irrutilantis
|
| Dativ |
irrutilanti
|
irrutilanti
|
irrutilanti
|
| Akkusativ |
irrutilantem
|
irrutilantem
|
irrutilans
|
| Ablativ |
irrutilanti irrutilante
|
irrutilanti irrutilante
|
irrutilanti irrutilante
|
| Vokativ |
irrutilans
|
irrutilans
|
irrutilans
|
Plural
| Nominativ |
irrutilantes
|
irrutilantes
|
irrutilantia
|
| Genitiv |
irrutilantium irrutilantum
|
irrutilantium irrutilantum
|
irrutilantium irrutilantum
|
| Dativ |
irrutilantibus
|
irrutilantibus
|
irrutilantibus
|
| Akkusativ |
irrutilantes
|
irrutilantes
|
irrutilantia
|
| Ablativ |
irrutilantibus
|
irrutilantibus
|
irrutilantibus
|
| Vokativ |
irrutilantes
|
irrutilantes
|
irrutilantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrutilatus
|
irrutilata
|
irrutilatum
|
| Genitiv |
irrutilati
|
irrutilatae
|
irrutilati
|
| Dativ |
irrutilato
|
irrutilatae
|
irrutilato
|
| Akkusativ |
irrutilatum
|
irrutilatam
|
irrutilatum
|
| Ablativ |
irrutilato
|
irrutilata
|
irrutilato
|
| Vokativ |
irrutilate
|
irrutilata
|
irrutilatum
|
Plural
| Nominativ |
irrutilati
|
irrutilatae
|
irrutilata
|
| Genitiv |
irrutilatorum
|
irrutilatarum
|
irrutilatorum
|
| Dativ |
irrutilatis
|
irrutilatis
|
irrutilatis
|
| Akkusativ |
irrutilatos
|
irrutilatas
|
irrutilata
|
| Ablativ |
irrutilatis
|
irrutilatis
|
irrutilatis
|
| Vokativ |
irrutilati
|
irrutilatae
|
irrutilata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
irrutilaturus
|
irrutilatura
|
irrutilaturum
|
| Genitiv |
irrutilaturi
|
irrutilaturae
|
irrutilaturi
|
| Dativ |
irrutilaturo
|
irrutilaturae
|
irrutilaturo
|
| Akkusativ |
irrutilaturum
|
irrutilaturam
|
irrutilaturum
|
| Ablativ |
irrutilaturo
|
irrutilatura
|
irrutilaturo
|
| Vokativ |
irrutilature
|
irrutilatura
|
irrutilaturum
|
Plural
| Nominativ |
irrutilaturi
|
irrutilaturae
|
irrutilatura
|
| Genitiv |
irrutilaturorum
|
irrutilaturarum
|
irrutilaturorum
|
| Dativ |
irrutilaturis
|
irrutilaturis
|
irrutilaturis
|
| Akkusativ |
irrutilaturos
|
irrutilaturas
|
irrutilatura
|
| Ablativ |
irrutilaturis
|
irrutilaturis
|
irrutilaturis
|
| Vokativ |
irrutilaturi
|
irrutilaturae
|
irrutilatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
irrutilatum
|
irrutilatu
|