aburteilen
den Ausspruch tun
den richterlichen Ausspruch tun
erkennen
erklären, abschätzen
gerichtlich entscheiden
gerichtlich untersuchen
Recht sprechen
richten, Urteil sprechen
Richter sein
schließen, entscheiden
verurteilen
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
ich urteile ab
2. Person Singular
judicas
du urteilst ab
3. Person Singular
judicat
er/sie/es urteilt ab
1. Person Plural
judicamus
wir urteilen ab
2. Person Plural
judicatis
ihr urteilt ab
3. Person Plural
judicant
sie urteilen ab
Passiv
1. Person Singular
judicor
ich werde abgeurteilt
2. Person Singular
judicaris judicare
du wirst abgeurteilt
3. Person Singular
judicatur
er/sie/es wird abgeurteilt
1. Person Plural
judicamur
wir werden abgeurteilt
2. Person Plural
judicamini
ihr werdet abgeurteilt
3. Person Plural
judicantur
sie werden abgeurteilt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
ich urteile ab
2. Person Singular
judices
du urteilest ab
3. Person Singular
judicet
er/sie/es urteile ab
1. Person Plural
judicemus
wir urteilen ab
2. Person Plural
judicetis
ihr urteilet ab
3. Person Plural
judicent
sie urteilen ab
Passiv
1. Person Singular
judicer
ich werde abgeurteilt
2. Person Singular
judiceris judicere
du werdest abgeurteilt
3. Person Singular
judicetur
er/sie/es werde abgeurteilt
1. Person Plural
judicemur
wir werden abgeurteilt
2. Person Plural
judicemini
ihr werdet abgeurteilt
3. Person Plural
judicentur
sie werden abgeurteilt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
ich urteilte ab
2. Person Singular
judicabas
du urteiltest ab
3. Person Singular
judicabat
er/sie/es urteilte ab
1. Person Plural
judicabamus
wir urteilten ab
2. Person Plural
judicabatis
ihr urteiltet ab
3. Person Plural
judicabant
sie urteilten ab
Passiv
1. Person Singular
judicabar
ich wurde abgeurteilt
2. Person Singular
judicabaris judicabare
du wurdest abgeurteilt
3. Person Singular
judicabatur
er/sie/es wurde abgeurteilt
1. Person Plural
judicabamur
wir wurden abgeurteilt
2. Person Plural
judicabamini
ihr wurdet abgeurteilt
3. Person Plural
judicabantur
sie wurden abgeurteilt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
ich urteilte ab
2. Person Singular
judicares
du urteiltest ab
3. Person Singular
judicaret
er/sie/es urteilte ab
1. Person Plural
judicaremus
wir urteilten ab
2. Person Plural
judicaretis
ihr urteiltet ab
3. Person Plural
judicarent
sie urteilten ab
Passiv
1. Person Singular
judicarer
ich würde abgeurteilt
2. Person Singular
judicareris judicarere
du würdest abgeurteilt
3. Person Singular
judicaretur
er/sie/es würde abgeurteilt
1. Person Plural
judicaremur
wir würden abgeurteilt
2. Person Plural
judicaremini
ihr würdet abgeurteilt
3. Person Plural
judicarentur
sie würden abgeurteilt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
ich werde aburteilen
2. Person Singular
judicabis
du wirst aburteilen
3. Person Singular
judicabit
er/sie/es wird aburteilen
1. Person Plural
judicabimus
wir werden aburteilen
2. Person Plural
judicabitis
ihr werdet aburteilen
3. Person Plural
judicabunt
sie werden aburteilen
Passiv
1. Person Singular
judicabor
ich werde abgeurteilt werden
2. Person Singular
judicaberis judicabere
du wirst abgeurteilt werden
3. Person Singular
judicabitur
er/sie/es wird abgeurteilt werden
1. Person Plural
judicabimur
wir werden abgeurteilt werden
2. Person Plural
judicabimini
ihr werdet abgeurteilt werden
3. Person Plural
judicabuntur
sie werden abgeurteilt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
ich habe abgeurteilt
2. Person Singular
judicavisti
du hast abgeurteilt
3. Person Singular
judicavit
er/sie/es hat abgeurteilt
1. Person Plural
judicavimus
wir haben abgeurteilt
2. Person Plural
judicavistis
ihr habt abgeurteilt
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
sie haben abgeurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
ich bin abgeurteilt worden
2. Person Singular
judicatus es
du bist abgeurteilt worden
3. Person Singular
judicatus est
er/sie/es ist abgeurteilt worden
1. Person Plural
judicati sumus
wir sind abgeurteilt worden
2. Person Plural
judicati estis
ihr seid abgeurteilt worden
3. Person Plural
judicati sunt
sie sind abgeurteilt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
ich habe abgeurteilt
2. Person Singular
judicaveris
du habest abgeurteilt
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es habe abgeurteilt
1. Person Plural
judicaverimus
wir haben abgeurteilt
2. Person Plural
judicaveritis
ihr habet abgeurteilt
3. Person Plural
judicaverint
sie haben abgeurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
ich sei abgeurteilt worden
2. Person Singular
judicatus sis
du seiest abgeurteilt worden
3. Person Singular
judicatus sit
er/sie/es sei abgeurteilt worden
1. Person Plural
judicati simus
wir seien abgeurteilt worden
2. Person Plural
judicati sitis
ihr seiet abgeurteilt worden
3. Person Plural
judicati sint
sie seien abgeurteilt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
ich hatte abgeurteilt
2. Person Singular
judicaveras
du hattest abgeurteilt
3. Person Singular
judicaverat
er/sie/es hatte abgeurteilt
1. Person Plural
judicaveramus
wir hatten abgeurteilt
2. Person Plural
judicaveratis
ihr hattet abgeurteilt
3. Person Plural
judicaverant
sie hatten abgeurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
ich war abgeurteilt worden
2. Person Singular
judicatus eras
du warst abgeurteilt worden
3. Person Singular
judicatus erat
er/sie/es war abgeurteilt worden
1. Person Plural
judicati eramus
wir waren abgeurteilt worden
2. Person Plural
judicati eratis
ihr wart abgeurteilt worden
3. Person Plural
judicati erant
sie waren abgeurteilt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
ich hätte abgeurteilt
2. Person Singular
judicavisses
du hättest abgeurteilt
3. Person Singular
judicavisset
er/sie/es hätte abgeurteilt
1. Person Plural
judicavissemus
wir hätten abgeurteilt
2. Person Plural
judicavissetis
ihr hättet abgeurteilt
3. Person Plural
judicavissent
sie hätten abgeurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
ich wäre abgeurteilt worden
2. Person Singular
judicatus esses
du wärest abgeurteilt worden
3. Person Singular
judicatus esset
er/sie/es wäre abgeurteilt worden
1. Person Plural
judicati essemus
wir wären abgeurteilt worden
2. Person Plural
judicati essetis
ihr wäret abgeurteilt worden
3. Person Plural
judicati essent
sie wären abgeurteilt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
ich werde abgeurteilt haben
2. Person Singular
judicaveris
du wirst abgeurteilt haben
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es wird abgeurteilt haben
1. Person Plural
judicaverimus
wir werden abgeurteilt haben
2. Person Plural
judicaveritis
ihr werdet abgeurteilt haben
3. Person Plural
judicaverint
sie werden abgeurteilt haben
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
ich werde abgeurteilt worden sein
2. Person Singular
judicatus eris
du wirst abgeurteilt worden sein
3. Person Singular
judicatus erit
er/sie/es wird abgeurteilt worden sein
1. Person Plural
judicati erimus
wir werden abgeurteilt worden sein
2. Person Plural
judicati eritis
ihr werdet abgeurteilt worden sein
3. Person Plural
judicati erunt
sie werden abgeurteilt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
aburteilen
Vorzeitigkeit
judicavisse
abgeurteilt haben
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
aburteilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
abgeurteilt werden
Vorzeitigkeit
judicatum esse
abgeurteilt worden sein
Nachzeitigkeit
judicatum iri
künftig abgeurteilt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
urteile ab; urteil ab!
2. Person Plural
judicate
urteilt ab!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
das Aburteilen
Genitiv
judicandi
des Aburteilens
Dativ
judicando
dem Aburteilen
Akkusativ
judicandum
das Aburteilen
Ablativ
judicando
durch das Aburteilen
Vokativ
judicande
Aburteilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
ich erkenne
2. Person Singular
judicas
du erkennst
3. Person Singular
judicat
er/sie/es erkennt
1. Person Plural
judicamus
wir erkennen
2. Person Plural
judicatis
ihr erkennt
3. Person Plural
judicant
sie erkennen
Passiv
1. Person Singular
judicor
ich werde erkannt
2. Person Singular
judicaris judicare
du wirst erkannt
3. Person Singular
judicatur
er/sie/es wird erkannt
1. Person Plural
judicamur
wir werden erkannt
2. Person Plural
judicamini
ihr werdet erkannt
3. Person Plural
judicantur
sie werden erkannt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
ich erkenne
2. Person Singular
judices
du erkennest
3. Person Singular
judicet
er/sie/es erkenne
1. Person Plural
judicemus
wir erkennen
2. Person Plural
judicetis
ihr erkennet
3. Person Plural
judicent
sie erkennen
Passiv
1. Person Singular
judicer
ich werde erkannt
2. Person Singular
judiceris judicere
du werdest erkannt
3. Person Singular
judicetur
er/sie/es werde erkannt
1. Person Plural
judicemur
wir werden erkannt
2. Person Plural
judicemini
ihr werdet erkannt
3. Person Plural
judicentur
sie werden erkannt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
ich erkannte
2. Person Singular
judicabas
du erkanntest
3. Person Singular
judicabat
er/sie/es erkannte
1. Person Plural
judicabamus
wir erkannten
2. Person Plural
judicabatis
ihr erkanntet
3. Person Plural
judicabant
sie erkannten
Passiv
1. Person Singular
judicabar
ich wurde erkannt
2. Person Singular
judicabaris judicabare
du wurdest erkannt
3. Person Singular
judicabatur
er/sie/es wurde erkannt
1. Person Plural
judicabamur
wir wurden erkannt
2. Person Plural
judicabamini
ihr wurdet erkannt
3. Person Plural
judicabantur
sie wurden erkannt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
ich erkennte
2. Person Singular
judicares
du erkenntest
3. Person Singular
judicaret
er/sie/es erkennte
1. Person Plural
judicaremus
wir erkennten
2. Person Plural
judicaretis
ihr erkenntet
3. Person Plural
judicarent
sie erkennten
Passiv
1. Person Singular
judicarer
ich würde erkannt
2. Person Singular
judicareris judicarere
du würdest erkannt
3. Person Singular
judicaretur
er/sie/es würde erkannt
1. Person Plural
judicaremur
wir würden erkannt
2. Person Plural
judicaremini
ihr würdet erkannt
3. Person Plural
judicarentur
sie würden erkannt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
ich werde erkennen
2. Person Singular
judicabis
du wirst erkennen
3. Person Singular
judicabit
er/sie/es wird erkennen
1. Person Plural
judicabimus
wir werden erkennen
2. Person Plural
judicabitis
ihr werdet erkennen
3. Person Plural
judicabunt
sie werden erkennen
Passiv
1. Person Singular
judicabor
ich werde erkannt werden
2. Person Singular
judicaberis judicabere
du wirst erkannt werden
3. Person Singular
judicabitur
er/sie/es wird erkannt werden
1. Person Plural
judicabimur
wir werden erkannt werden
2. Person Plural
judicabimini
ihr werdet erkannt werden
3. Person Plural
judicabuntur
sie werden erkannt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
ich habe erkannt
2. Person Singular
judicavisti
du hast erkannt
3. Person Singular
judicavit
er/sie/es hat erkannt
1. Person Plural
judicavimus
wir haben erkannt
2. Person Plural
judicavistis
ihr habt erkannt
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
sie haben erkannt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
ich bin erkannt worden
2. Person Singular
judicatus es
du bist erkannt worden
3. Person Singular
judicatus est
er/sie/es ist erkannt worden
1. Person Plural
judicati sumus
wir sind erkannt worden
2. Person Plural
judicati estis
ihr seid erkannt worden
3. Person Plural
judicati sunt
sie sind erkannt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
ich habe erkannt
2. Person Singular
judicaveris
du habest erkannt
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es habe erkannt
1. Person Plural
judicaverimus
wir haben erkannt
2. Person Plural
judicaveritis
ihr habet erkannt
3. Person Plural
judicaverint
sie haben erkannt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
ich sei erkannt worden
2. Person Singular
judicatus sis
du seiest erkannt worden
3. Person Singular
judicatus sit
er/sie/es sei erkannt worden
1. Person Plural
judicati simus
wir seien erkannt worden
2. Person Plural
judicati sitis
ihr seiet erkannt worden
3. Person Plural
judicati sint
sie seien erkannt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
ich hatte erkannt
2. Person Singular
judicaveras
du hattest erkannt
3. Person Singular
judicaverat
er/sie/es hatte erkannt
1. Person Plural
judicaveramus
wir hatten erkannt
2. Person Plural
judicaveratis
ihr hattet erkannt
3. Person Plural
judicaverant
sie hatten erkannt
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
ich war erkannt worden
2. Person Singular
judicatus eras
du warst erkannt worden
3. Person Singular
judicatus erat
er/sie/es war erkannt worden
1. Person Plural
judicati eramus
wir waren erkannt worden
2. Person Plural
judicati eratis
ihr wart erkannt worden
3. Person Plural
judicati erant
sie waren erkannt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
ich hätte erkannt
2. Person Singular
judicavisses
du hättest erkannt
3. Person Singular
judicavisset
er/sie/es hätte erkannt
1. Person Plural
judicavissemus
wir hätten erkannt
2. Person Plural
judicavissetis
ihr hättet erkannt
3. Person Plural
judicavissent
sie hätten erkannt
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
ich wäre erkannt worden
2. Person Singular
judicatus esses
du wärest erkannt worden
3. Person Singular
judicatus esset
er/sie/es wäre erkannt worden
1. Person Plural
judicati essemus
wir wären erkannt worden
2. Person Plural
judicati essetis
ihr wäret erkannt worden
3. Person Plural
judicati essent
sie wären erkannt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
ich werde erkannt haben
2. Person Singular
judicaveris
du wirst erkannt haben
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es wird erkannt haben
1. Person Plural
judicaverimus
wir werden erkannt haben
2. Person Plural
judicaveritis
ihr werdet erkannt haben
3. Person Plural
judicaverint
sie werden erkannt haben
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
ich werde erkannt worden sein
2. Person Singular
judicatus eris
du wirst erkannt worden sein
3. Person Singular
judicatus erit
er/sie/es wird erkannt worden sein
1. Person Plural
judicati erimus
wir werden erkannt worden sein
2. Person Plural
judicati eritis
ihr werdet erkannt worden sein
3. Person Plural
judicati erunt
sie werden erkannt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
erkennen
Vorzeitigkeit
judicavisse
erkannt haben
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
erkennen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
erkannt werden
Vorzeitigkeit
judicatum esse
erkannt worden sein
Nachzeitigkeit
judicatum iri
künftig erkannt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
erkenne; erkenn!
2. Person Plural
judicate
erkennt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
das Erkennen
Genitiv
judicandi
des Erkennens
Dativ
judicando
dem Erkennen
Akkusativ
judicandum
das Erkennen
Ablativ
judicando
durch das Erkennen
Vokativ
judicande
Erkennen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
2. Person Singular
judicas
3. Person Singular
judicat
1. Person Plural
judicamus
2. Person Plural
judicatis
3. Person Plural
judicant
Passiv
1. Person Singular
judicor
2. Person Singular
judicaris judicare
3. Person Singular
judicatur
1. Person Plural
judicamur
2. Person Plural
judicamini
3. Person Plural
judicantur
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
2. Person Singular
judices
3. Person Singular
judicet
1. Person Plural
judicemus
2. Person Plural
judicetis
3. Person Plural
judicent
Passiv
1. Person Singular
judicer
2. Person Singular
judiceris judicere
3. Person Singular
judicetur
1. Person Plural
judicemur
2. Person Plural
judicemini
3. Person Plural
judicentur
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
2. Person Singular
judicabas
3. Person Singular
judicabat
1. Person Plural
judicabamus
2. Person Plural
judicabatis
3. Person Plural
judicabant
Passiv
1. Person Singular
judicabar
2. Person Singular
judicabaris judicabare
3. Person Singular
judicabatur
1. Person Plural
judicabamur
2. Person Plural
judicabamini
3. Person Plural
judicabantur
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
2. Person Singular
judicares
3. Person Singular
judicaret
1. Person Plural
judicaremus
2. Person Plural
judicaretis
3. Person Plural
judicarent
Passiv
1. Person Singular
judicarer
2. Person Singular
judicareris judicarere
3. Person Singular
judicaretur
1. Person Plural
judicaremur
2. Person Plural
judicaremini
3. Person Plural
judicarentur
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
2. Person Singular
judicabis
3. Person Singular
judicabit
1. Person Plural
judicabimus
2. Person Plural
judicabitis
3. Person Plural
judicabunt
Passiv
1. Person Singular
judicabor
2. Person Singular
judicaberis judicabere
3. Person Singular
judicabitur
1. Person Plural
judicabimur
2. Person Plural
judicabimini
3. Person Plural
judicabuntur
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
2. Person Singular
judicavisti
3. Person Singular
judicavit
1. Person Plural
judicavimus
2. Person Plural
judicavistis
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
2. Person Singular
judicatus es
3. Person Singular
judicatus est
1. Person Plural
judicati sumus
2. Person Plural
judicati estis
3. Person Plural
judicati sunt
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
2. Person Singular
judicatus sis
3. Person Singular
judicatus sit
1. Person Plural
judicati simus
2. Person Plural
judicati sitis
3. Person Plural
judicati sint
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
2. Person Singular
judicaveras
3. Person Singular
judicaverat
1. Person Plural
judicaveramus
2. Person Plural
judicaveratis
3. Person Plural
judicaverant
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
2. Person Singular
judicatus eras
3. Person Singular
judicatus erat
1. Person Plural
judicati eramus
2. Person Plural
judicati eratis
3. Person Plural
judicati erant
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
2. Person Singular
judicavisses
3. Person Singular
judicavisset
1. Person Plural
judicavissemus
2. Person Plural
judicavissetis
3. Person Plural
judicavissent
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
2. Person Singular
judicatus esses
3. Person Singular
judicatus esset
1. Person Plural
judicati essemus
2. Person Plural
judicati essetis
3. Person Plural
judicati essent
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
2. Person Singular
judicaveris
3. Person Singular
judicaverit
1. Person Plural
judicaverimus
2. Person Plural
judicaveritis
3. Person Plural
judicaverint
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
2. Person Singular
judicatus eris
3. Person Singular
judicatus erit
1. Person Plural
judicati erimus
2. Person Plural
judicati eritis
3. Person Plural
judicati erunt
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
Vorzeitigkeit
judicavisse
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
Vorzeitigkeit
judicatum esse
Nachzeitigkeit
judicatum iri
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
!
2. Person Plural
judicate
!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
Genitiv
judicandi
Dativ
judicando
Akkusativ
judicandum
Ablativ
judicando
Vokativ
judicande
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu
Präsens Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judico
ich verurteile
2. Person Singular
judicas
du verurteilst
3. Person Singular
judicat
er/sie/es verurteilt
1. Person Plural
judicamus
wir verurteilen
2. Person Plural
judicatis
ihr verurteilt
3. Person Plural
judicant
sie verurteilen
Passiv
1. Person Singular
judicor
ich werde verurteilt
2. Person Singular
judicaris judicare
du wirst verurteilt
3. Person Singular
judicatur
er/sie/es wird verurteilt
1. Person Plural
judicamur
wir werden verurteilt
2. Person Plural
judicamini
ihr werdet verurteilt
3. Person Plural
judicantur
sie werden verurteilt
Präsens Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicem
ich verurteile
2. Person Singular
judices
du verurteilest
3. Person Singular
judicet
er/sie/es verurteile
1. Person Plural
judicemus
wir verurteilen
2. Person Plural
judicetis
ihr verurteilet
3. Person Plural
judicent
sie verurteilen
Passiv
1. Person Singular
judicer
ich werde verurteilt
2. Person Singular
judiceris judicere
du werdest verurteilt
3. Person Singular
judicetur
er/sie/es werde verurteilt
1. Person Plural
judicemur
wir werden verurteilt
2. Person Plural
judicemini
ihr werdet verurteilt
3. Person Plural
judicentur
sie werden verurteilt
Imperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicabam
ich verurteilte
2. Person Singular
judicabas
du verurteiltest
3. Person Singular
judicabat
er/sie/es verurteilte
1. Person Plural
judicabamus
wir verurteilten
2. Person Plural
judicabatis
ihr verurteiltet
3. Person Plural
judicabant
sie verurteilten
Passiv
1. Person Singular
judicabar
ich wurde verurteilt
2. Person Singular
judicabaris judicabare
du wurdest verurteilt
3. Person Singular
judicabatur
er/sie/es wurde verurteilt
1. Person Plural
judicabamur
wir wurden verurteilt
2. Person Plural
judicabamini
ihr wurdet verurteilt
3. Person Plural
judicabantur
sie wurden verurteilt
Imperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicarem
ich verurteilte
2. Person Singular
judicares
du verurteiltest
3. Person Singular
judicaret
er/sie/es verurteilte
1. Person Plural
judicaremus
wir verurteilten
2. Person Plural
judicaretis
ihr verurteiltet
3. Person Plural
judicarent
sie verurteilten
Passiv
1. Person Singular
judicarer
ich würde verurteilt
2. Person Singular
judicareris judicarere
du würdest verurteilt
3. Person Singular
judicaretur
er/sie/es würde verurteilt
1. Person Plural
judicaremur
wir würden verurteilt
2. Person Plural
judicaremini
ihr würdet verurteilt
3. Person Plural
judicarentur
sie würden verurteilt
Futur I
Aktiv
1. Person Singular
judicabo
ich werde verurteilen
2. Person Singular
judicabis
du wirst verurteilen
3. Person Singular
judicabit
er/sie/es wird verurteilen
1. Person Plural
judicabimus
wir werden verurteilen
2. Person Plural
judicabitis
ihr werdet verurteilen
3. Person Plural
judicabunt
sie werden verurteilen
Passiv
1. Person Singular
judicabor
ich werde verurteilt werden
2. Person Singular
judicaberis judicabere
du wirst verurteilt werden
3. Person Singular
judicabitur
er/sie/es wird verurteilt werden
1. Person Plural
judicabimur
wir werden verurteilt werden
2. Person Plural
judicabimini
ihr werdet verurteilt werden
3. Person Plural
judicabuntur
sie werden verurteilt werden
Perfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicavi
ich habe verurteilt
2. Person Singular
judicavisti
du hast verurteilt
3. Person Singular
judicavit
er/sie/es hat verurteilt
1. Person Plural
judicavimus
wir haben verurteilt
2. Person Plural
judicavistis
ihr habt verurteilt
3. Person Plural
judicaverunt judicavere
sie haben verurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sum
ich bin verurteilt worden
2. Person Singular
judicatus es
du bist verurteilt worden
3. Person Singular
judicatus est
er/sie/es ist verurteilt worden
1. Person Plural
judicati sumus
wir sind verurteilt worden
2. Person Plural
judicati estis
ihr seid verurteilt worden
3. Person Plural
judicati sunt
sie sind verurteilt worden
Perfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicaverim
ich habe verurteilt
2. Person Singular
judicaveris
du habest verurteilt
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es habe verurteilt
1. Person Plural
judicaverimus
wir haben verurteilt
2. Person Plural
judicaveritis
ihr habet verurteilt
3. Person Plural
judicaverint
sie haben verurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus sim
ich sei verurteilt worden
2. Person Singular
judicatus sis
du seiest verurteilt worden
3. Person Singular
judicatus sit
er/sie/es sei verurteilt worden
1. Person Plural
judicati simus
wir seien verurteilt worden
2. Person Plural
judicati sitis
ihr seiet verurteilt worden
3. Person Plural
judicati sint
sie seien verurteilt worden
Plusquamperfekt Indikativ
Aktiv
1. Person Singular
judicaveram
ich hatte verurteilt
2. Person Singular
judicaveras
du hattest verurteilt
3. Person Singular
judicaverat
er/sie/es hatte verurteilt
1. Person Plural
judicaveramus
wir hatten verurteilt
2. Person Plural
judicaveratis
ihr hattet verurteilt
3. Person Plural
judicaverant
sie hatten verurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus eram
ich war verurteilt worden
2. Person Singular
judicatus eras
du warst verurteilt worden
3. Person Singular
judicatus erat
er/sie/es war verurteilt worden
1. Person Plural
judicati eramus
wir waren verurteilt worden
2. Person Plural
judicati eratis
ihr wart verurteilt worden
3. Person Plural
judicati erant
sie waren verurteilt worden
Plusquamperfekt Konjunktiv
Aktiv
1. Person Singular
judicavissem
ich hätte verurteilt
2. Person Singular
judicavisses
du hättest verurteilt
3. Person Singular
judicavisset
er/sie/es hätte verurteilt
1. Person Plural
judicavissemus
wir hätten verurteilt
2. Person Plural
judicavissetis
ihr hättet verurteilt
3. Person Plural
judicavissent
sie hätten verurteilt
Passiv
1. Person Singular
judicatus essem
ich wäre verurteilt worden
2. Person Singular
judicatus esses
du wärest verurteilt worden
3. Person Singular
judicatus esset
er/sie/es wäre verurteilt worden
1. Person Plural
judicati essemus
wir wären verurteilt worden
2. Person Plural
judicati essetis
ihr wäret verurteilt worden
3. Person Plural
judicati essent
sie wären verurteilt worden
Futur II
Aktiv
1. Person Singular
judicavero
ich werde verurteilt haben
2. Person Singular
judicaveris
du wirst verurteilt haben
3. Person Singular
judicaverit
er/sie/es wird verurteilt haben
1. Person Plural
judicaverimus
wir werden verurteilt haben
2. Person Plural
judicaveritis
ihr werdet verurteilt haben
3. Person Plural
judicaverint
sie werden verurteilt haben
Passiv
1. Person Singular
judicatus ero
ich werde verurteilt worden sein
2. Person Singular
judicatus eris
du wirst verurteilt worden sein
3. Person Singular
judicatus erit
er/sie/es wird verurteilt worden sein
1. Person Plural
judicati erimus
wir werden verurteilt worden sein
2. Person Plural
judicati eritis
ihr werdet verurteilt worden sein
3. Person Plural
judicati erunt
sie werden verurteilt worden sein
Infinite
Aktiv
Gleichzeitigkeit
judicare
verurteilen
Vorzeitigkeit
judicavisse
verurteilt haben
Nachzeitigkeit
judicaturum esse
verurteilen werden
Passiv
Gleichzeitigkeit
judicari judicarier
verurteilt werden
Vorzeitigkeit
judicatum esse
verurteilt worden sein
Nachzeitigkeit
judicatum iri
künftig verurteilt werden
Imperative
Imperativ I
Latein
Deutsch
2. Person Singular
judica
verurteile; verurteil!
2. Person Plural
judicate
verurteilt!
Imperativ II
Latein
2. Person Singular
judicato
3. Person Singular
judicato
2. Person Plural
judicatote
3. Person Plural
judicanto
Gerundium
Latein
Deutsch
Nominativ
judicare
das Verurteilen
Genitiv
judicandi
des Verurteilens
Dativ
judicando
dem Verurteilen
Akkusativ
judicandum
das Verurteilen
Ablativ
judicando
durch das Verurteilen
Vokativ
judicande
Verurteilen!
Gerundivum
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicandus
judicanda
judicandum
Genitiv
judicandi
judicandae
judicandi
Dativ
judicando
judicandae
judicando
Akkusativ
judicandum
judicandam
judicandum
Ablativ
judicando
judicanda
judicando
Vokativ
judicande
judicanda
judicandum
Plural
Nominativ
judicandi
judicandae
judicanda
Genitiv
judicandorum
judicandarum
judicandorum
Dativ
judicandis
judicandis
judicandis
Akkusativ
judicandos
judicandas
judicanda
Ablativ
judicandis
judicandis
judicandis
Vokativ
judicandi
judicandae
judicanda
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicans
judicans
judicans
Genitiv
judicantis
judicantis
judicantis
Dativ
judicanti
judicanti
judicanti
Akkusativ
judicantem
judicantem
judicans
Ablativ
judicanti judicante
judicanti judicante
judicanti judicante
Vokativ
judicans
judicans
judicans
Plural
Nominativ
judicantes
judicantes
judicantia
Genitiv
judicantium judicantum
judicantium judicantum
judicantium judicantum
Dativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Akkusativ
judicantes
judicantes
judicantia
Ablativ
judicantibus
judicantibus
judicantibus
Vokativ
judicantes
judicantes
judicantia
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicatus
judicata
judicatum
Genitiv
judicati
judicatae
judicati
Dativ
judicato
judicatae
judicato
Akkusativ
judicatum
judicatam
judicatum
Ablativ
judicato
judicata
judicato
Vokativ
judicate
judicata
judicatum
Plural
Nominativ
judicati
judicatae
judicata
Genitiv
judicatorum
judicatarum
judicatorum
Dativ
judicatis
judicatis
judicatis
Akkusativ
judicatos
judicatas
judicata
Ablativ
judicatis
judicatis
judicatis
Vokativ
judicati
judicatae
judicata
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
Maskulinum
Femininum
Neutrum
Nominativ
judicaturus
judicatura
judicaturum
Genitiv
judicaturi
judicaturae
judicaturi
Dativ
judicaturo
judicaturae
judicaturo
Akkusativ
judicaturum
judicaturam
judicaturum
Ablativ
judicaturo
judicatura
judicaturo
Vokativ
judicature
judicatura
judicaturum
Plural
Nominativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Genitiv
judicaturorum
judicaturarum
judicaturorum
Dativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Akkusativ
judicaturos
judicaturas
judicatura
Ablativ
judicaturis
judicaturis
judicaturis
Vokativ
judicaturi
judicaturae
judicatura
Supina
Supin I
Supin II
judicatum
judicatu