Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich schlachte ab |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du schlachtest ab |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es schlachtet ab |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir schlachten ab |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr schlachtet ab |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie schlachten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden abgeschlachtet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich schlachte ab |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du schlachtest ab |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es schlachte ab |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir schlachten ab |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr schlachtet ab |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie schlachten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden abgeschlachtet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich schlachtete ab |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du schlachtetest ab |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es schlachtete ab |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir schlachteten ab |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr schlachtetet ab |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie schlachteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden abgeschlachtet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich schlachtete ab |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du schlachtetest ab |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es schlachtete ab |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir schlachteten ab |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr schlachtetet ab |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie schlachteten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden abgeschlachtet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde abschlachten |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst abschlachten |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird abschlachten |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden abschlachten |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet abschlachten |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden abschlachten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde abgeschlachtet werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst abgeschlachtet werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird abgeschlachtet werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden abgeschlachtet werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet abgeschlachtet werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden abgeschlachtet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben abgeschlachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin abgeschlachtet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist abgeschlachtet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist abgeschlachtet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind abgeschlachtet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid abgeschlachtet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind abgeschlachtet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben abgeschlachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei abgeschlachtet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest abgeschlachtet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei abgeschlachtet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien abgeschlachtet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet abgeschlachtet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien abgeschlachtet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten abgeschlachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war abgeschlachtet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst abgeschlachtet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war abgeschlachtet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren abgeschlachtet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart abgeschlachtet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren abgeschlachtet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte abgeschlachtet |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest abgeschlachtet |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte abgeschlachtet |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten abgeschlachtet |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet abgeschlachtet |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten abgeschlachtet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre abgeschlachtet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest abgeschlachtet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre abgeschlachtet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären abgeschlachtet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret abgeschlachtet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären abgeschlachtet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde abgeschlachtet haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst abgeschlachtet haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird abgeschlachtet haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden abgeschlachtet haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet abgeschlachtet haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden abgeschlachtet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde abgeschlachtet worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst abgeschlachtet worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird abgeschlachtet worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden abgeschlachtet worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet abgeschlachtet worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden abgeschlachtet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
abschlachten |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
abgeschlachtet haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
abschlachten werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
abgeschlachtet werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
abgeschlachtet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig abgeschlachtet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
schlachte ab! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
schlachtet ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Abschlachten |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Abschlachtens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Abschlachten |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Abschlachten |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Abschlachten |
| Vokativ |
jugulande
|
Abschlachten! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
|
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
|
| 2. Person Singular |
jugules
|
|
| 3. Person Singular |
jugulet
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
|
| 2. Person Plural |
juguletis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
|
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
|
| 3. Person Singular |
juguletur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulares
|
|
| 3. Person Singular |
jugularet
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
|
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
|
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
|
| Genitiv |
jugulandi
|
|
| Dativ |
jugulando
|
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
|
| Ablativ |
jugulando
|
|
| Vokativ |
jugulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich würge ab |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du würgst ab |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es würgt ab |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir würgen ab |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr würgt ab |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie würgen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden abgewürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich würge ab |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du würgest ab |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es würge ab |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir würgen ab |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr würget ab |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie würgen ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde abgewürgt |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden abgewürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich würgte ab |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du würgtest ab |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es würgte ab |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir würgten ab |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr würgtet ab |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie würgten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden abgewürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich würgte ab |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du würgtest ab |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es würgte ab |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir würgten ab |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr würgtet ab |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie würgten ab |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden abgewürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde abwürgen |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst abwürgen |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird abwürgen |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden abwürgen |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet abwürgen |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden abwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde abgewürgt werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst abgewürgt werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird abgewürgt werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden abgewürgt werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet abgewürgt werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden abgewürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben abgewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin abgewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist abgewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist abgewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind abgewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid abgewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind abgewürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben abgewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei abgewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest abgewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei abgewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien abgewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet abgewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien abgewürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten abgewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war abgewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst abgewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war abgewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren abgewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart abgewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren abgewürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte abgewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest abgewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte abgewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten abgewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet abgewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten abgewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre abgewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest abgewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre abgewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären abgewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret abgewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären abgewürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde abgewürgt haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst abgewürgt haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird abgewürgt haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden abgewürgt haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet abgewürgt haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden abgewürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde abgewürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst abgewürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird abgewürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden abgewürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet abgewürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden abgewürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
abwürgen |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
abgewürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
abwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
abgewürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
abgewürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig abgewürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
würge ab; würg ab! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
würgt ab! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Abwürgen |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Abwürgens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Abwürgen |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Abwürgen |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Abwürgen |
| Vokativ |
jugulande
|
Abwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
|
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
|
| 2. Person Singular |
jugules
|
|
| 3. Person Singular |
jugulet
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
|
| 2. Person Plural |
juguletis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
|
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
|
| 3. Person Singular |
juguletur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulares
|
|
| 3. Person Singular |
jugularet
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
|
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
|
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
|
| Genitiv |
jugulandi
|
|
| Dativ |
jugulando
|
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
|
| Ablativ |
jugulando
|
|
| Vokativ |
jugulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
|
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
|
| 2. Person Singular |
jugules
|
|
| 3. Person Singular |
jugulet
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
|
| 2. Person Plural |
juguletis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
|
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
|
| 3. Person Singular |
juguletur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulares
|
|
| 3. Person Singular |
jugularet
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
|
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
|
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
|
| Genitiv |
jugulandi
|
|
| Dativ |
jugulando
|
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
|
| Ablativ |
jugulando
|
|
| Vokativ |
jugulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich erdolche |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du erdolchst |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir erdolchen |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie erdolchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden erdolcht |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich erdolche |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du erdolchest |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es erdolche |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir erdolchen |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr erdolchet |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie erdolchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde erdolcht |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest erdolcht |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden erdolcht |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich erdolchte |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du erdolchtest |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es erdolchte |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir erdolchten |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr erdolchtet |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie erdolchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden erdolcht |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich erdolchte |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du erdolchtest |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es erdolchte |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir erdolchten |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr erdolchtet |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie erdolchten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden erdolcht |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde erdolchen |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst erdolchen |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird erdolchen |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden erdolchen |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet erdolchen |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden erdolchen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde erdolcht werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst erdolcht werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird erdolcht werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden erdolcht werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet erdolcht werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden erdolcht werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben erdolcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin erdolcht worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist erdolcht worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist erdolcht worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind erdolcht worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid erdolcht worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind erdolcht worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben erdolcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei erdolcht worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest erdolcht worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei erdolcht worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien erdolcht worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet erdolcht worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien erdolcht worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten erdolcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war erdolcht worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst erdolcht worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war erdolcht worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren erdolcht worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart erdolcht worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren erdolcht worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte erdolcht |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest erdolcht |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte erdolcht |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten erdolcht |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet erdolcht |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten erdolcht |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre erdolcht worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest erdolcht worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre erdolcht worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären erdolcht worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret erdolcht worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären erdolcht worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde erdolcht haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst erdolcht haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird erdolcht haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden erdolcht haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet erdolcht haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden erdolcht haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde erdolcht worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst erdolcht worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird erdolcht worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden erdolcht worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet erdolcht worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden erdolcht worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
erdolchen |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
erdolcht haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
erdolchen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
erdolcht werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
erdolcht worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig erdolcht werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
erdolche; erdolch! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
erdolcht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Erdolchen |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Erdolchens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Erdolchen |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Erdolchen |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Erdolchen |
| Vokativ |
jugulande
|
Erdolchen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich ersteche |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du erstichst |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es ersticht |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir erstechen |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr erstecht |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie erstechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde erstochen |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden erstochen |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich ersteche |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du erstechest |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es ersteche |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir erstechen |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr erstechet |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie erstechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde erstochen |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest erstochen |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden erstochen |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich erstach |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du erstachst |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es erstach |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir erstachen |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr erstacht |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie erstachen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden erstochen |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich erstäche |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du erstächest |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es erstäche |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir erstächen |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr erstächet |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie erstächen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest erstochen |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde erstochen |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden erstochen |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden erstochen |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde erstechen |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst erstechen |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird erstechen |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden erstechen |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet erstechen |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden erstechen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde erstochen werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst erstochen werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird erstochen werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden erstochen werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet erstochen werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden erstochen werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben erstochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin erstochen worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist erstochen worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist erstochen worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind erstochen worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid erstochen worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind erstochen worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben erstochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei erstochen worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest erstochen worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei erstochen worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien erstochen worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet erstochen worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien erstochen worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten erstochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war erstochen worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst erstochen worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war erstochen worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren erstochen worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart erstochen worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren erstochen worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte erstochen |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest erstochen |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte erstochen |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten erstochen |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet erstochen |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten erstochen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre erstochen worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest erstochen worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre erstochen worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären erstochen worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret erstochen worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären erstochen worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde erstochen haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst erstochen haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird erstochen haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden erstochen haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet erstochen haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden erstochen haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde erstochen worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst erstochen worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird erstochen worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden erstochen worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet erstochen worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden erstochen worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
erstechen |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
erstochen haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
erstechen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
erstochen werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
erstochen worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig erstochen werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
erstich! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
erstecht! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Erstechen |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Erstechens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Erstechen |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Erstechen |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Erstechen |
| Vokativ |
jugulande
|
Erstechen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich morde hin |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du mordest hin |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es mordet hin |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir morden hin |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr mordet hin |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie morden hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden hingemordet |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich morde hin |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du mordest hin |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es morde hin |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir morden hin |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr mordet hin |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie morden hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde hingemordet |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest hingemordet |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden hingemordet |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich mordete hin |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du mordetest hin |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es mordete hin |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir mordeten hin |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr mordetet hin |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie mordeten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden hingemordet |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich mordete hin |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du mordetest hin |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es mordete hin |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir mordeten hin |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr mordetet hin |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie mordeten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden hingemordet |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde hinmorden |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst hinmorden |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird hinmorden |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden hinmorden |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet hinmorden |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden hinmorden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde hingemordet werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst hingemordet werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird hingemordet werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden hingemordet werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet hingemordet werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden hingemordet werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben hingemordet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin hingemordet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist hingemordet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist hingemordet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind hingemordet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid hingemordet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind hingemordet worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben hingemordet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei hingemordet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest hingemordet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei hingemordet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien hingemordet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet hingemordet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien hingemordet worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten hingemordet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war hingemordet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst hingemordet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war hingemordet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren hingemordet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart hingemordet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren hingemordet worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte hingemordet |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest hingemordet |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte hingemordet |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten hingemordet |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet hingemordet |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten hingemordet |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre hingemordet worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest hingemordet worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre hingemordet worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären hingemordet worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret hingemordet worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären hingemordet worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde hingemordet haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst hingemordet haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird hingemordet haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden hingemordet haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet hingemordet haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden hingemordet haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde hingemordet worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst hingemordet worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird hingemordet worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden hingemordet worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet hingemordet worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden hingemordet worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
hinmorden |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
hingemordet haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
hinmorden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
hingemordet werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
hingemordet worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig hingemordet werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
morde hin! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
mordet hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Hinmorden |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Hinmordens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Hinmorden |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Hinmorden |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Hinmorden |
| Vokativ |
jugulande
|
Hinmorden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
ich würge hin |
| 2. Person Singular |
jugulas
|
du würgst hin |
| 3. Person Singular |
jugulat
|
er/sie/es würgt hin |
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
wir würgen hin |
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
ihr würgt hin |
| 3. Person Plural |
jugulant
|
sie würgen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
ich werde hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
du wirst hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
er/sie/es wird hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
wir werden hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
ihr werdet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
sie werden hingewürgt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
ich würge hin |
| 2. Person Singular |
jugules
|
du würgest hin |
| 3. Person Singular |
jugulet
|
er/sie/es würge hin |
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
wir würgen hin |
| 2. Person Plural |
juguletis
|
ihr würget hin |
| 3. Person Plural |
jugulent
|
sie würgen hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
ich werde hingewürgt |
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
du werdest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
juguletur
|
er/sie/es werde hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
wir werden hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
ihr werdet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
sie werden hingewürgt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
ich würgte hin |
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
du würgtest hin |
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
er/sie/es würgte hin |
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
wir würgten hin |
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
ihr würgtet hin |
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
sie würgten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
ich wurde hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
du wurdest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
er/sie/es wurde hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
wir wurden hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
ihr wurdet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
sie wurden hingewürgt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
ich würgte hin |
| 2. Person Singular |
jugulares
|
du würgtest hin |
| 3. Person Singular |
jugularet
|
er/sie/es würgte hin |
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
wir würgten hin |
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
ihr würgtet hin |
| 3. Person Plural |
jugularent
|
sie würgten hin |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
ich würde hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
du würdest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
er/sie/es würde hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
wir würden hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
ihr würdet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
sie würden hingewürgt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
ich werde hinwürgen |
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
du wirst hinwürgen |
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
er/sie/es wird hinwürgen |
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
wir werden hinwürgen |
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
ihr werdet hinwürgen |
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
sie werden hinwürgen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
ich werde hingewürgt werden |
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
du wirst hingewürgt werden |
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
er/sie/es wird hingewürgt werden |
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
wir werden hingewürgt werden |
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
ihr werdet hingewürgt werden |
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
sie werden hingewürgt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
ich habe hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
du hast hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
er/sie/es hat hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
wir haben hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
ihr habt hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
sie haben hingewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
ich bin hingewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
du bist hingewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
er/sie/es ist hingewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
wir sind hingewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
ihr seid hingewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
sie sind hingewürgt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
ich habe hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du habest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es habe hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir haben hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr habet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie haben hingewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
ich sei hingewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
du seiest hingewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
er/sie/es sei hingewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
wir seien hingewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
ihr seiet hingewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
sie seien hingewürgt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
ich hatte hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
du hattest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
er/sie/es hatte hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
wir hatten hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
ihr hattet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
sie hatten hingewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
ich war hingewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
du warst hingewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
er/sie/es war hingewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
wir waren hingewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
ihr wart hingewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
sie waren hingewürgt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
ich hätte hingewürgt |
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
du hättest hingewürgt |
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
er/sie/es hätte hingewürgt |
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
wir hätten hingewürgt |
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
ihr hättet hingewürgt |
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
sie hätten hingewürgt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
ich wäre hingewürgt worden |
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
du wärest hingewürgt worden |
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
er/sie/es wäre hingewürgt worden |
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
wir wären hingewürgt worden |
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
ihr wäret hingewürgt worden |
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
sie wären hingewürgt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
ich werde hingewürgt haben |
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
du wirst hingewürgt haben |
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
er/sie/es wird hingewürgt haben |
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
wir werden hingewürgt haben |
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
ihr werdet hingewürgt haben |
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
sie werden hingewürgt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
ich werde hingewürgt worden sein |
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
du wirst hingewürgt worden sein |
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
er/sie/es wird hingewürgt worden sein |
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
wir werden hingewürgt worden sein |
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
ihr werdet hingewürgt worden sein |
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
sie werden hingewürgt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
hinwürgen |
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
hingewürgt haben |
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
hinwürgen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
hingewürgt werden |
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
hingewürgt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
künftig hingewürgt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
würge hin; würg hin! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
würgt hin! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
das Hinwürgen |
| Genitiv |
jugulandi
|
des Hinwürgens |
| Dativ |
jugulando
|
dem Hinwürgen |
| Akkusativ |
jugulandum
|
das Hinwürgen |
| Ablativ |
jugulando
|
durch das Hinwürgen |
| Vokativ |
jugulande
|
Hinwürgen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulor
|
|
| 2. Person Singular |
jugularis jugulare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulem
|
|
| 2. Person Singular |
jugules
|
|
| 3. Person Singular |
jugulet
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemus
|
|
| 2. Person Plural |
juguletis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
juguler
|
|
| 2. Person Singular |
juguleris jugulere
|
|
| 3. Person Singular |
juguletur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabam
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabas
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabatis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabar
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabaris jugulabare
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabatur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabamur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabamini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulares
|
|
| 3. Person Singular |
jugularet
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugularetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugularent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugularer
|
|
| 2. Person Singular |
jugulareris jugularere
|
|
| 3. Person Singular |
jugularetur
|
|
| 1. Person Plural |
jugularemur
|
|
| 2. Person Plural |
jugularemini
|
|
| 3. Person Plural |
jugularentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabo
|
|
| 2. Person Singular |
jugulabis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulabor
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaberis jugulabere
|
|
| 3. Person Singular |
jugulabitur
|
|
| 1. Person Plural |
jugulabimur
|
|
| 2. Person Plural |
jugulabimini
|
|
| 3. Person Plural |
jugulabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavi
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisti
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavistis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverunt jugulavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus es
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus est
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati estis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaverim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati simus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulaveram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavissem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulavisses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulavisset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulavero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulaveris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulaverit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
jugulatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
jugulatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
jugulatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
jugulati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
jugulati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
jugulati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulare
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
jugulari jugularier
|
|
| Vorzeitigkeit |
jugulatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
jugulatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
jugula
|
! |
| 2. Person Plural |
jugulate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
jugulato
|
| 3. Person Singular |
jugulato
|
| 2. Person Plural |
jugulatote
|
| 3. Person Plural |
jugulanto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
jugulare
|
|
| Genitiv |
jugulandi
|
|
| Dativ |
jugulando
|
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
|
| Ablativ |
jugulando
|
|
| Vokativ |
jugulande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulandus
|
jugulanda
|
jugulandum
|
| Genitiv |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulandi
|
| Dativ |
jugulando
|
jugulandae
|
jugulando
|
| Akkusativ |
jugulandum
|
jugulandam
|
jugulandum
|
| Ablativ |
jugulando
|
jugulanda
|
jugulando
|
| Vokativ |
jugulande
|
jugulanda
|
jugulandum
|
Plural
| Nominativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
| Genitiv |
jugulandorum
|
jugulandarum
|
jugulandorum
|
| Dativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Akkusativ |
jugulandos
|
jugulandas
|
jugulanda
|
| Ablativ |
jugulandis
|
jugulandis
|
jugulandis
|
| Vokativ |
jugulandi
|
jugulandae
|
jugulanda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
| Genitiv |
jugulantis
|
jugulantis
|
jugulantis
|
| Dativ |
jugulanti
|
jugulanti
|
jugulanti
|
| Akkusativ |
jugulantem
|
jugulantem
|
jugulans
|
| Ablativ |
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
jugulanti jugulante
|
| Vokativ |
jugulans
|
jugulans
|
jugulans
|
Plural
| Nominativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Genitiv |
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
jugulantium jugulantum
|
| Dativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Akkusativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
| Ablativ |
jugulantibus
|
jugulantibus
|
jugulantibus
|
| Vokativ |
jugulantes
|
jugulantes
|
jugulantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulatus
|
jugulata
|
jugulatum
|
| Genitiv |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulati
|
| Dativ |
jugulato
|
jugulatae
|
jugulato
|
| Akkusativ |
jugulatum
|
jugulatam
|
jugulatum
|
| Ablativ |
jugulato
|
jugulata
|
jugulato
|
| Vokativ |
jugulate
|
jugulata
|
jugulatum
|
Plural
| Nominativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
| Genitiv |
jugulatorum
|
jugulatarum
|
jugulatorum
|
| Dativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Akkusativ |
jugulatos
|
jugulatas
|
jugulata
|
| Ablativ |
jugulatis
|
jugulatis
|
jugulatis
|
| Vokativ |
jugulati
|
jugulatae
|
jugulata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
jugulaturus
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
| Genitiv |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulaturi
|
| Dativ |
jugulaturo
|
jugulaturae
|
jugulaturo
|
| Akkusativ |
jugulaturum
|
jugulaturam
|
jugulaturum
|
| Ablativ |
jugulaturo
|
jugulatura
|
jugulaturo
|
| Vokativ |
jugulature
|
jugulatura
|
jugulaturum
|
Plural
| Nominativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
| Genitiv |
jugulaturorum
|
jugulaturarum
|
jugulaturorum
|
| Dativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Akkusativ |
jugulaturos
|
jugulaturas
|
jugulatura
|
| Ablativ |
jugulaturis
|
jugulaturis
|
jugulaturis
|
| Vokativ |
jugulaturi
|
jugulaturae
|
jugulatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
jugulatum
|
jugulatu
|